This semi-autobiographical tale of Kerouac's trip to France, to trace his ancestors and explore his own understanding of the Buddhism that came to define his beliefs, contains some of Kerouac's most lyrical descriptions. From his reports of the strangers he meets and the all-night conversations he enjoys in seedy bars in Paris and Brittany, to the moment in a cab when he experiences Buddhism's satori - a feeling of sudden awakening - Kerouac's affecting and revolutionary writing transports the reader. Published at the height of his fame, Satori in Paris is a hectic tale of philosophy, identity and the powerful strangeness of travel.

Jack Kerouac called Doctor Sax, the enigmatic figure who haunted his boyhood imagination, 'my ghost, personal angel, private shadow, secret lover'. In this extraordinary autobiographical account of growing up in Lowell, Massachussetts, told through his fictional alter ego Jack Duluoz, he mingles real people and events with fantastical figures to capture the accents, scents, sights and texture of his childhood: playing among the river weeds and railroad tracks, going to church, witnessing life and death on the street corners. Written when he was staying with William Burroughs in Mexico in 1952, Doctor Sax was Kerouac's favourite of all his books: a dark, vivid and magical evocation of a boy's vibrant inner life.

The New York Times bestseller based on the Oscar nominated documentary film In June 1979, the writer and civil rights activist James Baldwin embarked on a project to tell the story of America through the lives of three of his murdered friends: Medgar Evers, Malcolm X and Martin Luther King, Jr. He died before it could be completed. In his documentary film, I Am Not Your Negro, Raoul Peck imagines the book Baldwin never wrote, using his original words to create a radical, powerful and poetic work on race in the United States - then, and today. 'Thrilling . . . A portrait of one man's confrontation with a country that, murder by murder, as he once put it, "devastated my universe"' The New York Times 'Baldwin's voice speaks even more powerfully today . . . the prose-poet of our injustice and inhumanity . . . The times have caught up with his scalding eloquence' Variety 'A cinematic séance . . . One of the best movies about the civil rights era ever made' Guardian 'I Am Not Your Negro turns James Baldwin into a prophet' Rolling Stone

Wspomnienia jednej z najbardziej znanych postaci świata nauki. Prof. Waltoś to niezwykła osobowość - prawdziwy erudyta, człowiek renesansu. Autorytet z zakresu postępowania karnego i historii sztuki. Na jego podręczniku "Proces karny. Zarys systemu" wychowały się pokolenia prawników. A Muzeum Collegium Maius, którego był dyrektorem w latach 1977–2011, odwiedziły miliony turystów. Na książkę składa się 9 esejów, w których ze swadą i humorem opisuje swoje wspomnienia z różnych obszarów życia prywatnego i naukowego. Czyta Stanisław Biczysko

Although 'continually and bitterly ashamed' that the Arabs had risen in revolt against the Turks as a result of fraudulent British promises of self-rule, Lawrence led them in a triumphant campaign which revolutionized the art of war. Seven Pillars of Wisdom recreates epic events with extraordinary vividness. In the words of E. M. Forster, 'Round this tent-pole of a military chronicle, T. E. has hung an unexampled fabric of portraits, descriptions, philosophies, emotions, adventures, dreams'. However flawed, Lawrence is one of the twentieth century's most fascinating figures. This is the greatest monument to his character and achievements.

Początek lat 60. Gloria, absolwentka elitarnej uczelni, po powrocie ze stypendium w Indiach zajmuje się dorywczym pisaniem tekstów do nowojorskich czasopism. Przełomem okazuje się jej reportaż w magazynie „Show” demaskujący pracę „króliczków” w Klubie Playboya – kobiet sprowadzonych do roli obiektów, mających zaspokajać erotyczne fantazje mężczyzn. Publikowanie kolejnych tekstów o problematyce kobiecej nie spotyka się z przychylnością wydawców i redaktorów prestiżowych gazet. Gloria angażuje się społecznie i szybko zostaje liderką powstającego w USA ruchu emancypacyjnego (tworzy magazyn dla kobiet „Ms.”). W 1970 r. prowadzi pierwszy ogólnokrajowy marsz równości, podczas którego przez ulice Nowego Jorku przechodzi ponad 50 tysięcy uczestniczek. Protesty odbywają się w 90 miastach na terenie całych Stanów Zjednoczonych i znajdują poparcie w Europie. W 1977 r. Gloria zbiera fundusze (5 milionów dolarów!) i współorganizuje epokową Krajową Konferencję Kobiet w Houston, która gromadzi dwa tysiące wybranych delegatek i około osiemnastu tysięcy obserwatorek. Autorka współtworzyła Women's Action Alliance, pionierskie centrum informacyjne specjalizujące się w edukacji dziecięcej, w 2004 roku założyła też Women's Media Center. Była prezeską i współzałożycielką Voters for Choice, politycznego komitetu pro-choice. Jest prezeską kobiecej fundacji Ms. wspierającej kobiety i dziewczęta. 85-letnia dziś Steinem stała się ikoną ruchu na rzecz równouprawnienia kobiet w czasach, gdy oznaczał on walkę o zniesienie patriarchatu i podstawowe prawa kobiet w życiu publicznym. Za swoją działalność otrzymała z rąk Baracka Obamy w 2013 roku prezydencki Medal of Freedom, najwyższe cywilne odznaczenie w Stanach Zjednoczonych. W tej porywającej historii o przywództwie, podróżach i aktywizmie Steinem uświadamia nam, że otwarty umysł może zmienić sposób naszego myślenia, działania i życia. Autorka po raz pierwszy opowiada tak szczerze historię swojego życia! W 2020 roku na ekrany kin wejdzie filmowa biografia Glorii Steinem z nagrodzonymi Oscarami® Julianne Moore i Alicią Vikander.

Drogi Czytelniku, przed Tobą niecodzienna podróż w czasie – dwie niezwykłe historie, których scenariusze napisała rzeczywistość wojny. Będzie to zaskakująca wędrówka, bo odbyły ją i opowiedziały o niej dwie małe dziewczynki – Wanda i Maria (Donia), cioteczne siostry z Kresów Wschodnich. Przenieśmy się do świata ich przeżyć i postrzegania wydarzeń, których optyka zmieniała się wraz z dorastaniem bohaterek, ale przede wszystkim była naznaczona dramatem wygnania i rozstaniem z sielankowym obrazem dzieciństwa sprzed wojny. Ich losy, choć różne, połączone są tą samą nicią traumy, której nie skąpiły im dni pod niebem długo innego koloru niż lazur. Autorka niezwykle trafnie i subtelnie wnika w umysły dziewczynek i strona po stronie odwzorowuje szczegóły ich życia w piekle wojny, nawet te najbardziej osobiste, a toczące się na dwóch płaszczyznach – tej namacalnej zewnętrznej oraz myśli i emocji dziecka, które dorasta. Z lapidarnych retrospekcji i szczątkowych zapisków w pamięci, tonu głosu w słuchawce telefonu, wyrazu twarzy podczas rozmów (dzisiaj już ze staruszkami) złożone są portrety bohaterek, których losy były dalekie od poukładanego i przewidywalnego życia. Zapraszam do towarzyszenia Marii Szatroń w podróży po kolejnych stacjach exodusu rodziny od Wileńszczyzny przez stepy Kazachstanu, Iran, Indie, obozy w Afryce, aż do zacumowania w brytyjskim porcie oraz Wandzie Giesmin w tułaczce od miasta do miasta w poszukiwaniu domu, a przede wszystkim do wejścia w świat narratorek. W świat, którego nie widać, ale który jest w sferze ich uczuć i doznań, a do którego wprowadza nas Autorka. Michał Szewczyk Porcelanę w domu w Zarzeczu stłukli rosyjscy żołnierze w październiku 1939 roku. Wojna od zachodu przyszła parę tygodni wcześniej, ta druga bliższa dopadła nas z Lidy. Otoczyła dom ze wszystkich stron, wdarła się z wrzaskiem do środka, pluła przekleństwami, strzelała na postrach i na oślep, plądrowała pokoje, niszczyła, groziła. Żądała wódki i jedzenia. Była pijana. Zabrała światu kolory, dokładnie i na długo nauczyła strachu, zniszczyła oczywisty porządek rzeczy i zmieniła go nieodwracalnie. Sprawiła, że nie chciało się niczego pamiętać. Nie przypominać… Może kiedyś, później. A to znaczyło, że może być lżej, tak jakby TO się nie stało. Prawie… Ojciec sam nosił i podawał im wódkę. Żądali więcej i więcej, zbyt pijani, żeby mówić. Słowa zastąpił bełkot i prostackie gesty. Potem był pijacki niebyt, sen, z którego podnosili się chwiejnie, nie mniej źli, żądni… Czego? – Ubijom! Zastrelim!... – tego chcieli. (Wanda) Jest cicho. Ludzie śpią. Mama mówi, że są chorzy. Ja jestem zdrowa, ale inne dzieci też chorują i śpią. A potem się nie budzą. I dorośli też. Na postoju otwierają się drzwi i pani, a czasem pan, z opaskami czerwonego krzyża na rękawach pokazują palcem na śpiących. Żołnierze ich zabierają i wynoszą z wagonu. A potem kładą na ziemi. Śpiący leżą nieruchomo w równym rzędzie, są duzi albo mali. Dużo dzieci. I ta śliczna dziewczynka, która siedziała obok swojej mamy i popatrzyła na mnie zanim usnęła. Nie wiem gdzie podziała się jej mama. A w wagonie wszyscy płaczą. Jest mi dziwnie. Chcę do domu i do Mani. Jestem głodna. (Maria)

W książce przedstawione są życiorysy i dokonania wybitnych malarzy z różnych okresów historycznych, począwszy od XIV stulecia aż po wiek XX, napisane, zajmująco, a przy tym dające bogaty obraz dziejów sztuki Japonii, w przystępny sposób przybliżają kierunki i szkoły malarskie tej oryginalne, wyjątkowej sztuki, od wielu już dziesięcioleci cieszącej się w Europie niesłabnącym zainteresowaniem

Marek Budzicz- starszy szeregowy w stanie spoczynku, weteran misji w Afganistanie, członek Stowarzyszenia Rannych i Poszkodowanych w Misjach Poza Granicami Kraju. Urodził się w 1981 r. w Tychach. Po odbyciu zasadniczej służby wojskowej, od 2005 r. pełnił zawodową służbę wojskową w korpusie szeregowych w 18 Batalionie Desantowo-Szturmowym w Bielsku-Białej (obecnie 18 Batalion Powietrznodesantowy). Uczestnik V zmiany misji w Afganistanie. Od 2011 r. choruje na schizofrenię paranoidalną. Obecnie mieszka w Tychach, jest rencistą i pracuje jako agent ubezpieczeniowy.

W każdym człowieku drzemią pewne skłonności perwersyjne, które wybuchają w określonych okolicznościach. Ryszard von Kraft – Ebing Pedofile, gwałciciele, kazirodcy, seryjni zabójcy na tle seksualnym. Czy coś ich łączy? Co się dzieje w ich głowach? Jak działają? Kim są ich ofiary? Czy można ich powstrzymać? Andrzej Depko, biegły seksuolog sądowy, który przez ponad 20 lat miał do czynienia z przestępcami seksualnymi, opowiada Dellfinie Dellert o kulisach swojej pracy, głośnych przestępstwach na tle seksualnym, wyjaśnia mechanizmy działania przestępców i sposoby terapii osób z zaburzeniami seksualnymi. Książka dostarcza więcej emocji niż niejeden rasowy kryminał. Nie wymyśliłabym niektórych detali. Wstrząsające! Nie czytać przed snem. Chyba, że do rana... Katarzyna Bonda Historia seksualnych patologii – pedofilii, gwałtu, kazirodztwa – stała się kanwą pasjonującej rozmowy o tym, skąd się wzięły i jak ewoluowały normy dotyczące seksualności człowieka. Dellfina Dellert odważnie i wprost pyta o granice wolności w seksie. Andrzej Depko odpowiada z właściwą sobie erudycją, mieszając pozornie odległe tematy: od starożytnych heter, aż po ruch #MeToo. W swojej opowieści o ciemnej stronie pożądania podaje konkretne przykłady. Nie wymyśla ich, nie musi. Od ponad 23 lat występuje jako biegły w procesach przestępców seksualnych. Niczym profilerzy z FBI, sportretowani w serialu „Mindhunter”, ma intuicję, potrafi czytać między słowami. Nie ogranicza się jednak do psychologicznych obserwacji, sięga też do nauk społecznych czy religii. Gdy trzeba – edukuje, jak w przypadku wątków związanych z molestowaniem seksualnym. Nigdy nie moralizuje, nie pomija również potrzeby resocjalizacji sprawców. To ważna i potrzebna książka, którą chętnie wysłałabym w prezencie tym, którzy próbują dziś w Polsce zepchnąć seks w sferę tabu. Bo takie próby nie mogą skończyć się dobrze. Hanna Rydlewska, Vogue Polska.

Kiedy grałem w koszykówkę, nie bałem się niczego Po zakończeniu kariery zawodowego koszykarza Kobe Bryant zdecydował się podzielić z czytelnikami całą swoją wiedzą i rozumieniem gry, aby przedstawić źródła legendarnej „mentalności Mamby”. Przeżyj podróż w głąb jednego z najbardziej bystrych, analitycznych i kreatywnych umysłów świata sportu. Po raz pierwszy Kobe w najdrobniejszych szczegółach zdradza kulisy swojego treningu, zarówno mentalnego, jak i fizycznego, który nie tylko pozwolił mu odnieść sukces, ale zagwarantował absolutną dominację na parkiecie. Z tej książki dowiesz się, jak Bryant przygotowywał się do spotkań z konkretnym przeciwnikiem, jak rozwijał swoją pasję do koszykówki i jak radził sobie z kontuzjami. Kiedy dzieci budziły się rano, byłem przy nich i nie miały pojęcia, że zdążyłem już wrócić z hali. Wieczorem mogłem kłaść je do łóżek, a potem iść na kolejny trening, nie odbierając im naszego wspólnego czasu. Połączenie narracji Bryanta ze zdjęciami Andrew D. Bernsteina sprawia, że Mentalność Mamby to wspaniała, wizualna podróż śladami jednego z najlepszych koszykarzy w historii NBA, ale i jednego z najwybitniejszych sportowców świata.

Biografia legendarnego księdza i filozofa, uzupełniona o nieznane kazania i nowe informacje na temat kontaktów ze służbami.Ta opowieść jest kolażem anegdot o Tischnerze historią pasjonującą, snutą przez charyzmatyczne i barwne postacie z najbliższego kręgu przyjaciół i współpracowników. Jakim był człowiekiem? Czym były dla niego dom i ukochane góry, bez których nie powstałaby słynna Filozofia po góralsku? Dlaczego tak ważne były dla niego dzieci, dla których celebrował specjalne msze? Na czym polegały wielkie spory ideowe, toczone przez Tischnera m.in. na łamach Tygodnika Powszechnego i jak pracowało się w tej legendarnej redakcji? Dlaczego w Radiu Maryja mówiono o nim tak zwany ksiądz Tischner? Co stało u podstaw jego zainteresowania polityką i dlaczego nie chciał być politycznym aktywistą. Czym była przyjaźń z Karolem Wojtyłą? Co dziś powiedziałby nam Tischner?O księdzu Tischnerze opowiadają członkowie jego rodziny, znajomi, przyjaciele, współpracownicy. Są wśród nich osoby, których nikomu nie trzeba przedstawiać: ksiądz Adam Boniecki, Krzysztof Kozłowski, biskup Tadeusz Pieronek, Tadeusz Mazowiecki, kardynał Stanisław Dziwisz, Lech Wałęsa, Józefa Hennelowa, Adam Michnik, Jacek Żakowski, Piotr Mucharski i wiele innych.Jest wreszcie sam Józef Tischner, komentujący swe życie i dzieło. Zawsze celnie i tak pięknie, by wspomnieć słowa o domu: Przestrzenią człowiekowi najbliższą jest dom. Wszystkie drogi człowieka przez świat mierzą się odległością od domu.Tę książkę będącą zarówno wszechstronną biografią Tischnera, jak i biografią Polski drugiej połowy XX wieku czyta się jednym tchem, nawet jeśli dotyczy kwestii skomplikowanych. Autorzy zadbali o to, bo z pewnością tego chciałby sam bohater.

Wiosną 1957 roku, w wieku osiemdziesięciu czterech lat, Carl Gustav Jung, po długich namowach zdecydował się opowiedzieć historię swojego życia. Była to trwająca kilka lat seria rozmów z koleżanką i przyjaciółką Anielą Jaffé. Pierwsze oraz ostatnie rozdziały napisał Jung samodzielnie, niektóre są adaptacjami wcześniej publikowanych esejów, pozostałe to autoryzowany wywiad z redakcją i poprawkami Junga. Jung opisał swoje życie poczynając od najwcześniejszych wspomnień, snów i wizji z okresu dzieciństwa. Wspomina lata nauki w szkole, okres studiów medycznych w Bazylei małżeństwo i życie rodzinne a także liczne, nieraz egzotyczne podróże. Trzeba podkreślić, że Jung był intelektualnym klejnotem końca XIX w. – w tamtym stuleciu urodził się i odebrał edukację ukończył medycynę (specjalizacja w psychiatrii) i w wieku 27 lat obronił doktorat na Uniwersytecie w Zurychu. Był profesorem Politechniki Federalnej w Zurychu i Uniwersytetu w Bazylei, otrzymał szereg tytułów honoris causa na wielu uniwersytetach świata, znał gruntownie historię i mitologię tak współczesną jak i starożytną w czym pomocna była biegłość w łacinie, grece, francuskim, czy angielskim, znał także podstawy arabskiego oraz swahili. To bogate podłoże intelektualne owocowało ideami, które wyrażone i sformułowane przez Junga zmieniły świat, jaki znamy, pozostawiając nam obraz psychologii człowieka, która pomaga jednostkom zrozumieć własne życie oraz stanowi mapę drogową pomocną w bardziej świadomym i wypełnionym większym sensem życiu. Ta wyjątkowa autobiografia, w przeciwieństwie do większości podobnych publikacji nie jest chronologiczną serią dat, wydarzeń i spotkanych ludzi, ale przede wszystkim fascynującym spojrzeniem na wewnętrzne doświadczenia Junga, jego marzeń, wizji i doświadczeń, które ukształtowały rozumienie psychiki człowieka XX w. Dzieląc się swoimi snami, Jung pokazuje, jak ważne jest stosowanie interpretacji marzeń sennych w celu zrozumienia własnego życia; sposobu, w jaki funkcjonujemy w świecie, powtarzających się wzorców, które nieświadomie kierują naszymi zdarzeniami i wyborami, a także jak uczyć się interpretacji snów, aby uzyskać dostęp do naszej wewnętrznej mądrości, pozwalającej przekształcać i osiągać potencjał każdego człowieka. We „Wspomnieniach, snach wizjach” Jung opowiada także o swoich związkach z Zygmuntem Freudem i ich rozstaniu, co doprowadziło do „nocnej podróży” Junga. Być może właśnie ta uzdrawiająca podróż i jego własne doświadczenie ze zranieniem oraz traumami z dzieciństwa uczyniło Junga wielkim uzdrowicielem oraz przykładem i nadzieją dla milionów ludzi na całym świecie (tak przynajmniej uważa wielu analityków i psychoterapeutów z różnych szkół – np. Winnicot). W tej książce, w przystępny i zrozumiały sposób Jung dzieli się spostrzeżeniami na temat teorii oraz praktyki psychiatrycznej i psychoanalitycznej, wyjaśnia skąd się wzięły i jak powstawały niektóre z kluczowych pojęć analizy jungowskiej, jak typy psychologiczne, ekstrawertyzm, introwertyzm, persona, cień, anima / animus, Jaźń pojęcie nieświadomości indywidualnej i zbiorowej czy synchroniczność. Opisuje także tło, treść (w skróconych omówieniach) oraz własne refleksje na temat swoich kluczowych prac, takich jak typy psychologiczne, symbole transformacji, energii psychicznej, relacje między ego a nieświadomością i wiele innych. Jest to fascynująca podróż rzucająca tło oraz będąca zarazem gruntowną i przydatną podstawą pozwalającą lepiej rozumieć inne pisma Junga. Jeśli czytelnik nie zna prac Junga – to zdecydowanie warto zacząć wszelką lekturę jego spuścizny właśnie od tej pozycji. Dla czytelników, którzy są miłośnikami listów, książka zawiera wcześniej niepublikowaną korespondencję pomiędzy Jungiem a Freudem oraz innymi znaczącymi osobami. W miarę lektury czytelnik zauważy, że Jung to równie charyzmatyczny, co zajmujący i dowcipny gawędziarz, zaś „Wspomnienia, sny, myśli” okażą się wciągającym, fascynującym, łatwym w czytaniu dziełem, pełnym bogatych opisów i anegdot o życiu wewnętrznym (i zewnętrznym!) tego wielkiego umysłu XX stulecia. A przy tym wszystkim Jung prezentuje pełną skromności i pokory, głęboką i nie pozbawioną humoru, bardzo rzadko spotykaną świadomość. Na łamach książki przewija się teza, że cała wiedza i dzieło Junga – jego zdaniem – wcale nie należy do niego, ani nie jest jego osobistym „wytworem”. Z niezwykłą pokorą i skromnością Jung sugeruje, że to, co dane mu było opisać i doświadczyć jest raczej przepływem pewnej uniwersalnej wiedzy, której jedynie w swoim jednostkowym, ponad 80-letnim życiu autor pozwolił zaistnieć i wyrazić bądź nadać formę. Już w latach 30-tych XX w. pisze mianowicie: (…) Chociaż powstają one (powszechnie akceptowane idee) w określonym czasie, to są i zawsze były bezczasowe; wyłaniają się z tego obszaru pro-kreatywnego życia psyche, z którego efemeryczny umysł pojedynczego człowieka wzrasta na podobieństwo rośliny, rozkwita, wydaje owoc i nasienie, a później usycha i obumiera. Idee wyskakują ze źródła, które nie mieści się w zakresie osobistego życia pojedynczej osoby. My nie tworzymy idei; to one nas tworzą. C.G. Jung; („Modern Man in Search of a Soul” Harcourt, Brace&World, Inc. str.115) Na początku autobiografii Jung ujmuje to takimi słowy: „Życie zawsze przypominało mi roślinę żyjącą ze swego kłącza. Właściwe życie rośliny jest niewidoczne, tkwi bowiem w kłączu. To, co można ujrzeć nad powierzchnią gruntu, wytrzymuje zaledwie jedno lato, później więdnie — efemeryczna zjawa. Kiedy się pomyśli o nieustannym powstawaniu i przemijaniu życia i kultur, odnosi się wrażenie, że to nieskończona marność; nigdy jednak nie straciłem poczucia, że jest to coś, co żyje i trwa w ciągu wieczystej przemiany. To, co widać, to kwiat — kwiat przemija. Kłącze trwa. W gruncie rzeczy godne opowiadania wydają mi się te tylko wydarzenia z mego życia, w których świat nieprzemijający wdziera się w świat, który przemija. Dlatego też mówię głównie o przeżyciach wewnętrznych. Do nich należą moje sny i marzenia. One też stanowiły tworzywo mej pracy naukowej.” Książka „Wspomnienia, sny, myśli” ukazała się w kilkudziesięciu językach świata, w milionach egzemplarzy stanowiąc nieustającą inspirację dla milionów ludzi na całym świecie.

Join the galactic conversation on the biggest issues in the universe, from the 'most popular scientist in the world' ‘Don't fear change. Don't fear failure. The only thing to fear is loss of ambition. But if you've got plenty of that, then you have nothing to fear at all’ – Neil deGrasse Tyson Neil deGrasse Tyson is arguably the most influential, acclaimed scientist on the planet. As director of the Hayden Planetarium, and host of Cosmos and StarTalk, he has dedicated his life to exploring and explaining the mysteries of the universe. Every year, he receives thousands of letters – from students to prisoners, scientists to priests. Some seek advice, others yearn for inspiration; some are full of despair, others burst with wonder. But they are all searching for understanding, meaning and truth. His replies are by turns wise, funny, and mind-blowing. In this, his most personal book by far, he covers everything from God to the history of science, from aliens to death. He bares his soul – his passions, his doubts, his hopes. The big theme is everywhere in these pages: what is our place in the universe? The result is an awe-inspiring read and an intimate portal into an incredible mind, which reveals the power of the universe to start conversations and inspire curiosity in all of us.

Słynna autobiografia Artura Rubinsteina (1887-1982) – urodzonego w Łodzi polskiego pianisty żydowskiego pochodzenia. Artysta pisze o swojej młodości – edukacji, rodzinie, początku kariery i o ludziach, których spotkał i którzy wywarli wpływ na jego twórczość. Jest to również przekonujący, napisany barwnym językiem opis środowiska artystycznego Belle Epoque i pierwszych dziesięcioleci XX wieku, a także niezwykle ważne świadectwo osobowości jednego z największych polskich artystów. Rubinstein zabiera nas w fascynującą podróż przez ziemie polskie pod zaborami, a także Europę przełomu XIX i XX wieku. Fotograficzna pamięć autora, lekkość pióra i zainteresowanie wszystkim co piękne sprawia, że książka jest niezwykłym pamiętnikiem i przewodnikiem po miejscach, które zostały już dawno zapomniane. Rubinstein był niedoścignionym interpretator utworów Fryderyka Chopina, „New York Times” okrzyknął go jednym z największych pianistów XX w. Pomimo, że większość swojego życia spędził w Stanach Zjednoczonych, nigdy nie wyrzekł się swojego polskiego-żydowskiego pochodzenia. Żoną Artura Rubinsteina była Aniela Młynarska – autorka słynnej książki kucharskiej „Kuchnia Neli”.

Niszczony przez władzę i nie tylko. Również przez klasyków polskiego kina! Nazywany Wędliniarzem! Wybrany przez widzów! Nieśmiertelny mistrz polskiej komedii, zakazanego śmiechu - Stanisław Bareja powraca! Z okazji 90 rocznicy znakomitego reżysera prezentujemy jego zaskakującą biografię. Król polskiej komedii i zakazanego uśmiechu. Po raz pierwszy prezentujemy opis jego debiutanckiego filmu, wstrząsającą wojenną etiudę sprzed 66 lat! W książce zamieszczono 90 nieznanych zdjęć. Ponadto - Bareja jako aktor u innych reżyserów, jako nieznany w Polsce dokumentalista. Kulisy powstawania kultowych komedii i wiele nieznanych dotąd faktów. Mistrza komedii wspominają aktorzy i reżyserzy m.in. Jerzy Gruza oraz w archiwalnych wywiadach: Janusz Morgenstern i Krzysztof Zaleski. " Stanisław Bareja Król komedii" to pasjonująca lektura obowiązkowa, nie tylko dla fanów kina!

Katalog Portrety profesorów Uniwersytetu Jagiellońskiego działających od 1800 do 1945 roku w zbiorach Muzeum Collegium Maius autorstwa dr Anny Jasińskiej jest pierwszym takim kompendium przedstawiającym wizerunki profesorów znajdujących się w dziale Malarstwa muzeum uniwersyteckiego. Książka jest wynikiem badań nad obrazami, których efektem było ustalenie atrybucji obrazów oraz ich proweniencji. Oprócz encyklopedycznej prezentacji portretowanych profesorów, wybitnych przedstawicieli polskiej nauki i kultury, otrzymujemy przegląd polskiego malarstwa portretowego z XIX wieku oraz I połowy XX wieku. Wśród artystów, autorów wizerunków, mamy plejadę najwybitniejszych malarzy, którzy weszli do polskiego panteonu sztuki. W katalogu prezentowane są dzieła m. in. Jana Matejki, Stanisława Wyspiańskiego, Jacka Malczewskiego, Józefa Mehoffera i Stanisława I. Witkiewicza. Większość tych portretów po raz pierwszy zostaje przedstawiona publiczności. Ze względu na fakt, że portrety te to głównie wizerunki krakowskich profesorów malowanych przez krakowskich (w większości) artystów, katalog staje się pozycją popularyzującą dzieje Uniwersytetu Jagiellońskiego i sztukę Krakowa.

Myślą przewodnią książki Edwarda Hołoda ""Moje życie. Wspomnienia i przemyślenia"" było przekazanie młodym ludziom swych przemyśleń dotyczących życia i praw nim rządzących. Przez pryzmat swych ciężkich losowych doświadczeń - dorastania w czasie II wojny światowej, przedwczesnej śmierci ojca, choroby i śmierci matki, rezygnacji ze studiów wyższych, problemów psychicznych żony, będącej przyczyną rozpadu jego małżeństwa, utraty majątku i zerwania kontaktów z synem - autor pokazuje, że nawet najtrudniejsze życiowe problemy mają swoje rozwiązanie. Pragnie przy tym, by czytelnicy jego autobiografii uzmysłowili sobie, że żadne desperackie kroki, jak np. uciekanie w nałogi czy nawet samobójstwo, nie są rozwiązaniem. Ratunkiem może być za to pomoc przyjaciela, znalezienie pasji, skoncentrowanie się na pracy zawodowej, jeśli ta przynosi satysfakcję, dbanie o domowe ognisko - słowem, zajęcie swego czasu i swych myśli czymś pożytecznym.Autobiograficzna powieść Edwarda Hołoda to przede wszystkim powieść o życiu, ze wszystkimi jego blaskami i cieniami. Autor ze swadą opowiada o swoim życiu od najwcześniejszych lat dzieciństwa do chwili obecnej, przytaczając przy tym liczne anegdoty z życia prywatnego oraz zawodowego, w tle jego opowieści pobrzmiewają zaś wydarzenia historyczne, które miały wpływ na życie każdego Polaka.

„Nazwisko Szaloma Asza najczęściej kojarzone jest w Polsce z jego prozą, zwłaszcza z najsłynniejszymi powieściami i opowiadaniami, takimi jak Miasteczko, Mąż z Nazaretu, Kidusz haszem czy Czarodziejka z Kastylii. Znane są także jego dramaty, które w ostatnich latach doczekały się pierwszego wydania. Niniejszy tom, na który składają się głównie teksty opublikowane w przedwojennej prasie żydowskiej w Polsce, ukazuje nieznane szerzej oblicze tego autora – publicysty żywo reagującego na wydarzenia rozgrywające się wokół niego, ale także polemisty pozostającego w sporze lub dialogu z sobie współczesnymi. Zasadniczy trzon książki stanowi dwadzieścia pięć artykułów Asza, które ukazały się w przekładzie z języka jidysz w trzech największych polskojęzycznych dziennikach żydowskich […] Do tych dwudziestu pięciu artykułów dodano inne, równie interesujące materiały prasowe dotyczące pisarza. Są to wywiady udzielone przez niego zarówno żydowskiej, jak i polskiej prasie oraz reportaże o Kutnie – rodzinnym mieście pisarza, które zostały przełożone z języka jidysz specjalnie na potrzeby tego wydania. Tom zamykają przedruki karykatur publikowanych na łamach żydowskiej prasy w językach jidysz i polskim w okresie międzywojennym”. Fragment przedmowy Moniki Szabłowkiej-Zaremby i Agnieszki Żółkiewskiej

Trudno uwierzyć, że ta historia zdarzyła się naprawdę. To nie tylko historia człowieka niesłusznie skazanego na dożywocie. To historia zbrodni sądowej dokonanej w majestacie prawa. To historia złamanego życia. Niejednego. Historia, która mogłaby się przydarzyć każdemu z nas. W 1999 roku od kul zginęli dwaj mężczyźni związani z półświatkiem. Na dożywocie za mafijną egzekucję skazany został Arkadiusz Kraska. Wyrok był wypadkową przestępstw popełnionych w śledztwie przez policjantów, niechlujstwa prokuratora i rutyny sędziego, przekonanego o własnej nieomylności. Po kilkunastu latach spędzonych za kratami Arkadiusz Kraska otrzymał szansę na sprawiedliwość. Dały mu ją dwie kobiety – dziennikarka śledcza oraz prokurator. W 2016 roku w serialu Kobiety i mafia, realizowanym przez Ewę Ornacką, prokurator Barbara Zapaśnik powiedziała: „W moim przekonaniu, wbrew zapadłym wyrokom, Arkadiusz Kraska nie jest sprawcą tego zabójstwa”. Słowa te wywołały lawinę zdarzeń. Ewa Ornacka rozpoczęła dziennikarskie dochodzenie, a prokurator Zapaśnik poprowadziła nowe śledztwo. To, co odkryły, okazało się szokujące.