Każdy z nas wciąż wędruje ku głębszemu poznaniu Boga i lepszemu rozumieniu Jego miłości oraz planu dla nas. Na tej drodze mamy niezwykły przewodnik - Katechizm Kościoła Katolickiego, który przypomina nam, kim jesteśmy, co wyznajemy i jak żyć jako uczniowie Chrystusa. Niniejsza publikacja, to seria kazań katechizmowych, które pomogą nam odświeżyć i pogłębić wiarę. Przyjrzymy się w niej kluczowym elementom naszej wiary takim jak: * 10 przykazań * 7 sakramentów świętych * 2 Przykazania miłości * 8 błogosławieństw * Uczynki miłosierdzia względem ciała i duszy Niech ten czas będzie dla nas inspiracją do umocnienia naszej wiary i miłości do Boga oraz bliźnich. Wyruszmy razem w tę duchową podróż z ufnością i radością!
Każdy z nas wciąż wędruje ku głębszemu poznaniu Boga i lepszemu rozumieniu Jego miłości oraz planu dla nas. Na tej drodze mamy niezwykły przewodnik - Katechizm Kościoła Katolickiego, który przypomina nam, kim jesteśmy, co wyznajemy i jak żyć jako uczniowie Chrystusa. Niniejsza publikacja, to seria kazań katechizmowych, które pomogą nam odświeżyć i pogłębić wiarę. Przyjrzymy się w niej kluczowym elementom naszej wiary takim jak: * Główne prawdy wiary * 3 cnoty boskie * 4 cnoty główne (kardynalne) * 7 darów Ducha Świętego * Rady ewangeliczne * Ostateczne rzeczy człowieka Niech ten czas będzie dla nas inspiracją do umocnienia naszej wiary i miłości do Boga oraz bliźnich. Wyruszmy razem w tę duchową podróż z ufnością i radością!
Rozwój cyfrowy pociąga za sobą intensyfikację komunikacji, którą można określić jako okulocentryczną. Komunikacja za pomocą obrazów jako komunikatów czy – mówiąc bardziej ogólnie – form obrazowych znana jest od czasów prehistorycznych. Jednak przejawy obrazowej komunikacji w konkretnych jej artefaktach są dość oszczędne i bardziej dotyczą obrazów artystycznych niż tych, które są użytkowe, pozbawione funkcji estetycznych na rzecz informacyjnych czy emocjonalnych. Język natomiast jako system znaków werbalnych był do tej pory głównym narzędziem komunikacji i jemu poświęcone są teorie naukowe, które tym samym przyznają sferze werbalnej rolę pierwszoplanową. Niemniej w ludzkiej komunikacji obraz był obecny jako właściwość ludzkiej natury, a stopień jego uczestnictwa i sposób działania jest wciąż badany. W tym kontekście można umiejscowić problem związany z myśleniem obrazami oraz ich korelacją z językiem, a co najważniejsze – ich stopniem determinowania poglądów, postaw i ludzkich działań.W tej przestrzeni i za sprawą rozwoju możliwości tworzenia, nadawania i odbierania form wizualnych pojawił się – lub inaczej – znalazł swoje miejsce i możliwość materialnej realizacji w postaci cyfrowych obrazów etyczny dyskurs. To krótkie filmy i grafiki, których główną i wyraźną funkcją jest przejawianie wartości przez ukazanie ludzkich postaw. Pierwsze świadome zauważenie tych artefaktów medialnych i spojrzenie na nie przez pryzmat dorobku literatury, filozofii, psychologii czy historii komunikacji pozwoliło na zauważenie pewnego fenomenu komunikacyjnego. Z pewnością naturą zaobserwowanych materiałów o funkcji etycznej jest przekonywanie do danych postaw w procesie przebudowy imaginarium z zaangażowaniem emocji. Zatem celem procesu badawczego jest zidentyfikowanie przedmiotu badania, określenie jego cech charakterystycznych przez pryzmat gatunków, poszukiwanie analogii i prawidłowości oraz sposobu oddziaływania w strukturze dyskursu sieci społecznościowej.
Jakie przesłanie moralne zostawił nam Jan Paweł II? W jaki sposób jego nauczanie może kształtować nasze codzienne wybory? Książka Teologia życia moralnego człowieka według Jana Pawła II to głęboka analiza etyki chrześcijańskiej opartej na nauczaniu jednego z największych myślicieli i duchowych przywódców XX wieku. Autor przybliża kluczowe idee papieskiego nauczania dotyczące godności człowieka, odpowiedzialności moralnej oraz relacji miłości i prawdy. Czytelnik zostanie zaproszony do refleksji nad tym, jak wierność moralnym zasadom może prowadzić do prawdziwej wolności i pełni życia. Książka jest nie tylko intelektualną podróżą przez teologię moralną Jana Pawła II, ale także praktycznym przewodnikiem dla każdego, kto pragnie żyć w zgodzie z chrześcijańskimi wartościami w dzisiejszym świecie. Jest to pozycja zarówno dla teologów, duchownych, jak i świeckich, którzy chcą pogłębić swoją wiarę i zrozumienie moralności w świetle katolickiej doktryny.
Św. Juda Tadeusz - patron spraw trudnych i beznadziejnychModlitwa o ratunek w sytuacjach bez wyjścia - Modlitewnik do św. Judy TadeuszaŚwięty Juda Tadeusz, patron spraw trudnych i beznadziejnych, jest szczególnie bliski tym, którzy doświadczają życiowych wyzwań i zawirowań. W chwilach, gdy nadzieja wydaje się słabnąć, jego wstawiennictwo przynosi pocieszenie i pomoc. Ten modlitewnik to zbiór modlitw, które pomagają odnaleźć duchową siłę, spokój i nadzieję w najbardziej wymagających momentach życia.Wewnątrz znajdziesz modlitwy, takie jak: Modlitwa o ratunek w sytuacjach bez wyjścia, Prośby o cudowne rozwiązanie trudnych problemów, i wiele innych, które pozwolą Ci zbliżyć się do Boga za pośrednictwem św. Judy Tadeusza.Niech ten modlitewnik stanie się Twoim codziennym wsparciem, a modlitwy w nim zawarte przyniosą ukojenie w trudnych chwilach. Ufaj w moc wstawiennictwa św. Judy, który niesie pomoc tam, gdzie po ludzku wydaje się, że nie ma już nadziei.Zanurz swoje troski w modlitwie i odkryj łaskę Bożą przez wstawiennictwo św. Judy Tadeusza.
"Sokratesowa zasada gnoti s auton - zasada poznania samego siebie, poznania człowieka, pozostaje na zawsze podstawowym zadaniem prawdziwej filozofii. A zadanie to już samo z siebie jest zadaniem etycznym." (kard. Marian Jaworski). Idea ta jest również sednem filozoficznego myślenia Jana Galarowicza, autora wielotomowej filozofii człowieka pt. Antropodramatyka, który uważa, że realizacja tej doniosłej i pięknej zasady nie jest możliwa bez rozświetlenia przede wszystkim relacji interpersonalnych, czemu poświęcił poprzedni, V tom (Antropodramatyka. Nie jesteśmy samotnymi wyspami), i aksjologiczno - etycznego wymiaru człowieka. Opierając się na elementarnej intuicji aksjologicznej i etycznej oraz jej opisie przez fenomenologów, Galarowicz zasadniczo jednak nie analizuje istoty wartości, sposobu ich istnienia itp., lecz przede wszystkim pyta - idąc tropem ks. Józefa Tischnera - "jak ja wobec nich istnieję, czy je realizuję, czy się im sprzeniewierzam". Rozwija prawdę o człowieku jako arcycennym dobru oraz o sposobach jego uczestniczenia w wartościach, w szczególności zaś o etycznym stosunku do nich. Książka nie jest rozprawą akademicką, mimo że zawarte w niej rozważania są solidnie udokumentowane, lecz ma charakter eseistyczno - popularyzatorski i mądrościowy oraz została napisana "stylem Tatarkiewicza" - w sposób klarowny i komunikatywny, dzięki czemu jej czytelnikami mogą być nie tylko studenci filozofii i innych dyscyplin humanistycznych oraz nauczyciele i duszpasterze, ale także osoby, którym zależy na głębszym rozumieniu siebie i innych ludzi oraz na mądrzejszym, sensowniejszym i piękniejszym życiu.
Autor prowadzi czytelnika przez Rok Liturgiczny w niezwykłej refleksji i zadumie nad wybranym fragmentami Pisma Świętego, którymi posługuje się liturgia w danym dniu. Rozważania te są swoistą katechezą. Ponad trzydzieści jeden lat kapłaństwa i doświadczenie zdobyte w świadczeniu opieki duszpasterskiej różnym społecznościom z wielu środowisk i grup etnicznych nadają inny klimat tym rozważaniom, niestandardowy. Łączą się w nich i przeplatają konteksty biblijne, historyczne, patrystyczne, homiletyczne i w końcu praktyka życia codziennością. Książka pogłębia wiarę a dzięki bardzo zrozumiałym rozważaniom na temat Słowa Bożego otwierają serce na Dobro, Piękno i Prawdę. Autor, niemal przy każdym z nich podkreśla potrzebę zaufania Panu; Jezu, ufam Tobie zawsze powinno być refrenem życia każdego wierzącego człowieka.
Biblii się nie czyta, Biblię się spożywa. Żeby się w niej rozsmakować, nie wystarczy przebiec oczami tekst. Są fragmenty, które trzeba rozgryźć, przełknąć i przetrawić. Jak widzę i słyszę, Biblię częściej się traktuje dzisiaj jako źródło pobożnych memów, niż superkaloryczną strawę duchową. Dlatego pozwoliłem sobie wziąć na warsztat kilkadziesiąt fragmentów, zdań a nawet pojedynczych słów i przyjrzeć się im wzrokiem nieco bardziej przenikliwym. Zaznaczyć jednak muszę, że mój warsztat nie ma charakteru naukowego. Jestem po części dziennikarzem, w jakimś stopniu publicystą, gonię za sensacją, a być może nawet poklaskiem. Zamieszczone tutaj teksty publikowałem na ściankach mediów społecznościowych i w świecie wirtualnym. Proszę więc potraktować rzecz całą, nie jak podręcznik, ale jako fakt-book - książkę mniej lub bardziej przypadkowo zestawionych faktów, po lekturze których Czytelnik choć z rzadka pomyśli "aha!" i z przyzwyczajenia zacznie szukać buttona z bladym napisem "Lubię to".
Często sądzi się, że dyskusja o modelu kapłana to wymysł naszych czasów. Absolutnie nie, Proszę Państwa. Czytając teksty Ojców Kościoła zawarte w tym tomie zdaje nam się, że bierzemy udział we współczesnej dyskusji nt. księży i ich posługi, tyle że czasami wypowiedzianej nieco staroświeckim językiem. Mówią oni o świętości, ale i grzechach kapłanów, o aktywnej pracy duszpasterskiej i kontemplacji, o konieczności czytania Pisma św. i rozmyślań codziennych, o dobrym przygotowywaniu się do kazań. Krytykują księży i biskupów "ekonomów", którzy nie mają czasu dla swoich wiernych i wołają o kapłanów - ludzi modlitwy, o ojców a nie urzędników, o kapłanów z powołania a nie rzemieślników.... A to wszystko mówią ludzie głębko zaangażowani w życie Kościoła. To mówią syryjczycy, grecy, łacinnicy żyjący często ponad półtora tysiąca lat temu. Jeśli św. Augustyn "zmywa głowę" pasterzom, którzy karmią samych siebie a nie owce, to Jan Chryzostom ze zdumieniem pisze o wielkości kapłaństwa, jakby przewidując słowa ks. Jana Twardowskiego: "własnego kapłaństwa się boję, własnego kapłaństwa się lękam. I przed kapłaństwem w proch padam i przed kapłaństwem uklękam". Autor wyboru pisze we wstępie: "Sam wiem, jak wiele zawdzięczam lekturze tych tekstów i jak wiele skorzystałem z przygotowywania tego tomu". Z pewnością to samo powiedzą Czytelnicy po przeczytaniu książki.
W książce starano ukazać się jak dzięki rozwojowi Internetu i technologii mobilnych, nowych narze?dzi cyfrowych każde kolejne pokolenia zyskują nowe możliwości rozwoju osobistego i zawodowego. Omówiono przestrzenie kontaktów społecznych bezpośrednich i zapośredniczonych przez medium a także niektóre pozytywne i negatywne fenomeny życia społecznegow sieci. Ponadto wyjaśniono istotę i cechy paradygmatu technologii informacyjnej stanowiące podstawę społeczeństwa informacyjnego. Ukazano, jak do refleksji badawczej można adaptować teorie z różnych nauk. Uzasadniono, że współczesny proces uczenia (się) ewoluuje w kierunku meta-nauczania / quasi- nauczania eksponującego przede wszystkim samodzielne uczenie się człowieka. Przedstawiono wyniki ważniejszych badań autora koncentrujących się wokół dzieci, młodzieży i dorosłych jako uczestników procesów edukacyjnych w sieci.Zwrócono uwagę na wspierającąrolę nowych mediów w funkcjonowaniu osób niepełnosprawnych. Jest to opracowanie, które w sposób całościowy ukazuje wykorzystanie narzędzi technologii informacyjnych w edukacji i w rozwoju osobistym człowieka na różnych etapach jego życia.
Rozważania drogi krzyżowej, której autorami są dzieci i młodzież w wieku od 10 do 15 lat. Rozważania, napisane przez członków zespołu "Prowadź mnie", przy współpracy rodziców, zostały przygotowane z myślą o prowadzeniu jej w Kopalni Soli w Wieliczce w okresie Wielkiego Postu w marcu 2023 roku. Jednak ich urok, piękno i głębia myśli stały się inspiracją do zebrania ich w jedną całość i wydania w dziele zwartym. Bogactwo myśli, zawartych w tych rozważaniach stały się też inspiracją dla Jana Budziaszka, perkusisty zespołu "Skaldowie" do napisania recenzji, która okazała się być znakomitym wprowadzeniem do niniejszej publikacji.
To książka o człowieku Zachodu O kimś, kto na przełomie wieków doświadcza pewnego rodzaju znużenia, zmęczenia. Kogo codzienność naznaczona zostaje wszechobecnym zużyciem, brakiem drogowskazów, podważeniem wszelkich dotychczasowych oczywistości To książka o kimś, kto w imię ostatecznie mglistych i nieokreślonych emancypacyjnych projektów opuszcza swój dom, bo - tak mu się przynajmniej wydaje - dawno już przestał być jego domem. To rzecz o tym, że ów człowiek porzuca głębsze myślenie, tak naturalną dla człowieka refleksję, że staje się niezwykle pragmatyczny, doraźny, obojętny na prawdę, że przestaje liczyć się z rzeczywistością i zaczyna tworzyć zupełnie nowe światy, że rozmiłowuje się w nieokreśloności, że zdaje się tylko na swoje rozumienia, że przestaje odczuwać jakąkolwiek powinność
Czas Świąt Bożego Narodzenia jest jednym z najpiękniejszych okresów, nie tylko tych liturgicznych, uroczyście obchodzonych w Kościele katolickim, lecz także w społeczności, która z religijnością niewiele ma wspólnego. Ściśle związana ze świętami praktyka wykonywania kolęd ma swój początek w wielowiekowej tradycji pielęgnowania w domach języka polskiego, którego używanie w przestrzeni publicznej było, w czasach zaborów, zakazane. Święta i komponowanie na tę okazję kolęd sprzyjały nie tylko praktyce ojczystego języka, ale także twórczości Polska jest krajem, który ma prawdopodobnie największy i najbogatszy repertuar kolędowy (ponad 5 tysięcy kolęd i pastorałek).W ostatnich dziesięcioleciach powstało wiele znakomitych opracowań kolędowych; nie dość wspomnieć obecne w bibliotekach i w zbiorach kościelnych opracowania na chóry lub na głos z organami, np. Śpiewnik kościelny katolicki (cz. I), wydany w Krakowie w 1903 roku, zawierający kolędy z prostą harmonizacją, Tomasza Flaszy albo Wincentego Rychlinga; Chorał opolski (cz. 1), wydany w Opolu w 1983 roku ze spokojnymi i umiarkowanymi harmonizacjami Feliksa Rączkowskiego czy Józefa Siwego. Spośród bardziej znanych współczesnych pozycji należy wymienić Śpiewnik wawelski, wydany nakładem Wydawnictwa św. Stanisława w Krakowie.
Czas Świąt Bożego Narodzenia jest jednym z najpiękniejszych okresów, nie tylko tych liturgicznych, uroczyście obchodzonych w kościele katolickim lecz także w społeczności, która z religijnością niewiele ma wspólnego. Wynika to nie tylko z wielowiekowej tradycji, gdy w czasach zaborów nie można było publicznie posługiwać się językiem polskim. Pielęgnowano go więc w domach, a święta i komponowanie kolęd pozwalały nie tylko nie zapomnieć języka ojczystego ale sprzyjało także twórczości, wszak Polska jest krajem, który ma chyba największy i najbogatszy repertuar kolędowy (ponad 5 tysięcy kolęd i pastorałek).W ostatnich dziesięcioleciach powstało wiele znakomitych opracowań kolędowych; nie dość wspomnieć, obecne w bibliotekach i w bibliotekach starych zabytkowych kościołów opracowania na chóry lub na głos z organami (także z fortepianem), np. Śpiewnik kościelny katolicki (cz. I), wydany w Krakowie w 1903 roku, zawierający kolędy z prostą harmonizacją, Tomasza Flaszy albo Wincentego Rychlinga. Chorał opolski (cz. 1), wydany w Opolu w 1983 roku ze spokojnymi i umiarkowanymi harmonizacjami Feliksa Rączkowskiego czy Józefa Siwego. Z bardziej znanych, współczesnych wydań jest Śpiewnik wawelski, wydany nakładem Wydawnictwa św. Stanisława w Krakowie.Impulsem do harmonizacji kolęd były dla mnie w dużej mierze komentarze na moim kanale www.YouTube.com/@PiotrowskiPawel z prośbą o przesłanie nut do różnych pieśni i piosenek tam wykonanych, w tym także kolęd. Postanowiłem więc podzielić się z Państwem tymi opracowaniami, opracowując 35 najpopularniejszych, w moim przekonaniu, kolęd i pastorałek.Mam pełną świadomość, że w niniejszych opracowaniach "przełamuję" pewne zasady teorii muzyki, ale te autorskie opracowania mają dzięki temu indywidualny koloryt, który jest jednym z elementów nastroju tych utworów. Jakiekolwiek zmiany lub korekty nadadzą im zupełnie inny kształt, bo w kolorystyce nie tyle chodzi o to „co grasz”, ale jak „to coś gra”. Jestem przekonany, że te harmonizacje kolęd i pastorałek przykują uwagę i pozwolą wciągnąć w estetyczne i emocjonalne przeżycia.
Czas Świąt Bożego Narodzenia jest jednym z najpiękniejszych okresów, nie tylko tych liturgicznych, uroczyście obchodzonych w Kościele katolickim, lecz także w społeczności, która z religijnością niewiele ma wspólnego. Ściśle związana ze świętami praktyka wykonywania kolęd ma swój początek w wielowiekowej tradycji pielęgnowania w domach języka polskiego, którego używanie w przestrzeni publicznej było, w czasach zaborów, zakazane. Święta i komponowanie na tę okazję kolęd sprzyjały nie tylko praktyce ojczystego języka, ale także twórczości Polska jest krajem, który ma prawdopodobnie największy i najbogatszy repertuar kolędowy (ponad 5 tysięcy kolęd i pastorałek).W ostatnich dziesięcioleciach powstało wiele znakomitych opracowań kolędowych; nie dość wspomnieć obecne w bibliotekach i w zbiorach kościelnych opracowania na chóry lub na głos z organami, np. Śpiewnik kościelny katolicki (cz. I), wydany w Krakowie w 1903 roku, zawierający kolędy z prostą harmonizacją, Tomasza Flaszy albo Wincentego Rychlinga; Chorał opolski (cz. 1), wydany w Opolu w 1983 roku ze spokojnymi i umiarkowanymi harmonizacjami Feliksa Rączkowskiego czy Józefa Siwego. Spośród bardziej znanych współczesnych pozycji należy wymienić Śpiewnik wawelski, wydany nakładem Wydawnictwa św. Stanisława w Krakowie.
W niniejszej publikacji Autorzy wyjaśniają podstawowe pojęcia, związane z podejściami kognitywnymi w edukacji oraz przedstawiają implikacje nowych teorii dla praktyki pedagogicznej i dydaktycznej. Przedstawiają ciekawe poznawczo wyniki badań, ukazujących związek między szybkością motoryczną, szybkością umysłowego przetwarzania informacji a osiągnięciami szkolnymi uczniów. Wyniki tych badań prowadzą do refleksji istotnej dla działań nauczycieli, między innymi prowadzącej do stwierdzenia, że uczeń z wolniejszym tempem motorycznym i umysłowym może być bardziej refleksyjnym uczniem niż impulsywny, szybko myślący uczeń. Prof. PhDr. Iveta Kovalčíková, PhD. - porusza problematykę diagnozy i stymulacji zdolności poznawczych uczniów. Jest profesorem Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie i dyrektorem Centrum Badawczego Edukacji Kognitywnej Uniwersytetu w Preszowie. Wdraża terapię edukacyjną, mającą na celu stymulowanie zdolności metapoznawczych uczniów. Organizuje szkolenia nauczycieli w zakresie tematyki. Joanna Miecznik-Warda, PhD. - pedagog, terapeuta pedagogiczny, mediator, trener szybkiej nauki, wykładowca akademicki, nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej z wieloletnim doświadczeniem. Jej zainteresowania naukowe koncentrują się na zgłębianiu tajników dziecięcego umysłu i ich wpływem na efektywność nauczania.
Leksykony Piusa Bosaka to cała biblioteka - instytucja, wspomagająca skutecznie wszystkich, którzy w jakikolwiek sposób zajmują się Biblią, i nie tylko biblistów, choć i tym mogą dobrze przysłużyć i ułatwić życie, ale szczególnie humanistom, którzy nie mają z nią codziennego kontaktu albo są z nią mniej obyci, np. chcą odnaleźć mniej znaną postać w Biblii, jakąś instytucje czy pojęcie. Podobnie rzecz ma się zresztą także z postaciami dobrze znanymi, do których znajduje wszystkie potrzebne referencje. Pius Bosak podaje dane i fakty to jest wielką zasługą tych słowników. Z własnego doświadczenia wiem, jak te leksykony pomogły mi w pracy naukowej i w opracowaniu publikacji. Stąd też leksykony O. Piusa Bosaka powinny znaleźć się nie tylko w każdej bibliotece teologicznej, co jest rzeczą oczywistą, ale szczególnie w bibliotekach humanistycznych.
Niniejsza książka ukazuje znaczenia wiary i cierpienia jako daru (łaski) w Liście do Filipian oraz zachodzących między nimi relacji, które w sposób szczególny akcentują wersety Flp 1, 7 oraz 1, 29. Święty Paweł pokazuje, że łaska Boża nie ogranicza się do obdarowania człowieka wiarą, ale także cierpieniem dla niej. Takie stwierdzenie może wydawać się szokujące, a dla wielu trudne do przyjęcia. W tym kontekście pojawia się wiele pytań: jak Paweł rozumie wiarę i cierpienie? Jaki wpływ ma wiara na przeżywanie cierpienia i jak cierpienie wpływa na przeżywanie wiary? Jak wiara przemienia cierpienie i w jaki sposób cierpienie przemienia wiarę? Jaka jest między nimi relacja? W jaki sposób obydwa doświadczenia mogą być rozumiane jako łaska Chrystusa? Podjęte rozważania mogą pomóc czytelnikowi w zrozumieniu zależności między wiarą a cierpieniem, wpływu wiary na przeżywanie cierpienia i odwrotnie, wpływu cierpienia na dojrzewanie wiary.
Początki tej książki sięgają biblijno-modlitewnych spotkań, jakie odbywały się w przemyskiej katedrze i były poświęcone uczynkom miłosierdzia względem duszy. Materiały z tych spotkań, uzupełnione kilkoma kwestiami, dotyczącymi właściwego rozumienia i praktyki chrześcijańskiego miłosierdzia, stały się podstawą niniejszej publikacji. Jej aktualność uzasadnia coraz większe zaniedbywanie duchowej sfery człowieka i jego związku z Bogiem, kosztem czysto ziemskich, doraźnych i ideologicznych założeń. W prezentowanych rozważaniach biblijnych zwrócimy uwagę na praktykę uczynków miłosierdzia względem duszy. W kolejności będą to uczynki wynikające z siedmiu katechizmowych wezwań: grzeszących upominać, nieumiejętnych pouczać, wątpiącym dobrze radzić, strapionych pocieszać, krzywdy cierpliwie znosić, urazy chętnie darować, modlić się za żywych i umarłych. Każdy, kto sięgnie po niniejszą publikację, będzie mógł przekonać się, jak ogromne pole do działania istnieje w przestrzeni miłosierdzia, jakiego potrzebuje dziś świat. Życzeniem autora jest, aby ta lektura umocniła w Czytelnikach starania o swe duchowe piękno i zachęciła do pełnienia miłosierdzia, wobec ludzi potrzebujących duchowego uzdrowienia.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
