Omamieni współczesnymi ideologiami i poddani manipulacjom politycznym, niejednokrotnie gubimy sens życia i wiedzę o jego źródle. Krzyż, będący w prawidłowo postrzeganej rzeczywistości jedną z najistotniejszych wartości towarzyszących człowiekowi, najczęściej jest dla nas jedynie symbolem cierpienia. Zapominamy, że niesie on ze sobą wyzwolenie ku prawdziwemu szczęściu. Józef Suchocki w swej najnowszej książce prezentuje koncepcję krzyża - towarzysza człowieka w drodze do Boga. W przystępny sposób tłumaczy, jaka jest prawdziwa rola tego symbolu, co wnosi on w nasze życie i w jaki sposób powinniśmy postępować, aby osiągnąć pełnię zrozumienia siebie, innych i relacji, jakie nas łączą. To ważna lektura dla tych, dla których Bóg i bliźni są punktami odniesienia dla podejmowanych refleksji we współczesnym świecie, ale również dla tych, którzy nieustannie bądź choćby sporadycznie zastanawiają się, skąd pochodzą i dokąd zmierzają.
Historia zwykłej warszawskiej rodziny z robotniczej Woli, spleciona ściśle z dramatycznymi dziejami miasta i kraju od lat 30. do 50. XX wieku. Fascynująca opowieść, żywą tkanką spraw ważnych na co dzień uzupełniająca wielkie historyczne narracje.
Autorka – wnikliwie i z wrażliwością – opisuje ludzi i zdarzenia, w sposób niezależny oceniając rzeczywistość, którą przyszło jej oglądać z bliska, a która dla nas dziś – po tak wielu, tak dynamicznych przemianach społecznych, politycznych, gospodarczych i materialnych – wydaje się należeć do „świata, którego już nie ma, pozostawionego w odległym, minionym czasie, w którym tkwią nasze korzenie”.
Jerzy Graczyk nie stworzył opracowania naukowego. Książka zawiera mało dat, nazw i nazwisk, w niektórych przypadkach obok wymienianych nazwisk brak imion. „Płońsk, jaki pamiętam…” to próba ocalenia od zapomnienia tego, czym i jak żyło kiedyś rodzinne miasto Autora oraz jego mieszkańcy.
„Myśl o napisaniu wspomnień i opublikowaniu ich w formie książkowej nurtowała mnie od dawna. Czytając inne opowiadania, zastanawiałem się czy to, co napiszę, okaże się na tyle interesujące, by ktoś inny przynajmniej to przeczytał, a może nawet niektóre opisy i zdarzenia
wykorzystał w sztuce, w filmie, w opowiadaniu.
W „Kurierze Płońskim”, dzięki uprzejmości Redakcji, w roku 1997 ukazał się w 4 odcinkach mój artykuł „Wspomnienia o Wrześniu”. Artykuł został poprzedzony na pierwszej kolumnie miłym dla mnie wprowadzeniem.
I dziś, choć szron na głowie, myśl o napisaniu wspomnień o Płońsku wciąż powraca. Nigdy nie prowadziłem zapisków, nie pisałem pamiętników, nie zachowały się żadne moje notatki. Nie zbierałem też dokumentów. Mimo to w momentach zadumy nad przeszłością odżywa we mnie chęć spisania przynajmniej tego, co mimo znacznego upływu czasu pamiętam. Pragnąłbym ocalić od zapomnienia to, czym i jak żyło kiedyś moje miasto rodzinne i jego mieszkańcy”
Jerzy Graczyk
Opowiadania przedstawiają spostrzeżenia autora z pobytów w więzieniach i aresztach w stanie wojennym. Nazwiska i wydarzenia są prawdziwe. Opowiadania zawarte w tej książce napisane zostały w roku 1982, ale ze względu na swoją treść nie mogły być wydane w tym czasie w kraju. Część opowiadań, skonfiskowanych przez służbę więzienną, została odtworzona w późniejszych latach. Niektóre były wydawane w periodykach polskojęzycznych za granicą oraz w drugim obiegu. Jedno z opowiadań zostało wysoko nagrodzone w konkursie literackim ogłoszonym przez KIK Kraków w roku 1984.
Bolesław Tadeusz Piątek – doktor nauk technicznych. Od roku 1954 pracuje w Katowicach. Współzałożyciel Związku Więźniów Politycznych Okresu Stanu Wojennego z siedzibą w Katowicach.
Niektórych ran nie widać, ale to właśnie one krzyczą najgłośniej. Rozrywają ciszę, wdzierają się w myśli i nie pozwalają zapomnieć ani na sekundę. W rzeczywistości, w której każdy dzień jest walką z samą sobą, łatwo się zagubić. Świat wokół Alice nie zatrzymuje się ani na chwilę - tylko ona utknęła gdzieś pomiędzy "kiedyś" a "może jeszcze"."Hollow Hearts" to poruszająca opowieść o pęknięciach, których nie da się dłużej ukrywać, i o tym, że nawet w najciemniejszych momentach może pojawić się ktoś, kto nie próbuje naprawiać - ale naprawdę widzi. Kto zostaje. Kto nie odwraca wzroku.To przejmująco prawdziwa historia o dorastaniu w cieniu straty, o odwadze mówienia o tym, co niewygodne, oraz o nadziei, która czasem pojawia się wtedy, gdy najmniej się jej spodziewamy. Bo nawet najbardziej kruche serce może nauczyć się bić na nowo.Marta Sieniek debiutuje powieścią "Hollow Hearts", w której odważnie podejmuje temat depresji, ukazując, że choroby psychiczne są równie realne jak wszystkie inne - różnią się jedynie sposobem ich leczenia. Autorka fascynuje się językiem angielskim oraz kulturą arabską, a w swojej twórczości łączy wrażliwość z autentycznością, oddając głos tym, którzy często pozostają niezauważeni.
WEHIKUŁ
Trójka rodzeństwa przyjeżdża do wujostwa prowadzącego agroturystykę w niedawno zakupionej starej posiadłości. Dzieci, w stodole wuja, odnajdują wehikuł czasu, dzięki któremu przenoszą się w przeszłość. Poznają tam ciekawe historie z życia poprzednich właścicieli posiadłości oraz swoje korzenie. Wehikuł opowiada o przygodzie, jaką jest podróż w czasie marzenie każdego z nas. Częściowo obala też pogląd, że młodsi i starsi nie potrafią się ze sobą dogadać, a także ujawnia istotną rolę przodków w życiu współczesnych pokoleń. Decyzje, jakie podejmowali oni w przeszłości, pozostawiają bowiem skutki, z którymi musimy mierzyć się w teraźniejszości.
CHOINKA
Akcja opowiadania toczy się podczas świąt Bożego Narodzenia. Główna bohaterka Laura żona i matka dwóch córek dowiaduje się, że choruje na nowotwór. Zaprasza na święta swoją najbliższą rodzinę, aby się z nią pożegnać. Podczas przygotowań do wieczerzy wigilijnej, w atmosferze kłótni i nieporozumień, dochodzi do wielu niewyjaśnionych zdarzeń. Choinka to opowiadanie z pogranicza fantazji, lecz historia rozgrywa się w rzeczywistości. Podejmuje wątek skomplikowanych relacji rodzinnych wynikających z trudnych emocji skrywanych od lat przez Laurę i jej bliskich.
BĄDŹ BLISKO MNIE
Historia pisze się sama od czasów nastoletnich do dorosłości dwojga ludzi kobiety i mężczyzny. Opowiadanie jest wędrówką przez ich osobne życia, które wciąż się ze sobą splatają, co owocuje narodzinami prawdziwej miłości. Z czasem zostaje ona wystawiona na próbę, a bohaterowie, uwikłani w codzienność, muszą zdać egzamin ze swojej relacji i udowodnić światu, że ich miłość nie zna granic, jest prawdziwa, a oni sobie przeznaczeni. Tytuł Bądź blisko mnie wyraża dosłowne życzenie kogoś, kto nie chce być sam, a raczej kto nie chce żyć bez ukochanej osoby. To również zachęta, by postrzegać ludzki los jako przewrotny i aby uczyć się przyjmować wydarzenia takimi, jakie są.
,,IInspiracje/IInspirations" - drugi tomik poezji autora, tym razem poświęcony szczęściu. Krótkie, lapidarne wiersze skłaniają do refleksji nad tym, czym jest szczęście i jak każdy z nas może je odnaleźć.
Drugi tomik poezji autora poświęcony jest temu, czego wszyscy pragniemy najbardziej - szczęściu. W krótkich, lapidarnych wierszach porusza temat różnorodnych dróg do szczęścia, pokazując, że każdy człowiek postrzega je inaczej. Pojawia się też wątek miłości, jednej z najpiękniejszych odsłon szczęścia. ,,IInspiracje/IInspirations" to poezja, która zostawia czytelnikowi przestrzeń do własnej refleksji, inspiruje do poszukiwania radości w codziennym życiu i skłania do zatrzymania się nad tym, co naprawdę ważne.
,,Dzieci z Pahiatua" opowiada mało znaną historię 733 polskich dzieci zesłanych na Sybir, które po wojnie znalazły schronienie w Nowej Zelandii. Michał Gawle w reporterskiej podróży spotykał się z wychowankami obozu, dyplomatami i ekspertami, tworząc pełną faktów opowieść o przetrwaniu, odwadze i nowym życiu daleko od Ojczyzny.
Podczas II wojny światowej setki tysięcy Polaków zostało przymusowo deportowanych na Sybir. Nieludzkie warunki, mróz, głód, choroby i niewolnicza praca zdziesiątkowały zesłańców. Wśród nich znalazły się dzieci - często sieroty - które po ogłoszonej amnestii opuściły łagry i trafiły do różnych zakątków świata. Niewielu wie jednak, że 733 polskich dzieci znalazło schronienie w Nowej Zelandii, w obozie w Pahiatua, gdzie pod opieką polskich wychowawców rozpoczęły nowe życie, daleko od Ojczyzny. Michał Gawle jest pasjonatem historii. Wyruszył w reporterską podróż, by przybliżyć Polakom tę mało znaną historię. Spotkał się z byłymi wychowankami obozu, rozmawiał z dyplomatami, duchownymi i ekspertami, a także sięgnął do źródeł historycznych. Efektem jego pracy jest pełna wnikliwości publikacja, która dokumentuje losy ,,Dzieci z Pahiatua" i pokazuje, jak odwaga i solidarność pozwoliły im przetrwać i odnaleźć nową nadzieję.
,,Tosia i potwór" to urocza opowieść dla dzieci o wyobraźni, odwadze i oswajaniu lęku przed ciemnością.
,,Tosia i potwór" - książka o wyobraźni, odwadze i cieniach Tosia buduje w swoim pokoju wielką wieżę z klocków, kiedy nagle dostrzega na ścianie ogromnego, ciemnego i... przerażającego potwora! Przerażona chowa się pod kołdrę, lecz tajemnicze ,,coś" nie znika - porusza się dokładnie tak jak ona, podskakuje, macha rękami, a nawet tańczy. Czy potwór naprawdę jest straszny? A może... chce się tylko bawić? ,,Tosia i potwór" to ciepła, pełna uroku opowieść dla najmłodszych o dziecięcej wyobraźni, odwadze i oswajaniu lęku przed ciemnością. Historia pokazuje, że czasem największe ,,potwory" to... tylko nasz własny cień. Idealna lektura do wspólnego czytania i rozmowy z dzieckiem o emocjach.
,,Nanna, Nekama i Ruda" to poruszająca powieść historyczna o trzech kobietach, których życie zmienia II wojna światowa. Każda z nich podejmuje ryzykowne decyzje - walczy, mści się lub ratuje innych - płacąc za to wysoką cenę. Ich losy splatają się w obozie koncentracyjnym w Ravensbruck, gdzie dzięki odwadze i solidarności próbują przetrwać. To historia o sile kobiet, traumie wojny i nadziei na nowe życie
,,Nanna, Nekama i Ruda" to poruszająca powieść historyczna o trzech kobietach, których losy splatają się w najtrudniejszym okresie XX wieku. Akcja rozgrywa się w latach 1939-1956 i ukazuje, jak wojna potrafi zburzyć dotychczasowy porządek życia, zmuszając do wyborów, o jakie nikt siebie nie podejrzewał. Nanna, wciągnięta w działania służb specjalnych, walczy o odnalezienie męża i córki, nieświadomie wpływając na bieg wielkiej polityki. Nekama kieruje się pragnieniem zemsty, bez wahania stając do walki z okupantem. Ruda - młoda i pozornie beztroska - z narażeniem życia ratuje żydowskie rodziny, organizując ich ucieczki z miasta. Każda z nich płaci wysoką cenę za swoje decyzje. Ich drogi krzyżują się w niemieckim obozie koncentracyjnym dla kobiet w Ravensbruck - miejscu, które wystawia na próbę człowieczeństwo, ale też rodzi niezwykłą siłę, solidarność i nadzieję. To opowieść o odwadze, determinacji i przetrwaniu, ale także o traumie i próbie odnalezienia się w powojennej rzeczywistości. Czy bohaterki zdołają odbudować swoje życie? Czy przeszłość pozwoli im ruszyć dalej? Historia, która zostaje w pamięci na długo.
Moją twórczość najlepiej chyba określa miano hermetycznej. Ale ja jestem duchową impresjonistką. Interesuje mnie chwila, coś jakby zatrzymane w kadrze aparatu fotograficznego. Uchwycony jakiś moment rzeczywistości. Przyjmuję czasem rolę mentora, ale to na chwilę, bo potem z powrotem wracam do świata, w którym ważna jest spontaniczność i autentyzm. I opiewam ulotność chwili.Piszę do wszystkich i każdego z osobna. Zarażając treściami filozoficznymi, religijnymi i naukowymi. Moim mottem jest: "sapere auso" - "odważyłam się myśleć".
Wszystko zaczęło się sześć tysięcy lat temu, gdy mroczny czar przywołał na planetę Erismę potężne zło z innego wymiaru. Demony - nienasycone i bezlitosne - zaatakowały spokojne rasy, które od wieków żyły w harmonii i pokoju. Choć siły dobra odparły pierwszą falę ataku, za zwycięstwo przyszło im zapłacić niezwykle wysoką cenę - tysiące bohaterów poległo w krwawej, bezlitosnej bitwie, która na zawsze odcisnęła swoje piętno na historii świata.Jednak mrok nie ustąpił na zawsze. Powoli, w głębinach ciemności, zło odradza się silniejsze, przebiegłe i bardziej przerażające niż kiedykolwiek wcześniej. Tym razem, aby ocalić Erismę przed nadciągającym zagrożeniem, wszystkie ludy i rasy muszą się zjednoczyć. Na czele tego przymierza staną wybrańcy - bohaterowie, których los wybrał do walki o przyszłość świata.Czy uda im się powstrzymać powrót ciemności i ocalić Erismę przed nieuchronną zagładą?
Jakub Luty oraz Daniel Borowczak, policjanci znani z powieści „Dług krwi”, powracają do Ożarowa Mazowieckiego, by rozwiązać następną tajemniczą sprawę. Właśnie zaginęła jedna z mieszkanek miasta, a okoliczności jej zniknięcia są co najmniej dziwne… W dodatku nikt nie wie, co mogło się z nią stać. Czy została porwana? A może z jakiegoś powodu sama uciekła? Czy w ogóle jeszcze żyje?
W pętli niedomówień i zagadek na jaw wychodzą kolejne tajemnice i mroczne sekrety, skrzętnie skrywane przed światem pod maską tradycyjnej, przykładnej rodziny, zaś policjanci coraz bardziej gubią się w domysłach i scenariuszach domniemanych wydarzeń. Tymczasem dni mijają, rozwiązania nie widać, a czas ucieka – zwłaszcza że w sprawę zaczynają mieszać się wścibscy dziennikarze, starający się za wszelką cenę udowodnić nieporadność policji. Tylko kto jest tym razem przeciwnikiem? Kto jest winny? Despotyczny mąż? Chciwy sąsiad z przeszłością, na co dzień grający rolę szanowanego i wpływowego człowieka? A może odrzucony i skonfliktowany z ojcem syn? No i najważniejsze – gdzie jest Stanisława Stanisławska?
Grzegorz Gołębiowski, na co dzień ekonomista i nauczyciel akademicki, powraca ze swoją piątą powieścią. „Zaginiona”, która powstała na podstawie prawdziwych wydarzeń, jest jego kolejną i oczekiwaną przez Czytelników próbą zmierzenia się z tematyką sensacyjno-kryminalną. Autor zadebiutował w 2018 r. powieścią „Cień przeszłości”, stanowiącą pierwszą część serii o przygodach genealoga Adama Floriańskiego. Od tego czasu grono jego wiernych Czytelników stale się powiększa, a następne części serii – „Dziedzictwo”, „Dług krwi” oraz „Rodzinny sekret” – ugruntowały jego pozycję jako pisarza powieści obyczajowych i kryminalnych. Najnowsza książka nie jest kontynuacją cyklu, jednak można w niej spotkać postacie znane z wcześniejszej powieści. Grzegorz Gołębiowski mieszka w Ożarowie Mazowieckim – mieście, które pokochał i w którym dzieje się akcja „Zaginionej”. W 2022 r. został wyróżniony przez władze gminy honorową nagrodą indywidualną „Felicja”, przyznaną przez Radę Miejską Ożarowa Mazowieckiego.
Krzysztof Lewandowski ukończył Wydział Prawa i Administracji na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach oraz studia menadżerskie w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Był stałym współpracownikiem Wydawnictwa Prawniczego LexisNexis, w którym wydał m.in. dwie książki: „Zarządzanie nieruchomościami" i „Ubezpieczenie nieruchomości”. Publikował w „Rzeczpospolitej”, „Gazecie Prawnej”, „Gazecie Ubezpieczeniowej”, „Prawie Asekuracyjnym".
W 2006 roku został powołany na stanowisko zastępcy prezydenta miasta Zabrze. Od tego momentu jego zainteresowania publicystyczne poszerzyły się o aspekty historyczne, obejmują zagadnienia zarządzania, prawa i historii przedsiębiorczości Górnego Śląska. W 2010 roku ukazała się książka „Zostać milionerem według Karola Goduli”. Oddana właśnie do rąk czytelnika pozycja jest kontynuacją historii przedsiębiorców Górnego Śląska, żyjących w XIX i XX wieku.
Guido Henckel von Donnersmarck – bliski przyjaciel Bismarcka, człowiek zaliczany do najbogatszych Europejczyków swoich czasów, mąż słynnej paryskiej kurtyzany, wielki górnośląski przedsiębiorca, właściciel kopalń i hut w Zabrzu, Świętochłowicach, Rybniku. Jedna z nich stała się przestrzenią muzealną i nosi imię – „Guido”. To Zabytkowa Kopalnia Węgla Kamiennego w Zabrzu. Jego pałac w Świerklańcu (niem. Neudeck, woj. śląskie), nazywany „Małym Wersalem", został zaprojektowany przez architekta cesarza Napoleona III. Donnersmarck w Berlinie zakupił pałac zwycięzcy pod Waterloo, a w Paryżu zbudował jedną z najpiękniejszych rezydencji tamtego czasu. Fundacja, którą założył przed śmiercią, działa w Berlinie do dziś i pomaga niepełno- sprawnym.
Książka jest fascynującą opowieścią o losach niezwykłego człowieka, osadzoną na tle historycznym Europy i Śląska przełomu XIX i XX wieku.
Lekcja wychowawcza od lat spędza sen z oczu wielu nauczycielom, nie tylko tym, którzy dopiero co skończyli studia. Niestety mało czasu przeznaczone jest w trakcie ich trwania na kształtowanie umiejętności miękkich, tak bardzo potrzebnych we współczesnym życiu. Opracowane przez panią Annę Konarzewską scenariusze lekcji przeznaczonych dla młodzieży, reprezentują niezwykłą pomysłowość w kwestii zaciekawienia tematami społecznymi. Wykorzystanie metody pedagogiki zabawy, dramy oraz techniki pracy z filmem jest niezwykle atrakcyjne i dociera do emocji młodego człowieka z większą siłą. Anna Sowińska konsultant edukacji daltońskiej, Łódź Anna Konarzewska napisała nie tylko książkę. Podzieliła się sobą. Tekst w książce to nie tylko tekst. To, o czym pisze autorka, to ona sama: życzliwa, szanująca, poszukująca. Dlatego do wielu ról i funkcji, które opisują Annę Konarzewską, chciałbym dodać jeszcze jedną: mentorka. Anno, bardzo Tobie dziękuję za książkę, duże brawa dla Ciebie! Artur Negri ekspert w zakresie myślenia krytycznego, wykładowca MBA Akademii Leona Koźmińskiego w Warszawie Anna Konarzewska niestrudzona, stale dokształcająca się edukatorka, tutorka i polonistka. Kreatywna, pełna pasji i energii dyplomowana nauczycielka oraz wychowawczyni. Jest Ambasadorką Fundacji Kosmos dla dziewczynek". Finalistka Ogólnopolskiego Konkursu Nauczyciel Roku 2021 oraz Nagrody im. Ireny Sendlerowej Za naprawianie świata w 2021 roku. W latach 2022 i 2023 nominowana do Nagrody im. Janusza Korczaka. Blogerka Być nauczycielem - strony, za pomocą której inspiruje pedagogów na całym świecie od Ameryki, przez Europę, po Azję. W 2020 roku jej blog otrzymał wyróżnienie od TWINKL. Został wpisany na listę top blogów kulturowo-ęzykowych w Europie. Autorka książek: Być (nie)zwykłym wychowawcą (2019) oraz (Nie)zwykłych spotkań. Wokół godzin wychowawczych (2022). Dzieli się w nich pomysłami na edukację i (nie)zwykłe lekcje wychowawcze. Publikacje zostały opatrzone patronatami Polskiego i Międzynarodowego Stowarzyszenia im. Janusza Korczaka oraz Instytutu Praw Dziecka im. Janusza Korczaka. Wykładowca w Szkole Wyższej Ateneum" w Gdańsku na kierunku Innowacyjne i kreatywne metody pracy z uczniem. Od 2020 roku należy do społeczności MIE Expert (Microsoft Innovative Educator Expert), która zrzesza najbardziej innowacyjnych i przedsiębiorczych nauczycieli z całego świata. Anna Konarzewska prowadzi liczne webinary, szkolenia, warsztaty dla nauczycieli, studentów oraz uczestniczy w wielu krajowych i międzynarodowych konferencjach poświęconych edukacji. Współpracuje z wieloma organizacjami, aby wspierać młodych ludzi w codziennych wyzwaniach współczesnego świata. Uczy przez zachwyt, prowokację, refleksję i działanie, łącząc w ten sposób dydaktykę języka polskiego z wychowaniem i przygotowaniem uczniów do życia. Jej dialog z uczniami opiera się na pedagogice Janusza Korczaka. Poza nauczaniem dzieli z uczniami swoje pasje teatralne. Jej szkolny zespół teatralny Makabra" zdobył kilka nagród na scenie wojewódzkiej w przeglądach teatralnych. Na co dzień współpracuje z Operą Bałtycką, Nadbałtyckim Centrum Kultury oraz z Gdańskim Teatrem Szekspirowskim, aby wspierać wszechstronny rozwój swoich uczniów.
Felek Papugoryba jest mieszkańcem oceanu, który z racji swojego odmiennego wyglądu często ma nieprzyjemności w szkole.Wakacyjny odpoczynek i połączone z nim lenistwo sprawiają, że powrót do szkolnej ławy nie jest łatwy. Tym bardziej że na pewno ponownie spotka się nie tylko z najlepszym przyjacielem, ale także ze swoim prześladowcą. W drodze do szkoły oceanobus ulega wypadkowi. Znajdujący się w pojeździe Felek, jako jedyny, zachowuje zimną krew, sprowadzając pomoc dla wszystkich pasażerów."Felek Papugoryba" to piękna historia o przyjaźni, odpowiedzialności, umiejętności radzenia sobie w trudnych sytuacjach. To także lekcja dla tych, którzy swoim zachowaniem stwarzają olbrzymie niebezpieczeństwo dla żyjących w wodach stworzeń.Ilustracje: Anna Andrzejewska
Luiza Rybak – z wykształcenia politolog, z zawodu dziennikarz. Jej główną pasją jest śpiew. Obecnie sopran w Chórze i Orkiestrze Jordan z Poznania pod dyrekcją Tomasza Karwańskiego i Jakuba Kozy. Debiutuje w świecie poezji tomikiem pt. „Wiersze do kawy”. Z zamiłowania podróżniczka. Wybiera te miejsca, gdzie można karmić oczy pięknymi widokami i zachodami słońca oraz gdzie wieje ciepły wiatr. Zimą z kolei wybiera się tam, gdzie śnieg pięknie maluje drzewa, które skrzą się jak diamenty w słońcu.
„Wiersze do kawy” to mały debiut, ale jakże ważny w moim życiu. Myślę sobie, że Bóg nie obdarzył mnie tylko jednym talentem, jakim jest śpiew. Podarował mi również lekkie pióro do wyrażania swoich emocji, które są ukryte w moim małym tomiku. Zapytacie mnie, Drodzy Czytelnicy, jaki to rodzaj emocji? No właśnie… Zanim zanurzycie się w tej mojej małej poezji, zróbcie sobie kawę. Ciekawa jestem, jaką zwykle pijecie. Czy tradycyjną małą czarną, czy kawę po wiedeńsku, a może cappuccino, i kto ją dla Was zaparza? Nasuwa się pytanie, czy kawa zaparzona dla Was nie zmieni swojego smaku, gdy będziecie delektować się moimi wierszami?
Autorka
„Galeria 1” to podróż przez meandry myśli autora. Roman Telech, który otwarcie przyznaje się do swojej fascynacji twórczością Julio Cortázara, wprowadza czytelnika w świat jego przemyśleń, obserwacji, a czasem ciętego dowcipu. Poetykę tomu uzupełnia słowotwórstwo, którego korzenie są bardzo różnorodne, począwszy od polskich, przez angielskie, ukraińskie, a nawet łemkowskie. Wielość podejmowanych przez autora tematów może na pierwszy rzut oka wydawać się pozbawiona ładu. Jednak, jak autor zauważa, wzorując się na prozie iberoamerykańskiej, „(…) każda chwila, dotyk, barwa, wrażenie są niepowtarzalne, więc galeryjne, mozaikowe, liberalno wciąż inne” (fragment wstępu „Galerii 1”). Dlatego poszczególne fragmenty, które wydają się oderwane od siebie, w pewnym momencie składają się we wzajemnie uzupełniającą się całość.
Łukasz Frączak informuje we wstępie do swojej książki: „oddaję w Twoje ręce zbiór myśli, które kłębiły się w mojej głowie przez ostatnich dwadzieścia lat życia”. Można by pomyśleć, że to zbiór jak każdy inny, ale to nieprawda. Już sam tytuł przyciąga i intryguje – wszak lubimy zaglądać do cudzej głowy i życia. W miarę zagłębiania się w tekst chwilami daje się odnieść wrażenie, że dla autora ta książka jest formą terapii. On musi po prostu wyrzucić z siebie to, co nagromadziło się w jego głowie przez ostatnie dwadzieścia lat – a zwróćmy uwagę, ile może się stać w takim czasie. Autor nie łaknie atencji, nie zależy mu. Chce tylko pozbyć się z głowy całego zła, krzywdy i smutku, które się tam nagromadziły.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
