The above book is an interesting and instructive reading. Its educational value seems to be undeniable, and the solid chronological and methodological construction corresponds to the tried-and-tested patterns used in historical and biographical monographs. [...] The author considered it appropriate to solidly outline the religious and national context of the Primate's life, even reaching back to the distant history of the Swedish incursion, partitions of the country, regaining and building Poland's independence in the interwar period, a period of the Second World War and Nazi occupation, communist enslavement, as well as the detailed era of ""Solidarity"" from 1980-1981. The same applies to important ideological and socio-political phenomena like communism or democracy, which the author explained in detail while presenting the Primate's views on these issues. [...] Moreover, when reading, it seems, on the one hand, that the life of the Primate is a pretext for the story of Poland and the Church in the country on the Vistula, and, on the another hand, the story about Poland and the Catholic nation naturally sublimates, becoming the history of life and work of the Primate of the Millennium. [...] Finally, it is worth paying attention to the epilogue, which is a very good, synthetic, and factual review of the Primate's life achievements, emphasizing at the same time their importance for Poland and the Church. In this context, Primate's work was shown as a value having a significant contribution to the political, social, and religious future of Poland, as well as the entire world. Professor Jarosław R. Marczewski (Departament of Church History, The John Paul II Catholic University of Lublin)
Kiedy chcemy zdefiniować słowa języka, właściwym miejscem, by zacząć, jest słownik. Tak jak nie każde narzędzie nadaje się do wszystkiego, aby dotrzeć do sedna znaczenia tradycyjnych pojęć i zwrotów chińskiej filozofii, literatury i sztuki, tak potrzebujemy jednak narzędzia, które wyniesie nas na wyższy poziom. Koncepcje obrastają w konotacje i asocjacje na drosze intesnywnego przekazu kulturowego oraz poprzez wyjanianie kontekstu, w którym zostały osadzone. Niniejsza książka pozwala nczytelnikowi zatopić się w bogactwie chińskiej kultury.
Książka wpisuje się w nurt bardzo aktualnych tendencji polskiego systemu penitencjarnego, upatrujących doskonalenie tego systemu w twórczej reoscjalizacji. Z powyższych względów już na wstępie należy powiedzieć, że podjęcie się trudu przeprowadzenia badań związanych z twórczym oddziaływaniem teatru na zachowania nieletnich (...) należy uznać za bardzo słuszne i celowe.
Dwa teatry"" [...] to istne kompendium wiedzy na temat słuchowiska radiowego, poczynając od jego początków, a na dzisiejszej wiedzy kończąc. To doskonała monografia tematu, łącząca wzgląd historyczny z teoretycznym, uzgadniająca w wielu interpretacjach arkany warsztatowe sztuki radiowej z literaturoznawstwem. Profesjonalni medioznawcy i studenci dziennikarstwa znajdą wiele dociekliwych i kompetentnych analiz i interpretacji, z których wnioski odnieść będzie można nie tylko do medium radiowego. Podobnie można powiedzieć o literaturoznawcach, którzy znajdą nazwiska interesujących ich pisarzy nieraz w niespodziewanych kontekstach, jako twórców posługujących się audialnymi środkami wyrazu, tworzących dzieła przeznaczone do emisji w eterze albo dzieła do tego się po prostu nadające.
Pomysł napisania „biografii” Wysp Cooka kiełkował we mnie od dawna. Kraj ten jest bowiem niemal zupełnie nieznany polskiemu czytelnikowi, a w najlepszym razie budzi pocztówkowe skojarzenia z egzotycznym krajobrazem, w którym palmy kokosowe pochylają się nad plażami pokrytymi białym piaskiem i oblewanymi lazurowymi wodami Oceanu Spokojnego. Obrazek ten, aczkolwiek do pewnego stopnia prawdziwy, stanowi jednak zaledwie niewielki fragment wyspiarskiej rzeczywistości. A ponieważ zadaniem naukowców i ekspertów jest prezentowanie i analizowanie przyczyn, przebiegu oraz skutków różnorodnych wydarzeń i procesów (nie tylko stanowiących mainstream bieżących zainteresowań społecznych, lecz także tych, których potencjalne znaczenie nie zostało jeszcze należycie docenione, a nawet dostrzeżone), toteż realizacja projektu polegającego na przedstawieniu i wyjaśnieniu złożoności panoramy stosunków społecznych, gospodarczych i politycznych Wysp Cooka, wpisuje się w postrzeganie (a zarazem wartościowanie) nauki przez pryzmat jej użyteczności dla poszerzania horyzontów poznawczych i rozumienia określonych zagadnień przez całe społeczeństwo. Odpowiadając natomiast na pytanie o zasadność prowadzenia badań dotyczących sytuacji tego akurat państwa, należy stwierdzić, że Wyspy Cooka stanowią swoistą soczewkę, ogniskującą problemy i wyzwania, z którymi borykają się wszystkie małe, wyspiarskie wspólnoty pacyficzne. Należą do nich przede wszystkim peryferyjne położenie geograficzne; wzajemne oddalenie poszczególnych części składowych; niekorzystne zmiany klimatyczne i środowiskowe; niewielki potencjał demograficzny; powolny rozwój społeczny (w tym niski poziom wykształcenia i kwalifikacji zawodowych mieszkańców); ujemny bilans migracyjny; podatność na przyswajanie zewnętrznych wzorców kulturowych, wypierających rodzimą kulturę i obyczajowość; stanowiący spuściznę kolonialną wysoki poziom zależności politycznej i gospodarczej od dawnej metropolii; warunkowana ograniczonym dostępem do zasobów ludzkich, materiałowych i finansowych niska efektywność instytucji publicznych; nadmierna elastyczność rozwiązań ustrojowych i niestabilność systemu partyjnego; wysoki poziom zależności od zewnętrznych źródeł finansowania; a nawet niejedno-znaczność statusu prawnomiędzynarodowego. To (niepełne) wyliczenie wyraźnie wskazuje, że badanie sytuacji społecznej, gospodarczej i politycznej Wysp Cooka może stanowić (i istotnie stanowiło) pasjonującą przygodę naukową, prowadzącą niekiedy do całkiem zaskakujących (a tym samym odkrywczych) wniosków.
Bartłomiej H. Toszek
Zabójstwa, zamachy, więzienne tortury, próby samobójcze czy groźby odebrania dzieci tego wszystkiego doświadczają niezależni dziennikarze na Białorusi od początku rządów Alaksandra Łukaszenki. W ciągu ostatniego roku dotknęła ich największa fala represji we współczesnej historii tego państwa. Za samą próbę dotarcia do informacji Białorusinom grozi prześladowanie. Zbiór reportaży pod redakcją Arlety Bojke i Michała Potockiego pokazuje, na ile ważna i jak niezwykle ryzykowna jest praca dziennikarzy na Białorusi. Cały dochód ze sprzedaży książki zostanie przeznaczony na pomoc właśnie im, a wszyscy autorzy napisali swoje teksty pro bono.Książka Partyzanci. Dziennikarze na celowniku Łukaszenki to zbiór 20 reportaży napisanych przez 29 dziennikarzy. Na ponad 300 stronach przedstawiają oni historie m.in. Ramana Pratasiewicza i Sciapana Puciły, dzięki którym Białorusini z każdego zakątka kraju sami pokazywali, co działo się u nich po ostatnich wyborach. To historie Kaciaryny Andrejewej czy Darji Czulcowej, które pokazywały antyłukaszenkowskie protesty na żywo mimo dojmującej świadomości, że ta praca skończy się dla nich więzieniem. To historia Juliji Słuckiej, szefowej białoruskiego Press Clubu, której zapiski z ponad 6-miesięcznego już pobytu w więzieniu boleśnie uświadamiają odczłowieczenie tamtejszego systemu. To historie Natalii Radzinej, która od 10 lat marzy o powrocie na Białoruś, czy Iosifa Siaredicza, który zna Łukaszenkę jak mało kto. To wreszcie historia Andrzeja Poczobuta, który za kratami przechorował Covid-19, a jego rodzina tygodniami nie dostawała jego listów. Listów, które są dla nich jedyną możliwością kontaktu. Białoruscy dziennikarze mówią krótko: najważniejsze, żebyście o nas nie zapominali. Ale chodzi też o to, by to oni nie musieli zapomnieć o wykonywaniu swojego zawodu lub nawet o wolności.Autorzy reportaży: Adrian Bąk (Raport o stanie świata), Wiktoria Bieliaszyn (Gazeta Wyborcza), Arleta Bojke (Telewizja Polska), Marysia Ciupka (Visegrad Insight, Res Publica Nowa), Piotr Drabik (Radio Zet), Anna Hałas-Michalska (Polsat), Wojciech Jakóbik (BiznesAlert.pl), Maciej Jastrzębski (Polskie Radio), Magdalena Karpińska, Katarzyna Kopeć-Ziemczyk, Radosław Korzycki, Piotr Kościński, Mariusz Kowalczyk (Newsweek), Anna Łabuszewska (Tygodnik Powszechny), Joanna Łada (Telewizja Polska), Monika Maciejewska (Portal TV Republika), Sandrine Meunier (Telewizja Polska), Michał Owerczuk, Piotr Pogorzelski (Biełsat, Po prostu Wschód), Michał Potocki (Dziennik Gazeta Prawna), Justyna Prus (Polska Agencja Prasowa), Maria Przełomiec (Telewizja Polska), Wojciech Przybylski (Visegrad Insight, Res Publica Nowa), Ewa Raczyńska (Onet), Zbigniew Rokita, Grzegorz Sajór (Radio 357, Press), Michał Tracz (TVN24), Bianka Zalewska (Discovery TVN), Adam Zawadzki (Portal TV Republika).Bohaterowie reportaży: Andrej Alaksandrau (BiełaPAN), Kaciaryna Andrejewa (TV Biełsat), Kaciaryna Barysiewicz (Tut.by), Nadzieja Bużan (Nasza Niwa), Darja Czulcowa (TV Biełsat), Barys Harecki (BAŻ), Alaksandr Iwulin (Tribuna.com), Ihar Łosik (Biełarus gołownowo mozga), Ksienija Łuckina (Press Club Belarus), Natalla Łunbnieuska (Nasza Niwa), Pawieł Mażejka (TV Biełsat), Andrzej Pisalnik (Znadniemna.pl), Andrzej Poczobut (Gazeta Wyborcza), Raman Pratasiewicz (Biełarus gołownowo mozga), Sciapan Puciła (NEXTA), Natalla Radzina (Charter97.org), Iosif Siaredzicz (Narodnaja Wola), Julija Słucka (Press Club Belarus), Pawieł Szaramiet (Białoruski Partyzant), Alena Tałkaczowa (Tut.by), Maryna Zołatawa (Tut.by).Partnerami wydania książki są Press Club Polska, Press Club Belarus i Informacyjne Biuro Białoruś w Fokusie.
Otłoczyn – ta nazwa prawdopodobnie już zawsze będzie kojarzyć się z wypadkiem, do którego doszło w pobliżu tej miejscowości 19 sierpnia 1980 roku. W tej najtragiczniejszej w skutkach katastrofie kolejowej po 1945 roku życie straciło 67 osób. Nazwałem ją „najlepiej wyjaśnioną niewyjaśnioną katastrofą”. Jej przebieg odtworzono z bardzo dużą dokładnością, ale nigdy nie ustalono, dlaczego tej feralnej nocy pociąg towarowy nagle ruszył ze stacji Otłoczyn wprost na nadjeżdżający z naprzeciwka osobowy skład 5130. Po 40 latach od tej nocy postanowiłem wrócić do wszystkich akt, które udało mi się zgromadzić, z największą starannością zrekonstruować ostatnie 25 godzin życia maszynisty pociągu towarowego i spróbować odpowiedzieć na pytanie, które od czterech dekad pozostaje niewyjaśnione. Jednym z głównych celów była także publikacja nieznanych wcześniej świadectw i zdjęć, które przez dekady pozostawały ukryte w archiwach prokuratorskich i teczkach Służby Bezpieczeństwa PRL. Był to dla mnie niezwykle pasjonujący, ale i bardzo trudny proces. Wiem, że jego efekt spotka się zapewne z silną krytyką, gdyż nie jest to łatwa lektura. Mam jednak nadzieję, że ta książka będzie nie tylko pomnikiem pamięci wszystkich tych, którzy 19 sierpnia 1980 roku wyruszyli w swoją ostatnią podróż, ale także impulsem do rozpoczęcia otwartej, szczerej, a przede wszystkim przejrzystej dyskusji o bezpieczeństwie na polskich kolejach.
Od autora
Książka pod patronatem medialnym portalu Węzeł Przesiadkowy.
Ksiądz Jerzy Czarnota jest – jak zwykło się mawiać, spotykając taki typ liryki – poetą kultury. Ktoś, kto obserwuje dzieła sztuki, penetruje przestrzeń idei... Sztuka dlań – jak sugeruje to w paru utworach – zwłaszcza ta najwyższego lotu, odzwierciedla doskonałość natury, a więc świata, kosmosu i jego Stwórcy... Myślę, że wiersze Jerzego Czarnoty są zaproszeniem do dialogu – zresztą one same są wieloraką rozmową, na różną porę i światło dnia, wtedy kiedy „niebezpiecznie łatwo wypełnia mnie spokój i kiedy możemy otrzymać łaskę wysokiej pogardy”.
Konstanty Pieńkosz („Ład”)
Nikodemowa liryka pytań to koncepcja zbliżona nieco do herbertowskiej poezji Pana Cogito. Jednak jest to tylko podobieństwo zewnętrzne, w samej konstrukcji, dramaturgii. Nikodem Czarnoty to postać inna niż Pan Cogito... Nieprzypadkowo bowiem zadając pytania i rozmawiając z sobą, bohater liryczny nosi imię wysnute nie z Kartezjusza, lecz z... Ewangelii. Nie mówi on „myślę, więc jestem”, lecz raczej „wierzę, więc jestem”... Wiara występuje tu nie jako coś, co zostało dane, lecz jako to, co zadane...
Bogdan Ostromęcki („Literatura”)
Wiersze Jerzego Czarnoty mają „dobrą duszę”. Przypominają staruszkę z Domu Emerytów, coraz bardziej niematerialną. Chrystusa przesuwającego ledwo widoczną wskazówkę południa, czarne topole, do których poeta się zwraca: od was chcę się dowiedzieć dokąd idę. W całym tomie ani razu nie spotykamy słowa miłość, raz jeden tylko słowo samotność. Poeta nie posługuje się wielkimi słowami, małe słowa więcej powiedzą. W wierszach Czarnoty to, co milczy, rzuca światło.
Ks. Jan Twardowski („Więź”)
Lotnictwo to stosunkowo młody, ale niezwykle dynamicznie rozwijający się rodzaj sił zbrojnych i jedno z najbardziej doniosłych osiągnięć technicznych człowieka, który wreszcie spełnił odwieczne marzenie o lataniu na podobieństwo ptaków. Czy dziś podróżując szybkim, komfortowym i niezawodnym samolotem pasażerskim, zdajemy sobie sprawę, że lotnictwo to dziedzina, która niedawno obchodziła studziesięciolecie istnienia, a w 2018 roku obchodziliśmy jubileusz stulecia lotnictwa polskiego? Że niedawno minęło sto lat od pierwszego wykorzystania samolotu w działaniach wojennych? Jeszcze niespełna sto lat temu przypominały one latające etażerki z patyków i płótna pospinane linkami i drutem, a każdy lot był igraniem ze śmiercią. Dziś trudno wyobrazić sobie świat bez samolotów. Stało się tak, gdyż zdobywanie błękitnych przestworzy zawsze fascynowało wielu, ale tylko wybranym dane było usiąść za sterami samolotu. Kto chociaż raz tego spróbował, ten do końca życia będzie pamiętał niecodzienne wrażenia i będzie miał satysfakcję ze swojego czynu. Książka prezentuje niełatwą drogę skromnego chłopca z małej wioski do grona takich właśnie zdobywców, do elity Polskich Sił Zbrojnych. Przybliża czytelnikowi nieodległą, ale jakże inną od współczesnej atmosferę lat siedemdziesiątych ubiegłego stulecia oraz burzliwe przemiany, jakie nastąpiły w naszym kraju (a przede wszystkim w wojsku) w latach osiemdziesiątych i później. Nie wszystkim udało się przejść przez nie bezboleśnie. Dla wielu, w tym dla autora książki, oznaczały one konieczność zaczynania życia od nowa. Przemiany te odcisnęły także pięt-no na lotnictwie wojskowym, a zwłaszcza na szkolnictwie lotniczym w naszym kraju, co jest przedstawione we wspomnieniach autora, który nie ukrywa, że poświęcił mu najlepsze lata swojego życia.
"Obrona przeciwlotnicza okrętów nawodnych marynarki wojennej RP. Część I. Analiz zagrożeń dla okrętów nawodnych ze strony środków napadu powietrznego".
Recenzowane dzieło uważam za oryginalny wkład Autora w obszarze nauk społecznych w dyscyplinie nauki o bezpieczeństwie i obronności, natomiast jego wartość dodaną stanowi podjęcie tematu którego znaczenie dla procesu modernizacji MW RP trudno przecenić (...) Jakkolwiek nie prezentuje zupełnie nowych treści, to należy uznać je za nowatorskie w tym sensie , że Autorowi udało się zebrać i dokonać, zgodnie z przyjętą metodologią, kompleksowej analizy bogatego materiału rozproszonego w różnych źródłach krajowych i zagranicznych. (...) W rezultacie powstało, oparte na wiarygodnym materiale źródłowym, swoiste kompendium wiedzy na temat ŚNP i sposobów ich wykorzystania w zwalczaniu okrętów nawodnych. Jego treść stanowi doskonały materiał wyjściowy do analizy kolejnego zagadnienia, w jaki sposób można się przed nimi bronić. (...) Biorąc pod uwagę aktualność treści dzieła, można stwierdzić, że jest to pozycja bardzo potrzebna i oczekiwana. Co więcej, recenzowane dzieło jest adresowane do szerszego grona odbiorców niż środowisko zajmujące się problematyką działań zbrojnych na morzu czy planowaniem rozwoju MW RP. Opracowanie ma szanse by stać się materiałem pomocniczym nie tylko w uczelniach wojskowych ale również na kierunkach studiów związanych z bezpieczeństwem państwa studiów podyplomowych z tego zakresu, czy też kursów doskonalących.
Fragment recenzji prof.dr.hab. Andrzeja Makowskiego
Niniejsza monografia jest kolejnym tomem prezentującym szeroki zakres doświadczeń badawczych w płaszczyźnie: kompetencji dyrektora szkoły, gier i rytuałów szkolnych, rodziny, szkoły i świetlicy socjoterapeutycznej, śmiechu i komizmu w rzeczywistości szkolnej, zarządzania zasobami ludzkimi w szkole.
Zaprezentowana książka odpowiada obecnym potrzebom teorii i praktyki z zakresu pedagogiki i pedagogiki specjalnej. Monografia jest próbą całościowego, holistycznego ujęcia pracy nauczyciela z uczniami o zróżnicowanych potrzebach edukacyjnych i zmieniających się potrzebach edukacyjnych na przestrzeni lat. [...] Wyniki analiz ilościowych są znaczące dla rozwoju pedagogiki i wiedzy z zakresu pracy nauczyciela wczesnej edukacji. Analiza badań jakościowych wypowiedzi nauczycielek umożliwia dokładne poznanie wyzwań, jakie są stawiane przed pedagogami we współczesnej szkole. [...] Poziom merytoryczny i oryginalność prezentowanych rozwiązań zachęcają Czytelnika do zapoznania się z publikacją i do krytycznej analizy poszczególnych obszarów tematycznych. Autorki zgromadziły imponujący materiał badawczy, który stanowi cenny element pogłębiający wiedzę pedagogów.
Z recenzji wydawniczej
dr hab. Jolanty Andrzejewskiej, prof. UMCS
Autor zmierzył się z jednym z najpotężniejszych i najbardziej olśniewających dzieł naszej kultury intelektualnej, jakim są tragedie Ajschylosa, Sofoklesa i Eurypidesa. Uczynił to w sposób unikalny, tragedie te bowiem stają się dla niego w istocie źródłem refleksji nad politycznymi warunkami rozwoju humanizmu i racjonalnego spojrzenia na rzeczywistość społeczną. Temat niewątpliwie został podjęty z fascynacji kulturą intelektualną starożytnych Greków, jej zdumiewającą siłą inspiracyjną - wciąż niewyczerpaną, prowadzącą hermeneutyczny dialog z kolejnymi odsłonami współczesności. Rzeczywiście fascynujące jest to, jak poważnych i odkrywczych refleksji może dostarczyć lektura starożytnych dzieł literackich w obszarze polityczno-prawnym.
Fragment recenzji wydawniczej dr hab. Anny Rossmanith
Książka jest adresowana głównie do: studentów kierunków przygotowujących do pracy w administracji samorządowej i w instytucjach pomocy społecznej, do pracowników socjalnych, opiekunów i wychowawców, pedagogów społecznych. Publikacja zawiera 15 tekstów traktujących o różnych aspektach i kontekstach pracy socjalnej. Znalazły się tutaj teksty o charakterze teoretycznym, a także empirycznym. W większości są to teksty przeglądowe, prezentujące ogólny stan wiedzy w odniesieniu do kolejno omawianych zagadnień. Autorzy są przedstawicielami m.in.: polityki społecznej, pedagogiki społecznej, psychologii. Całość opracowania jest wartościowa merytorycznie i metodycznie. Warto do niej sięgnąć, by zapoznać się z różnymi obszarami pracy socjalnej w Polsce.
Leksykon wiedzy politologicznej powstał jako efekt pracy zespołu uczonych zaangażowanych w realizację projektu badawczego pt. Podstawowe kategorie politologiczne realizowanego przy wsparciu Fundacji Wspierania Współpracy Międzynarodowej im. Profesora Czesława Mojsiewicza. [...] Zamierzeniem redaktorów było zebranie w jednym tomie pewnego zasobu wiadomości, które umożliwią nie tylko specjalistom, ale także uczniom, studentom, w szczególności kierunków społecznych, prawnych i humanistycznych, dziennikarzom oraz komentatorom dokonywanie ocen i analiz otaczającej nas rzeczywistości.
omasz ŁączekCelem publikacji było poznanie świadomości młodzieży akademickiej dotyczącej sukcesu życiowego w przestrzeni dystansu społecznego w czasie panującej pandemii choroby COVID-19 w Polsce, przy czym utrzymywanie dystansu społecznego było skutkiem wymogów epidemiologicznych związanych z pandemią tej choroby.Współcześnie przestrzeganie dystansu społecznego nie tyle wynika z barier psychologicznych, ale jest prawnie zaleconym obostrzeniem, które może oddziaływać na jakość kontaktów społecznych, na przeżycie codzienności i postrzeganie rzeczywistości. Taka sytuacja jest całkiem nowa. Podobno okoliczności nigdy nie miały w Polsce miejsca. Można stwierdzić, że w tym przypadku wektor oddziaływania został zmieniony. Czynnikiem warunkującym pojawienie się dystansu społecznego i stanowiącym o jego rozmiarach nie są, tak jak dotychczas bariery psychologiczne, ale to narzucony dystans społeczny może wyzwolić i szeroko uaktywnić pewne bariery psychologiczne w kontaktach interpersonalnych. Skutków oddziaływania na jednostkę tego ""nowego"" dystansu społecznego, jak również jego rozmiarów nikt nie jest w stanie do końca przewidzieć.
Miasto (...) nie jest dziełem przypadku. Powstaje w odpowiedzi na ludzkie potrzeby w określonym miejscu i czasie i ma dwoisty charakter. Widziane z lotu ptaka jest właściwie uporządkowanym, całościowym i zintegrowanym systemem, stojącym nieraz w opozycji do naszej indywidualnej oceny i stanu faktycznego. Z jednej strony mamy do czynienia z miastami dobrze prosperującymi, tętniącymi życiem, z bogatą ofertą różnego rodzaju atrakcji kulturalnych, muzeów, teatrów, klubów nocnych i restauracji oraz przyciągającymi ze względu na możliwość łatwego znalezienia zatrudnienia. Za sprawą tych wszystkich czynników mieszkańcy oceniają wysoko poziom jakości swojego życia w tych miejscach. Z drugiej strony wiele miast boryka się z biedą, bezrobociem, narkomanią czy wysokimi wskaźnikami przestępczości. Do tego dochodzą korki, brudne powietrze czy zniszczona i podupadająca infrastruktura mieszkaniowa. Problemy tego typu uzależnione są od wielu czynników, w tym między innymi od kategorii miast, a więc od tego, czy mówimy o metropoliach, aglomeracjach, miastach przemysłowych, czy uzdrowiskach.
Fragment wstępu
Dorobek historiografii polskiej skupionej na dziejach dziecka i dzieciństwa nadal jest niezadowalający. Świadczy o tym niedostatek, a niekiedy wręcz brak tej problematyki w syntetycznych opracowaniach, w tym również w podręcznikach historii wychowania. W ostatnich latach daje się jednak zauważyć wzrost zainteresowania tą tematyką, a podejmowane badania dotyczą wielu aspektów życia dziecka w minionych wiekach. Tendencja ta rodzi nadzieję na przełamanie swoistego impasu w tym obszarze dociekań naukowych. Ponadto historyczno-pedagogiczna analiza zagadnień dotyczących rodziny jako środowiska wychowawczego może wnieść istotny wkład do ogólnego dorobku nauk społecznych.Prezentowany tom jest ilustracją wspomnianego, wieloaspektowego ujmowania problematyki rodziny i dziecka. Autorami zamieszczonych w nim tekstów są zarówno historycy wychowania, jak i pedagodzy. Dzięki nakładaniu się na siebie perspektywy pedagogicznej i historycznej problematyka rodziny i dziecka zyskuje głębię ujęcia, a aktualistyczne wnioski z badań pedagogicznych nabierają realnej wartości naukowej na tle uogólnień i refleksji natury historycznej.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
