W swojej nowej książce Deepak Chopra stara się odpowiedzieć na odwieczne pytanie człowieka: co dzieje się z nami po śmierci? I twierdzi – odwołując się do wielu dowodów, najnowszych odkryć naukowych oraz wielkich tradycji religijnych – że na końcu naszego życia wkraczamy w nowy etap tej samej duchowej podróży, w której jesteśmy obecnie. Jest to w istocie fascynująca podróż na wiele poziomów świadomości. Płynie stąd najdonioślejsze przesłanie: rozumiejąc istotę tej podróży, możemy bez lęku przejść na drugą stronę, a to, kogo spotkamy w życiu po śmierci, i czego doświadczymy, będzie odzwierciedleniem naszych obecnych przekonań, oczekiwań i poziomu naszej świadomości. Tutaj i teraz kształtujemy to, co wydarzy się w życiu po śmierci. Przybliżając życie po śmierci do chwili obecnej, Deepak Chopra otwiera przed nami ogromne nowe, twórcze perspektywy. A kiedy pojmiemy, że to wszystko jest jedną rzeczywistością, odrzucimy nasze irracjonalne lęki i zyskamy niezwykłe poczucie własnej wewnętrznej mocy.   Fragment książki Wspomnienie - życie pozagrobowe Pisząc tę książkę o życiu po śmierci, wracałem wspomnieniami do opowieści, które w dzieciństwie słyszałem w Indiach. Metafory są doskonałym sposobem uczenia dzieci, toteż wiele spośród tamtych historii na trwałe zapisało się w mojej pamięci. Postanowiłem więc osnuć treść tej książki na historiach, jakie słyszałem w domu, w pobliżu świątyń i w szkole, i mam nadzieję, że czytelnika zachwyci świat, w którym bohaterowie walczą z siłami ciemności, aby narodzić się w świetle. W tej historii bohaterką jest kobieta, Sawitri, a wrogiem, którego musi ona pokonać, jest Pan Śmierci - Jama. Pewnego dnia Jama pojawia się u niej na podwórku i czeka, aż jej mąż, drwal, wróci z pracy - aby go ze sobą porwać. Sawitri jest przerażona. Co mogłoby powstrzymać Pana Śmierci przed spełnieniem jego nieubłaganej misji? Bez trudu potrafiłem wyobrazić sobie te postacie. Bałem się o Sawitri i z niepokojem czekałem, jak potoczy się jej walka ze Śmiercią. Świat tamtych bohaterów gładko łączył się z moim, ponieważ Indie z okresu mego dzieciństwa nie różniły się bardzo od Indii starożytnych. Chciałbym zatrzymać się na chwilę, by wyjaśnić, jakie znaczenie miały wówczas dla ludzi śmierć i życie pozagrobowe. Fragment ten może wydać ci się bardzo ezoteryczny w swej wymowie. Jeżeli tak, możesz do niego powrócić później, po przeczytaniu całej książki. Choć jest on tajemniczy i egzotyczny, od tego właśnie zacznę. W czasach mego dzieciństwa czymś najbardziej magicznym była przemiana. Samą śmierć uważano za krótki przystanek w niekończącej się wędrówce duszy, kiedy to wieśniak mógł stać się królem - i na odwrót. Dzięki temu, że dusza mogła przeżywać nieskończenie wiele żywotów, doświadczała ona setek wzlotów i upadków. Śmierć niczego nie kończyła; otwierała drogę do licznych przygód. Lecz na głębszym poziomie podejście typowego Hindusa polega na tym, iż nie tęskni on za trwałością. Kropla wody staje się parą, której nie widać, ale która materializuje się w skłębionych chmurach. Z chmur znów spada na ziemię deszcz, tworząc rwące rzeki i w końcu łącząc się z morzem. Czy w tej drodze kropla wody umarła? Ależ nie. Na każdym etapie pojawia się ona w innej postaci. Podobnie złudne jest przekonanie, że mam zawsze to samo ciało zamknięte w czasie i przestrzeni. Każda kropla wody w moim organizmie mogła być poprzedniego dnia oceanem, chmurą, rzeką lub źródłem. Przypominam sobie o tym, gdy zbyt ciasno krępują mnie więzy codziennego życia. Na Zachodzie uważa się, że świat pośmiertny przypomina świat materialny. Raj, piekło i czyściec znajdują się w jakimś odległym miejscu nad sklepieniem niebieskim lub pod ziemią. W Indiach z czasów mojego dzieciństwa uważano natomiast, że życie pozagrobowe nie jest miejscem, lecz stanem świadomości. Kosmos, którego ty i ja obecnie doświadczamy - a więc drzewa, rośliny, ludzie, domy, pojazdy, gwiazdy i galaktyki - to tylko świadomość, przejawiająca samą siebie z określoną częstotliwością. Gdzieś w czasoprzestrzeni istnieją równolegle inne wymiary. Gdybym zapytał moją babcię, gdzie znajduje się niebo, wskazałaby dom, w którym mieszkaliśmy - nie tylko dlatego, że panowała w nim atmosfera miłości, ale też dlatego, że w przekonaniu babci w jednym miejscu mogło swobodnie istnieć wiele światów. Analogicznie, jeśli słuchasz koncertu orkiestrowego, widzisz, że gra ze sto instrumentów, a każdy zajmuje określone miejsce w czasie i przestrzeni. Możesz słuchać tej symfonii jako całości lub, jeśli wolisz, skoncentrować uwagę na wybranym instrumencie. Obecność jednej częstotliwości nie wypiera obecności innych. Będąc dzieckiem, nie zdawałem sobie z tego sprawy, ale kiedy chodziłem po zatłoczonym rynku Delhi, gdzie mieściło się więcej ludzi, niż można to sobie wyobrazić, ów świat, którego nie potrafiłem dostrzec, był jeszcze bardziej tłoczny. W powietrzu, którym oddychałem, pełno było różnych odgłosów, pisku aut, ptasich śpiewów, fal radiowych, promieni rentgenowskich, promieniowania kosmicznego i niepomierny ogrom cząsteczek subatomowych. Wokół mnie istniało nieskończenie wiele rzeczywistości. Wszystkie częstotliwości w przyrodzie istnieją równolegle, chociaż my doświadczamy tylko tego, co widzimy. To naturalne, że obawiamy się tego, czego nie możemy zobaczyć, a ponieważ śmierć umyka przed ludzkim wzrokiem, reagujemy na nią strachem. Ja z pewnością nie byłem odporny na ten lęk. Śmierć domowego zwierzaka martwiła mnie i zasmucała; śmierć dziadka, która nastąpiła nagle w środku nocy, wstrząsnęła mną do głębi. Mój młodszy brat krążył wokół domu i z płaczem pytał: „Gdzie on jest? Gdzie on jest?". Dopiero po wielu latach zrozumiałem, że poprawna odpowiedź powinna była brzmieć: „Tutaj i wszędzie".    Życie po śmierci Spis treści Podziękowania 6 Wspomnienie - życie pozagrobowe 7 CZĘŚĆ I Życie po śmierci 29 Rozdział l Śmierć u drzwi 31 Rozdział 2 Lekarstwo na umieranie 47 Rozdział 3 Śmierć spełnia trzy życzenia 59 Rozdział 4 Ucieczka przed pętlą 71 Rozdział 5 Droga do piekła 87 Rozdział 6 Duchy 99 Rozdział 7 Niewidzialna nić 113 Rozdział 8 Zobaczyć duszę 129 Rozdział 9 Dwa magiczne światy 143 Rozdział 10 Przetrwać burzę 165 Rozdział 11 Przewodnicy i posłańcy 183 Rozdział 12 Sen trwa 199 CZĘŚĆ II Obowiązek udowodnienia 225 Rozdział 13 Czy akasza naprawdę istnieje? 229 Rozdział 14 Myślenie poza mózgiem 249 Rozdział 15 Mechanizm tworzenia 277 Epilog Maha samadhi 293 Przypisy 299

Wiara, nadzieja, miłość i... Ciało Chrystusa — oto tematy podjęte przez Ojca Leona w niniejszej książce. Znany benedyktyński mnich stwierdza, że wiara się skończy, nadzieja się spełni oraz że miłość nie przeminie! Ponadto uważa, że: - nie ma ludzi niewierzących — każdy w coś wierzy; - zaufanie to nie to samo, co ufność; - doskonałość osiąga się na końcu, nie na początku; - odnosi się wrażenie, że ludzie nie kwapią się do nieba; - można kogoś kochać, a jednocześnie go nie lubić; - wielkie słowa o miłości trzeba przekładać na język codzienności; - gdybyśmy sami spełniali wymagania, jakie stawiamy innym, życie byłoby piękne.

Ojciec prof. Edward Kaczyński jest dominikaninem, wybitnym teologiem i filozofem, rektorem Papieskiego Uniwersytetu Świętego Tomasza z Akwinu (Angelicum). W pierwszej części książki omawia m.in. wybrane encykliki Jana Pawła II oraz przybliża jego stanowisko teologiczne wobec rozmaitych zjawisk i problemów współczesnych (zbrojne ingerencje humanitarne, manipulacje genetyczne, kształtowanie kultury). Część druga dotyczy już samej osoby Jana Pawła II i zawiera wspomnienia autora o papieżu oraz retrospektywę jego pontyfikatu. Książka przeznaczona dla studentów, wykładowców, nauczycieli i wszystkich osób zainteresowanych postacią Jana Pawła II oraz jego wkładem w losy Kościoła i świata w XX wieku.

Elementarz Benedykta XVI jest szansą na spotkanie z jednym z najgłębszych umysłów współczesnego świata. Autor prowadzi czytelnika poprzez niemal wszystkie „gorące pytania” i odważnie szuka na nie odpowiedzi. Na prezentowaną antologię składają się fragmenty tekstów kard. Josefa Ratzingera, które powstały zarówno w czasie jego posługi jako prefekta Kongregacji Nauki Wiary, jak i pontyfikatu, jako Benedykta XVI. Elementarz ukazuje szerokie spectrum jego zainteresowań i poszukiwań: zarówno analiz teologicznych, jak i osobistych przemyśleń, wydawanych w formie wywiadów. Teksty zostały ułożone wokół najważniejszych „życiowych” tematów dotyczących tajemnicy człowieka, jego wolności, sumienia, odpowiedzialności, pytań o wiarę, Kościół, o ekumenizm a także o współczesność, kulturę, politykę, media, wychowanie i tolerancję.. Elementarz to przewodnik po życiu współczesnego człowieka, z przesłaniem na przyszłość, a jego zaletą jest to, iż pozwala inaczej spojrzeć na osobę papieża . Książka dla poszukujących i dla tych, którzy chcą pogłębić swoją wiarę.

George Müller był wielkim bojownikiem modlitwy, który ponad pięćdziesiąt tysięcy razy doświadczył Bożych odpowiedzi na swoje modlitwy, co skrupulatnie odnotował w swoim pamiętniku. Dlaczego Bóg tak często pozytywnie odpowiadał na jego modlitwy? W jaki sposób George, który w młodości sprawiał mnóstwo problemów: kradł ojcu pieniądze, pił alkohol, uprawiał hazard i był prawdziwym synem marnotrawnym, zmienił się tak bardzo, że stał się misjonarzem i opiekunem 10 000 sierot? Jak to możliwe, że prowadząc tak szeroko zakrojoną akcję charytatywną, nigdy nie prosił żadnego człowieka o jakąkolwiek pomoc? Swoje prośby, w każdej sprawie, kierował tylko do Boga Najwyższego. Ta książka pokaże dzieciom, co to znaczy ufać Bogu i modlić się do Niego. Poznanie tajemnicy skutecznej modlitwy George'a Müllera nauczy dzieci, jak się modlić, by otrzymać odpowiedź.

"Co na siebie włożę? I co będę jeść? Jak się dziś zachowam? Komu powiem cześć? Decyduj, wybieraj, czy nie chcesz, czy chcesz, Choć to nie jest łatwe, choć nie wszystko wiesz. Zgodzić się, czy nie zgodzić? Ustąpić czy nie? Podzielić się z innymi, czy schować na dnie? Dobry to jest wybór, czy też robię źle? Takie wątpliwości dręczą mnie co dzień. Bóg ten świat uczynił, stworzył ciebie, mnie, I co dobre dla nas, On najlepiej wie! Opisane w Biblii wybory sprzed lat Znamy z codzienności, choć zmienił się świat. Niektórzy woleli służyć zawsze złu, Inni wybierali to, czego pragnie Bóg."

Tradycja prawosławna nigdy nie dokonywała jasnego rozróżnienia pomiędzy mistyką i teologią, pomiędzy doświadczeniem osobistym i dogmatem Kościoła. Według niej, celem teologii nie jest abstrakcyjna wiedza o Bogu, lecz przygotowanie człowieka na ostateczne zjednoczenie ze Stwórcą. Zamiast starać się przeniknąć tajemnice wiary za pomocą rozumu, ma ona skłaniać do wewnętrznej przemiany umysłu, aby otworzyć nas na doświadczenia mistyczne. Cała teologia zmierza zatem ku życiu mistycznemu, będącemu niczym innym, jak chrześcijańskim życiem duchowym. Włodzimierz N. Łosski (1903-1958) był jednym z największych teologów prawosławnych. Jego twórczość głęboko naznaczyła odnowę prawosławnego Wschodu z Zachodem. W tej książce Łosski ukazuje to, co w jego wierze najgłębsze i najcenniejsze: Boga w Trójcy Świętej, człowieka stworzonego na Jego obraz i podobieństwo, dzieło Syna i Ducha Świętego w Kościele oraz ostateczne przeznaczenie człowieka. Napisany ponad sześćdziesiąt lat temu Esej o teologii mistycznej cieszy się niezwykłą popularnością wśród tych, którzy pragną zgłębić świat duchowości prawosławnej. Książka ta do dziś z zadziwiającą aktualnością wskazuje drogę współczesnej teologii chrześcijańskiej.

SPEŁNIONE I SZCZĘŚLIWE MAŁŻEŃSTWO JEST MOŻLIWE ! Poradnictwo przedmałżeńskie to cenna pomoc dla doradców i duszpasterzy. Przewodnik ten jest pomocny młodej parze w przygotowaniu się do małżeństwa tak, by oboje czuli się w tym związku szczęśliwi i spełnieni. Wskaże im jak wychodzić naprzeciw swoim potrzebom, wspierać się i wzmacniać w tym, co dobre i piękne. Przewodnik porusza między innymi takie zagadnienia, jak: - Biblijne podstawy małżeństwa - Oczekiwania - Nasze korzenie, czyli rodzinne dziedzictwo - Komunikacja - Konflikty i ich rozwiązywanie - Finanse - Intymna sfera relacji Zachęcamy gorąco wszystkich Państwa do skorzystania z tej wartościowej pomocy, aby inwestować w nowe pokolenie szczęśliwych małżeństw i całych rodzin.

Pouczenie o tajemnych obrzędach i tajemnicach jakiejś religii. Św. Cyryl Jerozolimski (ok. 315-386) w katechezach mistagogicznych (gr. „wtajemniczających”), jakie głosił podczas Wielkiego Postu i okresu świąt wielkanocnych, przygotowywał katechumenów do przyjęcia chrztu w Wielką Sobotę i pouczał ich jeszcze po tym wydarzeniu. Św. Maksym Wyznawca (ok. 580-662) własną mistyczną interpretację liturgii nazwał mistagogią (gr. „wtajemniczenie”). Obecnie niektórzy posługują się tym wyrazem, zwłaszcza jej greckim odpowiednikiem mistagogia, na oznaczenie katechezy i teologii tkwiącej korzeniami w głębszym przeżyciu Boga i na upowszechnienie takiego przeżycia ukierunkowanej. Karl Rahner (1904-1984) twierdził, że podstawowe kursy teologiczne, chociaż różne od mistagogii, muszą być jej bliskie i muszą rzucać światło na osobiste doświadczenie łaski. Zob. disciplina arcani, katecheza, katechumenat, obrzędy chrześcijańskiego wtajemniczenia dorosłych, przeżycie religijne, tajemnica.

Henry Nouwen należy do najwybitniejszych autorów naszych czasów. Miał ogromny wpływ na życie i rozwój duchowy wielu ludzi, a jego twórczość nadal zachwyca i intryguje rzesze czytelników... Niniejsza książka zawiera wspomnienia oraz refleksje przyjaciół i znajomych Nouwena; wspomnienia o niezwykłym człowieku oraz refleksje na temat spuścizny wielkiego pisarza – spuścizny duchowej i literackiej. Swymi wspomnieniami dzielą się jego przyjaciele i znajomi; ludzie, którzy go znali i z nim pracowali, m.in.: John Eudes Bamberger OCSO, John Dear SJ, Brian Doyle, Kevin Dwyer, Peggy R. Ellsberg, Michael Andrew Fox, Jim Forest, Michael O’Laughlin.

[Ze wstępu Jana W. Góry OP] Tomasz Dostatni proponuje sposób dialogicznego myślenia, co jest głęboko chrześcijańskie. Stara się o osobiste przeżycie wiary. Osobiste to nie znaczy subiektywne. Pasją Dostatniego jest przezwyciężanie podziałów w świecie i w sobie tak, by nie ranić innych. Pragnienie obalania murów, obniżania ich, by ludzie mogli się do siebie zbliżyć i wzajemnie uznać siebie i swoją inność. Ta książka jest świadectwem żywej wiary, nadziei i stałego nawracania się ku Chrystusowi, czyli ku Miłości.

Wszystkie dzieła Anzelma mają charakter monograficzny. Dwa pierwsze, najbardziej znane, Monologion i Proslogion dotyczą istnienia i natury Boga. Monologion powstał z wykładów prowadzonych przez Anzelma dla mnichów w Bęc. Domagali się oni takiego ujęcia zagadnień, w którym niczego nie ustala się na podstawie objawienia, oczekiwali natomiast dowodów wyłącznie rozumowych. Stąd pierwotny tytuł tego dzieła: Exemplum meditandi de ratione fidei. Postulat uczniów zgadzał się z programem nauczyciela. Anzelm, wchodząc w położenie kogoś, kto jeszcze nie wierzy, stara się dowieść tego, co wiara naucza o Bogu: jego istnienia, atrybutów, a nawet trójoso-bowości. Wykazuje dużą sprawność dialektyczną — przedstawia wszystkie możliwe hipotezy w danym zagadnieniu, analizuje je, wyklucza te, które zawierają sprzeczność bądź są sprzeczne z wnioskami już przyjętymi, by przyjąć wreszcie jedyne twierdzenie dające się utrzymać (...). Dopełnienie tego programu znajdujemy w Proslogion i słynnej formule: fides ąuaerens intellectum (taki był pierwotny tytuł dziełka). Wiara szukająca zrozumienia już je w sobie nosi, toteż metodę racjonalizacji wiary traktuje Anzelm jako nakaz wypływający z samej wiary. Obowiązkiem wierzącego, a zwłaszcza teologa, jest podjęcie tego imperatywu wypływającego z wiary, co pozwala na pogłębienie samej wiary. Zrozumienie wiary, tu na ziemi, jest pośrednim etapem pomiędzy ślepą wiarą a wizją uszczęśliwiającą, której oczekujemy. Działalność rozumu, która polega na wyjaśnianiu, porządkowaniu, interpretowaniu i potwierdzaniu treści objawienia ma podwójny cel: pożytek i radość wierzących oraz przekonanie i nawrócenie niewierzących. Racjonalizacja wiary ma więc podwójną perspektywę, ale niezależnie od celu, któremu może służyć (pogłębienie, a raczej poszerzenie o wymiar intelektualny wiary u wierzącego oraz skierowanie niewierzącego ku wierze), „rozumienie" wiary („wyjaśnianie", „dostarczanie racji") jest w obu przypadkach tym samym — rozpoznaje i ukazuje inteligibilność struktury wiary. (ze Wstępu Leszka Kuczyńskiego)

Książka dotyka problemów człowieka, jego uczuć i tęsknot. Mówi o samotności, znużeniu życiem, pośpiechu, zniewoleniu, przemocy, a równocześnie o pragnieniu wyzwolenia, sprawiedliwości, pokoju, życia, miłości. W świeckich zachowaniach, takich jak: wakacyjne podróże, weekendowe wyjazdy, fascynacja sportem, ekologiczna pasja czy nawet teatr absurdu, zauważa ukryte wołanie współczesnego świata, które w pełni zaspokoić może tylko Bóg. Autor przejawia wielką troskę o człowieka, a szczególnie człowieka zagubionego, którego wiara osłabła. Odnosi się do niego z wielką delikatnością i współczuciem i zachęca do odkrywania na powrót skarbu wiary. Wyraźnie dostrzegalna jest życzliwość wobec ludzkich poszukiwań i cierpliwość wobec powolności ludzkiego dojrzewania. Dostrzegalna jest pasja autora, by rozjaśnić prawdę chrześcijańskiej Tradycji, przybliżyć współczesnemu człowiekowi skarby liturgii, ukazać związek chrześcijańskiego dogmatu z życiem. Zachęca on do poszukiwania przestrzeni ciszy.

Pochodzący z XV w., klasyczny traktat na temat liturgii Kościoła Wschodniego. Do dziś stanowi podstawowe źródło poznania prawosławnego rytuału i jego symboliki oraz inspirację i model naśladowany przez autorów podobnych dzieł aż do czasów współczesnych. Gdy kapłani kończą modlitwy wewnątrz ołtarza i wychodzą, uwidacznia się zstąpienie świętych aniołów przy Zmartwychwstaniu i Wniebowstąpieniu Chrystusa; a kiedy hierarcha pochyli głowę wraz z kapłanami, modli się o to, żeby znaleźli się przy nich aniołowie, razem z nimi wchodzący i wspólnie sprawujący Liturgię. A pochylając i podnosząc głowę, ukazuje wszystkim Zmartwychwstanie Pana. To samo głosi też diakon, podnosząc Ewangelię, gdy sam ogłasza Zmartwychwstanie Zbawiciela, i woła głośno: „Oto mądrość! Stańmy prosto”, czynami i słowami świadcząc o Zmartwychwstaniu. Bezpośrednio po tym następuje przedstawienie Wniebowstąpienia: na przodzie niesie się świece, idą w rzędach diakoni, niesiona jest Ewangelia, idzie sam hierarcha podtrzymywany z obu stron przez diakonów, z tyłu zaś postępują pozostali kapłani.

Pierwsze krajowe wydanie książki opublikowanej w Paryżu w 1990 roku nakładem Éditions du dialogue. ?Na urok tej książki złożyły się, najczęściej zgadzające się jak ogień z wodą, erudycja i poezja. Jest to dzieło uczone i literackie. Jest to egzegeza biblijna, patrologia, historia literatury i malarstwa. Autor po przywołaniu perykopy ewangelicznej czasem rozpoczyna swój wywód na temat jednej z tajemnic dzieciństwa Jezusowego od tekstu, innym razem od obrazu, poruszając się swobodnie w obu dziedzinach. [...] Traktując o wydarzeniach biblijnych, które dokonały się ?w on czas?, kiedyś, raz na zawsze, a więc dziejących się wiecznie, książka jest także dziełem współczesnym. Co chwila przez uczony dyskurs prześwieca groza czy nadzieja naszego czasu, dochodzi do głosu nasze egzystencjalne doświadczenie? (ks. Janusz St. Pasierb).

O czym jest ta książka? Między innymi o tym, że: Pismo Święte nic nie mówi o antyfeminizmie, miłość da się pogodzić z prawem, można być naprawdę wolnym, czasem może warto się zabłąkać, po to żeby być znalezionym, do kobiety trafia się przez ucho, a do mężczyzny przez oko, wszyscy mamy być iskrą, a nie tylko św. Siostra Faustyna i Ojciec Święty, uczciwa praca zawsze przynosi zysk, wypoczynek uczłowiecza.

Philip Yancey jak zwykle zaskakuje nas, proponując nowe, odmienne spojrzenie na kwestie, które powszechnie przyjmuje się za oczywiste: Jezusową charyzmę, Jego wyjątkowe nauczanie, nadnaturalne interwencje, tragiczną śmierć oraz zmartwychwstanie, kim właściwie był i jaki cel mu przyświecał. Od betlejemskiej stajenki aż po wzgórze Golgoty autor towarzyszy Jezusowi niczym wierny kronikarz, a spod jego pióra wyłania się Wyjątkowa Postać o niezwykle bogatym, złożonym charakterze, który daje nam tyleż odpowiedzi, ile nowych pytań cieśla-mąciwoda, kłopotliwy guru z tendencją do cudów, otoczony dziwną kompanią wielbicieli od prostych rybaków-domokrążców po wysokich urzędników rzymskich i żydowskich hierarchów... Mesjasz, który śmieje się i płacze, cierpi i boi się... Chce odmienić los człowieka. Chce wyprostować zawikłaną ścieżkę, po której ludzkie serce z nadzieją stąpa naprzód, spodziewając się odnaleźć Boga. Jezus błyskotliwy, twórczy, nowatorski, współczujący, nieprzewidywalny, dający spełnienie, a jednocześnie taki jak my. Spotkanie z Nim oznacza, że już nigdy nie będzie tak samo – powiada autor. – Jezus wzniósł mnie ponad moje uprzedzenia. Sprawił, że zacząłem zadawać sobie pytanie, dlaczego my, którzy mienimy się Jego naśladowcami, naśladujemy Go tak nieudolnie.

Zadaniem książki jest wskazanie przykładów niezwykłej harmonii między słowem Bożym, a osiągnięciami psychologii współczesnej i, przynajmniej w pewnym stopniu, udowodnienie za ich pomocą, że współczesna psychologia może mieć „duszę” i nie musi rozczarowywać tych, którzy głęboko wierzą w Boga. Edmund Husserl – na początku swojej drogi naukowej próbował sprowadzić prawa logiki i arytmetykę do praw psychologicznych i to właśnie w pierwszej połowie XX wieku rozpoczęło się usuwanie z języka psychologii terminów sugerujących moralność. Gdyby Edyta Stein żyła dzisiaj, to czy psychologia również by ją rozczarowała?

Książka Wiara i sprawiedliwość Heinera Geisslera, jednego z najbardziej znanych polityków w Niemczech, traktuje o wpływie jezuitów na historię Kościoła i świata. Zakon ten od początków był uważany za prekursora zmian zachodzących w Europie. Autor pokazuje, że dzisiaj, w okresie kryzysu Kościoła katolickiego, w czasach dominacji „kultury śmierci” jezuici jako pierwsi powinni nieść ludziom pragnącym wypełnić życiową pustkę Boga Ewangelii. To do nich należy pokazanie światu, że „życie według nakazów Ewangelii jest życiem wolnym od jakiegokolwiek egoizmu, jakiegokolwiek poszukiwania własnej korzyści, jak również jakiejkolwiek formy wyzysku bliźniego. Jest życiem, w którym jaśnieje doskonała sprawiedliwość ewangeliczna – gotowa nie tylko do zwykłego przyjęcia i respektowania praw i godności wszystkich ludzi, szczególnie maluczkich i słabych, lecz również do skutecznego ich przeforsowania, gotowa otwierać się na każdą nędzę, nawet obcego lub wroga, gotowa nie tylko wybaczyć wyrządzoną krzywdę, lecz również pokonać wrogość przez pojednanie”. Książkę polecamy osobom poszukującym odpowiedzi na trudne pytania dotyczące sytuacji we współczesnym Kościele. Jezus wrogości świata przeciwstawił własną metodę przekonywania słowem i czynem; stała się ona jednoznacznie metodą stosowaną przez jezuitów.

Życie nie jest tym, czym się wydaje. Czy czasami miewasz to dziwne uczucie znane jako deja vu? Czy zdarza ci się przewidywać, co się za chwilę stanie? Czy kiedykolwiek wyraźnie poczułeś, że to, co zamierzasz zrobić, to właściwa (bądź błędna) droga? Wszystkie te odczucia mogą wskazywać na twoją nieśmiertelność. Niniejsza książka przedstawia niesamowitą teorię opartą na solidnych podstawach naukowych: teorię głoszącą, że śmierć jednostki jest niemożliwa z punktu widzenia nauki.Korzystając z najnowszych odkryć z dziedziny neurologii, fizyki kwantowej i badań nad świadomością, Anthony Peake dowodzi, że nigdy nie umieramy. Po przeczytaniu tej książki zrozumiesz, jaki sens ma twoje życie, oraz dowiesz się, w jaki sposób następnym razem możesz uczynić je lepszym.