Siedemdziesiąt osób ? wśród nich rzemieślnicy, artyści, sprzedawcy, naukowcy, księża, siostry zakonne ? w rozmowie z Paulo Mosca dzieli się swym zwyczajnym życiem ?w cieniu kopuły?; świadczy o małych cudach ? znakach Bożej obecności. W ten sposób powstało siedemdziesiąt opowiadań o dokonującym się dziś w świecie dobru, o ludziach, którzy wierni swym obowiązkom umożliwiają codzienne życie Watykanu.

10 reportaży i wywiadów Katarzyny Surmiak-Domańskiej zawartych w książce pokazuje, jak w rodzinie reprodukowana jest przemoc wobec siebie i innych, i miłość. Niekiedy bywają one splątane tak, że tytułowa żyletka nie jest w stanie przeciąć, odciąć, ani wyciąć tego, co boli.

Strategie postkolonialne to zbiór wywiadów Gayatri Chakravorty Spivak, indyjskiej intelektualistki, jednej z najważniejszych przedstawicielek filozoficznej refleksji nad kolonializmem i postkolonializmem. Spivak, która od lat mieszka i wykłada w Stanach Zjednoczonych, rozmawia ze swoimi studentkami, współpracowniczkami i przyjaciółmi. Przedstawia zręby swojej myśli i rekonstruuje historyczno-społeczną przestrzeń, w której myśl ta się artykułuje. Opowiada o własnych doświadczeniach, pokazując, w jaki sposób biografia przekłada się na wybory intelektualne i polityczne.

Marzyłam o tym, żeby zostać aktorką. Ale jest we mnie pewien dysonans. Wygląd, typ urody predestynował mnie do ról heroin, natomiast głos i sposób bycia do komicznych. Na dodatek obawiałam się, że na egzaminie do szkoły teatralnej jest ostre sito i się skompromituję. Prymuska wystraszyła się, że pierwszy raz w życiu może nie być najlepsza. Janina Paradowska

Książka ta - powiedział w wywiadzie Kamil Durczok - będzie rodzajem posługi dla tych, którzy będą musieli zmierzyć się z rakiem. Będzie dla tych, którzy mają kogoś chorego blisko siebie albo sami na taką chorobę zapadają. Ale także dla tych wszystkich, którzy chcą wiedzieć, kim jest człowiek w chorobie i jakie stany świadomości mu towarzyszą. „Gala” Choroba nowotworowa jest w Polsce nadal tematem tabu. Kamil Durczok w rozmowie z Piotrem Mucharskim pokazuje, że opowieść o zmaganiach z rakiem nie musi być sensacyjną wiwisekcją. W szczery i przejmujący sposób opowiada o lęku przed chorobą, sile nadziei - i zachęca do profilaktyki. Rozmowę wzbogacają głosy onkologów: profesora Bogusława Maciejewskiego i profesora Krzysztofa Skłodowskiego oraz Marianny Durczok, żony Kamila. Książka ta jest dedykowana Marcinowi Pawłowskiemu i jemu poświęcony jest epilog.

Jaki był kiedyś Festiwal w Jarocinie? Wszystko na ten temat znajdziecie w tej książce. Jest to pierwsze tak obszerne wydawnictwo dotyczące tego najbardziej legendarnego polskiego festiwalu rockowego. Materiał zbierany był przy okazji wywiadów dla miesięcznika Tylko Rock i Teraz Rock. Prawie trzysta osób opowiedziało autorowi o swoich przeżyciach. Wybór najciekawszych fragmentów rozmów gwarantuje ciekawą lekturę. Pierwsze tak obszerne wydanie dotyczące legendarnego Festiwalu w Jarocinie. Wybór najciekawszych fragmentów rozmów z ludźmi związanymi z Festiwalem w latach 80.: muzykami, organizatorami, widzami.

 Zbiór wywiadów Pauliny Reiter z dr Alicją Długołęcką, edukatorką seksualną, które ukazały się na łamach ""Wysokich Obcasów"".To bezwstydne rozmowy o seksualności - o tym, co to jest pożądanie, co robić gdy nie mamy ochoty na seks, gdzie jest punkt G, o problemach mężczyzn w łóżku, o zdradzie, o tym dlaczego (i czego) się wstydzimy, o wibratorach i innych zabawkach erotycznych, o fantazjach erotycznych, seksie oralnym, seksie tantrycznym i o tym jak zmienia się nasza seksualność gdy wchodzimy w kolejne fazy życia.To rozmowy o wszystkim co dzieje się między kobietą i mężczyzną.Książka została zilustrowana przez znaną rysowniczkę Agatę ""Endo"" Nowicką.

To książka, która powstała na podstawie programu pod tym samym tytułem, który Szymon Hołownia prowadzi w Religia.tv. Rozmawia z ludźmi w sytuacjach granicznych - doświadczonymi przez chorobę, śmierć kogoś bliskiego lub inne trudne przejścia. Część z nich znana jest z mediów, jak Maciej Kozłowski czy Ewa Komorowska, inni toczą swoje zmagania z dala od blasku fleszy. W każdym jednak przypadku ich opowieści są autentyczne i poruszające. Uświadamiają nam, jak wielkim darem jest życie i zdrowie i jak niewiele trzeba, aby ten dar utracić. Szymon Hołownia prowokuje, pyta o bunt wobec Boga, o to, jak w ogóle można pogodzić się z takimi doświadczeniami. Odpowiedzi, które słyszy, mogą nas wiele nauczyć.

Emocjonująca opowieść o niewyjaśnialnych naukowo uzdrowieniach, które następują po modlitwach skromnego, amerykańskiego lekarza. Te uzdrowienia są, jak uważa on sam i dziesiątki ludzi, którzy dzięki niemu zostali uwolnieni od groźnych i nieuleczalnych często chorób, wynikiem działania Ducha Świętego. Opowieść o sile wiary pewnego lekarza Emocjonująca opowieść o niewyjaśnialnych naukowo uzdrowieniach, które następują po modlitwach skromnego, amerykańskiego lekarza. Te uzdrowienia są, jak uważa on sam i dziesiątki ludzi, którzy dzięki niemu zostali uwolnieni od groźnych i nieuleczalnych często chorób, wynikiem działania Ducha Świętego. Książka przedstawia świadectwa uleczonych, relacje z modlitewnych spotkań, na których następowały uzdrowienia, wypowiedzi duchownych, w tym również biskupów, którzy pozytywnie wypowiadają się o osobie i działalności doktora Nemeha. Poznajemy także niezwykłą historię powołania głównego bohatera do misji, jaką on pełni.

Wojciech Eicheberger i Tomasz Jastrun w rozmowach o mężczyznach.Wojciech Eicheberger i Tomasz Jastrun w rozmowach o mężczyznach. Część I „Meżczyzna wobec kobiet" to rozmowy o kobietach w życiu mężczyzny - matkach, siostrach, żonach, kochankach i przyjaciółkach. A także o jędzach i babsztylach. O tym co łączy, a co dzieli kobiety i mężczyzn. O stereotypach oraz iluzjach tworzonych od setek lat. O męskich wyobrażeniach na temat pań i sposobach, w jaki archetypowe kobiece postacie pojawiają się w życiu mężczyzny. W części II zatytułowanej „Męskie tajemnice” panowie rozmawiają o tym, czego mężczyźni się obawiają, co jest dla nich trudne i jakie tajemnice skrywają. Książka ta pomoże kobietom poruszać się w labiryncie męskiego świata, a mężczyznom - zrozumieć siebie.

   Wiara w Boga nie jest sprzeczna z dążeniem do poznawania Jego dzieł. Czasami w tym dążeniu człowiek doznaje ambicji dorównania Stwórcy. Dwudziestu wybitnych polskich uczonych mówi o tym, co niedostępne rozumowi. Biologowie, fizycy, humaniści, lekarze, specjaliści od najnowszej techniki przyznają się do pychy, wyznają pokorę wobec tajemnic świata, deklarują potrzebę Opiekuna spoza granic kosmosu i czasu. W rozmowach z Magdaleną Bajer ludzie nauki odpowiadają na pytania: Co jest dzisiaj owocem zakazanym? Gdzie są granice poznania? Czy w ogóle istnieją? Czym jest śmierć w istnieniu człowieka?   

O czym mowa w tek książce: Środa primabalerina msze za ojczyznę podróże po więzieniach plaga seksizmu historia klapsa plucie na mercedesy Środa łamiąca opłatek...i ratująca zwierzęta nowoczesny feminizm.

Kościół wobec cywilizacji pozaziemskich W naszej kulturze, wiele uwagi poświęca się możliwości spotkania z obcymi cywilizacjami, o fenomenie UFO bardzo często wspominają media na całym święcie. Aniołowie i kosmici to książka ukazująca katolickie spojrzenie na problem możliwości istnienia cywilizacji pozaziemskich i zjawisk UFO. Pozycja to zbiór wywiadów ze znanymi polskimi teologami (między innymi: ks. prof. Jacek Bolewski SJ, o. prof. Zdzisław Kijas OFM, o. prof. Jacek Sali OP, ks. prof. Andrzej Zwoliński, śp. abp Józef Życiński) na temat nauki Kościoła wobec możliwości istnienia innych cywilizacji pozaziemskich i zjawisk UFO. Książa ukazuje katolickie spojrzenie na tą bogatą problematykę, przestrzega przed zagrożeniami związanymi z fascynacją zjawiskami UFO, uczy duchowego rozeznania, pokazuje miejsce ludzkości w perspektywie całego wszechświata.

Alfabet księdza Bonieckiego   Czasem trzeba zażartować, fragment Wielokrotnie słyszałam: „Nie namówisz Księdza na taką rozmowę". Przytakiwałam. Ze zrozumieniem. Przez ostatnie tygodnie moja najważniejsza droga to trasa Warszawa Centralna—Kraków Główny. Wydeptana ścieżka. Precyzyjny plan. Piąta rano — pobudka, siódma z minutami — pociąg, dziesiąta — stacja Kraków. Bajgiel z solą na dworcu, szybki papieros i moje ulubione kilka kroków do Księdza. Dzwonek domofonem i ten ciepły, choć nieprzesadnie, głos: „Proszę". Mój rozmówca, jak zawsze, wychodzi w stronę windy. Uśmiechnięta Kwintesencja Spokoju — Ksiądz Adam Boniecki. Pisząc o „nieprzesadnie ciepłym głosie", mam na myśli to, co za każdym razem słyszę w progu: „Myślałem, że pani sobie jednak odpuści". „Przykro mi", odpowiadam konsekwentnie. Taki rytuał powitalny. Potem muszę już tylko pokonać labirynt między książkami, które w niewielkim mieszkaniu Księdza są dosłownie wszędzie, dostać się do wskazanego przy pierwszej wizycie fotela i zająć miejsce. Ksiądz krząta się jeszcze chwilę, siada w drugim fotelu, do ręki bierze fajkę. Uderza nią kilka razy o popielniczkę. .. — No dobrze, skoro już jesteś... I wtedy przypominam sobie wykrzykiwane do mnie przez Marka Edelmana słowa: „Jaka ty jesteś głupia! O czym ja w ogóle mogę z wami wszystkimi rozmawiać?!". Chwilę po nich, aby załagodzić emocje, drzwi do pokoju, w którym rozmawiam z Panem Doktorem, uchyla Paula Sawicka, uśmiecha się i mówi: „Proszę się nie denerwować, nie brać tych słów do siebie. Pan Doktor każdego podobnie komplementuje". W myślach powtarzam sobie: „Tak, wiem, słyszałam", ale... przecież, w gruncie rzeczy, to one są prawdziwe. Podobnie myślę teraz, siedząc przed Księdzem Bonieckim. Dzieli nas przepaść — w każdym sensie. I w żadnym sensie nie jest ona przepaścią na moją korzyść. Los zdecydował, że Księdza Bonieckiego poznałam właśnie na pogrzebie Marka Edelmana. Przypadek sprawił, że szłam obok Niego ulicą Anielewicza w stronę Cmentarza Żydowskiego w Warszawie. To wtedy okazało się, że to coś, czego wówczas jeszcze nie rozumiałam, ale co „wciągało mnie" w ekran telewizora czy w odbiornik radiowy za każdym razem, kiedy słyszałam Jego głos, na żywo przyciąga mnie do Księdza Bonieckiego jeszcze mocniej, I że moje bezczelnie odważne życzenie, aby porozmawiać z Nim chwilę dłużej, będzie wracało do mnie już zawsze. I że muszę spróbować. Trochę humoru (choć z nutą ironii), trochę optymizmu (choć z nutą melancholii), a przede wszystkim mądrość (ta przez wielkie M). 25 wybranych przez Księdza haseł na 25 kolejnych liter. Ponad 20 mini-rozmów. W rozmowie trudno się przed czytelnikiem schować, trudno się nie odkryć, nie odsłonić. Zresztą – może Ksiądz tak do końca wcale tego nie chce...? Czasem trzeba zażartować Spis Treści   Apetyt Błąd Czas Droga Ewolucja Forma Głupota Hamulec Ignorancja Jerozolima Karol Wojtyła Luksus Łatwość Miłość Nieśmiałość Ostoja Pokora Równość Sumienie Śmiech Tolerancja Ułomność Wolność Złość Życie  

Kardynał Stanisław Dziwisz wspomina w tej książce m.in. pierwszy dzień pontyfikatu: Niebawem poproszono mnie, żebym przyszedł do nowego papieża. Pierwsze spotkanie odbyło się w prowizorycznej jadalni, gdzie nowy papież spożywał kolację wraz ze wszystkimi kardynałami, którzy uczestniczyli w konklawe. Gdy tam wszedłem, sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej kardynał Jean-Marie Villot podprowadził mnie do Ojca Świętego. Jan Paweł II wstał od stołu i bardzo serdecznie się ze mną przywitał, uśmiechnął i powiedział: ?Ale dali szkołę!?. ?Szkołę? dały też ks. kard. Stanisławowi Dziwiszowi dzieci z bardzo lubianego przez najmłodszych katolickiego programu telewizyjnego ?Ziarno?, które odwiedziły go w krakowskim pałacu arcybiskupim. Obsiadły go kołem, wyściskały i wprost zasypały pytaniami o Papieża. Ks. Kardynał cierpliwie odpowiedział im aż na sto pytań! Dzieci interesowały wszystkie okresy życia Papieża i najróżniejsze, z ich punktu widzenia bardzo ważne sprawy. Kardynał Dziwisz nie pominął żadnego pytania, opowiedział, jak Ojciec Święty się modlił, jak podróżował i odpoczywał, zdradził nawet, czy Jan Paweł II lubił czekoladę, czy oglądał telewizję, czy miał jakieś domowe zwierzątko, czy wysyłał e-maile. W rozmowie ? która na pewno zainteresuje nie tylko dzieci! ? pojawiają się informacje wcześniej znane tylko najbliższym Ojca Świętego. Rozmowa ułożyła się w mądrą opowieść o życiu i świętości Papieża Polaka. Towarzyszą jej niezwykle unikatowe zdjęcia Karola Wojtyły ? Jana Pawła II; od czasów dzieciństwa aż po dzień pogrzebu. Znajdziemy tu również krótką historię ?Ziarna? ? które nadawane jest od ponad 20 lat! ? oraz relację z wizyty ?ziarnowych? dzieci w niedostępnych dla zwykłego Czytelnika, słynnych apartamentach przy Franciszkańskiej 3. Cena: 49 zł brutto - w tym 4 zł stanowi cegiełka na budowę Centrum Jana Pawła II "Nie lękajcie się"

Pełne erudycji refleksje i niebanalne dyskusje zamieszczone na stronach książki pokazują, że wokół zarządzania i biznesu można prowadzić pasjonujący dyskurs nie tylko o odpowiedzialności pracodawców, ale też o cywilizacji i kondycji gatunku ludzkiego, polityce i sztuce. Kształcenie przyszłych elit gospodarczych, wyposażonych w taką wiedzę i wrażliwość, jest nam bardzo potrzebne. Henryka Bochniarz, prezydent PKPP Lewiatan

Motywem przewodnim tej książki jest sztuka dobrego porozumienia między najbliższymi. Autorki to matka i córka, skrajnie różne, choć czasem zaskakująco do siebie podobne w typie wrażliwości czy widzeniu świata. Odważnie podejmują również bolesne kwestie, szukają rozwiązań, inspirują do rozmowy kobiety w innych rodzinach. Doświadczenia matki ? psycholożki i córki ? kulturoznawczyni oraz podpatrywanie wzorców kultury skłoniły do podjęcia takich tematów, jak: kontakt między matką a córką, miłość, konflikt, sukces, style życia, samotność, podróże, uświadamianie seksualne, kultura obnażania. To książka dla osób, które chcą przystanąć na chwilę, zamyślić się, a zarazem lubią wprowadzać zmiany i cieszyć się życiem. Życzymy lektury udanej i inspirującej do coraz lepszego życia z ludźmi oraz odwagi do tworzenia świata, który sobie Państwo wymarzą.

Najnowszy film twórców najgłośniejszego filmu ubiegłego roku ?Solidarnych 2010?: Ewy Stankiewicz i Jana Pospieszalskiego. Jedna z najzdolniejszych polskich reżyserek młodego pokolenia i znany z ?Warto rozmawiać? dziennikarz opowiadają o wydarzeniach na Krakowskim Przedmieściu, które przez wiele tygodni emocjonowały Polaków. Jednak ich obraz nie ma nic wspólnego z powierzchownymi relacjami dziennikarskimi. Cierpliwie, z wytrwałością przyglądają się wszystkim wydarzeniom i ich bohaterom, dzięki czemu zapis nie jest banalny i wykrzywiony a prawda o tym co się stało jest bardziej złożona. Znakomita reżyseria i koncepcja realizatorska, bogaty, unikatowy materiał, formuła, która trzyma widza w napięciu oraz elektryzujący temat składają się na absolutnie wyjątkowy film, wobec którego nie można przejść obojętnie. W książce wywiad-rzeka z twórcami: Ewą Stankiewicz, Janem Pospieszalskim oraz Robertem Kaczmarkiem, m.in. o cenie, jaką przyszło im zapłacić za Solidarnych 2010, oraz o filmie i wydarzeniach na Krakowskim Przedmieściu. "Na Krakowskim Przedmieściu 9 sierpnia uczestnicy happeningu przerzucali sobie nad głowami żółtego pluszowego kaczora wielkości piłki plażowej i krzyczeli ?Jeszcze jeden?. A więc: jeden Kaczyński zginął, chcemy śmierci tego drugiego. Nie ma tu miejsca na żadne niuanse, spekulacje, domysły. Komunikat jest łopatologiczny, prosty... Drugi obrazek, bardziej wyrafinowany, to ludzie krzyczący ?Chcemy Barabasza!?. Czyli publiczne, zbiorowe odrzucenie Chrystusa. I po tym poczułem chłód na plecach. " Jan Pospieszalski (fragment książki)

Joanna Racewicz, dziennikarka, której maż zginął w katastrofie smoleńskiej, w rozmowach z kobietami, których bliscy znaleźli się na pokładzie prezydenckiego samolotu podczas feralnego lotu. Dwanaście portretów dwunastu mężczyzn. Dwanaście miesięcy w życiu bliskich każdego z Nich. Dwanaście pożegnań w dniu 10 kwietnia 2010 r. 12 Rozmów o miłości – Wstęp Dwanaście portretów dwunastu Mężczyzn. Tak jak dwanaście miesięcy w życiu Bliskich każdego z Nich. Dwanaście pożegnań w dniu l O kwietnia 2010 roku i tyle samo sposobów na oswojenie tego, co nieodwracalne. OSWOJENIE... W przypadku żadnej z bohaterek tej książki czas nie jest sprzymierzeńcem. Nie leczy, nie zabliźnia ran. Nie zaciera wspomnień i nie sprawia, że nieobecność boli coraz mniej. NIEOBECNOŚĆ... Nie znałam wcześniej Joli, Basi, Lucyny, Magdy, Małgosi. Żadnej z NICH. I zapewne nasze drogi nigdy by się nie przecięły. A potem? Potem wystarczyło spojrzenie, pożyczona konewka na Powązkach, zapałki do zniczy, kilka prostych słów. Czasem słów w tym osobliwym języku, niepojętym dla postronnych: „Podlałam trawę u Andrzeja", „U Franka wszystko się pali", „Nie będę jeszcze obcinać trawy - lubił nosić dłuższe włosy". Czas tych kobiet, nasz czas, biegnie inaczej niż zwykłe następstwo dni i tygodni. Biegnie OBOK. Godzimy się na dyktat kalendarzy i zegarków — bo dzieci, bo praca, bo spotkania w nieskończenie ważnych sprawach, bo chorzy rodzice, bo codzienność, codzienność... Minęło dwanaście miesięcy od dnia, gdy Pasażerowie prezydenckiego tu-polewa wczesnym rankiem wychodzili z domów. Każdy z Nich miał wrócić wieczorem. Rok od tego dnia... Tyle trwa żałoba. Cykl, gdy wszystko, co dotąd razem, trzeba zrobić w samotnos'ci. Pierwsze święta, pierwsze urodziny, pierwsza nasza rocznica. Bez Niego... Bez Męża, bez Ojca, bez Syna, Brata. Bolą pytania znajomych, nawet jeśli zadawane z troską: „Jak się czujesz, jakie masz plany?". Jakie: PLANY? Znają Państwo takie stare jak świat powiedzenie: jeśli chcesz rozśmieszyć Boga, opowiedz Mu o swoich zamierzeniach? Wiele z nas to zrobiło przed 10 kwietnia. Od tego dnia, gdy umarła część naszego życia, świat się skurczył i miejsca wokół zrobiło się tak dziwnie mało. ŚWIAT się skurczył do powtarzanych w nieskończoność obrazów pokaleczonego samolotu. PRZESTRZEŃ ograniczyły spotkania na cmentarzach i rytualnie powtarzane czynności dnia powszedniego. Wykonywane trochę z nawyku, a trochę po to, żeby zagłuszyć myśli. Głupia, naiwna nadzieja, że to w ogóle możliwe... Tak, to prawda - codziennie dzieją się ludzkie dramaty. Każdego dnia ktoś wychodzi z domu i już nigdy nie wraca. Wypadki, choroby i ludzkie łzy są pośród nas. Ból jest ten sam, ta sama samotność, TĘSKNOTA i pustka, której nie umie zapełnić nikt i nic. Dławiąca bezsilność, złość i poczucie krzywdy. Każdego dnia to samo i to samo. Zmieszane w trudnych do przewidzenia proporcjach. Zna to na pamięć każdy, kto doświadczył straty Ukochanej Osoby. Ta żałoba ma jednak cechę, o którą trudno w powszechnym doświadczeniu. Jest... publiczna. Nagrywana przez setki kamer, mikrofonów i oglądana przez miliony ludzkich oczu. Nie ma ucieczki. Nie można się schować - ani przed obrazami, ani przed słowami. Tymi wygłaszanymi w mediach przez dziesiątki polityków, którzy sądzą, że o Smoleńsku wiedzą wszystko, i tymi, które słychać na cmentarzach - od ludzi, którzy czasem nie baczą, w jakim są miejscu. Bo na temat tego, co wydarzyło się kilkaset metrów przed progiem pasa startowego lotniska Siewiernyj, każdy ma swoją teorię i nie waha się mówić o niej głośno. Z bardzo różnych powodów. To GŁOŚNE, nachalne, często bezrefleksyjne mówienie jest jednym z powodów, dla których tak bardzo „zamęczyliśmy" słowa: katastrofa, tragedia, Smoleńsk. One przestały znaczyć to, co znaczyły rok temu. Dewaluacja — czy to dobre tu słowo? Mimo tej - pozostańmy przy tym określeniu - dewaluacji ta książka jest po to, żeby pokazać tragedię. Nie, nie narodową, na najwyższym patetycznym C, ale OSOBISTĄ. Żeby przypomnieć o tym, co często umyka pamięci, co nie ma szans wobec wrzawy wokół nas — że każdy z Nich, każdy, kto 10 kwietnia był na pokładzie samolotu TU-154M o numerze 101, był człowiekiem z krwi i kości. Że kochał i był kochany. Miał pasje i marzenia. Sposób, w jaki się uśmiechał, i ulubioną kawę na śniadanie. Że to nie były tylko papierowe postaci, których NAZWISKA są wymieniane po przecinku podczas kolejnych ceremonii żałobnych. Że Ci, Którzy Zostali - uczą się żyć na nowo. Jak każdy, kto kogoś STRACIŁ. I jednocześnie trochę inaczej. Każda z tych rozmów to dowód na miłość. Bo kiedy się kocha, to chce się BYĆ bez granic, ŻYĆ, jakby nie było końca. Wieczność każdej z nas zaczyna się w bardzo różnych miejscach i porach, ale zbiega się w tym samym momencie i tym samym punkcie na mapie. Smoleńsk, 10 kwietnia 2010 roku, o 8.41. Joanna Racewicz 12 rozmów o miłości Rok po katastrofie Spis Treści: Wstęp 7 Lucyna Gągor Koszula od munduru 11 Halina Jankowska, Elżbieta Łuczyńska Cień 39 Barbara Kazana Niezgoda na ostateczność 55 Joanna Puzyna-Krupska Razem 81 Beata Lubińska Stetoskop 101 Małgorzata Michalak Czekolada z orzechami 119 Magdalena Protasiuk Pan Bóg zsyła tylko to, co możemy znieść 145 Jolanta Przewoźnik Obrączka z rysą 175 Izabella Sariusz-Skąpska Rodowy sygnet 203 Krystyna Łuczak-Surówka Drzewo 219 Barbara Stasiak Pusty pejzaż 237 Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska Życzę Ci siły 261

O czym mowa w tej książce? Między innymi: wolność słowa uczciwość Korwin-Mikkego kompleks polski literatura i PRL facebookowa siła Tuska amerykańska wspólnota