''Najpiękniejszy Chopin'' jest zbiorem 24 najpopularniejszych utworów z edycji ''Dzieł Wszystkich'', które ukazały się pod redakcją I. J. Paderewskiego, L. Bronarskiego i J. Turczyńskiego. Wydanie zawiera najpiękniejsze walce, etiudy, preludia, polonezy i mazurki naszego kompozytora. Celem edycji jest rozpowszechnienie muzyki Chopina w najszerszych kręgach młodych wirtuozów, zarówno profesjonalistów, jak i amatorów.
Zamierzeniem moim było opracowanie takiej szkoły, która by w początkach nauki nie była zbyt trudna, a jednocześnie zawierała materiał muzyczno-dydaktyczny niezbędny do właściwego i systematycznego opanowania instrumentu oraz kształtowania wrażliwości muzycznej ucznia. Starałem się tak stopniować trudności, aby były dostosowane do przeciętnie zdolnych uczniów. Moje usiłowania szły również w tym kierunku, aby materiał zawarty w tej szkole przez odpowiednie uszeregowanie problemowe pozwolił na przyswojenie uczniowi pierwszych zasad gry, a jednocześnie sprawiał mu jak najwięcej przyjemności i zadowolenia. [Tadeusz Hejda].
Część pierwsza ''Solfeżu'' zawiera ćwiczenia w tonacji C-dur i a-moll wraz ze zmianami chromatycznymi (alteracje) oraz w tonacjach do trzech znaków. Większość czytanek stanowią wyjątki z dzieł kompozytorów polskich i obcych oraz polskie pieśni ludowe. Ćwiczenia należy wykorzystywać jako materiał: a) do opracowania na lekcjach w szkole, b) do czytania a vista, c) do samodzielnego opracowania przez ucznia w domu.
Drugi tom błyskotliwych felietonów napisanych przez znakomitego muzykologa, teoretyka muzyki i krytyka Andrzeja Chłopeckiego. Teksty te były żywą reakcją na wydarzenia związane z muzyką nową. Chociaż powstały kilka, kilkanaście lat temu, to jednak nie straciły na swej wartości. Celne, nierzadko ostre, ironiczne uwagi nadal prowokują do refleksji, nawet tych, którzy nie są specjalistami. Kiedyś wielu czytelników "Gazety Wyborczej", "Tygodnika Powszechnego" czy "Ruchu Muzycznego" z niecierpliwością czekało na kolejne felietony Chłopeckiego. Niektórzy skrupulatnie gromadzili wycinki, by móc wracać do tych doskonałych objaśnień zjawisk ze świata muzyki. Niniejsza publikacja da taką możliwość szerszemu gronu odbiorców, którzy są ciekawi opinii np. na temat muzyki Wojciecha Kilara, Pawła Mykietyna, a nawet Piotra Rubika.
Niniejszy podręcznik został opracowany w powiązaniu z wytycznymi programu nauczania kształcenia słuchu, zatwierdzonego do użytku w liceach muzycznych przez Ministra Kultury i Sztuki w roku 1969.
Opracowując Podręcznik początkowego nauczania gry na fortepianie miałam na uwadze przede wszystkim opracowanie metody zaznajamiania dziecka w wieku przedszkolnym z grą na fortepianie oraz pouczenie, szczególnie początkujących nauczycieli, jak należy rozłożyć materiał przewidziany do opracowywania podczas poszczególnych lekcji, jakie przyjąć tempo pracy, jak dozować trudności zarówno muzyczne, jak i techniczne, aby nie przeciążyć dziecka i nie zniechęcić go. Z tego też względu wskazane jest aby nauczyciel przed rozpoczęciem nauki zapoznał się dokładnie z treścią części metodycznej, w której znajdzie opracowanie 70 kolejnych lekcji, obejmujących zarówno pierwsze lekcje, poprzedzające wprowadzenie łatwiejszych bajeczek, jak też i ogólne rady, ułatwiającymi pracę nad dalszymi bajeczkami oraz ćwiczenia pomocnicze, których celem jest zapoznanie ucznia z różnymi problemami techniki gry. [Krystyna Longchamps-Druszkiewiczowa]
"Oto bajka się zaczyna, A wystąpi w niej rodzina Bardzo liczna, ale zgrana I z muzyką obeznana. W jej skład wchodzą instrumenty I nie ważne, czy jest dęty, Czy strunowy ów jegomość, Warto zawrzeć z nim znajomość (...)"
W książeczce zamieszczono teksty piosenek oraz zagadki o instrumentach muzycznych. Na dołączonej do książeczki płycie zamieszczono tekst bajki, utwory muzyczne oraz instrumentalne wersje piosenek.
Zeszyt III, podejmujący problem gry w podwójnych dźwiękach, składa się z dwóch części. Część I - obejmuje gamy i związane z nimi ćwiczenia wstępne. Część II - zawiera wybór celniejszych etiud i odpowiednich utworów z XIX i XX wieku. Szczególną uwagę poświęcono tu problemom aplikatury. Często zaprezentowano kilka wariantów do wyboru. Podane palcowania są jednak tylko propozycjami; wykonawca może je zmieniać stosownie do indywidualnych warunków i dyspozycji.
Obszerna monografia najsłynniejszego polskiego kompozytora przedstawia szczegółowy opis życia i dorobku twórczego Fryderyka Chopina. T. A. Zieliński rozwija w biografii dwa równoległe wątki. Pierwszy z nich to barwna opowieść o życiu i postaci Chopina, drugi wątek tworzą omówienia wszystkich utworów kompozytora. Autor zwraca uwagę na cechy twórczości Chopina oraz przeprowadza analizę jej ewolucji stylistycznej.
Kolejny podręcznik dla przyszłych muzyków jazzowych. Autor omawia poszczególne elementy sztuki improwizacji jazzowej, m.in. pulsację rytmiczną i metrum w kompozycjach jazzowych, harmonię i jej zależności skalowe, zastosowanie efektów specjalnych, charakterystycznych dla różnych grup instrumentów, umiejętne wprowadzanie cytatów muzycznych, riffów etc. Objaśnia rolę poszczególnych instrumentów w zespole w ujęciu rytmicznym, harmonicznym i melodycznym. Podaje przydatne uwagi, dotyczące przygotowania występu od wyboru programu i ustalenia kolejności grania solówek do komunikacji z publicznością podczas koncertu. Płyta CD zawiera zaprezentowane w tekście skale oraz krótkie fragmenty improwizacji.
Najbardziej znana i najpopularniejsza seria wydań utworów Fryderyka Chopina przygotowana przez I. J. Paderewskiego, L. Bronarskiego i J. Turczyńskiego. Zamiarem Komitetu redakcyjnego było jak najwierniejsze oddanie zamysłu kompozytora poprzez silne oparcie wydania na rękopisach, kopiach zatwierdzonych przez samego Chopina oraz na pierwszych wydaniach. Całość składa się z 21 tomów.
Kolędy w łatwym układzie na skrzypce i fortepian.
Spis kolęd:
Bóg się rodzi
Cicha noc
Gdy śliczna Panna
Jezus malusieńki
Lulajże, Jezuniu
Mizerna, cicha
O Gwiazdo Betlejemska
Pójdźmy wszyscy do stajenki
W Dzień Bożego Narodzenia
Przylecieli Aniołkowie
Wśród nocnej ciszy
Z narodzenia Pana
Mając na celu wzbogacenie repertuaru nauczania, autorki wybrały i opracowały w niniejszym zeszycie etiudy, które ze względu na ich walory instruktywne w pełni zasługują na włączenie do programów nauczania. Odpowiednio dobrane zeszyty „Etiud" zostały opracowane na poszczególne lata nauczania w niższych szkołach muzycznych, uwzględniając różnorodne problemy techniczne oraz stopniowanie trudności. Z uwagi na pedagogiczny charakter zbiorku, niejednokrotnie zostały wprowadzone zmiany w określeniu tempa, w łukowaniu, dynamice i artykulacji.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
