Słownik obejmuje hasła dotyczące obrzędów liturgicznych, świątecznych, związanych z Wielkim Tygodniem. W słowniku uwzględniono również obrzędy związane z kultem ikony, popularnych świętych, zwyczaje bożonarodzeniowe i wielkanocne, weselne i pogrzebowe, a także miejsca pielgrzymkowe związane ze Świętem Przemienienia czy św. Onufrego Wielkiego.
Modlitwy i rozważania o Męce Jezusa, Jego Obliczu i Ranach, zaczerpnięte ze skarbca Tradycji – starych modlitewników, którymi posługiwały się liczne pokolenia, na podstawie objawień siostry Marii od św. Piotra, założycielki Bractwa Oblicza Pana Jezusa w Paryżu.
Ich głównym celem jest zadośćuczynienie i pokuta. Modlitwy te są skuteczne zwłaszcza w trudnych chwilach.
Modlitewnik zawiera również obietnice dane przez Pana Jezusa czcicielom jego Najświętszego Oblicza: pełną ochronę od nieprzyjaciół, nieszczęść i złych przygód.
Ojciec Stanisław Olesiak, werbista misjonarz, w kolejnym tomiku Misjonarze Werbiści, mówi z odwagą o mocy Bożej, jaka działa dziś w jego życiu przez wiarę. Doświadcza jej wobec współczesnych zagrożeń jakimi są: zło wojny domowej w Angoli, gdzie posługiwał jako misjonarz, cierpienie, którego doświadczał i które dotyka go szczególnie teraz, w trakcie nieuleczalnej, postępującej dotkliwej choroby, jaką jest stwardnienie rozsiane. Nadaje chrześcijańskiego wymiaru temu co wydawałoby się niemożliwe. Oblicza cierpienia zamienia w miejsce miłości i pokoju.
?Drogi Ojcze, wspominam z wdzięcznością całą dotychczasową posługę duszpasterską, szczególnie zaangażowanie w działalność Stowarzyszenia Osób Niepełnosprawnych i ich Opiekunów Spokojne Jutro w Nowym Sączu. Dziękuję za towarzyszenie duchowe osobom niepełnosprawnym w okręgu nowosądeckim, potwierdzane świadectwem przeżywania w duchu wiary w Jezusa Chrystusa Zmartwychwstałego własnego krzyża choroby?.
Autor zachęca do ?pochylenia? się nad słowem Bożym. Komentuje perykopy ewangelijne i zaprasza do codziennych medytacji. Każdy komentarz poprzedza pełny tekst Ewangelii, przeznaczonej na określony dzień. Nie trzeba więc sięgać po Pismo Święte, aby duchowo zjednoczyć się z Kościołem w przeżywaniu tajemnicy wcielenia Jezusa Chrystusa.
Pismo Święte można pokochać. Trzeba tylko o to się modlić. I dlatego przemyślenia Autora nie tylko pomagają lepiej zrozumieć Dobrą Nowinę, ale są też przeniknięte duchem rozmodlenia w myśl powiedzenia św. Izaaka Syryjczyka: ?Dusza doznaje wsparcia przez czytanie, o ile oddaje się modlitwie?.
Kult świętych w prawosławiu przejawia się w swej formie zewnętrznej w ikonach, relikwiach, cerkwiach wznoszonych ku ich czci oraz w modlitwach prywatnych i zanoszonych przez Kościół. W przeciwieństwie do Kościoła rzymskokatolickiego w prawosławiu nie ma ustalonej zasady procesu kanonizacyjnego. Oficjalny akt lokalnej władzy kościelnej jedynie potwierdza i uprawomocnia kult lokalny lub powszechny. Warunkami kanonizacji są: lokalny lub powszechny kult, cuda dokonane za życia lub po śmierci, świętość życia, męczeństwo za wiarę lub nietknięte szczątki. Prezentowany słownik obejmuje panoramiczny przekrój najbardziej znanych i szczególnie czczonych w prawosławiu świętych, tych, którzy pozostawili po sobie konkretny, trwały, niezniszczalny ślad w znaczeniu duchowym i materialnym.
Zazwyczaj śmierć jest tematem, którym nie mamy ochoty się zajmować. Wolimy go unikać, żeby nie rzucał cienia na nasze życie. W książce "Po drugiej stronie lustra" Nouwen pokazuje jednak, że świadomość naszej śmiertelności może w rzeczywistości wzbogacić nasze życie. Sam fakt krótkości życia przypomina o tym, jak ważna jest każda chwila.
Książka nie jest zwykłym zapisem wrażeń z ponad dwudziestu lat pielgrzymowania autora do serca prawosławia-na górę Athos-i spotkań z mnichami.Ukazując dzień powszedni tysiącletnich klasztorów,odwiedzając eremitów i wioski mnichów,zaglądając do ich bibliotek,ogrodów,na cmentarze,austriacki dziennikarz,publicysta radiowy,znana postać ze świata polityki i mediów,wprowadza czytelnika w duchowość Świętej Góry.Jego refleksje,ilustrowane autorskimi fotografiami,pomogą każdemu odkryć w sobie potrzebę harmonii i prostoty,której doskonałym zaspokojeniem jest duchowość monastyczna.Książka okazała się sukcesem wydawniczym w Austrii.Przez 25 tygodni zajmowała czołowe miejsca na listach bestselerów w austriackich mediach.W wielu klasztorach-także na samym Athos-jest lekturą mnichów przy posiłkach.W marcu 2008 roku księgarze austriaccy przyznali książce tytuł "Złotej Księgi".
Uważny czytelnik, który spogląda wstecz na moje prace z lat 1964?2008, z pewnością musi znaleźć wiele pomyłek i braków. Ale musi także odnotować konsekwencję, z jaką przedstawiałem odpowiedzi na wiele złożonych problemów dotyczących sprawiedliwości społecznej w naszych czasach (?) Niezależnie od tego, jaka ostateczna ocena spotka moje dzieła, niech będzie jasne, że kocham bitwy i dyskusje. Raz jeszcze dziękuję o. Lisakowi za dobrą książkę i oczekuję z nadzieją na jego przyszłe prace.
z Wprowadzenia autorstwa Michaela Novaka
(?) ojciec Torrell wydobywa z tekstów Tomasza rozumienie teologii jako przede wszystkim dzieła i owocu żywej wiary. ?Pozwala to zrozumieć ? pisał już w poprzedniej swojej książce ? że miłość może się stać prawdziwym motorem dociekań teologicznych, zaś dociekanie może płynnie przerodzić się w osobiste poszukiwanie Boga?. Oczywiście, podzielał Akwinata przekonanie teologów swojej epoki, że podstawowym celem teologii jest przygotowanie do duszpasterstwa.
Co więcej, ?bardzo sobie upodobał temat vetula [staruszki], która wie o Bogu więcej niż nadęty pychą uczony?. Sprawdziłem komputerowo występowanie wyrazu vetula w pismach Tomasza. Faktycznie, Torrell ma rację.
Największą jednak zaletą tej książki wydaje się to, że przedstawiony w niej Tomasz nie jest budzącym podziw ożywionym komputerem, który wyprodukował wiele uczonych, ale abstrakcyjnych pism filozoficznych i teologicznych. Tomasza Torrell przedstawia takim, jakim on naprawdę był: człowiek, owszem, nietuzinkowy, który miał wyrazistą osobowość, żył jednak w określonym czasie i w określonej przestrzeni, obracał się w określonych środowiskach i w konkretnych okolicznościach historycznych.
fragment Słowa wstępnego Jacka Salija OP
Opowiadania, szkice, myśli i refleksje spisane w wolnych chwilach na misjach w Tanzanii, w Afryce Wschodniej. To, co spotykałem na co dzień, co przynosił czas (.) przelewałem na papier. Z dnia na dzień, z roku na rok wszystko ""ich"" stawało się ""moim"". Nauczyłem się być zadowolony z tego, co mam, a miałem niewiele. Przyzwyczajałem się do codziennego, afrykańskiego życia. Poznawałem zwyczaje, uczyłem się mądrości starców, poddawałem się praworządności ludu, przyswajałem ich mentalność, wrastałem w ich kulturę. Jadałem ręką ze wspólnej misy ugotowane sorgo, piłem wodę z rzek, zażywałem wywarów z ziół, gdy powaliła mnie malaria, słuchałem uważnie czarownika, który ostrzegał mnie przed złym człowiekiem, asystowałem przy obrzezaniu chłopców w czasie rytuału inicjacji, ogłaszałem śmierć najbliższych dziesiątkowanych przez cholerę, godziłem powaśnione strony, płakałem nad śmiercią dzieci umierających z głodu, stawałem bezradny wobec ukąszonych przez węża, żegnałem odchodzących na zawsze do buszu, którzy zostali pożarci przez lwy. Powoli stawałem się jednym z nich jako ""Biały Murzyn""
Nie ma kryzysu powołań, gdyż Bóg, który powołuje, nie jest nigdy w kryzysie. Kryzys mogą przeżywać jedynie ci, którzy są powołani. Dzieje się tak wtedy, gdy nie przyjmują od Boga daru bogatego człowieczeństwa i zaproszenia do świętości, czyli do życia w sposób błogosławiony.
W Europie – a w pewnym stopniu również w Polsce – odnotowujemy obecnie kryzys powołanych i to nie tylko w odniesieniu do tych, którzy są powołani do kapłaństwa czy życia zakonnego, ale także w odniesieniu do tych, którym Bóg proponuje małżeństwo i rodzinę. Coraz więcej jest szlachetnych dziewcząt, które marzą o założeniu rodziny, ale nie znajdują odpowiednio dojrzałych kandydatów na mężów. Fakt ten nie oznacza, że Bóg „zapomniał” powołać do małżeństwa odpowiednią liczbę młodych mężczyzn, lecz że niektórzy z nich – z własnej winy czy też z winy innych ludzi – do małżeństwa nie dorośli.
Adresatem niniejszej publikacji nie są jedynie księża, osoby konsekrowane czy katecheci świeccy. Książka ta adresowana jest także do rodziców, nauczycieli, animatorów formacyjnych grup młodzieżowych, a także do wszystkich innych dorosłych, którzy pragną pomagać dzieciom i młodzieży w dorastaniu do miary otrzymanego powołania. Adresatem tej książki są również ludzie młodzi, zwłaszcza licealiści i studenci, którzy szukają sposobu na dorosłe życie i którzy już przeczuwają, że człowiek jest powołany do czegoś bardziej fascynującego niż do wygodnego ułożenia sobie życia na najbliższe kilkanaście czy kilkadziesiąt lat.
Pokój i dobro to książka, która łączy w sobie elementy biografii, albumu, poezji i rozważań.
Jubileusz 800-lecia istnienia Zakonu Franciszkańskiego to szczególna okazja, aby odświeżyć obraz jednej z najbarwniejszych postaci średniowiecza ? św. Franciszka z Asyżu. Niniejszy album przedstawia krótko wszystkie najważniejsze fakty i informacje. Autorzy i pomysłodawcy tego opracowania (członkowie zespołu ?GANG MARCELA?) przy pomocy obrazów, tekstów i dźwięku stworzyli atrakcyjną pozycję multimedialną, która w zwartej formie ukazuje zarówno sylwetkę świętego, jak i przebogaty owoc jego pionierskiego dzieła, tj. rozkwitającego od ośmiu wieków drzewa ?Pokoju i Dobra? ? w postaci trzech zakonów franciszkańskich
Któż nie doznał chwil wielkich i małych zranień ? ran ciała lub serca? Być może cierpienia zostały częściowo oswojone, pamięć o nich przypomina jednak, że nieszczęście zawsze czyha gdzieś w pobliżu. Dzisiejsze cierpienia nie pozwalają zdać się biernie na obietnice radosnego jutra. Czyżbyśmy byli skazani na nieszczęście? Na bycie ?wiecznie nieszczęśliwymi??
Autor książki stara się przekonać czytelnika, że szczęście nie jest możliwe, jeśli nie włączymy cierpienia jako odbiorcy wszelkiego istnienia i całego ludzkiego życia, jeśli nie przyjmiemy cierpienia jako spotkania, które wyznacza nam szczęście. Przypomina nam piękną prawdę, że ?szczęście nigdy nie bierze się znikąd?.
Przytaczamy krótką antologię rozważań Jana Pawła II na temat miłości ludzkiej, wygłaszanych przez Ojca Świętego podczas środowych audiencji ogólnych. Z tych fragmentów, mimo iż są krótkie, wyłania się wielka głębia teologiczno-antropologiczna i duszpasterska. To na niej dwaj autorzy tej książki opierają swoją refleksję. Teksty są wzięte ze zbioru opublikowanego przez Libreria Editrice Vaticana, o tytule Mężczyzną i niewiastą stworzył ich. Odkupienie ciała, a sakramentalność małżeństwa, Citta del Vaticano 1986.
Gdy pod lipą, w rodzinnym klimacie, ludzie wyciągają się po całym dniu pracy w złotawym słońcu wieczoru, wypowiadane wówczas słowa są najbardziej prawdziwe. Chcemy, by ta rodzinna, szczera rozmowa, w której przekazujemy sobie wzajemnie słowa leżące nam na sercu, była „tonem” tego zbioru, zachęcającego w dostępny i prosty sposób do czerpania ważnych treści o silnym znaczeniu egzystencjalnym.
Według biblijnego opowiadania Ewa została stworzona z żebra Adama. Od tego momentu Adam nie może o tym zapomnieć i ciągle szuka swojego żebra. Także Ewa znajduje życie i uspokaja się dopiero u boku tego, z którego została wzięta. Zaczyna się dla tych dwojga droga zbawienia: eros staje się siłą, która pozwala wyjść z siebie, która otwiera na drugiego i nie pozostawia w spokoju, dopóki nie doprowadzi do komunii, do jedności.
"Używając symbolu wirtualnej podróży do wnętrza świątyni-do sanktuarium utworzonego ze słów – chcieliśmy poprowadzić Czytelnika po stronach Izajasza metodą lecto i meditatio… Dzięki takiej pielgrzymce do Izajaszowej świątyni, zbudowanej z hymnów, proroctw i prorockich lamentacji, zdołamy poznać główne wątki myśli Izajasza, a także sprawić, by stały się one latarnią morską dla naszych kroków na drodze życia.” Niniejsza książka zrodziła się podczas rekolekcji, które autor wygłosił biskupom i kapłanom w Loreto.
,,Między świątynią z jej świętymi znakami, świecami, dymem kadzidła i wznoszonymi modlitwami, a nawet przekleństwami nie powinno być zamkniętej bramy, ale otwarte wrota."
(P. Evdokimov)
W Kościele Boga albo rozkwitają wszystkie powołania, albo istnieje niebezpieczeństwo i ogólny kryzys powołaniowy. Powołanie należy więc rozumieć nie jako propozycję kierowaną bezpośrednio do niektórych osób obdarzonych szczególną konsekracją, ale jako bodziec adresowany do wszystkich, by w sposób inteligentny przemyśleli, jaki kierunek mają nadać swojemu życiu. Właśnie, dlatego rolą duszpasterstwa powołaniowego jest dziś ukazanie sensu wzajemnych relacji między wzrostem w wierze i wyborem powołania oraz budzenie uśpionej wiary lub wzbudzenie wiary na nowo, zdolnej doprowadzić do radykalnych i wielkodusznych wyborów. Przestrzenią realizowania tego rodzaju wychowania, które ze swej natury stanowi coś nie tylko złożonego i trudnego, ale również tajemniczego i przekraczającego siły animatorów powołaniowych, jest parafia powołaniowa, rozumiana nie tylko, jako rezerwuar powołań dla seminarium, ale wcześniej jeszcze i przede wszystkim jako parafii a misyjna; jako miejsce, w którym doświadcza się bycia powołanym na całe życie, oraz w którym wierzący przeżywa odpowiedzialnie powołanie drugiego i staje się powołującym, dorosłym w wierze. Takie rozumienie powołania, duszpasterstwa oraz parafii i, jako odpowiedź na pytania stawiane w obliczu kryzysu powołań, proponuje Autor książki Przywołał do siebie tych, których sam chciał. Pedagogia powołania.
Książka zawiera
* Zbiór przekładów tekstów, składających się na polemikę między Iwanem Gagarinem i Aleksym Chomiakowem, oraz nowy przekład programowego traktatu Gagarina ?Czy Rosja będzie katolicka??
*
Obszerne studium polemiki, która doprowadziła do stworzenia przez Chomiakowa ?idei sobornosti?.
* Prezentację sylwetki Iwana Gagarina SJ, rosyjskiego propagatora pojednania Kościołów katolickiego i prawosławnego.
* Analizę poglądów eklezjologicznych Chomiakowa z katolickiego punktu widzenia.
* Przedstawienie dziewiętnastowiecznej rosyjskiej idei ekumenicznej na tle angielskiego ruchu oksfordzkiego.
* Omówienie poglądów Iwana Gagarina na tle kontrrewolucyjnej myśli religijnej.
Prezentowany w niniejszej książce zestaw tekstów dwóch rosyjskich adwersarzy ? katolika i wyznawcy prawosławia, kapłana i świeckiego teologa ? stanowi intrygujący rozdział dziejów rosyjskiej myśli religijnej. Myśli poprzedzającej i kształtującej preekumeniczne koncepcje Sołowjowa. Ale nie tylko z tego powodu jest ? niestety niedokończona ? dysputa między Gagarinem z Chomiakowem warta szerszego poznania. Jak się bowiem wydaje, stanowi ona wartość samą w sobie, a także ciągle zachowuje swą doniosłość zarówno ze względów historycznych (dla badaczy myśli rosyjskiej, historii ruchu ekumenicznego, historii teologii, a zwłaszcza eklezjologii), jak i bogactwa poruszonej w niej idei.
(Leszek Augustyn)
Biblia to najsłynniejsza książka świata. Przetłumaczono ją na ponad dwa tysiące języków; ocenia się, że tylko w ciągu ostatnich dwustu lat sprzedano przynajmniej sześć miliardów egzemplarzy. Aby wyjaśnić złożony, pełen sprzeczności tekst Biblii - dzieła dziesiątek ludzi, tworzonego przez setki lat - Karen Armstrong stosuje nowatorskie podejście: opisuje proces powstawania Biblii, aby następnie śledzić drogi i sposoby, na jakie Biblia w ciągu kolejnych stuleci była odczytywana, interpretowana i nadinterpretowywana.
Karen Armstrong rozpoczyna swoją analizę od okoliczności powstania najstarszych ksiąg Biblii żydowskiej. Opowiada, jak powstawała żydowska Biblia i Nowy Testament, ukazuje różnorodne wpływy, kształtujące teksty, które stały się Pismem Świętym żydów i chrześcijan. Przechodząc w kolejnych rozdziałach od żydowskiego Midraszu i chrześcijańskiego kultu Jezusa do wpływu, jaki listy Pawła wywarły na reformację i do manipulacji, jakich chrześcijańscy fundamentaliści dopuszczają się wobec tekstu Apokalipsy, Karen Armstrong przedstawia konteksty, w których księgi biblijne były odczytywane.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
