„Recenzowana publikacja stanowi interesujący, wieloaspektowy i wielowątkowy zbiór tematyczny, poświęcony kategorii i zjawisku wolności. W zakresie prezentowanych treści wyróżnić można zagadnienia historyczne, koncepcyjne i definicyjne, badania empiryczne oraz ich interpretacje, osadzone głównie w aspekcie społecznym, kulturowym oraz w refleksji o sztuce.
Podstawowy walor poznawczy publikacji upatruję w przedstawionych badaniach empirycznych. O ile część historyczno-teoretyczna w zasadzie porządkuje wiedzę z zakresu przedmiotu badań, co oczywiście też ma znaczenie poznawcze, a niewątpliwie metodologiczne; o tyle oparte na wywiadach badania pokazują współczesne rozumienie istoty wolności przez badane osoby (głównie młodzież akademicką) oraz jej ograniczenia i zagrożenia. Badania przeprowadzone przeważnie w modelu jakościowym dały Autorkom możliwość interpretacji uzyskanych wyników (wypowiedzi) w kontekście teoretycznych problemów dotyczących wolności. Interpretacje wyników badań wykraczają zatem poza wąsko pojęte sprawozdanie, raport z badań. Stanowią one pretekst do szerszego odniesienia się do struktury, zadań i funkcji wolności w życiu indywidualnym i społecznym”.
Z recenzji dr. hab. Piotra Magiera
(Instytut Pedagogiki, Wydział Nauk Społecznych KUL, Lublin)
W książce został opisany fenomen Żydówek aszkenazyjskich, autorek, tłumaczek i redaktorek modlitewników (II poł. XIXI poł. XX wieku). Modlitewniki stanowią nieodzowne medium, artefakty, towarzyszące Żydówkom w życiu bez względu na język, miejsce i czas wydań. Modlitwy odzwierciedlają potrzeby duchowe kobiet, petryfikują tradycyjne wzorce religijne, zwłaszcza ideał pobożnej Żydówki. Twórczynie literatury religijnej przełamują jednak stereotyp kobiet przypisanych tylko do przestrzeni prywatnej. W wielojęzycznym korpusie analizowanych tekstów najwięcej jest zbiorów niemieckojęzycznych, nieliczne po angielsku, polsku i węgiersku. Zarówno dzieła te, jak i ich twórczynie, przekraczają granice Europy Środkowo-Wschodniej i wąsko rozumianego Aszkenazu. Agata Rybińska Praca wychodzi naprzeciw oczekiwaniom środowisk naukowych, zainteresowanych badaniami nad życiem religijnym żydowskich kobiet. Poświęcono ją przedstawieniu postaci autorek modlitewników oraz samych tekstów, powstałych w okresie od XIX do połowy XX wieku w kręgu tradycji aszkenazyjskiej. [] Zawiera udaną, pogłębioną analizę oraz naukową refleksję nad obecnością kobiet w tradycji piśmiennictwa religijnego Żydów. [] Ma duże walory po-nawcze, a tym samym zasługuje na uznanie. Stanowi bowiem pierwszą pracę monograficzną, w której w wyżej wspomnianych ramach chronologicznych analizowana jest wielojęzyczna (nie zaś żydowskojęzyczna) grupa tekstów religijnych dla kobiet, stworzonych przez kobiety. Tak oryginalny koncept pozwala na całościowe ujęcie tematu. Fragment recenzji dr hab. Anny Jakimyszyn-Gadochy (UJ)
„Tom poświęcony komunikacji oralnej istotnie wzbogaca naszą wiedzę na temat dociekań nad historią komunikacji społecznej, prowadzonych nie tylko przez Autora, lecz także przez środowiska uczonych niemal na całym świecie. Włodzimierz Mich zapoznał nas z aktualnym stanem badań, z najciekawszą i najwartościowszą literaturą przedmiotu, często bardzo trudno dostępną. To, do czego udało mu się dotrzeć, potrafił właściwie wykorzystać, zinterpretować i poddać naukowej krytyce. Interdyscyplinarna perspektywa oglądu zjawisk komunikacyjnych w bardzo rozległych i zróżnicowanych kontekstach istotnie wzbogaca naszą wiedzę […]. Wysoko zatem oceniam pod względem merytorycznym imponujący efekt przedsięwzięcia Włodzimierza Micha, zwłaszcza że jego warsztat naukowy jest bogaty, innowacyjny i zgodny z przyjętymi standardami pracy naukowej. Zwraca też uwagę troska o język i jasność wywodu. Podejmując trudną i skomplikowaną tematykę, Autor nie epatuje naukowym żargonem, dzięki czemu książka jest zrozumiała dla średnio zaawansowanego czytelnika i stosunkowo szerokiego grona odbiorców”.
Z recenzji prof. dr. hab. Jerzego Jastrzębskiego
Refleksja badawcza podjęta przez Autorkę może przyczynić się do przełamania wielu stereotypów myślowych, o które nietrudno w sytuacji braku usystematyzowanej wiedzy []. Określanie kierunków rozwoju twórczości rysunkowej osób niewidomych, ujawnienie indeksów (wzorców) w kreowaniu świata oraz ustalenie symptomów zwiastujących rozwój twórczości rysunkowej u dzieci i młodzieży niewidomej uznaję za nowatorskie i oryginalne []. Rzadko pojawiają się tego typu opracowania. Rzetelne, wielowarstwowe, ujęte całościowo i interdyscyplinarne, uniwersalne i dodałabym oryginalne w przedmiocie badań, uzupełniające i wypełniające luki w dotychczasowym dyskursie na-ukowym, służące praktyce. Elementem wyjątkowo wartościowym w kontekście praktyki edukacyjnej są analizy interpretacyjne i opisowe wytworów plastycznych badanych osób []. Z recenzji wydawniczej dr hab. Marty Uberman, prof. UR
Książka Barbary Gawdy Psychologia nienawiści podejmuje problematykę niezwykle aktualną, ważną w wymiarze zarówno poznawczym, jak i praktycznym, dotykającą każdego z nas. Autorka stawia istotne pytania dotyczące struktury nienawiści, jej genezy i mechanizmu powstawania, integrując różne podejścia i perspektywy badawcze. Szukając odpowiedzi, odwołuje się do szerokiego przeglądu literatury, prezentując na koniec autorski model teoretyczny uwarunkowań nienawiści. Książka wypełnia istotną lukę wydawniczą dotyczącą psychologicznych mechanizmów nienawiści, porządkując i aktualizując wiedzę na jej temat. Struktura monografii jest przejrzysta, zaś styl komunikatywny, co czyni tę pozycję wydawniczą interesującą, wartościową i wartą polecenia.
Z recenzji dr hab. Moniki Obrębskiej
Zaprezentowano bardzo interesujące zestawienie podejść do atrybutów informacji. Cenne jest także odwrócenie podejścia i propozycja analizy niepożądanych atrybutów informacji. () Badania zostały przygotowane i przeprowadzone w prawidłowy sposób z dbałością o spełnienie wymagań stawianych przed analizami statystycznymi, w tym szczegółowo omówiono reprezentatywność. Autor bardzo kompetentnie zaplanował przeprowadzenie badań, a następnie wskazał zidentyfikowane ich ograniczenia. Należy zatem przyłączyć się do recenzentów dysertacji i podkreślić dobry warsztat i interesujące wyniki. () Treści przedstawione w mono-grafii są interesujące, wartościowe i uważam, że po pewnych zmianach powinny zostać opublikowane. () Pozwoliłoby to podkreślić wkład Autora do rozwoju nauki. dr hab. Sławomir Wawak, prof. UEK
José Ortega y Gasset nie był wrogiem demokracji jako ustroju politycznego, ale był krytykiem pewnych zjawisk społecznych z demokracją związanych. Podstawowe założenie monografii stanowi przekonanie, że uzasadniona krytyka może w większym stopniu przysłużyć się takiej czy innej instytucji, aniżeli niezachwiana wiara w jej doskonałość. Studia nad pismami hiszpańskiego filozofa prowadzą do przekonania o kruchości ustroju demokratycznego, którą można wzmocnić poprzez ukształtowanie społeczeństwa obywatelskiego. Z tej perspektywy mniejsze znaczenie ma masowe uczestnictwo w wyborach, a większe odpowiedzialny i rozumny wyborca, gdyż tylko taki w swojej większości może zapobiec oddaniu władzy w ręce destrukcyjnych sił politycznych.
Monografia prezentuje natomiast nieco odmienne od ortegiańskiego spojrzenie na epokę oświecenia, które pozostawiło nie tylko wyraźny zarys nowego porządku społecznego, ale także wytyczne dotyczące odpowiedniego przygotowania do uczestnictwa we władzy mas społecznych. Problem polega na odpowiedzi na pytanie, czy przypadkiem kolejne pokolenia, ignorując okoliczności życia (w tym pewne wydarzenia historyczne), faktycznie kształtowały zachodnią cywilizację zgodnie z duchem oświecenia, a nie tylko z jego formalnymi zaleceniami?
Autor
Zmierzenie się z dorobkiem tak kontrowersyjnego, ale i prowokującego do dyskusji filozofa współczesności to nie lada wyzwanie. Ilość materiału do przeczytania i przebadania może działać deprymująco (około 3000 stron tekstów dotyczących sferologii to tylko pewna część badanego materiału). Trzeba mieć nie tylko intelektualną odwagę, wiedzę, warsztat analityczny i interpretacyjny, ale też pewien rodzaj, nazwę to tak, bezczelności poznawczej. I nie chodzi tutaj o obraźliwe łamanie pewnych norm, tylko o przekraczanie i reinterpretację ustaleń powszechnie przyjętych. Onegdaj Paul Feyerabend sformułował anarchistyczny imperatyw poznawczy zaklęty w formule anything goes: nie chodziło rzecz jasna o to, że wszystko ujdzie, jak wielokrotnie błędnie przytaczano to stwierdzenie, ale o to, iż nie ma nic świętego zwłaszcza w polu ustaleń filozoficznych czy też kulturoznawczych. Z recenzji prof. dra hab. Piotra Zawojskiego
Monografia dotyczy metafory, przestrzeni dzieła, nexusu aktu twórczego, parergonu i ergonu, ale właściwie ludzkiej potrzeby całościowego oglądu świata i umiejscowienia siebie w świecie. Jest książką estetyczną, metafizyczną i etyczną. Jest książką o myśleniu i koncepcjach, ale też o doświadczeniu i przeżywaniu świata. Odtworzone są nowoczesne i ponowoczesne formuły rozpadu człowieka, po to jednak, abyśmy mieli szeroką kulturową perspektywę, a dzięki niej mogli rzetelnie i skutecznie poradzić sobie w trudnym zadaniu zrozumienia samych siebie. Pomimo że wielu autorów zatrzymuje się na wymiarze struktury rzeczywistości w formule Jacquesa Derridy (ergonparergon), wyraźnie widoczna jest inklinacja do przekraczania ontologicznego ujęcia świata i poszukiwania wymiaru doświadczenia egzystencjalnego jako klucza do interdyscyplinarnego dialogu pomiędzy filozofią i estetyką a innymi naukami, jak neurobiologia, nauki o kulturze i teorie sztucznej inteligencji. Ergon i parergon jest ugruntowany w takim doświadczeniu egzystencjalnym, które zmienia optykę, kształtuje wrażliwość, usprawnia decyzyjność i działanie. Monografia ukazuje owo doświadczenie w różnych aspektach, oferuje opcje i podsuwa odpowiedzi. Z recenzji dr hab. Anny Kawalec, prof. KUL
Monografia województwa bełskiego, jakkolwiek nie obejmuje chronologicznie całości jego dziejów ani wszystkich aspektów, to jednak przynosi artykuły, które dopełniają naszą wiedzę w tym zakresie. Należy podkreślić, że wszystkie zamieszczone w tym wydawnictwie teksty mają bardzo dobrą podstawę źródłową, wykorzystują podstawową literaturę przedmiotu, są oryginalne i dotykają faktycznie problemów słabiej zbadanych bądź stanowią podsumowanie dotychczasowych [] prowadzonych badań i porządkują w niektórych aspektach ich wyniki. Prawie wszystkie teksty są autorstwa badaczy, którzy wcześniej mieli w swych peregrynacjach naukowych do czynienia z województwem bełskim. Z recenzji dr. hab. Dariusza Rolnika, prof. UŚ
Problematyka opracowania trafnie wypełnia lukę publikacyjną na rynku wydawniczym, bowiem w sposób kompleksowy pokazuje zagadnienia i związki polityki pieniężnej oraz zrównoważonego rozwoju. To, co wyróżnia monografię na tle zbliżonych opracowań, to wyeksponowanie kontekstu obligacji w badaniachRecenzowane opracowanie ma wiele zalet, które wynikają m. in. z jego interdyscyplinarności, spojrzenia na problemy w sposób globalny i kompleksowy. Jak uprzednio wskazywano, ta kompleksowość podejścia czyni monografię atrakcyjną dla szerokiego kręgu odbiorców (czytelników), począwszy od naukowców, doktorantów i studentów zainteresowanych zarządzaniem (w tym finansami) z perspektywy realizowanych studiów, pogłębiania teorii oraz prowadzonych badań naukowych czy tematyki realizowanych/odbywanych zajęć, po praktyków mających do czynienia z polityką pieniężną i rozwojem zrównoważonym w ramach pracy zawodowej. Do grupy odbiorców można zaliczyć także te osoby, które chcą pozyskać lub pogłębić swoją wiedzę na temat polityki pieniężnej, bowiem monografia szczegółowo wyjaśnia i porządkuje podstawowe definicje i teorie z tego obszaru wiedzy. Z recenzji prof. dr hab. Magdaleny ZiołoUniwersytet Szczeciński
[] praca została przygotowana przez dwie Autorki: doświadczoną naukowczynię, ekspertkę w zakresie nowych technologii i ich wykorzystania w procesie dydaktycznym, dr hab. Lidię Pokrzycką, prof. UMCS, oraz praktyczkę z doświadczeniem pracy w korporacjach Paulinę Niedziółkę.Autorki połączyły wspólne zainteresowania problematyką wykorzystania nowych technologii informacyjnych i komunikacyjnych w procesie uczenia i samokształcenia, zarówno na uczelniach, jak i w przedsiębiorstwie.[] Książka zawiera wiele ciekawych informacji, a wybrane przykłady można potraktować jako rekomendacje Autorek, mogące posłużyć za wzór i inspiracje do działań w obu obszarach e-learningu. Z recenzji dr hab. Małgorzaty Molędy-Zdziech, prof. SGH
Tematyka publikacji dotyczy problemów praktycznie dotychczas nieprzebadanych w polskiej historiografii. Są one związane z funkcjonowaniem demokracji bezpośredniej, w jej [] międzysejmowym wymiarze. Poselstwa wysyłane przez szlachtę z różnego typu sejmików, jak też zjazdów związanych ze zwoływaniem pospolitego ruszenia (okazowania, popisy) niewątpliwie stanowiły swoisty suplement do opinii wyrażanych przez lokalne społeczności w instrukcjach, w które wyposażano posłów wysyłanych na sejm walny. []Recenzowana książka, poświęcona dziejom wewnętrznym Rzeczypospolitej w drugiej połowie XVII wieku, jest kolejną ważną pracą prof. Leszka A. Wierzbickiego. Znacznie poszerza stan wiedzy na temat aktywności szlachty koronnej w czasach panowania Michała Korybuta Wiśniowieckiego i Jana III Sobieskiego, jak też przynosi szereg nowych informacji o stosunku narodu politycznego do wielu bieżących problemów z zakresu polityki, wojskowości, ekonomii, czy też prawa. Wykorzystano w niej szereg źródeł, które nie funkcjonowały dotąd w obiegu naukowym. Z recenzjidr. hab. Konrada BobiatyńskiegoZakład Historii Nowożytnej Uniwersytetu Warszawskiego
Recenzowana monografia buduje bardzo dziś potrzebną platformę do dyskusji oraz refleksji [], jest interesującym i wartościowym studium opisowo-analitycznym na temat zagadnień nierówności wynagrodzeń w przedsiębiorstwach produkcyjnych ze zróżnicowanym zaawansowaniem technologicznym. Podjęty przez autora obszar tematyczny jest aktualny i istotny dla teorii i praktyki, łącząc takie dyscypliny naukowe, jak ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu, a także psychologia pracy []. Krąg potencjalnych odbiorców publikacj: świat nauki, w tym pracownicy dydaktyczni, którzy mogą wykorzystać książkę na zajęciach ze studentami; studenci i doktoranci; menedżerowie i specjaliści ds. finansów. Z recenzji dr hab. Anny Rogozińskiej-Pawełczyk, prof. UŁ
Przedstawiona do recenzji monografia to interesująca i ważna pozycja, wnosząca do dyskusji naukowej na temat animacji kultury i roli animatora ważny głos w kwestiach związanych z profesją animatora kultury, przede wszystkim dotyczących profesjonalnych kompetencji, satysfakcji z pracy oraz zaangażowania w nią. Szczególna wartość książki polega na tym, iż prezentuje ona wyniki najnowszych badań empirycznych, zrealizowanych w ramach autorskiego projektu badań wśród animatorów kultury aktywnych na terenie województwa lubelskiego. Autorzy włączają się swoją pracą w posiadający już tradycje nurt badań nad profesją animatora kultury, a jest to zadanie niełatwe, ponieważ, jak sami przyznają, profesja ta jest wieloznaczna, nieoczywista, bez granic. Trudno o lepsze uzasadnienia dla badań, bowiem właśnie takie żywe obszary życia społecznego stanowią niewyczerpane źródło aktualnych i ciekawych pytań badawczych. Z recenzji dr hab. Sylwii Słowińskiej, prof. UZ
Monografia dotyczy niezwykle istotnej problematyki zwiększających się nierówności dochodowych we współczesnym świecie, zwłaszcza w kontekście wyzwań społeczno-gospodarczych. W czasach narastających nierówności i utrzymujących się obszarów ubóstwa spółdzielnie socjalne mogą efektywnie przeciwdziałać wykluczeniu społecznemu. Mimo poprawy sytuacji niektórych polskich rodzin wynikającej z programów transferów socjalnych, realizowanych w II połowie drugiej dekady XXI wieku, nie zaniknęły przesłanki funkcjonowania spółdzielni socjalnych. Kontekst społeczno-gospodarczy, w którym funkcjonują spółdzielnie socjalne, pokazuje, że wciąż istnieją grupy defaworyzowane, którym niezbędna jest pomoc. Autorzy umożliwiają Czytelnikom zgłębienie zarówno teoretycznych podstaw modelu cyklu życia organizacji w zarządzaniu spółdzielnią socjalną, jak i praktycznych obserwacji wynikających z badań empirycznych. Dzięki temu monografia stanowi kompendium wiedzy, co może być niezmiernie wartościowe zarówno dla praktyków zarządzania, jak i naukowców zainteresowanych tematyką spółdzielni socjalnych. Badania są istotne dla osób, które mogą powoływać spółdzielnie socjalne, gdyż dostarczają wiedzy i narzędzi potrzebnych do skutecznego zarządzania takimi organizacjami. Wiedza ta może być również cenna dla ustawodawców i innych interesariuszy, umożliwiając opracowanie lepszych strategii wsparcia oraz regulacji prawnych, które będą sprzyjały rozwojowi i stabilności spółdzielni socjalnych. Podejście Autorów wskazuje na to, że praca nie jest jedynie zimną analizą danych i teorii, ale zaangażowanym spojrzeniem na prawdziwe życie i jego wyzwania. Należy także z głębokim uznaniem docenić empatię, z jaką Autorzy monografii podchodzą do omawianego zagadnienia i uczestników prowadzonych badań. Wartość tej postawy jest nie do przecenienia, gdyż dodaje głębi i autentyczności samej pracy naukowej. Dr hab. Bartosz Jóźwik, prof. KULInstytut Ekonomii i FinansówKatolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
Książka dr Agnieszki Kruk jest oryginalną, naukowo i poznawczo interesującą oraz merytorycznie wartościową rozprawą poświęconą problematyce przekładu na język polski literatur afrykańskich tworzonych w języku portugalskim. Autorka postawiła sobie za cel analizę polskich przekładów wybranych utworów pisarzy afrykańskich: Mozambijczyka Mii Couto, Angolczyków Pepeteli i Jos Luandino Vieiry oraz twórcy z Wysp Zielonego Przylądka Baltasara Lopesa pod kątem zastosowanych przez ich tłumaczy (Michał Lipszyc, Olga Stanisławska, Dorota Woicka i Zuzanna Jakubowksa oraz Krystyna i Wojciech Chabasińscy) strategii przekładu tych elementów oryginału, które stanowią o ich specyfice i radykalnej obcości dla polskiego czytelnika. Autorka słusznie wskazała na wielojęzyczność zawartą w oryginalnych tekstach portugalskojęzycznych, wynikającą z wplatania w portugalszczyznę słów pochodzących z języków afrykańskich, oraz na obecność w tekstach oryginałów odniesień do lokalnych realiów, zwyczajów i wierzeń jako na elementy stanowiące szczególne wyzwania dla tłumaczy. () Dr Agnieszka Kruk poddała rzetelnej, szczegółowej, miejscami wręcz drobiazgowej, analizie strategie stosowane przez tłumaczy, aby oddać w przekładzie specyfikę literatur afrykańskich, zanurzonych w oralności, a niekiedy również swoisty styl autorów. Z recenzji dr hab. Renaty Daz-Szmidt
Książka Arteterapia w resocjalizacji penitencjarnej wybrane konteksty jest wyjątkowym źródłem informacji na temat wykorzystania arteterapii w systemie penitencjarnym. Autorzy dokładnie analizują i prezentują różne aspekty i konteksty, w jakich arteterapia może być użyta w celu wspierania procesu resocjalizacji osadzonych.Książka wyróżnia się swoim interdyscyplinarnym podejściem do arteterapii w kontekście resocjalizacji. Autorzy biorą pod uwagę zarówno aspekty psychologiczne, pedagogiczne, socjologiczne, jak i organizacyjne, związane z procesem resocjalizacji, i prezentują arteterapię jako narzędzie skuteczne na poziomie jednostki i grupy więźniów. To kompleksowe podejście jest szczególnie wartościowe, ponieważ podkreśla różnorodność możliwych kontekstów i celów, w jakich arteterapia może być stosowana. Książka jest wzbogacona o scenariusze zajęć, co ułatwia czytelnikom zrozumienie, jak teorię można przekształcić w praktykę. Te praktyczne wskazówki i przykłady pomogą terapeutom i innym profesjonalistom w systemie penitencjarnym w planowaniu i wdrażaniu własnych programów arteterapeutycznych. Książka podkreśla znaczenie roli arteterapeuty jako specjalisty, który jest w stanie dostosować terapię do indywidualnych potrzeb osadzonych. Autorzy analizują także wyzwania związane z pracą w trudnym środowisku więziennym i zapewniają wskazówki dotyczące budowania relacji z osadzonymi oraz zarządzania grupowymi sesjami arteterapeutycznymi.Książka Arteterapia w resocjalizacji penitencjarnej wybrane konteksty to cenna publikacja, która oferuje kompleksowe spojrzenie na wykorzystanie sztuki w procesie resocjalizacji osadzonych. To źródło inspiracji i wiedzy zarówno dla profesjonalistów pracujących w systemie penitencjarnym, jak i badaczy zainteresowanych terapią sztuką w kontekście resocjalizacji. Książka otwiera drzwi do zrozumienia potencjału sztuki w transformacji życia osadzonych. Z recenzji dr. hab. Pawła Maciaszczyka, prof. ucz.
Przedstawione w publikacji rozważania i analizy nie wyczerpują readaptacyjnego potencjału tkwiącego w kategorii zadowolenia z życia, jednak w ocenie Autorki mogą stać się inspiracją do dalszej eksploracji i podejmowania prób ich włączenia nie tylko w dyskurs pedagogiki resocjalizacyjnej, ale przede wszystkim w pedagogiczną praktykę oddziaływań penitencjarnych, Ze względu na liczne walory zatrudniania osób skazanych postuluje się podjęcie nowych inicjatyw na rzecz ich aktywizacji zawodowej. Bardzo słusznie uznając wyższość personalistycznego u humanistycznego podejścia do człowieka nad determinizmem biologicznym i społecznym, w badaniach wkupiono się na zasobach skazanych, które z jednej strony stanowią barierę ochronną przed czynnikami ryzyka, a z drugiej kształtują dojrzałą istotę odpowiedzialną za siebie, sprawującą kontrolę nad własnym życiem i mającą poczucie sprawstwa, co niezbędne jest w uzyskaniu przemiany wewnętrznej która stanowi cel maksymalny w resocjalizacji. Z recenzji ks. dr. hab. Kazimierza Pierzchały, prof. KUL
O książce Andrzeja Radomskiego mogę stwierdzić, że jest takim udanym kompromisem. Nie ma wątpliwości, że napisał ją badacz doświadczony w eksploracji fenomenów cyfrowych, znający dobrze techniczną stronę swojego warsztatu pracy, zarówno od strony dedykowanych programów, jak samej logiki tworzenia narzędzi badawczych przy pomocy języka programowania [] Olbrzymią zaletą tej książki jest umiejętne łączenie wiedzy o historycznym rozwoju kultury, wraz z towarzyszącym temu namysłem filozoficznym i kulturoznawczym, z wiedzą na temat powstawania w tym procesie historycznego rozwoju technologii cyfrowych jako fenomenów powiązanych z wieloma obszarami kultury filozofią, etyką, estetyką, a także gospodarką i polityką. To bardzo ważne, z doświadczenia seminaryjnego i konferencyjnego wiem, że dla wielu ortodoksyjnych humanistów technologia cyfrowa wyskakuje raczej jak dżin z butelki, a nie wyrasta z rozległej tradycji cywilizacyjnej. Wywód Andrzeja Radomskiego ma szanse to przeświadczenie zmienić, co będzie jego wielkim sukcesem. Z recenzji dr. hab. Wiktora Wernera, prof. UAM
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
