Tom pod redakcją Joanny Puzyny-Chojki, Katarzyny Kręglewskiej i Barbary Świąder-Puchowskiej jest dedykowany pamięci Puzyny-Chojki oraz drugiej wybitnej postaci polskiej i gdańskiej teatrologii, Jana Ciechowicza, który zmarł we wrześniu 2017 roku. Książka obejmuje zagadnienia, prezentujące okresy trzech dyrekcji gdańskiej sceny: Krzysztofa Nazara (1995 – 2000), Macieja Nowaka (2000 – 2006) i Adama Orzechowskiego (od 2006 roku). Autorzy tekstów zawartych w publikacji są teatrologami i krytykami teatralnymi, reprezentującymi różne ośrodki (przede wszystkim Uniwersytet Gdański), a także różne pokolenia oraz odmienne perspektywy badawcze. Tom jest pokłosiem ogólnopolskiej konferencji naukowej Kreacje. Ostatnie dwudziestolecie Teatru Wybrzeże (1996-2016), która odbyła się w Gdańsku w dniach 14-15 października 2016 roku z okazji 70-lecia Teatru Wybrzeże. Jej organizatorami byli Teatr Wybrzeże oraz Katedra Dramatu, Teatru i Widowisk UG. Joanna Puzyna-Chojka odpowiadała za koncepcję konferencji, a Jan Ciechowicz sprawował nad nią opiekę naukową. Był to prawdopodobnie ich ostatni wspólny projekt, który właśnie się finalizuje.
Turystyka o podłożu patriotycznym spotykana była już w starożytności.Podobnie w średniowieczu i epoce nowożytnej wypadało bywać w miejscach szczególnie ważnych dla historii danego kraju, ale to w okresie romantyzmu i wieku XIX, kiedy rozwijały się ruchy narodowowyzwoleńcze i zjednoczeniowe, nacjonalizm, obserwujemy nasilenie się zainteresowania krajem ojczystym, jego historią, kulturą, przyrodą. Wówczas też na szeroką skalę rozwinęło się krajoznawstwo, czego wyrazem było powstawanie organizacji propagujących walory ziemi ojczystej.
Niniejsza książka jest poświęcona właśnie takiej turystyce – turystyce patriotycznej. Jej Autorzy szeroko potraktowali temat – znajdziemy tu bowiem zarówno wspomnienia z podróży odbywanych w poprzednich wiekach przez historyków, poetów, pisarzy, urzędników, w końcu „zwykłych” ludzi, ale również refleksje nad współczesną turystyką i turystą, propozycje wycieczek do miejsc, które warto zwiedzić choćby z powodu ich dawnych związków z Polską. Warto podkreślić, że książkę tę współtworzyli przedstawiciele różnych dziedzin i dyscyplin naukowych – historycy, geografowie, socjologowie, a także poloniści, kulturoznawcy, etnografowie, przewodnicy turystyczni, pracownicy obiektów turystycznych, muzealnych itp.
Teksty zaproszonych do tej monografii Autorów są grupowym głosem w dyskusji nad kategorią wyrażającą związek pamięci i miejsca. Kategorię tę nazywano pamięciomiejscem. Akcentując jej treść i charakter, kształtujący się pomiędzy tym, co społeczne (więziotwórcze, konstruowane pomiędzy ludźmi, kolektywne itd.), a tym, co edukacyjne (pamięciomiejsce uczestniczy w podmiotowej autokreacji i uczy), potraktowano pamięciomiejsce jako propozycję zasilającą teorię pedagogiki społecznej. Świadomość ulokowania tej propozycji szeroko w obszarze myśli społecznej i pedagogicznej prowadzi do założenia, że jest ono kategorią funkcjonalną. Ma służyć refleksji, badaniom oraz praktyce społeczno-edukacyjnej bez ograniczeń w zakresie dyscyplin. Stąd szeregi rozwijających tę kategorię badaczy zasilają pedagodzy, socjologowie, psychologowie, geografowie pamięci miejsca (i miejsca pamięci) oraz artyści.
Książka poświęcona jest poszukiwaniom piątego działu filozofii prawa, który – obok ontologii prawa, epistemologii prawa, logiki i etyki prawniczej – uzupełnia jej przestrzenie badawcze analogicznie do filozofii ogólnej. Okazuje się bowiem, że estetyczne aspekty prawa mogą mieć praktyczne znaczenie we wszystkich jego pięciu fenomenach, czyli: tworzeniu, obowiązywaniu, przestrzeganiu, stosowaniu i wykładni. Co więcej, estetyka prawa wpływa także na kształtowanie świadomości prawnej i postaw wobec prawa. Całość wywodu została uporządkowana tak, że wyróżniono zewnętrzne i wewnętrzne ujęcia estetyki prawa oraz zreferowano zagadnienie prawa jako narzędzia estetyzacji. To wszystko poparte jest wieloma przykładami zaczerpniętymi ze świata kultury i sztuki.
„Przygotowywana przez wiele lat książka Kamila Zeidlera stanie się wkrótce wydarzeniem naukowym w skali interdyscyplinarnej, nie tylko w Polsce. Jej doniosłe walory wynikają z szerokich horyzontów badawczych autora, jego ogromnej erudycji w zakresie filozofii prawa, estetyki czy dziejów sztuki europejskiej. Zdumiała mnie obfitość i jakość ilustracji skutecznie dopełniających rozważania autora”.
z recenzji prof. Juliusza A. Chrościckiego
„Książka pozwala czytelnikowi nie tylko dowiedzieć się bardzo wiele o relacji prawa do rozmaitych wymiarów kultury i sztuki, lecz przede wszystkim stwarza rzadką okazję, aby towarzyszyć autorowi w przecieraniu nowych, fascynujących ścieżek filozofii prawa”.
z recenzji prof. Tomasza Pietrzykowskiego
Kraje nordyckie, daleka północ Europy, są w Polsce od początku XXI wieku niezmiennie popularne. Na pewno przyczynia się do tego, z jednej strony, pewien egzotyzm położonych najdalej na północ części Norwegii, Szwecji czy Finlandii, z drugiej zaś profesjonalne działania marketingowe: tworzenie i umacnianie marek narodowych. Tymczasem nordyckie media, za wyjątkiem niektórych filmów fabularnych i seriali, są dość mało znane na świecie, a edukacyjna oferta skandynawskich mediów publicznych jest jedynie od czasu do czasu przywoływana, na przykład w mediach anglojęzycznych, jako ciekawostka. W książce przybliżono zarówno strukturę, jak i ofertę mediów publicznych Danii, Norwegii i Szwecji, nakreślając szerokie tło historyczne i kulturowe.
Oddajemy czytelnikom kolejny tom będący efektem spotkań z twórcami gdańskimi i pomorskimi, w którym uwadze interpretacyjnej związanej z wybranymi tekstami towarzyszą rozmowy/dyskusje z kolejnymi bohaterami spotkań: Tadeuszem Dąbrowskim, Andrzejem Kasperkiem, Kazimierzem Nowosielskim, Jerzym Limonem, Teresą Ferenc i Zbigniewem Jankowskim, Aleksandrem Jurewiczem oraz Adamem Kamińskim. Ich tematykę w dużym stopniu zdominowały zagadnienia związane z tajemnicą, źródłami aktu twórczego, przemianami konwencji literackich, formami uczestnictwa w kulturze, problemami swojskości i obcości, ale rytmem przewodnim okazała się specyfika obecności/nieobecności w przestrzeni kulturowej poezji (literatury) jako sztuki słowa i tworzonych przez nią znaczeń o wymiarze niejednoznacznym, poddającym w wątpliwość funkcjonujące potocznie sensy.
Rozważania Autorki tyczą nie tylko dorobku omawianych zespołów, ale są także przyczynkiem do rozpoznania bardziej ogólnych mechanizmów kulturowych, inspirowanych życiem społecznym, polityką i... lokalną już specyfiką miejsca. Będący legendą ruch artystyczny młodej polskiej inteligencji lat 50. i 60. XX wieku, złożony z różnorodnych tendencji i elementów, wyłania się z rozważań Barbary Świąder-Puchowskiej rozpatrywany przez nią z oddali już jako całość fascynujący performans społeczno-kulturowy. Zakotwiczony w szeroko zakrojonej przez Autorkę perspektywie zjawisk. Prowadzący do rozumienia pełnej sprzeczności polskiej odmiany realnego socjalizmu. Książka jest bardzo interesującym, wartościowym, porządkującym przewodnikiem po historii pięciu scen studenckich, mocno posadowionym w rozproszonych wcześniej badaniach źródłowych, rozpoznającym i przybliżającym w czytelny, klarowny sposób jeden z najważniejszych rozdziałów w polskiej kulturze alternatywnej.
W książce autor podejmuje próbę rekonstrukcji teorii i filozofii prawa międzynarodowego Hansa Kelsena, jednego z najważniejszych autorytetów prawniczych XX w. Obejmuje ona nie tylko analizę wciąż aktualnych twierdzeń jego czystej nauki prawa w kontekście problemów prawa międzynarodowego, czytelnik ma także okazję poznać normatywne i krytyczne postulaty oraz mniej znane poglądy Kelsena - filozofa prawa i polityki, którego przewidywania co do kierunków rozwoju prawa międzynarodowego okazały się zaskakująco trafne. Książka podważa rozpowszechniony pogląd o nieprzydatności rzekomo skostniałej, hierarchicznej koncepcji systemu prawnego Kelsena dla rozwiązywania współczesnych problemów przeobrażeń strukturalnych i normatywnych prawa międzynarodowego. Teoria i filozofia prawa międzynarodowego Kelsena może z powodzeniem zostać zastosowana do opisania i wyjaśniania zjawisk, takich jak jego „fragmentacja" oraz fenomen „prawa globalnego".
Książka została napisana z myślą o dwóch grupach czytelników. Po pierwsze, jest skierowana do osób, które są zainteresowane teorią i filozofią prawa. Po drugie, jej adresatami są także specjaliści mający szczegółową wiedzę o prawie i stosunkach międzynarodowych, którzy poszukują ogólniejszej refleksji more philosophico.
Zanurzenie w pandemonium krążących wokół idei obywatelskości świadczy o sporej ambicji autora, który po prostu musi wykazać się erudycją i umiejętnością zestawienia ze sobą idei o różnej proweniencji. Kompetencje te, od razu zaznaczę, nie są mu obce, co stwarza przestanki do stwierdzenia, iż w ten sposób wnosi swój wkład do teorii społecznej. Po drugie, bardzo trudno oderwać się od „polskiej specyfiki" czy szerzej - obszaru Europy Środkowo-Wschodniej oraz orzekania o naśladownictwie wobec cywilizacji zachodniej, zarówno w sensie idei, jak i konkretnych rozwiązań ustrojowych. Zadanie jest niełatwe. Można oczywiście poprzestać na rejestracji faktów i/lub bezrefleksyjnej reprodukcji cudzych rozwiązań. Arkadiusz Peisert wybiera inne rozwiązanie, mocno wiążąc organizację własnej roboty analitycznej z Eliasowską koncepcją ucywilizowania. Daleki jestem od uwielbienia dla twórczości Norberta Eliasa. ale taki wybór uważam za trafiony, gdyż w ten sposób można spojrzeć na obywatelstwo (i zjawiska mu pokrewne) jako na ustrukturowany proces, osadzony w kulturze i historii. Ostatni rozdział pracy to Raport z badania społeczności lokalnych. Od strony „wykonania" nie mam zastrzeżeń, a sam pomysł takiego empirycznego aneksu uważam za słuszny. Autor raz jeszcze nawiązuje do Eliasa, jasno artykułując własną perspektywę.
Z recenzji prof. dra hab. Aleksandra Monterysa
Tom poświęcono profesorowi Hieronimowi Chojnackiemu. Zainteresowania naukowe Jubilata w ostatnich dekadach ogniskują się wokół szeroko definiowanej kultury państw nordyckich, natomiast postawą bliską mu jako człowiekowi i badaczowi jest spotkanie – prowadzące do wymiany słów, myśli, wartości oraz doświadczeń. Pomimo różnorodności tematycznej rozdziały składające się na publikację tworzą spójną całość. Z jednej strony w tekstach jest mowa o kulturze dialogu; zawierają one między innymi rozważania o pułapkach logiczności czy relację o polskich uchodźcach w Iranie w czasie II wojny światowej, świadczącą o dialogu między narodami o odmiennych kulturach. Z drugiej strony służą namysłowi nad narzędziem dialogu, czyli językiem, skłaniają do zastanowienia nad jego konstrukcją, rozwojem w kontaktach z innymi językami i relacjami z rzeczywistością. Książka zawiera ponadto studia dotyczące wybranych aspektów kultury i literatury krajów nordyckich, akcentujące element kontaktów międzykulturowych, wykorzystujące perspektywę transdyscyplinarną oraz proponujące reinterpretację pozornie znanych zjawisk.
Książka nie jest o tym: jak zostać bogatym, ale o tym, jak utrzymać płynność finansową przez całe życie. Jej treść opiera się na założeniu, że wspólnym celem wszystkich nie jest (jak to się wskazuje w wielu publikacjach) budowanie bogactwa, lecz utrzymanie zdolności do regulowania bieżących zobowiązań (czyli płynności). Jeśli osiąga się płynność, decyzja o tym, co robić z ewentualnymi nadwyżkami finansowymi (czy przeznaczyć na oszczędności, czy na konsumpcję), jest kwestią indywidualną. Książka zawiera ponad 80 przykładów i ponad 70 rysunków (wykresów i schematów), dzięki którym Czytelnik się dowie, na co powinien zwracać uwagę i jakie narzędzia może wykorzystać, aby z jednej strony zautomatyzować wszystkie proste decyzje finansowe (cykliczne), a z drugiej strony bardziej świadomie podejmować decyzje wielowymiarowe związane z oszczędzaniem, inwestowaniem, kredytowaniem, ubezpieczaniem czy opodatkowaniem. W większości wypadków trudno znaleźć jednoznaczne odpowiedzi na pytanie, co jest najlepszym wyborem, ponieważ wiele zależy od naszych preferencji (stosunku do ryzyka). O wiele łatwiej wyjaśnić kwestię, jak zwiększać efektywność działań związanych z finansami osobistymi, innymi słowy: jak realizować wyznaczone cele przy niższym nakładzie czasu, pracy i pieniędzy, przy akceptowalnym poziomie ryzyka.Książka jest skierowana do wszystkich zainteresowanych tematyką finansów osobistych, zawiera zarówno wyjaśnienie podstawowych pojęć, jak i zaawansowane symulacje (takie jak np. poduszka finansowa pod kredyt, analiza kredytów indeksowanych i denominowanych kursem waluty obcej), z których skorzystają osoby pragnące bardziej wnikliwie zająć się tematyką finansów osobistych.
Autor książki porusza istotne, a zarazem aktualne zagadnienia dotyczące funkcjonowania współczesnych organizacji z uwzględnieniem ważnych aspektów oceny dojrzałości procesowej. Omawiane problemy, przeprowadzone wnikliwe studium literaturowe oraz badania empiryczne gwarantują właściwy poziom niniejszej publikacji.
Przedstawiona monografia jest ważną pozycją w literaturze przedmiotu dotyczącą podejścia procesowego w zarządzaniu współczesnymi organizacjami. Autor skupił uwagę na aktualnych i istotnych kwestiach wynikających z wykorzystania podejścia procesowego w organizacjach i sposobach oceny ich dojrzałości. Na szczególną uwagę zasługuje zaprezentowanie autorskiego wielokryterialnego modelu oceny dojrzałości procesowej (MMPM). Jest to bowiem opracowanie oryginalne, o charakterze zarówno dydaktycznym, jak również praktycznym.
Tematyka książki skupia się na zjawiskach migracyjnych w Baskijskiej Wspólnocie Autonomicznej. Szczególny nacisk położono na kwestie związane z tożsamością (tak imigrantów, jak i miejscowych) oraz z językiem baskijskim (barierą dla obcych, ale i narzędziem integracji).
Baskijska Wspólnota Autonomiczna jest miejscem szczególnie interesującym w odniesieniu do badań migracyjnych, ponieważ dwujęzyczność i złożona sytuacja polityczna stanowią wyzwanie dla imigrantów, a ich pojawienie się może być postrzegane jako zagrażające mniejszościowej kulturze.
W książce została przedstawiona zarówno perspektywa społeczeństwa miejscowego („obcy" i „swoi" w oczach Basków), jak i imigrantów (aspekty tożsamości, stosunek do miejscowych języków, motywacje). Autorka zastanawia się nad wpływem, jaki na przyszłość języka baskijskiego - euskary - może wywrzeć obecność imigrantów w regionie, a także nad tym, jakie jest współczesne baskijskie społeczeństwo i kim dzisiaj są Baskowie.
Książka zasługuje na uwagę każdego, kto zajmuje się szeroko rozumianymi zagadnieniami pedagogiki (wychowania) w jej różnych kontekstach – społecznym, kulturowym, psychologicznym, filozoficznym. Autorzy, zaproszeni do udziału w tej publikacji, zwracają uwagę na podstawowe problemy istotne dla społeczeństwa żyjącego w kulturze ponowoczesnej (neoliberalnej), a jednocześnie w swoich analizach diagnozują zagadnienia bardziej szczegółowo, powiększając w ten sposób obszar (nie)wiedzy.
Książka w sposób wszechstronny poddaje analizie kwestie planowania i zagospodarowania przestrzennego na polskich obszarach morskich, podejmując zwłaszcza problematykę administracyjnoprawną zagadnienia. Autor wyjaśnia motywy podjęcia rozważań nad owymi kwestiami. Uzasadnia objęcie planowaniem przestrzennym polskich obszarów morskich, a także charakteryzuje perspektywę planowania przestrzennego i planów zarówno w ogólności, jak i konkretnie na polskich obszarach morskich. Przedstawia regulacje prawne zagadnienia, a także konstrukcję prawną zagospodarowania przestrzennego polskich obszarów morskich. Poza rozważaniami nad rodzimym obszarem morskim wskazuje podobieństwa i odmienności regulacji planowania i zagospodarowania przestrzennego w koncepcjach prawnych państw sąsiednich.
Postrzegamy świat przez pryzmat przynależności grupowej, która nadaje orientację naszym poczynaniom, ale też sądom o nas. Grupy w sensie ontologicznym wydają się, a w sensie badawczym stają się trwałym elementem przestrzeni społecznej i naszej egzystencji. Grupy społeczne wpływają na kształtowanie się relacji społecznych, na życie jednostek. Związek z grupą, choć ma charakter subiektywny, opiera się zwykle na racjonalnych przesłankach i prowadzi do wytworzenia poczucia bezpieczeństwa. Oprócz zasad definiowania grupy społecznej i różnych sposobów jej wyróżniania należy zwrócić uwagę na mechanizmy wywoływania zjawiska grup. Ich efektem są grupy odrzucenia. Termin ten odnosi się do takiego rodzaju zbiorów jednostek, które stają się swoistym bytem społecznym, ponieważ środowisko społeczne tego oczekuje.
Jednym z podstawowych mechanizmów w relacjach społecznych jest definiowanie przez negację, a grupy odrzucenia to zbiory ludzi wydzielonych ze społeczeństwa w oparciu o wyobrażenie o grupie przeciwstawnej i jej konstytutywnych cechach.
Książka stanowi zbiór procedur syntezy, na skalę laboratoryjną, ponad stu preparatów organicznych, stosowanych bezpośrednio jako środki lecznicze bądź stanowiących kluczowe półprodukty przy ich produkcji w przemyśle farmaceutycznym. Opisane procedury cechuje zróżnicowany stopień trudności. Niektóre są na tyle proste, że mogą być wykorzystywane w ramach podstawowego kursu preparatyki z chemii organicznej. Te bardziej złożone doskonale sprawdzą się przy podnoszeniu umiejętności preparatywnych w trakcie kursów zaawansowanej chemii organicznej czy technologii chemicznej. Wszystkie przepisy preparatywne zostały opatrzone dodatkowymi wskazówkami, które ułatwiają montaż niezbędnych zestawów aparatury chemicznej, a także uwagami pozwalającymi na sprawną i bezpieczną pracę laboratoryjną. Ponadto w podręczniku podano charakterystykę fizyczno-chemiczną zarówno otrzymywanych półproduktów, jak i preparatów finalnych, oraz charakterystykę spektralną uzyskiwanych ostatecznie związków. Omówiono też prawdopodobny mechanizm reakcji syntezy większości opisanych związków. Włączenie do treści podręcznika reakcji charakterystycznych, za pomocą których student może w prosty sposób potwierdzić tożsamość uzyskanego preparatu, ma na celu pomóc w utrwaleniu, bądź poszerzeniu, wiadomości z chemii organicznej, co wobec obecnego pełnego zdominowania analityki jakościowej przez łatwo dostępne i szybkie testy wydaje się być przydatne. Ostatnia część podręcznika poświęcona jest wybranym metodom oznaczania zanieczyszczeń, które mogą w sposób przypadkowy, bądź wynikający z toku syntezy, pojawić się w opisanym preparacie.
Niniejszy tom zbiera wypowiedzi historyków i teoretyków literatury, teologów oraz edytorów. Profil pomieszczonych tekstów jest poszerzony o rozmaite konteksty, a horyzonty podejmowanych badań wyznacza perspektywa dorobku beletrystycznego i publicystycznego Prusa. Przedmiotem namysłu Autorów stały się zagadnienia wielowymiarowości myśli pisarza oraz jej filozoficznego, teologicznego, socjologicznego, historycznego, przyrodniczego aspektu. W prezentowanych tekstach widzimy więc drobiazgowe interpretacje pojedynczych utworów Prusa, analizy porównawcze z dziełami innych autorów, ujęcia syntezujące wybrane problemy twórczości autora Lalki, a także badania językoznawcze i koncepcje edytorskie.
Książka zwiera osiem rozpraw, składających się na mapę różnorodnych zjawisk związanych z problematyką intertekstualności i intersemiotyczności literatury polskiego baroku. Analizują one twórcze i odtwórcze sposoby wykorzystywania przez dawnych poetów wierszy poprzedników oraz współczesnych im rycin. Ukazują złożone mechanizmy importu tekstów zachodnich (na przykładzie emblematycznego zbioru „Pia desideria”) oraz eksportu na wschód tekstów polskojęzycznych (na przykładzie rosyjskiej adaptacji „Sowiźrzała”). Osobne opracowania poświęcono poetyce staropolskiej recenzji, heterogeniczności tekstu w obiegu czytelniczym, a także mechanizmom, które doprowadziły do wykreowania Biernata z Lublina na pierwszego rodzimego paremiografa. Erudycyjne studia zostały napisane nie tylko z dobrą znajomością zróżnicowanej tematyki, ale także z badawczym temperamentem i swadą.
Książka prof. Barbary Zwolińskiej nie przynależy do obszaru wiedzy stricte medioznawczej, choć w tytule pojawia się „radio", ale do bardzo interesującego „pogranicza", na którym spotykają się i twórczo przenikają dwa fenomeny: indywidualna aktywność artystyczna badanego twórcy (tekstowa, dramaturgiczna, poetycka, prozatorska itp.) z medium, które owo dzieło rezonuje i jednocześnie przekształca je zgodnie z własnymi warsztatowymi możliwościami (głównie technicznymi).
Autorka jest literaturoznawczynią, która z dużą swobodą porusza się po obszarze polskiej (i nie tylko) literatury XIX i XX w., ma przy tym zacięcie analityczno-interpretacyjne, chciałoby się rzec z ducha fenomenologii, hermeneutyki, antropologii kulturowej i literackiej, mimo wyraźnego akcentowania poststrukturalizmu jako paradygmatu najlepiej opisującego zjawisko artystyczne pod marką „Różewicz", co oczywiście narzuca sama twórczość autora „Kartoteki”. Książka prof. Barbary Zwolińskiej to rzecz niszowa, pionierska, wyjątkowa zwłaszcza dzisiaj, kiedy humaniści tak bardzo się powtarzają, nie mają albo pomysłów, albo odwagi, by brać się za sprawy nieopisane dotąd dostatecznie, a taką właśnie sprawą jest radio i jego rola kreacyjna oraz kulturotwórcza.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
