W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
O chorobie duszy, która prowadzi do śmierci Dlaczego ludzie uważający się za dobrych chrześcijan żyją tak, jakby Bóg nie istniał? Jakie są przyczyny cichego odchodzenia narodów od Chrystusa i Kościoła? Skąd się biorą i co zwiastują: zniechęcenie, drażliwość, opór przed Bogiem, spowiedzią i modlitwą oraz narastające poczucie, że życie wiarą jest ciężkie i nie do uniesienia? Intrygująca książka o tajemnicach ludzkiej duszy. Autor prowadzi subtelne śledztwo w poszukiwaniu prawdy o ukrytych intencjach, nieujawnionych emocjach i namiętnościach, z których nawet nie zdajemy sobie sprawy. Przytacza liczne przykłady i fascynujące świadectwa. Dochodzi do zdumiewających wniosków: odkrywa prawdę o chorobie duszy, która prowadzi do śmierci duchowej. Cenny i praktyczny poradnik duchowy dla wszystkich, którym brak nadziei, przeżywających zniechęcenie, odczuwających niezdolność do życia w modlitwie, żywiących nieprzejednaną urazę czy opór względem samego Boga i wszystkiego, co Boże.
Kim jest mistyk? Czy doświadczenia mistyczne są przeznaczone wyłącznie dla wybranych? Kim byli ci, którzy przeżyli i opisali owe dotknięcia tajemnicy Boga? Wreszcie - czy dziś, kiedy słowo "mistyk" jest używane rzadko i bywa określeniem mistrzów myśli dalekowschodniej, takie doświadczenia są w ogóle możliwe? Autor, ks. Max Huot de Longchamp, stawia przed czytelnikiem cały szereg podobnych pytań. Odnosi je do klasycznego ujęcia chrześcijańskiego, w którym mistyka to obszar "naszego ukrytego życia z Chrystusem w Bogu". Opierając się na tekstach napisanych przez mistyków, autor zastanawia się, dlaczego dzielą się oni swoim doświadczeniem. Próbuje rozumieć niezwykłe zjawiska, takie jak wizje, stygmaty, lewitacje, które czasami towarzyszą doświadczeniom mistycznym. Przypomina i wyjaśnia przeżycia, którymi byli obdarzeni m.in. św. Jan od Krzyża, św. Teresa od Jezusa, św. Maria od Wcielenia, Paul Claudel czy współczesna francuska poetka Marie Noel. Książka może być inspiracją do tego, by zmieniać swoje życie. Niekoniecznie w życie mistyczne, pełne wizji, bolesnych doświadczeń i momentów ekstazy, ale w życie mniej egoistyczne, zgodne z Bożym zamysłem, w którym jest miejsce na słuchanie i słyszenie Jego słów. A do tego wcale nie trzeba być kimś wyjątkowym
Kościół od pierwszych weków zalecał praktykę kierownictwa duchowego jako skuteczny środek w czynieniu postępów w życiu duchowym. Ta jasno napisana książka jest znakomitą pomocą dla poszukujących odpowiedzi na pytania: Czym jest kierownictwo duchowe i czemu służy? Co należy zrobić, aby kierownictwo duchowe było skuteczne? O czym mówić w czasie spotkania z kierownikiem duchowym? Czym się różni kierownictwo duchowe od spowiedzi? Francisco Fernandez-Carvajal, ksiądz z Prałatury Opus Dei, doktor prawa kanonocznego Uniwersytetu św. Tomasza w Rzymie, ceniony autor wielu książek z zakresu życia duchowego. W Polsce szczególnie znany jest jego siedmiotomowy zbiór medytacji na każdy dzień pt. Rozmowy z Bogiem oraz rozważania eucharystyczne Zostań ze mną, Panie.
Unikalne wydanie pism św. Ignacego z Loyoli. Obok Ćwiczeń duchowych - od wieków cieszących się zasłużoną sławą - znajdziemy tu jego Autobiografię. Książka zawiera również tekst o zasadach przyjmowania kandydatów do stanu duchownego (napisany przez uczniów św. Ignacego) oraz Porady Ignacego - zbiór duchowych rad sformułowanych jako sentencje w brzmieniu łacińskim i polskim.
W listopadzie 1992 r. ks. prof. Marek Starowieyski w Przedmowie do pierwszego tomu nowej wówczas serii wydawniczej Źródła Monastyczne, tak pisał:
Dobrze się więc stało, że Opactwo Tynieckie podjęło, mimo wszelkich trudności, ryzyko wydawania tekstów monastycznych Wschodu i Zachodu. Nie podaję projektów; będą się one stopniowo rozwijały (...) Nie jest to seria przeznaczona wyłącznie dla mnichów czy teologów-specjalistów od życia duchowego, choć nie mamy wątpliwości, że oni będą jej głównymi odbiorcami. Jest ona skierowana po pierwsze do wszystkich ludzi, zwłaszcza wierzących, których interesuje życie duchowe i historia duchowości chrześcijańskiej (...) Chcielibyśmy bowiem uprzystępnić czytelnikom nie tylko same teksty, ale też pokazać, jak są one interpretowane w świetle możliwie najlepszych badań historyków Kościoła, kultury i duchowości.
Niebawem (w 1993 r.) ukazał się pierwszy, stosunkowo skromny, bo liczący 130 stron tom Żywotów Ojców jurajskich, otwierający nową serię. Ktoś nawet wówczas zażartował, że jeśli Opactwo i Wydawnictwo chcą, aby nowa seria była traktowana poważnie, to kolejne tomy powinny być jednak nieco grubsze...
Kiedy dziś piszemy te słowa mija dokładnie 30 lat od napisania Przedmowy przez ks. Starowieyskiego. Dziś oto z wielką radością oddajemy w ręce Czytelników tom 100. serii Źródła Monastyczne! 100 tomów, które ukazały się w ciągu tych 30 lat, mimo wszelkich trudności, to istotnie wielkie dzieło.
Jednakże Źródła Monastyczne to nie tylko tych sto, mniejszej czy większej objętości, tomów. Seria to przede wszystkim jednak ludzie stojący za poszczególnymi tytułami. Możemy wszak poszczycić się nie tylko okrągłymi liczbami wydanych już woluminów, lecz także szerokim gronem oddanych i kompetentnych badaczy współpracujących z nami od lat. Przede wszystkim wyrazy szczególnej wdzięczności i szacunku składamy na ręce inicjatora i wieloletniego naukowego opiekuna serii – ks. prof. Marka Starowieyskiego. Nie sposób tu nie wspomnieć wysiłku śp. o. Włodzimierza Zatorskiego OSB, założyciela i wieloletniego dyrektora wydawnictwa. Bez determinacji ich obu nie było by dziś jubileuszowego tomu. Podziękowania składamy również prof. Ewie Wipszyckiej, towarzyszącej naszej serii od samych jej początków, która podjęła się trudu napisania wstępu i opracowania komentarzy do niniejszego tomu. Wszystkim naszym autorom, tłumaczom, autorom wstępów i komentarzy, recenzentom, redaktorom, korektorom, redaktorom technicznym przygotowującym tekst do druku pragniemy złożyć najserdeczniejsze podziękowania za czas i trud poświęcony naszej serii. Przede wszystkim zaś dziękujemy naszym Czytelnikom, ponieważ to z myślą o Was ta seria powstała i, jak ufamy, będzie nadal kontynuowana.
Michał Tomasz Gronowski OSB, Szymon Hiżycki OSB (redaktorzy serii Źródła Monastyczne)
Monografia jest interesującym [] osiągnięciem badawczym, które [] wzbogaca wiedzę o gatunku remakeu oraz specyfice przekodowania klasycznego arcydzieła romantycznej literatury rosyjskiej [] na potrzeby ukazania odmiennej kulturowo, industrialnej przestrzeni łódzkiej i mentalności jej mieszkańców. Gorąco polecam publikację [] z uwagi na wszechstronność analizy tekstów i walory warsztatu Autorki, umiejętnie różnicującej postępowanie badawcze i interpretacyjne w odniesieniu do stosowanych praktyk imitacyjnych w ich zróżnicowanych uwarunkowaniach kontekstualnych oraz trafność wyboru narzędzi badawczych. Unikatowa w odniesieniu do polskich badań nad przekodowaniem klasycznego tekstu literackiego na język odmiennej kulturowo przestrzeni i epoki monografia wpisuje się we współczesne badania nad gatunkiem remakeu oraz wielorakimi przeróbkami poematu Puszkina Eugeniusz Oniegin. Poczynione ustalenia dopełniają [] wiedzę o recepcji twórczości Puszkina w środowisku rosyjskojęzycznym poza granicami Rosji i o specyfice artystycznej regionalnych przeróbek Eugeniusza Oniegina. Obrazują proces kształtowania się tzw. łódzkiego tekstu oraz wskazują istotne komponenty jego poetyki. Z recenzji prof. Aliny Orłowskiej (UMCS) Publikacja jest oryginalnym spojrzeniem na recepcję dzieł Aleksandra Puszkina w jej regionalnym wydaniu. [] Uzupełnia lukę w mocno zaniedbanym zagadnieniu, jakim jest obraz Łodzi w rosyjskojęzycznej prasie epoki, a także w obrębie treści, postaw moralnych oraz przejawów kultury promowanej na łamach tego źródła. Zarówno pomysł na książkę, jak i jego realizację oceniam jak najwyżej. Praca jest innowacyjna porusza ważny i prawie nieruszony w polskiej historiografii problem remakeu dzieł Puszkina, ze szczególnym uwzględnieniem poematu Eugeniusz Oniegin. Ze względu na znaczenie Oniegina w literaturze światowej jego recepcja na ziemiach polskich, w tym remake w prasie rosyjskojęzycznej Łodzi, pokazuje powiązania intelektualne Królestwa Polskiego z metropolią. udane próby budowania przestrzeni porozumienia mentalnego i odwoływania się do wspólnych lektur, które nie tylko służyły rusyfikacji, ale były częścią korpusu poznawczego ówczesnych elit []. Książka wskazuje na rolę Rosjan w kreowaniu przestrzeni rosyjskojęzycznej Łodzi przedstawia ich nie tylko jako ludzi handlu, gospodarki i rusyfikatorów, lecz także tych, którym zależało na szukaniu intelektualnych dróg porozumienia z odbiorcą w Królestwie. Z recenzji prof. Tomasza Pudłockiego (UJ)
Jak się zostaje wybitnym artystą? Ta książka to portret zbiorowy nowych klasyków współczesnych sztuk wizualnych ikon polskiej sztuki lat 90. i 2000. Powstał na podstawie wielogodzinnych opowieści autobiograficznych takich postaci, jak Zbigniew Libera, Katarzyna Kozyra czy Wilhelm Sasnal. Autor szuka nowych sposobów na opowiadanie o społecznych, kulturowych i ekonomicznych uwikłaniach pracy artystycznej. Proponuje też zestaw pojęć przydatnych w analizie historii życia, światów społecznych i pracy konceptualnej związanej z produkcją kulturową. Podważa przy tym modernistyczne wyobrażenia o twórcy jako samotnym geniuszu. Wśród rozmówców odnajdziemy kilka przypadków spektakularnego społecznego awansu, dlatego w książce ważne miejsce ma problematyka klasowa oraz motyw wielowymiarowej biograficznej mobilności. Kluczowe rozdziały dotyczą poza-indywidualnych, poza-cielesnych, nie-ludzkich i materialnych pokładów kształtującej się artystycznej podmiotowości. * Talent i geniusz zwłaszcza dzisiaj w polu artystycznym wydają się rażąco niesocjologicznymi wyobrażeniami czymś w rodzaju chronicznego przejęzyczenia. Prawidłowości związane z reprodukcją społeczną skłaniają do tego, by właśnie w świecie sztuki widzieć instytucję niejako emblematyczną dla procesów akumulacji, transferu, dziedziczenia i konwersji kapitału kulturowego. Powinny one realizować się tu w sposób najbardziej bezwzględny i surowy. Tymczasem autor znajduje i poddaje analizie opowieści współczesnych artystów, których biografie nie potwierdzają zidentyfikowanych przez socjologów praw ruchliwości. Realizację ambitnego projektu zbadania współczesnego pola artystycznego umożliwiło autorowi kunsztowne opanowanie warsztatu oraz imponująca erudycja, dająca swobodę w sięganiu po koncepcje socjologiczne i filozoficzne. Autorowi udało się w przekonujący sposób pokazać, że w tym niejako wyjętym spod praw rządzących rzeczywistością świecie daje się zaobserwować fantazyjne, ale jednak wyraźne wzory i regularności. dr hab. Małgorzata Jacyno Autor podjął się analizy społeczności specyficznej, stawiającej wyzwania standardowemu badaniu socjologicznemu. Wynika to z usytuowania badacza w stosunku do badanych związanego z asymetrią pozycji władzy oraz nadprzeciętnej autorefleksyjności badanych. Warto docenić to, że autor pozwala czytelnikom obcować ze zgromadzonym materiałem wywiadów oraz wyciągać samodzielne wnioski. Takie odsłanianie tajemnic warsztatu badawczego jest bardzo cenne, pozwala bowiem na bieżąco śledzić, w jaki sposób badacz dokonał translacji pomiędzy terenem a tekstem. Widoczne są procesy wiedzotwórcze, jakie doprowadziły do powstania książki oraz kontrowersje, w jakie praca może być uwikłana. Czytelnik i czytelniczka pracy otrzymują dzieło dojrzałe, stanowiące świadectwo uczciwej, rzetelnej i gruntownej pracy zarówno empirycznej, jak i teoretycznej. Autor wykazuje się bowiem nadprzeciętnym poziomem obeznania z literaturą przedmiotu, samoświadomością metodologiczną oraz opanowaniem warsztatu pisarskiego. Sądzę, że książka wpłynie na stan badań w socjologii jakościowej i zainspiruje innych do badań elitarnych podgrup społecznych. dr hab. Andrzej W. Nowak
"Monografia ma charakter erudycyjnego, przeglądowego i syntezującego traktatu dotyczącego kulturowych i religijnych uwarunkowań rozumienia macierzyństwa, a jej celem jest ukazanie hermeneutycznych dominant w tym zakresie. Aksjologicznym tłem badań autora jest tradycja katolicka. Prezentowane wywody stanowią intelektualne wyzwanie dla Czytelnika. Konfrontują go z interpretacjami, które - z jednej strony - mają religijną i kulturową genezę, natomiast z drugiej - podlegają kulturowej reinterpretacji." z recenzji dr. hab. Bogusława Milerskiego, prof. ChAT
Celem, który postawiła sobie autorka monografii, było prześledzenie problemu przemocy jako filozoficznej kategorii w najważniejszych ujęciach od nowożytności aż po współczesność. W filozofii refleksja nad przemocą rozwijała się dwutorowo: analizowano zwłaszcza związki między władzą a przemocą oraz naturą ludzką a przemocą. Proponowano rozmaite perspektywy, sposoby definiowania i rozumienia tego zjawiska.Autorka analizuje przemoc jako narzędzie sprawowania władzy i jako metodę rozstrzygania sporu o wartości, ponadto omawia relację między prawem a przemocą, przemoc uzasadnioną i przemoc pozbawioną racji, zagrożenia i nadzieje, które wiążą się z przemocą, podejmuje próbę wyobrażenia świata bez przemocy, wskazuje nurty oparte na wyrzeczeniu się gwałtu, konsekwencje przemocy dla człowieka i otaczającego go świata, rezultaty natury moralnej wynikające zarówno z akceptacji, jak i zanegowania przemocy, różnorodne formy przemocy, jej irracjonalny, a także racjonalny charakter, opisuje przemoc jako warunek i motor postępu, jak również ideę non-violence oraz cywilnego nieposłuszeństwa jako odpowiedź na przemoc w polityce.
Pierwsze po wielu latach wznowienie słynnego eseju, rozwijającego koncepcję porażki myślenia jako źródła upadku współczesnej kultury pozwala nam zadać sobie pytanie o aktualność stwierdzenia filozofa: ""Źle się dzieje w kulturze"". Opierając się na myśli Hannah Arendt, Alain Finkielkraut chronologicznie odtwarza wydarzenia odpowiedzialne za kondycję współczesnego świata, w którym podstawą autorytetu nie są już wielkie dzieła umysłu, i gdzie ""barbarzyństwo zawładnęło w końcu kulturą. W cieniu tego wielkiego słowa rośnie nietolerancja z infantylizmem. Albo tożsamość kulturowa zamyka jednostkę w przynależności grupowej i odmawia jej pod karą zdrady stanu prawa do wątpienia, ironii, rozumu, czyli wszystkiego, co mogłoby ją oderwać od kolektywnej matrycy, albo przemysł rozrywkowy, ten płód wieku technologii, sprowadza twory umysłu do poziomu tandety (lub entertainment, jak się mówi w Ameryce). I życie z myślą powoli ustępuje miejsca strasznej i żałosnej konfrontacji fanatyka i zdechlaka...
Józef Chełmoński (1849-1914) - i jako człowiek, i jako artysta - lubił się wyróżniać, chadzał własnymi drogami, był wierny tylko sobie, stąd sprzeczne opinie na jego temat. Naturalizm i bezkompromisowość młodzieńczych płócien i odrzucenie utartych kanonów piękna czyniły jego wizję świata trudną do zaakceptowania przez ukształtowanych wedle akademickich norm krytyków. Rozgoryczony i niezrozumiany w warszawskim środowisku, udał się do Paryża, gdzie zdobył uznanie i sławę. Po powrocie do kraju stopniowo odsuwał się od świata, przyjaciół i bliskich, skupiając się całkowicie na swojej twórczości. W dziejach polskiego malarstwa zapisał się przede wszystkim jako twórca niezrównanych, nastrojowych pejzaży.
To od kobiety zaczyna się życie religijne i życie Eucharystią w rodzinie. Wiedziała o tym doskonale św. Urszula Ledóchowska. To przekonanie wyniosła z domu rodzinnego, obserwując swoją matkę, Józefinę, i temu przekonaniu była wierna przez całe swoje życie. W prezentowanej książeczce zamieszczono sześć starannie dobranych konferencji św. Urszuli, w których przedstawia ona kobietę i matkę jako apostołkę Eucharystii w rodzinie tę, której Bóg w jakiś szczególny sposób zawierza człowieka i dzięki której wiara przechodzi z matki na dzieci i wnuki. Mimo upływu czasu prezentowane teksty nie straciły na wartości, a nawet więcej zyskały i dlatego są tak cenne dla nas współcześnie.
Wyjątkowy pakiet pomocy duszpasterskich na Wielki Post:I Duch Święty na Golgocie. Drogi krzyżowe (ks. Marcin Cholewa, ks. Marek Gilski, ks. Piotr Studnicki)Niewielka publikacja proponuje nieszablonowe, autorskie rozważania wielkopostnego nabożeństwa, które opierają się na darach Ducha Świętego. Poszczególne refleksje uczą dostrzegać obecność Ducha Świętego w poszczególnych stacjach Drogi krzyżowej, a przy tym uwrażliwiają Czytelnika na dodatkowy sens męki Chrystusowej.II Słowa nadziei odchodzącego Pana. Kazania pasyjne (ks. Marcin Cholewa, ks. Marek Gilski)Krakowscy księża przeprowadzają słuchaczy kazań pasyjnych przez największą ofiarę Chrystusa, angażując do tego bohaterów, którzy byli świadkami ostatnich dni i godzin Zbawiciela. Przywołują postaci bliskie Jezusowi, jak Jego Matka, Jan czy Maria Magdalena, ale także takie, o których ewangeliści niewiele zdołali powiedzieć, osób pozornie nic niewnoszących w historię Jezusa z Nazaretu właściciela Wieczernika, żonę Piłata czy setnika z Golgoty.Autorzy przedstawiają znane wszystkim wydarzenia z nieco innej perspektywy. Pokazują, jak często zewnętrzne czynniki, wcześniejsze historie z życia biblijnych bohaterów determinowały takie, a nie inne zachowania, taką, a nie inną postawę. Przybliżając konkretne sytuacje, podsuwają ważne pytania do osobistej refleksji.
Deus absconditus – Deus revelatus W religiach monoteistycznych Bóg jest nie tylko Bogiem objawiającym się (Deus revelatus), lecz także Bogiem ukrytym (Deus absconditus). Bez pierwszego z tych przymiotów religijna relacja z Bogiem nie byłaby w ogóle możliwa, bez drugiego – trudno mówić o podstawowej właściwości Boga, jaką jest transcendencja, czyli radykalne przekraczanie świata i ludzkiego poznania. Autorzy serii poruszają problemy związane z poznawczą niedostępnością Boga, szukając jednocześnie ich rozwiązania. ------------------------------------------------------------------------------------- „Tajemnica Boga polega na tym, że działa On bez rozgłosu” (Joseph Ratzinger – Benedykt XVI). Książka Jacka Wojtysiaka jest pasjonującą obroną klasycznie pojętego Boga przed najnowszymi argumentami kwestionującymi Jego istnienie. Zawiera detaliczne omówienie tych argumentów, ich twórczą krytykę, gruntowne przeformułowanie standardowych dowodów na istnienie Boga i wiele całkowicie nowych pomysłów, jak wykorzystanie tzw. wielkiego faktu wiary do neutralizacji argumentu z istnienia rzetelnych niewierzących czy zastosowanie Ingardenowskiej koncepcji doświadczenia estetycznego do analizy doświadczenia religijnego. Całość stanowi jedną z najbardziej oryginalnych i najklarowniej wyartykułowanych apologii klasycznego teizmu chrześcijańskiego. Podziw dla maestrii argumentacyjnej Autora nie usuwa jednak bardziej zasadniczego pytania, czy nie nadszedł już czas na porzucenie filozoficznej koncepcji niezmiennego Boga wszechprzymiotów, która zdaje się generować zarzuty dawnych i współczesnych ateistów. Prof. dr hab. Piotr Gutowski (KUL) Jacek Wojtysiak nie ogranicza się do polemiki z argumentami ateistycznymi i nie zatrzymuje się na obronie teizmu filozoficznego, ale występuje jako zaangażowany apologeta chrześcijański. Pomocne w tej apologii jest zastosowanie koncepcji „wiedzy testymonialnej” oraz podanie możliwych spekulatywnych racji, dlaczego Bóg objawił się pewnej wspólnocie i dlaczego doszło do aktu wcielenia. Autor pokazuje, że istnienie ukrytości Bożej jest w pełni kompatybilne z istnieniem objawienia i inkarnacji. Podaje też bardzo interesującą sugestię, że motyw inkarnacyjny ma zasięg niemal uniwersalny, dzięki czemu również wyznawcy innych religii mogli zetknąć się pośrednio z autentycznym objawieniem inkarnacyjnym, które dokonało się w Chrystusie. Prof. dr hab. Dariusz Łukasiewicz (UKW)
Rodzaj: mapa laminowana dwustronna Skala: 1:50'000 Rok wydania: 2023 Wydanie: 22 Format: B1 (68 x 98cm) Praktyczna, dwustronna mapa turystyczna Beskidu Śląskiego i Beskidu Żywieckiego w skali 1:50'000. Obejmuje swym zasięgiem tereny od Makowa Podhalańskiego na wschodzie po Skoczów na zachodzie oraz od Bielska-Białej na północy po czeskie i słowackie pogranicze na południu.Mapa zawiera aktualne informacje turystyczne i topograficzne tych terenów - siatkę szlaków turystycznych (długość odcinków, czasy przejścia, przewyższenia), infrastrukturę (noclegi, punkty gastronomiczne i inne), wszelkie atrakcje - wyciągi, zabytki, kąpieliska. Na mapie zaznaczono obszary "Zanocuj w lesie".
Święty Andrzej Bobola to człowiek, którego historia pośmiertna jest barwniejsza niż jego życie doczesne. Żył na przełomie XVI i XVII w. w Europie rozdartej podziałami religijnymi i politycznymi. Troszczył się o wychowanie młodzieży, pocieszał zmartwionych, niósł ulgę chorym. Nie przerażały go trudności, szedł dzielnie naprzód, podejmując coraz to odważniejsze misje, nie bacząc na niebezpieczeństwa i przeciwności. Gdy został bestialsko zamordowany, zapomniany, po pewnym czasie sam o sobie przypomniał żyjącym. Papież Pius XII w encyklice poświęconej świętemu jezuicie nazwał go szermierzem Chrystusowym, duszochwatem, czyli łowcą dusz nieśmiertelnych, niestrudzonym Apostołem Chrystusowym
oraz świętym męczennikiem Polski.
Zapraszamy do bliższego zapoznania się z tą niezwykłą postacią.
Ten swoisty leksykon fotografów pokazuje przede wszystkim ich dorobek zdjęcia. Nie biogramy są tu najważniejsze, tylko to, co po sobie zostawili fotografie. Jedne są przeciętne, słabe, tak pod względem techniki jak i walorów estetycznych, inne cechuje wielki kunszt, wyczucie światła i modela. Część zdjęć ma walory dokumentacyjne pokazują czynności i modę w określonym przedziale lat. Znajdujemy też zdjęcia, które stały się małymi dziełami sztuki i które chętnie umieścilibyśmy na ścianach mieszkań. Dla tych fotografii warto było przedstawić ich autorów często zupełnie już zapomnianych. Ciekawostką jest, że znakomitych fotografów znajdujemy nieraz w małych wioskach, jak choćby Florka w Czarnowąsach, Gbela w Gielczycach lub Meistera w Bąkowie k/Kluczborka.
Ten swoisty leksykon fotografów pokazuje przede wszystkim ich dorobek zdjęcia. Nie biogramy są tu najważniejsze, tylko to, co po sobie zostawili fotografie. Jedne są przeciętne, słabe, tak pod względem techniki jak i walorów estetycznych, inne cechuje wielki kunszt, wyczucie światła i modela. Część zdjęć ma walory dokumentacyjne pokazują czynności i modę w określonym przedziale lat. Znajdujemy też zdjęcia, które stały się małymi dziełami sztuki i które chętnie umieścilibyśmy na ścianach mieszkań. Dla tych fotografii warto było przedstawić ich autorów często zupełnie już zapomnianych. Ciekawostką jest, że znakomitych fotografów znajdujemy nieraz w małych wioskach, jak choćby Florka w Czarnowąsach, Gbela w Gielczycach lub Meistera w Bąkowie k/Kluczborka.
Młot na czarownice. H. Krammer, J. Springer, łaciński tytuł "Malleus Maleficarum" - tłumaczenie wszystkich trzech tomów z łaciny na język polski!Trzy tomy w jednym woluminie.Młot na Czarownice - jedno z ważniejszych dzieł na temat czarów i demonologii, napisane przez H. Kramera i J. Sprengera w 1487 r., w którym autorzy połączyli dawne wierzenia ludowe, związane z czarną magią, z kościelnym dogmatem herezji. Do tej pory dostępne było w j. polskim tłumaczenie z roku 1614 S. Ząbkowica, jedynie wybranych fragmentów i stanowi bardziej opracowanie, niż rzetelny przekład.Pierwsza część mówi o konieczności zrozumienia przez rządzących istoty zbrodni czarnoksięskich. Druga część zawiera omawia zasady, którymi musi się kierować czarownik/ca przy rzucaniu zaklęć i używaniu magii. Mówi także o lekarstwach zapobiegających zaczarowaniu, o takich, które usuwają rzucony czar i uleczają dotkniętych czarostwem. Ponadto opisuje sposób przystępowania do grona czarowników i ślubowanie świętokradcze, sposoby działania i opisy przeraźliwych praktyk oraz przeszkody przeciw czarom. Trzecia część "Młota na czarownice" dotyczy sposobów gładzenia, czy jak sam autor nie bez bólu przyznaje "przynajmniej karania przez stosowną sprawiedliwość" występnych czarownic. Opisuje więc całą procedurę postępowania dowodowego od schwytania czarownicy do wyroku - skazującego, czy też uniewinniającego. To, co autora interesuje, to kwestie poboczne w temacie tortur - czyli, na przykład, jak rozpoznać takie prawdziwe, nieczułe na ból czarownice, bacznie zważając na przykład, czy potrafią wylewać łzy.Tłumaczenia podjął się Jakub Zielonka, historyk, który skrupulatnie przetłumaczył oryginał i szczegółowo omówił temat, uzupełniając tekst o opracowania, ryciny oraz ponad 1000 przypisów na każdy tom.
Joseph Ratzinger – ponadprzeciętny umysł, niezrównany teolog, niezłomny obrońca wiary katolickiej. Obserwatorzy życia kościelnego zgodnie uważają, że wraz ze śmiercią Benedykta XVI zamknęła się epoka rozpoczęta w 1978 roku przez Jana Pawła II. W swojej najnowszej książce ks. prof. Robert Skrzypczak dokonuje wnikliwego spojrzenia w życie, działalność i pontyfikat Benedykta XVI. Dzięki tej analizie zaczynamy rozumieć jego dylematy, poznajemy kulisy decyzji oraz prawdziwe poglądy. Lecz nade wszystko dostrzegamy osobę, która całym swoim życiem i siłą umysłu świadczyła o wierze w prawdziwego Boga. Mocna, wiele wyjaśniająca, wciągająca. Od początku, czyli pierwszych opowieści o dramacie sumień młodych niemieckich adeptów teologii po drugiej wojnie światowej, do końca (wybranych tekstów autorstwa Benedykta XVI). Jak mawiał kilkakrotnie cytowany przez autora G.K. Chesterton: „Kościół to jedyna instytucja na świecie, która potrafi w najwyższym stopniu inspirować i zarazem drażnić”. Ta książka też, o ile „drażnić” znaczy „prowokować do myślenia”. ks. Adam Pawlaszczyk redaktor naczelny „Gościa Niedzielnego” Publikacje ks. prof. Roberta Skrzypczaka śledzę od lat z wielkim zainteresowaniem. Czas poświęcony na ich lekturę nigdy nie był dla mnie czasem straconym. Autor, zabierając głos w sprawach najbardziej istotnych dla Kościoła, człowieka i ludzkiej cywilizacji, nie pozwala sobie na miałkość treści. Nie tylko ma „coś” do powiedzenia jako naukowiec, ale jako czynny duszpasterz z przedseminaryjnym doświadczeniem pracy w poradni psychologicznej, potrafi tym „czymś” się dzielić, trafiając do umysłu i do serca. Jego szczególne fascynacje – prócz Ewangelii – to duchowość Sługi Bożego ks. Dolindo Routolo oraz teologia Josepha Ratzingera/Benedykta XVI. Wartość książki „Wymagający Papież” polega na błyskotliwym wyeksponowaniu najważniejszych doświadczeń życiowych i analiz teologicznych jej Bohatera oraz na prezentacji mało znanych albo wręcz nieznanych polskiemu czytelnikowi tekstów papieża Ratzingera. ks. Henryk Zieliński redaktor naczelny „Idziemy” By Kościół katolicki w pełni przyswoił duchowe i intelektualne dziedzictwo Josepha Ratzingera, potrzeba będzie wielu lat. Książka ks. Roberta Skrzypczaka jest jedną z pierwszych prób ukazania wielkości teologicznego dzieła Benedykta XVI ze szczególnym wskazaniem tych wątków jego nauczania, które mogą być drogowskazem i pomocą dla chrześcijan zmagających się z największymi wyzwaniami dla wiary w XXI wieku. Grzegorz Górny publicysta
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
