Literatura beletrystyczna - beletrystyka psychologiczna, religijna i filozoficzna, powieści, opowiadania, science fiction, romans, thrillery, fantazja po te wszysztkie bestsellery zapraszamy do naszej księgarni internetowej Dobreksiazki.pl
Mamy naprawdę szeroki wybów i atrakcyjne ceny. Jest w czym wybierać. Zapraszamy.
II Kwartet smyczkowy F-dur (ofiarowany Józefowi Elsnerowi). Utwór ten to kompozycja młodzieńcza, ukończona najprawdopodobniej jesienią 1839 r. Charakteryzuje się typową dla Moniuszki prostotą i śpiewnością, pod względem stylistycznym pozostaje pod wpływem klasyków wiedeńskich (menuetowy charakter scherza). Opracowania wykonawczego głosów dokonał Lutosławski Quartet.
Dwa kwartety smyczkowe będące przedmiotem niniejszego opracowania stanowią jedyne w pełni samodzielne utwory kameralne napisane przez Stanisława Moniuszkę. Oba kwartety przetrwały do dzisiejszych czasów łącznie w postaci jednego autografu. Pochodzą one z młodzieńczego okresu twórczości. Stworzył je w latach 1837-1840 podczas studiów kompozytorskich w Berlinie. Pod względem stylistycznym Kwartet smyczkowy d-moll, jak i Kwartet smyczkowy F-dur pozostają w kręgu oddziaływań muzyki klasycyzmu i wczesnego romantyzmu. W zakresie budowy oba dzieła prezentują klasyczny czteroczęściowy układ cykliczny z formą sonatową w skrajnych ogniwach. / ze wstępu/
Odpowiednio dobrane zeszyty zostały opracowane na poszczególne lata nauczania w niższych klasach szkół muzycznych, uwzględniając różnorodne problemy techniczne oraz stopniowanie trudności. Z uwagi na pedagogiczny charakter zbiorku, niejednokrotnie zostały wprowadzone zmiany w określeniu tempa, w łukowaniu, dynamice i artykulacji.
Odpowiednio dobrane zeszyty "Etiud" zostały opracowane na poszczególne lata nauczania w niższych klasach szkół muzycznych, uwzględniając różnorodne problemy techniczne oraz stopniowanie trudności. Z uwagi na pedagogiczny charakter zbiorku, niejednokrotnie zostały wprowadzone zmiany w określeniu tempa, w łukowaniu, dynamice i artykulacji.
Zbiór przeznaczony jest przede wszystkim do użytku uczniów klas organowych w szkołach muzycznych, ze względu jednak na swą wartość artystyczną każdy z zamieszczonych tu utworów może być również włączony do repertuaru koncertowego.
Niniejszy zbiorek z serii Muzyka z kraju Chopina, zawiera trzy odmienne pod względem formalnym i stylistycznym utwory polskich kompozytorów na duet fortepianowy. Kompozycje te, przeznaczone dla uczniów w wieku 1416 lat oraz pianistów amatorów, pomogą przybliżyć zagadnienia duetu fortepianowego i uroki grania na cztery ręce. Gra na cztery ręce rozwija szeroko rozumiane różnicowanie dźwięku, panowanie nad ręką i jej sposobem gry oraz jedyną w swoim rodzaju umiejętność ujednolicania artykulacji dwojga pianistów. Sytuacja ciągłego wsłuchiwania się w grę swoją i partnera szczególnie wyczula muzyków na jakość dźwięku. Duet fortepianowy uczy wrażliwości na drugiego człowieka, a także wspólnej odpowiedzialności za przygotowanie i wykonanie utworu, co jest przecież największym wyzwaniem kameralistyki, dającym równocześnie niezwykłą satysfakcję i radość ze wspólnego muzykowania. Nagrania całości utworów: Polonez D-dur, Wariacje D-dur, Zasłyszana melodyjka
Łatwe utwory Stanisława Prószyńskiego to wyjątkowa publikacja przeznaczona dla początkujących pianistów. Każdy z zawartych w niej utworów został opracowany z myślą o rozwijaniu różnych aspektów gry na fortepianie, takich jak technika, rytmika, dynamika czy frazowanie. Atrakcyjna i zrozumiała forma prezentacji zachęca młodych wykonawców do regularnych ćwiczeń, jednocześnie rozwijając ich muzyczną wyobraźnię i wrażliwość. Utwory, mimo swojej prostoty, oferują różnorodność stylistyczną i dydaktyczną, co czyni je doskonałym narzędziem edukacyjnym dla nauczycieli i inspirującym repertuarem dla uczniów.
Władysław Żeleński (1837-1921) skomponował 25 preludiów 2-, 3- i 4-głosowych na organy lub fisharmonię w roku 1881. Dokładnie podał w nich wskazówki dotyczące interpretacji, a więc określił charakter, oznaczył tempo, frazowanie, artykulację, dynamikę oraz aplikaturę. Czas, który upłynął od powstania preludiów przyniósł wiele zmian w wykonawstwie muzycznym, straciły więc aktualność niektóre oznaczenia interpretacyjne względnie oznaczenia dynamiczne, które odnosiły się raczej do fisharmonii - dziś rzadko spotykanej. Wydanie ma charakter instruktywny. Zeszyt przeznaczony jest głównie do użytku w szkołach muzycznych II stopnia, przy czym zakładamy, że uczeń opanował w szkole I stopnia program ''fortepianu specjalnego''. Podstawą opracowania preludiów było ich II wydanie (Gebethner i Wolff) z r. 1913.
Juliusz Zarębski, podobnie jak inni kompozytorzy romantyczni, chętnie sięgał po gatunki muzyczne czasu minionego, zwłaszcza po formy taneczne. Były to z jednej strony francuskie tańce dworskie menuet i gawot a z drugiej wywodząca się z południowych Włoch tarantela. Menuet op. 1 (wyd. 1879) to najwcześniejsza kompozycja Zarębskiego. Myliłby się ten, kto po opusie pierwszym spodziewałby się prostej stylizacji barokowego tańca. Jest to dojrzała oraz obszerna kompozycja koncertującego pianisty, w której widoczne są elementy jego wirtuozowskiego warsztatu, jak podwójne dźwięki i pochody oktaw. Salonowy Gawot op. 29 powstał w 1885 roku, a więc pod koniec życia przedwcześnie zmarłego kompozytora. Charakterystyczne cechy tanecznego pierwowzoru są tu obecne w znacznie większym stopniu niż w Menuecie. Kompozycja ta, utrzymana w nietypowym dla gawota tempie Allegro molto, jest miniaturą wdzięczną i melodyjną, wierną klasycznym wzorcom. Tarantela op. 25, skomponowana około 1884, wydaje się natomiast rozpięta pomiędzy Chopinowską Tarantelą op. 43 a Lisztowską tarantelą z cyklu Venezia e Napoli. Zawiera charakterystyczne dla tego neapolitańskiego tańca motywy z repetycjami. To utwór żywiołowy i bardzo popisowy, z pewnością zasługujący na istnienie na światowej scenie muzycznej. Publikacja przeznaczona dla zaawansowanych pianistów: uczniowie II stopnia szkoły muzycznej, studenci, profesjonalni pianiści.
Raven Thorne jest uzdolnioną łowczynią głów w Dividium, żyjącą na marginesie społeczeństwa. Kiedy jej młodszy brat, Jed, zostaje skazany na pobyt w więzieniu Endlock, Raven zrobi wszystko, by go uratować - nawet jeśli oznacza to dla niej aresztowanie.Uwięziona w miejscu, gdzie niebezpieczeństwo czyha za każdym rogiem, Raven musi wykorzystać cały swój spryt i siłę, by chronić Jeda i siebie. Ale pojawia się jedna, najmniej spodziewana przeszkoda: strażnik więzienny, który porusza coś głęboko w jej wnętrzu. Mężczyzna, którego powinna nienawidzić. Mężczyzna, którego prawdziwych motywów nie sposób określić.
Tańsze zamienniki leków stały się dziś nieodłączną częścią naszego życia. Przepisują je lekarze, polecają farmaceuci, a ich bezpieczeństwo mają gwarantować instytucje odpowiedzialne za kontrolę jakości. Rzadko jednak zastanawiamy się nad tym, skąd pochodzą, w jakich warunkach zostały wyprodukowane i czy rzeczywiście zawierają to, co deklarują producenci.
Katherine Eban odsłania mroczną stronę globalnego rynku tak zwanych leków generycznych. Podążając tropem sygnalistów, inspektorów i tajnych dokumentów, rekonstruuje historię oszustw, manipulacji i zaniedbań, które przez lata pozostawały ukryte przed pacjentami i regulatorami. Jej śledztwo prowadzi z indyjskich fabryk leków przez Chiny, Brazylię i Afrykę po korytarze amerykańskich instytucji rządowych, a jej bohaterowie ryzykują karierę i bezpieczeństwo, by ujawnić prawdę o jednym z najważniejszych biznesów współczesnego świata.
Gorzkie pigułki to książka napisana z rozmachem godnym najlepszego thrillera śledczego, w której Eban pokazuje, jak skomplikowane i kruche potrafią być globalne łańcuchy dostaw. To historia zmieniająca sposób patrzenia na leki, od których każdego dnia uzależniamy nasze zdrowie.
Po zakończeniu II wojny światowej wielu wysoko postawionych funkcjonariuszy SS uniknęło kary. Opuścili Europę zaskakująco łatwo - to od lat skłaniało do mnożenia teorii spiskowych. Poważni historycy dotąd jednak nie zajmowali się tym tematem.
Książka Geralda Steinachera uzupełnia tę lukę. Autor wnikliwie bada okoliczności, w jakich dochodziło do ucieczek, i trasy, którymi zbiegowie podążali. Odpowiada również na pytanie, kto udzielał pomocy zbrodniarzom wojennym. Dowodzi ostatecznie, że Międzynarodowy Czerwony Krzyż organizował dokumenty i ułatwiał zmianę tożsamości. Opisuje także rolę Watykanu i wewnątrzkościelny konflikt pomiędzy moralnością a Realpolitik. Nie pomija również roli aliantów, zwłaszcza amerykańskich służb wywiadowczych, które na początku zimnej wojny werbowały byłych agentów SS.
Fakty opisane przez Steinachera są nie mniej zajmujące niż wytwory wyobraźni Fredericka Forsytha.
Élise podnosi roletę i uchyla okno. Pyta panią Monet, czy dobrze spędziła noc. Pani Monet twierdzi, że noc była niespokojna, bo obudziły ją dwie dziewczynki. Miały długie włosy i nosiły identyczne sukienki.I nie byłoby w tym nic szczególnie niepokojącego, gdyby nie fakt, że jesteśmy w domu spokojnej starości Maison Beausoleil i nie ma tam żadnych dzieci. Tej nocnej wizyty nie można uznać za zły sen lub przywidzenie – podobne historie opowiadają również inni pensjonariusze. Wygląd i zachowanie małych gości wskazują, że to dwie siostry, które prawie pół wieku wcześniej utonęły w pobliskim stawie. Przed pogrzebem ich ciała położono w kostnicy domu opieki.Manon Gauthier-Faure wybrała się do Szampanii, by sprawdzić, czy Maison Beausoleil naprawdę stało się miejscem nawiedzonym. W jej opowieści tajemnicze zjawiska paranormalne zderzają się z potworną realnością – śmiercią dwóch dziewczynek. Autorka stara się zrozumieć, jak tragedia z przeszłości wpłynęła na małą, zamkniętą wspólnotę w północno-wschodniej Francji i dlaczego historia sióstr zniknęła w zbiorowej niepamięci. „„Duchy z jeziora. Tajemnice wsi w Szampanii” to książka zaskakująca. Śledztwo dziennikarskie w sprawie tragicznej śmierci dwóch dziewczynek pod koniec lat siedemdziesiątych na wschodzie Francji stanowi zarazem analizę tego, co można nazwać „zjawiskami paranormalnymi w Szampanii”. Ta historia ujawnia najmroczniejsze oblicze pewnego rejonu i pewnej epoki.” „Le Nouvel Obs” „[Ta książka] to jakby „Pogromcy duchów” w wiejskiej scenerii, tyle że tutaj zrozumienie zmarłych zapewnia spokój ducha żywym.” „Libération” „Ta historia splata z wieloma innymi, relacjonowanymi przez ludzi, którzy wpuścili Manon Gauthier-Faure do swoich domów. To właśnie oni są esencją tej pięknej opowieści – poetyckiej, pełnej blasku i nostalgii, należącej do gatunku zwanego „literaturą "rzeczywistości”.” „Le Parisien”
Po II wojnie światowej jedną z najważniejszych obietnic nowej władzy było wprowadzenie powszechnej opieki zdrowotnej. Medycyna - tak jak prąd i oświata - miała dotrzeć do wszystkich.
Aleksander Bałasz wsiadł do pociągu w Krakowie zimą 1946 roku, gnany ciekawością i poszukiwaniem źródła utrzymania. Konstanty Muraszko zrobił to samo, tyle że w 1945 roku w Bezdanach. Stanisław Bayer do Polski wrócił w 1947 roku. Przypłynął statkiem, jak to bywało w przypadku żołnierzy 2 Korpusu. Krystyna Modrzewska wyruszyła w drogę wiosną 1957 roku.
Wykształceni w dużych miastach, jechali leczyć do miasteczek, osad, osiedli, wsi. Czasem z poczucia misji, czasem z nakazu pracy. Przywozili ze sobą wiedzę, nowoczesne rozwiązania techniczne i nowe standardy higieny. Zaczynali często w warunkach polowych - bez mieszkań, mebli i wyposażenia gabinetów.
Marcin Stasiak fascynująco opowiada o ich losach. Z fragmentów biografii, wspomnień oraz pamiętników lekarzy, stomatologów, felczerów, pielęgniarek i położnych wydobywa nie tylko historię modernizacji, ale także opowieść o przemianach polskiego społeczeństwa w pierwszych dwudziestu pięciu powojennych latach.
Pożycie Poradowskich wciąż obfituje we wzloty i upadki. Chociaż Bogdan zapomniał o Magdalenie, jej cień nadal go prześladuje ktoś bowiem zagraża jego rodzinie. Poradowski nie szczędzi wysiłków, żeby zapewnić spokój bliskim i nie zawieść po raz kolejny Anny. Ich syn Jerzy idzie w ślady ojca i zdobywa pierwsze nagrody w konkursach jeździeckich oraz z dumą nosi mundur harcerski, stając się wzorem do naśladowania dla siostry. Również dzieci Bukowskich dopisują własne karty do historii rodziny. Wiktor wybiera służbę w straży granicznej, a na placówkę w Cisnej zabiera ze sobą Zuzannę i Jasia. Tadeusz konsekwentnie realizuje swoją lotniczą pasję, ale też zaczyna odkrywać, jak interesująca może być płeć piękna. Tosia świadomie wybiera życie z dala od rodziny, w Krakowie, i tylko najmłodsza Marianka pozostaje jeszcze przy rodzicach. Tymczasem sytuacja polityczna na świecie staje się coraz bardziej złowroga. W obliczu nadchodzącej wojny obie rodziny są zmuszone podjąć decyzje, które zaważą na ich przyszłych losach, gdy dziejowa zawierucha rozrzuci ich po świecie, niczym odłamki rozbitej porcelany. Kto podejmie walkę, komu uda się uciec i znaleźć bezpieczne schronienie, a kogo dosięgnie tragiczne fatum? Czy Wiktor i Zuza zdołają przejść kolejną życiową próbę, kiedy zamieszkają w nowym miejscu? Na czyje wsparcie będzie mogła liczyć Anna, gdy zabraknie u jej boku osób, na których zawsze mogła polegać? W miejscu, gdzie wiatr śpiewa dawnymi głosami, a połoniny kryją coś więcej niż tylko mgłę, rozgrywa się wielopokoleniowa opowieść, w której każda łza niesie echo minionych dni, a każde wyznanie miłości przerywa pełną tajemnic ciszę. W sercu Bieszczad rozgrywa się saga rodzinna utkana z nici bojkowskich tradycji, wierzeń i codzienności, która pachnie wypiekanym w chyży chlebem i rozbrzmiewa dźwiękiem cerkiewnych dzwonów.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
