Książka poświęcona życiu i twórczości „polskiego Tertuliana”, jak nazywa Tadeusza Żychiewicza jej autor, powstała na podstawie archiwaliów należących do rodziny Żychiewiczów (rękopisów Tadeusza Żychiewicza, listów, rodzinnych pamiątek, fotografii), a także wywiadów z żoną Żychiewicza, Teresą Witkowską - Żychiewicz, publicystami Tygodnika Powszechnego - Jerzym Turowiczem, ks. Andrzejem Bardeckim, Zofią Morstinową, Józefą Henenelową, Andrzejem Szostkiewiczem. Nie dokumentuje ona ani nie relacjonuje życie i zawartą w bogatej spuściźnie teologicznej czy publicystycznej, twórczość tego wybitnego świeckiego teologa jakim był Żychiewicz. Autor stara się iść śladami Żychiewicza - od jego dzieciństwa, poprzez lata twórczości, aż po tyniecki cmentarz, gdzie spoczął Tadeusz Żychiewicz - by zostawić wyraźny ślad własnej refleksji, wrażliwości a także fascynacji twórczością i osobą wybitnego pisarza i apologety. Wypływa to z fascynacji stylem Żychiewicza i teologią jego medytacji biblijnych.
Autor odkrywa przed czytelnikiem kolejne etapy twórczości krakowskiego publicysty od poszukiwania twórczej drogi, poprzez całą epistolografię, medytację Biblii, hagiografię - jakże inną od klasycznych, zawierającą świętych „kanonizowanych” przez Żychiewicza - po apologię moralnego niepokoju. A wszystko to po to, by pokazać żychiewiczowskie poszukiwanie Kościoła idealnego.
Swoista triada „sztuka - religia - apologia” stanowi, zdaniem autora książki, pewną „stałą” całej twórczości Żychiewicza i na niej oparta jest jego narracja, którą snuje w biografii Żychiewicza. Obok, jakże dokładnej analizy twórczości „polskiego Tertuliana”, książka zawiera czasem bardzo intymne tropy z życia osobistego pisarza, które znajduje także swoje odzwierciedlenie w jego prywatnej epistolografii zamkniętej w szufladzie biurka.
Ta książka jest dla ludzi myślących. I ciekawych, co myślą inni. Dla takich, którzy chcą posłuchać innych, bo wiedzą, że od nich czegoś się dowiedzą. I zapoznają się z ciekawymi poglądami, nawet gdy się z nimi nie zgadzają do końca. Autor lubi rozmawiać z ludźmi. I wie, że rozmowa to przede wszystkim dialog. Gdy jeden na drugiego potrafi spojrzeć jego własnymi oczyma. O czym są te rozmowy? O teatrze, Kościele, filozofii, archeologii, literaturze i o Lublinie. O ludziach z krwi i kości, ale też o bluźnierstwie i wielkich twórcach polskiej kultury. Iskrzą te rozmowy humorem, ale są też lekcje humanistyki. Są także, a może głównie, o sposobie myślenia i tworzenia. Są bardzo osobiste i w tym ich wielka siła autentyzmu. Mówią o środowisku, a kontekstem jest miasto z jego stale tworzącą się legendą. Świat trzeba dokończyć - tytuł to przenośnia, ktoś powie, że inteligenckie zadanie. A ja słyszę w tym niedokończony projekt Boga, który człowieka prosił o kontynuację. I o tym także jest ta książka.
Tomasz Dostatni OP
Kościół jest lilią wśród cierni, jak trafnie powiedział św. Augustyn. W prezentowanych szkicach zamierzamy to pokazać. Kościół jest wspaniałym darem Bożym, który żyje w nas, wierzących, w nas zakwita i w nas przynosi owoce.Bycie w Kościele i uczestniczenie w jego misji jest niewątpliwie wyzwaniem, a nawet ciężarem, ale kto przyjmie obecne w nim przesłanie i jego cele, ten na pewno ożyje duchowo i dostrzeże, że jest członkiem czegoś niezwykle doniosłego. Może pomogą w tym niniejsze szkice.Z Wprowadzenia do książki
Charyzmatyczny lider, ceniony psychoterapeuta i organizator ogromnych konferencji charyzmatycznych w niezwykle osobistym wywiadzie opowiada o swoim nawróceniu, wyjściu z uzależnienia od narkotyków i codziennej pracy na rzecz królestwa Bożego. Dzieli się doświadczeniem w prowadzeniu wspólnoty, a także przejmującym świadectwem człowieka, który przeżywszy upadek, podniósł się i radykalnie zmienił swoje życie. Mówi wprost o swoim przekonaniu, że emocje są nieodłączną częścią wiary, bo to dzięki nim Kościół podążający za przykładem Jezusa Chrystusa i natchniony Duchem Świętym jest wciąż żywy i dynamicznie się rozwija.Przeczytaj tę poruszającą rozmowę i dowiedz się, co Krzysztof Demczuk sądzi o:wpływie wiary w Bożą moc na uwolnienie człowieka od tego, co go niszczy i zniewala;roli ruchów charyzmatycznych w misji Kościoła katolickiego;powołaniu do bycia liderem i nauczycielem;zasadach funkcjonowania wspólnot religijnych;współpracy z przedstawicielami innych wyznań w dziele głoszenia Ewangelii;pracy nad sobą i uczniostwie na drodze duchowego wzrostu;ieniądzach w życiu chrześcijanina;psychoterapii jako sposobie leczenia duszy człowieka wierzącego;wychowaniu dzieci do wiary i dawania świadectwa;przyszłości Kościoła i bliskości ponownego przyjścia Chrystusa.Krzysztof Demczuk lider działającej w Jaworznie wspólnoty Metanoia, prezes związanej z nią fundacji Aplica; doświadczony psychoterapeuta, pomagający m.in. osobom uzależnionym; pedagog i autor programów profilaktycznych dla młodzieży; trener w Szkole Liderów i organizator cyklu konferencji Strefa Zero. Prywatnie mąż Uli i tata Noemi, Samuela oraz Dawida.
Moc Tradycji tkwi w nas znacznie głębiej, niż przypuszczamy – nawet nie wiemy, jak głęboko, jakie węzły między substancją duszy a Tradycją zawiązały się przez tysiąclecia. Bóg nas tu postawił – i tu powinniśmy stać. Skąd przekonanie, że możemy znaleźć lepsze dla siebie miejsce? Czy to nie aby tylko zgubna, indywidualistyczna pycha oraz bezrefleksyjny pęd do nowości (będący, jak sądzę, instynktowną niejako reakcją na zagubienie wobec wszechobecnego nadmiaru) podpuszczają nas do niepotrzebnej duchowej ruchliwości? Nie przekroczymy tego, co nas ukształtowało w każdym słowie – a więc też w każdej myśli. Jesteśmy stąd, spod tych Niebios – i nigdy nie będziemy skądinąd. Mnich nie powinien opuszczać swej celi, a człowiek każdy – Tradycji.
Bartosz Jastrzębski (1976) – doktor habilitowany kulturoznawstwa, pisarz, filozof, etyk, wykłada w Instytucie Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego. Interesuje się pograniczem filozofii, antropologii i literatury, a także historią oraz poszukiwaniami duchowymi i religijnymi. W 2012 roku otrzymał Nagrodę im. Beaty Pawlak za książkę Krasnojarsk zero (wraz z Jędrzejem Morawieckim). W 2014 roku ukazała się jego książka poświęcona współczesnemu szamanizmowi: Współcześni szamani buriaccy w przestrzeni miejskiej Ułan Ude. W 2015 roku opublikował tom esejów Ostatnie Królestwo. Szkice teologiczno-polityczne, za który uhonorowano go nagrodą Feniks. Obecnie zajmuje się przede wszystkim konserwatywną myślą społeczno-polityczną i jej związkami z teologią oraz filozofią religii
Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiła. Teksty arcybiskupa Grzegorza Rysia to Ewangelia głoszona z mocą. Budzą wiarę. Dodają nadziei. Pomagają doświadczyć miłości Boga. W czym tkwi ich siła? W Słowie Bożym, które nie jest przysłonięte efektowną retoryką czy próbami udowodnienia czegokolwiek. Autor po prostu nie przeszkadza Ewangelii, której mocy sam doświadcza. Zapraszam we wspólną podróż po Biblii abp Grzegorz Ryś Abp Grzegorz Ryś – arcybiskup metropolita łódzki nominat, w latach 2011-2017 biskup pomocniczy archidiecezji krakowskiej. Znany z nieustannego głoszenia Ewangelii w każdym miejscu i czasie. Przewodniczący Zespołu ds. Nowej Ewangelizacji KEP. Zaangażowany w dialog ekumeniczny i międzyreligijny. Doktor habilitowany nauk humanistycznych w zakresie historii. Autor wielu bestsellerów.
Często nam się wydaje, że szczęście przywołuje wdzięczność. W rzeczywistości jest odwrotnie, to wdzięczność buduje szczęście, co potwierdzają liczne badania naukowe psychologii pozytywnej. Dlatego praktykowanie wdzięczności jawi się jako doskonałe lekarstwo na współczesne problemy człowieka, takie jak: brak radości życia, chroniczne narzekanie czy niezadowolenie. Cztery okna wdzięczności to oryginalna koncepcja ukazująca potencjał ludzkiej pozytywności, która rozpoznaje dar codzienności, widzi sens porażek oraz docenia duchowość. Pomaga odkryć istniejące w każdym z nas zasoby dobra, podpowiada, jak w pełni przeżywać radość.
Choć współczesna filozofia zdaje się być coraz mniej zainteresowana problemem istnienia Boga, a wśród zawodowych filozofów przeważają ateiści, racjonalna refleksja nad podstawami wiary wciąż pozostaje w centrum filozoficznych sporów i dociekań. Autor, profesor katolickiego uniwersytetu w Notre Dame (Indiana, USA), rozmawia z 12 wybitnymi filozofami, wśród których oprócz chrześcijan są też wyznawcy innych religii, a także agnostycy i ateiści. Jakie są źródła wiary lub jej braku we współczesnym świecie? Czy możemy zrozumieć i docenić odmienną od naszej tradycję religijną? Czy wiara da się pogodzić z teorią ewolucji? Czy istnieje sprzeczność między religią a naukową kosmologią? Czy istnieją jakieś racjonalne argumenty na rzecz ateizmu? Zawarte w rozmowach filozofów próby odpowiedzi na te pytania pozwolą czytelnikom lepiej zrozumieć, czym jest wiara w świetle czysto racjonalnej refleksji.
Przyjmuje się, że ogłoszenie 95 tez przez Marcina Lutra dało początek Reformacji. Wygłoszone tezy trafiły w nerw czasu, jakim było pragnienie reformy Kościoła. Nie można ich demonizować, gdyż nawiązywały do akademickiego obyczaju prowadzenia dysput naukowych. 500 lat po ich ogłoszeniu warto na nowo podjąć akademicką dyskusję z tezami Lutra. Ponieważ po raz pierwszy okrągła rocznica Reformacji będzie obchodzona ekumenicznie, dlatego ekumenicznie, z pomocą dokumentów będących owocem luterańsko katolickich dialogów, trzeba podejść do Lutrowych tez.
Autorzy "Modlitwy Celtów" dokonali tego, co wydawało się nieosiągalne - uchwycili prawdziwego ducha celtyckiego chrześcijaństwa. Znaleźli most łączący stare i nowe, potrafili tak jak mnisi Irlandii, Walii i Szkocji dostrzec w pogańskich symbolach zapowiedź Dobrej Nowiny. Zapraszają Czytelnika do wyruszenia w niezwykłą podróż, poznania dziejów chrześcijaństwa, wiary ludzi, którzy już dawno odeszli... Pozwala odkryć na nowo czym jest wiara radosna, bezwarunkowa i kreatywna oraz "miłość aniołów", wiatr, który "wspomaga od pleców" i „błogosławieństwo wielkich deszczy".
Książka zawiera bogaty zbiór pięknych modlitw i poezji, a jedna piękniejsza od drugiej. Są one żywym świadectwem niesamowicie głębokiej wiary – nie tylko teoretycznej ale naprawdę głęboko przeżywanej, która cechowała dawny Kościół celtycki bogaty w wielkie duchowe doświadczenie. Przebija z nich miłość do Boga, zaufanie do Niego i radość życia. Jest w nich podziw dla Boga i wspaniałych jego dzieł – pochylenie się nad człowiekiem i zadziwienie nad pięknem świata.
Trzecia część serii Psychologia Pozytywna i Wiara: ,,W świetle cienia. Trudności w drodze do szczęścia"" o. Piotra KwiatkaKsiążka mówi o tym co nam się w życiu nie udało i co można z tym zrobić.
Potrzeba nam dziś tylko jednego – odrobiny czułości
Wrażliwość na drugiego, choćby nie wiem jak był inny, choćby nie wiem jak był dziwny, jest właściwie kryterium zbawienia. Jeśli przestaniecie walczyć o relacje z najbliższymi, to będzie coś najgorszego, co możecie w życiu zrobić.
Ks. Jan Kaczkowski
Autorytet, powiernik, przyjaciel. Ksiądz, któremu można było zaufać. Rozumiał dramat ludzkiego cierpienia i potrafił na nie odpowiedzieć – czułością. Dziesięć miesięcy przed śmiercią otrzymał z Australii list z prośbą o pomoc od człowieka, którego nie znał. Wybrał się w podróż na drugi koniec świata, choć wszyscy próbowali wybić mu to z głowy.
Dla bohaterów tej książki jego wizyta okazała się przełomowa. Dopiero czułość księdza Jana pozwoliła im po wielu latach udręki pogodzić się z własnym życiem.
Poznaj historie Barbary i Marka. Przekonaj się, jak potężna jest siła bliskości, wrażliwości, życzliwego gestu, uważnego słuchania, autentycznej troski.
Kupując tę książkę, wspierasz Puckie Hospicjum pw. św. Ojca Pio założone przez księdza Jana Kaczkowskiego.
Erich Fromm (1900-80) – amerykański psycholog i filozof pochodzenia niemieckiego, uznawany za jednego z najwybitniejszych humanistów XX wieku, twórca psychoanalizy humanistycznej. Auto kilkudziesięciu książek, w tym tak ważnych jak Ucieczka od wolności, Zapomniany język, Patologia normalności, Zdrowe społeczeństwo, Rewolucja nadziei czy właśnie Psychoanaliza a religia.
Przez religię rozumie Fromm (który zresztą sam siebie określa mianem nie-teisty) każdy system poglądów określających myślenie i działanie, wspólny dla pewnej grupy, który dostarcza jednostce ram orientacji [w świecie] i przedmiotu czci. Religią są zatem podzielane przez daną społeczność wierzenia, przekonania, oczywiście wielkie systemy monoteistyczne ale także wiara w ideologię, partię, wodza.
Fromm rozróżnia religie na autorytarne i humanistyczne, przy czym w tych pierwszych liczy się posłuszeństwo, uległość, uświadomienie sobie swej małości w stosunku do Boga. Humanistyczne zaś koncentrują się na człowieku i jego rozwoju, miłości, jedności ze światem, a Bóg jest w nich symbolem mocy człowieka, a nie symbolem władzy nad człowiekiem.
Pewne napięcie między religią i psychoanalizą jest nieuniknione, jednak na pytanie czy ta druga zagraża tej pierwszej odpowiada, iż język mitów religijnych i język symboliczny snów stanowią jedność. Psychoanaliza pomija pytanie o afirmację lub negację Boga, a pyta o afirmację lub nie pewnych ludzkich zachowań. Symbol Boga jako symbol tylko religijny nie pozwala na zrozumienie, że jest to problem ludzki właśnie…
Kobiety i mężczyźni codziennie staczają walkę o wierność i czystość seksualną. Niestety, wiele osób tę walkę przegrywa. Dla jednych te pojęcia stały się już przeżytkiem, dla innych są aktualne tylko do pewnego momentu.
Bóg stworzył nas jako istoty, które pragną intymnych związków. Bardzo pragniemy intymności z kimś, kto pójdzie z nami przez życie, kto nas będzie kochał i szanował. Tęsknimy za kimś, komu możemy zaufać i kto używa daru, jakim jest seks, w sposób zgodny z jego przeznaczeniem.
Dowiedz się:
• Dlaczego Bóg stworzył nas osobami seksualnymi?
• Jakie znaczenie ma małżeństwo?
• Komu zależy na tym, aby doprowadzić do rozpadu małżeństw?
• Dlaczego warto czekać pomimo sprzecznych zewsząd głosów?
• Jak chronić swoją intymność?
• Jak podnieść się po rozpadzie związku, zdradzie, aborcji?
Autorki książki zachęcają: „Twój Niebiański Ojciec, Ten, który cię kocha i który cię stworzył jako istotę seksualną, chce, byś wysłuchała Jego poglądu na temat seksu. Woła cię właśnie teraz. Czy przyjdziesz? Otwórz uszy. Otwórz serce. Bóg chce do ciebie mówić”.
Linda Dillow – autorka wielu książek, takich jak „Twórcza partnerka”, „Jaką żoną jestem” czy „Ukojone serce”. Jest popularnym mówcą na konferencjach dla kobiet w różnych częściach świata. Wraz z mężem Jodym mieszka w Monument, w stanie Kolorado, USA. Mają czworo dzieci i dziesięcioro wnucząt.
Lorraine Pintus – mówca konferencyjny, pisarka. Jej artykuły ukazują się w wielu amerykańskich czasopismach. Prowadzi szkolenia w zakresie pisania artykułów, książek oraz doradztwo w procesie wydawniczym. Wraz z mężem mieszkają w pobliżu Colorado Springs, USA.
Australijski historyk Philip C. Almond przedstawia w tej książce „historię życia po śmierci”, to znaczy rozumienie życia pozagrobowego i wyobrażenia o nim od epoki starożytnej po chrześcijańską ze szczególnym uwzględnieniem przełomowego dla nowożytności XVII i XVIII wieku. Te zagadnienia z opisywanej przezeń historii idei mają u podłoża dwa bieguny, wokół których skupia się chrześcijańskie myślenie minionych stuleci o życiu po śmierci: zmartwychwstanie ciała i nieśmiertelność duszy. Na niezwykle bogatym, erudycyjnym materiale historycznym śledzimy ewolucję pojmowania stanu po śmierci, zmienną rolę czyśćca i raju, przemijającą piekła, kontrowersje wokół miejsca przebywania ciał w życiu pozagrobowym do dnia Sądu Ostatecznego i potem, kwestię ich zmartwychwstania. Doktrynalny problem przewijający się przez całą książkę (i zapładniający całą chrześcijańską myśl o życiu pozagrobowym) polega na pytaniu, czy zmartwychwstanie nastąpi w jakiejś formie od razu po śmierci, czy dopiero w Dniu Ostatecznym. I nawet jeśli współcześnie spory wokół tych idei osłabły, to dokumentowany przez Almonda ogrom poświęcanej im w przeszłości energii stanowi, jak pisze sam autor, „świadectwo nadziei na przedłużenie życia poza grób”, i wyraża pragnienie „światła po drugiej stronie mroku śmierci, najwyższego dobra po drugiej stronie doczesnego zła i ostatecznej sprawiedliwości naprawiającej ziemskie krzywdy”.
? Poruszające historie osobiste ? Dobra wymiana zdań ? Najtrudniejsze życiowe i rodzinne problemy Kontynuacja głośnej książki „Wilki dwa. Męska przeprawa przez życie”. Ojciec Adam Szustak, dominikanin, jeden z najpopularniejszych kaznodziejów wędrujących po całym świecie i Robert „Litza” Friedrich, muzyk rockowy, ojciec, dziadek. Spotkali się po raz drugi. W grudniu 2016 roku nagrali wspólnie z portalem Stacja7.pl cykl rekolekcji „Wilki dwa. W obronie stada”. Od tamtego momentu odbyli jeszcze kolejne spotkania. Opowiadali sobie nawzajem o swoim życiu, odpowiadali na pytanie internautów, ale przede wszystkim toczyli walkę z własnymi słabościami w nasyconej szczerością rozmowie. Każdy z nas toczy walkę. Czy będzie wygrana? Najpierw odpowiedz, którego wilka karmisz: dobrego czy złego? To nie będą tylko pogadanki księdza i ojca rodziny, tylko bardzo konkretna, praktyczna zachętą do zmiany. Używając bardziej pobożnego języka, to jest zachęta do nawrócenia. Adam Szustak OP …chcę, żeby moje serce było czyste, żebym mógł mojej żonie powiedzieć „kocham cię” i nie musiał się tłumaczyć z tego, że ją kocham. Litza
W swojej najnowszej, niepokaźnej objętościowo książce ks. Guy Gillbert nie mówi w zasadzie niczego nowego. Wierzyć to uświadomić sobie, że Bóg mnie kocha, że motorem i siłą wiary jest miłość, że wiara to ufność w słowo Boże, że wyrazem wiary jest modlitwa jako intymna rozmowa z Bogiem. Aż trudno uwierzyć, że można o wierze mówić w sposób tak prosty. A jednak zagłębiając się w jego słowa, nie można się oprzeć wrażeniu, że przemawia do nas przede wszystkim siła jego świadectwa, że wszystko, co chce nam przekazać, poparte jest jego własnym życiem.Guy Gilbert ( ur. 1935) to niezwykle charyzmatyczna postać francuskiego Kościoła. Przygotowywał się do kapłaństwa w Algierii i tam przyjął święcenia. Jeszcze jako kleryk zaczął pracę z trudną młodzieżą, kontynuując ją potem po powrocie do Paryża. W 1974 roku zakupił farmę w południowej Francji, zwaną Owczarnią, gdzie młodociani przestępcy przechodzą pod jego okiem procesy reedukacji i reintegracji społecznej poprzez pracę fizyczną i kontakt z przyrodą. Jednocześnie jest stałym korespondentem Radia Notre Dame i dziennika La Croix.
W Jezusie-człowieku spotykamy Boga. Ta zdumiewająca prawda stanowi sedno chrześcijaństwa. Niniejsza książka nie jest rozprawą chrystologiczną. Cel ma skromny i konkretny: po prostu staram się zobrazować autentyczne człowieczeństwo Jezusa z Nazaretu, uwydatniając Jego specyficznie ludzkie rysy. Należy wszakże umieścić je na odpowiednim tle, uwzględniając szereg okoliczności: Jego powołanie do misji; sposób, w jaki postrzegał sam siebie, oraz to, jak widzieli Go inni; Jego troski i sprawy dla Niego najważniejsze; wreszcie reakcje ludzi na Jego osobę i wizję.Z Przedmowy autoraWilfrid Harrington (ur. 1927) jest irlandzkim dominikaninem urodzonym i mieszkającym w Dublinie. Studiował w Rzymie i w jerozolimskiej cole Biblique, jest autorem ponad 50 książek. W Polsce najbardziej znana to Klucz do Biblii (IW Pax 2012), przez wielu uznawana za najlepsze z dotychczas napisanych wprowadzeń do Pisma Świętego.
Torben Sondergaard jest założycielem organizacji misyjnej „The Last Reformation” („Ostatnia reformacja”), jest również autorem siedmiu książek. Jest znany ze swojego bezpośredniego i praktycznego podejścia do Biblii, jak również ze swojego osobistego życia z Bogiem. Wiele osób zna go z narodowej duńskiej telewizji, w której występował wielokrotnie, lub z nagrań w YouTube, które oglądały tysiące. Więcej informacji na jego temat można znaleźć na jego stronie:
TheLastReformation.com
Albowiem przyjdzie czas, że zdrowej nauki nie ścierpią, ale według swoich upodobań nazbierają sobie nauczycieli, żądni tego, co ucho łechce...
(2 Tm 4:3 BW)
Według Biblii zdrowa nauka wytwarza prawdziwą bojaźń Bożą. Jeśli tej bojaźni Bożej brakuje w naszych kościołach, a wydaje się, że taka sytuacja ma miejsce obecnie, musi to być znakiem tego, że nie głosimy prawdziwego Słowa Bożego i zdrowej nauki. Przekazywanie zdrowej nauki powinno wywoływać w nas potrzebę poddania wszystkiego Bogu i życia w świetle. Gdy chodzimy w świetle nie ma ciemności i nie ma grzechu (1 J 1:7). By chodzić z Bogiem, potrzeba prawdziwej pobożności i świętości.
W tym proroczym przesłaniu do kościoła Torben prowadzi nas z powrotem do Biblii, gdzie możemy znaleźć zdrową naukę, również o tym, jak rozprawiać się z grzechem w kościele i w życiu konkretnej osoby. Czy kościół nauczał zdrowej nauki? Czy z pobłażliwością odnosił się do grzechu? Czy kościół może oczekiwać, że jego modlitwy zostaną wysłuchane, jeśli pośród zgromadzenia jest obecny grzech? Czy kościół jest pod przekleństwem, ponieważ pozwolił, żeby grzech kwitł bez konfrontacji? Czy człowiek może być naprawdę na nowo narodzony i nadal świadomie trwać w grzechu? Czy głosiliśmy łaskę, która depcze krew Jezusa? To są poważne pytania, które musimy sobie zadać, jeśli chcemy, żeby Bóg odpowiadał na nasze modlitwy. Jego słowo do kościoła brzmi: POKUTUJ!
Przeto i teraz jeszcze - wyrocznia Pana: Nawróćcie się do Mnie całym swym sercem, przez post i płacz, lament. Rozdzierajcie jednak serca wasze, a nie szaty! Nawróćcie się do Pana Boga waszego! On bowiem jest łaskawy, miłosierny, nieskory do gniewu i wielki w łaskawości, a lituje się na widok niedoli. (Jl 2:12-13)
Soren Kierkegaard (1813-1855) - duński filozof, myśliciel religijny, pisarz, bodaj najważniejszy z prekursorów egzystencjalizmu. Początkowo pod wpływem myśli Hegla stał się jego zagorzałym krytykiem (zarzucał Heglowi, iż bytu nie można ująć w ramy jakiegoś intelektualnego systemu!), nie tworzył bowiem żadnego systemu filozoficznego, a zajmował się jedynie człowiekiem i jego egzystencją i jego stosunkiem do Boga, interesowało go konkretne ludzkie istnienie i stąd nazwa, którą nadał swej filozofii: egzystencjalna. Trwogę i drżenie uważał autor za swoje najlepsze dzieło, jest ono przesiąknięte myślą religijną, namysłem Kierkegaarda nad stosunkiem człowieka do Boga. Jak pisał W. Tatarkiewicz człowiek wyrywa się z istnienia do prawdziwego bytu, czyli z przemijania do wieczności; wyrazem tego jest przede wszystkim religia. Dla człowieka jest niezbędna, ale niesie mu wątpliwości i cierpienie: nic bowiem nie może zapełnić przepaści pomiędzy nim a bytem Boskim, wiecznym, absolutnym. Każde zbliżenie się do Boga poniża człowieka, przekonywa o własnej bezsile. Wywołuje (...) "trwogę i drżenie". Lęk i drżenie: to naturalny sposób, w jaki w istnieniu ludzkim objawia się Bóg.Najistotniejszym problemem jaki rozpatruje w tej książce Kierkegaard jest związek religii i etyki, a trwogę w połączeniu z wiarą uważa za drogę do zbawienia.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
