Poruszający dokument pożegnania bł. Jana Pawła II z Ojczyzną. Ten album powstał po to, by owo pożegnanie nie było ostateczne, aby Ojciec Święty pozostał wśród nas duchem i poprzez swe przesłanie, by Jego rady i napomnienia nie milkły, lecz stanowiły drogowskazy dla Polski i Polaków. Choć pielgrzymka bł. Jana Pawła II do Ojczyzny w sierpniu 2002 r. trwała zaledwie kilka dni, stała się przeżyciem niezapomnianym dla wszystkich. Nie wiedzieliśmy wtedy, że Jan Paweł II gości w Polsce po raz ostatni, że się z nami żegna. Dziś, kiedy możemy już zanosić prośby do Boga za pośrednictwem Błogosławionego, wciąż jesteśmy szczególnie wdzięczni za tamtą wizytę. Dzięki fotografiom Adama Bujaka, przeplatanym wystąpieniami i homiliami Ojca Świętego, ?Pożegnanie z Ojczyzną? przywołuje wzruszające chwile, serdeczne spotkania, niezwykłą atmosferę zjednoczenia w modlitwie z Piotrem naszych czasów ? wszystkie miejsca, które odwiedził i wydarzenia, w których wziął udział. Spotykamy naszego wielkiego rodaka na wieczornych rozmowach pod ?papieskim? oknem na Franciszkańskiej 3, na krakowskich ulicach i małopolskich drogach, w konsekrowanej przez Papieża Bazylice w Łagiewnikach, na Dębnikach, podczas Mszy św. beatyfikacyjnej na Błoniach, na krakowskim Rynku Głównym, w Skawinie, Radziszowie, Kalwarii Zebrzydowskiej?

Modlitwa to nie monolog ani nawet dialog, lecz spotkanie. Spotkanie z kimś bardzo konkretnym, kto wchodzi w moje życie jako Osoba, a więc jako Bóg Ojciec, Jezus Chrystus, Duch Święty, i w życiu tym, dzisiaj, działa. Jeżeli praktykujemy modlitwę, możemy się przekonać, że bez niej nie można żyć. Modlitwę można porównać do oddychania. Bez niej nasz duch pozostaje `niedotleniony` czy wręcz zduszony. Mamy nadzieję, że niniejsza książka posłuży jako prosty poradnik w codziennym zmaganiu się na modlitwie. Ufamy, że będzie nie tylko kolejną książką do przeczytania, ale zainspiruje do codziennej praktyki modlitewnej. Autorzy

Książka adresowana jest do tych, którzy poszukują prawdy, a nie mają czasu na studiowanie bogatej, obszernej literatury rozrzuconej w naukach przyrodniczych, filozoficznych i teologicznych. Autor chciałby trafić szczególnie do ludzi zagubionych i wątpiących. Być może potrzeba im jedynie wsparcia słownego - jednego argumentu? Od wielu lat zastanawiałem się nad światem, który mnie otacza. Skąd się wziął, dlaczego jest taki, jaki jest? Jaki jest sens jego istnienia i rola człowieka we Wszechświecie? Źródłami moich poszukiwań były nauki przyrodnicze, filozofia i teologia. W głębokim przekonaniu, że prawda istnieje, choć odbierana jest subiektywnie, oczekiwałem zgodności pomiędzy wymienionymi naukami. Nie rozczarowałem się. Tę zgodność odnalazłem, choć z małymi wyjątkami. Główna teza spójności nauk jest widoczna i zgodna z nauczaniem Jana Pawła II, który w encyklice Fides et ratio (1998) stwier-dził: „Wiara i rozum (fides et ratio) są jak dwa skrzydła, na których duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdy [...] Nie ma więc powodu do jakiejkolwiek rywalizacji między rozumem a wiarą: rzeczywistości te wzajemnie się przenikają, każda zaś ma własną przestrzeń, w której się realizwe". Obecna nauka mówi, że czas i przestrzeń są atrybutami materii. Ta teza daje możliwość wytłumaczenia wielu zjawisk fizycznych, ale jest przeciwna zagadnieniom teologii. Pozwoliłem sobie inaczej spojrzeć na substancję materii oraz na definicję stwarzania. To z kolei zmusiło mnie do rewizji całego światopoglądu. Szukając i analizując, wiązałem ze sobą informacje i tak powstawała „budowla" o dość stabilnej konstrukcji. Oczywiście, dalej pozostają niejasne zagadnienia ad deliberandum (do rozważenia), ale jedno wiem: nic generalnie nie może zburzyć mojej „budowli" wiary. Tą refleksją i radością wiary chciałem się z czytelnikami podzielić. Ponieważ moja świadomość ściśle przekłada się na życie i sposób życia, wprowadziłem do opracowania zagadnienia etyczne oraz aktualne problemy, którymi żyje człowiek. Zbierając przez lata informacje i robiąc odręczne notatki (na podstawie których powstało to opracowanie), rzadko wykonywałem przypisy. Dzisiaj tego żałuję. Proszę więc przyjąć, że oprócz kilku własnych uwag, wszystko to są myśli cudze. Do niektórych się przychylam i akceptuję, a do innych odnoszę krytycznie. Pogrubioną kursywą zaznaczam te myśli, które wypływają z własnych przemyśleń i są moją propozycją. Być może nie jestem pierwszym autorem tych myśli, ale chcę lu ten sposób wystawić się na krytyczną dyskusję czytelników gdyż „tylko oczyma drugich możemy dostrzec własne błędy" (przysłowie chińskie). Być może będę musiał zrewidować swoje własne przekonania. Wiele mądrych zdań tu zawartych ma swoich anonimowych autorów. Zależało mi na przekazanw wszystkiego, co uznałem za ciekawe i mądre. Niektóre zagadnienia poddaję mojej ocenie i krytyce. Zapraszam do przygody intelektualnej tych, którzy mają potrzebę zbudowania sobie własnej „budowli" wiedzy i ewentualnie wiary. „Wszystko badajcie, a co szlachetne - zachowujcie" (I Tes 5,21). „I poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli" (J 8,32). Chciałbym trafić szczególnie do ludzi zagubionych i wątpiących, bo być może potrzeba im jedynie jednego argumentu - wsparcia słownego. Zazdroszczę tym, którzy „nie widzieli", „nie badali", a uwierzyli, gdyż oni są błogosławieni (zob. J 20,29). „Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom" (Mt 11,25; por. Łk 19,21). Prawdy można szukać, ale można też przyjąć jak np. z modlitwy apostolskiego Credo: „Wierzę u) Boga, Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi". Ci „prostaczkowie" najlepiej odbierają misteria mszy, rnimo że nie wmwą pojęciowo teologicznego sensu Liturgii. Łączy ich czysta miłość i potrzeba całkowitego oddania się Bogu. Lubię patrzeć na rozmodlone twarze ludzi. Udziela mi się ich błogostan. Tekst ten ze względu na tematykę i stosowane pojęcia może być trudny w odbiorze, choć staram się, gdzie mogę, wyjaśniać użyte przez siebie pojęcia. W PS (Pismo Święte) napisano „Nie ma, bowiem nic zakrytego, co by nie miało być wyjawione, ani nic tajemnego, o czym by się nie miano dowiedzieć" (Mt 10,26; por. Łk 12,2; J 4,22). Gdzie mogę, cytwę słowa Pisma Świętego. Chcę, przy tej okazji pokazać bogactwo myśli, jakie kryje ta jedyna i niepowtarzalna Księga. Zapewniam, że prawie na każdy temat można znaleźć w PS jakieś uwagi, odniesienia, nauki. Zachęcam do zapoznania się z PS, a zwłaszcza z Nowym Testamentem. Stary Testament bowiem, który jest teologicznym i epistemologicznym wprowadzeniem do Nowego Przymierza można odczytać opacznie i zupełnie błędnie bez odpowiedniego przygotowania. Pismo Święte inaczej odczytwe się po pogańsku, a inaczej z wiarą. Kościół prawie do XX wieku niechętny był udostępnianiu Starego Testamentu (patrz: konstytucja Pawła IV Dominici gregis custodiae z 24 marca 1564 roku), dlatego też tekst ten długo nie był tłumaczony na języki narodowe. Kościół uważał bowiem, że wierni nie są jeszcze do tego właściwie przygotowani i jest ryzyko, że zamiast znajdować w Piśmie Świętym Słowo Boże, będą szukali potwierdzenia dla usprawiedliwienia swoich nędznych uczynków. Uważam podobnie. Przy pomocy wyrywkowych zdań z Biblii, wyrwanych z kontekstu, można usprawiedliwić każdą zbrodnię. Szkoda, że na religii nie uczą egzegezy biblijnej (objaśnianie filologiczne tekstów, interpretacja i komentowanie tekstów biblijnych). Nowy Testament nie wymaga tak ogromnej wiedzy towarzyszącej, dlatego zachęcam do rozpoczęcia lektury Pisma Świętego właśnie od tej części Biblii. Każde następne czytanie jest głębsze od poprzedniego. Z Biblii można bez prze-rwy czerpać nowe pokłady luiedzy religijnej, ale nie jest to księga przeznaczona do pośpiesznego czytania. Żadna filozofia nie jest na tyle fałszywa, aby nie zawierała odrobiny prawdy. Opiera się ona na naturalnym świetle rozumu (intelligibile - to, co jest poznawalne tylko rozumomo). Jest to wiedza naturalna. Nie odwołuje się ona do wiary, objawienia czy innych pozarozumowych czynników. Warto zapoznać się z poglądami filozofom, skorzystać i odnieść się do ich irartościowych myśli, odkryć, sugestii czy sentencji, np. „Zastanawiaj się nad słomami wychodząc od rzeczy, a nie nad rzeczami wychodząc od słów" (Miso-nos z czasów jeszcze przedsokrateńskich). W stwierdzeniu tym chodzi o to, aby abstrakcyjnych teorii nie wprowadzać u; świat rzeczywisty, lecz odwrotnie. Rzeczy są takie, jakie są, a nie takie, jakie byśmy chcieli. Nie wolno naginać rzeczywistości do teorii abstrakcyjnych. Staram się pisać krótko i rzeczowo (łac. magnum in parvo - wiele w małym). Sam osobiście nie znoszę długich dywagacji na tematy, które można wiązać kilku zdaniach. „Jeżeli nikt mnie o to nie pyta, wiem. Jeżeli pytającemu usiłuję wytłumaczyć, nie wiem" (stu. Augustyn z Hippony 354 - 430). Wiele tematów ma charakter wywoławczy (np. masoneria, dzieci). Na każdy z nich można napisać osobne, grube tomy. Ja wmwę te zagadnienia tylko encyklopedycznie, aby pokazać problem jako ciekawy z punktu widzenia całości opracowania. Zachęcam tym samym do dalszych poszukiwań, refleksji i reasumpcji (ponowne rozpatrzenie) poglądom Ważną rzeczą dla mnie jest efekt końcowy tej lektury. Jeżeli czytelnik u; swoim sercu odkryje i uzna, że jest Przyczyna Sprawcza (a jest to pierwszy, wielki krok) to należy być konsekwentnym i pójść dalej. Jeżeli jest, to na pewno czegoś od nas oczekuje. Nieroztropnością byłoby nie zainteresować się tym. Tu chodzi przecież o nasze życie i to życie wieczne. „Zacząć jest łatwo, wytrwać jest sztuką" (przysłowie niemieckie). Przyjęte prawdy winny rzutować na postawę człowieka. W przeciwnym razie ziarno może i zakiełkowało, ale na skalistym gruncie „Posiane na miejsce skaliste oznacza tego, kto słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje; ale nie ma w sobie korzenia, zaraz się załamie" (Mt 13,21). Gdyby nie cierpliwość i wsparcie mojej drogiej żony Krystyny oraz wiary we mnie ukochanej matki, książka ta nigdy by nie powstała. Pragnę złożyć podziękowanie ks. prof. dr. hab. Danielowi Olszewskiemu za życzliwą, bezinteresowną recenzję oraz cenne uwagi dotyczące zagadnień teologicznych. Szczególnie jestem wdzięczny za przeprowadzone rozmowy, które utwierdziły mnie - „reprezentanta współczesnego pokolenia wierzących" w sens podejmowania tej tak aktualnej problematyki. Szczególne wyrazy podziękowania należą się pani mgr Ewelinie Mączyńskiej za korektę stylistyczną tekstu oraz własne, bardzo cenne uwagi merytoryczne. Jej tempo pracy, wyczucie problematyki i języka zyskały sobie mój niekłamany podziw. Podziękowania należą się również ks. Leszkowi Skorupie, dyrektorowi wydawnictwa „Jedność" i jego pracownikom za życzliwe podejście i pomoc w wydaniu tej książki. Wstęp do książki Rzeczywistość w świetle nauki filozofii i wiary Spis treści: Wstęp 1. Dialog nauk przyrodniczych i teologii 2. Ontologia - nauka o bytach 2.a. Materia 3. Postać świata 4. Świat duchowy 4.a. Byt duchowy 4.b. Bóg - Jahwe - Adonaj - Elohim Chrystus, Duch Święty Łaska Boża, Dar Boży Sprawiedliwość Boża 4.c. Anioł 4.d. Szatan 5. Człowiek 5.a. Dusza ludzka 6. Epistemologia 6.a. Panteizm 6.b. Ewolucjonizm, ewolucja 6.c. Reinkarnacja, inkarnacja 7. Wiara 7.a. Biblia - Pismo Święte 7.b. Modlitwa 7.c. Mistyka 7.d. Cuda 8. Kościół, wierzenia 8.a. Kościół katolicki 8.b. Kapłaństwo 8.c. Celibat 9. Etyka chrześcijańska 9.a. Miłość 9.b. Cierpienie 9.c. Dzieci 9.d. Grzech 9.e. Spowiedź 9.f. Judasz 10. Aktualne zagadnienia 10.a. Sposób życia 10.b. Rzeczywistość wirtualna, telewizja, gry komputerowe 10.c. Ekumenizm 10.d. Scjentyzm, sekty scjentologiczne 10.e. New Age 10.f. Teologia wyzwolenia 10.g. Masoneria (wolnomularstwo) 10.h. Antropozofia 10.i. Świadkowie Jehowy 10.j. Bogoiskatielstwo, bogotworiczestwo 10.k. Christian Science 11. Podsumowanie Spójność nauk Idealizm energetyczny Stworzenie Świata Subiektyiuny ogląd Świata Piękno Świata Możliwości poznawcze Świata Wiara Droga do Boga Człowiek Troska o Kościół Aktualne niebezpieczeństwa Pogląd na życie we wszechświecie 12. Właśnie inaczej, antynomie, paradoksy, aforyzmy 13. Nazwiska występujące w tekście 14. Literatura

Papież Polak przełamał sztywny watykański protokół na nowo ożywiając w dużym stopniu zapomnianą cnotę chrześcijan – poczucie humoru.Anegdoty z życia Papieża Jana Pawła II Papież Polak przełamał sztywny watykański protokół na nowo ożywiając w dużym stopniu zapomnianą cnotę chrześcijan – poczucie humoru. Dzięki zebranym epizodom można się dowiedzieć, z jakich licznych względów Jan Paweł II był „pierwszym Papieżem, który…”. Książka prezentuje początki pontyfikatu i kontrast między żywą, spontaniczną naturą Papieża, a etykietą obowiązującą w Watykanie. Opisane sytuacje wyraziście pokazują, dlaczego „Papież ze Wschodu” był tak bardzo kochany i z jakiego powodu cieszył się ogromną popularnością. Do każdego egzemplarza książki dołączony jest audiobook (format mp3), na którym Tomasz Kammel czyta pełny tekst książki. O AUTORZE Dr Wolfgang Broer - pisząc tę książkę był dziennikarzem w redakcji dużej wiedeńskiej gazety codziennej, specjalistą do spraw Europy Wschodniej, kościołów i komunizmu. Pozbierał anegdoty w trakcie swoich starannych badań. Zna bardzo dobrze Polskę, ojczyznę Papieża, rozmawiał ze znajomymi oraz współpracownikami Wojtyły i jako dziennikarz towarzyszył Janowi Pawłowi II podczas jego najważniejszych podróży.Z zawodu jestem Papieżem Spis treści Słowo wstępne 7 Papież, jakiego jeszcze nie było 15 „Co myśmy narobili?” Przed, podczas i po konklawe 27 „Niech nikt za mną nie płacze” Ojczyzna i tęsknota za krajem 37 „Pozdrawiam wszystkie parasole!” Audiencje, wizyty, ceremonie 43 „Człowiek roku 1579” Tytuły, odznaczenia, badania opinii, rekordy 51 „Niektóre chciały mi wykręcić głowę” Papież i kobiety 57 „Potem się znowu buntujecie...” Papież i dziennikarze 65 „No, to już wszystko!” Papież i Niemcy 73 „No, to mamy teraz pasztet” Papież i minister ds. wyznań Kąkol 77 „Czyś ty zwariował?” Papież i starzy znajomi 81 „Są gorsze rzeczy na świecie...” Papież i komunizm 87 „Nie będę żadnym kapitalistą!” Papież i prezenty 91 „Oczekuję na propozycję z Hollywood” Papież a sztuka i kultura 95 „Boże pobłogosław wszystkich narciarzy!” Papież i sport 101 „Oparłem się pokusie” Wizyta w Meksyku 109 „Do czego Wy mnie namawiacie?” Wizyta w Polsce 115 „Moja Ojczyzna jest także w Dublinie” Wizyta w Irlandii 133 „...i ja wygram!” Wizyta w Stanach Zjednoczonych 141 „Ilu Papieży macie?” Wizyta w Turcji 151 „Pomyślcie tylko, biedny słoń” Wizyta w Afryce 159 „Robicie ze mnie listonosza!” Wizyta we Francji 165 „Czuję się jak Święty Paweł...” Wizyta w Brazylii 173 „Amo te” Wizyta w Niemczech 185 „A jednak opłaca się być biskupem!” Z tych czasów, gdy Papież jeszcze nie był Papieżem 201 „Jak długo będę Synem Bożym...” Dowcipy o Janie Pawle II 217 Kronika najważniejszych dat i wydarzeń 225

Początek XIII wieku. Włochy. Cesarz walczy z papieżem. Miasto walczy przeciw miastu. Młody rozpieszczony mieszczanin, syn zamożnego kupca, też rwie się do walki. Bo bitwie trafia do niewoli. Uwolniony chce dalej walczyć. Ktoś prosi go o odbudowę swego królestwa. Tak czyni. Porzuca dotychczasowe życie. Zostaje... żebrakiem. To Giovanni Bernardone, znany jako Francesco... święty.

Mały katechizm kojarzy się z przygotowaniem do Pierwszej Komunii. I słusznie – książeczka ta przyda się do tego celu dzieciom i ich rodzicom. Jednakże w religii, jak w każdej dziedzinie, potrzebujemy powtórzenia i encyklopedycznego podsumowania. Temu również służy katechizm. Zestawia w tym celu na nowo najważniejsze zasady wiary i przykazania, modlitwy, wyliczenia zasad moralnych oraz wskazania kościelne.

Temu zbiorowi opowiadań dałem tytuł nie "Kapłan", który ma w sobie coś z teologii i sakralności, ale po prostu "Ksiądz", tak jak się do księdza zwracamy. Nie chcę bynajmniej desakralizować kapłaństwa, chcę jednak pokazać prosty wymiar ludzki tej zarazem zwyczajnej i świętej służby człowiekowi. Bo też wybór niniejszy nie ma bynajmniej na celu podawać jakiejś analizy teologicznej czy psychologicznej kapłana. Chce go przedstawić w jego różnorodnym życiu codziennym, takim jakim jest. Nie wybieraliśmy typów heroicznych księży, ale teksty o różnych typach księży: i te literackie w dziale ?Opowiadania?, i te prawdziwe z działu ?Wspomnienia?. Staraliśmy się pokazać księży wybitnych intelektualistów, biskupów a nawet kardynałów, i zwyczajnych księży, a wszystkich uchwyconych w prostych sytuacjach, z wadami i zaletami, aby pokazać jak nieprawdziwe są rozpowszechniane stereotypy. Sięgnęliśmy do utworów wybitnych pisarzy, do tekstów dziennikarzy czy wspomnień bez jakichkolwiek ambicji literackich. Ważnym było jedno kryterium, by mówiły o człowieku prawdziwym powołanym do kapłaństwa w różnych sytuacjach życiowych. A ileż jeszcze można by dodać postaci z bogatego kręgu sytuacji duchownych! ks. prof. Marek Starowieyski Opowiadania o księżach autorstwa takich znakomitych postaci, jak: Jerzy Andrzejewski, Piotr Choynowski, ks. Józef Dobosz, Jan Góra, OP, Giovanni Guareschi, ks. Jan Krokos, ks. Przemysław Książek, Bruce Marshall, Włodzimierz Odojewski, Ksawery Pruszyński, Kazimierz Przerwa Tetmajer, Ignazio Silone, ks. Marek Starowieyski, bp Reinhold Stecher, Józef Weysenhoff, Tadeusz Żychiewicz.

Życie wewnętrzne jest czymś różnym od zewnętrznego i nie bez powodu nazywamy je życiem duchowym. Życie wewnętrzne niekoniecznie jednak stoi do zewnętrznego w opozycji. Leży jednak u jego podstaw, a różnica jest bardzo istotna. Nasze życie zewnętrzne będzie takie, jakie jest wewnętrzne. Bez życia duchowego trudno dobrze przejść przez życie, mieć właściwe podejście do spraw materialnych a także relacji międzyludzkich. Bo niełatwo zrozumieć drugiego człowieka i jego świat bez wewnętrznej refleksji nad swoim życiem i światem. Ta książka pomoże Ci nauczyć się zrozumienia dla człowieka, miłością ogarniać wszystko, co wokół i wszystkich, którzy stoją na drodze Twojego życia. Uświadamia, że pieniądze, luksusy i letnia podróż nad Morze Czerwone to nie wszystko, co w życiu ważne.

Książka traktuje o rozmaitych gra­nicach, jakie napotykamy w historii Kościoła ? mowa więc będzie o poszerzaniu i zawężaniu, pogłę­bianiu lub spłycaniu pól oddziaływania chrześcijań­stwa, o nauczaniu kościelnym, o praktyce i mentalno­ści, o budowaniu i niszczeniu, o chwale i hańbie. Owe różnorodne granice były stawiane, strzeżone, ale i łama­ne, i to nie zawsze tam gdzie należało. Tak dzieje się od dwóch tysięcy lat. Sam Chrystus w drugim człowieku ? wydany w ręce ludzi. Nie tylko na ich miłość czy nienawiść. Także na instrumentalizację czy ideo­logizację Jego wymagań. Na rzeczywistą i fałszywą pobożność, harmonię lub anarchię na pograniczu wia­ry i moralności. O staropolskich przypadkach owego wydania w rę­ce ludzi traktuje druga część książki. Przez sarmacką tedy scenę ciągną paradne procesje eucharystycz­ne ludzi z rzadka bywających u komunii. W mroźne dni pędzą z daleka sanie, by nie zeszły z tego świata bez chrztu urodzone wczoraj dzieci (część z nich umrze przez ten przynaglany pośpiech). Po Godach pleban wyrusza po kolędzie, by posiew duchowy czy­niąc, doczesne żniwo zbierać. Posty też srogie i roz­liczne święta naród zachowuje pilniej, niż sam Kościół tego wymaga, i skwapliwiej niż przykazania dotyczą­cego bliźniego. A trzęsienie ziemi odsłania archaicz­ne zgoła warstwy pobożności. Nadążaniu i nienadążaniu za przemianami nowo­żytnego świata wiele uwagi poświęcił II Sobór Watykań­ski, przyznając, że Kościół ?wiele skorzystał i może ko­rzystać nawet z opozycji tych, którzy mu się sprzeciwia­ją?. Przekonanie to nie należy do głęboko zakorzenionych w glebie Kościoła. Tym bardziej więc warto przypomnieć ? o czym w trzeciej części książ­ki ? co ważniejsze etapy jego trudnego dojrzewania do syntezy nauczania i uczenia się, sprzeciwu i współdzia­łania, misji i partnerstwa wobec świata, który wyrósł z pieluch średniowiecza. Całość kończy się motywem paschalnym, bez któ­rego nie byłoby przeszłości, teraźniejszości ani przy­szłości Kościoła.

W pierwszą rocznicę beatyfikacji Jana Pawła II oddajemy w Państwa ręce niezwykłą książkę. To wspomnienie o naszym papieżu, który 1 maja 2011 roku został ogłoszony błogosławionym. Z tej okazji przygotowaliśmy książkę, do której dołączamy dwa wyjątkowe dodatki. Pierwszym jest numizmat Mennicy Polskiej platerowany 24-karatowym złotem. Drugim jest kapsuła zawierająca ziemię z Ziemi Świętej, a dokładniej z Góry Oliwnej we wschodniej Jerozolimie. Autentyczność obu dodatków poświadczają certyfikaty, wystawione przez Mennicę Polską oraz kanclerza wschodniokatolickiego Maronickiego Egzarchatu Jerozolimy. Materiał numizmatu: mosiądz platerowany 24-karatowym złotem Średnica: 27 mm Rok emisji: 2012

Album książkowy zawierający zdjęcia z Jana Pawła II w Polsce z okazji Światowego Dnia Młodzieży (1991) oraz fragmenty najważniejszych papieskich wystąpień. Dołączona płyta CD zawiera dźwiękowe nagrania z kilkunastu homilii i przemówień Ojca Świętego.

Album książkowy zawierający zdjęcia z piątej (1995) i szóstej (1997) pielgrzymki Jana Pawła II do Polski oraz fragmenty najważniejszych papieskich wystąpień. Dołączona płyta CD zawiera dźwiękowe nagrania z kilkunastu homilii i przemówień Ojca Świętego.

Album książkowy zawierający zdjęcia z drugiej pielgrzymki Jana Pawła II do Polski (1983) oraz fragmenty najważniejszych papieskich wystąpień. Dołączona płyta CD zawiera dźwiękowe nagrania z kilkunastu homilii i przemówień Ojca Świętego.

"Okultyzm i ezoteryzm przestały być strawą dla nielicznych wtajemniczonych, a stały się "duchowymi hamburgerami" dla mas." ks. Aleksander Posacki Ojciec Posacki jest jednym z pierwszych, którzy trafnie rozpoznali w Polsce zjawisko nowych zagrożeń duchowych. Nic więc dziwnego, że to właśnie jego wybrałem na swego rozmówcę, gdy postanowiłem nakreślić mapę duchowych zagrożeń.

Może utraciłeś kogoś bliskiego w wyniku samobójstwa. Może w jakimś momencie życia sam miałeś myśli samobójcze lub znasz kogoś, kto cierpi na depresję. Na stronach tej książki znajdziesz opowieści osób, które też tego doświadczyły. Tym zwyczajnym ludziom udało się przezwyciężyć ciemność, która zapanowała nad ich życiem. Ponownie zajaśniało światło, które może zapłonąć też dla ciebie. Książka zawiera: prawdziwe opowieści o nadziei i odkupieniu pytania do przemyślenia inspirujące fragmenty Pisma Świętego spostrzeżenia profesjonalnych doradców podnoszące na duchu fragmenty poezji.

Gospa – tak nazywają Maryję mieszkańcy Medjugoria – przekazuje ludzkości wezwanie do nawrócenia. Jest ono podejmowane w różnoraki sposób. Siostra Emanuel daje świadectwo podjęcia tego wezwania. Siostra Emanuel Maillard jest Francuzką. Wstąpiła do Wspólnoty Błogosławieństw w 1978 roku, a od 1989 mieszka w Medjugoriu. Dzięki swej niezwykłej książce Medjugorie. Wojna dzień po dniu stała się znanym na całym świecie świadkiem objawień. W głoszonych w wielu krajach Europy i Ameryki konferencjach przekazuje orędzia Królowej Pokoju, a czyni to w sposób nie tylko bezpośredni i pełen humoru, ale również tak, iż jej świadectwu towarzyszą znaki: uzdrowienia i nawrócenia. Podobnie było z konferencją, której spisane słowa przedstawiamy Państwu w tej broszurce. "Drogie dzieci! Dziś zapraszam was, byście otworzyły się na Boga Stwórcę, by mógł was zmieniać. Dzieci, jesteście mi drogie, kocham was wszystkie i zapraszam, byście chętniej zbliżały się do Mnie i mego Niepokalanego Serca. Pragnę Was odnowić i w moim Sercu prowadzić do Serca Jezusa, który dziś nadal cierpi dla was i zaprasza do nawrócenia i przemiany. Poprzez was chcę odnowić świat. Zrozumcie, drogie dzieci, że jesteście solą ziemi i światłem. Kochane dzieci, wzywam was, kocham was i w sposób szczególny błagam: nawracajcie się! Dziękuję, że odpowiedziałyście na moje wezwanie." /z Orędzia z 25 października 1996 r./

Kazania o naukach tajemnych dominikanina Fabiana Birkowskiego, drukowane w latach dwudziestych XVII wieku, traktują o czarnoksięstwie, magii naturalnej i remediach na czary, astrologii, alchemii oraz teorii snów. Teksty te, wydobyte ze zbioru Kazania na niedziele i święta doroczne (Kraków 1623–1628), wydawca opatrzył wstępem i komentarzami, które przedstawiają ich możliwe źródła oraz erudycyjne zaplecze. Dotąd niedoceniane przez badaczy wiedzy tajemnej, w niniejszym opracowaniu poszerzają zasób krytycznie wydanych pism ze staropolskiego kręgu nauk hermetycznych.

G. K. Chesterton was born in London in 1874. He went to St Paul's School and then on to the Slade School of Art. In 1900, he was asked to write a few magazine articles on art criticism, and from that beginning went on to become not only one of the most prolific writers of all time but, in the opinion of some, the best writer of the twentieth century. Chesterton, an absent-minded, overgrown elf of a man, standing 6 feet 4 inches tall and weighing around 21 stone, was a well-known figure invariably to be seen in voluminous cape and crumpled hat, with tiny glasses pinched to the end of his nose and swordstick in hand. Despite a chaotic life-style this was the genius who wrote The Everlasting Man, a book which led a young atheist named C. S. Lewis to become a Christian; The Napoleon of Notting Hill, a novel which inspired Michael Collins to lead a movement for Irish Independence; an essay in the Illustrated London News that inspired Mahatma Gandhi to lead a movement to end British colonial rule in India. He wrote countless books, poems, plays, novels and short stories - most famously those about his creation, the priest-detective Father Brown. In 1909 Chesterton moved with his wife to Beaconsfield, at that time a village near to London, and in 1922 he converted to Catholicism. He died on 14 June 1936, at his home and is buried in the Beaconsfield Catholic Cemetery.

Książka przedstawia opis i analizę procesu Jezusa w świetle norm rzymskiego prawa karnego materialnego i procesowego. Analizując materiał źródłowy, autorka poszukuje odpowiedzi na pytania: - Kto skazał Jezusa na śmierć - Żydzi czy Rzymianie? - Z jakiego powodu Jezus został w rzeczywistości skazany? Religijnego czy politycznego? - Czy wyrok skazujący został wydany zgodnie z regułami proceduralnymi, czy proces może być określony jako proces nielegalny? - Czy wina Jezusa została wystarczająco udowodniona, czy Jezus był raczej ofiarą ogromnego błędu procesowego?

Niniejsza książka jest próbą spojrzenia na politykę tak, jak ją widział św. Tomasz z Akwinu, ale też poniższa praca będzie próbą zobaczenia, w świetle jego nauczania, wskazówek moralno-etycznych, jakimi może, nawet powinien kierować się również współczesny mąż stanu. Działanie polityczne jest bowiem przez Akwinatę oceniane jako jedna z najtrudniejszych, ale i najbardziej wzniosłych aktywności człowieka. Widać to choćby po szacunku, z jakim w De regno odnosi się do osób piastujących funkcje publiczne. Politykę cenił bardzo wysoko jako kwintesencje działania moralnego człowieka. To właśnie polityka jako sfera działań człowieka jest przedmiotem zainteresowania Autora, przy czym chce on na nią spojrzeć tak, jak ją widział św. Tomasz. Jest to więc spojrzenie teologiczne - przez pryzmat łaski i wiodące ku perspektywie nadprzyrodzoności, co bynajmniej w De regno nie wyklucza, a wręcz przeciwnie, odwołuje się do bardzo realnego spojrzenia na naturę człowieka i ludzkiej społeczności, w zgodzie z klasycznym już scholastycznym stwierdzeniem, że: „Gratia non tollit, sed perficit naturam". Świat łaski nie tylko, że nie znosi potrzeby dostrzegania wagi rzeczy naturalnych, ale wręcz chce je udoskonalać, uwznioślać. De regno czyli rzecz o ludzkim działaniu, rządzeniu - taki zresztą tytuł nadaje Tomasz w sposób bardzo świadomy swemu dziełu poświęconemu polityce. To właśnie działanie jest tu najistotniejsze dla Akwinaty, o czym zresztą dowiemy się z lektury niniejszego opracowania. Dlatego też jest to studium antropologiczno-etyczne. Taki sposób patrzenia na świat ludzkich odniesień pozwala uniknąć ciasnego schematyzmu i zawiera w sobie pewien dynamizm działania. Działania człowieka, które może współgrać z działaniem samego Boga. Świat polityczny jest bowiem dla św. Tomasza otwarty, także na działanie łaski. W tej i nie tylko tej kwestii Akwinata jest prawdziwym rzecznikiem społeczeństwa otwartego.