Elementarz akordeonisty jest zbiorem bardzo łatwych opracowań, wzbogacających materiał ćwiczeniowy początkowego okresu nauki gry na instrumencie. Ma on ułatwić, ożywić i uprzyjemnić trudny początek bardzo licznym samoukom i być pomocą nauczycielowi, zwłaszcza w pracy z dziećmi, dla których jest przede wszystkim przeznaczony. Z myślą o nich wybrane zostały nasze melodie ludowe i tańce, piosenki zabawowe oraz utwory polskich kompozytorów, stanowiące treść zbioru. Korzystanie z Elementarza akordeonisty możliwe jest niemal od samego początku nauki. Utwory ułożone są wg stopnia trudności i wyczerpują podstawowe problemy gry na instrumencie. Na skrzydełkach okładki umieszczono tabelki, wskazujące początkującemu akordeoniście położenie poszczególnych dźwięków na klawiaturze i obrazujące układ guzików basowych w zakresie potrzebnym do wykonywania utworów zawartych w Elementarzu.
"Oto bajka się zaczyna, A wystąpi w niej rodzina Bardzo liczna, ale zgrana I z muzyką obeznana. W jej skład wchodzą instrumenty I nie ważne, czy jest dęty, Czy strunowy ów jegomość, Warto zawrzeć z nim znajomość (...)"
W książeczce zamieszczono teksty piosenek oraz zagadki o instrumentach muzycznych. Na dołączonej do książeczki płycie zamieszczono tekst bajki, utwory muzyczne oraz instrumentalne wersje piosenek.
Materiały pomocnicze do kształcenia słuchu są zbiorem ćwiczeń, przeznaczonych do wykonania głosem lub też głosem z równoczesnym towarzyszeniem instrumentu klawiszowego, realizującego partię pozostałych linii melodycznych w wypadku dwu-, trzy- i czterogłosu.Ćwiczenia więcej niż jednogłosowe mogą być również wykonywane pionowo - zaczynając czytanie od głosu najniższego - przez jednego wykonawcę. Ten sposób wykonywania ćwiczeń jest możliwy tylko w wypadku zapamiętywania wysokości dźwięków w poszczególnych liniach poziomych, co szczególnie kształci wyobraźnię muzyczną i słyszenie polifoniczne.
Podręcznik niniejszy w obecnym wydaniu został w pewnym stopniu unowocześniony oraz uzupełniony wyborem utworów z oryginalnej literatury akordeonowej. W zasadzie przystosowany jest do użytku szkół muzycznych i ognisk muzycznych, nadaje się również jako pomoc w zdobywaniu umiejętności gry na akordeonie drogą samouctwa. [Witold Kulpowicz]
Podręcznik do nauczania początkowego dla dzieci w różnym wieku. Można go wykorzystywać zarówno w nauczaniu szkolnym, jak i przedszkolnym. Materiał uzupełniają gamy, krótkie ćwiczenia, etiudy oraz opatrzone tytułami drobne utworki. Całość została podzielona na dwie części. W pierwszej części uczeń zapoznaje się z podstawowymi elementami techniki skrzypcowej. Część druga obejmuje zmiany pozycji, jeden z najbardziej skrzypcowych rodzajów artykulacji - staccato, bardziej skomplikowane układy rytmiczne - rytm sicilianowy, triole, synkopy, oraz ozdobniki.
Celem niniejszej ''Szkoły'' jest przyspieszenie nauki gry na fortepianie przez jej uproszczenie oraz zaznajomienie ucznia z podstawowymi wiadomościami z zakresu teorii muzyki. Ponieważ nauka o kluczach muzycznych jest dla dziecka na ogół nieco za trudna, autorka uczy jednocześnie czytania nut basowych oraz wiolinowych bez kluczów i zaznajamia ucznia z kluczami dopiero wtedy, gdy sam się przekona o konieczności ich wprowadzenia. Tym sposobem umożliwia autorka uczniowi grę równocześnie w wiolinie i basie, poczynając od pierwszych ćwiczeń, które nie są przez to utrudnione, a uczniowi nie sprawiają przykrości i nie powodują straty czasu, nieuniknionej wówczas, gdy uczący się gra początkowo tylko w kluczu wiolinowym, a potem dopiero w kluczu basowym. Od pierwszych lekcji uczeń jest również przyzwyczajany do gry na czarnych klawiszach i rozwijana jest technika palcowa obu jego rąk jednocześnie. Ćwiczenia są ugrupowane w takim porządku, aby uczeń mógł korzystać z niniejszej ''Szkoły'' bez potrzeby uzupełniania jakichś problemów przy pomocy dodatkowych ćwiczeń.
Wznowienie wielce poszukiwanej publikacji Włodzimierza Kotońskiego. II zmienione wydanie Muzyki elektronicznej ukazuje się 14 lat od pierwszej edycji. Książka miała być przede wszystkim podręcznikiem instrumentacji elektronicznej, miała uczyć posługiwania się instrumentami oraz łączenia ich w grupy i w orkiestrę. Jako uboczne cele stawiałem sobie zorientowanie czytelnika w historii, rozwoju i zmieniających się modach w tej dziedzinie, a także umożliwienie mu przyswojenia pewnej dawki wiedzy technicznej, nieodzownej do swobodnego poruszania się w tym terenie. [Włodzimierz Kotoński]
Czytanki muzyczne mają spełnić rolę wypisów muzycznych dla szkół I stopnia. Zadaniem ich jest dostarczenie dzieciom wartościowego muzycznie materiału. Skupienie w jednym zeszycie utworów z rozmaitych epok i różnych autorów ułatwi nauczycielowi dobór repertuaru, po który musiałby sięgać do różnych, nie zawsze dostępnych zbiorów. Czytanki, zgodnie z ich nazwą, stanowić mogą pożyteczny materiał do ćwiczenia a vista.
Etiudy Stefana Hellera (1813-1888) op. 45, 46 i 47, stanowiące niejako formę pośrednią między etiudą a miniaturą fortepianową, miały na celu rozwój nie tylko techniki, ale także - a raczej przede wszystkim - rozwój muzykalności ucznia (frazowanie, cieniowanie dynamiczne, śpiewne prowadzenie melodii w prawej lub lewej ręce, opanowanie urozmaiconych rytmów, pedalizacja itp..) Mają one przygotować ucznia do wykonywania utworów epoki romantycznej, zawierających podobne problemy muzyczne i techniczne, a przedstawiających analogiczny lub nieco wyższy stopień trudności.
Podczas kilkumiesięcznej podróży Kurpińskiego w 1823 r., której celem było zwiedzenie „najznaczniejszych w Europie teatrów”, kompozytor zatrzymał się w Paryżu. Tam ukończył rozpoczęty w 1820 r. w Warszawie „Koncert B-dur” na klarnet i orkiestrę. W przeddzień wyjazdu Kurpińskiego z Paryża odbyło się prawykonanie utworu. Do naszych czasów zachowała się tylko jego I część utrzymana w formie allegra sonatowego z trzema tematami. Utwór został spopularyzowany przez Józefa Madeję, który go często wykonywał, opracował i opatrzył kadencją wirtuozowską.
Książka uczy grać na fortepianie rozwijając równocześnie wrażliwość muzyczną dziecka. Przeprowadzam to na kolejnych utworach, przy których umieściłam uwagi dla dziecka, tak jakbym prowadziła z nim lekcje. Spodziewam się, że ten sposób ułatwi niejednemu pedagogowi nauczanie, a równocześnie będzie ostrzeżeniem przed wadliwym sposobem nauczania. Autorka.
Małe abc na skrzypce powstało z myślą o cztero- i pięciolatkach wykazujących wczesne zainteresowanie muzyką, których opiekunowie chcieliby wprowadzić do świata pięknie zorganizowanych dźwięków jeszcze przed zapisaniem ich do szkoły. W pięknie opracowanym graficznie zbiorku znalazło się 36 krótkich utworków, piosenek dziecięcych, muzycznych opowieści, które dzieci mogą sobie najpierw wyklaskać, niektóre zaśpiewać, a po pokazie nauczyciela - zagrać. Powiększone i umieszczone na szerokiej pięciolinii nutki ułatwią podopiecznym ich odczytanie, a następnie zapamiętanie granych melodii.W zbiorze znajduje się również prosty akompaniament fortepianowy.
Podręcznik obejmuje materiał przedmiotu harmonia w szkole myzycznej II stopnia (i odpowiednio - ogólnokształcącej szkoły muzycznej). Układ materiału umożliwia bardzo korzystne powiązanie nauki słyszenia harmonicznego z rozumieniem logiki harmonii.
Popularny przewodnik operowy w nowej odsłonie! Autor dodał opisy 30 nowych oper, w tym ""Sen nocy letniej"" Brittena, ""Pułapka"" Krauzego czy ""Maria Stuart"" Donizettiego. Całość została zaktualizowana, zyskała też atrakcyjną szatę graficzną.
Najbardziej znana i najpopularniejsza seria wydań utworów Fryderyka Chopina przygotowana przez I. J. Paderewskiego, L. Bronarskiego i J. Turczyńskiego. Zamiarem Komitetu redakcyjnego było jak najwierniejsze oddanie zamysłu kompozytora poprzez silne oparcie wydania na rękopisach, kopiach zatwierdzonych przez samego Chopina oraz na pierwszych wydaniach. Całość składa się z 21 tomów.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
