Reprint oryginału z 1906 r na temat pisma runicznego i pomników słowiańskich. Bardzo ciekawa pozycja dla tych wszystkich, którzy chcą wzbogacić swoją wiedzę o historię run słowiańskich ich znaczenie oraz wyjaśnienie symboli. Jest to również podręcznik do nauki symboli, liter i znaków runicznych używanych m.in. przy pomnikach polskich, czeskich i rosyjskich. Znajdują się tu również informacje dotyczące kamieni mikorzyńskich- dwóch kamieniach z wyrytymi symbolami domniemanych bóstw.
Wydanie albumowe w ekoskórzanej oprawie ze złoceniami nakładem Julisza Schmidta w Paryżu w 1852 roku. Przepiękny album, w skład którego wchodzi 20 kolorowych litografii przedstawiających najciekawsze miejsca i budynki Warszawy i okolic (Wilanów), między innymi Targ za Żelazną Brama, Kościół Ewangelicki Bank Polski, Stacja kolei żelaznej, Widok zamku królewskiego.
Wybór wierszy: Na fujarce; Sposób na laleczkę; Na polu; Co ja wyczytam w książeczce To tylko kilka wybranych wierszyków Marii Konopnickiej. Reprint oryginału wydanego w Warszawie w 1891 roku przez Nakładem Michała Arcta.
Zawsze Oni. Obrazy historyczne i obyczajowe z czasów Kościuszki i Legionów.- Kajetana Suffczyńskiego z ilustracjami Juliusza Kossaka Reprint oryginału z 1875 roku. Trzy tomy w jednym woluminie. Bogato ilustrowana powieść Kajetana Suffczyńskiego- uczestnika powstania listopadowego. Jest to najbardziej poczytny zbiór opowiadań z dziejów chwały Wojska Polskiego w czasach Insurekcji Kościuszkowskiej i Wojen Napoleońskich.
Reprint pierwszego wydania książki z 1893 r.
"Proste dania naszych babć a jest ich ponad trzy tysiące. Gotowe receptury, sprawdzone przepisy i porady na temat prowadzenia domu i przygotowania spiżarni - wspaniały prezent mam dla swoich córek."
I właśnie tym Młodym Gospodyniom autorka, Maria Marciszewska, w przedmowie dedykuje swoją książkę.
Aromatyczne zupy, soczyste mięsiwa, leguminy, dania z ryb i dzikiego ptactwa, przepisy na domowy wyrób wędlin, konfitur czy staropolskich nalewek oraz sposoby przygotowania tych dań stanowią o wartości tej pozycji wydawniczej.
Radzimy więc nie przystępować do lektury z pustym żołądkiem…
Pierwszy tom z cyklu czterech tytułów, które sukcesywnie będą przez nas wznawiane. Napisane przez Łukasza Gołębiowskiego (1773-1849) jednego z pierwszych polskich etnografów (badacz tzw. starożytności słowiańskich oraz zwyczajów i obyczajów ludu polskiego), powstaniec kościuszkowski, historyk, bibliotekarz, tłumacz, pamiętnikarz i opiekun zbiorów Biblioteki Poryckiej, członek Towarzystwa Przyjaciół Nauk.Warszawskie lata Gołębiowskiego (18231831) były najbardziej intensywnym okresem jego pracy naukowej. Opracował wówczas i wydał m.in. pierwszy przegląd historiografii polskiej O dziejopisach Polski, ich duchu, zaletach i wadach (1826), a także jedną z pierwszych książek o historii Warszawy, z opisem jej zabytków i przewodnikiem po mieście Opisanie historyczno-statystyczne miasta Warszawy (1826), a wreszcie pierwszą pracę etnograficzną w Polsce, pt. Gry i zabawy różnych stanów w kraju całym, lub niektórych tylko prowincyach (1831) oraz Ubiory w Polszcze od najdawniejszych czasów aż do chwil obecnych (1830).Około roku 1831 pełnił funkcję bibliotekarza Biblioteki Publicznej w Warszawie, z obowiązkiem wykładania bibliografii na miejscowym Uniwersytecie. Po upadku powstania listopadowego został zwolniony (marzec 1833) przez władze carskie ze stanowiska sekretarza Towarzystwa Przyjaciół Nauk (za ukrycie funduszy Towarzystwa przed konfiskatą rosyjską). Wkrótce potem nabył niewielką kolonię wiejską Kaźmierówka (koło Hrubieszowa), gdzie się przeprowadził.Prezentowana książka Domy i dwory, przy tym opisanie apteczki, kuchni, stołów, uczt, biesiad, trunków i pijatyki; łóżek, pościeli, ogrodów, powozów i koni; błaznów, karłów, wszelkich zwyczajów dworskich i różnych obyczajowych szczegółów, Warszawa 1830 to pierwszy tom z cyklu czterech tytułów.
Książka opatrzona jest dwustronicowym wstępem napisanym przez autora. Tom pierwszy zawiera 383 strony. Tom drugi to tylko 192 strony, ponieważ śmierć autora zatrzymała pracę przy encyklopedii na literze ""L"". Oba tomy wydane są w jednym woluminie. Praca ta jest alfabetycznym spisem licznych i wspaniałych przykładów budownictwa drewnianego w dawnej Polsce "" na jej kartach prezentowane są obiekty z Podlasia, Mazowsza, Litwy, Żmudzi, z pogranicza Podola i Wołoszczyzny, z Galicji, z Czerwonej Rusi, Poznańskiego, Grodzieńszczyzny i innych regionów. Autor opisuje także nieistniejące już obiekty z terenów Litwy, Podlasia, Mazowsza, Lubelszczyzny, Ukrainy, Żmudzi, Ziemi Sandomierskiej, Opatowskiej, Radomskiej itd. Z. Gloger przedstawia w swojej książce dawne cerkwie drewniane, stare domy, chaty, dwory szlacheckie, pałace, stare pomniki przyrody, dzwonnice, kościoły, lamusy, krzesła, krzyże, kufry etc. Łącznie księga zawiera około 550 zdjęć, rysunków i rycin (m.in. świetne rysunki Z. Glogera oraz ryciny wg Jana Matejki). Jest to praca o wyjątkowej wartości naukowej (etnograficznej i historycznej) z uwagi na fakt, iż większość prezentowanych obiektów nie przetrwała do naszych czasów.
Kuchnia polsko-amerykańska - A. J. Kamionka ""Jedyna odpowiednia książka kucharska dla gospodyń polskich w Ameryce. Zawiera tysiące przepisów przyrządzania potraw mięsnych i postnych, a także przepisy pieczenia ciast wszelkiego rodzaju."" Wznowienie na podstawie oryginału z 1917 r, wydanego w Stanach Zjednoczonych. Przepisy zawarte są połączeniem kuchni polskiej i amerykańskiej, a związane jest to z przystosowaniem się polskim imigrantów do odmiennych warunków życia oraz innych, różnorodnych artykułów dostępnych na rynku amerykańskim. ""Kuchnia polsko-amerykańska"" była na ówczesne czasy jednym z pierwszych, o ile nie jedynym podręcznikiem łączącym polską, tradycyjną kuchnię z jakże odmienną kuchnią amerykańską. Zawiera tabelę czasu na gotowanie i pieczenie oraz dodatek zawierający wskazówki dotyczące kwaszenia i solenia jarzyn, oszczędnych potraw, głównie na bazie kartofli.
Reprint oryginału z 1914 roku, na który składa się 5 różnych ksiąg o tematyce myśliwskiej: - ""Myślistwo Ptasze"" - M. Cygańskiego - 1584 r. - ""Myśliwiec"" - T. Bielawskiego - 1595 r. - ""Hippika""- K. Pieniążka - 1607 r. - ""Myślistwo z ogary"" - J. hr. Ostroroga - 1618 r. - ""Gospodarstwo jezdeckie, strzelcze i myśliwcze"" - 1690 r. Przedruk ten jest kompendium wiedzy myśliwskiej z opisami z licznymi rycinami różnych gatunków zwierząt wykorzystywane do polowania oraz tych, na które polowano. Zawarte w książce informacje objaśniają czytelnikowi różne sposoby polowania, hodowli koni, tresury psów i innych związanych z tym tematem.
Jedna z pierwszych, polskich encyklopedii powszechnych oraz jedna z najsłynniejszych książek literatury staropolskiej. Część trzecia dotyczy kwestii religijnych, relikwi, czarów i czartów. Autor wspomina również filozofów, teologów i inne ważne osobistości w ówczesnych dla niego czasach. ""Ma ona długą i mocno utrwaloną ""czarną legendę"". Od jej powstania, przez ponad dwa wieki utrzymuje się opinia, że jest ona symbolem obskurantyzmu czasów saskich. Oceny tej pierwszej polskiej encyklopedii powszechnej zmieniają się jednak od kilkudziesięciu lat. Kwestionowane są nawet dość przychylne zdania Marii i Jana J. Lipskich o tym, że ks. Chmielowski był ""Nikiforem polskiej nauki"", bo polegał on przecież na najwybitniejszych autorytetach nauki i filozofii XVI-XVII w. Nowe Ateny trzeba oceniać kryteriami historii. A wtedy okazują się one wielkim pomnikiem literatury, świadectwem światopoglądu i wiedzy XVIII w. w Rzeczypospolitej szlacheckiej, której trwanie w kulturze polskiej dokumentowali etnografowie i folkloryści w końcu XIX - na początku XX w."" prof. dr hab. Zbigniew Libera Instytut Etnologii i Anropologii Kulturowej Uniwersytet Jagielloński Kraków
Krzysztof Mikołaj Dorohostajski herbu Leliwa, o przydomku Monwid (1562 ? 1615), marszałek wielki litewski, pan na Dorohostajach na Wołyniu oraz Oszmianie Murowanej w województwie wileńskim, zaprzyjaźniony z Radziwiłłami, był postacią znaną, zarówno na królewskim dworze, jak i wśród braci szlachty. Wszelako do potomności przeszedł jako autor słynnej Hippiki, wydawanej kilkakrotnie w XVII i XVIII w. Podróżując w młodości po Włoszech, najdłużej bawił w Neapolu, gdzie zetknął się ze znakomitymi hodowcami koni i nauczycielami jazdy konnej (Caracciolo, Corte, Ferraro). Szczególnie Piero Antonio Ferraro, słynny ?hippolog? i nadworny koniuszy wicekróla neapolitańskiego, księcia de Osuna, udzielił Dorohostajskiemu lekcji konnej jazdy i niewątpliwie pierwszy zachęcił go do opracowania podręcznika hodowli tych zwierząt. Po trudach wojny inflanckiej (1602) Dorohostajski osiadł na wsi i tutaj doprowadził do końca swoje dzieło, nad którym od lat pracował: Hippika, to jest o koniach księgi. W ostatecznej redakcji rękopisu wielką rolę odegrał wojewoda trocki Mikołaj Krzysztof Radziwiłł Sierotka, także wybitny znawca hippologii. Autor wzorował się jednak na poznanych za młodu dziełach włoskich, na własnych zamiłowaniach do konia i na własnej stadninie. Tak więc Hippika miała być dziełem praktycznym (hodowla konia), a nie teoretycznym, tak dla ziemianina, jak i żołnierza w polu. Autor, przywiązując wagę do starannej szaty graficznej, zamówił miedziorytowe ilustracje bynajmniej nie za granicą, w Niderlandach, lecz u znanego radziwiłłowskiego sztycharza, Tomasza Makowskiego, popierając w ten sposób twórczość rodzimą. Grafik ten wykonał w Nieświeżu w r. 1602, na podstawie własnych rysunków, kartę tytułową i 44 tablice, w tym 24 plansze wyobrażające figury koni na tle krajobrazów. Te ostatnie ryciny są kopiami sztychów z serii Equile Joannis Austriaci Caroli V Imp., która ukazała się w Antwerpii w 1578 r. Pozostałe miedzioryty Makowskiego przedstawiały krajobrazy i zamki. Hippika, urozmaicona cytowanymi wierszami Wergiliusza, zawierała pierwszorzędne informacje o hodowli koni i przez długie lata była najpopularniejszym w tej mierze podręcznikiem, kasując konkurencyjną Hippikę Krzysztofa Pieniążka z 1607 r. Dzieło Dorohostajskiego ukazało się w Krakowie w 1603 r., u Andrzeja Piotrowczyka. Następne edycje miały miejsce w Poznaniu 1620 r.(z miedziorytami Makowskiego) oraz w Krakowie w 1647 r. w drukarni Łukasza Kupisza i w Drukarni Akademickiej (w obu tych wydaniach figurowały już gorsze ilustracje drzeworytowe). Notowane są jeszcze edycje z 1700 r . ok. 1730 r.
Naukowe badanie dawnych przesądów, czarów i roślin czarodziejskich, w których Rostafiński wykazał, że owe wierzenia wśród ludu nie są wyobrażeniami, zachowanymi jeszcze z prastarych czasów pogańskich. Wierzenia te zostały zatarte przez chrześcijaństwo i idącą w ślad za nim kulturę. Nastąpiło to w znacznej części w wieku XVI za pomocą popularnej polskiej literatury ludowej, z których Rostafiński wybrał, zebrał i usystematyzował te najciekawsze i zaprezentował w swoim Zielniku Józef Rostafiński (1850-1928); botanik, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego; członek PAU, pionier polskiej florystyki. Jedna z jego książek, Przewodnik do oznaczania roślin w Polsce dziko rosnących, doczekała się 21 wydań między 1886 i 1979 rokiem.
Ukazała się ona po ukraińsku i polsku (1902). Stanowiła ważny przełom w badaniach nad Huculszczyzną i na długie lata stała się nieomal encyklopedią kultury huculskiej. Także współcześni badacze korzystają ze szczegółowych opisów Szuchiewicza. Wielkim walorem jego pracy jest zaprezentowanie nazewnictwa wszystkich opisywanych obiektów oraz zwyczajów, a także załączenie niezwykle bogatego materiału ilustracyjnego prezentującego omawiane zagadnienia. Znajdujemy w niej szczegółowe dane na temat budownictwa, stroju, zajęć ludności, przemysłu domowego, obrzędowości, pieśni i podań. Monografia ta była owocem dwudziestoletnich własnych badań i obserwacji.
Ukazała się ona po ukraińsku i polsku (1902). Stanowiła ważny przełom w badaniach nad Huculszczyzną i na długie lata stała się nieomal encyklopedią kultury huculskiej. Także współcześni badacze korzystają ze szczegółowych opisów Szuchiewicza. Wielkim walorem jego pracy jest zaprezentowanie nazewnictwa wszystkich opisywanych obiektów oraz zwyczajów, a także załączenie niezwykle bogatego materiału ilustracyjnego prezentującego omawiane zagadnienia. Znajdujemy w niej szczegółowe dane na temat budownictwa, stroju, zajęć ludności, przemysłu domowego, obrzędowości, pieśni i podań. Monografia ta była owocem dwudziestoletnich własnych badań i obserwacji.
Ukazała się ona po ukraińsku i polsku (1902). Stanowiła ważny przełom w badaniach nad Huculszczyzną i na długie lata stała się nieomal encyklopedią kultury huculskiej. Także współcześni badacze korzystają ze szczegółowych opisów Szuchiewicza. Wielkim walorem jego pracy jest zaprezentowanie nazewnictwa wszystkich opisywanych obiektów oraz zwyczajów, a także załączenie niezwykle bogatego materiału ilustracyjnego prezentującego omawiane zagadnienia. Znajdujemy w niej szczegółowe dane na temat budownictwa, stroju, zajęć ludności, przemysłu domowego, obrzędowości, pieśni i podań. Monografia ta była owocem dwudziestoletnich własnych badań i obserwacji.
Przedsięwziąłem tę część królestwa, w której się urodziłem i gdzie mi najpiękniejsze chwile życia mego ubiegły, tę, która tm samm jest i lepiej mi znajomą i bliższą, że tak powiem, serca mojego niż inne"". Adam Lerue (1825-1863) urodził się w roku w Dubience. W latach 1844-1851 uczył się w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych. Jeszcze w trakcie studiów został zaangażowany jako rysownik Delegacji do Opisywania Starożytności w Królestwie Polskim pracującej pod kierownictwem K. Stronczyńskiego. Delegacja inwentaryzowała zabytki znajdujące się guberniach Królestwa Polskiego. Adam Lerue postanowił opublikować swoje akwarele wykonane w 1852 roku w Guberni Lubelskiej. Dzieło zatytułowane Album Lubelskie składało się z 12 zeszytów, wydawanych od 1857 do 1859 roku w Zakładzie Litograficznym Adolfa Pecqa i S-ki w Warszawie. Każdy zeszyt zawierał 4 lub 5 litografii przedstawiających zabytki Guberni Lubelskiej oraz krótki opis obiektów. Litografie ukazujące reprezentacyjne, zabytkowe fragmenty Lublina, przygotował sam Lerue oraz trzech innych litografów: Julian Cegliński, Alfons Matuszkiewicz i Władysław Walkiewicz.
Główniejsze sceny i postacie z powieści i nowel Sienkiewicza w dwudziestu illustracyach (...). Z wstępem krytycznym Stanisława hr. Tarnowskiego. W części zasadniczej 19 fragmentów dzieł Sienkiewicza z całostronicowymi ilustracjami m.in. J. Brandta, J. Chełmońskiego, A. Kamieńskiego czy J. Kossaka. Album z 20 ilustracjami przedstawiającymi główne sceny i postacie z powieści i nowel Sienkiewicza. Treść właściwa poprzedzona portretem Henryka Sienkiewicza oraz wstępem Stanisława Tarnowskiego.
Praktyczna Kuchnia, czyli podręcznik do przyrządzania potraw i legumin - Róża Makarewicz*Wznowienie na podstawie oryginału z 1910 roku. Prawie 1100 przepisów dań i porad , umożliwiających umiejętne prowadzenie kuchni smacznej i taniej, wedle zasad na długoletnim doświadczeniu opartym. Jak autorka pisze ""same przepisy i tu jak wszędzie pozostaną martwą literą, którą ożywić i należycie zastosować tylko dobra i energiczna gospodyni potrafi.""
Ciasto plastyczna i elastyczna masa powstała przez zagniecenie mąki, wody i innych składników, np. cukru, jajek, tłuszczów. Niektóre ciasta, np. na bezy lub makaroniki nie zawierają w swoim składzie w ogóle mąki. Do wielu ciast dodaje się nie wodę, lecz mleko, maślankę, kefir, jogurt, roztopione masło, olej, sok owocowy, napój gazowany itp. Zdarza się też, że nie ma w nich żadnego płynu, tylko jajka, np. ciasta na biszkopty, lub też miód, np. ciasta na niektóre pierniki i miodowniki. W zależności od przeznaczenia może zostać poddane fermentacji przy pomocy drożdży lub zakwasu, co spulchnia lub czasami zakwasza ciasto. W celu spulchnienia ciasta używa się również np. sody oczyszczonej, proszku do pieczenia, lub piany z białek. Ciasta można piec, gotować i smażyć, a otrzymuje się makarony, kluski, pieczywo zwykłe (chleby), półcukiernicze (chały, strucle) i cukiernicze (ciasta, ciastka, torty).
Reprint oryginału z 1901 r., dwa tomy w jednym woluminie. Tom I - "Przyroda pszczół" zawiera informacje o historii, życiu i anatomii pszczoły, sposobach użycia miodu i innych produktów pszczelarskich oraz o istotach wrogich pszczołom. Tom II - "Gospodarka w pasiece" dotyczy urządzania pasiek i uli, narzędzi i przyborów potrzebnych
do utrzymania pasiek oraz pielęgnacji pszczół w różnych porach roku.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
