W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Tom Wiara i niewiara. Literackie realizacje wobec doświadczenia Zagłady jest zbiorem dwunastu szkiców prezentujących wyniki badań nad powstałą w latach 1939—2018 literaturą polską. [...] Autorzy opracowań eksplorują zarówno twórczość autorów, którym poświęcono wiele miejsca, jak i teksty zupełnie nowe (np. powstająca po 2000 roku literatura dla dzieci i młodzieży) - nie wyczerpują zagadnienia [...], ale otwierają nowe perspektywy badawcze i wskazują wątki, które warto podjąć w przyszłości.
Dr hab. Łukasz Tomasz Sroka (UP im. KEN w Krakowie)
Pomimo upływu ponad siedemdziesięciu lat od zakończenia drugiej wojny światowej refleksja nad jej źródłami, przebiegiem oraz konsekwencjami jest wciąż potrzebna. Tematyka tomu Wiara i niewiara. Literackie realizacje wobec doświadczenia Zagłady, zredagowanego przez Piotra Kalwińskiego i Agnieszkę Karczewską, wpisuje się w ten nurt badań, w którym podejmowane są dyskusje odnoszące się do wątków teologicznych (zwłaszcza teodycealnych) i antropologicznych w literaturze i sztuce poświęconej Szoa. [...] Prezentowana monografia [...] wnosi do dyskursu naukowego nowe i ważne ustalenia tyczące literackich możliwości ewokacji problematyki wiary, religii, teologii w kontekście Zagłady.
Dr hab. Ireneusz Piekarski (KUL)
Andrzej Koraszewski - urodzony w 1940 roku, dorastał w Poznaniu, a następnie studiował na Wydziale Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego, w czasach, gdy wykładali tam m.in. Tadeusz Kotarbiński, Maria i Stanisław Ossowscy, Stefan Nowak, Leszek Kołakowski. W 1971 roku wraz z żoną Małgorzatą wyjechał do Szwecji, a w 1986 roku przeniósł się do Londynu, gdzie przez 12 lat pracował w polskiej sekcji BBC. Współpracował z wieloma czasopismami emigracyjnymi, w tym z paryską „Kulturą”. Został laureatem Nagrody im. Juliusza Mieroszewskiego. W 1998 roku przeszedł na emeryturę i wrócił do Polski. Mieszka w Dobrzyniu nad Wisłą i wraz z żoną Małgorzatą prowadzi stronę internetową „Listy z naszego sadu” poświęconą nauce, religii i sprawom międzynarodowym. Ta książka to nie tylko opowieść o mojej drodze do ateizmu. Ateizm to zaledwie głęboki sceptycyzm co o możliwości istnienia jakichkolwiek istot nadprzyrodzonych, sceptycyzm graniczący z pewnością. Dalej jednak pojawiają się nowe pytania o konsekwencje przekonania, że religie są zbiorem fałszywych mitów hamujących rozwój nauki i blokujących ludzkie odruchy moralne. Ateizm może (ale nie musi) łączyć się z racjonalizmem i humanizmem. Nie jest to łatwe, bowiem wymaga ciągłego szukania i pamiętania o pułapkach, które czasem przypominają religijną utopię, a czasem kuszą, czy to pseudonauką, czy rozkoszą stadnego myślenia. Ateizm otwiera bramę do wolności od religii, ale również do samodzielnego myślenia i odpowiedzialności.
Tłumaczenie XIX-wiecznego dzieła, która jest jednym z pierwszych opracowań dotyczących polskiego stroju ludowego, zawierające liczne opisy i kolorowe ilustracje, ryciny prezentujące stroje danego regionu oraz krótkie charakterystyki etnograficzne regionów. Jest to wartościowa pozycja dla wszystkich zainteresowanych etnografią, historią kultury i sztuki polskiej, zmianami, jakie zachodziły w strojach narodowych na przestrzeni lat, a także symboliką kolorów używanych w strojach. Wydany w języku starofrancuskim oryginał był inspiracją dla ówczesnego czytelnika i przybliżał ludową kulturę polską.
To Safona pierwsza nazwała erosa «słodko-gorzkim». Nikt, kto był zakochany, nie będzie się z nią spierał” – zaczyna swój esej Anne Carson i nie zamierza spierać się z Safoną. Słodko-gorzki eros jest książką o romantycznej miłości – o jej starogreckich rozpoznaniach i współczesnych wcieleniach, o jej geometrii, paradoksach i uwodzicielskiej sile. O tym, co wspólnego ma pragnienie erotyczne z myśleniem, pisaniem i czytaniem, a Safona z Sokratesem. I choć dla Carson – tak jak w miłości, tak jak w mądrości – prawdziwym celem jest sama droga, jej esej przynosi całkiem wyraźny zarys greckiej teorii erosa.
Anne Carson (ur. 1950) – kanadyjska poetka, eseistka i tłumaczka; filolożka klasyczna. Wydała m.in. tomy poezji: Glass, Irony and God (1995), Autobiography of Red (1998) i Men in the Off Hours (2000); nagrodzona m.in. Griffin Poetry Prize i T.S. Eliot Award, jest wymieniana jako kandydatka do literackiej Nagrody Nobla. Pod tytułem If Not, Winter (2002) wydała swoje przekłady Safony. W Polsce jej twórczość od kilku lat upowszechnia poeta i tłumacz Maciej Topolski. Esej Słodko-gorzki eros (1986) jest pierwszą książką w dorobku Anne Carson i zarazem pierwszą, jaka ukazuje się po polsku.
Monografia przedstawia (...) problematykę w sposób oryginalny i innowacyjny. Poszczególne artykuły są przygotowane starannie i rzetelnie. Zaprezentowane wyniki analiz są metodologicznie poprawne. Praca odznacza się dobrym usystematyzowaniem wiedzy, a wykorzystana w niej literatura jest aktualna i umiejętnie dobrana. Również język pracy jest adekwatny do jej potrzeb. Autorzy w sposób jasny, merytorycznie poprawny i wyważony prezentują zarówno problemy, jak też również formułują wynikające z ich analizy wnioski. Na podkreślenie zasługuje nowatorski charakter ocenianej pracy i jej walory informacyjne.Z recenzji prof. nadzw. dr. hab. Roberta Janika
W przystępny sposób zostały zaprezentowane złożone problemy pojawiające się na styku filozofii edukacji oraz teorii pedagogiki kultury, wraz z reprezentatywnie dobranymi teoriami kształcenia. Znaczącą wartością publikacji jest interdyscyplinarność w podejściu do poruszanych problemów. Autor wykorzystuje dorobek z różnych dziedzin wiedzy np.: antropologii, socjologii, psychologii, filozofii, pedagogiki, kulturoznawstwa, medioznawstwa, cybernetyki, informatyki i wielu innych. Umiejętnie wydobywa korelacje występujące między kulturą a edukacją. Na ich tle wskazuje rolę i miejsce mediów cyfrowych.
Z recenzji prof. dr. hab. Bronisława Siemienieckiego
Zamysł analityczny i interpretacyjny autora zasługuje na szczególne uznanie, bowiem złożoność i wielokierunkowość omawianej problematyki determinują potrzebę integrowania wielości perspektyw, stanowisk, jak również poglądów prezentowanych przez teoretyków oraz badaczy kultury i edukacji […]. W moim odczuciu ustalenia poczynione przez autora mają znaczący walor poznawczy oraz wzbogacają stan wiedzy o kulturze i edukacji w zglobalizowanym świecie […].
Praca stanowi nie tylko znaczący wkład w rozwój nauk społecznych, ale również inspiruje do stawiania kolejnych pytań i poszukiwania wielokontekstowych odpowiedzi na nie.
Z recenzji prof. dr. hab. Mirosławy Wawrzak-Chodaczek
Niniejsza praca jest próbą przedstawienia dziejów lwowskich badań nad Metafizyką Arystotelesa. Nasze rozważania odnoszą się bezpośrednio do tego, co działo się podczas Seminarium Arystotelesowskiego Romana Witolda Ingardena na Uniwersytecie Jana Kazimierza w roku akademickim 1937/1938.Wspomniane seminarium było niewątpliwie kontynuacją, wprowadzanego i realizowanego z sukcesem przez Kazimierza Twardowskiego, procesu dydaktycznego we lwowskiej filozofii. Jego podstawę stanowiły zajęcia z szeroko pojętej historii filozofii. Wśród nich znalazło się miejsce dla filozofii starożytnej, a w szczególny sposób zapisały się wykłady Profesora z filozofii Arystotelesa. ()Ingarden, wczesną wiosną 1937 roku, zdecydował się spełnić marzenia Twardowskiego. Zapowiedział społeczności filozoficznej Lwowa, że w roku akademickim 1937/1938 otwiera na próbę własne seminarium wyższe arystotelesowskie. Ingarden wiedział, że tylko dobre wiadomości i inicjatywy, płynące ze środowiska akademickiego, będą jeszcze w stanie utrzymać Twardowskiego przy życiu. Pamiętał doskonale, jak wiele przyjemności przyniosła mu praca i wydanie inauguracyjnych numerów Studia Philosophica i Biblioteczki Filozoficznej. Widział, jak Twardowski angażował się w sprawy wydawnicze, zapominając na moment o własnej chorobie.
Franz Kafka kinomanem? W rzeczy samej. Autor Procesu był namiętnym bywalcem praskich kin to od opisu sceny filmowej zaczynają się jego Dzienniki. W filmach Kafka szukał przede wszystkim rozrywki. Być może dlatego przez kilka dekad badacze literatury lekceważyli wpływ, jaki na życie i twórczość praskiego pisarza wywierały wczesne dzieła X muzy, mimo że już w latach dwudziestych XX wieku zwracał na to uwagę Max Brod, a nieco później Walter Benjamin i Theodor W. Adorno.Kafka idzie do kina jest pierwszą książką omawiającą związki autora Procesu z kinematografią. Książką ciekawą tym bardziej, że napisaną przez aktora i reżysera. Zischler pisze świetnym stylem, z intelektualną elegancją przeprowadza drobiazgowe badania źródłowe, opierając się na pozostawionych przez Kafkę świadectwach autobiograficznych.Eseista krok po kroku analizuje kinowe fascynacje praskiego twórcy. Dokumentuje filmy, które widział Kafka, sceny, jakie przykuwały jego uwagę, aktorów, którzy zapadli mu w pamięć. Często przywołuje obrazy dziś już zapomniane. Gromadzi zdjęcia, programy kinowe, plakaty reklamowe, artykuły prasowe i recenzje. To opowieść nie tylko o Kafce, ale też o pionierskim okresie sztuki filmowej.
Rap to kolejny wytwór czarnej Ameryki, której historyczny dynamizm w dziedzinie twórczości muzycznej nie wygasa. Stworzyła go młodzież z miejskiego getta. Zapowiedział powstanie w Los Angeles i opiewał je, zanim wybuchło w kwietniu 1992 r. Rap afrocentryczny przypomniał młodemu pokoleniu Malcolma X, Czarne Pantery i czarny ruch wyzwoleńczy lat 60. Rap gangsterski wyrósł na podłożu „wojny miejskiej” młodzieżowych gangów. Raperzy wywołali burze polityczne w mediach i ściągnęli na siebie gniew walczących o fotel prezydencki kandydatów. Raperowi, który wstrząsnął heavy metalem, zakazano rozpowszechniania jego najgłośniejszego utworu.
Malcolm X wywodził się z Narodu Islamu, zwanego ruchem Czarnych Muzułmanów, lecz z nim zerwał, gdy stał się rewolucjonistą. Ta najtrwalsza organizacja oporu wobec białej supremacji rasowej, mocno osadzona w najniższych warstwach czarnych społeczności miejskich, działa już 90 lat. Założył ją zagadkowy do dziś osobnik, który twierdził, że przybył z Mekki. Jego zwolennicy ogłosili, że to Bóg objawił się w Detroit. Przewodzący dziś Narodowi Islamu Louis Farrakhan sławę zyskał organizując największą w historii USA demonstrację Czarnych, a niesławę – szerząc antysemityzm.
Zbigniew Marcin Kowalewski jest autorem wielu prac o ruchach i teoriach rewolucyjnych oraz o ideach i czynach emancypacyjnych na świecie. Publikował je w kraju, m.in. w pismach Lewą Nogą i Rewolucja, jak również za granicą (w Ameryce Łacińskiej, Ameryce Północnej, Europie Zachodniej i Wschodniej). Jest zastępcą redaktora naczelnego Le Monde diplomatique – edycja polska.
Wyraz uczuć u człowieka i zwierząt jest jednym z ostatnich i najlepszych dzieł Darwina, w którym otwarcie i bez strachu używa już słowa ewolucja i pisze o bezpośrednim pochodzeniu człowieka od małpy. Jest to pierwsza na świecie poważna rozprawa o ekspresji emocji z licznymi przykładami i bogactwem opisu. Poprzez powracanie do ewolucji Darwin próbuje znaleźć uzasadnienie ruchów mimicznych. Każde podjęte zagadnienie omawia możliwie najbardziej dogłębnie, analizuje plusy i minusy przyjętego sposobu rozumowania, cytuje swoich zwolenników i przeciwników, a niejednokrotnie z rozbrajającą szczerością przyznaje, że nie jest w stanie wysnuć ostatecznego wniosku, pozostawiając czytelnika ze swoimi wątpliwościami i rzetelnie zebranymi argumentami obu stron. Precyzyjnie opisuje niezwykle silną więź człowieka z przyrodą, który jest jej integralną częścią, podobnie jak zwierzęta. Książka ta stała się kamieniem milowym w badaniach nad biologicznym mechanizmem kreowania emocji. Prowadzone obecnie analizy rzucają nowe światło na naturę zwierzęcych uczuć. Dziś już wiemy, że mózg człowieka i innych ssaków zbudowany jest z tych samych struktur. Dlaczego więc zwierzęta nie miałyby odczuwać podobnych do człowieka emocji? …Po wszystkie czasy, mężczyźni i kobiety, zwłaszcza w młodym będąc wieku, zwracali baczną uwagę na swą powierzchowność i starannie przypatrywali się zewnętrznemu wyglądowi istot podobnych. Twarz była głównym przedmiotem tego badania, choć w epoce gdy człowiek chodził zupełnie nago, cała powierzchnia ciała była wystawiona na spojrzenia. Jeśli zwracamy uwagę na naszą osobę, to prawie jedynie ze względu na opinię innych; człowiek bowiem, żyjąc w zupełnej samotności, nie troszczyłby się o wygląd zewnętrzny. Wszyscy jesteśmy wrażliwsi na naganę niż na pochwałę. Ilekroć wiemy zatem lub podejrzewamy, że krytykują naszą osobę, uwaga nasza zwraca się usilnie na nas samych, a zwłaszcza na naszą twarz… Polska wersja tego późnego dzieła Darwina ukazała się zaledwie rok po brytyjskim pierwodruku. Dzisiaj ją Państwu prezentujemy.
Changing the world and making a profit can go hand in hand.
'A fascinating blueprint for a hope-filled future underpinned by the social power of impact investing.' - Kristalina Georgieva, Managing Director, International Monetary Fund, Former CEO, World Bank Group
"Capitalism isn't immoral, it's amoral - it's a wild beast that needs to be led. Here Sir Ronnie provides the core operating manual for those seeking to do good while also doing well." - Bono, Lead Singer of U2 and Co-Founder of The Rise Fund
'Impact is a new and very important idea to reshape and save our economic system.' - Paul Romer, Nobel Prize in Economics, 2018
'The book is timely, visionary, bold...and thoroughly persuasive.' - Rabbi Lord Jonathan Sacks
"The most genuinely hopeful and important work on finance and society I've read or imagined reading in decades." - Peter Sacks, Professor of English and American Literature and Language, Harvard University
Throughout the world, capitalism and democracy are being challenged with great force. The world must change, but we cannot change it by throwing money at old ideas that no longer work. We need a new path to a new world where inequality is shrinking, where natural resources are regenerated, and people can benefit from shared prosperity.
This is the world being created by the Impact Revolution.
Pre-eminent international investor, entrepreneur, philanthropist and social finance innovator, Sir Ronald Cohen, has dedicated two decades to leading the Impact Revolution to achieve real social and environmental change. As one of the founders of venture capital, which ushered in the Tech Revolution, he builds on his years of personal experience to deliver a compelling account of how impact investing is reshaping capitalism.
Whether you're an aspiring young entrepreneur, an established business person, an investor, a philanthropist, or somebody in government - or are interested, as a consumer or employee, in companies doing good and doing well at the same time - this book is a sure fire way to find out how you can play a role in changing the world.
"Jestem" to seria książek, które mają uświadamiać dzieci o zagrożeniach ekologicznych i uczyć jak powinno się dbać o naszą planetę, co warto jeść, żeby być zdrowym lub jaką postawę przybierać na co dzień. W poradniku znajdą się fakty na temat ochrony środowiska, zmian klimatycznych, ciekawostki i pomysły, jak od małego zmieniać świat na lepsze w sensie ekologicznym. Jak żyć zdrowo, nie marnować zasobów, dbać o środowisko. Książki zawierać będą zaskakujące ciekawostki, ważne fakty, cenne porady i innowacyjne zabawy.
Eliasz i Elizeusz – prorocy, którzy służyli ludziom Bohaterowie Ksiąg Królewskich są pełni sprzeczności. Pomagali innym w codziennych trudach, uzdrawiali ich i wskrzeszali umarłych. Jednak pełen gorliwości Eliasz zesłał na wrogie wojska ogień z nieba, zaś Elizeusz, wrażliwy na punkcie swojego wyglądu, pozwolił niedźwiedziom zabić drwiących z niego młodzieńców. Obaj nie zawsze podejmowali właściwe wybory, czasami upadali na duchu (Eliasz cierpiał nawet na depresję), ale ostatecznie dawali się podźwignąć Panu i podążali we wskazanym przez Niego kierunku. Nowa książka o. Biela opowiada o dorastaniu do dojrzałego posługiwania się talentami otrzymanymi od Boga. Autor pokazuje, że prawdziwy rozwój Eliasza i Elizeusza nie polegał na czynieniu coraz bardziej spektakularnych cudów, ale na tym, że mężczyźni otwierali się na „zwykłych” ludzi i służyli im w pełny miłosierdzia sposób. Stanisław Biel SJ – rekolekcjonista i kierownik duchowy, udziela Ćwiczeń duchowych w Częstochowie, wcześniej pełnił funkcję dyrektora Domu Rekolekcyjnego w Zakopanem. Autor książek i artykułów z dziedziny duchowości.
Bóg, objawiając się człowiekowi, nawiązał z nim zbawczy, intymny dialog, który niezmiennie trwa. Wszechmogący nigdy nie przestał mówić do ludzkości. Komunikuje swe słowo, objaśnia rzeczywistość świata, prowadzi człowieka drogami zbawienia. Pełnię Objawienia otrzymaliśmy w Jezusie Chrystusie. Przez fakt wcielenia Syna Bożego Pan ukazał całą prawdę o sobie i zaprosił ludzkość do relacji miłości tak wielkiej i miłosiernej, że jej znakiem może być wyłącznie krzyż Chrystusa.Źródeł poznawania Boga jest wiele. Najpierw depozyt wiary: Objawienie zawarte w Tradycji i Piśmie Świętym, potem Magisterium Kościoła, następnie zwyczajne nauczanie papieża, biskupów, prezbiterów, specjalistów danej dyscypliny teologicznej oraz pochylenie się nad pismami mistyków, eremitów i świętych. W tej hierarchii swoje miejsce znajduje przejawiający się charyzmat prorocki, który nie tylko dotyczy wybranych jednostek, lecz także całego ludu Bożego, który otrzymał moc Ducha Świętego. W różnych wymiarach życia Kościoła ukazuje logiczne, spójne, pełne troskliwości działanie Boga, który nie chce, by Jego dzieci pobłądziły. Eklezja zrodzona w dniu Pięćdziesiątnicy istnieje po to, by być prorockim światłem dla wszystkich ludzi. W niej i przez nią Stwórca w Osobie Syna przez Pocieszyciela ciągle prowadzi dialog: czy to w sposób pośredni, czy też bezpośrednio powołując konkretną osobę na proroka, herolda objawiającego innym wolę Bożą, wzywającego do nawrócenia i pokuty, interpretującego historię i całą rzeczywistość świata z perspektywy Boga. Jak niegdyś, tak i dziś Bóg ciągle powołuje swoich proroków, którzy stają się cudownym znakiem Jego opieki i miłosierdzia, wskazującym na wartości nieprzemijające i ostateczne spełnienie osoby ludzkiej w wieczności. Charyzmat prorocki w Kościele jest nieocenionym skarbem, o który katolicy winni się zatroszczyć i szczególnie go pielęgnować.W niniejszej pozycji zostały poruszone następujące zagadnienia:Jak rozumieć Osobę Ducha Świętego: Najwyższego Daru i Dawcy wszelkiej łaski?Jaki jest podział łaski darowanej przez Boga?Czym są charyzmaty?W jaki sposób rozumieć charyzmat prorocki?Kim jest prorok?Jak poprawnie rozpoznać prawdziwego charyzmatyka?Jak zweryfikować słowo proroctwa?W jaki sposób prorok i słowo prorockie funkcjonują we wspólnocie Kościoła?Co zrobić, aby przygotować wspólnotę do poprawnego przyjęcia charyzmatu prorockiego?
W adhortacji apostolskiej Evangelii gaudium papież Franciszek zauważa, że współcześnie większym wyzwaniem niż ateizm jest troska o to, by dać ludziom właściwą odpowiedź na ich pragnienie Boga. Jeśli nie znajdą oni w Kościele duchowości, która ich uzdrowi, wyzwoli, napełni życiem i pokojem (nr 89), to grozi im duchowa pustynia (nr 86), albo duchowa światowość, kryjąca się za pozorami religijności, a nawet miłości do Kościoła.Ta duchowa światowość polega na szukaniu chwały ludzkiej i osobistych korzyści zamiast chwały Bożej (nr 93).
Czytelnik znajdzie tu m.in. omówione zagadnienia działań Ducha Świętego, Jego natchnień, charyzmatów, pomocy w czytaniu Pisma Świętego. Przedstawiona też została kwestia nowego narodzenia z Ducha Świętego. W książce mowa jest także o Duchu Świętym jako mocy Mesjasza i chrześcijanina. Wskazano również na konieczność modlitwy do Ducha Świętego, stąd zamieszczono Nowennę do Ducha Świętego o dar nowego życia.Niektórzy ludzie pojmują Ducha Świętego jako siłę bądź energię, która pochodzi od Boga. A taką energię czy nieokreśloną moc trudno pokochać. Kiedy św. Paweł mówi: Nie zasmucajcie Bożego Ducha Świętego (Ef 4, 30), pokazuje, że jest On Osobą. Jako Osoba Pocieszyciel ma uczucia, refleksję, mądrość, podejmuje decyzje, cechuje Go zdolność poznawania, zapamiętywania.
Powszechnie uważa się, że słowem apokalipsa określa się zapowiedź czegoś strasznego, przerażającego. Tymczasem grecki termin apokalipsa oznacza objawienie, czyli nic tragicznego, wręcz przeciwnie coś wyjątkowo pięknego, bo chodzi o Objawienie, które podaje Pan Bóg.Apokalipsa jest trudna do czytania z tej racji, że napisana została językiem symboli i obrazów. Jeżeli się tej symboliki nie zna, wtedy księga pozostaje zapieczętowana, czyli nie ma mowy o wtajemniczeniu w jej bogactwo. Bóg jest Miłością i niezależnie od tego, jakim językiem się z nami komunikuje, zawsze ma na uwadze nasze dobro i szczęście.Apokalipsę trzeba odczytywać z dwóch punktów widzenia. Po pierwsze osobiście, by wiedzieć, że to jest moja Apokalipsa. Po drugie w odniesieniu do Kościoła i świata.Czas spędzony nad lekturą Apokalipsy nie jest czasem straconym. Alleluja!
Jak to jest, że opowieści Jolki można słuchać godzinami?Dlaczego tylko Bartek potrafi z nauczycielami załatwić każdą sprawę?I co sprawia, że czasem nawet rodzice dają się do czegoś przekonać?To magia!Ty też możesz nauczyć się, jak przekonać innych do swojej racji, jak pokonać stres przed występem, jak zabawić kogoś rozmową, a nie zgadać na śmierć!Taką magię znali już ludzie w starożytności, a dzisiaj studiują ją menadżerowie, twórcy reklam, politycy.Ta magia to magia retoryki!A ta książka to twój do niej klucz!
Zainteresowanie przeszłością odgrywa istotną rolę w kształtowaniu mentalności współczesnych społeczeństw. Archiwiści i historycy są profesjonalnymi przewodnikami ułatwiającymi poruszanie się po bogactwie dziejów i ich materialnych reliktów przez poszczególne osoby, środowiska, zbiorowości zainteresowane czasami minionymi. Ich działalność umożliwia zaspokajanie różnych potrzeb intelektualnych odnoszących się do refleksji o przeszłości. Tradycyjne i nadal aktualne role historyków i archiwistów to badanie przeszłości z wykorzystaniem określonych metodologii i związanych z nimi metod, poszukiwanie i gromadzenie źródeł wiedzy o minionych dziejach, refleksje dotyczące ich wykorzystania, edukacja publiczna, ochrona dziedzictwa kulturowego, opracowywanie zasobu informacji o nim, udostępnianie i popularyzacja zarówno wiedzy historycznej, jak i wiadomości o dokumentach. Celem tej publikacji jest ukazanie problemów wynikających z pełnienia przez historię i archiwistykę wielu ról społecznych. Służyć temu będzie prezentacja działalności poszczególnych środowisk, instytucji oraz osób tworzących różne formy narracji o przeszłości. Artykuły zostały podzielone na trzy działy: 1. Środowiska i osobowości archiwistyki i historii w społeczeństwie, 2. Dobra kultury i archiwa oraz ich społeczne role, 3. Społeczeństwo w historiografii.
******
Archivists and Historians on State and Society. A Collection of Studies
The collective publication aims to show problems arising from the fact that history and archivistics serve many social roles. Therefore, the book presents a comprehensive study of academic circles, institutions and people who create different forms of narrative concerning the past. Keywords: archivistics, archive, historian, archivist, social roles, methodology of history
Stanisław Ignacy Witkiewicz, zwany Witkacym (18851939), był nie tylko malarzem, także filozofem, pisarzem, dramaturgiem, teoretykiem sztuki, fotografem. W każdej z tych dziedzin osiągnął mistrzostwo i w każdej z nich nieustannie zaskakiwał. Jako malarz był twórcą zarówno tradycyjnych pejzaży i portretów, jak i ekspresyjnych kompozycji z pogranicza abstrakcji. Najbardziej jednak znane są jego pastelowe portrety wykonywane w ramach jednoosobowej Firmy Portretowej S.I. Witkiewicz.Album zawiera wybór najważniejszych reprodukcji dzieł pochodzących z poszczególnych okresów twórczości wybitnego artysty. Całość opatrzona wstępem znanego witkacologa dr Anny Żakiewicz.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
