Książka pt: WOŁYŃ. Zosia jest pierwszą z trzech powieści stanowiących serię Saga rodzinna, opisujących skomplikowane losy Polaków na Wołyniu i Kresach Wschodnich. Część pierwsza WOŁYŃ. Zosia zaczyna się tuż przed wybuchem II Wojny Światowej, w okresie poprzedzającym tragiczne losy narodu polskiego, zakończone ludobójstwem ludności polskiej dokonanym przez Ukraińców. Do czasu tzw. rzezi wołyńskiej Polacy i Ukraińcy żyli tam w symbiozie i nic nie wskazywało na tak tragiczny koniec stosunków sąsiedzkich na Wołyniu w latach 1942 i 1943, kiedy nastąpiło apogeum. Główną bohaterką tej części sagi jest Zosia Kalińska - córka Polaka i Ukrainki, dorastająca z braćmi w rodzinnym majątku na Wołyniu. Tu zakochuje się w Adamie Dobrzyńskim, młodym pracowniku jej ojca. Gdy zaczynają się pogromy Polaków, dziewczyna wyjeżdża z matką i młodszym bratem – Igorem, do Krakowa. Ojciec - Bonawentura, starszy brat - Wiktor i ukochany - Adam, zostają na Wołyniu, by razem z innymi odeprzeć ataki UPA.
W okupowanym Krakowie Zosia przypadkowo natrafia na ślad działalności konspiracyjnej i poznaje ludzi z podziemnego Teatru Rapsodycznego. Słowa młodego poety i studenta teologii, Karola Wojtyły, które tam usłyszała, sprawiły, że podjęła brawurową decyzję... Jaką? Zapraszam do lektury. W tej wołyńskiej sadze rodzinnej, którą mam nadzieję czytać będziecie Państwo z wypiekami na twarzy, odnaleźć można ( czego autorka nie kryje) reminiscencje trylogii sienkiewiczowskiej. W powieści o losach Zosi jest miłość i walka o nią. W części drugiej pojawia się także bohater negatywny, Wiktor Kaliński, brat Zosi, żołnierz, który niczym Kmicic-Babinicz przechodzi pozytywną metamorfozę osobowości. Część trzecia to losy Adama, ukochanego Zosi, którego nie akceptuje rodzina Kalińskich.W powieści nie brakuje scen drastycznych, ukazujących okrucieństwo, ale są również delikatne, pełne ciepła sceny miłosne. Losy bohaterów to nie tylko dramat, sensacja, krew i łzy, to również romans, miłość, chwile radości i szczęście. Każdy, kto ma w rodzinie korzenie kresowe znajdzie tu coś dla siebie.
Część druga Sagi rodzinnej nosi tytuł WOŁYŃ. Wiktor.
Część trzecia Sagi rodzinnej nosi tytuł: WOŁYŃ. Adam.
Kuchnia tajska kojarzy się nam z egzotyką. Zwłaszcza, że zgłębiając jej tajniki można się dowiedzieć, jak smakują mrówki, koniki polne czy szarańcza!Tajska sztuka kulinarna uznawana jest za jedną z najbardziej oryginalnych kuchni świata. Jej symbolem jest curry, podstawowym składnikiem ryż, a tajemnicę smaku stanowią lokalne, najostrzejsze na świecie przyprawy. Komponując je z wieprzowiną, mięsem drobiowym czy różnorodnością owoców morza, otrzymujemy całe bogactwo egzotycznych smaków i kolorów. Charakterystyczna dla kuchni tajskiej jest również dbałość o równowagę między pięcioma podstawowymi smakami. A łączenie lokalnych składników z pochodzącymi z innych stron świata pozwala tworzyć dania niezwykłe, co umożliwiają przepisy zebrane w tej książce. Warto spróbować!
Oddajemy w Państwa ręce tomik poetycki antologia poetów współczesnych. Wiersze dla dzieci. Edycja dziesiąta, przygotowany przez autorów, którzy oprócz twórczości dla dorosłych, ukochali także poezję dla dzieci. Znajdziecie tutaj różne style literackie i różne tematy, jednak wszystkie teksty łączy jedno – właśnie miłość do dzieci. Są tu piękne wiersze pisane z myślą nie tylko o własnych dzieciach czy wnuczkach. Ale też każdy Autor wkłada tu swoje serce, wrażliwość, cierpliwość i czułość dla swoich pociech. I za to należy im się nagroda, miłość i wdzięczność po latach.
Życząc dużo przyjemności z czytania tych wierszy, mamy nadzieję, że będą one dla Państwa miłym wspomnieniem przeszłości, a dzieciom umożliwią zdobywanie ciekawych informacji i zachęcą do samodzielnego sięgania po literaturę.
Autorzy biorący udział w projekcie to:
Danuta Brodziak, Joanna Lessnau, Anna Klehr-Fałowska, Urszula Kociołek-Brandys, Nina Maria Kowalska, Aldona Latosik, Barbara Maria Laskowska, Teodozja Miśkiewicz, Krystyna Szwed, A. K. Sar (RASKA).
Książka edukacyjna, bajka dla dzieci, którą masz przed sobą, została napisana z myślą o ciekawych świata i kochających przygody maluchach. Jej autor Lech Tkaczyk zgodnie ze sprawdzoną zasadą nauka poprzez zabawę, w nowatorski i ciekawy sposób zapoznaje dzieci z zawodem DENTYSTY w serii książeczek Poznajemy zawody. Wykorzystując wierszowaną formę opowieści, przystępnie tłumaczy, czym charakteryzuje się ten zawód.
Gdyby zwierzęta umiały mówić jest niezwykłą serią wydawnictwa stworzoną z myślą o najmłodszych czytelnikach. Astrum. Każda bajka w magiczny sposób opowiada o burzliwych przygodach najlepszych przyjaciół małego człowieka zwierząt. Autor książeczek, słuchowisk, audiobooków i komiksów, Lech Tkaczyk wykorzystał jedną z najbardziej przyjemnych dla dzieci figur stylistycznych personifikację. Nadanie zwierzętom ludzkiego głosu sprzyja pozytywnej stymulacji dziecięcej wyobraźni. Bajeczki pisane są wierszem, dzięki czemu zajmują uwagę nawet najbardziej aktywnego malucha. Każda historia zakończona jest zabawną puentą, która w delikatny sposób pomaga najmłodszym zrozumieć te bardzo ludzkie zachowania zwierząt. Autor uczy dzieci jak dobierać przyjaciół, czym grozi oszustwo i kradzież, jakie korzyści daje praca. Moralizatorski charakter bajeczek sprawia, że czytanie i słuchanie staje się nie tylko przyjemnym poznawaniem nowych słów, ale także najwcześniejszą formą nauki życia w społeczeństwie, rozróżniania dobra i zła, a także cech charakteru.
O Autorze: Lech Tkaczyk - ur. w 1956 roku absolwent Wydziału Technologii Żywności Akademii Rolniczej we Wrocławiu i Międzynarodowych Studiów Doktoranckich na Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu. Lech Tkaczyk jest autorem wielu tomików poezji. Napisał on ponad 150 piosenek wydanych na płytach dla najmłodszych i dla dorosłych.W swoim dorobku ma już ok.100 bajek dla dzieci o charakterze moralizatorsko-edukacyjnym, pisanych wierszem. Także ponad 100 słuchowisk i audiobooków. Prowadzi spotkania z dziećmi w szkołach, przedszkolach i bibliotekach. Wyprodukował także trzy filmy animowane dla dzieci, które udostępnia na You Tube - Bajka o Panu Zegarze uczy dzieci posługiwania się zegarem, a dzięki bajce Mama uczy cyferek pokolenia dzieci nauczyły się liczyć. Potwierdzają to listy od rodziców. Otrzymał Medal Komisji Edukacji za działania na rzecz edukacji dzieci. Lech Tkaczyk nadal działa aktywnie - pisze książki dla dzieci i dorosłych, nagrywa słuchowiska, pisze wiersze. Kocha poezję oraz piosenkę poetycką.
Strony: adresy do stron autora Lecha Tkaczyka www.wydawnictwo-astrum.pl
https://www.facebook.com/lech.tkaczyk
https://twitter.com/tkaczyk1
https://www.instagram.com/ksiazkidladzieciautor/
mail: l.tkaczyk@astrum.wroc.pl
Pogadanki autora o książkach dla dzieci na You Tube: Radio ASTRUM dzieciom: TV RADIO ASTRUM - YouTube https://www.youtube.com/@TV_RADIO_ASTRUM
"Saga rodzinna Wołyń. Adam" to dojrzała opowieść o ludobójstwie na Wołyniu oraz o jego długofalowych skutkach w polskiej historii i psychice narodowej. Po "Wołyniu. Zosi" i "Wołyniu. Wiktorze" autorka zamyka pierwszy cykl sagi historią Adama i jego rodziny, którzy po przejściu przez piekło muszą nauczyć się żyć dalej w nowej rzeczywistości.To opowieść o cenie przetrwania. O tym, jak ludzie przesiedleni z Wołynia na Ziemie Zachodnie, do powojennego Szczecina, próbują odbudować rodzinny dom,a Adam siebie samego. Jak z popiołów wyrasta nadzieja,a miłość okazuje się silniejsza niż śmierć. Adam Biernacki - żołnierz Armii Krajowej, uciekinier z Wołynia, mąż Zosi i ojciec Haliny - staje się symbolem tysięcy mężczyzn, którzy po 1945 roku musieli być jednocześnie budowniczymi i strażnikami pamięci.Anna Nowak prowadzi narrację z ogromną wrażliwością i świadomością historyczną. Autorka nie unika bolesnych tematów, ale nie epatuje okrucieństwem. Pokazuje, że największe dramaty rozgrywają się nie tylko w chwili zbrodni, lecz także przez lata- w milczeniu rodzin, w snach ocalałych, w oczach dzieci, które nie wiedzą, dlaczego ich matki płaczą nocą.Powieść zachwyca autentycznością tła historycznego. Szczecin roku 1947 to miasto-pogranicze - przestrzeń między dawnym a nowym światem, gdzie Niemcy dopiero co odeszli, a Polacy dopiero przybyli. W tej mieszaninie pamięci, lęku i nadziei zaczyna rodzić się nowe życie.Powieść "Saga rodzinna. Wołyń. Adam" nie zamyka cyklu. Powstają kolejne tomy sagi rodzinnej o Wołyniu, w których pojawią się nowi bohaterowie i ich potomkowie. Seria nie daje łatwych odpowiedzi ani rozgrzeszeń. Nie usprawiedliwia zbrodni - ale pozwala spojrzeć, przez łzyi pamięć, na ludzi, których głosy uciszono, bo nie pasowały do żadnej ideologii."Sagę rodzinną Wołyń" powinien przeczytać każdy, kto kiedykolwiek zadał sobie pytanie:czy można odzyskać siebie po katastrofie dziejów?"Saga rodzinna. Wołyń" autorstwa Anny Nowak obejmuje tytuły: "Wołyń. Zosia", "Wołyń. Wiktor", "Wołyń. Adam" oraz powstające nowe części: "Wołyń. Maria", "Wołyń. Piotr", "Wołyń. Jakub", "Wołyń. Antoni", "Wołyń. Rozalia", "Wołyń. Józef" i kolejne.Zapraszam do lektury.
Książka pt: WOŁYŃ. Wiktor jest drugą z trzech powieści stanowiących serię Saga rodzinna, opisujących skomplikowane losy Polaków na Wołyniu i Kresach Wschodnich. Wiktor Kaliński jest synem Polaka i Ukrainki z Wołynia. Przyjaźni się z Ukraińcem - Wadimem, który jest dla niego jak starszy brat. Przysięgają sobie wieczną lojalność i braterstwo. Gdy bandy UPA zaczynają atakować polskie wioski na Wołyniu, Wiktor staje przed dramatyczną decyzją co do własnej tożsamości.
Czy wygra wierność względem przyjaciela, czy może miłość do pięknej polskiej sanitariuszki odmieni jego serce?
Tak jak i w pierwszej części sagi (WOŁYŃ. Zosia ) w tej powieści także nie brakuje scen drastycznych, ukazujących okrucieństwo, ale są również delikatne, pełne ciepła sceny miłosne. Losy bohaterów to nie tylko dramat, sensacja, krew i łzy, to również romans, miłość, chwile radości i szczęście. Każdy, kto ma w rodzinie korzenie kresowe znajdzie tu coś dla siebie.
Część pierwsza Sagi rodzinnej nosi tytuł WOŁYŃ. Zosia.
Część trzecia Sagi rodzinnej nosi tytuł: WOŁYŃ. Adam.
Zapraszam do lektury.
Miniony, XX, wiek to czas rozkwitu wszelkich form międzynarodowej komunikacji. Nauka mówiąca właśnie o tym, jak słowa i obrazy oraz zawarte w nich znaczenia pokonują bariery wyznaczane granicami państw, różnicami językowymi czy konfliktami etnicznymi ma w Polsce, niestety, bardzo krótką historię. A przecież różne formy międzynarodowego i międzykulturowego komunikowania towarzyszyły ludziom od momentu zawalenia się wieży Babel! Warto zatem poznać zasady i reguły rządzące owymi procesami międzynarodowego komunikowania. Prezentowane Państwu ""Komunikowanie międzynarodowe"" to jeden z nielicznych, interdyscyplinarny podręcznik wyjaśniający kwestie terminologiczne, zagadnienia związane z socjolingwistyką, historią komunikowania międzynarodowego, postępującą globalizację. Omawia on też problemy dotyczące mediatyzacji współczesnego życia, powstawania społeczeństwa informacyjnego czy wreszcie public relations.
Któż z nas z nutką rozrzewnienia nie wspomina koloru wspaniałych babcinych konfitur z wiśni czy zapachu jej soku z malin? Niby nic, a pamięta się o nich przez całe życie. Nie ulega wątpliwości, że domowe produkty są bez porówniania smaczniejsze i bardziej aromatyczne od tych wytwarzanych metodą przemysłową, a przede wszystkim zdrowsze! Nie znajdziemy w nich bowiem chemicznych zagęszczaczy, substancji smakowych czy barwiących, konserwantów i innych tego typu szkodliwych dodatków. Domowe przetwory to świetny przewodnik dla wszystkich, którzy pragną zaopatrzyć swoje spiżarnie we własnoręcznie przygotowane przetwory z warzyw, owoców, grzybów i mięsa. Jego autorka - Anna Wojtowicz - przekazuje informacje i porady dotyczące zasad i tajników sukcesu wykonania poszczególnych rodzajów domowych przetworów. Przedstawia sposoby kwaszenia, pasteryzacji, utrwalania za pomocą cukru, marynowania, suszenia, mrożenia czy peklowania. To teoria. Bogactwem tej książki są jednak sprawdzone wiele razy przez całe pokolenia przepisy na najbardziej wartościowe przetwory, które nie tylko zadowolą gusta domowników, lecz także będą powodem do dumy z własnych osiągnięć.
"Pan Wołodyjowski" to trzecia część słynnej Trylogii Henryka Sienkiewicza, w której autor z rozmachem kontynuuje epicką opowieść o losach Polski i Litwy w XVII wieku. Bohaterem książki jest Michał Wołodyjowski – doświadczony i nieustraszony rycerz, znany ze swojej odwagi i lojalności wobec ojczyzny, który walczy z zagrożeniami ze strony Tatarów i Turków. Po stracie ukochanej, Małego Rycerza czeka ciężka próba ducha i nowa miłość, która odrodzi jego serce.
Sienkiewicz kreśli pełne napięcia sceny bitewne, emocjonujące pojedynki oraz splata losy postaci, które zmierzą się z różnymi wyzwaniami – zarówno na polu walki, jak i w życiu prywatnym. Historia Wołodyjowskiego to hołd dla patriotyzmu, honoru i braterstwa w obliczu trudnych czasów. Książka wprowadza czytelnika w atmosferę XVII-wiecznej Rzeczypospolitej, odmalowując dramatyczne losy kraju, zawiłości polityczne oraz wielkie uczucia – miłość, przyjaźń, żal i poświęcenie.
"Pan Wołodyjowski" to nie tylko opowieść o wojnie, ale także o sile ludzkiego charakteru, o moralnych dylematach oraz o tym, jak wielkie wartości pozwalają przetrwać nawet najcięższe próby.
Ogniem i mieczem - pierwsza z trzech powieści historycznych będących częścią Trylogii, pisanej dla pokrzepienia serc przez Henryka Sienkiewicza w latach 1884-1888.Pisarz tworząc powieść opierał się na Szkicach historycznych autorstwa Ludwika Kubali. Akcja powieści rozgrywa się w latach 1648-1651, w okresie powstania Chmielnickiego na Ukrainie. Pozostałe części Trylogii to Potop i Pan Wołodyjowski. Powieść była pierwotnie wydana w odcinkach w latach 1883-1884 w warszawskim dzienniku ,,Słowo"" i, z minimalnym opóźnieniem w stosunku do ,,Słowa"", także w krakowskim dzienniku ,,Czas"". Pierwsze wydanie książkowe ukazało się w 1884 w Warszawie. Wydanie książkowe miało inne zakończenie powieści aniżeli wersja wydrukowana w czasopismach. Część rękopisu powieści przechowywana jest w Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich we Wrocławiu. Autor mija się chwilami z historyczną prawdą, co nie ujmuje dziełu wartości literackich. Sienkiewicz tworzył swoją powieść, aby podnieść na duchu żyjących pod zaborami Polaków.W 1999 powieść Ogniem i mieczem została zekranizowana - powstał film fabularny oraz serial telewizyjny w reżyserii Jerzego Hoffmana. W roku 1958 w Stanach Zjednoczonych ukazała się komiksowa adaptacja powieści w serii Classics Illustrated (no.146).Do 1970 Ogniem i mieczem przetłumaczono na 26 języków.
Ogniem i mieczem – pierwsza z trzech powieści historycznych będących częścią Trylogii, pisanej dla pokrzepienia serc przez Henryka Sienkiewicza w latach 1884–1888. Pisarz tworząc powieść opierał się na Szkicach historycznych autorstwa Ludwika Kubali[1]. Akcja powieści rozgrywa się w latach 1648–1651, w okresie powstania Chmielnickiego na Ukrainie. Pozostałe części Trylogii to Potop i Pan Wołodyjowski. Powieść była pierwotnie wydana w odcinkach w latach 1883–1884 w warszawskim dzienniku „Słowo” i, z minimalnym opóźnieniem w stosunku do „Słowa”, także w krakowskim dzienniku „Czas”. Pierwsze wydanie książkowe ukazało się w 1884 w Warszawie. Wydanie książkowe miało inne zakończenie powieści aniżeli wersja wydrukowana w czasopismach. Część rękopisu powieści przechowywana jest w Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich we Wrocławiu. Autor mija się chwilami z historyczną prawdą, co nie ujmuje dziełu wartości literackich. Sienkiewicz tworzył swoją powieść, aby podnieść na duchu żyjących pod zaborami Polaków.
W 1999 powieść Ogniem i mieczem została zekranizowana – powstał film fabularny oraz serial telewizyjny w reżyserii Jerzego Hoffmana. W roku 1958 w Stanach Zjednoczonych ukazała się komiksowa adaptacja powieści w serii Classics Illustrated (no.146)[2]. Do 1970 Ogniem i mieczem przetłumaczono na 26 języków[3].
Opis fabuły
Śmierć Podbipięty pod Zbarażem, ryc. Juliusza Kossaka W powieści przeplata się wątek walk polsko-kozackich z historią miłosną Jana Skrzetuskiego i Heleny Kurcewiczówny. Poznajemy przebiegłego i pełnego poczucia humoru Jana Onufrego Zagłobę oraz obdarzonego ogromną siłą, ale naiwnego i dobrego jak dziecko Litwina Longinusa Podbipiętę, który ślubował czystość, dopóki mieczem przodków, Zerwikapturem, nie zetnie trzech głów „pohańców” za jednym zamachem. Poznajemy także „małego rycerza” Michała Wołodyjowskiego, pierwszą szablę Rzeczypospolitej, sługę Skrzetuskiego Rzędziana, beznadziejnie zakochanego w Helenie Bohuna, jak również dwie ważne postaci historyczne epoki: Bohdana Chmielnickiego i Jeremiego Wiśniowieckiego. Powieść rozpoczyna się ucieczką Chmielnickiego na Sicz, gdzie organizuje wielkie powstanie Kozaków sprzymierzonych z Tatarami. Powstańcy pokonują część wojsk koronnych nad Żółtymi Wodami i pod Korsuniem. Bunt próbuje stłumić na własną rękę książę Jeremi Wiśniowiecki, w którego prywatnym wojsku służą Skrzetuski z Wołodyjowskim, do których dołącza Podbipięta. Obowiązek żołnierski odrywa Skrzetuskiego od ukochanej Heleny. Nie ma możliwości, by obronić ją przed wojną i gotowym na wszystko Bohunem.
Wojska Wiśniowieckiego nie mogą liczyć na pomoc innych magnatów, którzy chcą ugody z Kozakami. Pospolite ruszenie, zebrane pod Piławcami, ucieka na wieść o przybyciu Tatarów. Wojska pod wodzą księcia fortyfikują się w twierdzy Zbaraż, gdzie oblega ich wielka armia Chmielnickiego i chana Islama III Gireja. Szlachta w liczbie kilkunastu tysięcy żołnierzy broni się dzielnie, ale nie ma szans wobec ogromnej potęgi przeciwnika.
Książę posyła ochotnika (jest nim Podbipięta), by przekradł się przez obóz Kozaków i zawiadomił króla o trudnym położeniu. Longinus ginie jednak nie wykonując zadania. Misja udaje się następnemu śmiałkowi – Skrzetuskiemu – dzięki któremu król Jan Kazimierz podejmuje próbę odsieczy Zbaraża; po nierozstrzygniętej bitwie pod Zborowem następuje ugoda i w tym momencie kończy się zasadniczy wątek powieści.
Helena po wielu przygodach zostaje ocalona, a Bohun schwytany (ale Skrzetuski przebacza mu porwanie Heleny). Powieść kończy się opisem zwycięskiej dla Polaków bitwy pod Beresteczkiem, ale jednocześnie dowiadujemy się, że „nienawiść zatruła krew pobratymczą”, co zapowiada, że okrutne wojny na Ukrainie będą trwały jeszcze długo.
W Wędrowcu i jego cieniu skupia się Nietzsche, podobnie jak we wcześniejszym o sześć lat tomie Ludzkie aryludzkie, na tematyce moralnej, na podstawowych pojęciach etyki. Także w Wędrowcu..., określanym zresztą często jako drugi tom Ludzkiego..., posługuje się autor formą aforyzmu, który jak pisze w biografii Nietzschego J. Kohler zrywa światu maskę z oblicza, odzienie z ciała.
Tytuł: Potop.Tom1. Autor Henryk Sienkiewicz. Wydanie I 2021. Astrum Media.
Opis:Album z ilustracjami i rycinami. Format: A4 wys. 290 cm szer.21 cm.
Oprawa miękka. Stron 262 Plus 24 ilustracje i ryciny czarno białe.
Numer ISBN: 978-83-64786-69-3
EAN: 9788364786693
Cena: 95.00 zł
Opis:
Potop.Tom 1-druga z powieści tworzących Trylogię Henryka Sienkiewicza wydana w 1886 roku (pozostałe części to Ogniem i mieczem i Pan Wołodyjowski), opowiadająca o potopie szwedzkim z lat 1655–1660.
Głównym bohaterem powieści jest młody chorąży orszański Andrzej Kmicic, który przybywa na Laudę, aby zgodnie z testamentem Herakliusza Billewicza poślubić jego wnuczkę Aleksandrę Billewiczównę. W tym też momencie rozpoczyna się powieść. Akcja przedstawia okres z lat 1655–1657.
Powieść była pierwotnie wydana w odcinkach w latach 1884–1886 w dzienniku krakowskim Czas i, z minimalnym opóźnieniem w stosunku do Czasu, także w warszawskim Słowie i Kurierze Poznańskim. Pierwsze wydanie książkowe w 1886 w Warszawie. Część rękopisu powieści przechowywana jest w Ossolineum we Wrocławiu.
Zaręczony z Oleńką Billewiczówną chorąży Andrzej Kmicic opowiada się początkowo po stronie Radziwiłłów – potężnego rodu magnackiego wspierającego Szwedów w ich najeździe na Rzeczpospolitą. Uznany przez szlachtę i narzeczoną za zdrajcę, postanawia się zrehabilitować. Pod przybranym nazwiskiem – Babinicz – bierze udział w obronie Jasnej Góry, własną piersią osłania króla Jana Kazimierza przed wrogami i bohatersko walczy z nieprzyjacielem do zakończenia wojny.
Pierwotnie "potop" miał oznaczać powszechne, zbrojne powstanie ludności polskiej, zalewające ze wszystkich stron wrogie wojska szwedzkie i wyzwalające w ten sposób ojczyznę[1].
Źródło:https://pl.wikipedia.org/wiki/Potop_(powie%C5%9B%C4%87)#Tre%C5%9B%C4%87
Geneza powieści Lalka autorstwa Bolesława Prusa
9 lutego 1887 w 30 numerze warszawskiego dziennika „Gazeta Polska” ukazała się informacja o odbytym w Bernie procesie młodej kobiety, która została oskarżona o kradzież lalki. Została ona uniewinniona, ponieważ sprzedawca zeznał, że zabawka jednak była zakupiona u niego. O tym sprawozdaniu prasowym Prus napisał kilka zdań w XX arkuszu swoich Notatek o kompozycji. Scenę o podobnej tematyce wprowadził później także do powieści (tom II, rozdział VIII). Z wypowiedzi samego pisarza wynika, iż proces ten miał decydujące znaczenie w skrystalizowaniu się pomysłu na powstanie Lalki. Z tego też wydarzenia narodził się tytuł utworu. Wyjaśnił to Prus w liście z 8 lutego 1897 do Władysława Korotyńskiego:
W powieści Lalka znajduje się rozdział poświęcony procesowi o kradzież lalki, rzeczywistej lalki dziecinnej. Otóż taki proces miał miejsce w Wiedniu. A ponieważ fakt ten wywołał w moim umyśle skrystalizowanie się, sklejenie się całej powieści, więc przez wdzięczność użyłem wyrazu Lalka za tytuł. Powieść, o której mówię, powinna mieć tytuł: «Trzy pokolenia». Może nawet byłaby lepiej rozumiana z takiem nazwiskiem.
W sierpniu i na początku września tego samego roku Prus intensywnie pracował nad Lalką. Zbierał także informacje niezbędne do jej powstania: w tym celu skontaktował się z Franciszkiem Bagieńskim – uczestnikiem powstania węgierskiego w 1848 roku.
Publikacja w „Kurierze Codziennym”
29 września 1887 rozpoczął się w „Kurierze Codziennym” druk Lalki. 5 maja 1888, w 123 numerze Kuriera ukazał się ostatni odcinek I tomu powieści. Nastąpiła miesięczna przerwa w publikacji. Na skutek procesu sądowego Prus postanowił zmienić nazwisko subiekta Moraczewskiego na Mraczewski. 8 czerwca tegoż roku rozpoczęto druk II tomu Lalki na łamach „Kuriera” (od nr. 157). Natomiast 5 sierpnia w nr. 215 dziennika ukazała się ostatnia część III rozdziału II tomu powieści, po czym nastąpiła nie zapowiedziana przerwa spowodowana wyjazdem autora do Nałęczowa. Redakcja poprosiła listownie Prusa o dostarczanie kolejnych partii tekstu do druku ze względu na zaniepokojonych czytelników. 30 sierpnia wydrukowano informację, że otrzymano od Prusa zapewnienie o szybkiej publikacji dalszych części. Autor nie dotrzymał jednak obietnicy, sytuacja się przeciągała, więc redakcja Kuriera postanowiła na początku października rozpocząć druk nowego opowiadania Henryka Sienkiewicza Ta trzecia. Ciąg dalszy Lalki ukazał się dopiero 21 listopada (nr 323). Od tamtego momentu publikowano już powieść regularnie. Ostatni odcinek ukazał się 24 maja 1889 w 142 numerze „Kuriera”. W pierwodruku powieść dzieliła się na dwa tomy. W skład pierwszego tomu wchodziło dziewięć rozdziałów, z których ostatni (Złudzenia i rozczarowania) był objętościowo znacznie dłuższy od pozostałych, dlatego też w pierwszym wydaniu książkowym autor podzielił go na dziewięć rozdziałów. Tom drugi składał się z 12 rozdziałów, które w wydaniu z 1890 zostały podzielone na 19. Na podstawie zachowanych rękopisów stwierdzono, że w pierwodruku gazetowym omyłek drukarskich jest bardzo niewiele, co świadczy o staranności korektorów i zecerów.
Samotność - powieść autorstwa Krystyny Jarockiej, to podróż własną drogą w głąb biblijnych, nowotestamentowych losów Jezusa Chrystusa.Autorka skupia się na aspekcie człowieczeństwa Syna Bożego, jego relacji z ludźmi, postrzegania go jako Boga i człowieka.Opisuje brak zrozumienia przez ówczesne społeczeństwo, w którym przyszło żyć Chrystusowi, jego działań na polu zbawienia świata. Ukazuje Jezusa jako człowieka porzuconego, głęboko samotnego.Tytułowa samotność Syna Bożego jest najbardziej widoczna w przepięknej scenie modlitwy Jezusa Chrystusa w Ogrójcu. Dziwny to widok. Udręczony, opuszczony przez apostołów, modlący się w Getsemani Jezus Chrystus, którego, według wierzeń, nie opuszcza jedynie anioł stróż. To człowiecza samotność w bólu modlitewnym.Stefano Zufii, włoski znawca nowotestamentowej ikonografii, dostrzega w postawie Zbawiciela z Ogrójca moment tragicznego napięcia, wręcz rozłamu pomiędzy ludzką i boską naturą Jezusa oraz wyraz Jego tragicznej samotności. Autorka powieści Samotność, zachęcając nas do lektury tej niezwykle ciekawej książki chce nam powiedzieć, że samotność jest integralną częścią człowieczeństwa, tu, na Ziemi. A antidotum na samotność jest wiara i głęboka, żarliwa modlitwa w intencjach nam tylko znanych. Zapraszamy do lektury.
Mimo szczepień co roku dopada Cię paskudna grypa? Martwisz się, że Twoja pociecha ciągle przynosi ze szkoły jakieś choróbska? Na myśl o najlżejszym nawet przeziębieniu panikującego i marudzącego w jego trakcie lubego cierpnie Ci skóra? Przeraża Cię perspektywa tygodnia spędzonego z tonami chusteczek higienicznych? Nie martw się! Nawet nie wiesz, jak łatwo pozbyć się tego rodzaju problemów! Na co dzień nie zastanawiamy się, co i w jakich ilościach jemy. A to wielki błąd! Odpowiednią dietą można zdziałać cuda.
Od lat przekonują o tym Lech Tkaczyk i Barbara Jakimowicz-Klein.
Dieta odpornościowa to kolejna książka traktująca o potędze tkwiącej w racjonalnym odżywianiu i o wielkiej mocy ziół. Dowiedzieć się z niej można, co powoduje, że chorujemy, w jaki sposób warto poprawiać własne samopoczucie, dlaczego najlepiej jeść pomidory, kalafior i śliwki, a potrawy doprawiać czosnkiem, pokrzywą, cynamonem, gorczycą itd.
Warto przy tym zaznaczyć, że kolejna publikacja Wydawnictwa ASTRUM to nie tylko zestawienie teoretycznych dywagacji – jej bogactwo tkwi w obszernym zbiorze sprawdzonych receptur na smaczne i zdrowe dania podnoszące odporność organizmu!
Chcesz być w dobrej formie? Zajrzyj do tej książki koniecznie!
Przekazujemy w ręce czytelników drugą z książkę autorstwa Tomasza Sitkowskiego pod tytułem KURS PRAKTYCZNEJ RADIESTEZJI.
Pierwsza książka tego autora z zakresu radiestezji nosiła tytuł „Wahadełko a Radiestezja. Nowe spojrzenie”. Była to rozprawka na temat teorii radiestezji i miała przygotowa czytelnika do poznania istoty i zasad tej dziedziny. Obecna książka ma za zadanie nauczenia radiestezji w praktyce od podstaw. Ma ona spełniać rolę podstawowego podręcznika do samodzielnej nauki praktycznej radiestezji, w tym szczególnie nauki posługiwania się wahadłem i różdżką. Poza opisem nauki posługiwania się przyrządami radiestezyjnymi, czytelnik znajdzie w niej również materiał do nauki umiejętności wykrywania i lokalizacji pasm zadrażnień, rozróżniania terenu geopatycznego od terenu obojętnego, wykonywania pomiarów ilościowych mocy oddziaływania bodźców geopatycznych oraz umiejętności wykrywania wody i lokalizacji jej ujęcia, czyli miejsca pod wykonanie studni.
Wszystkie tematy zostały opracowane w nowy, przystępny sposób, jednak zupełnie odmiennie od opisów w dotychczasowych publikacjach o radiestezji. Książka przeznaczona jest właściwie dla początkujących, ale może być również bardzo przydatna dla zaawansowanych radiestetów, ze względu na zupełnie inny sposób ujęcia tematu, który może spowodować nowe przemyślenia w celu korekty wyobrażeń na temat teorii i praktyki radiestezji. W książce opisane są głównie praktyczne aspekty radiestezji. Lektura obu książek stanowi komplet materiałów teoretycznych i praktycznych podstaw dziedziny radiestezji. Zapraszam do lektury tej książki - podręcznika do samodzielnej nauki praktycznej radiestezji.
Informacje o autorze
Tomasz Sitkowski – urodzony w 1950 roku. Z zawodu jest technologiem żywności, o specjalności technologia młynarstwa. W latach 1977-2000 był pracownikiem naukowo badawczym, w roku 1986 uzyskał tytuł kandydata nauk technicznych oraz doktora nauk rolniczych. W latach 2001-2016 pracował w przemyśle młynarskim. Obecnie jest na emeryturze. Radiestezją zajmuje się amatorsko od 1990 roku. W latach 1992-1993 ukończył kursy radiestezji dla początkujących oraz dla zaawansowanych w Polskim Towarzystwie Psychotronicznym w Warszawie. W latach 1991-1993 był członkiem Polskiego Towarzystwa Psychotronicznego. Następnie w życiu autora nastał wieloletni okres samodzielnej, niestowarzyszonej działalności. Od połowy roku 2015 jest członkiem Stowarzyszenia Rzeczoznawców Radiestezji w Warszawie.
Swoje prace na temat radiestezji opisuje na stronach www.radiestezjatomaszsitkowski.pl oraz www.psychotronika.pl, jak również publikuje artykuły w pismach Nieznany Świat, Czwarty Wymiar, Biuletyn SRR.
Quo vadis - powieść z czasów Nerona – powieść historyczna Henryka Sienkiewicza. Publikowana najpierw w odcinkach w warszawskiej „Gazecie Polskiej” (lata 1895–1896) i – z minimalnym opóźnieniem w stosunku do „Gazety” – także w krakowskim dzienniku „Czas” i „Dzienniku Poznańskim”. Wkrótce powieść została wydana w formie druku zwartego, jej premiera odbyła się w Krakowie, w 1896 roku. Powieść odniosła światowy sukces i została przetłumaczona na ponad pięćdziesiąt języków. Pełny tekst powieści Quo vadis znajduje się w rękopisie Biblioteki Narodowej, a we wrocławskim Ossolineum znajduje się 39 luźnych kart pierwszego szkicu powieści[1]. Rękopis BN został zakupiony od spadkobierców Leopolda Kronenberga. Karty znajdujące się w zbiorach Ossolineum pochodzą ze zbiorów rodziny pisarza z Oblęgorka.
Henryk Sienkiewicz dostał Literacką Nagrodę Nobla za całokształt twórczości. Quo vadis jest jednym z najbardziej znanych dzieł autora, dlatego częstym błędem jest uznawanie, że nagrodą Nobla została przyznana właśnie za to dzieło. W istocie w 1905 roku Sienkiewicz otrzymał ją za wybitne osiągnięcia pisarskie w literaturze epickiej[2].
Tytuł książki to łaciński zwrot, oznaczający: Dokąd idziesz?. Odwołuje się on do słów Quo vadis, Domine? (Dokąd idziesz, Panie?), wypowiedzianych według legendy, przywołanej również w powieści, przez apostoła Piotra do Chrystusa. Ilustracje do powieści wykonali m.in. znani malarze Piotr Stachiewicz i Jan Styka.
W 1894 roku powstały pierwsze rozdziały Quo vadis, które ukazały się drukiem od marca 1895 roku w warszawskiej „Gazecie Polskiej”, krakowskim „Czasie” oraz „Dzienniku Poznańskim” (do lutego 1896 roku). Wydanie książkowe pojawiło się niedługo później i zrobiło zawrotną karierę w całej Europie. Książka do dziś cieszy się wyjątkową popularnością, została przetłumaczona na 57 języków, w tym na arabski czy japoński, a także esperanto i opublikowana w ponad 70 krajach[6]. Quo vadis wielokrotnie adaptowano i wystawiano na deskach teatrów, ukazała się opera oparta na motywach powieści, a w 1913 roku dzieło zostało po raz pierwszy sfilmowane, a później było ekranizowane jeszcze kilkakrotnie.
W 2016 Sienkiewiczowską powieść odczytywano publicznie podczas akcji społecznej propagującej znajomość literatury narodowej – Narodowe Czytanie Quo vadis. Z tej okazji 3 września rękopis powieści opuścił na jeden dzień skarbiec Biblioteki Narodowej i można go było oglądać w warszawskim Pałacu Rzeczypospolitej.
Dekameron znaczy dziesięć dni. Dzieło Giovanniego Boccaccia tak właśnie zostało podzielone: na dziesięć dni, podczas których dziesięcioro mieszkańców Florencji (siedem dam i trzech kawalerów), którzy z obawy przed szerzącą się zarazą opuścili miasto, przedstawia kolejno swoje opowieści na zadany temat.Wszystko razem tworzy zbiór stu nowel, a kompozycja całości przypomina Baśnie z tysiąca i jednej nocy. Cudowności i baśniowych motywów jest tu jednakże niewiele, wiele za to mówią te historie o kulturze i obyczajach renesansowych Włoch. Dominującym tematem jest miłość we wszelkich swych odcieniach od najwyższej wzniosłości do najbardziej cielesnego erotyzmu, niegardzącego niekiedy sprośnymi akcentami buffo. Autor ze swobodą krytykuje nadużycia kleru, nawiązuje też do ostrych podziałów na stronnictwa propapieskich gwelfów i procesarskich gibelinów, które antagonizowały poszczególne miasta i regiony włoskie przez kilka stuleci, począwszy od XII w. Nic dziwnego, że wydane w 1470 roku dzieło (znane wcześniej prawdopodobnie w odpisach i we fragmentach), w XVI w. znalazło się na indeksie ksiąg zakazanych.W czasach Boccaccia, znajomego Petrarki i przyjaciela Dantego, twórczość prozatorska była niżej ceniona niż poetycka, jednak dziś autor Dekameronu ceniony jest przede wszystkim jako twórca modelu nowożytnej noweli i obrońca głęboko humanistycznej zasady, by ludzkie rzeczy mierzyć ludzką miarą.
Dekameron (Il Decamerone, z greki deka hemeron, dziesięć dni) – dzieło literackie Giovanniego Boccaccia, napisane w języku włoskim prawdopodobnie w latach 1350–1353, a po raz pierwszy wydane drukiem ok. 1470 roku. W 1559 r. Dekameron umieszczono w indeksie ksiąg zakazanych.
Jest to zbiór 100 nowel, które w ciągu 10 dni w roku 1348 opowiada sobie dla zabicia czasu grupa 10 szlachetnie urodzonych florentyńczyków (7 pań i 3 młodzieńców), którzy schronili się przed zarazą (epidemią dżumy) w okolicach Florencji. Każdy dzień miał swój temat zadany przez kolejno wybieranego „króla” lub „królową”. Nowele stanowią opis obyczajów w epoce włoskiego Renesansu, dając wyraz z jednej strony bujnemu życiu, pełnemu miłości, przygód erotycznych i ludzkiej zmysłowości, z drugiej zaś strony wyrażając podziw dla inteligencji, sprawności umysłu ludzkiego, bystrości i sprytu. Głównym motywem opowiadań jest szeroko interpretowane pojęcie miłości (największej z potęg): miłość małżeńska - pozamałżeńska, zmysłowa - platoniczna, tragiczna - idylliczna. Bohaterowie Dekameronu reprezentują wszystkie grupy społeczne. Są tu królowie i książęta na równi ze służbą, urzędnicy, sędziowie, kupcy, rycerze, ludzie marginesu, jest także zakochany filozof, a także postacie dobrze znane w XIV-wiecznej Florencji. Prawda historyczna jest natomiast traktowana z przymrużeniem oka. Pod względem kompozycji utwór nawiązuje do Księgi tysiąca i jednej nocy, opowiadania zachowują swoją autonomię, ale komponują się w całość. Czas mierzony jest według liczby 7 (oznaczającą porządek boski), florentyńczycy dzielą go w następujący sposób: 4 dni na opowiadania, 3 dni na modlitwę. Układ 4:3 pokazuje zwrot ku doczesności, ale stałą pamięć o Bogu. W poszczególnych nowelach autor skupia na ogół akcję wokół jednego tylko motywu – często umieszczonego w tytule, pojawiającego się potem w każdej fabule. Opisy i komentarze są bardzo zredukowane. Boccaccio odwołał się do takich gatunków, jak baśń, przypowieść, romans rycerski, bajka, mit. Nadał im jednak w miarę jednolity kształt, udoskonalił konstrukcję, snując opowieść bez dygresji i dłużyzn, skupiając całą uwagę na jednym wątku, zaskakując słuchaczy niespodziewanymi zwrotami akcji i efektowną pointą[1]. Zbiór rozpoczynają opowiadania o ludzkich przywarach, takich jak głupota, skąpstwo, rozpusta, obłuda. Dzień drugi przynosi najbardziej nieprawdopodobne historie, w których szczęśliwe zakończenie graniczy zwykle z cudem.
Dzień trzeci poświęcony został miłosnym awanturom mnichów, pustelników i zakonnic. Niewątpliwie najbardziej pikantną nowelą tej części jest Diabeł i piekło.
Czwartego dnia opowiadane są historie, które skończyły się nieszczęśliwie. Piątego dnia słyszymy o romansach i flirtach, które zaczynały się często miłością bez wzajemności, a kończyły małżeństwem. Do tej części należy mistrzowska nowela pt. Sokół. Jej tytuł dał nazwę teorii budowy klasycznej noweli (teoria sokoła)[2].
Część szóstą wypełniają najkrótsze i najdowcipniejsze anegdoty nawiązujące do tradycji średniowiecznych historyjek zwanych novellino.
W siódmej części tematem wiodącym stają się zdrady małżeńskie, prowokowane zwykle przez kobiety.
Ósmego dnia narratorzy dyskutują m.in. o miłości i pieniądzach. Dziewiątego dnia dochodzą zaś do wniosku, że czasem warto wyrzec się miłości.
Po dwóch tygodniach pobytu w podmiejskiej willi bohaterowie wracają do Florencji, gdzie prawdopodobnie szaleje jeszcze dżuma. Dalsze losy dziesięciorga narratorów nie są jednak opisane. Rozchodzą się oni jak widzowie po zakończonym seansie, każdy w swoją stronę.
Oddajemy w Państwa ręce piękny tomik poetycki antologia poetów współczesnych. Wiersze dla dzieci. Edycja ósma przygotowany przez autorów, którzy oprócz twórczości dla dorosłych, ukochali także poezję dla dzieci. Znajdziecie tutaj różne style literackie i różne tematy, jednak wszystkie teksty łączy jedno właśnie miłość do dzieci. Życząc dużo przyjemności z czytania tych wierszy, mamy nadzieję, że będą one dla Państwa miłym wspomnieniem przeszłości, a dzieciom umożliwią zdobywanie ciekawych informacji i zachęcą do samodzielnego sięgania po literaturę. Autorzy biorący udział w projekcie to: Stanisław Adamczak, Janina Halagarda, Teresa Jagiełło, Anna Kulesz, Jolanta Kupisz, Aldona Latosik, Joanna Lessnau, Teresa Mazur, Paweł Pawłowicz, Jadwiga Świerczek.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
