Monografia stanowi próbę prezentacji socjologicznego ujęcia stosunków międzynarodowych. Inspirację do podjęcia tematu stanowił fakt, że w literaturze przedmiotu, zarówno polskiej jak i anglojęzycznej, całościowe opracowania socjologicznych stosunków międzynarodowych są raczej nieliczne.
Celem rozprawy jest wskazanie na rolę państwowych i pozapaństwowych uczestników stosunków międzynarodowych. Stworzyło to okazję do próby wykorzystania dorobku socjologii do analizy stosunków międzynarodowych, w tym także charakterystycznych dla socjologii metod badawczych. Umożliwiło też ukazanie znaczenia aktywności jednostek i grup społecznych omawianej sfery stosunków politycznych.
Do niewątpliwie istotnych zagadnień, choć wciąż słabo rozpoznanych, należy określenie obecności książki w domowym wyposażeniu różnych grup społeczeństwa doby zaborów. Celem pracy jest ukazanie domowych księgozbiorów miejskiej społeczności Lublina w pierwszej połowie XIX wieku. Wybór środowiska miejskiego nie jest przypadkowy. Chociaż mieszkańcy miast nie dominowali pod względem liczbowym w krajobrazie społecznym doby Królestwa Polskiego, to jednak miasta stanowiły ważne ośrodki skupiające co prawda wciąż nieliczne środowiska umysłowe, potencjalnie zorientowane na książkowy środek przekazu. To właśnie w rozwijającej się miejskiej społeczności, obok ziemiaństwa, można upatrywać społecznych obszarów poszerzania się publiczności czytelniczej. Należy postawić pytanie, jak przedstawia się obecność książki w domowym wyposażeniu szerszej społeczności w omawianym okresie. Praca przynajmniej częściowo realizuje postulaty badań nad domowymi księgozbiorami wśród szerszych warstw społeczeństwa pierwszej połowy XIX w., wypełnia lukę w badaniach nad historią czytelnictwa i społeczną historią książki doby zaborów.
Celem badań przedstawionych w niniejszej publikacji była analiza politologiczna organizacji i funkcjonowania euroregionów na wspólnym pograniczu Polski i Słowacji. Zostały zaprezentowane teoretyczne rozważania nad istotą współpracy euroregionalnej w kontekście integracji europejskiej. Przedstawiono formy, zakres i efekty współdziałania transgranicznego. Została także dokonana analiza historyczna, strukturalna i funkcjonalna polsko-słowackich euroregionów. Badaniom poddano trzy płaszczyzny współpracy w ramach dotychczasowej działalności euroregionów: społeczno-kulturalną, gospodarczą i ekologiczną, przy uwzględnieniu projektów realizowanych tylko przez polskich i słowackich partnerów. Rozważono również możliwe i pożądane kierunki dalszego rozwoju tychże euroregionów.
Autor postawił sobie za cel zbadanie, w jakich okolicznościach i z jakich powodów w latach 1944-1989 szkoła, nauczyciel i uczeń z terenu Lubelszczyzny mogli znaleźć się w sferze zainteresowań organów bezpieczeństwa państwa, w jaki sposób inwigilowano środowisko oświatowe, jak budowano w nim agenturę, jak postępowano z niepokornymi i nieposłusznymi, a także jakie były stosunki administracji oświatowej i kierownictwa szkół z aparatem bezpieczeństwa. Skala i zakres rozpracowywania oświaty przez aparat bezpieczeństwa potwierdzają tezę, że szkoły i nauczyciele traktowani byli przez władze jako jeden z filarów systemu, obarczony istotnym zadaniem - kształtowaniem u młodych ludzi materialistycznego światopoglądu, zaangażowania w budowę socjalizmu i wspierania polityki partii. Zaprezentowane przykłady działań organów bezpieczeństwa wobec oświaty na Lubelszczyźnie dobitnie świadczą o tym, że praca szkół i nauczycieli była nadzorowana i sterowana nie tylko przez administrację oświatową i partyjną, lecz także przez te organy.
Praca poświęcona jest kształtowaniu się miejsca władz wojewódzkich w systemie planowania przestrzennego od momentu uzyskania niepodległości przez Polskę aż do czasów współczesnych. Autor - pracownik Zakładu Polityki Przestrzennej i Planowania, Wydziału Nauk o Ziemi i Gospodarki Przestrzennej UMCS - przedstawia tło teoretyczne planowania przestrzennego i rozwój ustawodawstwa, odnosząc się przede wszystkim do polskiego dorobku, lecz korzystając także z doświadczeń międzynarodowych. Ilustracją realiów wojewódzkiego planowania przestrzennego jest prezentacja jego ewolucji w wojewódzkie lubelskim. Książka zawiera również próbę uporządkowania najważniejszych pojęć oraz propozycje nowych rozwiązań modelowych, mających zwiększyć efektywność regionalnego planowania przestrzennego i poprawić jego miejsce w systemie planowania w Polsce.
Problem, jaki podjęła Autorka, jest istotny nie tylko poznawczo, ale także ze społecznego punktu widzenia. Świat pracy dwudziestego pierwszego wieku zupełnie zmienia podejście do rozwoju kariery. W rezultacie tych zmian potrzeba nowych koncepcji zapewniających teoretyczną bazę dla efektywnego i etycznego doradztwa karierowego. Przyjmując perspektywę teorii uczenia się nieplanowanych zdarzeń czy chaosu w karierach, uzyskuje się wiedzę potrzebną do zrozumienia środowiska pracy w obliczu niepewnej rzeczywistości i podpowiedzi, jak radzić sobie z nieustannymi przemianami. Warto, na co zwraca uwagę Autorka, zaakcentować znaczenie "nastawienia do zmian" i prowadzić działania doradcze w kierunku uzyskania zarówno większej otwartości na zmiany, jak też bardziej kreatywnego podejścia do kariery i życia. Potrzeba kształtowania tego typu postaw zaczyna być coraz bardziej obecna we współczesnym doradztwie kariery.
"Muzyczność w dramacie i teatrze" to książka podejmująca tyleż trudny, co pasjonujący temat. Teatr i muzyka łączy się jakby naturalnie w symbiotyczny duet, jest to jednak symbioza dwóch bardzo odmiennych semiotycznych żywiołów. Tym cenniejsza wydaje się kolejna próba metodycznego przyjrzenia się interakcji obydwu dziedzin sztuki, jaką podjęto w ramach niniejszego projektu. Biegnąc od reiteracji elementów językowych, przez chóralność dramatycznego słowa, rozliczne głosy instrumentów, taneczność struktur, aż po kampanologię i partytury beznutowe, rozważania Autorów "Muzyczności" zawierają wiele trafnych sformułowań i twierdzeń pogłębiających naszą wiedzę o teatralnej fonosferze. Wszystko to sprawia, że mamy tu do czynienia z bogatym i poręcznym kompendium wiedzy stanowiącym kluczowy punkt odniesienia (i pierwszego kontaktu) wśród prac dotyczących tego sektora badań.
Zmiany klimatyczne generują nowe wyzwania dla przedsiębiorstw. Wiążą się one z oddziaływaniem czynników społeczno-prawnych (regulacje prawne, presja organizacji ekologicznych, oczekiwania klientów) oraz z wzrastającą liczbą ekstremów pogodowych. Jak dotychczas problematyka reakcji przedsiębiorstw na wyzwania klimatyczne jest w literaturze praktycznie nieobecna. Niniejsza publikacja uzupełnia tę lukę przez przybliżenie czytelnikowi: - ryzyk klimatycznych zagrażających przedsiębiorstwom, - strategii przyjmowanych wobec zmian klimatycznych, - czynników warunkujących zachowania przedsiębiorstw w tym obszarze, - wpływ przyjętych postaw na wyniki finansowe przedsiębiorstw. Książka przeznaczona jest przede wszystkim dla środowiska naukowego. Czytelnik znajdzie tutaj szeroki przekrój wiedzy dotyczący zmian klimatycznych z perspektywy zarządzania przedsiębiorstwami. Praca może stanowić również źródło inspiracji dla praktyków zajmujących się kreowaniem strategii oraz ochroną środowiska w przedsiębiorstwach.
Przez długi czas, gdy w Polsce pisano o filozofii Nicolaia Hartmanna, rozpoczynano zwykle od stwierdzenia, że jego filozofia nie uzyskała dotąd należnego jej przebadania i opracowania. Sytuacja się zmieniła, bowiem ostatnie dziesięciolecia przyniosły wiele ważnych, ogólnych i szczegółowych opracowań podejmowanych w niej zagadnień. Do ich grona pretenduje także zbiór tekstów, które Czytelnik znajdzie w tej książce. Poszczególne rozdziały napisali autorzy, którzy z jednej strony zajmują się różnymi aspektami dorobku Hartmanna, z drugiej zaś w swym stosunku do jego filozofii oraz w jej ocenach przyjmują różne postawy, dostrzegając w niej więcej lub mniej idei wartych kontynuacji czy - wręcz przeciwnie - wartych zarzucenia. Wielogłos autorów nie zawsze jest więc zgodny. Ze wszystkich jednak tekstów, również tych krytycznych, wyłania się różnorodność i teoretyczne bogactwo koncepcji pozostawionych przez Hartmanna.
Powrót modernizmu? To znaczy: czyżby powrót modernizmu? W jakim sensie powrót modernizmu? Pytanie jest ważne także w wymiarze społecznym i egzystencjalnym, ponieważ często stawiają je badacze, którzy kilkanaście lat temu - praktycznie przez całe lata dziewięćdziesiąte - współtworzyli w Polsce intelektualny klimat postmodernistycznej wiosny. Był to klimat życzliwy wszelkim "słabym ontologiom", w którym rozkwitały prawdy partykularne i chwilowe, które chciały i umiały czerpać siłę ze świadomości istnienia alternatywnych i konkurencyjnych ujęć. Powstała książka w ciekawy i wielowątkowy sposób ukazuje różne konteksty modernistyczno-postmodernistycznych polemik, nadziei i rozczarowań.
Monografia "Wrogowie w myśli politycznej Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej" dotyczy jednej z podstawowych kategorii myśli politycznej i ma bezpośredni związek z polityką. Dla podjętych rozważań szczególnie ważne były ustalenia Carla Schmidta oraz klasyków totalitaryzmu, gdyż pozwoliły uzasadnić potrzebę badania oraz zarysować strukturę przedmiotowej kategorii. Schmidt, sprowadzając istotę polityki do permanentnej rozprawy z przeciwnikiem, ustalił jej granice i skonstatował, że wytyczyła je relacja przyjaciel-wróg. Podział na wrogów i sojuszników, wyznaczający, według Schmidta, sens polityki, odróżniał sferę polityczną od innych obszarów życia społecznego. Podmioty funkcjonujące w sferze publicznej, jeżeli chciały być skuteczne, musiały dokonać oceny i klasyfikacji sceny politycznej na wrogów i sojuszników. Zatem myśl polityczna musiała uwzględnić wrogie lub konkurencyjne i występujące równolegle podmioty polityki. Równie istotna była ocena rzeczywistości, pozwalała bowiem na rozpoznanie zjawisk i momentów zagrażających tożsamości i istnieniu danego podmiotu. Chodziło zwłaszcza o procesy przekształceń struktur społecznych, systemów politycznych, zmiany własnościowe czy prądy intelektualne. W konsekwencji za wrogów uznano dwa rodzaje bytów: 1) wroga w ujęciu podmiotowym, a więc dosłownym, a w przypadku PZPR, oprócz rzeczywistych wrogów ruchu komunistycznego, także tzw. wrogów obiektywnych i potencjalnych, 2) wroga w ujęciu symbolicznym (przedmiotowym).
Niniejszy tom jest kolejnym zbiorem studiów na temat fantastyki i problemów związanych z jej badaniem opracowanym przez literaturoznawców z Uniwersytetu im. Marii Curie-Skłodowskiej. Autorzy poszczególnych artykułów zajmują się tu analizą tekstów literatury i kultury albo mało znanych, albo nieczytanych dotąd głębiej w kontekście fantastyki, bytującej w polskim literaturoznawstwie wciąż trochę na obrzeżach dyscypliny. Literatura polska dialoguje tu z obcą, utwory dziewiętnastowieczne - z dwudziestowiecznymi. Tom udowadnia, z jednej strony, wagę fantastyki jako jednego z najważniejszych języków modernizmu. Z drugiej zaś pokazuje, jak fantastyka najnowsza, dokonująca ciągle "przerabiania" motywów modernistycznych, otwiera je na dzisiejsze konsekwencje odkryć nauki i technologii.
Muzykoterapia jest reżyserem w "teatrze terapii". Nie jest to zadanie łatwe - wymaga umiejętności łączenia wiedzy naukowej ze światem sztuki, naukowości i poprawności metodologicznej z intuicyjnością, wewnętrznym doświadczeniem i emocjami. Wymaga umiejętności połączenia tego, co mierzalne i wymierne, z tym, co często nieuchwytne i ledwie wyczuwalne. Książka "Podstawy muzykoterapii", napisana przez wybitnych specjalistów z Polski i zagranicy, to polskojęzyczne kompendium wiedzy z zakresu terapii muzyką. Powstała, by przybliżyć obraz współczesnej muzykoterapii, wyjaśnić, czym jest i na czym polega ta forma terapii oraz ukazać szerokie możliwości pracy muzykoterapeutów. Pozycja zawiera cenne wskazówki, jak przygotować i realizować proces muzykoterapii, jak dobierać muzykę do działań muzykoterapeutycznych, jak skutecznie pracować w różnych obszarach praktyki klinicznej, a także w jaki sposób prowadzić badania w tej dziedzinie. Publikacja skierowana jest do wszystkich osób zainteresowanych muzykoterapią, a przede wszystkim do muzykoterapeutów: zarówno tych początkujących, jak i profesjonalistów.
W prezentowanej książce omówiono problemy, z którymi boryka się młodzież w związku z globalizacją świata. Zwolennicy tych procesów uważają, że stwarzają one możliwości zbudowania świata wolnego od obecnych problemów. Przeciwnicy z kolei twierdzą, że globalizacja powoduje nowe zagrożenia. Wskazują przede wszystkim na ograniczenie wolności jednostki i wzywają do obrony przed działaniami globalnych instytucji. W pracy skoncentrowano się na psychologicznych aspektach procesu globalizacji. Jednakże nie tylko psycholodzy znajdą tu interesujące dane, lecz także każdy, komu leży na sercu dobro młodych ludzi.
Przedmiotem badań, których wyniki zostały przedstawione q tej książce, jest sposób rozumienia i tożsamości istoty świadomej przez myślicieli buddyjskich. Buddyści odrzucili pogląd o istnieniu substancjalnych podmiotów cech.
Autorami publikacji są znani i cenieni specjaliści z ważnych ośrodków neuropsychologicznych w kraju. Książka zawiera systematycznie uporządkowaną wiedzę, przedstawioną w przejrzysty i czytelny sposób, dotyczącą relacji między dysfunkcjami mózgu a zachowaniem człowieka, w ujęciach klasycznych i współczesnych. Podręcznik obejmuje reprezentatywne dla neuropsychologii zagadnienia, na przykład z zakresu zaburzeń funkcji poznawczych, ruchowych, emocjonalnych, świadomości, a także osobowości w różnych formach patologii mózgu. Rozdziały poświęcone zaburzeniom zawierają opis psychologicznej i mózgowej organizacji funkcji oraz charakterystykę ich objawów i mechanizmów. Wiele miejsca poświęcono zasadom terapii neuropsychologicznej oraz pomocy psychologicznej udzielanej pacjentom i ich rodzinom. Publikacja przeznaczona jest dla szerokiego grona odbiorców: studentów psychologii, pedagogiki, medycyny, psychologów praktyków poszerzających swoją wiedzę z zakresu neuropsychologii, lekarzy, szczególnie neurologów i psychiatrów, logopedów i neurologopedów.
Bohdan Osadczuk) Beauvois odkrywa całe połacie nieznanych faktów i problemów, pomaga w istotny sposób sprawie przywracania pamięci historycznej Polakom, Ukraińcom i Rosjanom. Czyni to naprawdę sine ira et studio w imię maksymalnej rzetelności badacza... Chyba tylko bezstronny i neutralny historyk może dojść do przedstawiania procesów społecznych obarczonych w dotychczasowej historiografii trzech zainteresowanych czy, inaczej mówiąc, biorących udział w ówczesnym rozwoju sytuacji stron, w bardzo odmienny sposób zaangażowanych, balastem mitów i uprzedzeń...
Problematyka struktury kapitału przedsiębiorstw oraz czynników ją determinujących stanowi jeden z głównych obszarów badań współczesnych finansów korporacyjnych. Pomimo wieloletniego dorobku teoretycznego i empirycznego zagadnienie to pozostaje wciąż nie w pełni rozpoznane, zwłaszcza w kontekście dynamicznych zmian w otoczeniu makroekonomicznym przedsiębiorstw, w tym ewolucji polityki pieniężnej. Decyzje dotyczące struktury finansowania przedsiębiorstw mają kluczowe znaczenie nie tylko dla stabilności finansowej podmiotów gospodarczych, ich wartości rynkowej oraz zdolności rozwojowych, lecz również dla funkcjonowania całej gospodarki, wpływając na poziom inwestycji, odporność na szoki makroekonomiczne oraz stabilność systemu finansowego.Monografia jest kierowana do osób zainteresowanych zarówno problematyką struktury kapitału przedsiębiorstw i czynników ją kształtujących, jak i tych, którzy interesują się wpływem polityki pieniężnej na sferę realną gospodarki. Przedstawiane w opracowaniu zagadnienia, struktura monografii oraz zastosowana terminologia sprawiają, że publikacja jest adresowana przede wszystkim do grona teoretyków i badaczy eksplorujących problematykę szeroko rozumianych finansów korporacyjnych, niemniej może być ona też interesująca dla praktyków oraz studentów zgłębiających wiedzę dotyczącą współczesnych finansów.
Niniejsza edycja przedstawia czytelnikowi jeden z pierwszych znanych literaturze polskiej portretów wielkiej damy i jednocześnie gorliwej ewangeliczki. Dzieło Cypriana Bazylika opisuje ostatnie dni życia zmarłej 20 czerwca 1562 roku Elżbiety z Szydłowieckich Radziwiłłowej, żony najpotężniejszego magnata Wielkiego Księstwa Litewskiego i protektora reformacji Mikołaja Radziwiłła Czarnego. Poemat ten ukazuje zarówno stopniowe krystalizowanie się doktryny ewangelicko-reformowanej, umożliwia czytelnikowi wgląd w życie dworu książęcego i relacji małżeńskich, jak też eksponuje warsztat poetycki samego autora. Dostrzeżenie tych jakości w poemacie możliwe jest poprzez zestawienie go z anonimową relacją prozatorską opisującą te same wydarzenia z dworu w Łukiszkach, która służyła nieobecnemu na miejscu Bazylikowi za swoisty konspekt w procesie twórczym. Autor stanął przed trudnym zadaniem nie tylko opisania śmierci wzorowej ewangeliczki, ale też zmodyfikowania wielowiekowej tradycji katolickich ars bene moriendi tak, aby był zgodny z ideami reformacji. Wszystko to czyni Krótkie opisanie unikatowym przykładem wczesnego piśmiennictwa protestanckiego w Rzeczypospolitej.
Już przegląd autorów pierwszego i drugiego tomu Lafickiej szkoły eseju przekonuje nas, jak żyzne dla eseistyki polskiej stały się ramy paryskiego miesięcznika. Złożyło się na to wiele przyczyn. Jedna wydaje mi się szczególnie charakterystyczna: chociaż eseista manifestuje swoją autonomię, osobowość, a nawet pewne osamotnienie, jego żywiołem jest rozmowa. O tradycji i współczesności nie potrafi wypowiadać się apodyktycznie, ton kaznodziei jest mu obcy. Wierzy w dialogiczność kondycji człowieka. Próby jej wyrugowania muszą prowadzić do klęski. Andrzej Stanisław Kowalczyk (ur. 1957), historyk literatury, edytor, eseista. W latach 19832023 pracował w Instytucie Literatury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Od roku 2017 kieruje Działem Rękopisów w Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza. Jego dorobek edytorski został w roku 2022 uhonorowany nagrodą Wielkiego Redaktora. Obok książek eseistycznych: Sawinkow (1992, 2017), Pan Petlura? (1998, nagroda Fundacji Kultury oraz nominacja do nagrody Nike, przekłady: węgierski i ukraiński), Miejskie (2001), Pessoa lizboński (2020), Felice, Milena, Dora (2021), Toledo i inne przygody w Kastylii (2021), Ballada o Alfredzie Łaszowskim (2022), opublikował powieść Keramejkos (2024) oraz książki historycznoliterackie: Kryzys świadomości europejskiej w eseistyce polskiej 19451977. Vincenz Stempowski Miłosz (1990), Nieśpieszny przechodzień i paradoksy. Rzecz o Jerzym Stempowskim (1997), Giedroyc i Kultura (1999), Od Berdyczowa do Lafitów. Jerzego Giedroycia Rzeczpospolita epistolarna (2006). Wena do polityki. O Giedroyciu i Mieroszewskim (2014, nagroda UMCS im. J. Giedroycia), wraz z Basilem Kerskim i Krzysztofem Zastawnym ogłosił Wiek ukraińsko-polski. Rozmowy z Bohdanem Osadczukiem (2001, 2008, 2019, przekłady: niemiecki i ukraiński). XXXVI tom serii W kręgu paryskiej KULTURY
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
