Profesor Wilczur, to druga część powieści pod tytułem Znachor Tadeusza Dołęgi Mostowicza.Czytelnik oczekuje,że po kłopotach z odzyskaniem pamięci Profesor Wilczur będzie wiódł sielki żywot.Po odnalezieniu córki i ponownym objęciu stanowiska ordynatora szpitala z zapałem będzie kontynuował praktykę medyczną. Nic bardziej mylnego.Są ludzie, których nie cieszy jego powrót i są gotowu zrobić wiele,aby się go pozbyć. W takiej sytuacji profesor Wilczur decyduje się na powrót na wieś. Czytelnika czeka emocjonująca kontynuacja losów bohaterów Znachora, przed nimi intrygi, nagłe zwroty akcji. W powieści Profesor Wilczur nie brakuje też wątków romantycznych. Powieści Tadeusza Dołęgi-Mostowicza, autora Kariery Nikodema Dyzmy, Znachor, które to dzieła bogato ilustrowane, wydane w wersji albumowej udostępniło czytelnikom Wydawnictwo Astrum, cieszyły się i nadal cieszą się ogromną popularnością-wiele z nich zostało zekranizowanych. W latach trzydziestych powstała filmowa trylogia o losach Rafała Wilczura, której dwie pierwsze części, Znachor i Profesor Wilczur, oparte były na książkach, a trzecia, Testament profesora Wilczura, na scenariuszu, napisanym specjalnie przez samego Dołęgę-Mostowicza. Niestety, nie zachowała się żadna kopia tego filmu. Ważną częścią fabuły jest idea zmarłego profesora Wilczura - zorganizowania racjonalnego lecznictwa na wsi - wprowadza w czyn Jemioł, człowiek o ciemnej przeszłości, którego Wilczur uratował przed ostatecznym upadkiem . . . Powstaje Fundacja im.Profesora Wilczura.
Książka kucharska dla każdego domu zawierająca znaczną ilość przepisów kuchennych zarówno dla zwykłej, domowej, jak i wykwintnej kuchni, tudzież jasne, dokładne, na długim do świadczeniu i najlepszych źródłach oparte wskazówki co do dobrego przyrządzania najrozma itszych potraw, pieczywa, napojów i t.d.
BAJKA. DLACZEGO WARTO DBAĆ O ZDROWIE I NIE PRZEZIĘBIAĆ SIĘ, MIEĆ ŁADNE ZĄBKI ORAZ NIE BAĆ SIĘ SZCZEPIENIA! przybliża dzieciom wszystkie działania, które mają wpływ na zdrowie naszych milusińskich.Bo zdrowe dziecko,to szczęśliwi rodzice. W skład tej zbiorczej książki wchodzą trzy bajki.Są to: Jak dbać o ząbki, Wizyta Pana doktora, Pani pielęgniarka.Nie boję się szczepienia.
Autor przekonuje, że ciekawe i wcale niestraszne może być spotkanie z panem dentystą, z panem doktorem czy z panią pielęgniarką, która w sposób umiejętny zaszczepi nas przeciw różnym chorobom zagrażającym zdrowiu malucha. Przesłaniem książki i dla rodziców i dla dzieci jest to, że o zdrowie należy dbać w każdym wieku.
Wizyta lekarza, wizyta u dentysty badania lekarskie, szczepienia,higiena osobista, czy zażywanie leków nieraz jest konieczne, a na pewno wcale niegroźne. Bajeczka, którą macie przed sobą została napisana z myślą o naszych kochanych maluchach. Autor, Lech Tkaczyk, zgodnie ze sprawdzoną zasadą „nauka poprzez zabawę”, w nowatorski i ciekawy sposób, zapoznaje dzieci z zawodem LEKARZA, DENTYSTY,PIELĘGNIARKI.Warto dodać, że bajeczka jest pięknie ilustrowana przez Tomasza Laskowskiego, co z pewnością spodoba się Twojemu młodemu odkrywcy. Autor, Lech Tkaczyk proponuje Państwu wierszowane bajeczki, napisane lekkim, żartobliwym językiem, łatwym do zrozumienia przez najmłodszych. Każda historyjka w zabawny i przyjemny sposób uczy małego człowieka podstawowych czynności i pojęć związanych ze zdrowiem.
Barwne obrazki pobudzą wyobraźnię, dzięki czemu nauka stanie się zabawą, a zabawa nauką. Książka ma dołączony audiobook z czytaną treścią bajki i podkładem muzycznym na płycie CD. Piosenkę Jak być zdrowym do muzyki Mieczysława Stępnia śpiewa Monika Kozłowska.
Zapraszamy do lektury tej pięknej bajki!
O Autorze:
Lech Tkaczyk - absolwent Wydziału Technologii Żywności Akademii Rolniczej we Wrocławiu i Międzynarodowych Studiów Doktoranckich na Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu. Poeta, autor kilku tomików poetyckich wydanych wraz z płytami z poezją śpiewaną do jego tekstów - w tym przez artystkę Piwnicy Pod Baranami Beatę Czernecką (tomik poetycki i płyta muzyczna Anioły Codzienności). Napisał teksty do ponad 150 piosenek wydanych na płytach dla najmłodszych i dla dorosłych.
Lech Tkaczyk napisał i wydał w postaci książek, audiobooków, słuchowisk, e-booków ponad 100 bajek dla dzieci. Słuchowiska i audiobooki nagrywane są przez aktorów scen polskich, a także przez profesjonalnych lektorów. Autor pisze książki klasycznym wierszem i nie zamierza zmieniać stylu na prozatorski. Uczestniczy w spotkaniach autorskich z dziećmi w szkołach, przedszkolach, bibliotekach itd. Za swoją działalność na rzecz dzieci otrzymał Medal Komisji Edukacji Narodowej. Fragmenty spotkań i czytanych przez niego książek można zobaczyć na YouTube i innych portalach społecznościowych, na których jest bardzo aktywny. Na Facebooku prowadzi wiele grup poetyckich promujących twórczość autorów.
Jako prezes i współwłaściciel Wydawnictwa Astrum wydaje cykliczne antologie poetyckie i prozatorskie pozwalające zaistnieć w księgarniach całego kraju autorom reprezentującym różne style uprawianej przez nich poezji czy beletrystyki.
Lech Tkaczyk ma wiele pasji. Nadal działa aktywnie - pisze książki dla dzieci i dorosłych, nagrywa słuchowiska, pisze wiersze.
Kocha poezję oraz piosenkę poetycką. Strona autorska oraz adresy do stron Lecha Tkaczyka
www.lech-tkaczyk.pl
www.sluchowiska.com
www.wydawnictwo-astrum.pl
https://www.facebook.com/lech.tkaczyk
https://twitter.com/tkaczyk1
https://www.instagram.com/ksiazkidladzieciautor/
mail: l.tkaczyk@astrum.wroc.pl
Pogadanki autora o książkach dla dzieci na You Tube: Radio ASTRUM dzieciom
Książka kucharska dla każdego domu zawierająca znaczną ilość przepisów kuchennych zarówno dla zwykłej, domowej, jak i wykwintnej kuchni, tudzież jasne, dokładne, na długim do świadczeniu i najlepszych źródłach oparte wskazówki co do dobrego przyrządzania najrozma itszych potraw, pieczywa, napojów i t.d.
Książka kucharska dla każdego domu zawierająca znaczną ilość przepisów kuchennych zarówno dla zwykłej, domowej, jak i wykwintnej kuchni, tudzież jasne, dokładne, na długim do świadczeniu i najlepszych źródłach oparte wskazówki co do dobrego przyrządzania najrozma itszych potraw, pieczywa, napojów i t.d.
Pszczoły. Zbiór najważniejszych wskazań dla hodowców autorstwa księdza Władysława Cegielskiego to niezastąpione źródło wiedzy dla każdego pszczelarza, niezależnie od jego doświadczenia. Autor, z pasją i oddaniem, dzieli się swoją bogatą wiedzą i praktycznym doświadczeniem, zdobytym przez lata pracy z pszczołami.
W książce znajdziesz:
Podstawy pszczelarstwa: Przewodnik po pierwszych krokach w pszczelarstwie, od wyboru odpowiedniego miejsca na pasiekę po zakładanie i prowadzenie uli.
Biologia pszczół: Dokładne omówienie cyklu życia pszczół, ich zachowań i struktury społecznej w ulu.
Prace sezonowe: Kalendarz prac pszczelarskich na cały rok, pomagający w organizacji pracy i zapewniający optymalną opiekę nad pszczołami w każdej porze roku.
Zdrowie pszczół: Praktyczne porady dotyczące zapobiegania chorobom i radzenia sobie z nimi, w tym naturalne metody leczenia i zapobiegania.
Zaawansowane techniki: Opisy innowacyjnych technik i narzędzi pszczelarskich, które pomogą zwiększyć wydajność pasieki.
Zrównoważony rozwój: Wskazówki dotyczące ekologicznego i zrównoważonego pszczelarstwa, które wspiera zdrowie pszczół i ochronę środowiska.
Ksiądz Władysław Cegielski, będąc nie tylko duchownym, ale także pasjonatem przyrody i doświadczonym pszczelarzem, przekazuje w swojej książce mądrość płynącą z połączenia tradycji i nowoczesnych metod hodowli. "Pszczoły. Zbiór najważniejszych wskazań dla hodowców" to nie tylko praktyczny podręcznik, ale także inspirująca lektura, która wciągnie każdego miłośnika pszczół i przyrody.
Osteoporoza nazywana jest cichym złodziejem kości, bo przez lata nie powoduje żadnych dolegliwości. Niestety, może grozić każdemu z nas. Na szczęście można ją wcześnie rozpoznać i odpowiednio leczyć. Naprawienie szkód powstałych w wyniku tej choroby jest niezwykle trudne, jednak kości można wzmacniać w każdym wieku, wystarczy przestrzegać kilku ważnych zasad. Jakie to zasady dowiecie się państwo z poradnika autorstwa Barbary Jakimowicz-Klein (...). Nigdy nie jest za późno na zmianę trybu życia i diety!
BAJKA O PRACOWITYCH PSZCZÓŁKACH autorstwa Lecha Tkaczyka została napisana z myślą o ciekawych świata, lubiących poznawać zwyczaje i obyczaje pszczół,a także zdobywać nowe umiejętności,takie jak organizacja pracy. To książka dla kochających przygody maluchach. Z tej bajki dziecko zdobędzie podstawową wiedzę o życiu mieszkańców ula. Kto kto jest pracowity,a kto jest w ulu leniuszkiem. Dzieci poznają także podstawowe produkty, które wytwarzają pszczoły. Dziecko pozna też bliżej królową pszczół, pracowite robotnice. Wystarczy sięgnąć po odpowiednią lekturę. Książeczka jest napisana rymowanym, łatwo przyswajalnym przez dzieci klasycznym wierszem i pięknie ozdobiona ilustracjami Tomasza Laskowskiego. Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom, Wydawnictwo ASTRUM przygotowało serię książek dla dzieci Gdyby zwierzęta umiały mówić. Każda z książeczek zawiera ciekawą, ślicznie ilustrowaną bajkę poświęconą odrębnemu zagadnieniu. Ich autor, Lech Tkaczyk, w sposób prosty, żywy i zabawny uczy dzieci, jak dobierać przyjaciół, dlaczego zawsze należy mówić prawdę i słuchać rodziców, a także kochać zwierzęta i szanować przyrodę. Każda książka autorstwa Lecha Tkaczyka ma dodaną płytę audio CD ze słuchowiskiem i muzycznymi materiałami edukacyjnymi. Słuchowisko, to teatr wyobraźni i dziecko będzie miało okazję poznać dźwięki dochodzące z ula, także dźwięki zwierząt żyjących na łące i w lesie. Z pewnością warto sięgnąć po tę bajkę ze słuchowiskiem audio CD na płycie. Płyta zawiera także piosenkę wraz z podkładem muzycznym o pracowitych pszczółkach do samodzielnego śpiewania w domu,przedszkolu itp.
Czy lubicie potrawy o wyjątkowej prostocie i niezapomnianym smaku? Jeśli tak, to dobrze trafiliście. Trzymacie w ręce książkę autorstwa Barbary Jakimowicz-Klien, która w niezwykle prosty i przystępny sposób przybliża nam jedną z ciekawszych kuchni w Polsce, kuchnię wielkopolską. W książce znalazły się przepisy zarówno na potrawy codzienne, jak i te przygotowane z okazji świąt i ważnych uroczystości. Są to przede wszystkim przepisy na potrawy charakterystyczne dla tradycyjnej kuchni wielkopolskiej. Niektóre, szczególnie interesujące receptury, pochodzą bezpośrednio ze starych ksiąg kucharskich, z zachowaniem oryginalnej pisowni i gwarowych określeń, zachęcając tym Państwa do kontynuowania tradycji kuchni wielkopolskiej. Autorka przedstawia rys historyczny tradycji kulinarnych obszaru Wielkopolski, w tym wielkie zamiłowanie Wielkopolan do sosów, które nazywano gąszczami: żółty zaprawiony szafranem, szary z cebuli, czarny z powideł czy z soku wiśniowego lub z żurawin, i wreszcie ulubiony sos chrzanowy. Poznaniacy nie stronili też od bigosu, kapusty kiszonej ze słoniną, kaszy jaglanej, klusek. Specjalnością kuchni ziemiańskiej były pasztety. Potrawą zjawiającą się często na stole, specjalnie wysoko cenioną przez Wielkopolan, były ryby. Znano też ostrygi, kawior, jadano potrawy z raków i ślimaków. Spożywano także dużo grzybów, a wśród warzyw ceniono wysoko szparagi i sałaty. Na deser podawano różnego rodzaju wypieki, jak na przykład baby muślinowe czy szafranowe, a toasty wznoszono winem, piwem lub miodem. Aż ślinka cieknie! Zatem zapraszamy do lektury, a potem do kuchni.
Książka Klasyczna kuchnia włoska, to reprezentatywny zestaw specjałów z różnych prowincji Włoch. Zrozumienie włoskiego stylu jedzenia odsłoni Państwu tajemnice sporządzania włoskiego menu i pozwoli korzystać z tej książki w sposób jak najbardziej efektywny. Spaghetti alla bolognese, pizza, minestrone, lasagne... Któż z nas nie chciałby delektować się ich smakiem i aromatem, siedząc w cieniu starych drzew oliwnych i popijając wyśmienite wino? Choć o gaj oliwny w naszym kraju raczej trudno, to z przygotowaniem jakiegoś włoskiego dania nie powinno być problemu. Dzięki zawartym w książce Klasyczna kuchnia włoska przepisom nie tylko przypomnimy sobie o cudownym słońcu Sorrento, wspaniałych zabytkach Rzymu czy niepowtarzalnym klimacie Wenecji. Czyż nie warto z tego skorzystać?
Przed Państwem debiutancka powieść biograficzna OPOWIEŚCI Z PRZESZŁOŚCI autorstwa Teodozji Miśkiewicz, która w sposób przystępny i ciepły snuje historię swojego dzieciństwa, dojrzewania i dorosłości. Każdy z nas odnajdzie tu cząstkę siebie oraz rzeczywistości czasów socjalistycznej Ojczyzny - Polski biednej, siermiężnej i “kalekującej”. W tym świecie przypdało właśnie autorce przeżywać dzieciństwo, młodość i pierwszą miłość. A w tej powieści odkrywa nam siebie - swoje ja, delikatną naturę, przemyślenia, wiarę w przyszłość, że będzie piękna. Przy okazji zaprasza nas do miejsc jej młodości, a tak naprawdę do miejsc niezwykłych, w tamtym, komunistycznym systemie nieraz niedostępnych. Czytając tę niezwykle ciekawą powieść biograficzną, nieraz czujemy smutek, innym razem radość, że udało się jej pokonać chorobę. Że poznała wielu ciekawych ludzi, znalazła wielką miłość, założyła rodzinę, urodziła wspaniałego syna, że w chorobie z wielką miłością dba o męża.
Biografia to sposób, w jaki chcemy zaprosić do naszego życia drugiego człowieka. Niezależnie od tego, czy chcemy powiedzieć rozmówcy wszystko, czy tylko część naszej historii, ważne jest, aby napisać ją tak, aby inni chcieli ją przeczytać.
Czy to się udało Teodozji Miśkiewicz w OPOWIEŚCIACH Z PRZESZŁOŚCI?
Myślę, że tak i zapraszam do lektury!
O Autorce:
Urodziłam się i spędziłam dzieciństwo w wiosce w Beskidzie Żywieckim. Ukończyłam Liceum Pedagogiczne w Żywcu i pracowałam jako nauczycielka w szkole podstawowej w górskiej wiosce. Po kilku latach ukończyłam studia na UAM w Poznaniu i kontynuowałam nauczanie dzieci i młodzieży, a następnie objęłam stanowisko dyrektora szkoły. Moje Uzdolnienie artystyczne zaowocowały zbieraniem góralskiego folkloru i wystawianiem widowisk folklorystycznych. A uzdolnienia pedagogiczne pozwoliły na wprowadzanie nowości w dydaktyce i dbanie o rozwój szkolnictwa.
Po przejściu na emeryturę założyłam Biuro Podróży i Turystyki Amico Tur, które zakończyło działalność w 2020 roku. Praca inspiruje mnie do tworzenia i uwidaczniania rzeczywistości w wierszach. Znajduję też czas na pisanie wierszy o treści, które podpowiada mi serce i dusza. Jednak ani praca, ani pisanie wierszy nie ograniczają mojej miłości do Rodziny, ludzi, świata, przyrody.
Nadal piszę i w roku 2021 w Wydawnictwie Astrum ukazał się mój tomik poetycki NIE TRAĆ MIŁOŚCI..
Jestem też współautorką wydanych przez Wydawnictwo Astrum antologii poezji współczesnej: Spieszmy się kochać bliskich. Ed. 3; Wiersze sercem pisane. Ed. 16; Wiersze dla dzieci. Ed. 10 oraz Antologii poezji Dotyk piękna II i Antologii poezji Czas na debiut II - Wydawnictwo Andrzej Krzysztof Melasa.
Moje utwory zostały również zamieszczone w publikacji Boski chór Aniołów KSIĘGA OSTATNIEJ NOCY i Boski chór Aniołów KSIĘGA EROIKA - Dzieło Zbiorowe Autorów Symfonii, Poetów, Pisarzy i Artystów.
Publikuję także swoje wiersze na wielu portalach poetyckich na FB.”
Teodozja Miśkiewicz
Stron 102
okładka kolorowa, oprawa miękka
Czy lubicie potrawy o wyjątkowej prostocie i niezapomnianym smaku? Jeśli tak, to dobrze trafiliście. Trzymacie w ręce książkę autorstwa Barbary Jakimowicz-Klien, która w niezwykle prosty i przystępny sposób przybliża nam jedną z ciekawszych kuchni w Polsce, kuchnię wielkopolską. W książce znalazły się przepisy zarówno na potrawy codzienne, jak i te przygotowane z okazji świąt i ważnych uroczystości. Są to przede wszystkim przepisy na potrawy charakterystyczne dla tradycyjnej kuchni wielkopolskiej. Niektóre, szczególnie interesujące receptury, pochodzą bezpośrednio ze starych ksiąg kucharskich, z zachowaniem oryginalnej pisowni i gwarowych określeń, zachęcając tym Państwa do kontynuowania tradycji kuchni wielkopolskiej. Autorka przedstawia rys historyczny tradycji kulinarnych obszaru Wielkopolski, w tym wielkie zamiłowanie Wielkopolan do sosów, które nazywano gąszczami: żółty zaprawiony szafranem, szary z cebuli, czarny z powideł czy z soku wiśniowego lub z żurawin, i wreszcie ulubiony sos chrzanowy. Poznaniacy nie stronili też od bigosu, kapusty kiszonej ze słoniną, kaszy jaglanej, klusek. Specjalnością kuchni ziemiańskiej były pasztety. Potrawą zjawiającą się często na stole, specjalnie wysoko cenioną przez Wielkopolan, były ryby. Znano też ostrygi, kawior, jadano potrawy z raków i ślimaków. Spożywano także dużo grzybów, a wśród warzyw ceniono wysoko szparagi i sałaty. Na deser podawano różnego rodzaju wypieki, jak na przykład baby muślinowe czy szafranowe, a toasty wznoszono winem, piwem lub miodem. Aż ślinka cieknie! Zatem zapraszamy do lektury, a potem do kuchni.
Książka "Kuchnia grecka" autorstwa Barbary Jakimowicz-Klein nawiązuje do podstawowych tradycji, z których wywodzi się każda kuchnia śródziemnomorska. Ogólnie kuchnia grecka postrzegana jest jako zdrowa i prosta. Charakteryzuje się częstym stosowaniem czosnku, oliwy z oliwek, liści winorośli, a także dużej ilości warzyw: pomidorów, papryki, świeżych ziół. Z mięs, które jadało się rzadko, kuchnia grecka korzysta z baraniny, mniej z wołowiny i wieprzowiny, natomiast bogata jest w duże ilości ryb. Do posiłków pije się wina greckie, cenione już od starożytności. Kuchnia grecka bazuje także na kuchni bizantyjskiej, do której włączono nowe składniki takie jak: kawior, gałka muszkatołowa. Ryby nadal stanowią istotną część diety. Autorka w sposób płynny przedstawia mutacje kuchni greckiej, na składnikach której opiera się dzisiejsza nowoczesna kuchnia europejska i światowa, zwłaszcza śródziemnomorska. Każdy z nas może docenić niepowtarzalny smak mezathes ( różnorodne przystawki ), zupy z soczewicy, keftethes (pikantne klopsy z mielonej baraniny), pites ( ciasteczka nadziewane na słodko lub słono) czy wspaniałych potraw rodem z Bizancjum sera feta, wędzonej ikry czy tradycyjnego chleba wypiekanego z kukurydzy, jęczmienia i żyta. Zapraszam zatem do lektury, a potem do kuchni, aby zaskoczyć gości potrawami kuchni greckiej. Smacznego.
Karbinadle, krupniok, becok na sypko czy kluski śląskie... Któż z nas nie zasiadłby chętnie do tak zastawionego stołu. Niestety, coraz rzadziej śląskie dania pojawiają się w naszych domach. Najwyższy czas to zmienić. Z Kuchnią śląską Barbary Jakimowicz-Klein nie będzie to trudne. W swojej książce daje ona reprezentatywny przegląd potraw charakterystycznych dla regionu Śląska, opisuje zwyczaje i praktyki kulinarne oraz - co wyjątkowe i chyba najważniejsze - dokładnie i z dużą znajomością przedmiotu przedstawia zioła przyprawowe stosowane w kuchni śląskiej. To niewątpliwy atut tej publikacji.Barbara Jakimowicz-Klein podpowiada, że zaliczana do ciężkostrawnych tradycyjna kuchnia śląska niekoniecznie musi być szkodliwa. I że umiejętne dodawanie ziół i przypraw do potraw może podnieść ich zdrowotność (poprawiają przemianę materii, regulują procesy trawienia, leczą wiele schorzeń w obrębie układu pokarmowego) nie ujmując niczego ze smaku i urody przysmaków śląskich. Wszak "zioła w kuchni, to zdrowie w sercu". Przyprawy można stosować dowolnie, w zależności od własnych preferencji smakowych i stanu zdrowia. Bez względu jednak na to, jak je wykorzystamy, z pewnością pozytywnie wpłynie to na nasze zdrowie i samopoczucie. Słowem, będzie i smacznie, i zdrowo! I o to w smakach kuchni śląskiej chodzi. Smacznego!
Ziemniaki - jemy je niemal codziennie, bez względu na porę roku, i ciągle mamy na nie apetyt. Trudno sobie wyobrazić, że mogłoby ich nie być. Nie znalibyśmy wówczas smaku nie tylko purée, ale i chrupiących placków, klusek śląskich, pyz, frytek i wielu innych wspaniałych przysmaków. Mają mnóstwo zalet - są smaczne, tanie, pożywne, zdrowe i, wbrew powszechnej opinii, nie tuczą. Zawierają cenne dla naszego organizmu cukry (skrobię), minerały (potas, magnez, wapń) i witaminy (C oraz z grupy B). To najpopularniejsze w naszej kuchni warzywo tym razem wystąpi w roli głównej - zarówno w tradycyjnych, jak i bardziej wyszukanych, pomysłowych, ale zawsze niezwykle pysznych daniach. Jeśli chcecie zabłysnąć prawdziwym kunsztem kulinarnym i wprawić w zachwyt rodzinę, a nawet najbardziej wybrednych gości, koniecznie zajrzyjcie na karty książki Barbary Jakimowicz-Klein Potrawy z ziemniaków! Zamieszczone w niej przepisy z pewnością możecie wykorzystać na każdą okazję. Naprawdę warto!
Nowa książka Tomasza Sitkowskiego, pod tytułem „Radiestezja fizyczna. Podstawy badań geotronicznych” dotyczy metody wyszukiwania wszelkiego rodzaju zadrażnień radiestezyjnych pochodzenia ziemskiego. Zaprezentowaną metodę pracy autor nazwał fizyczną, ponieważ uważa, że ruchy wahadła powstające pod wpływem ziemskich oddziaływań, powodowane są wyłącznie przez fizyczne bodźce z otoczenia.
Zdaniem autora, do przeprowadzania badań geotronicznych nie potrzeba być ani jasnowidzem, ani korzystać z zasad radiestezji mentalnej, to znaczy nie należy układać konwencji, ani umów mentalnych oraz nie zadawać żadnych pytań do podświadomości. Wystarczy stosować prostą metodę wykrywania i lokalizacji bodźców geopatycznych za pomocą metody fizycznej, opisanej w tej książce.
Wykryte za pomocą metody fizycznej oddziaływania radiestezyjne służą nam do charakterystyki terenu, na którym się znajdujemy. Możemy wykryć występowanie, określić lokalizację, kierunek przebiegu oraz szerokość pasm zadrażnień występujących na określonym terenie, w tym poszukiwanych „żył wodnych”. Uzyskane w ten sposób informacje możemy wykorzystać do wyszukiwania miejsca pod studnię, miejsc szkodliwych dla naszego zdrowia oraz do bezpiecznego przebywania ludzi podczas snu, pracy i wypoczynku. W książce zaprezentowano szczegółowy opis metodyki radiestezji fizycznej oraz sposób jej nauki, do stosowania przez zainteresowanych radiestetów i zwolenników radiestezji.
Zapraszam do lektury!
O Autorze:
Tomasz Sitkowski – urodzony w 1950 roku. Z zawodu jest technologiem żywności, o specjalności technologia młynarstwa. W latach 1977-2000 był pracownikiem naukowo badawczym, w roku 1986 uzyskał tytuł kandydata nauk technicznych oraz doktora nauk rolniczych. W latach 2001-2016 pracował w przemyśle młynarskim. Obecnie jest na emeryturze. Radiestezją zajmuje się amatorsko od 1990 roku. W latach 1992-1993 ukończył kursy radiestezji dla początkujących oraz dla zaawansowanych w Polskim Towarzystwie Psychotronicznym w Warszawie. W latach 1991-1993 był członkiem Polskiego Towarzystwa Psychotronicznego. Następnie w życiu autora nastał wieloletni okres samodzielnej, niestowarzyszonej działalności. Od połowy roku 2015 jest członkiem Stowarzyszenia Rzeczoznawców Radiestezji w Warszawie.
Swoje prace na temat radiestezji opisuje na stronach:
www.radiestezjatomaszsitkowski.pl
oraz www.psychotronika.pl
Publikuje również artykuły w pismach Nieznany Świat, Czwarty Wymiar Biuletyn SRR
Książka Kuchnia grecka autorstwa Barbary Jakimowicz-Klein nawiązuje do podstawowych tradycji, z których wywodzi się każda kuchnia śródziemnomorska. Ogólnie kuchnia grecka postrzegana jest jako zdrowa i prosta. Charakteryzuje się częstym stosowaniem czosnku, oliwy z oliwek, liści winorośli, a także dużej ilości warzyw: pomidorów, papryki, świeżych ziół. Z mięs, które jadało się rzadko, kuchnia grecka korzysta z baraniny, mniej z wołowiny i wieprzowiny, natomiast bogata jest w duże ilości ryb.
Do posiłków pije się wina greckie, cenione już od starożytności. Kuchnia grecka bazuje także na kuchni bizantyjskiej, do której włączono nowe składniki takie jak: kawior, gałka muszkatołowa. Ryby nadal stanowią istotną część diety.
Autorka w sposób płynny przedstawia mutacje kuchni greckiej, na składnikach której opiera się dzisiejsza nowoczesna kuchnia europejska i światowa, zwłaszcza śródziemnomorska. Każdy z nas może docenić niepowtarzalny smak mezathes ( różnorodne przystawki ), zupy z soczewicy, keftethes (pikantne klopsy z mielonej baraniny), pites ( ciasteczka nadziewane na słodko lub słono) czy wspaniałych potraw rodem z Bizancjum – sera feta, wędzonej ikry czy tradycyjnego chleba wypiekanego z kukurydzy, jęczmienia i żyta. Zapraszam zatem do lektury, a potem do kuchni, aby zaskoczyć gości potrawami kuchni greckiej. Smacznego.
- objętość 298 stron plus 32 strony kolorowych ilustracji z potrawami kuchni greckiej.
- oprawa twarda
Różaniec, to modlitwa Kościoła Rzymskokatolickiego, pierwotnie znana pod nazwą Psałterza Najświętszej Maryi Panny i kultywowana od czasów średniowiecza w tradycji katolickiej, oraz obdarzona przez Chrześcijan szczególnym znaczeniem duchowym i łaską błogosławieństwa. Symbolika różańca oparta jest na objawieniach maryjnych potwierdzonych przez Kościół katolicki. Termin różaniec oznacza także wspólne odmawianie modlitwy różańcowej w kościele, domu, wszędzie. Nazwa różaniec (wieniec róż) – wywodzi się ze średniowiecza. Kwiaty pełniły wówczas istotną rolę, symbolizowały różne cechy i często ofiarowywano je Bogu i ukochanym osobom. Modlitwy traktowane były jako duchowe kwiaty i dlatego odmawianie różańca porównywano z dawaniem Matce Bożej róż. Stąd modlitwę tę nazwano wieńcem z róż, czyli różańcem. Do odmawiania różańca, skupienia się na modlitwie służą tzw. różańce modlitewne. Są to połączone ze sobą za pomocą drucików i łańcuszków paciorki z drewna, tworzywa sztucznego lub cennego kruszcu, nieraz nawleczone na sznurek, którego końce są ze sobą złączone. Nazywane koronką, używane są do liczenia odmawianych modlitw. Obecna forma paciorków różańcowych ewoluowała wraz z modlitwą różańcową. Wyrabia się także metalowe obrączki różańcowe, często ze srebra, z 10 guzkami lub beleczkami i znakiem krzyżyka. Została też zaprojektowana i opatentowana przez Polaka koronka różańca na karcie plastikowej, czyli Karta Różańcowa.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
