W opublikowanym w Newsweeku artykule na temat jego pierwszej książki – Bóg.Czy są powody, by wierzyć? – nazwano Timothy’ego Kellera „C.S. Lewisem XXI wieku”. Autor wyjaśnia w niej racjonalnie, dlaczego warto wierzyć w Boga. W Bogu marnotrawnym wykorzystuje jedną z najbardziej znanych chrześcijańskich przypowieści, by ukazać zaskakujące przesłanie nadziei i zbawienia. Posługując się charakterystycznym dla siebie, intelektualnym podejściem do zrozumienia chrześcijaństwa, Keller odkrywa najistotniejsze przesłanie Jezusa ukryte w przypowieści o synu marnotrawnym. Jezus objawia marnotrawną łaskę Bożą zarówno względem osób niereligijnych, jak i moralizujących. Ta książka sprawi, że zarówno osoby wierzące, jak i sceptycy ujrzą chrzescijanstwo w zupełnie nowym świetle. Można całe życie, w trudzie i znoju, starać sie być “porządnym”, religijnym człowiekiem i jednocześnie oczekiwać od Najwyższego, że On “w zamian” będzie się zachowywał “tak jak ja chce”. Fanatyzm sprzyja takim postawom. Niestety nic nie wspomina o rozczarowaniu czekającym na końcu. Jakim człowiekiem jestem? T. Keller pomoże Ci znaleźć odpowiedź! Tomasz Żółtko Odważna, mądra książka, bardzo potrzebna Kościołowi XXI wieku. To lektura dla odważnych, którzy nie boją się zmian i potrafią posłuchać o czymś, co opisuje również ich samych. Pozwala spotkać się z Bogiem, jakiego nieczęsto się przedstawia, a za jakim tak bardzo tęsknimy. dr Piotr Gąsiorowski Timothy Keller urodził sie i wychował w Pensylwanii. Ukończył Bucknell University, Gordon-Conwell Teological Seminary oraz Westminster Teological Seminary. Jest pastorem koscioła Redeemer Presbyterian Church (Prezbiteriańskiego Kościoła Odkupiciela) na Manhattanie, który założył w 1989 roku wraz żoną, Kathy, i ich trzema synami. Dziś Redeemer liczy już prawie sześć tysięcy wiernych regularnie uczęszczających na nabożeństwa, których co niedziele odbywa się pięć. Ma wiele nowych oddziałów i wciąż powołuje do istnienia nowe kościoły w dużych miastach na całym świecie. Patronat medialny: Instytut Przywództwa; Portal InGod.pl Spostrzeżenia Tima Kellera na temat dwóch bohaterów przypowieści i serca Boga, który kocha ich obu, zwaliły mnie z nóg. Przemyślenia Tima zasługują, żeby usłyszał je cały świat. Bill Hybels, założyciel i pastor Willow Creek Community Church Służba Tima Kellera w Nowym Jorku prowadzi całe pokolenie poszukujących i sceptyków ku wierze w Boga. Dziękuję Bogu za tego człowieka. Billy Graham Rozdałem tę książkę wszystkim moim przyjaciołom, niezależnie od tego, czy są na drodze duchowych poszukiwań czy pozostają sceptykami. Rick Warren, autor książki Życie świadome celu Za pięćdziesiąt lat, jeśli ewangeliczni chrześcijanie będą znani z zamiłowania do miast, z oddania łasce i sprawiedliwości oraz z miłości do swoich sąsiadów – Keller zostanie zapamiętany jako pionier nowego miejskiego chrześcijaństwa. magazyn Christianity Today W odróżnieniu od wielu kościołów z amerykańskich przedmieść, Kościół Odkupiciela jest zaskakująco tradycyjny. Daleka od tradycji jest natomiast umiejętność, z jaką dr Keller posługuje się językiem mieszkańców wielkiego miasta... Obserwując jego szacunek dla wiedzy i sprawność przekazu, łatwo pojąć, jak zdobył sobie tak wielki posłuch. The New York Times Magazyn World zrecenzował w ubiegłym roku około dwustu książek. Liczne się wyróżniały, ale ta jedna w szczególności może zmienić sposób myślenia wielu ludzi. Tytuł najlepszej książki roku magazynu World otrzymuje książka Bóg. Czy są powody, by wierzyć? autorstwa Tima Kellera. Magazyn World Gdy zalewają nas bestsellery napisane przez sceptyków i ateistów, którzy oskarżają nieistniejącego Boga o całe zło tego świata, Timothy Keller wyróżnia się jako skuteczny obrońca wiary. Ta książka to konkretne, przystępne studium wiary popartej rozumem. The Washington Post

DIALOG PRZEJAWIA SIĘ W POSTAWIE: "NIE WIEM, NIE OSĄDZAM, SŁUCHAM I MÓWIĘ". Dialog między rodzicami a ich nastoletnimi dziećmi często komplikuje się w okresie dojrzewania. Każda rozmowa może przerodzić się w nieustające negocjacje lub jawną konfrontację. Rodzice, starając się chronić nastolatki - zwłaszcza w sytuacjach, w których dostrzegają potencjalne zagrożenie - udzielają im wielu cennych rad, podczas gdy one szukają tylko uwolnienia się spod wpływu rodziców. Philippe Gutton uczy nas trudnej sztuki mówienia i słuchania, takiej,która nie jest zaborcza, ale opiera się na poszanowaniu odrębności drugiej osoby i na zaufaniu. To wymaga wielkiej wzajemnej miłości.

Kiedy na świecie nasilają się problemy, szukamy bezpiecznego miejsca schronienia. W książce Pod osłoną Najwyższego autor Francis Frangipane podaje godne zaufania, biblijne dowody na to, że pośród niepewności i lęków można znaleźć schronienie w Bogu i w tym, kim On jest. Kiedy odnajdziesz to miejsce, nic, co cię spotka, nie będzie w stanie cię pokonać. Naucz się szukać Bożego schronienia i przebywaj w nim.   FRANCIS FRANGIPANE jest założycielem River of Life Ministries w Cedar Rapids, w stanie Iowa; podróżuje po świecie, posługując tysiącom pastorów i wstawienników z różnych kościołów i różnego pochodzenia etnicznego. Mając na koncie miliony sprzedanych egzemplarzy bestsellerów, jego książki przetłumaczone zostały na ponad trzydzieści języków, a jego szkoła In Christ’s Image Training, prowadzona online, angażuje studentów z ponad siedemdziesięciu krajów. Patronat medialny: Czasopismo Chrześcijanin; portal InGod.pl; Czasopismo Nasze Inspiracje W Chrystusie są ukryte wszystkie skarby mądrości i poznania (Kol 2,3). Francis Frangipane otrzymał od Boga niezrównaną umiejętność wydobywania drogocennego kruszcu w sposób, który niezwykle nas wszystkich ubogaca. Gdy czytam nawet kilka zdań napisanych przez mojego drogiego przyjaciela, zazwyczaj pojawia się myśl: „Byłem ślepy, lecz teraz widzę”. Pod osłoną Najwyższego zaprowadzi cię do całkiem nowych miejsc w chodzeniu za Jezusem, gdzie doświadczysz Go jako swojej najwspanialszej osłony. David Bryant – założyciel Concerts of Prayer International Dyrektor PROCLAIM HOPE! Autor książki Christ Is All! Gdzie się schronisz podczas potężnej burzy? Co zrobisz, gdy wokół szaleje bitwa, a ciebie opuszczają siły? Jak usłyszysz głos Boga pośród grzmotów walki duchowej? Kto pośpieszy z pomocą, kiedy spadnie na ciebie niespodziewana tragedia? Francis Frangipane otrzymał odpowiedź od Boga i dzieli się nią w książce Pod osłoną Najwyższego. Zasady tu zawarte są wieczne i stanowią źródło trwałej zachęty dla czytelnika na nadchodzące dni. Steve Hill Pastor i ewangelista z Dallas w Teksasie W książce Pod osłoną Najwyższego Francis Frangipane z olśniewającą prostotą ukazuje naszym oczom kolejny klejnot ze swojej skarbnicy mądrości, czerpanej od Chrystusa. Potrzebujesz zachęty do dalszej drogi? Szukasz zrozumienia Słowa Bożego? Świetnie trafiłeś. Przeczytaj i naucz się, jak zamieszkać w cieniu Najwyższego! Dr James W. Goll – współzałożyciel Encounters Network Dyrektor Prayer Storm Autor wielu książek, m.in. The Seer, Angelic Encounters, The Lost Art of Intercession, Praying for Israel’s Destiny Przez kilka ostatnich lat Pan prowadził mnie w studiowaniu licznych świadectw biblijnych na temat domu Bożego jako miejsca ucieczki i bliskości dla wierzących obecnych czasów. Toteż z ogromną radością, doznając wielkiej zachęty, przeczytałem nową pozycję Francisa Frangipane’a, Pod osłoną Najwyższego. Wszyscy odniesiemy korzyść ze spostrzeżeń zgromadzonych przez tego mądrego nauczyciela prawdy Słowa. Dave Butts – Dyrektor Harvest Prayer Ministries Przewodniczący National Prayer Committee Francis Frangipane jest jednym z najbardziej wnikliwych, a jednocześnie praktycznych autorów w ciele Chrystusa. Potwierdza to w książce Pod osłoną Najwyższego. Z pewnością przyniesie ona moc, nadzieję i odwagę każdemu, kto ją przeczyta. Niebiańsko ożywcza! Bill Johnson – Pastor Bethel Church z Redding w Kalifornii Autor książki When Heaven Invades Earth

Ewangelizacja to niesienie nowej, darmowej nowiny, wykraczającej poza oczekiwania człowieka a równocześnie tak ludzkiej, że kiedy ją spotykasz to wszystko czego wcześniej szukałeś blednie.

W klasie V w poznanych już miejscach spotykamy ważne osoby. Spotkania te ?uBOGAcają? uczniów, gdyż ukazują duchowe piękno poznawanych bohaterów biblijnych i świętych oraz pomagają katechizowanym pracować nad wartościami i cnotami moralnymi.

Był nieśmiałym chłopcem. Wybrał seminarium, gdy nie dostał się do szkoły średniej. Miał być zakonnym braciszkiem - do końca życia pracować w kuchni, ogrodzie, albo pucować buty ojczulkom. Zbuntował się. Do kościołów wprowadzał muzykę rockową. O mało co nie stworzył w Krakowie sekty. Uciekł na Zachód, a zakon wysłał za nim wilczy bilet. Wrócił odmieniony - po to, by zostać najsłynniejszym polskim redemptorystą i najbardziej szarą z szarych eminencji polskiej polityki. Tadeusz Rydzyk - twórcą medialnego imperium. Dziś ma radio, telewizję, gazetę, gimnazjum, szkołę średnią, wyższą uczelnię, sieć telefoniczną i wiele więcej. Pielgrzymują do niego po wsparcie czołowi działacze prawicy. Co się z nim działo po ucieczce z kraju w latach 80-tych? Jaką rolę w jego ucieczce odegrało spotkanie z Janem Pawłem II? Skąd wziął pierwszy milion i kto mu ukradł drugi? Co go łączyło z władzami Rosji, a co - z rzecznikiem SLD? Co jada, co mówi prywatnie, komu ufa, a kto go popiera? Co się dzieje za zamkniętymi drzwiami radia i szkoły medialnej w Toruniu? Dwaj dziennikarze, którzy od początku istnienia Radia Maryja śledzą losy jego założyciela, stworzyli wielowymiarowy portret człowieka, który próbuje zbudować Polskę według własnej recepty na wiarę, nadzieję, miłość i sukces.

Napisana spontanicznym stylem, pełna odniesień do codziennego życia, chwilami dowcipna, lecz przede wszystkim bardzo głęboka książka, o tym, co dla katolika najważniejsze – adoracji Najświętszego Sakramentu i udziału we Mszy świętej. Adoracja jest źródłem miłości, natomiast udział w Eucharystii – źródłem nadziei. Książka pogłębiająca wiarę, zachwycająca w swej prostocie i mądrości, przeznaczona do tego, by ją smakować i rozważać. Kardynał Philippe Barbarin urodził się w 1950 roku w rodzinie francuskiej w Maroku. Od 2002 roku jest arcybiskupem metropolitą Lyonu i prymasem Francji. Wyniesiony do godności kardynalskiej w 2003 roku. Autor wielu książek cieszących się uznaniem czytelników we Francji, m.in. nagrodzonej w 2008 roku książki pt. Le rabbin et le cardinal a także Théologie et Sainteté (1999), Jardins intérieurs. Regards croisés sur l'art et la foi (2007) i Quel devenir pour le christianisme (2009).

15 modlitw objawionych świętej Brygidzie przez Pana Jezusa, ze względu na swe błogosławione owoce nazwanych „Tajemnicą szczęścia”. Kto odmawia je każdego dnia, wraz z nimi odmawiając 15 razy Ojcze nasz i 15 razy Zdrowaś Maryjo, w ciągu roku zmówi tyle modlitw, ile ciosów otrzymał Zbawiciel podczas Swej Męki, a kto odmawia je z wielką wiarą i pobożnością otrzyma wiele łask, np. uwolnienie 15 dusz krewnych z czyśćca, nawrócenie 15 grzeszników. Modlitwy cieszą się wielkim powodzeniem wśród różnych środowisk modlitewnych. W książce znalazły się też m.in.: Modlitwa do Chrystusa Króla, Modlitwa do Ducha Świętego, Akt oddania się Matce Bożej autorstwa Stefana kard. Wyszyńskiego, a także biografia św. Brygidy.

Rozważania i modlitwy, które składają się na treść tej książki, przeznaczone są TYLKO I WYŁĄCZNIE dla ludzi, którzy wierzą. Albo chcą wierzyć, usiłują, próbują, szukają. Nigdy nie ośmieliłbym się nawet pisać o cierpieniu nie uwzględniając optyki wiary. Po prostu nie umiałbym. Zresztą - nie jestem chyba w tym odosobniony. Jest przecież cierpienie, gdyby pozbawić je tego metafizycznego odniesienia, jednym wielkim skandalem. Pomyłką, błędem w sztuce, pęknięciem, które jak najszybciej powinno się zakleić, zaszpachlować, pokryć gładką glazurą lakieru. No i, rzecz jasna, w tym kierunku działać ze wszystkich sił: by znikło z powierzchni ziemi (no, realiści powiedzieliby może: by było go maksymalnie najmniej). Nie ma tu ani krztyny recept tego rodzaju. Jest tylko próba (mam nadzieję, że dostatecznie delikatna i nie raniąca kochanych chorych) pochylenia się nad sensem choroby i cierpienia. Próba będąca raczej "chodzeniem po śladach" ludzi, którzy robili to już kiedyś i na kartach swoich książek zechcieli się swoją zadumą nad cierpieniem podzielić. ks. Tomasz Ważny CM

Był taki czas, bardzo dawno temu, kiedy człowiek chodził z Bogiem za rękę. Codziennie po południu, w porze, kiedy wiał wiatr, człowiek chodził z Bokiem za rękę po rajskim ogrodzie. Był kiedyś taki czas, bardzo dawno temu, kiedy człowiek - mężczyzna i kobieta, nie mieli przed sobą żadnego wstydu. Nie było nić, co by ich oddzielało. I potem przyszedł ktoś, kto nas potwornie okłamał. Grzech, który się wydarzył bardzo dawno temu i który trwa, to grzech kłamstwa. Przyszedł starodawny wąż, który nauczył Adama i Ewę kłamstwa. Fragment książki

Świat opowieści to zbiór nowoczesnych metod aktywizujących, wykorzystujących różne media i obszary kultury.Przygotowany został przede wszystkim z myślą o prowadzących lekcje religii, jednak może być z powodzeniem wykorzystywany również na innych zajęciach z dziećmi w wieku szkolnym. Znajdziecie w nim starannie dobrane i przetestowane sposoby i techniki animowania twórczego słuchania, opowiadania i interpretowania różnych tekstów o charakterze narracyjnym, ukierunkowane na rozwijanie pamięci, zdolności logicznego porządkowania i interpretowania wydarzeń, oraz prowadzenia opowieści w taki sposób, by była jak najbardziej interesująca dla odbiorcy. Wśród nich są m.in. metody o takich nazwach jak: ,,va banque"", ,,komiksy"", ,,moja samodzielna krzyżówka"", ,,piszemy kryminał"", ,,stop-klatka"", ,,metoda puk-puk"", ,,metoda detektywów"", ,,co nam mówią obrazy?"" czy ,,historia pisana dźwiękami"". Wszystkie opisane metody zostały zaprezentowane według następujących punktów: Czas - Jak długo powinna trwać dyskusja?Grupa - Ile osób bierze udział w zabawie?Materiały - Lista przedmiotów, jakie będą potrzebne w czasie lekcji. Cel zabawy - Co chcemy osiągnąć, proponując uczniom dane ćwiczenie?Przygotowanie - O czym należy pamiętać, co przemyśleć, do jakich źródeł informacji sięgnąć? Przebieg - Każda technika omówiona jest krok po kroku. Dzięki temu można metodycznie i z łatwością realizować kolejne etapy.

Aby nasze powołanie było czymś pięknym, musi być przepełnione myślą o innych. Jezus chodził po świecie i czynił dobro. Najświętsza Panna w Kanie myślała tylko o potrzebach innych ludzi i przekazała te potrzeby Jezusowi. Jak wiele możemy się nauczyć od Najświętszej Panny! Była tak bardzo pokorna, ponieważ oddała się całkowicie Bogu. Była pełna łaski. Prośmy Najświętszą Pannę, aby powiedziała Jezusowi: `Wina nie mają, wina pokory i łagodności, dobroci i życzliwości`. Z pewnością nam odpowie: `Uczyńcie, cokolwiek wam powie`.Bł. Matka Teresa z Kalkuty. Refleksje mistrzów duchowości chrześcijańskiej, zgromadzone w naszym zbiorze, mają stanowić inspirację dla tych, którzy chcą praktykować rozważanie tajemnic różańcowych, zarówno indywidualnie, jak i we wspólnocie. Wśród ich autorów są m.in. św. Augustyn, św. Hildegarda z Bingen, św. Ireneusz, bł. Jan Paweł II, bł. Matka Teresa z Kalkuty, bł. John H. Newman, Papież Franciszek, Benedykt XVI, Orygenes, H.U. von Balthasar, Thomas Merton, Chiara Lubich i ks. Franciszek Blachnicki. Ich wypływające z głębokiej wiary i miłości do Boga i ludzi myśli pomagają nam pogłębić nasze zrozumienie poszczególnych misteriów historii zbawienia i otworzyć się na doświadczenie niezwykłej duchowej mocy modlitwy różańcowej.

Jak pogodzić wiarę w stworzenie świata przez Boga z wiedzą naukową? Jak ma się biblijny opis stworzenia do około czternastu miliardów lat historii wszechświata i ewolucyjnego pochodzenia ciała i umysłu człowieka? Czy nowoczesny, naukowy światopogląd wyklucza religijność i czyni z niej zabobon? To pytania, jakie przed sobą muszą postawić nie tylko naukowcy, filozofowie i teologowie. Stawia je każdy, kto racjonalnie podchodzi do swojej wiary, czyli prawdę o Bogu i świecie próbuje odczytać zarówno w Księdze Pisma Świętego, jak i Księdze Przyrody. Książka ta jest praktycznym, podstawowym kursem z teologii stworzenia, filozofii nauki, kosmologii i teorii ewolucji. Polecamy ją wszystkim osobom religijnym, borykającym się z problemami z pogodzeniem swojej wiary z naukowym obrazem świata, a także tym, którzy są przekonani, że w XXI wieku religia jest wyłącznie zabobonem. Być może argumentacja zawarta w tej książce przekona ich, że nie ma zasadniczej sprzeczności pomiędzy prawdami teologii, a prawdami nauk przyrodniczych. Stworzenie i początek Wszechświata. Teologia – Filozofia – Kosmologia została napisana między innymi z myślą o katechetach, jako pomoc dydaktyczna w nauczaniu przez nich religii uczniów wszystkich klas szkół podstawowych, gimnazjów i pogimnazjalnych. Z oczywistych powodów możliwość konfrontowania prawdy o stworzeniu świata przez Boga z aktualnym obrazem świata nie jest zarezerwowane jedynie dla „zawodowych” teologów. W rzeczywistości konfrontację taką powinien przeprowadzać na swój własny użytek każdy człowiek wierzący w Boga i poszukujący odpowiedzi na fundamentalne pytania o sens swojego istnienia i zarazem istnienia świata, w którym przyszło mu żyć. Fenomen wiary nie rozgrywa się przecież na kartach traktatów teologicznych; jego „naturalnym środowiskiem” jest przestrzeń relacji pomiędzy Bogiem i konkretnym, żyjącym w danym czasie i środowisku człowiekiem. I to właśnie dlatego konkretny człowiek – a nie tylko „zawodowy” teolog – musi poszukiwać odpowiedzi na pytania, które dotyczą jego samego i które dla niego samego są ważne.(…) Oddajemy do rąk Czytelników książkę pomyślaną jako w miarę zwięzły przewodnik po problematyce stworzenia, który może okazać się pomocny w ich osobistych poszukiwaniach. Nie jest to ani kompletne, ani wyczerpujące opracowanie, wydaje się jednak, że uwzględnia ono, i przynajmniej krótko naświetla, te aspekty zagadnienia, które na obecnym etapie rozwoju teologicznej refleksji nad kwestią stworzenia z pewnych względów wydają się najbardziej istotne. Michał Heller i Tadeusz Pabjan Prof. Michał Heller - uczony, kosmolog, filozof i teolog, który w matematycznych równaniach teorii naukowych potrafi dostrzec dzieła sztuki, a wielkich fizyków uważa za genialnych artystów tworzących swe kompozycje z liczb i matematycznych formuł. W 2008 roku otrzymał prestiżową Nagrodę Templetona, przyznawaną osobowościom, które wnoszą „wyjątkowy wkład w postęp badań i odkryć dotyczących rzeczywistości duchowej”. W czerwcu 2013 odznaczony Medalem św. Jerzego, przyznawanym przez Redakcję Tygodnika Powszechnego za "zmagania ze złem i uparte budowanie dobra w życiu społecznym". Ostatnio opublikował książkę Bóg i nauka. Moje dwie drogi do jednego celu (CCPress 2013). Ks. dr hab. Tadeusz Pabjan - ksiądz katolicki diecezji tarnowskiej, doktor habilitowany nauk humanistycznych w zakresie filozofii, adiunkt w katedrze filozofii na Wydziale Teologicznym Sekcja w Tarnowie, UPJPII w Krakowie; kierownik katedry filozofii na Wydziale Teologicznym Sekcja w Tarnowie, UPJPII w Krakowie; członek Ośrodka Badań Interdyscyplinarnych przy UPJPII w Krakowie; członek redakcji czasopisma Zagadnienia Filozoficzne w Nauce; członek Centrum Kopernika Badań Interdyscyplinarnych w Krakowie; redaktor strony internetowej Wydziału Teologicznego UPJPII w Tarnowie.

Historia Giulii Gabrieli, czternastolatki chorej na raka. Musicie od razu wiedzieć, że Giulia wygrała walkę z chorobą. To prawda, że nie wyzdrowiała: umarła wieczorem 19 sierpnia 2011 roku w swoim domu w Bergamo, w chwili, gdy na Światowych Dniach Młodzieży w Madrycie kończyła się droga krzyżowa z udziałem młodzieży. A jednak wygrała. Uczyniła dwa lata swojej choroby hymnem na cześć życia, duchowym crescendo, które doprowadziło ją do spokojnego dialogowania z własną śmiercią. Giulia była normalną dziewczynką. Podkreślała często swoją normalność: była ładna, bardzo pogodna, naiwnie teatralna, lubiła podróżować, ładnie się ubierać i uwielbiała chodzić na zakupy. W tajemniczy sposób choroba tej eksplozji subtelnej witalności nie zniszczyła, ale ją wzmocniła.

Niezwykła książka, która skupia najcenniejsze myśli. Czytając tę książkę drogi Czytelniku, odnajdziesz tu przede wszystkim wiarę, nadzieję i miłość. Są to bowiem trzy perły, które Bóg ukrył w duszy każdego człowieka. Czy je zechcesz odkryć czy nie, zależy już tylko od Ciebie. Bez wątpienia jednak te perełki są mapą, która nieomylnie pozwoli odkryć skarby duszy i mądrość serca a w jej perspektywie odnaleźć prawdziwą radość życia.

Książka "Wypłyń na głębię" jawi się w praktyce naszego życia, gdy chcemy wypłynąć na głębię swojego człowieczeństwa. (...). Szczęśliwi jesteśmy, gdy nam ktoś pomaga w rozwiązywaniu naszych pytań. Radzi też jesteśmy, gdy nam ktoś odpowiada na nasze 101 pytań i nie straszy nas, że właściwie trzeba szukać odpowiedzi na 1001 pytań, bo życie jest tak skomplikowane a człowiek jest nieskończonością tego, co coraz to większe i nieskończone, tego, co coraz to mniejsze, jakby powiedział Pascal. Wdzięczność należy się Księdzu Biskupowi za praktyczny przewodnik życia duchowego. Tym, którzy znajdą w nim wiele światła i będą szli wytyczonymi przez Autora szlakami, z pewnością można życzyć łaski wzbogacenia życia duchowego i świętości. abp Stanisław Nowak

Książka zapoznaje Czytelnika z etapami metody historyczno-krytycznej oraz wprowadza w analizę narracyjną tekstów Biblii. Jest przewodnikiem wskazującym jak należy odczytywać i interpretować teksty Nowego Testamentu. W części pierwszej przedstawiona została krótko historia kolejnych etapów metody historyczno - krytycznej oraz praktyczne wskazówki, co trzeba zrobić analizując wybrany tekst biblijny. Podane zostały także wskazania, jak należy przeprowadzać egzegezę, czyli interpretację tekstów. Część druga ukazuje główne założenia analizy narracyjnej (treść oraz sposób opowiadania). Ze względu na brak ustalonej terminologii w języku polskim Autor proponuje własne nazewnictwo retorycznych składników narracji. Opracowanie jest niezwykle wartościowym wprowadzeniem w najważniejsze metody interpretacji Nowego Testamentu. Dla każdego, kto zajmuje się pracą naukową, stanowi nadzwyczaj wartościowe vademecum metod biblistycznych. Zapoznaje studentów teologii z metodyką pracy naukowej nad Biblią. Wszystkie osoby zainteresowane Pismem Świętym znajdą w książce cenne informacje na temat poznawania Bożego Objawienia. Wielkimi zaletami publikacji są: przejrzystość prezentowanego materiału, klarowność prezentacji oraz aktualność informacji.

Każdy związek jest wielką mieszanką różnych uczuć zarówno tych pięknych jak radość, szacunek, troska o drugą osobę oraz tych trudnych, jak zazdrość, gniew czy obojętność. W buddyzmie właśnie te negatywne emocje są podstawą rozwoju związku, to je w końcu przekształcamy w mądrość i prawdziwą miłość. Im szybciej takie uczucia zrozumiesz, tym bardziej optymistycznie możesz patrzeć w przyszłość. Autor ? Matthias Ennenbach - od 20 lat pomaga uzdrawiać relacje w związkach wykorzystując buddyjskie mądrości. W swojej codziennej pracy łączy ze sobą teorię i praktykę zaczerpniętą z nauk Dalekiego Wschodu z psychoterapią świata Zachodu. Dzięki jego radom nauczysz się rozpoznawać swoje uczucia i będziesz mógł określić te, które stanowią najczęstszą przyczynę konfliktów w związku. Wszystkie emocje są w nas i do nas należą. To my sami je tworzymy i jesteśmy w stanie je kontrolować. Autor przedstawia metody, które pomogą Ci uniknąć zbędnych napięć. W książce znajdziesz konkretne ćwiczenia i techniki, dzięki którym staniesz się niezależny od zewnętrznych bodźców i unikniesz związanych z nimi niepotrzebnych emocji. A gdy pojawi się problem w Twoim związku zadbasz o to, aby go rozwiązać. Prawdziwe partnerstwo jest oparte na wspieraniu, zaufaniu i miłości. Będąc w związku możesz czuć się naprawdę wolny. Wielowiekowe mądrości buddyjskie są aktualne do dziś i teraz sam możesz z nich czerpać ogromną wiedzę i doświadczenie. Stwórz szczęśliwy związek. Wybrany fragment książki Co jest sensem naszego życia?    Pytanie o sens życia często nam umyka, ucieka, przemija. Dlaczego tak się dzieje? Czy to pytanie jest zbyt trudne? A może odpowiedź na nie zbyt zależy od nastroju czy fazy życia i zbyt często się zmienia? A może na to pytanie w ogóle nie da się odpowiedzieć?    Tenzin Gjaco, Dalajlama XIV, odpowiedział na pytanie o sens życia. Uważa on, że sens życia polega na tym, aby być szczęśliwym.    I nic więcej. Ale jednocześnie nie mniej. Wielu z nas może na przykład bardzo szybko wywołać w sobie wyraźną reakcję złości, i to nawet jak na komendę. Uczucie złości możemy też w sobie dość długo utrzymywać. Jednak zdolności do tego, aby na własne życzenie wywołać i utrzymywać w sobie uczucie szczęścia, wielu z nas nie posiadło, nie nauczyło się lub w ciągu dorosłości zupełnie ją zatraciło. A mamy na to prawdziwe zapotrzebowanie. Szczęście indywidualne czy wspólne?    Wielu z nas, a może nawet wszyscy, kojarzy z wyobrażeniem sobie szczęśliwego życia także istnienie siebie w szczęśliwej parze, w szczęśliwym związku. Szczególnie interesujące wydaje się być popatrzenie z pewną dokładnością i uważnością na to, jak nasze indywidualne szczęście pasuje i łączy się w całość ze szczęśliwym życiem w parze z drugim człowiekiem.     Istnieje niewiele buddyjskich książek o tym, jak podejść do zagadnienia dotyczącego kwestii, jak możemy stać się szczęśliwi w parze z drugim człowiekiem. Często centrum naszej uwagi leży jednak raczej w indywidualnym poszukiwaniu szczęścia, wolności lub inspiracji. Z drugiej strony odnajdujemy w buddyjskim obrazie świata przekonanie o nierozerwalnej jedności wszelkich istot. Z tego powodu powstaje sprzeczność pomiędzy naszymi staraniami dla nas samych a staraniami dla związku, w którym jesteśmy, co do tego, jak wspólnie podążać drogą ku szczęśliwej wolności.     Niniejsza książka jest kierowana do ludzi pozostających w różnych formach związków. Jej intencją jest wspieranie zarówno singli, ludzi o krótkim stażu w związku, jak także pozostających w związkach już od wielu lat, małżeństw, związków pozamał-żeńskich, każdej formy stosunków międzyludzkich w tym, aby pozostawali i czuli się związani, ciesząc się wolnością. Atmosfera pobudzenia i nieporozumienia    Inspiracja do powstania tej książki nadeszła z wielu różnych źródeł. Podstawowe znaczenie miały zarówno kojące doświadczenia z konkretnych praktyk buddyjskiej psychoterapii par, rodzin, jednostek i grup, jak i wiele osobistych doświadczeń i takich samych rozmów z różnymi ludźmi wszelkich kultur.    Bardzo silny wpływ na tę książkę miała zwłaszcza praca buddyjskiej psychoterapii, w której łączyły się buddyjskie metody leczenia z zachodnimi metodami terapeutycznymi. Integracja ta przyczyniła się do praktycznej i efektywnej metody leczniczej, szczególnie, że dowiedzieliśmy się dzięki głębokiemu potraktowaniu spraw, że obie te tradycje i kultury: buddyjska i zachodnia, wykazują wiele podobieństw, które dają się w harmonijny sposób uzupełniać i łączyć w ciekawe kombinacje. Buddyjska psychoterapia używana jest zarówno w odniesieniu do osób szukających pomocy jako jednostki, jak i do par, rodzin i grup. Od wielu lat można było zebrać wiele pozytywnych doświadczeń na temat tego, jak pomocne mogą być nauki buddyjskie także dla ludzi będących w związku z drugą osobą, dla par. Z tego powodu powstała pewna atmosfera pobudzenia także w rozmowach z kolegami wykonującymi zawody związane z pomocą społeczną, takie jak: psycholog, psychoterapeuta, pielęgniarz, psychiatra, fizjoterapeuta, doradca wszelkiego typu, itd.     Z jednej strony niektórzy z nich mają już jakieś wyobrażenie na temat tego, jak pomocny może okazać się buddyzm dla par, z drugiej strony jednak istnieje wiele nieporozumień na tej płaszczyźnie. Funkcjonuje na przykład pewien stereotyp myślenia, że buddyzm może być negatywny, że stawia w całym zakresie ludzkie cierpienie na pierwszym planie życia. Czy powinniśmy informować pary, że i tak wszyscy ludzie na świecie przeżywają cierpienia? Byłaby to informacja pesymistyczna — a poza tym fałszywa. Także tym nieporozumieniem zajmiemy się głębiej, póki co krótka wzmianka, bo czasami jeden obrazek powie więcej niż tysiące słów: przypomnijmy sobie jakąś ulubioną figurkę Buddy. Czy opisalibyśmy wyraz twarzy Buddy jako cierpiący?     Kolejne nieporozumienie powstaje dla wielu ludzi prawdopodobnie w chwili, gdy dowiadują się, jak w buddyzmie obchodzimy się z emocjami. Stale pojawia się jakże prawdziwe pytanie: „Czy buddyści nie chcą uwolnić się od wszelkich swoich uczyć i trosk?". Także tu króluje stereotyp, że buddysta siedzi na poduszeczce do medytacji, ogolony na zero, z uśmiechniętym wyrazem twarzy i zamkniętymi oczami. Oczywiście siedzi sam. Czy jako buddyści musimy uwolnić nasze uczucia i troski? Jak mielibyśmy prowadzić nasz związek? Czy przypadkiem nie jest tak, że buddyzm, wolność i oświecenie wykluczają się przecież całkowicie z byciem w jakimś związku? Buddyzm i namiętności    Wielu ludziom wydaje się, że buddyzm jest nauką, która przybliża nas do tego, aby wyzbyć się wszelkich namiętności. Gdyby tak było, stałoby się to dla większości ludzi jednak zbyt irytujące. Wobec tego życie osoby będącej buddystą nie dawałoby się zupełnie pogodzić z namiętnym życiem miłosnym. Dla wielu ludzi jednak obie te strony życia, buddyzm oraz namiętności wypływające z udanego związku, stawiane są wysoko w hierarchii wartości. Nie ma potrzeby czuć się zmuszonym do podejmowania trudnego wyboru pomiędzy namiętnością a wolnością, który to w tej formie prawdopodobnie zupełnie nie jest potrzebny. Oczywiście istnieją ludzie, którzy na swojej drodze życiowej podejmują decyzje odwrócenia się i rezygnacji z partnerskiego związku i albo dalszą drogę przemierzają sami, czyli w pewien sposób podejmują się wyboru związku z samym sobą, albo poszukują wspólnoty klasztornej, co również może być rozumiane jako pewna forma związku.     Większość buddystów próbuje jednakże nauki buddyjskie wprowadzać w swoje życie nie jako mnich czy zakonnica, a jako zwykły człowiek prowadzący zwykłe codzienne życie. Próbują oni zintegrować te nauki z codziennością. Taka integracja, która miałaby zaowocować szczęśliwym połączeniem związku i wolności, przedstawia oczywiście często niełatwo dające się przezwyciężyć balansowanie na krawędzi. Ale żeby uprzedzić troszkę fakty: oczywiście zakresy buddyzmu, miłości i namiętności absolutnie się nie wykluczają. Jest wręcz odwrotnie: miłość należy do najbardziej i najsilniej leczących stanów ducha, do których wszyscy stale dążymy - oczywiście z ostrożną świadomością istnienia niebezpieczeństwa ze strony szkodliwego przywiązania czy przyzwyczajenia, którego kurczowo się trzymamy. Jednak właśnie poprzez wspomniane balansowanie na krawędzi otrzymujemy dającą wiele siły możliwość ćwiczenia, której możemy naprawdę dobrze użyć, aby się zrealizować na naszej drodze życia. Pomocne w tym jest odnalezienie drogi dokładnie pośrodku wydających się istnieć sprzeczności, czyli na poziomie uwalniającego związku i właśnie taką możliwość wskazują nam nauki buddyjskie.     Temat „uwalniająco związani" opisuje ważną płaszczyznę powstawania napięć, którą sami chcemy zbadać. Ta książka powstała między innymi z tego powodu, aby wspomnianą tematykę wpoić do naszej świadomości i być może przyczynić się do częściowego jej wyjaśnienia. Byłoby fantastycznie, gdyby można było w ten sposób rozwiać wątpliwości i wyjaśnić nieporozumienia dotyczące związków międzyludzkich. Od ochoty do radości    Oczywiście możemy spędzić swoje życie na pogoni od ochoty do ochoty i znosić ciągle powracające cierpienia lub z nimi walczyć. Może na stałe przywrzeć do tego jednego wymiaru i skakać pomiędzy ochotą a cierpieniem tam i z powrotem. Albo możemy dążyć do tego, aby ten krąg przerwać, aby przeformatować ten wymiar.     Można zauważyć, że ochota na ogół jest wywoływana czymś z zewnątrz, podczas gdy radość może powstać w środku. Buddyjski cel polega na tym, aby osiągnąć większą niezależność od czynników zewnętrznych. W tym wypadku mogłoby to oznaczać, że aby aktywnie i samodzielnie troszczyć się o swoje odczuwanie radości, i w ten sposób pobudzać i wspierać własne zasoby, oraz mieć pewność, że one umożliwiają nam samodzielne wywołanie intensywnej radości w czasie i miejscu, w którym sobie tego zażyczymy. Mogłoby to między innymi oznaczać, że czynnik ochoty w naszym życiu zamieni się powoli w duże zasoby radości. Różnice pomiędzy ochotą a radością powinniśmy sobie sami dokładnie przemyśleć oraz rozważyć, dokładnie się im przyjrzeć i je zbadać, a nie ulegać zbyt szybko naszym spontanicznym skojarzeniom. Mimo to, także nasze szybkie przemyślenia i reakcje są w tej tematyce niezwykle ważne, ponieważ ujawniają one często wymiar naszych przyzwyczajeń i nawyków do wspomnianych pojęć i związanych z tym zakresów naszego życia.

W niniejszej publikacji przedstawiam Johna Browna, prawnika z Nowego Jorku, który w nieznany sobie sposób, znalazł się w nieznanej - jak to ocenia ? niezrozumiałej i absurdalnej rzeczywistości. W rzeczywistości tej funkcjonuje jako osoba, która towarzyszy biblijnemu Jezusowi i Jego uczniom w ich wędrówce po Judei i Galilei. Słucha nauczającego Jezusa i jest naocznym świadkiem Jego cudów. Początkowo jako ateista jest krytycznym, lecz niemym obserwatorem tego, co wokół niego się dzieje. Z upływem czasu jednak stopniowo koryguje swoje poglądy i ostatecznie staje się aktywnym uczestnikiem emocjonujących wydarzeń, w które został wplątany. O tym, co z tego wyniknie cierpliwy Czytelnik tej książki dowie się dopiero wtedy, gdy dotrze do ostatnich stron książki. Jestem przekonany, że osobliwa fabuła książki sprawi, iż niektórzy Czytelnicy po jej przeczytaniu sięgną po teksty Ewangelii. Serdecznie zapraszam do lektury. Władysław Sałacki (autor)

„Atak Szatana” to historia brutalnego morderstwa siostry Marii Laury Mainetti. Ta zbrodnia była wstrząsem dla mieszkańców spokojnej włoskiej miejscowości, w której służyła bliźnim. Jednak jeszcze większym szokiem dla osób znających ofiarę było to, kto się jej dopuścił. Sprawczyniami okazały się trzy nastolatki, które podstępem wywabiły siostrę z klasztoru, by później zadać jej dziewiętnaście pchnięć nożem. Co kierowało dziewczynami? Dlaczego na swoją ofiarę wybrały zakonnicę? Czy praktyki satanistyczne, z którymi miały do czynienia, miały z tym coś wspólnego? A może to sam Szatan zabił siostrę Mainetti? Siostra Maria Laura Mainetti urodziła się 20 sierpnia 1939 roku w Lecco. Była zakonnicą należącą do Zgromadzenia Córek Krzyża, w którym pracowała jako nauczycielka. 6 czerwca 2000 roku została brutalnie zamordowana w Chiavennie „z nienawiści do wiary” . Postępowanie informacyjne w sprawie siostry Mainetti na szczeblu diecezjalnym rozpoczęło się 25 października 2005 roku, a w 2008 roku Stolica Apostolska zatwierdziła wniosek o rozpoczęcie jej procesu beatyfikacyjnego.