Osteoporoza nazywana jest cichym złodziejem kości, bo przez lata nie powoduje żadnych dolegliwości. Niestety, może grozić każdemu z nas. Na szczęście można ją wcześnie rozpoznać i odpowiednio leczyć. Naprawienie szkód powstałych w wyniku tej choroby jest niezwykle trudne, jednak kości można wzmacniać w każdym wieku, wystarczy przestrzegać kilku ważnych zasad. Jakie to zasady dowiecie się państwo z poradnika autorstwa Barbary Jakimowicz-Klein (...). Nigdy nie jest za późno na zmianę trybu życia i diety!
BAJKA O PRACOWITYCH PSZCZÓŁKACH autorstwa Lecha Tkaczyka została napisana z myślą o ciekawych świata, lubiących poznawać zwyczaje i obyczaje pszczół,a także zdobywać nowe umiejętności,takie jak organizacja pracy. To książka dla kochających przygody maluchach. Z tej bajki dziecko zdobędzie podstawową wiedzę o życiu mieszkańców ula. Kto kto jest pracowity,a kto jest w ulu leniuszkiem. Dzieci poznają także podstawowe produkty, które wytwarzają pszczoły. Dziecko pozna też bliżej królową pszczół, pracowite robotnice. Wystarczy sięgnąć po odpowiednią lekturę. Książeczka jest napisana rymowanym, łatwo przyswajalnym przez dzieci klasycznym wierszem i pięknie ozdobiona ilustracjami Tomasza Laskowskiego. Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom, Wydawnictwo ASTRUM przygotowało serię książek dla dzieci Gdyby zwierzęta umiały mówić. Każda z książeczek zawiera ciekawą, ślicznie ilustrowaną bajkę poświęconą odrębnemu zagadnieniu. Ich autor, Lech Tkaczyk, w sposób prosty, żywy i zabawny uczy dzieci, jak dobierać przyjaciół, dlaczego zawsze należy mówić prawdę i słuchać rodziców, a także kochać zwierzęta i szanować przyrodę. Każda książka autorstwa Lecha Tkaczyka ma dodaną płytę audio CD ze słuchowiskiem i muzycznymi materiałami edukacyjnymi. Słuchowisko, to teatr wyobraźni i dziecko będzie miało okazję poznać dźwięki dochodzące z ula, także dźwięki zwierząt żyjących na łące i w lesie. Z pewnością warto sięgnąć po tę bajkę ze słuchowiskiem audio CD na płycie. Płyta zawiera także piosenkę wraz z podkładem muzycznym o pracowitych pszczółkach do samodzielnego śpiewania w domu,przedszkolu itp.
Czy lubicie potrawy o wyjątkowej prostocie i niezapomnianym smaku? Jeśli tak, to dobrze trafiliście. Trzymacie w ręce książkę autorstwa Barbary Jakimowicz-Klien, która w niezwykle prosty i przystępny sposób przybliża nam jedną z ciekawszych kuchni w Polsce, kuchnię wielkopolską. W książce znalazły się przepisy zarówno na potrawy codzienne, jak i te przygotowane z okazji świąt i ważnych uroczystości. Są to przede wszystkim przepisy na potrawy charakterystyczne dla tradycyjnej kuchni wielkopolskiej. Niektóre, szczególnie interesujące receptury, pochodzą bezpośrednio ze starych ksiąg kucharskich, z zachowaniem oryginalnej pisowni i gwarowych określeń, zachęcając tym Państwa do kontynuowania tradycji kuchni wielkopolskiej. Autorka przedstawia rys historyczny tradycji kulinarnych obszaru Wielkopolski, w tym wielkie zamiłowanie Wielkopolan do sosów, które nazywano gąszczami: żółty zaprawiony szafranem, szary z cebuli, czarny z powideł czy z soku wiśniowego lub z żurawin, i wreszcie ulubiony sos chrzanowy. Poznaniacy nie stronili też od bigosu, kapusty kiszonej ze słoniną, kaszy jaglanej, klusek. Specjalnością kuchni ziemiańskiej były pasztety. Potrawą zjawiającą się często na stole, specjalnie wysoko cenioną przez Wielkopolan, były ryby. Znano też ostrygi, kawior, jadano potrawy z raków i ślimaków. Spożywano także dużo grzybów, a wśród warzyw ceniono wysoko szparagi i sałaty. Na deser podawano różnego rodzaju wypieki, jak na przykład baby muślinowe czy szafranowe, a toasty wznoszono winem, piwem lub miodem. Aż ślinka cieknie! Zatem zapraszamy do lektury, a potem do kuchni.
Książka Klasyczna kuchnia włoska, to reprezentatywny zestaw specjałów z różnych prowincji Włoch. Zrozumienie włoskiego stylu jedzenia odsłoni Państwu tajemnice sporządzania włoskiego menu i pozwoli korzystać z tej książki w sposób jak najbardziej efektywny. Spaghetti alla bolognese, pizza, minestrone, lasagne... Któż z nas nie chciałby delektować się ich smakiem i aromatem, siedząc w cieniu starych drzew oliwnych i popijając wyśmienite wino? Choć o gaj oliwny w naszym kraju raczej trudno, to z przygotowaniem jakiegoś włoskiego dania nie powinno być problemu. Dzięki zawartym w książce Klasyczna kuchnia włoska przepisom nie tylko przypomnimy sobie o cudownym słońcu Sorrento, wspaniałych zabytkach Rzymu czy niepowtarzalnym klimacie Wenecji. Czyż nie warto z tego skorzystać?
Przed Państwem debiutancka powieść biograficzna OPOWIEŚCI Z PRZESZŁOŚCI autorstwa Teodozji Miśkiewicz, która w sposób przystępny i ciepły snuje historię swojego dzieciństwa, dojrzewania i dorosłości. Każdy z nas odnajdzie tu cząstkę siebie oraz rzeczywistości czasów socjalistycznej Ojczyzny - Polski biednej, siermiężnej i “kalekującej”. W tym świecie przypdało właśnie autorce przeżywać dzieciństwo, młodość i pierwszą miłość. A w tej powieści odkrywa nam siebie - swoje ja, delikatną naturę, przemyślenia, wiarę w przyszłość, że będzie piękna. Przy okazji zaprasza nas do miejsc jej młodości, a tak naprawdę do miejsc niezwykłych, w tamtym, komunistycznym systemie nieraz niedostępnych. Czytając tę niezwykle ciekawą powieść biograficzną, nieraz czujemy smutek, innym razem radość, że udało się jej pokonać chorobę. Że poznała wielu ciekawych ludzi, znalazła wielką miłość, założyła rodzinę, urodziła wspaniałego syna, że w chorobie z wielką miłością dba o męża.
Biografia to sposób, w jaki chcemy zaprosić do naszego życia drugiego człowieka. Niezależnie od tego, czy chcemy powiedzieć rozmówcy wszystko, czy tylko część naszej historii, ważne jest, aby napisać ją tak, aby inni chcieli ją przeczytać.
Czy to się udało Teodozji Miśkiewicz w OPOWIEŚCIACH Z PRZESZŁOŚCI?
Myślę, że tak i zapraszam do lektury!
O Autorce:
Urodziłam się i spędziłam dzieciństwo w wiosce w Beskidzie Żywieckim. Ukończyłam Liceum Pedagogiczne w Żywcu i pracowałam jako nauczycielka w szkole podstawowej w górskiej wiosce. Po kilku latach ukończyłam studia na UAM w Poznaniu i kontynuowałam nauczanie dzieci i młodzieży, a następnie objęłam stanowisko dyrektora szkoły. Moje Uzdolnienie artystyczne zaowocowały zbieraniem góralskiego folkloru i wystawianiem widowisk folklorystycznych. A uzdolnienia pedagogiczne pozwoliły na wprowadzanie nowości w dydaktyce i dbanie o rozwój szkolnictwa.
Po przejściu na emeryturę założyłam Biuro Podróży i Turystyki Amico Tur, które zakończyło działalność w 2020 roku. Praca inspiruje mnie do tworzenia i uwidaczniania rzeczywistości w wierszach. Znajduję też czas na pisanie wierszy o treści, które podpowiada mi serce i dusza. Jednak ani praca, ani pisanie wierszy nie ograniczają mojej miłości do Rodziny, ludzi, świata, przyrody.
Nadal piszę i w roku 2021 w Wydawnictwie Astrum ukazał się mój tomik poetycki NIE TRAĆ MIŁOŚCI..
Jestem też współautorką wydanych przez Wydawnictwo Astrum antologii poezji współczesnej: Spieszmy się kochać bliskich. Ed. 3; Wiersze sercem pisane. Ed. 16; Wiersze dla dzieci. Ed. 10 oraz Antologii poezji Dotyk piękna II i Antologii poezji Czas na debiut II - Wydawnictwo Andrzej Krzysztof Melasa.
Moje utwory zostały również zamieszczone w publikacji Boski chór Aniołów KSIĘGA OSTATNIEJ NOCY i Boski chór Aniołów KSIĘGA EROIKA - Dzieło Zbiorowe Autorów Symfonii, Poetów, Pisarzy i Artystów.
Publikuję także swoje wiersze na wielu portalach poetyckich na FB.”
Teodozja Miśkiewicz
Stron 102
okładka kolorowa, oprawa miękka
Czy lubicie potrawy o wyjątkowej prostocie i niezapomnianym smaku? Jeśli tak, to dobrze trafiliście. Trzymacie w ręce książkę autorstwa Barbary Jakimowicz-Klien, która w niezwykle prosty i przystępny sposób przybliża nam jedną z ciekawszych kuchni w Polsce, kuchnię wielkopolską. W książce znalazły się przepisy zarówno na potrawy codzienne, jak i te przygotowane z okazji świąt i ważnych uroczystości. Są to przede wszystkim przepisy na potrawy charakterystyczne dla tradycyjnej kuchni wielkopolskiej. Niektóre, szczególnie interesujące receptury, pochodzą bezpośrednio ze starych ksiąg kucharskich, z zachowaniem oryginalnej pisowni i gwarowych określeń, zachęcając tym Państwa do kontynuowania tradycji kuchni wielkopolskiej. Autorka przedstawia rys historyczny tradycji kulinarnych obszaru Wielkopolski, w tym wielkie zamiłowanie Wielkopolan do sosów, które nazywano gąszczami: żółty zaprawiony szafranem, szary z cebuli, czarny z powideł czy z soku wiśniowego lub z żurawin, i wreszcie ulubiony sos chrzanowy. Poznaniacy nie stronili też od bigosu, kapusty kiszonej ze słoniną, kaszy jaglanej, klusek. Specjalnością kuchni ziemiańskiej były pasztety. Potrawą zjawiającą się często na stole, specjalnie wysoko cenioną przez Wielkopolan, były ryby. Znano też ostrygi, kawior, jadano potrawy z raków i ślimaków. Spożywano także dużo grzybów, a wśród warzyw ceniono wysoko szparagi i sałaty. Na deser podawano różnego rodzaju wypieki, jak na przykład baby muślinowe czy szafranowe, a toasty wznoszono winem, piwem lub miodem. Aż ślinka cieknie! Zatem zapraszamy do lektury, a potem do kuchni.
Książka "Kuchnia grecka" autorstwa Barbary Jakimowicz-Klein nawiązuje do podstawowych tradycji, z których wywodzi się każda kuchnia śródziemnomorska. Ogólnie kuchnia grecka postrzegana jest jako zdrowa i prosta. Charakteryzuje się częstym stosowaniem czosnku, oliwy z oliwek, liści winorośli, a także dużej ilości warzyw: pomidorów, papryki, świeżych ziół. Z mięs, które jadało się rzadko, kuchnia grecka korzysta z baraniny, mniej z wołowiny i wieprzowiny, natomiast bogata jest w duże ilości ryb. Do posiłków pije się wina greckie, cenione już od starożytności. Kuchnia grecka bazuje także na kuchni bizantyjskiej, do której włączono nowe składniki takie jak: kawior, gałka muszkatołowa. Ryby nadal stanowią istotną część diety. Autorka w sposób płynny przedstawia mutacje kuchni greckiej, na składnikach której opiera się dzisiejsza nowoczesna kuchnia europejska i światowa, zwłaszcza śródziemnomorska. Każdy z nas może docenić niepowtarzalny smak mezathes ( różnorodne przystawki ), zupy z soczewicy, keftethes (pikantne klopsy z mielonej baraniny), pites ( ciasteczka nadziewane na słodko lub słono) czy wspaniałych potraw rodem z Bizancjum sera feta, wędzonej ikry czy tradycyjnego chleba wypiekanego z kukurydzy, jęczmienia i żyta. Zapraszam zatem do lektury, a potem do kuchni, aby zaskoczyć gości potrawami kuchni greckiej. Smacznego.
Ziemniaki - jemy je niemal codziennie, bez względu na porę roku, i ciągle mamy na nie apetyt. Trudno sobie wyobrazić, że mogłoby ich nie być. Nie znalibyśmy wówczas smaku nie tylko purée, ale i chrupiących placków, klusek śląskich, pyz, frytek i wielu innych wspaniałych przysmaków. Mają mnóstwo zalet - są smaczne, tanie, pożywne, zdrowe i, wbrew powszechnej opinii, nie tuczą. Zawierają cenne dla naszego organizmu cukry (skrobię), minerały (potas, magnez, wapń) i witaminy (C oraz z grupy B). To najpopularniejsze w naszej kuchni warzywo tym razem wystąpi w roli głównej - zarówno w tradycyjnych, jak i bardziej wyszukanych, pomysłowych, ale zawsze niezwykle pysznych daniach. Jeśli chcecie zabłysnąć prawdziwym kunsztem kulinarnym i wprawić w zachwyt rodzinę, a nawet najbardziej wybrednych gości, koniecznie zajrzyjcie na karty książki Barbary Jakimowicz-Klein Potrawy z ziemniaków! Zamieszczone w niej przepisy z pewnością możecie wykorzystać na każdą okazję. Naprawdę warto!
Nowa książka Tomasza Sitkowskiego, pod tytułem „Radiestezja fizyczna. Podstawy badań geotronicznych” dotyczy metody wyszukiwania wszelkiego rodzaju zadrażnień radiestezyjnych pochodzenia ziemskiego. Zaprezentowaną metodę pracy autor nazwał fizyczną, ponieważ uważa, że ruchy wahadła powstające pod wpływem ziemskich oddziaływań, powodowane są wyłącznie przez fizyczne bodźce z otoczenia.
Zdaniem autora, do przeprowadzania badań geotronicznych nie potrzeba być ani jasnowidzem, ani korzystać z zasad radiestezji mentalnej, to znaczy nie należy układać konwencji, ani umów mentalnych oraz nie zadawać żadnych pytań do podświadomości. Wystarczy stosować prostą metodę wykrywania i lokalizacji bodźców geopatycznych za pomocą metody fizycznej, opisanej w tej książce.
Wykryte za pomocą metody fizycznej oddziaływania radiestezyjne służą nam do charakterystyki terenu, na którym się znajdujemy. Możemy wykryć występowanie, określić lokalizację, kierunek przebiegu oraz szerokość pasm zadrażnień występujących na określonym terenie, w tym poszukiwanych „żył wodnych”. Uzyskane w ten sposób informacje możemy wykorzystać do wyszukiwania miejsca pod studnię, miejsc szkodliwych dla naszego zdrowia oraz do bezpiecznego przebywania ludzi podczas snu, pracy i wypoczynku. W książce zaprezentowano szczegółowy opis metodyki radiestezji fizycznej oraz sposób jej nauki, do stosowania przez zainteresowanych radiestetów i zwolenników radiestezji.
Zapraszam do lektury!
O Autorze:
Tomasz Sitkowski – urodzony w 1950 roku. Z zawodu jest technologiem żywności, o specjalności technologia młynarstwa. W latach 1977-2000 był pracownikiem naukowo badawczym, w roku 1986 uzyskał tytuł kandydata nauk technicznych oraz doktora nauk rolniczych. W latach 2001-2016 pracował w przemyśle młynarskim. Obecnie jest na emeryturze. Radiestezją zajmuje się amatorsko od 1990 roku. W latach 1992-1993 ukończył kursy radiestezji dla początkujących oraz dla zaawansowanych w Polskim Towarzystwie Psychotronicznym w Warszawie. W latach 1991-1993 był członkiem Polskiego Towarzystwa Psychotronicznego. Następnie w życiu autora nastał wieloletni okres samodzielnej, niestowarzyszonej działalności. Od połowy roku 2015 jest członkiem Stowarzyszenia Rzeczoznawców Radiestezji w Warszawie.
Swoje prace na temat radiestezji opisuje na stronach:
www.radiestezjatomaszsitkowski.pl
oraz www.psychotronika.pl
Publikuje również artykuły w pismach Nieznany Świat, Czwarty Wymiar Biuletyn SRR
Książka Kuchnia grecka autorstwa Barbary Jakimowicz-Klein nawiązuje do podstawowych tradycji, z których wywodzi się każda kuchnia śródziemnomorska. Ogólnie kuchnia grecka postrzegana jest jako zdrowa i prosta. Charakteryzuje się częstym stosowaniem czosnku, oliwy z oliwek, liści winorośli, a także dużej ilości warzyw: pomidorów, papryki, świeżych ziół. Z mięs, które jadało się rzadko, kuchnia grecka korzysta z baraniny, mniej z wołowiny i wieprzowiny, natomiast bogata jest w duże ilości ryb.
Do posiłków pije się wina greckie, cenione już od starożytności. Kuchnia grecka bazuje także na kuchni bizantyjskiej, do której włączono nowe składniki takie jak: kawior, gałka muszkatołowa. Ryby nadal stanowią istotną część diety.
Autorka w sposób płynny przedstawia mutacje kuchni greckiej, na składnikach której opiera się dzisiejsza nowoczesna kuchnia europejska i światowa, zwłaszcza śródziemnomorska. Każdy z nas może docenić niepowtarzalny smak mezathes ( różnorodne przystawki ), zupy z soczewicy, keftethes (pikantne klopsy z mielonej baraniny), pites ( ciasteczka nadziewane na słodko lub słono) czy wspaniałych potraw rodem z Bizancjum – sera feta, wędzonej ikry czy tradycyjnego chleba wypiekanego z kukurydzy, jęczmienia i żyta. Zapraszam zatem do lektury, a potem do kuchni, aby zaskoczyć gości potrawami kuchni greckiej. Smacznego.
- objętość 298 stron plus 32 strony kolorowych ilustracji z potrawami kuchni greckiej.
- oprawa twarda
Różaniec, to modlitwa Kościoła Rzymskokatolickiego, pierwotnie znana pod nazwą Psałterza Najświętszej Maryi Panny i kultywowana od czasów średniowiecza w tradycji katolickiej, oraz obdarzona przez Chrześcijan szczególnym znaczeniem duchowym i łaską błogosławieństwa. Symbolika różańca oparta jest na objawieniach maryjnych potwierdzonych przez Kościół katolicki. Termin różaniec oznacza także wspólne odmawianie modlitwy różańcowej w kościele, domu, wszędzie. Nazwa różaniec (wieniec róż) – wywodzi się ze średniowiecza. Kwiaty pełniły wówczas istotną rolę, symbolizowały różne cechy i często ofiarowywano je Bogu i ukochanym osobom. Modlitwy traktowane były jako duchowe kwiaty i dlatego odmawianie różańca porównywano z dawaniem Matce Bożej róż. Stąd modlitwę tę nazwano wieńcem z róż, czyli różańcem. Do odmawiania różańca, skupienia się na modlitwie służą tzw. różańce modlitewne. Są to połączone ze sobą za pomocą drucików i łańcuszków paciorki z drewna, tworzywa sztucznego lub cennego kruszcu, nieraz nawleczone na sznurek, którego końce są ze sobą złączone. Nazywane koronką, używane są do liczenia odmawianych modlitw. Obecna forma paciorków różańcowych ewoluowała wraz z modlitwą różańcową. Wyrabia się także metalowe obrączki różańcowe, często ze srebra, z 10 guzkami lub beleczkami i znakiem krzyżyka. Została też zaprojektowana i opatentowana przez Polaka koronka różańca na karcie plastikowej, czyli Karta Różańcowa.
Powieść historyczna Henryka Sienkiewicza publikowana w latach 1897-1900 w "Tygodniku Illustrowanym", wydana w 1900 w Warszawie przez wydawnictwo "Gebethner i Wolff" (wydanie jubileuszowe), rękopis powieści przechowuje Biblioteka Narodowa.Powieść przedstawia dzieje konfliktu polsko-krzyżackiego, a akcja utworu toczy się od 1399 (rok śmierci królowej Jadwigi) do 1410 (bitwa pod Grunwaldem).W okresie publikacji powieść była protestem przeciwko germanizacji prowadzonej przez władze zaboru pruskiego. Henryk Sienkiewicz w swojej książce przywołał Polskę w okresie świetności jej oręża i skupił się na zwycięstwie nad zakonem krzyżackim.Tłem historycznym Krzyżaków jest fragment historii Polski przedstawiający konflikt jagiellońskiej Polski z zakonem krzyżackim. Przy pisaniu powieści autor korzystał z Kroniki Janka z Czarnkowa, Historii Jana Długosza, dzieł takich historyków jak Stanisław Smolka i Karol Szajnocha, niemieckich i francuskich opracowań historycznych, map, odpisów ksiąg itd.Na tle znaczących wydarzeń historycznych autor opisuje dzieje barwnych i wyrazistych postaci. Bohaterami powieści są: Jurand ze Spychowa i jego córka Danusia, a także polski rycerz Maćko i jego bratanek Zbyszko z Bogdańca. Tragiczna miłość Zbyszka i Danusi stanowi wątek melodramatyczny, a walka ze zdradzieckimi Krzyżakami miała podnosić ducha Polaków pod zaborami.Kulminacją powieści jest zwycięska bitwa pod Grunwaldem, przedstawiona jako tryumf oręża polsko-litewskiego. Przebieg bitwy Sienkiewicz odtworzył według Jana Długosza i pod wpływem obrazu Jana Matejki. Powieść opisuje wiele wydarzeń i postaci historycznych, choć nie wszystkie opisane są zgodnie z prawdą.Książkowe wydanie powieści w roku 1900 uwieńczyło jubileusz dwudziestopięciolecia pracy pisarza. Krzyżacy ze względu na antyniemiecką wymowę byli pierwszą książką wydaną w Polsce po zakończeniu II wojny światowej; powieść została wydana w sierpniu 1945 roku.
Powieść historyczna Henryka Sienkiewicza publikowana w latach 1897-1900 w "Tygodniku Illustrowanym", wydana w 1900 w Warszawie przez wydawnictwo "Gebethner i Wolff" (wydanie jubileuszowe), rękopis powieści przechowuje Biblioteka Narodowa.Powieść przedstawia dzieje konfliktu polsko-krzyżackiego, a akcja utworu toczy się od 1399 (rok śmierci królowej Jadwigi) do 1410 (bitwa pod Grunwaldem).W okresie publikacji powieść była protestem przeciwko germanizacji prowadzonej przez władze zaboru pruskiego. Henryk Sienkiewicz w swojej książce przywołał Polskę w okresie świetności jej oręża i skupił się na zwycięstwie nad zakonem krzyżackim.Tłem historycznym Krzyżaków jest fragment historii Polski przedstawiający konflikt jagiellońskiej Polski z zakonem krzyżackim. Przy pisaniu powieści autor korzystał z Kroniki Janka z Czarnkowa, Historii Jana Długosza, dzieł takich historyków jak Stanisław Smolka i Karol Szajnocha, niemieckich i francuskich opracowań historycznych, map, odpisów ksiąg itd.Na tle znaczących wydarzeń historycznych autor opisuje dzieje barwnych i wyrazistych postaci. Bohaterami powieści są: Jurand ze Spychowa i jego córka Danusia, a także polski rycerz Maćko i jego bratanek Zbyszko z Bogdańca. Tragiczna miłość Zbyszka i Danusi stanowi wątek melodramatyczny, a walka ze zdradzieckimi Krzyżakami miała podnosić ducha Polaków pod zaborami.Kulminacją powieści jest zwycięska bitwa pod Grunwaldem, przedstawiona jako tryumf oręża polsko-litewskiego. Przebieg bitwy Sienkiewicz odtworzył według Jana Długosza i pod wpływem obrazu Jana Matejki. Powieść opisuje wiele wydarzeń i postaci historycznych, choć nie wszystkie opisane są zgodnie z prawdą.Książkowe wydanie powieści w roku 1900 uwieńczyło jubileusz dwudziestopięciolecia pracy pisarza. Krzyżacy ze względu na antyniemiecką wymowę byli pierwszą książką wydaną w Polsce po zakończeniu II wojny światowej; powieść została wydana w sierpniu 1945 roku.
Kołduny, rosolnik, szpekuchy, bliny, miód żmudzki... Iluż z nas z serdeczną łezką w oku wspomina ich smak i cudowny aromat? Dla iluż z nas z kolei to w zasadzie nic nieznaczące słowa? I dla jednych, a tym bardziej i dla drugich Wydawnictwo ASTRUM przygotowało kolejną pozycję z cieszącej się dużą popularnością serii "Dietetyk Lech Tkaczyk poleca". "Kuchnia kresowa" Barbary Jakimowicz-Klein to wspaniały przewodnik po kulinarnym świecie dawnych polskich Kresów. Dzięki zawartym w nim recepturom zarówno na wykwintne, jak i proste, na tanie i drogie, na jarskie i mięsne potrawy mieszkańców Wilna czy Lwowa można powrócić w kraj lat dziecinnych, można też odkryć nieznane dotąd przyjemności podniebienia. A wszystko to "pod czujnym okiem" (zaproponowanych na marginesach) zdrowotnych ziół przyprawowych Diety Funkcjonalnej Lecha Tkaczyka, dzięki którym każde danie nie tylko nabiera niesamowitego smaku i oryginalnego aromatu, ale także przyczynia się do utrzymania na długie lata zgrabnej sylwetki, dobrego humoru, sił witalnych, pięknych włosów itp. Czyż nie warto wybrać się w tę kulinarną podróż?
Powieść Tygiel autorstwa Krystyny Jarockiej, to dzieło nietuzinkowe. Autorka mierzy się z niezwykle trudnym tematem życia codziennego kobiety -nauczycielki w małej, wiejskiej miejscowości w okresie wczesnego PRL. Skąd się tam wzięła bohaterka powieści? Otóż otrzymuje ona tzw. nakaz pracy, a w zasadzie przymus pracy, wprowadzany przez władzę komunistyczną Polski Ludowej. Głównym jego celem było zwiększenie rozwoju gospodarczego kraju, zlikwidowanie bezrobocia oraz zwiększenie poparcia dla władzy, a przede wszystkim likwidacja klas społecznych oraz gwar ludowych, a także wyeliminowanie języków mniejszości. Bezczelność komunistów zmuszających ludzi do takiej pracy w swojej argumentacji powoływała się na list Św. Pawła do Tesaloniczan: „Albowiem gdy byliśmy u was, nakazywaliśmy wam tak: Kto nie chce pracować, niech też nie je!. Kto nie pracuje, ten nie je”.Ta zasada była niejako drugim nakazem w „kodeksie moralnym budowniczych komunizmu”.
Bohaterka powieści, młoda nauczycielka, dostaje przydział pracy do szkoły powszechnej w niedużej miejscowości tuż przy niemieckiej granicy. Kobieta musi znaleźć sposób, aby przekonać do siebie tę zamkniętą w sobie społeczność. Musi odnaleźć się w nowej rzeczywistości, tak odmiennej od tej, w której żyła dotychczas. To osoba wykształconą, pochodząca z innego świata. Nie jest przygotowana do życia w surowym wiejskim otoczeniu, pełnym nieufności, intryg, zawiści i zła, gdzie ludzie nie spoufalają się tak łatwo z „nowymi”. Od samego przyjazdu bohaterka spotyka się z niechęcią i nieufnością, nie tylko ze strony mieszkańców wsi, ale także kierownika szkoły. Borykając się z trudami codzienności nie poddaje się i próbuje nawiązywać dobre relacje towarzyskie z rówieśnikami z okolicznych miast.
Tygiel jest niejako własnym spojrzeniem autorki, a nawet kontynuacją tematów poruszanych w utworze Edwarda Redlińskiego Konopielka czy Siłaczka Stefana Żeromskiego. Powieść Krystyny Jarockiej w żadnej mierze nie jest naśladownictwem, wręcz przeciwnie. W sposób świadomy, ze swadą językową, opisuje pracę bohaterki na tle uwarunkowań tamtego trudnego okresu głębokiej komuny PRL-u.
Konkluzją zachęcającą do przeczytania tej niezwykle ciekawej książki niech będzie fragment książki: „Czy w tym tyglu, jakim jest życie – z jego brudem, ckliwością, niewiarą, szaleństwem i szarzyzną, gdzie cnoty obrastają szlamem przywar, a wady nie przekreślają ideałów, gdzie każdy czysty nurt ma swój kanał ścieków – czy w tym tyglu ona jedna ma ocalać swoją uczciwość?...”
Zapraszam do lektury!
O Autorce: Krystyna Jarocka mieszka w Żarach. Ukończyła filologię polską i literatura zawsze była jej pasją. Brała udział w konkursach literackich - III nagroda za powieść “Wędrowne ptaki”, wydaną w zbiorze “ Z tamtej strony drogi” (Wyd. Spółdzielcze w 1989 r.), II nagroda za “Oazę” w Międzyuczelnianym Ogólnopolskim Konkursie na Utwór Literacki w 1987 r. i nagrody w licznych konkursach poetyckich i literackich organizowanych lokalnie. W 2018 r. wydała powieść “Tygiel”, której treść poprawioną i uzupełnioną macie Państwo przed sobą.
Autorka wydała także przez WFW powieść „Sprzężenie zwrotne”( Wyd. BORGIS); „Kocie szlaki” - zbiór opowiadań obrazujących życie w PRL drobnych rolników i nie tylko oraz powieść „Wędrowne ptaki” z okresu tworzącego się życia po wojnie na Ziemiach Zachodnich. Publikowała też drobne opowiadania w gazetach o profilu literackim i społecznym. Niektóre z nich znalazły się w wydanym zbiorze „Czarne i złote”.
Format A5, oprawa miękka, stron 508
Równie ważnym, jak staranie się o możliwie najwyższy dochód z pasieki jest bez wątpienia najkorzystniejsze znalezienie odbiorcy i spieniężenie jej produktów (miodu, kitu pszczelego, wosku, pyłku, itp.). Troska o to jest w dzisiejszych czasach tym większa, że produkcja miodu spada.
Podniesienie zysku z pasieki wiąże się ze sprzedażą jej produktów w formie najbardziej przetworzonej.
Książka ta, będąca reprintem podręcznika Miodosytnictwa dr. T. Ciesielskiego, w znakomity sposób przybliża współczesnemu hodowcy pszczół tradycyjne, od staropolskich, po przedwojenne metody
przerabiania miodu na trunki - w tym miody sycone, miody owocowe, a także wina. Szczególnie wyborne wina owocowo-miodowe i wina musujące.
W książce znajdują się także receptury przygotowania i produkcji piwa na bazie miodu - w tym wspaniałego piwa jałowcowego.
Autor Miodosytnictwa pisze:
Dla nas, Polaków, nasz kraju z dawien dawna ma sławę Ojczyzny obfitującej w najlepsze miody.
Hodowcy pszczół, pasiek, i dawniej i dzisiaj swoje sposoby produkcji przekazują rodom rodzinnym z pokolenia na pokolenie. Po dziś dzień stare miody polskie i ich przetwory eksportowane są na cały świat.
Zapraszam do lektury nie tylko hodowców pasiek, ale i pasjonatów dbałości o zdrowie oraz miłośników miodu i produktów naturalnych z niego, którymi niejeden gospodarz czy pani domu może zaskoczyć domowników i gości.
Album malarski Droga krzyżowa i pieśni pasyjne w obrazach, to poruszający motyw Drogi Krzyżowej Jezusa Chrystusa na Golgotę w sztuce. Droga Krzyżowa (łac. via crucis) – w Kościele Katolickim, to nabożeństwo wielkopostne o charakterze adoracyjnym, polegające na symbolicznym odtworzeniu drogi Jezusa Chrystusa na śmierć i złożenia do grobu.
Nazwa ta używana jest też w kontekście samej męki Chrystusa, nabożeństwa rozważania stacji Drogi Krzyżowej, przedstawienia pasyjnego oraz czwartej tajemnicy części bolesnej różańca.
Jak mogła wyglądać droga Jezusa Chrystusa oddaje obraz Droga Krzyżowa autorstwa Pietera Bruegela starszego na okładce książki. Ukazuje on niejako później rozrysowywane 14 stacji Drogi Krzyżowej, której głównym uczestnikiem oprócz bohatera tego tragicznego wydarzenia są ludzie. Widzimy tu ludzi wychodzących z bram miasta, którzy wielkim łukiem zmierzają na wzgórze Golgota. Tłum kierowany jest przez jeźdźców na koniu, w czerwonych pelerynach.To nie tłum pątników opłakujących Mistrza. To raczej rozbawione tłumy ciekawskich, nieświadomych wydarzenia ludzi. Dopiero po dokładnym przyjrzeniu się, można dostrzec sceny nowotestamentowe. Zauważyć można upadek Chrystusa pod ciężarem krzyża. Jego oprawcy kłócą się, czy go podnieść, czy pozostawić na ziemi. Z grupy chłopów powracających do domu, jeden zostaje wyciągnięty. Żołnierz na koniu toruje miejsce wśród gapiów i oglądając się za siebie ponagla go do podejścia do krzyża i upadłego Jezusa. Mężczyzną opierającym się oprawcom jest Szymon Cyrenejczyk. Bruegel ukazał hipokryzję i dwulicowość tłumu, który nie zna znaczenia ukrzyżowania. Grupa idąca z boku nie chce uczestniczyć w haniebnej procesji - oni rozumieją znaczenie misterium wielkanocnego. Żona Szymona ma u pasa różaniec – symbol katolickiej modlitwy i wiary. Przed krzyżem ciągnięty jest wóz, na którym siedzą dwaj łotrzy otrzymujący rozgrzeszenie.
Widzimy też grupę lamentujących kobiet oraz Marię podtrzymywaną przez Jana Ewangelistę. Stoją oni na skale, powyżej tłumu, będąc świadomymi wydarzeń. Grupę tę, już nie na obrazie, widzimy w dalszych scenach Drogi Krzyżowej - ukrzyżowanie Jezusa Chrystusa i złożenie do grobu. Dzieło Misterium Wielkiej Nocy kończy się Zmartwychwstaniem Syna Bożego, aż do Wniebowstąpienia. To z Nieba, jako sędzia sprawiedliwy w Dniu Ostatecznym będzie sądził według uczynków, nie kierując się jakimikolwiek względami.
Obecna książka Tomasza Sitkowskiego, pod tytułem WAHADŁO W RADIESTEZJI, jest kolejną pozycją, która stanowi kontynuację popularyzacji dziedziny radiestezji przez tego autora. Celem książki jest przekazanie czytelnikowi w logiczny i racjonalny sposób podstaw wiedzy na temat wahadła radiestezyjnego, aby nie dopuścić do magicznego widzenia tego przyrządu. Zdaniem autora, wahadło należy traktować jako podstawowy przyrząd radiestezyjny, a nie jako magiczne wahadełko do rozwiązywania wszelkich problemów. Jest ono zwykłym przedmiotem, który pełni rolę wskazówki do obsługi biologicznego przyrządu, jakim jest organizm radiestety. Wahadło służy radiestecie do rozpoznawania i oceny oddziałujących na nas bodźców z otoczenia lub poleceń wydawanych przez nasz umysł nieświadomy. W książce przekazano podstawowe wiadomości na temat teorii i praktyki zastosowania wahadła radiestezyjnego. Określono jego definicję, zaprezentowano różne rodzaje wahadeł, metodykę posługiwania się wahadłem w radiestezji mentalnej i fizycznej oraz zastosowanie w różnego rodzaju badaniach radiestezyjnych.
Książka stanowi podstawowe i wyczerpujące kompendium wiedzy na temat wahadła radiestezyjnego, przeznaczone zarówno dla początkujących, jak i zaawansowanych radiestetów oraz sympatyków tej dziedziny.
O Autorze:
Tomasz Sitkowski – urodzony w 1950 roku. Z zawodu jest technologiem żywności, o specjalności technologia młynarstwa. W latach 1977-2000 był pracownikiem naukowo badawczym, w roku 1986 uzyskał tytuł kandydata nauk technicznych oraz doktora nauk rolniczych. W latach 2001-2016 pracował w przemyśle młynarskim. Obecnie jest na emeryturze. Radiestezją zajmuje się amatorsko od 1990 roku. W latach 1992-1993 ukończył kursy radiestezji dla początkujących oraz dla zaawansowanych w Polskim Towarzystwie Psychotronicznym w Warszawie. W latach 1991-1993 był członkiem Polskiego Towarzystwa Psychotronicznego. Następnie w życiu autora nastał wieloletni okres samodzielnej, niestowarzyszonej działalności. Od połowy roku 2015 jest członkiem Stowarzyszenia Rzeczoznawców Radiestezji w Warszawie. Swoje prace na temat radiestezji opisuje na stronach www.radiestezjatomaszsitkowski.pl oraz www.psychotronika.pl Publikuje również artykuły w pismach Nieznany Świat, Czwarty Wymiar Biuletyn SRR
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
