Monografia prezentuje wartościowe i oryginalne teoretyczno-empiryczne ujęcie tej przestrzeni edukacyjnej, w której dążymy do zbudowania jedności mimo zróżnicowań. Studium to jest bez wątpienia interesującą i cenną propozycją wydawniczą, przeznaczoną dla szerokiego kręgu odbiorców – zarówno naukowców, jak i praktyków, nauczycieli, terapeutów i tych, którzy z troską i zaangażowaniem uczestniczą w budowaniu dobrej szkoły dla wszystkich.
Z recenzji prof. dr hab. Joanny Głodkowskiej
Tom Słownika stereotypów i symboli ludowych poświęcony Roślinom objął już trzy zeszyty: Zboża, Warzywa, przyprawy i rośliny przemysłowe oraz Kwiaty. Obecnie oddajemy w ręce Czytelnika kolejny, czwarty zeszyt, który zawiera językowo-kulturowe obrazy Ziół. Jest to rodzaj ludowego „zielnika”, gatunku mającego w Polsce wieloletnie tradycje, sięgające słynnego Zielnika Syreniusza, wydanego w Krakowie w roku 1613. Nasz „zielnik” zawiera informację o kilkudziesięciu (dokładnie – 72) „roślinach zielnych” (jak się oficjalnie przyjęło mówić) najbardziej znanych w tradycyjnej kulturze ludowej, w środowisku wiejskim. Nie jest to jednak opis oparty na wiedzy naukowej, botanicznej, medycznej czy technicznej, lecz opis kulturowy, ściślej mówiąc – etnolingwistyczny, czyli antropologiczno-kulturowy.
Od redaktora
Tom jest osiągnięciem naukowym. […] Będzie dobrze służył wielu dyscyplinom polskiej humanistyki […], pomnaża w stopniu wysokim nasza wiedzę o mediach i języku „medialnym”. Zagadnienie jest fascynujące poznawczo zarówno dla lingwistyki, jak i nauk społecznych (medioznawstwa, teorii kultury, psychologii społecznej, politologii) z kilku powodów. Po pierwsze, media stały się we współczesnym świecie dominującą siłą napędową cywilizacji, a internet, korona mediów, podstawą funkcjonowania jednostek, mniejszych i większych grup aż po wymiar globalny. Po wtóre, w dwóch ostatnich dekadach XX wieku dokonała się rewolucja w przyswajaniu wiedzy, kultura pisma została zastąpiona przez nową kulturę piśmienności elektronicznej; ta nowa kultura jest silnie powiązana z najnowocześniejszymi mediami. Po trzecie, we wszystkich mediach, także w mediach najnowszej generacji, język nadal pełni rolę najważniejszą i wciąż jest kodem wiodącym, jednak narażonym na działanie medialnych mód, kultów i fascynacji.
Z recenzji prof. dr. hab. Kazimierza Ożoga
Książkę uznaję za bardzo wartościową. Z pewnością okaże się ona ważną lekturą dla wszystkich zainteresowanych problematyką współczesnych przeobrażeń rzeczywistości społecznej za sprawą nowych technologii. Będzie pożytecznym źródłem wiedzy i wzorców analitycznego myślenia w tym polu dla studentów filozofii, komunikowania i mediów, kulturoznawstwa, dziennikarstwa, socjologii.
Ryszard W. Kluszczyński
Trawestując znane powiedzenie, można rzec, iż to nie my używamy mediów, lecz media używają nas. Proponowana książka nader udatnie problematyzuje rozmaite spięcia pól technologii, kultury, antropologii i filozofii. Pokazuje jak kategorie medialne płynnie przechodzą w kategorie ontologiczne, performatywne, biologiczno-cielesne, wreszcie post-człowiecze. Autorzy może nie zawsze oferują odpowiedzi, ale za to zawsze stawiają Te najważniejsze pytania.
Bogusław Skowronek
Filozofia, kulturoznawstwo i antropologia – to trzy główne perspektywy badawcze wyznaczające multidyscyplinarne ujęcie problematyki teorii mediów zaprezentowane w tej książce. Trzy różne osobowości Autorów, trzy wyraziste propozycje teoretyczne, ale w istocie podobne próby poszukiwania fundamentalnych rozstrzygnięć teoretycznomedialnych. Ten „projekt” nie tylko zasługuje na uwagę, on domaga się, po pierwsze, głębokiego namysłu, po drugie, zachęca, by nie powiedzieć prowokuje, do polemiki i dyskusji. Bez takich autorskich prób przemyślenia roli mediów w czasach bio-techno-logii nasza wiedz na temat świata w jakim przyszło nam żyć będzie nie tylko niepełna, będzie ona po prostu uboga.
Piotr Zawojski
Dzisiejsze media nie są tym samym, co wczorajsze, tym bardziej nie wiemy, czym będą media jutrzejsze. Pomagając czytelnikowi odnaleźć się w tej niepewności, każdy z autorów prowadzi go własną ścieżką. Razem napisali książkę dla tych, którzy nie boją się intelektualnych wyzwań.
Piotr Zwierzchowski
Główną zaletą monografii jest wieloaspektowe podejście do zależności występujących między objawami ADHD i wykolejenia społecznego. Pod tym względem różni się ona na korzyść od innych opracowań podejmujących tę problematykę, które najczęściej koncentrują się jedynie na roli wybranych czynników determinujących rozwój tej kategorii zaburzeń zachowania.Wysoką wartość poznawczą książki zapewniają empirycznie zweryfikowane dane oparte na wynikach badań przeprowadzonych w kraju i za granicą. Należy podkreślić, że Autor nie ukrywa tych wyników, które ujawniają niedostatki obecnego modelu resocjalizacji nieletnich oraz niską skuteczność oddziaływań stosowanych przez Młodzieżowe Ośrodki Wychowawcze.Monografia ukazuje się w okresie dużego zainteresowania problematyką skuteczności działania wymiaru sprawiedliwości, systemu prewencji oraz resocjalizacji przestępców, w tym nieletnich. Wynika to z wielu powodów, do których należy zaliczyć także utrzymywanie się wysokiego wskaźnika przestępczości młodzieży i dorosłych. Z tych względów należy oczekiwać, iż niniejsza książka spotka się z zainteresowaniem szerokiego grona czytelników, m.in. pracowników naukowych i studentów uczelni wyższych, psychologów, pedagogów, prawników i pracowników socjalnych.
Tom Wartości w językowo-kulturowym obrazie świata Słowian i ich sąsiadów. t. 6. Jedność w różnorodności. Wokół słowiańskiej aksjosfery (2019) jest kolejną pozycją aksjologiczną przygotowaną przez międzynarodowy zespół etnolingwistów.
Badania psychologicznych aspektów religijności należą do głównych zadań psychologii religii. Wynika to z faktu, że psychologia religii jest nauką „praktyczną”, której wyniki – bazujące na naukowych metodach badań – służą różnym formom pomocy ludziom. Staje się to szczególnie ważne obecnie, gdy mamy do czynienia z postępującym procesem wydłużania się życia człowieka, a wraz z tym związanym wzrastającym segmentem ludzi starszych. Z tego względu książka Elżbiety Rydz i Anny Tychmanowicz „Religijność seniorów. Uwarunkowania i funkcje”, merytorycznie i interesująco prezentująca zagadnienia struktury i funkcji religijności osób starszych, doskonale wpisuje się w aktualne potrzeby naukowe. […] Recenzowana książka stanowi doskonałe kompendium wiedzy dla osób zainteresowanych psychologicznym wymiarem religijności w okresie późnej dorosłości oraz powiązań religijności ze sferą osobowości, głównie poczuciem własnej skuteczności, satysfakcją z życia, tendencją do przebaczania, postawą przebaczenia i subiektywnym poczuciem zdrowia. Warto także zaznaczyć, że książka pozwala sformułować praktyczne wnioski pomocne dla pracy z osobami starszymi, np. w kontekście ich jakości życia.
Z recenzji ks. dr. hab. Dariusza Kroka, prof. UO
Szósty tom Słownika gwar Lubelszczyzny zatytułowany Pokarmy zawiera 2560 haseł wzbogaconych 31 ilustracjami i 67 mapami językowymi. Stanowi odrębną całość tematyczną, poświęconą tradycyjnym potrawom ludowym z mąki, mleka, wody, ziemniaków, kaszy, kapusty, grochu, warzyw, owoców, mięsa, kości. Przedmiotem opisu są nazwy pokarmów, naczyń kuchennych, części pieca kuchennego i pieca chlebowego oraz sposobów przygotowania potraw i pieczenia chleba. Nie jest to kulinarna mapa Lubelszczyzny, księga kucharska czy zbiór przepisów, ale odzwierciedlenie pamięci i świadomości językowej mieszkańców wsi zamkniętych w nazwach pokarmów i sposobach ich przygotowania. Każde hasło słownikowe jest szczególnym znakiem pamięci, odwołującym się do domu rodzinnego oraz tradycji lokalnej i regionalnej, przekazywanej z pokolenia na pokolenie.
Ze Wstępu
Tematem recenzowanej monografii są dwa wielkie pojęcia obecne w rozważaniach humanistycznych „od zawsze” i ściśle ze sobą zespolone. To historia i język.
Autorzy definiują i redefiniują te pojęcia, poruszają tematy znane oraz opisują zjawiska nowe, wykorzystują dobrze zakotwiczone teorie i koncepcje naukowe, sięgają po najnowsze ujęcia, by objaśniać i interpretować lub reinterpretować dane, wchodząc w dialog z przeszłością naukowej refleksji historycznej i językowej, a także projektując jej przyszłość.
Duże wrażenie robi wielość perspektyw oglądu problemów historii i języka, wielość punktów widzenia.
Publikacja została pomyślana jako dialog badaczy reprezentujących kilka dyscyplin naukowych: językoznawców, historyków, medioznawców, komunikatywistów, metodologów nauki, filozofów, choć te etykiety nie oddają subtelności i odcieni ich rozważań. Czytelnicy o takich zainteresowaniach powinni znaleźć w niej szeroką panoramę poglądów, propozycji oraz pytań i odpowiedzi, jak i pytań bez odpowiedzi. Książka poświęcona dwóm pojęciom: językowi i historii stanowi inspirację do samodzielnych refleksji.
Z recenzji prof. dr hab. Małgorzaty Kity
Podręcznik do wykładów i ćwiczeń z Podstaw dydaktyki wychodzi naprzeciw wymaganiom, jakie stawia się studentom - przyszłym nauczycielom w zakresie wiedzy dydaktycznej. Zawiera koncepcje kształcenia nauczycieli wraz z ich praktycznymi implikacjami, w których poruszane są szczegółowe zagadnienia o charakterze pedeutologicznym oraz odwołujące się do współczesnych koncepcji kształcenia nauczycieli. Jego istotnym novum jest opracowanie i dobór treści zgodnie z obowiązującym standardem kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu nauczyciela z dnia 25 lipca 2019 roku. Oprócz teorii z zakresu dydaktyki ogólnej, przedstawionej na sposób kompendium, podręcznik ma część praktyczną w postaci scenariuszy zajęć ze studentami oraz kart pracy do wykorzystania na ćwiczeniach lub konwersatoriach. Zaproponowane w nim strategie, metody nauczania-uczenia się i formy pracy bazują przede wszystkim na aktywności studenta, wykorzystują nauczanie hybrydowe, myśl konstruktywistyczną oraz nauczanie wyprzedzające. Zajęcia praktyczne realizowane na podstawie scenariuszy z podręcznika sprzyjają nabywaniu przez studentów kompetencji kluczowych, niezbędnych w procesie uczenia się przez całe życie, zwłaszcza rozumienia i tworzenia informacji, kompetencji cyfrowych, osobistych i społecznych oraz świadomości i ekspresji kulturalnej. Podręcznik uwzględnia najnowszą wiedzę psychologiczną, pedagogiczną i dydaktyczną dotyczącą procesu kształcenia i wychowania, popartą badaniami własnymi autorki, a także jej wieloletnim doświadczeniem w pracy dydaktycznej ze studentami i czynnymi zawodowo nauczycielami.
Przemiany paradygmatyczne, zarówno na gruncie pedagogiki specjalnej, psychologii rehabilitacji, jak i w obrębie psychologii stresu i radzenia sobie z nim, a także odzwierciedlone w powstaniu i rozwoju psychologii pozytywnej wyznaczyły nowe podłoże wyjaśniania konsekwencji nabycia trwałej niepełnosprawności ruchowej. Uwypuklona została kategoria „pozytywności”, odnosząca się do konstruktywnych, rozwojowych przeobrażeń, pozytywnych doświadczeń, aspektów sprzyjających prowadzeniu dobrego, sensownego i satysfakcjonującego życia, mimo posiadanych ograniczeń […] W ramach nowych ustaleń badawczych, wskazujących na możliwości zaradcze i transformacyjne człowieka doznającego zdarzeń traumatycznych, szczególnie nieszczęśliwych okoliczności, analizie poddawane są skutki nabycia niepełnosprawności ruchowej, z uwzględnieniem przeobrażeń pozytywnych oraz funkcjonowanie osoby ich doświadczającej, obejmujące poczucie szczęścia, spełnienia, odnajdywanie znaczenia itp. Zarysowany nowy trend badań, dostarczający interesujących informacji, nie pozwala na obecnym etapie rozwoju sformułować wystarczającego opisu i wyjaśnienia dla pozytywnych konsekwencji nabycia trwałej niepełnosprawności ruchowej. Dokonywane wstępne eksploracje w tym zakresie dowodzą wprawdzie występowania różnorodnych pozytywnych doświadczeń u osób z tego typu niepełnosprawnością, jednakże w niewielkim jeszcze stopniu tłumaczą ich strukturalne i funkcjonalne właściwości. Uzasadnia to potrzebę podejmowania szeroko zakrojonych przedsięwzięć badawczych, zorientowanych na ustalenie natury konsekwencji pozytywnych, jej uwarunkowań i powiązań z innymi zjawiskami wpisującymi się w funkcjonowanie osób z nabytymi ograniczeniami ruchowymi.
fragment Wstępu
Autorka opracowania wywiązała się z postawionego zadania wręcz wzorcowo. Temat Obraz wroga Polski we współczesnej politycznej prasie narodowej nie budzi zastrzeżeń. (…) Na uwagę zasługuje wręcz benedyktyńska praca w odniesieniu do źródeł. Przeanalizowano około 1000 artykułów z 22 periodyków, a także publicystykę i opracowania naukowe. Taka szeroka baza źródłowa umożliwiła sformułowanie niebudzących wątpliwości wniosków. Zastosowany sposób narracji z użyciem wykresów i grafów jest wręcz wzorcowy dla analizy ilościowej. Autorka w pełni zachowała zasadę sine ira et studio, a podejście interdyscyplinarne umożliwiło wieloaspektową prezentację zagadnienia. (…) Konkludując, w sposób wszechstronny i przejrzysty ukazany został obraz wroga w prasie narodowej. Praca spełnia więc wymogi poprawności merytorycznej, trafności doboru źródeł i efektywności spożytkowania literatury przedmiotu. Szeroko zakrojony obszar badań ułatwił Autorce sformułowanie odważnych generalizacji, które zgodnie z opinią Karla Poppera są bardziej cenne niż odporne na krytykę studia bardzo wąsko zakrojonego problemu badawczego. Podsumowując, pracę uznaję za jedną z bardziej znaczących w odniesieniu do badanej tematyki.
Z recenzji dr. hab. Grzegorza Radomskiego, prof. UMK w Toruniu
Recenzowana praca stanowi naturalną kontynuację zbiorowej monografii zatytułowanej Polska krytyka teatralna XIX wieku. Postaci i zjawiska, pod redakcją Moniki Gabryś-Sławińskiej (Lublin 2017). Tym samym tom wpisuje się w nurt zainteresowań krytyką teatralną tak silnie obecny we współczesnych badaniach teatrologicznych, stanowiąc jego uzupełnienie w odniesieniu do zjawisk tego nurtu w kulturze XX wieku. […] Część pierwsza przynosi uporządkowane chronologicznie artykuły poświęcone krytykom XX wieku i ich myśli teatralnej, część druga – rozważania skupione wokół wybranych zagadnień i problemów typowych dla dwudziestowiecznego myślenia o dokonaniach krytycznych.
Z recenzji dr hab. Anny Sobieckiej, prof. Akademii Pomorskiej w Słupsku
Ze zgromadzonych w książce tekstów wyłania się spojrzenie na dziedzictwo artystyczne Lublina poszczególnych epok historycznych w duchu podsumowania dotychczasowych ustaleń badawczych. Zarazem wiele z prac podkreśla decydujące osiągnięcia i zjawiska, które wyznaczały dynamikę przemian tkanki urbanistycznej i artystycznej miasta. W ten sposób opracowanie to w pewnym stopniu wydobywa tzw. węzłowe okresy dla przemian i rozwoju sztuki Lublina, które określiły jej charakter i jako takie stanowią najważniejsze punkty odniesienia dla zrozumienia palimpsestowej struktury dziedzictwa artystycznego miasta. Zdajemy sobie sprawę, że wiele wątków z tej bogatej historii zostało pominiętych czy omówionych przyczynkowo, w duchu postulatów zachęcających do podjęcia badań szczegółowych. Mając świadomość wybiórczego charakteru poszczególnych tematów, niniejszą publikację traktujemy więc jako przyczynek do wyznaczenia kolejnych obszarów badawczych oraz jako próbę spojrzenia na znane tematy w perspektywie nowoczesnych badań i metodologii. Mamy też nadzieję, że oddawana dziś do rąk Czytelników publikacja zainicjuje nowy etap dyskusji nad spuścizną artystyczną Lublina i wskaże kolejne perspektywy badań na przyszłość.Od Redakcji (fragment)
Monografia Jolanty Panasiuk ma walory, które dotyczą nie tylko bogatego materiału badawczego, ale też nowoczesnego podejścia do zagadnień opisu zaburzeń mowy u osób po uszkodzeniach lewej półkuli mózgu. Autorka wyszła poza ramy lingwistycznej analizy zaburzeń afatycznych z konstatacją miejsca uszkodzenia w ośrodkowym układzie nerwowym, które to podejście dominowało w prowadzonych badaniach klinicznych. Przedmiotem rozważań nie jest jedynie afazja, lecz człowiek z poważnym defektem mowy. Autorka należy do pierwszych badaczy w kraju, którzy podjęli kierunek badań zainicjowany przez Olivera Sacksa w 1979 r. w odniesieniu do pacjentów psychiatrycznych w Anglii i Aleksandra R. Łurię w Rosji z początkiem lat 70. ubiegłego wieku w odniesieniu do chorych neurologicznie.
Jolanta Panasiuk w badaniach odeszła od statycznego pojmowania afazji i zanalizowała to zjawisko dynamicznie w ujęciu rozwojowym. To pozwoliło Jej spojrzeć na osobę z uszkodzeniem mózgu, która podejmuje próby radzenia sobie w codziennych sytuacjach życiowych, przezwyciężania trudności w komunikowaniu się z otoczeniem. Opisała również problemy osób chorych w spostrzeganiu i ocenie ich sytuacji, wskazała na braki w rozumieniu emocji, motywacji i kontroli własnych zachowań. Dzięki takiemu podejściu konstatowała różnice w zachowaniach wielu chorych, niezależnie od natężenia zaburzeń mowy. […] Autorka jest także świadoma, że stan funkcjonalny badanych osób nie jest trwały, może być modyfikowany przez różne czynniki dodatkowe: organiczne, psychologiczne, sytuacyjne. Dlatego chorych badała w przedziale kilku tygodni, kilku miesięcy, a nawet kilku lat. Takie podejście ma uzasadnienie w postępach neurofizjologów, psychofarmakologów, neurologów, którzy dokumentują znaczenie plastyczności ośrodkowego układu nerwowego oraz mechanizmów adaptacyjnych, decydujących o kompensacji zaburzeń, co jest wyznacznikiem skuteczności oddziaływań rehabilitacyjnych logopedów, neuropsychologów i neuropsychiatrów.
Z recenzji prof. dra hab. Marcelego Klimowskiego
Prezentowany tom jest trzecim z serii Ciało, strój biżuteria w kontekście przemian kulturowych, społecznych i politycznych. Cykl tematyczny rozpoczęliśmy w tomie pierwszym od rozważań tytułowych zagadnień osadzonych w kontekstach XIX wieku, w tomie drugim rozpatrywane były one w uwarunkowaniach pierwszej połowy XX wieku. W odróżnieniu od dwóch pierwszych tomów, tom trzeci dotyczy kwestii znanych – przynajmniej po części – z autopsji autorom publikowanych w nim artykułów. Mankamentem tej sytuacji jest z jednej strony brak bezpiecznego dystansu czasowego, i co się z tym wiąże – możliwości przejęcia obiektywnych perspektyw obserwacji badanych zjawisk. Z drugiej strony jednak naszym atutem jest możliwość wydobycia tych ważnych, ale pozornie mało efektownych kwestii, które z historycznego oddalenia dla badaczy następnych pokoleń mogą przedstawiać się mgliście lub zniknąć z pola widzenia w gąszczu na pozór bardziej ważkich faktów.
Ze wstępu
Tom Rośliny jest kontynuacją długofalowej zespołowej pracy badawczej, rozpoczętej w środowisku lubelskim w roku 1976 […] i realizowanej z różnym natężeniem do dziś. Cały Słownik zaplanowano na 7 tomów, które będą dotyczyć kolejno (w porządku biblijnego stwarzania świata) następujących działów: I. Kosmos, II. Rośliny, III. Zwierzęta, IV. Człowiek, V. Społeczeństwo, VI. Religia, demonologia, VII. Czas, przestrzeń, miary, kolory.
Celem Słownika stereotypów i symboli ludowych jest syntetyczne przedstawienie tradycyjnego obrazu świata utrwalonego w ludowym języku, w folklorze, wierzeniach i obrzędach. Kultura ludowa jest integralną częścią polskiego dziedzictwa narodowego, niesie uniwersalne wartości humanistyczne i estetyczne, stanowiące o naszej wspólnotowej tożsamości. Z uwagi na przemiany współczesnego modelu życia i odchodzenie w przeszłość chłopskiej formacji kulturowej, dla zachowania ciągłości pokoleniowej ważne jest jej udokumentowanie i ocalenie od zapomnienia.
Zainteresowanie naszego partnera inną osobą często wzbudza negatywne emocje oraz jest przyczyną wielu nieporozumień i konfliktów. Emocją pojawiającą się w tym kontekście jest zazdrość, której nasilenie oraz sposoby doświadczania i manifestacji mogą być niezwykle zróżnicowane. Często jest mylona z zawiścią, ma jednak własną specyfikę, źródła i konsekwencje. Zazdrość od wielu lat stanowi obiekt licznych analiz literackich oraz naukowych, chociaż na gruncie polskim jest ona rzadko badana. Celem książki jest analiza sposobów przejawiania się zazdrości u Polaków oraz przyczyn jej nasilenia lub osłabienia. Wyniki badań pokazują, że zazdrość jest emocją często występującą w związkach romantycznych, a jej przyczyny mają zróżnicowane podłoże osobowościowe oraz sytuacyjne. Pozycja ta jest skierowana do psychologów, terapeutów, studentów, ale też do wszystkich, których interesuje tematyka zazdrości oraz funkcjonowania bliskich związków.
Maria Wojtak proponuje nową interpretację ram poznawczych polskiej genologii postrzega ją jako otwartą przestrzeń badawczą, która jest formowana metodologicznie przez różne style myślowe. Porządkując tę przestrzeń, nie tylko docenia rozmaitość możliwych perspektyw i wielość propozycji badawczych, przekonuje także, że są one komplementarne. Nie ma potrzeby porównywania poszczególnych ujęć czy wartościowania funkcjonujących typologii [...]. Najważniejsze, by przyjmowane założenia teoretyczne (wraz z aparaturą pojęciową) i analityczne aplikacje tworzyły spójną całość oraz by pozwalały objąć naukową refleksją nieprzebrane bogactwo zjawisk komunikacyjnych. Taką właśnie postawę Autorka przedstawia w książce i taką od lat prezentuje, z podziwu godną konsekwencją trzymając się stopniowo wypracowywanego i wciąż doskonalonego instrumentarium badawczego. Nie narzuca innym swojego punktu widzenia, a jednak dzięki klarowności i nośności analitycznej przedstawianej przez siebie koncepcji (zawsze sprawdzanej na materiale, na tekstach występujących w różnych dziedzinach komunikacji) - niepostrzeżenie zyskuje całe rzesze nieformalnych uczniów i współpracowników. W ten sposób urzeczywistnia się idea zawarta w słowach genologia to styl myślowy.- z opinii wydawniczej dr hab. Anny Wojciechowskiej, prof. UZ
Opracowanie jest poświęcone relacjom dzieci w wieku przedszkolnym na temat różnych przejawów życia: świadomości własnej płci i seksualności, wiary w Boga i odniesień do ludzi Kościoła, rozumienia czasu i językowych sposobów jego ujmowania, postrzegania ludzi dorosłych, własnego początku, stanu aktualnego i przyszłości, rywalizacji z innymi dziećmi oraz przejawów dziecięcego myślenia. W wypowiedziach dzieci Autorka szuka odpowiedzi na pytania dotyczące tego, jak i na jakich podstawach kształtuje się wiedza dziecka o nim samym i o świecie, w którym żyje. Na drugim niejako planie obserwacji znajduje się problem języka, warstwa językowa wypowiedzi dziecięcych. Tak opisana perspektywa opisu ze względu na postawione przez Autorkę cele jest ze wszech miar funkcjonalna i godna akceptacji. Biorąc pod uwagę sposób prezentacji, język i styl pracy oraz przede wszystkim bogaty materiał w postaci wypowiedzi dziecięcych, na których zresztą opiera się cała publikacja, powinna spotkać się z żywym zainteresowaniem rodziców i opiekunów dzieci, nauczycieli przedszkola, pedagogów i wychowawców.
Z recenzji Prof. dr. hab. Józefa Porayskiego-Pomsty
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
