Wyrusz w podróż życia i otwórz swoje serce na serca innych.
Gdy biblijny patriarcha Jakub uciekał przed gniewem swego brata Ezawa, nie zdawał sobie sprawy, że czeka go niezwykła wyprawa. Dramatyczne okoliczności jednak nie przeszkodziły, by właśnie tam, nie w rodzinnych stronach, Bóg objawił się Jakubowi. Dziś podróżowanie może odbywać się w mniej dramatycznych okolicznościach, ale cel pozostał ten sam.
Podróż do Ziemi Świętej Jacka Święckiego to coś więcej niż turystyczna przygoda. To pielgrzymka śladami patriarchów, sędziów i proroków. To wreszcie poszukiwanie siebie, odnajdywanie innych i nadzieja na Spotkanie. Jedyne w swoim rodzaju.
rudno nam dziś zrozumieć, kim był dla średniowiecza, szczególnie zaś dla Francji, św. Marcin z Tours. Niewielu chyba świętych wywarło tak różnoraki i tak wielki wpływ po swojej śmierci, jak to miało miejsce w wypadku św. Marcina. Tours stało się, po Rzymie i Komposteli, jednym z najpopularniejszych miejsc pielgrzymkowych Europy. Dzieła Sulpicjusza Sewera dotyczące Marcina, a więc Żywot, Listy i Dialogi, należały, obok Żywota św. Antoniego, do najbardziej poczytnych tekstów średniowiecza (...) i były wielokrotnie przerabiane w różnych zbiorach legend.
Ze Wstępu
Żywot św. Marcina z Tour to wypełnione cudami dzieło wskazujące na wyższość św. Marcina nad innymi świętymi. Dla zachęcenia czytelników Sulpicjusz pisze też o św. Marcinie w ulubionej przez starożytność formie – dialogu. Obraz postaci św. Marcina uzupełniają trzy listy Sulpicjusza do przyjaciół.
(Słownik Wczesnochrześcijańskiego Piśmiennictwa)
Pierwsze trzy księgi Periphyseonu Eriugeny zawierały imponującą ontologiczną wizję powstania świata, wyłożoną w oparciu o specyficzne odczytanie pierwszych wersetów Księgi Rodzaju, wsparte lekturą źródeł patrystycznych i filozoficznych (platoński Timajos). Można powiedzieć, że zgodnie z neoplatońskim ujęciem rzeczywistości w kategoriach wylew-powrót, pierwsze trzy księgi opisywały proces pochodzenia całej rzeczywistości od Boga, ze szczególnym zaakcentowaniem procesu powstawania sfery przyczyn prymordialnych (natura II). Księga IV natomiast poświęcona jest zagadnieniu konstutuowania się rzeczywistości materialnej i roli, jaką odegrał w jej powstaniu człowiek. Eriugena, wspierając się na autorach greckich, zwłaszcza na Grzegorzu z Nyssy i Maksymie Wyznawcy, daje w księdze IV wykład swojej antropologii. Najpierw porusza problem tego, czy człowiek jest czy nie jest zwierzęciem i w jakiej pozostaje relacji do innych istot żywych. Następnie stara się opisać relację człowieka do bytów anielskich po to, aby wykazać, że człowiek zajmuje pośrednią, czyli kluczową pozycję we wszechświecie. Człowiek jest mikrokosmosem, spoiwem łączącym różne poziomy rzeczywistości stworzonej, jako że w nim reprezentowane są zarówno byty podpadające pod zmysły, jak i byty duchowe.
Eriugena pokazuje, w jaki sposób w człowieku dokonuje się jakby powtórne stworzenie świata: człowiek nadaje nazwy wszystkim rzeczom, to znaczy ustanawia je w swoim umyśle. Tak jak istotą człowieka jest jego pojęcie w Bożym Umyśle, tak istotą każdej rzeczy jest jej pojęcie w umyśle człowieka. Przy tej okazji zostaje wyłożona nauka o wewnętrznej strukturze bytu ludzkiego obejmującej: intelekt, rozum i zmysł wewnętrzny. Należy zauważyć, że Eriugena określa człowieka przez jego zdolności poznawcze, dając tym samym początek tradycji intelektualistycznej w średniowieczu.
Natura ludzka w swojej integralności została określona mianem raju. Raj nie jest dla Eriugeny żadnym miejscem, ale stanem pierwotnej doskonałości człowieka. Ta natura ludzka nie jest podzielona na płci. Podział ten Eriugena, za Grzegorzem z Nyssy, ujmuje jako konsekwencję grzechu pierworodnego, a zarazem lekarstwo na grzech. Z tego podziału natury ludzkiej na płci wynikają bowiem wszelkie inne podziały, którymi zostanie opisana natura trzecia. Obok podziału na płci, podstawowym podziałem jest podział czasoprzestrzenny, który w sposób istotny charakteryzuje naturę trzecią: stworzoną i nie stwarzającą. Jest to niezwykle oryginalna i inspirująca koncepcja metafizyczna, w jakimś sensie prekursorska wobec Kantowskiej.
Przy okazji wykładu swojej antropologii Eriugena rozwija niezwykle oryginalną egzegezę Księgi Rodzaju. Biblia bowiem powinna być zinterpretowana tak, aby dostarczyła stosownej wiedzy o strukturze i przeznaczeniu człowieka. Ten typ egzegezy zastosowany przez Eriugenę jest unikalny w wiekach średnich.
Księga czwarta zatem jest wspaniałym traktatem o powstaniu człowieka, jego wielkości, miejscu we wszechświecie i jego przeznaczeniu.
Praktyczne wskazówki dla osób przystępujących do sakramentu pokuty. Zawiera: pytania pomocne w rachunku sumienia; formułę spowiedzi; wyjaśnienie, czym jest żal za grzechy; modlitwy.
W broszurce tej znajdziemy istotne sprawy , o których należy pamiętać przy wyznawaniu grzechów oraz przy rachunku sumienia, który powinien mieć miejsce wcześniej. „Rachunek spowiedzi” zawiera (1)warunki dobrej spowiedzi; (2)skrócony rachunek sumienia; (3)szczegółowy rachunek sumienia; (4)rolę kapłana przy sprawowaniu sakramentu; oraz (5) szczegółowe rady dla dorosłych przystępujących do spowiedzi po raz pierwszy , a także dla tych, którzy zaniedbywali spowiedź przez długi czas, i dla odbywających spowiedź generalną.
„Książka o Jezusie, którą chcę teraz oddać w ręce Czytelników, jest owocem mojej długiej wewnętrznej drogi.
Chciałem podjąć się próby ukazania Jezusa Ewangelii, jako autentycznego Jezusa, jako „Jezusa historycznego” we właściwym znaczeniu tego określenia. Jestem przekonany i żywię nadzieję, że także Czytelnik będzie mógł zauważyć, iż postać ta jest bardziej logiczna i – również z historycznego punktu widzenia – o wiele bardziej zrozumiała niż rekonstrukcje, z którymi mieliśmy do czynienia w ostatnich dziesięcioleciach”. Tak we wstępie mówi o swojej książce autor, Papież Benedykt XVI.
Papież Ratzinger, wybitny teolog przedstawia nam fundament wiary chrześcijańskiej – osobę Jezusa Chrystusa. Z tej doskonałej książki dowiadujemy się kim naprawdę jest Jezus, jako Człowiek, Syn Boga oraz Zbawiciel ludzkości.
Monografia „Jezus z Nazaretu” ukazuje czytelnikowi życie Syna Bożego w kontekście problemów ludzkich i współczesnego świata. Jako odpowiedź na kryzys wiary w obecnym świecie, Papież niesie nadzieję przedstawiając Chrystusa jako figurę zawsze aktualną i obecną we współczesności.
Ojciec Święty posługuje się stylem bezpośrednim oraz zrozumiałym dla każdego katolika, dlatego stanowi przyjemną i wnikliwą lekturę dla współczesnego chrześcijanina.
Przedkładany uwadze Czytelnika tom zawiera teksty wygłoszone i przedyskutowane podczas drugiej Międzynarodowej Konferencji naukowej z cyklu Biblia Slavorum Apocryphorum, zorganizowanej przez Zakład Paleoslawistyki i Kultury Ludowej przy Katedrze slawistyki Południowej Uniwersytetu Łódzkiego w dniach 15-17 maja 2009 roku w Łodzi.
Jaka jest natura Imienia Bożego i jego różne postacie, które przez wieki dane zostały ludziom?
O książce:
Prawo do posiadania własnego imienia jest czymś naturalnym i nadprzyrodzonym – odgrywa w życiu OSOBY tak doniosłą rolę, że należy bliżej przyjrzeć się temu zagadnieniu, a zwłaszcza procesowi wyboru i posiadania. Imię możemy nazwać nosicielem etymologicznych treści udzielających właścicielowi światła w znaku, posłaniu i zawołaniu. Używanie imienia to wchodzenie w silne i głębokie relacje, to dotykanie czyjegoś wnętrza, możliwość poczucia czyjejś energii czy ducha partycypowanej osoby. Imię jest centrum osoby, gdzie skupiają się myśli i uczucia, jest to centrum całej energii życiowej. Wymawianie imienia jest pewnego rodzaju sposobem wchodzenia w relację z niewidzialną strukturą „piramidy osoby”. To właśnie przez Objawienie imienia Boga, przez partycypację w Jego Obrazie i podobieństwie zostaje otwarte źródło do niebiańskiego bóstwa, ducha i miłości, gdzie czerpie swoją moc i życie.
Poznanie struktury imienia jest wyzwaniem dla zrozumienia osoby, ale osoba jest wyzwaniem dla poznania zachodzących relacji. Szczególnie imię Boga od zawsze fascynowało ludzi. Wzbudzało podziw swoją wielkością i doskonałością. Tak jak piramidy egipskie we swoim wnętrzu kryły osobę, tak piramida imienia stanowi swoistą budowlę zawierającą w sobie strukturę osoby, jej „JA”. Objawiane imię Boga to jakby obraz wnętrza osoby w jej najgłębszej tajemnicy, nieuchwytnej dla zewnętrznej obserwacji. Pomimo przekazu poprzez Objawienie, zapisywanie ludzką ręką i wnoszonych korekt, przetrwało tysiące lat.
"On the densely and richly populated Polish intellectual scene, Stanisław Obirek is one of the most prominent and significant, indeed outstanding actors. He stands out from the rest of actors for the role he designed and scripted for himself and has been consistently, over many years, performing; (...) a role that follows no ready-made scripts and lines, a role that Obirek originated and developed (...) and which it have succeeded by now to make an indispensable part of the Polish intellectual life.
One should be grateful to the publishers for collecting, (...) the manifold Obirek's writings on the subjects ranging from the general condition of religion in contemporary world, through the problems related to the Church's place and role in society (...). and up to the convoluted, intricate and puzzling case of the Polish-Jewish relation, which Stanisław Obirek is not the first Catholic tackling, but perhaps the first scholar attempting to approach it as a Catholic. One should be graleful to the publishers, as what they offer the readers is a genuine treasure-trove of fascinating findings, convincing interpretations and inspiring visions, which will most certainly earn a distinguished and durable place in the ongoing debates in Poland, but also all around our disunited yet struggling to unite planet."
Zygmunt Bauman
"Spotkania o zmierzchu", wywiad-rzeka z arcybiskupem metropolitą gdańskim Tadeuszem Gocłowskim, są siódmą - i chyba najważniejszą - książką w dorobku autorki. Jest to niezwykle osobista opowieść ważnego świadka i uczestnika historii przełomu XX i XXI wieku. Arcybiskup metropolita gdański sięga we wspomnieniach do czasów dzieciństwa, opowiada o tragicznych losach swoich bliskich, doświadczonych boleśnie przez sowiecki totalitaryzm, oraz o swojej drodze do kapłaństwa. Przez książkę przewija się plejada postaci, które odcisnęły znak na historii Polski ubiegłego stulecia, z Ojcem Świętym Janem Pawłem II na czele. Autorka nie waha się poruszać tematów trudnych, a jej rozmówca od nich nie ucieka. "Spotkania o zmierzchu" to próba podsumowania wielu lat niezwykle bogatego żywota człowieka, dla którego spotkanie z Innym jest wartością samą w sobie. Barbara Kanold - dziennikarka, po studiach na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, mieszkająca od kilkudziesięciu lat w Gdańsku. Jest autorką wielu wywiadów i reportaży w prasie lokalnej i ogólnopolskiej. Są to rozmowy z ludźmi związanymi ze sztuką, z artystami i mecenasami kultury.
Między naturalizmem a religią to w dorobku Habermasa książka wyjątkowa. Dotyczy bowiem religii, tematu, którego autor dotąd nie podejmował. W serii tekstów zebranych w tym tomie filozof próbuje rozpoznać miejsce religii we współczesności, jej nowe funkcje, nieznane wcześniej uwikłania w inne sfery życia społecznego. Zgodnie z diagnozą Habermasa, światopogląd religijny i świecki coraz bardziej się dziś od siebie oddalają. Prowadzi go to do postawienia pytania o rolę i miejsce religii w liberalnym, demokratycznym państwie prawa. A także o związek między religią i filozofią.
Fragment Wprowadzenia
Modlitewnik przygotowany z uwzględnieniem potrzeb człowieka, pragnącego w jesieni swego życia nawiązać lub pogłębić więź z Bogiem. Zawiera teksty modlitw Jana Pawła II pomocne w różnych okolicznościach życia (m.in. rachunek sumienia, przygotowanie do spowiedzi generalnej, rozważania różańcowe i Drogi Krzyżowej, 30-dniowe rekolekcje) oraz tradycyjne modlitwy Kościoła: litanie i nowenny, błogosławieństwa i koronki, Godzinki i Gorzkie Żale. Modlitewnik jest bardzo starannie wydany: twarda oprawa ze złoceniami, dwie wstążki, duża czcionka oraz dwukolorowy druk.
Tom zatytułowany Etos życia - etos sztuki. Wokół legendy o św. Genezjuszu-aktorze (część II) jest efektem drugiej już konferencji zorganizowanej przez Katedrę Dramatu i Teatru Instytutu Teorii Literatury, Teatru i Sztuk Audiowizualnych Uniwersytetu Łódzkiego. Konieczność kontynuacji dyskusji wokół zagadnień wyłaniających się z legendy o św. Genezjuszu i jego kontekstów, wydaje się nie tylko uzasadniona, ale stanowi rodzaj przymusu poznawczego dla teatrologów zwłaszcza, choć nie tylko. Nie jest to więc przypadek, raczej potrzeba współbrzmienia ze zmianami zachodzącymi w samym teatrze, jak i w dyskursie teatrologicznym. Pierwsze spotkanie pokazało już wyraźnie jak idea genezyjska, mit przemiany, ukazujący złożony charakter teatralnego sacrum i profanum, wreszcie sama natura chwytu teatru w teatrze, sprawiają że stajemy oto w obliczu starej metafory theatrum mundi, poruszeni jej możliwością reinkarnacji, odnawiania się i zasilania teatralnego bytu siłą transcendencji.
Fragment recenzji prof. dr hab. Elżbiety Kalembry-Kasprzak
Łódź, the third largest Polish city, was chosen as an example, as it is one of the few largest cities which experienced the political transition in Poland very painfully. It is also a city of unique history. It was chartered in 1423, but did not start to develop until the second half oh the 19th century. That was the time, when rapid inustrialization brought changes in quantity and quality to the religious structures of the city. The multicultiralism ended with the outbreak of World War II. The multiculturalism is frequently mentioned, it is not the only determinant of Łódź's cultural landscape. Another important factor was the fact, that Łódź was a new industrial city - without any regional, elite, academic or language support. The poverty of working class ha been more visible (also during the People's Republic of Poland period), than the "Four Coultures".
From intrduction
Przedmiotem badań w tej książce będzie polska adaptacja dzieła hiszpańskiego franciszkanina Diega de Estella Libro de la vanidad del mundo, dokonana przez księdza Augustyna Kochańskiego.
[…] Celem będzie monograficzne opracowanie tekstu, który do tej pory ma niezwykle skromną literaturę przedmiotu, wymieniany jest przez badaczy przygodnie, jako pozycja bibliograficzna, jedna z wielu ilustrujących obecność idei contemptus mundi w polskim piśmiennictwie religijnym.
Fragment wstępu
""W dziejach naszej Ojczyzny nauka niezmienna: Że tylko tam sojusz i tam miłość wierna, Gdzie się i serce z sercem i krew ze krwią zleje. O tem świadczą nam Litwy i Korony dzieje!"" Te słowa zaczerpnięte z ""Pamiętników B. Winnickiego"" Wincentego Pola, zwięzłym rymem oddają istotę naszych rozważań o wspólnych dziejach obydwu Narodów. Te res gestae Polski i Litwy tworzyli tak wielcy ludzie, że słusznie mówi się o związku tych państw jako małżeństwie związanym z woli Bożej w niebie.
Ojciec Józef Witko, franciszkanin, kaznodzieja i uczestnik ruchu charyzmatycznego, już od ponad dziesięciu lat odprawia Msze św. w intencji chorych z modlitwą o uzdrowienie i uwolnienie duchowe. Każdego roku uczestniczy w nich kilkadziesiąt tysięcy osób. Niniejsza książka zawiera świadectwo posługi ojca Józefa. Znajdziemy w niej konferencje na temat uzdrowienia duchowego i fizycznego, życia wewnętrznego i modlitwy. Książka zawiera również teksty modlitw o uzdrowienie – fizyczne, wewnętrzne, uzdrowienie wspomnień i relacji rodzinnych. Jednak najważniejszą jej częścią jest zbiór poruszających świadectw uczestników. Są to osoby, które doznały różnorakich uzdrowień – czasami z chorób i sytuacji, które według ludzkiego pojęcia były beznadziejne. Świadectwa te mają umocnić naszą wiarę w to, że Jezus działa z taką samą mocą dziś, jak przed dwoma tysiącami lat. „Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam także na wieki” (Hbr 13, 8)
Dzieciobójstwo? Nie ma sprawy!
W Holandii uśmierca się kilkanaścioro niemowląt rocznie ze względu na ich prorokowaną niską jakość życia. W Kandzie sprawdzono empirycznie, że spędzenie niepełnosprawnego noworodka głodem zabiera średnio 13 dni. Co dalej? KTO dalej?
Lobby aborcyjne i antykoncepcyjne jest jak lodowiec, którego jedyną widoczną częścią jest wierzchołek, ukazany Polakom dzięki sprawie sądowej Wandy Nowickiej przeciwko Joannie Najfeld. – Natalia Dueholm.
Od czasów św. Ignacego Loyoli jezuici modlą się słowami Pisma Świętego, które rozpalają ich serca.
Dzielą się swymi przemyśleniami i problemami ze współbraćmi i przyjaciółmi. Uczą w szkołach, głoszą kazania, udzielają rekolekcji. W książkach, czasopismach i dziennikach duchowych przekazują innym własne doświadczenie walki oraz swoje refleksje.
Modlitwy zawarte w tej książce zostały zebrane z tych źródeł. Część z nich jest parafrazą "Ćwiczeń duchownych", inne zaś praktycznym ich zastosowaniem. Niech modlitwy te ubogacą cię swą mądrością.
Gawędy o czasach i ludziach to zbiór wspomnień autora, w których opisał on dzieje rodzinnej Kowieńszczyzny i współczesne sobie wydarzenia na przestrzeni stulecia. Skromny tytuł nie oddaje w pełni wartości tej książki obejmującej kilkadziesiąt wspomnień-biogramów różnych osób, które autor miał okazję poznać w swoim długim i bogatym życiu. Dziesiątki sag szlacheckich, setki postaci, tysiące szczegółów, umiejscowionych w konkretnych okresach i sceneriach.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
