Autor książki zadaje istotne pytanie:
Jaka jest zależność między ewolucją wszechobecnych mediów a komunikowaniem społecznym?
Komunikowanie społeczne nie jest tylko i wyłącznie domeną ludzi, uczestniczą w nim również inteligentne maszyny mające możliwość interakcji między sobą.
Ewolucja technologii medialnych wpływa na rozwój wolnej myśli, nieskrępowanych idei, a nawet rewolucji społecznych.
Wraz z pojawianiem się nowych technologii medialnych powstają nowe określenia, które także ewoluują. Wyrażenie typowe dla czasu medialnego panowania telewizji: „urwał się komuś film” w okresie ekspansji komputerowej zostaje zastąpione wyrażeniem „wykasować coś z pamięci”. Natomiast na etapie dominacji mobilnej i internetowej niezwykle popularne staje się pytanie: „jesteś jeszcze online”?
W książce poruszono także tematykę problematycznego korzystania z internetu, jak m.in. vaguebooking, konieczność przynależności, histrioniczne zaburzenie osobowości, trollowanie, fałszywe wiadomości (fake news) itp.
Analiza relacji komunikacji werbalnej z niewerbalną prowadzi autora do zmiany starego polskiego przysłowia: „Gdy mówisz papą, nie pokazuj łapą”. Biorąc pod uwagę potwierdzoną naukowo rolę komunikacji niewerbalnej, należy zmienić to przysłowie i podpowiadać: „Gdy mówisz papą, pokazuj też łapą”. Wtedy być może gestykulowanie podczas rozmowy będzie przeszkadzało niektórym tradycjonalistom, ale dzięki temu komunikacja ludzka będzie bardziej naturalna, prosta, bogata i efektywna.
Prezentowana monografia jest próbą całościowego ujęcia myśli uczonego, o którym mowa w tytule. W związku z tym ma charakter biografii z elementami analizy historiograficznej. Została sporządzona przede wszystkim w perspektywie uprawiania historii kultury. Zawiera swoistą mapę dorobku naukowego, obraz mentalności i humanistycznych przekonań J. Pasierba na tle klimatu kulturowego Polski i Europy XX wieku. Powstała jako analiza wybranych archiwaliów, publikacji prozatorskich i wywiadów uczonego – przechowywanych przez archiwa polskie i zagraniczne, państwowe i kościelne, wyższych uczelni, w których studiował i pracował – a także w oparciu o materiały z archiwów stacji radiowych i telewizyjnych. Książka składa się z trzech części. W pierwszej zawarto charakterystykę myśli teologicznej w XX w. oraz przegląd propozycji metodologicznych w zakresie badań nad kulturą, w tym sztuką. W drugiej omówiono myśl J. Pasierba z zakresu teologii, historii sztuki oraz kultury. W ostatniej części ukazano teoretyczne i praktyczne wnioski w celu ukazania miejsca J. Pasierba w rozwoju kulturowo-intelektualnym Polski i Europy.
Publikacja jest kontynuacją tomu pierwszego, który ukazał się w 2019 roku (https://marszalek.com.pl/sklep/pl/glowna/4216-janusz-stanislaw-pasierb-teolog-historyk-sztuki-teoretyk-kultury-t1.html).
Monografia ""Od semiotyki do konsumpcjonizmu. O potrzebie wartościowania fotografii"" podejmuje wiele wątków związanych z fotografią i fotografowaniem oraz z praktyką i krytyką komunikacji wizualnej, i to z kilku naukowych perspektyw. Zachowuje przy tym rzadką w takich przedsięwzięciach spójność. Ma swoich przywoływanych explicite pa-tronów, w szczególności Rolanda Barthesa i Johna Bergera w zakresie teoretycznym i analitycznym oraz Henri'ego Cartier-Bressona, Roberta Capę i Eugena Smitha w odniesieniu do praktyki zatrzymywania świata w obrazie fotograficznym i świadomości tego, czym fotografia być powinna.Spójność niniejszej publikacji polega jednak nie tylko na wspólnym kodzie, posługiwaniu się podobnymi kanonami i metodami (przede wszystkim semiologicznymi i spod znaku krytycznej analizy dyskursu). Autorzy poszczególnych rozdziałów przejawiają również tę samą troskę o jakość komunikacji wizualnej: o jakość użytkową (w obszarze fotografii dziennikarskiej, artystycznej czy reklamowej), a także o jej etyczne standardy odpowiadanie potrzebom ludzkim, uczciwość w relacjonowaniu politycznych sporów, opowiadanie z empatią, czy nawet czułością o najbardziej bolesnych problemach ludzkości doby pandemii, wojen i uchodźctwa.Wydaje się, że kwestie etyczne związane są z zawodem fotoreportera, kuratora wystaw fotograficznych, fotoedytora, autorzy niniejszego to-mu zwracają jednak uwagę, że pomnażanie dobra po stronie odbiorcy jest też powinnością rozmaitych prosumentów, którzy współtworzą dziś sieciową i obrazkową przecież mediosferę.Spójność niniejszej publikacji polega jednak nie tylko na wspólnym kodzie, posługiwaniu się podobnymi kanonami i metodami (przede wszystkim semiologicznymi i spod znaku krytycznej analizy dyskursu). Autorzy poszczególnych rozdziałów przejawiają również tę samą troskę o jakość komunikacji wizualnej: o jakość użytkową (w obszarze fotografii dziennikarskiej, artystycznej czy reklamowej), a także o jej etyczne standardy odpowiadanie potrzebom ludzkim, uczciwość w relacjonowaniu politycznych sporów, opowiadanie z empatią, czy nawet czułością o najbardziej bolesnych problemach ludzkości doby pandemii, wojen i uchodźctwa.
Jaki charakter ma proza Brunona Schulza? To proste pytanie stało się przyczyną dociekań i udzielenia nieoczywistych odpowiedzi przez dra Michała Piętniewicza. Schulz niewątpliwie był jednym z największych pisarzy XX wieku, ale zdaniem badacza stawianie go na absolutny piedestał wydaje się po pierwsze bałwochwalcze, a po drugie nietrafione ze względu na pewną, narzucającą się od razu cechę jego pisarstwa: mianowicie jego osobność. Dlaczego twórczość Schulza mimo wszystko cieszy się dużą popularnością? Stoi za tym duchowe pokrewieństwo z dziełami Kafki? Mitologizacja? A może to zręcznie napisany kicz?
Książka Małgorzaty Obryckiej nie podąża drogą wytyczoną przez rodzimych badaczy związanych z "pedagogiką rzeczy", ale raczej próbuje poszukiwać własnego miejsca w przestrzeni spotkania pedagogiki i animal studies. Jej praca jest próbą odnalezienia własnej perspektywy w obszarze trudnej pedagogiczno-posthumanistycznej dyskusji. Posthumanizm w odczytaniach Autorki oznacza propozycję etyczną wynikającą z równości wszystkich bytów w perspektywie życia. Z tego miejsca Autorka rozwija propozycję wychowania do humanitaryzmu międzygatunkowego. Praca Małgorzaty Obryckiej prezentuje uporządkowany obszar teoretyczny posthumanizmu-jego najistotniejsze koncepcje, rozwiązania, dyskusje, co w obliczu krytyki formułowanej przez niektórych komentatorów współczesności, narastających nieporozumień i wielości interpretacji ma bardzo dużą wartość. Autorka wskazuje możliwość poszerzenia refleksji wychowawczej o kwestie humanitaryzmu międzygatunkowego, odwołując się do wychowania rozumianego transgresyjnie, jako "ruch" przekraczania granic. Książka Małgorzaty Obryckiej z pewnością doczeka się grona licznych czytelników zainteresowanych problematyką współczesnych teorii wychowania, filozofii wychowania, pedagogiki społecznej, animal studies oraz problematyką równości i różnorodności.
Prof. zw. dr hab. Lucyna Kopciewicz
Książka ta jest analizą relacji na linii pracownica/pracownik-państwo-neoliberalna wizja gospodarki. Dotyczy konsekwencji kryzysu ekonomicznego z 2008 roku, masowych protestów społecznych (ruch Indignados/as i Occupy Wall Street), ekspansji form niestabilnego zatrudnienia, a przede wszystkim nowo powstałej kategorii społecznej: prekariatu. Proces prekaryzacji pracy oraz kategoria prekariatu są efektami globalnych przekształceń systemu organizacji pracy, które przyspieszyły w latach 70. XX weku, a ich skutki uwidoczniły się w kolejnych dekadach i dotyczą znaczącej grupy pracowników i pracownic na całym świecie. Autorka opisuje konkretny etap rozwoju dyskusji na temat konieczności zreformowania systemu organizacji pracy i redystrybucji dóbr. Książka zawiera również analizę efektów politycznych opisywanych debat i procesów.
Marian Marszałek urodził się na ziemi radomskiej. W czasie wojny, jak większość jego rówieśników, brał czynny udział w walce z hitlerowskim okupantem. Żołnierz Batalionów Chłopskiech i AK. Po zakończeniu wojny osiedlił się w Świdwinie, gdzie przez wiele lat prowadził własne gospodarstwo. Po przejściu na emeryturę spisał niektóre swoje wspomnienia i refleksje z okresu wojny.
Kluczowa dla konkurencyjności przedsiębiorstw i regionów - innowacyjność - może zapewnić nowe impulsy rozwojowe. Nie dziwi zatem jej eksponowanie w wielu strategicznych dokumentach tworzonych na szczeblach: od lokalnego do międzynarodowego. Pomimo ogromnej popularności, pojęcie innowacyjności nadal przysparza wielu problemów interpretacyjnych. Niniejsza publikacja stanowi zachętę do dialogu pomiędzy różnymi interesariuszami procesów z nią związanych. Za ogromny jej walor zaliczyć należy ujęcie wielu omawianych problemów i zagadnień, w kontekście warunków panujących podczas pandemii COVID-19.Od Redaktorów
Ujęte w postaci podtytułu glottodydaktyka i pedeutologia definiują konkretny obszar podejmowanych interdyscyplinarnych dociekań, nakreślając cele poznawcze przyświecające autorom i autorkom zamieszczonych w tomie opracowań. Znajdziemy w nim zatem glottodydaktyczne dociekania lingwistów koncentrujące swoją uwagę w obszarze nakreślonego kontekstu oraz teksty pedeutologiczne przygotowane przez pedagogów, którzy swoimi rozważaniami i projektami empirycznymi wkraczają w przestrzeń lingwistyczną. (...) Sytuując zwykle swoje rozważania i proponowane rozwiązania w konkretnych kontekstach edukacyjnych, glottodydaktyka i pedeutologia glottodydaktyczna stanowią także często rozbudowane filozoficzne koncepcje kształcenia odnoszące się do rozwijanych idei i kierunków formalnej edukacji językowej i kształcenia pedagogicznego. (...) W każdym z zamieszczonych w tomie tekstów uwidaczniają się nakreślone przez nas powiązania teoretyczne i metodologiczne o charakterze interdyscyplinarnym.Fragment Wprowadzenia
Aleksandr Gieljewicz Dugin to jeden z ciekawszych myślicieli rosyjskich. Jest on równocześnie filozofem, geopolitykiem, mistykiem, ideologiem, a także doradcą rządzących ekip Federacji Rosyjskiej. Jego myśl wciąż ewoluuje, a nawet zaskakuje nagłymi zwrotami ideowo-politycznymi. Jednym z takich znaczących zwrotów jest od 2016 roku zmiana nastawienia A. Dugina do osoby i programu politycznego Donalda Trumpa, a także do przeciętnych Amerykanów. Co spowodowało zainteresowanie A. Dugina kontrowersyjnym miliarderem z Queens? Jakie pobudki kryją się za tym zaciekawieniem D. Trumpem i kulturą amerykańską? Dlaczego wspomniany filozof za przykład antykapitalizmu stawia właśnie Trumpowską wizję USA i - szerzej - konserwatywną i chrześcijańską stronę amerykańskiego liberalizmu, Starą Amerykę? Czy A. Dugin jest bardziej ideologiem, czy pragmatykiem? Na powyższe pytania można znaleźć odpowiedź w niniejszej monografii. Autor wnikliwie analizuje teksty Rosjanina, rekonstruuje jego tok myślenia i stawia hipotezę co do przyszłości jego poglądów na temat Amerykanów. Monografia bazuje na źródłach rosyjsko- i anglojęzycznych.
Dziecko ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi stanowi ważny i corazczęściej spotykany podmiot w rzeczywistości edukacyjnej. Czy współczesnaszkoła, realizując kluczowe dla edukacji kompetencje, jest dla niego szansąrozwoju? W jaki sposób nauczyciel może stać się inspiratorem procesu uczeniasię dziecka z dysfunkcjami - to zasadnicze pytania, jakie zostały postawione wksiążce.Szkoła - nauczyciel - uczeń: trzy obszary refleksji nad dzieckiem zespecjalnymi potrzebami edukacyjnymiUczeń z niepełnosprawnością intelektualnąw szkole ogólnodostępnej - jak nauczać skutecznie?Dziecko z dysfunkcjąsłuchu: ""zdarzenie krytyczne"" dla praktyki pedagogicznejSpecyficznetrudności w uczeniu się jako przyczyna niepowodzeń szkolnych
Teatralizacja życia. Praktyki i strategie"" to praca z pogranicza refleksji o teatrze i teatrologii. Podejmuje problematykę przetwarzania się codziennego, naturalnego, zwykłego życia w widowisko. Autor posługując się swoim doświadczeniem-zarówno twórcy, jak i badacza teatru-tropi teatralizację w różnych dziedzinach kultury m.in. w życiu rodzinnym, pracy ludzkiej, szkolnictwie, we współczesnym sporcie, w polityce, religii. Czytelnik znajdzie w tej książce narzędzia do badania teatralizacji, w tym sposoby odróżniania jej od życia codziennego z jednej strony oraz od sztuki teatru z drugiej.
Polityczny zatarg między polskimi i ukraińskimi poddanymi Austrii, trwający przez ostatnie dekady egzystencji monarchii, 1 listopada 1918 r. przekształcił się w wojnę między obu narodami. Jej celami stało się przejęcie Lwowa i zapewnienie sobie dostępu do złóż ropy naftowej z Borysławiem i Drohobyczem. Lwów oba narody otaczały przeświadczeniem, że zajmuje wyjątkowe miejsce w ich dziejach, jest miastem wyposażonym w materialne i duchowe świadectwa ich przeszłości i żywotności. Liderzy obu społeczeństw długo, niemal do końca Wielkiej Wojny ignorowali lub lekceważyli aspiracje i postawy galicyjskich Żydów, choć stanowili oni pod względem wielkości w kraju trzecią, a we Lwowie drugą grupę narodową. Należy w nich dostrzec trzecią stronę konfliktu w Galicji Wschodniej, najsłabszą i o ograniczonym wpływie na rezultat działań bojowych. Lekceważoną i traktowaną instrumentalnie przez pozostałe strony konfliktu, jednocześnie doświadczaną brutalnym traktowaniem przez żołnierzy i ludność cywilną.
Książka przybliża dzieje społeczności żydowskiej Wąbrzeźna od początków jej osiedlenia w okresie zaborów aż po czas Zagłady. Autorka chce ocalić pamięć o Izraelitach, którzy kiedyś tu żyli. Przedstawia obrazki przeszłości wielokulturowego miasta, gdzie współistniały ze sobą trzy narodowości i trzy religie. Poświęca wiele miejsca żydowskiej tradycji i obyczajowości. Dzięki odkrytym nowym źródłom archiwalnym - kolekcji oryginalnych akt Żydowskiej Gminy Wyznaniowej w Wąbrzeźnie, uratowanej przez YIVO w Nowym Jorku - czytelnik poznaje losy znanych rabinów, kantorów, rzezaków rytualnych, jak również starozakonnych handlarzy i rzemieślników, tworzących wąbrzeską diasporę. Publikację wzbogacają ilustracje i cytaty z prasy pomorskiej. Autorka zaprasza w nostalgiczną podróż po miejscach, których już nie ma.
Kronika lat 1374–1399 podkanclerza koronnego Klemensa z Moskorzewa herbu „Pilawa” jest powieścią historyczną dokumentującą genealogię i przedgrunwaldzkie wydarzenia z kart polskiej historii, utrzymaną w duchu koncepcji „wyobraźni historycznej” I. Berlina. Zgromadzenie i opracowanie wszystkich materiałów trwało 17 lat, podczas których Autor drobiazgowo analizował zebrane dane oraz ubarwił je pełnym erudycji, gawędziarskim stylem. Wartość książki przejawia się nie tylko w bogactwie danych historycznych, ale także w niezwykle aktualnych komentarzach Autora, dyskretnie wplecionych w treść powieści.
Aniela Szczypińska pochodzi z Mazur. Jej rodzina akrywnie wyłaczyła się w życie kulturalne na Mazurach. Autorka grała i śpiewała już w wieku 14 lat. Jej życie rodzinne i zawodowe przeplatało się z muzyką. Jest auotrką około 200 piosenek. Nagrała i wydała dwie płyty ze swoimi utworami.- Tadeusz Piecuszyn, Duo A&T
Eksperyment Nowej Edukacji to inicjatywa mająca na celu wprowadzenie reformy szkolnictwa w Chinach. Polega ona na realizacji programu nauczania według zasad, które dopiero mają być wprowadzone, dokładnie w jednej, eksperymentalnej szkole. Jeżeli proces ewaluacji osiągnięć uczniów i nauczycieli tej jednostki przyniesie pożądane rezultaty, wówczas zmiany w niej wprowadzone zostają rozszerzone na pozostałe placówki. Wydawnictwo Adam Marszałek wraz z China Renmin University Press prezentują książkę autora opisywanej inicjatywy, w której nie tylko omawiane są założenia reformy i przebieg tytułowego eksperymentu, ale też odkryte zostają niuanse praktycznego funkcjonowania chińskiego systemu politycznego.
Problematyka utrudnionej prokreacji znalazła się jak dotąd w obszarze zainteresowań niezbyt licznej grupy badaczy, toteż podjęcie tego tematu oraz sposób jego zgłębienia w recenzowanwj monografii należy ocenić jako społecznie ważne i wartościowe poznawczo. (...) badania nad doświadczanym przez wiele kobiet niepowodzeniem prokreacyjnym stanowią znaczący przyczynek do naszej wiedzy na temat rodzicielstwa, a sposób wykorzystania zastosowanej w projekcie metody badawczej jest godny uwagi zwolenników jakościowych strategii badawczych w naukach społecznych.- dr hab. Anna Gaweł, prof. UJ
Prezentowana książka przedstawia zagadnienia poświęcone szeroko rozumianym relacjom międzynarodowym oraz zewnętrznym i wewnętrznym wyzwaniom bezpieczeństwa. Obok przybliżenia problemu międzynarodowej współpracy policyjnej w XXI wieku na przykładzie Polski i Niemiec w kontekście korzyści i zagrożeń z nią związanych, jak również wyzwań dla bezpieczeństwa Polski w XXI wieku na tle wybranych państw środkowoeuropejskich w publikacji ujęto także zagadnienia dotyczące poczucia bezpieczeństwa ludności niemieckiej w Polsce wpisujące się w obszar bezpieczeństwa społecznego państwa oraz bezpieczeństwa jednostki w świetle nadużywania władzy przez funkcjonariuszy publicznych, a ponadto interpretację zjawiska terroryzmu w wymiarze wyznaniowym. Poza tym omówiono zagadnienia dotyczące polityki zbrojeniowej, innowacji oraz różnych aspektów potencjału obronnego państwa, w tym: wyzwania dla wojskowych podmiotów badawczych wobec reformy systemu nauki i szkolnictwa wyższego w Polsce; bezpieczeństwo w obrocie specjalnym z zagranicą w oparciu o wybrane akty prawne; zarządzanie zasobami państwowego podmiotu sektora zbrojeniowego w obszarze jego współpracy z partnerami zewnętrznymi w środowisku międzynarodowym; działalność państwowego podmiotu naukowo-badawczego sektora zbrojeniowego, jako przedsiębiorcy o szczególnym znaczeniu gospodarczo-obronnym, oraz potencjał obronny uczniów klas wojskowych w Rzeczypospolitej Polskiej i możliwości jego wykorzystania w procesach wzmacniających bezpieczeństwo państwa.
Na szczególne podkreślenie zasługują unikatowe wieloletnie doświadczenia autorów wyniesione z wykonywania zadań w ramach państwowych i niepaństwowych podmiotów polskiego sektora zbrojeniowego oraz instytucji prowadzących działalność naukowo-wdrożeniową na rzecz podnoszenia zdolności obronnych państwa polskiego.
Niniejsza publikacja może stanowić przydatne źródło wiedzy zarówno dla badaczy problematyki bezpieczeństwa międzynarodowego i narodowego, urzędników publicznych, żołnierzy oraz funkcjonariuszy służb i formacji mundurowych, jak i nauczycieli, studentów (m.in. kierunków: bezpieczeństwo, stosunki międzynarodowe, politologia), uczniów szkół ponad-podstawowych z klas o profilach: mundurowym, społecznym i humanistycznym oraz pracowników sektora zbrojeniowego.
Jest to praca bardzo interesująca, w wielu miejscach oryginalna i wyjątkowo cenna ze względu na doniosłą problematykę, interdyscyplinarność oraz uzyskane korzyści poznawcze i praktyczne. To nowoczesne i wieloaspektowe podejście do działań mających na celu upowszechnianie idei szkoły uczenia się i wyrównywania szans edukacyjnych w oparciu o konstruktywistyczny model edukacji, dla realizacji którego niezbędny jest odpowiedni poziom kompetencji społecznych współczesnego nauczyciela. Zaprezentowane przez Autorkę rekomendacje dla upowszechniania idei szkoły uczenia się i wyrównywania szans edukacyjnych w oparciu o konstruktywistyczny model edukacji oraz dla optymalizacji procesu edukacji nauczycielskiej zawierają wartościowy i bogaty zasób propozycji i możliwości inspirujący do podejmowania konstruktywnych i przemyślanych działań umożliwiających wdrażanie ich do praktyki edukacyjnej, stanowiąc jednocześnie cenny wymiar praktyczno-metodyczny opracowania. Przedstawione w monografii analizy teoretyczne oraz empiryczne pozwalają na poszerzenie i uporządkowanie wiedzy o specyfice funkcjonowania szkoły jako organizacji uczącej się oraz umożliwiającej uczenie się i wyzwalanie w wychowankach aktywności i zaradności życiowej. Służą również refleksji na temat wyzwań stawianych przed współczesnym nauczycielem oraz akcentują konieczność ciągłego doskonalenia warsztatu pracy współczesnego nauczyciela i jego szeroko rozumianych kompetencji społecznych.- z recenzji prof. dr hab. Krystyny Marzec-Holki
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
