W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Anka Ptaszkowska urodziła się w 1935 roku w Warszawie. Jest ważną postacią polskiej i francuskiej sceny artystycznej jako jednocześnie krytyczka, galerzystka, organizatorka wystaw i inicjatorka spotkań, a przede wszystkim wspólniczka kilkunastu artystów, w których twórczość się bez reszty zaangażowała.Dom w Zalesiu i jego poboczato zatem opowieść o sztuce: to w Zalesiu po raz pierwszy pojawił się słynny niebieski pasek Edwarda Krasińskiego, tu Anka Ptaszkowska i Mariusz Tchorek napisali Teorię Miejsca, manifest, który wszedł do podręczników historii sztuki.Ale jest to teżopowieść o rodzinie (frapuja?cy portret silnych kobiet Mierzejewsko-Oxinskich), przyjaciołach i o miejscu, w którym każda czynność zmierzała do własnego apogeum niejako samoczynnie. Bo: istniała intymna tajemnica Domu w Zalesiu, a było nią ukryte szaleństwo.Anka Ptaszkowska: galerzystka przekonana o tym, że sztuka to nie towar, i gotowa tego poglądu czynnie bronić. Mentorka nieznosząca naśladowców. Skrajna indywidualistka spełniająca się tylko w działaniach wspólnych. Ryzyko jest dla niej niezbędnym elementem tworzenia, a zabawa, psota i zadyma jawią się jako niezbywalna część życia.Joanna Mytkowska
Diego Velzquez to jeden z najwybitniejszych portrecistów XVII wieku. Mianowany nadwornym malarzem króla Filipa IV przedstawiał na obrazach członków licznej hiszpańskiej rodziny królewskiej. Nazywany jest malarzem prawdy, ponieważ jego twórczość ukształtowana w kulcie realizmu ukazywała postacie takimi jakie były w rzeczywistości, z pełnym wachlarzem wizualnych wad i zalet. Najbardziej znaną pracą artysty i jednocześnie jedną z najważniejszych w malarstwie hiszpańskim jest obraz Panny dworskie, który już w XVII wieku okrzyknięty został arcydziełem.
Zeszyt do kolorowania z dziełami Stanisława Wyspiańskiego. To propozycja skierowana do wszystkich miłośników kolorowanek oraz sztuki polskiej, którzy nie tylko podziwiają dzieła największych malarskich mistrzów, ale także sami chętnie sięgają po plastyczne przybory. Znajdziemy w niej ilustracje 14 reprodukcji prac Wyspaińskiego Obok zdjęcia danego dzieła znajdziemy szablon do samodzielnego pokolorowania. Dzięki temu każdy kolorujący będzie mógł w swojej wersji zbliżyć się do oryginału lub przeciwnie - nadać obrazkowi własne barwy, zmieniając jego dotychczasowy charakter. Książka ta przeznaczona dla wszystkich, niezależnie od wieku, daje możliwość bliższego poznania sztuki artysty, odkrycia w sobie plastycznych talentów, ale przede wszystkim - pozwala przyjemnie i kreatywnie spędzać wolny czas.
Paul Gauguin - zaliczany do grona francuskich postimpresjonistów - był malarzem samoukiem związanym ze szkołą malarstwa z Pont-Aven. Jego twórczość rozkwitła w związku z podróżami na rajskie wyspy Polinezji Francuskiej. Bajecznie kolorowe przedstawienia kobiet i scen z życia nie zostały docenione za życia artysty. Gauguin był prekursorem nowych trendów, który dopiero po śmierci okrzyknięty został mistrzem postimpresjonizmu. Dziś jego prace zachwycają, inspirują i biją kolejne rekordy aukcyjne, jak obraz Kiedy wyjdziesz za mąż?
Maria Szymanowska (1789-1831) - pierwsza w Europie zawodowa pianistka i kompozytorka, niezwykła, pewna siebie, niezależna kobieta, matka trojga dzieci. Mickiewicz nazwał ją "królową tonów", wysławiał jej talent Goethe, współcześni uważali ją niemal za boginię, a wsparcia udzielali jej najwięksi kompozytorzy, jak Cherubini i Rossini. Jej występy budziły zachwyt i uwielbienie gdziekolwiek się pojawiała - od Warszawy do Petersburga, Moskwy i Kijowa, po Londyn, Paryż, najważniejsze ośrodki niemieckie, włoskie i inne. Żyła krótko, intensywnie koncertowała, całymi latami pozostając w podróży. Komponowała utwory na fortepian w modnym wówczas stylu brillant oraz pieśni. Barwną opowieść o jej życiu, działalności i twórczości przedstawia Danuta Gwizdalanka, która Szymanowską postrzega nie tylko jako wielce utalentowaną pianistkę, ale także jako "menadżerkę wirtuozowsko władającą technikami piaru" i zarazem pierwszą polską self-made woman, konsekwentnie pracującą nad "stworzeniem siebie" i zbudowaniem swojej kariery.
Romuald Twardowski - urodzony w 1930 roku w Wilnie polski kompozytor, który w swojej twórczości - operach i baletach, symfonice i kameralistyce, muzyce religijnej, w tym cerkiewnej, także w utworach dla dzieci - odnalazł klucz do połączenia tradycji z nowoczesnością, Zachodu ze Wschodem, świeżości z doświadczeniem. Tym kluczem jest mądrość i dążenie do piękna, które od siedmiu już dekad (!) dostrzegają słuchacze na całym świecie w kompozycjach Twardowskiego. Jego wspomnienia, publicystyka, fascynujące gawędy (nagrane przez PWM i dostępne w Internecie), a także długie godziny rozmów z twórcą pozwoliły autorowi monografii Mateuszowi Ciupce przedstawić losy artysty w całej złożoności kontekstów dziejowych. Książka, jak jej bohater, ma wileńskiego ducha - radość i pogoda ducha przezwyciężają dramaty, jasność myśli i wytężona praca pokonują wszelkie przeciwności. Opisując niezwykły, ponad 90-letni życiorys stale czynnego kompozytora, autor konstatuje z uznaniem, a i pewnym zadziwieniem: "od przedwojennego Wilna do Facebooka - to się nazywa przejść kawał drogi"
The golden age of Black music
Following the success of Jazz Covers, this epic volume of groove assembles over 500 legendary covers from a golden era in Black music. Psychedelia meets Black Power, sexual liberation meets social conscience, and street portraiture meets fantastical comic art in this dazzling anthology of visualized funk and soul.
Gathering both classic and rare covers, the collection celebrates each artwork’s ability to capture not only a buyer’s interest, but an entire musical mood. Browse through and discover the brilliant, the bold, the outlandish and the incredibly beautiful designs that fans rushed to get their hands on as the likes of Marvin Gaye, James Brown, Curtis Mayfield, Michael Jackson, and Prince changed the world with their unique and unforgettable sounds.
Featuring interviews with key industry figures, Funk & Soul Covers also provides cultural context and design analysis for many of the chosen record covers.
The Case Study House program (1945–1966) was an exceptional, innovative event in the history of American architecture and remains to this day unique. The program, which concentrated on the Los Angeles area and oversaw the design of 36 prototype homes, sought to make available plans for modern residences that could be easily and cheaply constructed during the postwar building boom.
The program’s chief motivating force was Arts & Architecture editor John Entenza, a champion of modernism who had all the right connections to attract some of architecture’s greatest talents, such as Richard Neutra, Charles and Ray Eames, and Eero Saarinen. Highly experimental, the program generated houses that were designed to redefine the modern home, and had a pronounced influence on architecture—American and international—both during the program’s existence and even to this day.
TASCHEN brings you a retrospective of the entire program with comprehensive documentation, brilliant photographs from the period and, for the houses still in existence, contemporary photos, as well as extensive floor plans and sketches.
Pierwsza biografia Magdaleny Abakanowicz Jest dziś najgłośniejszą polską artystką. Znów jej prace wędrują po świecie, a na aukcjach osiągają niebotyczne ceny. Pokazywane są w londyńskiej Tate Modern, w Chicago czy Hiroszimie, przyciągają do Wrocławia czy Poznania, ale jej życie wciąż pozostaje wielką zagadką. Magdalena Abakanowicz zrewolucjonizowała sztukę, nie tylko polską. Zmieniła tkaninę artystyczną w dzieło bliższe rzeźbie i architekturze niż tkactwu. Jednak zarówno historię swojego życia, jak i interpretacje swojej sztuki trzymała pod ścisłą kontrolą. Budowała wokół siebie wielki mit, którego początki sięgać miały Czyngis-chana. Jak bardzo ten mit odległy jest od rzeczywistości? Co chciała ze swojej biografii wymazać? Z jakim bagażem żyła i tworzyła w komunistycznej Polsce? Jak udało się jej zrobić błyskotliwą, światową karierę? Co związało ją z wielkimi postaciami historii oraz rodziną Brzezińskich, mimo że unikała polityki? Na czym polegały komplikacje jej życia osobistego? Dlaczego aż do końca budziła kontrowersje? Odpowiedzi na te pytania podjął się nieoczywisty autor. To Paweł Kowal, historyk i muzealnik, ale też polityk i człowiek zafascynowany życiem i sztuką Magdaleny Abakanowicz. Od śmierci artystki odwiedzał archiwa i miejsca z nią związane, nagrywał wspomnienia bliskich jej osób, gromadził materiały i opowieści na temat jednej z najwybitniejszych i jednocześnie najbardziej tajemniczych polskich artystek. Teraz przyszedł czas na opowiedzenie jej porywającej historii do końca.
W książce, którą trzymasz w ręku zaprezentowano 100 najwspanialszych zabytków kultury na świecie. Opisano tutaj budowle, które przetrwały setki i tysiące lat, np. piramidę Cheopsa, Wielki Mur Chiński, posągi Moai, znaczną część poświęcono najpiękniejszym katedrom i kościołom, np. katedrze w Paryżu czy katedrze w Kolonii, nie zabraknie też malowniczych zamków i skrywających ogromne ilości dzieł sztuki muzeów. 100 cudów kultury to ciekawe teksty wzbogacone pięknymi zdjęciami.
Publikacja poświęcona Dziennikom Włodzimierza Pawlaka - trwającej trzydzieści lat malarskiej rejestracji doświadczania codzienności. Prezentacja kompletu Dzienników, szczególnej części malarskiego dorobku Włodzimierza Pawlaka, następuje w czasie kryzysu cech i wartości, które zręby tego właśnie cyklu konstytuują przede wszystkim: ekstremalnej introwersji, benedyktyńskiej pracy i trwania przy efektach odwiecznego medium. Pomimo niekończących się prób powtórzeń tych samych zdawałoby się czynności, malarstwo to nie ma w sobie nic mechanicznego. Jest instynktowne, nieprecyzyjne, swobodne. Jak wyjdzie. Bo choć Pawlak od dawna nie maluje postaci ludzkich, to, co maluje, jest niesłychanie ludzkie. Rodzaj tej jego malarskiej humanistyki, mimo że zredukowanej do najprostszych gestów, angażuje nasze ośrodki zarówno intelektualne, jak i emocjonalne, dając przeżycie totalne. Efekt ten wyraźnie rysuje się na tle bezładu części dzisiejszej sztuki snobującej się na naukową dyskursywność, ale pozbawionej warsztatowej dominanty decyzji. Pseudooffowej, bo tolerującej współistnienie reguł nie do pogodzenia w ramach jednej całości. Gdzie przestrzeń kreacji wypełniają twory hybrydowe, pozostające w związkach ze sztuką i między sobą ledwie frazeologicznych. W przeszłości także wyobraźnia Pawlaka zdawała się dryfować w rejony wielkiej herezji publicystyki sztuki kuratorskiego horrendum. Chociaż akurat on sam, bez reszty zafrapowany najgłębszym sensem dociekań Malewicza i Strzemińskiego, starał się owe odloty poskramiać hamulcem praw, formułowanych dla sztuki przez ten wielki tandem. Już w heroicznym okresie rozsocjologizowanej i rozpolitykowanej Gruppy wszystkie obce naturze malarstwa serwituty (nawet jeśli wyrażane tylko narracyjną tytulaturą) starał się Pawlak redukować do sedna takiego wyrazu, którego w inny sposób niż farbą zrobić niepodobna! Wręcz w sprzeczności z misją ugrupowania/matecznika, o którego dokonaniach, nasyconych ambicją społecznej służby i politycznej rewolty, pewna pilnie sekundująca mu krytyczka wyraziła się jednoznacznie: Pamiętam, jak sama bardzo się starałam, żeby mi się to podobało. Ponieważ to było słuszne. W malarstwie Pawlaka coś stawało się słuszne tym bardziej, im celniej trafiało w reguły dziedziny, której historię znaczyły ślady na skałach Lascaux i Altamiry. No i te, które na polecenie ojca sam jako dziecko zostawił na słynnej zielonej furtce wiodącej do ogrodu rodzinnego domu w Korytowie. Blisko kultury wsi. Tam, gdzie niezręczność jest świętą słabością, ale też największą tajemnicą wyrazu. Gdzie trywialne spotyka się ze wzniosłym, dystans z powagą, tymczasowe z ostatecznym, a wszystko razem w poetyce błędu ręcznej roboty. Logicznym efektem takiej drogi stały się Dzienniki. Separujące treść od tematu wyrażonego tytułem i ograniczone do dwóch wariantów bieli. Z jednym wyjątkiem/prologiem z przełomowego w najnowszej historii Polski roku 1989. Biało-czerwona abstrakcja z narracyjną frazą tytułu Polacy formują flagę narodową od progu, od pierwszego płótna, zawierała pełnię malarskich cech całego cyklu. Farba przestaje być farbą. Staje się obrazem. Sensualna delektacja przechodzi w stan czystej kontemplacji. Wszystko tu pracuje na korzyść. Zwłaszcza, jak to z kronikami bywa, na korzyść działa upływający czas. To on wydobywa z ektodermy unistycznie białych płócien nieoczekiwane efekty kontrastu temperatur. Intensywnie żółknąca biel cynkowa stopniowo staje w opozycji do bieli tytanowej, przyprószonej siwizną grafitowego pyłu. To czas improwizuje tu ciepło-zimną, arcyważną dla malarstwa opozycję dur-moll.
"Marzenia są ciekawsze od jakiegokolwiek filmu. Tekst, który proponujemy czytelnikom ze Stanisławem Janickim, czytamy dziś z prawdziwym zdumieniem. Cóż za bezczelna pewność siebie, co za pomieszanie pojęć. Jaki chaos projektów i nadziei. A jednak to ja jestem wtedy. Więcej, właśnie z tego wyrosłem, i to kim jestem dziś, całkowicie wyłania się dla uważnego czytelnika z tych filmowych (i nie tylko filmowych) marzeń". – Andrzej Wajda
"Chcieliśmy, żeby to była opowieść, a nie rozprawa, analiza, wiwisekcja. Ta książka powstawała przez pięćdziesiąt lat, czyli pół wieku! Wydaje mi się, że nie była to tylko moja niezwykła przygoda, ale śmiem przypuszczać, że była ona i dla Andrzeja Wajdy czymś interesującym i wartym kontynuacji, mimo zaskakujących trudności najróżniejszego autoramentu ? od czysto osobistych, środowiskowych po historyczne, wręcz przełomowe". – Stanisław Janicki
Stanisław Janicki – pisarz, dziennikarz, scenarzysta, wybitny znawca, krytyk i historyk kina. Ukończył studia na Wydziale Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego. Doktor nauk humanistycznych na UAM w Poznaniu. Przez wiele lat pracował jako redaktor miesięcznika "Film". Był autorem cyklicznego programu telewizyjnego pt. "W starym kinie". Wykładowca akademicki, autor wielu artykułów i książek o tematyce filmowej. Mieszka w Bielsku-Białej.
Wystawa dzieł i zdjęć Tamary Łempickiej w Muzeum Narodowym w Krakowie stała się okazją do wejścia w świat malarstwa jednej z najbardziej niezwykłych artystek dwudziestego wieku oraz konfrontacji autokreacji artystki przed obiektywem z jej wizją malarską.Dopełnieniem wystawy jest wyjątkowy album. Jego pierwszą bohaterką jest Tamara Łempicka, o której opowiadają jej wnuczka Victoria i prawnuczka Marisa, wzbogacając swe wspomnienia wieloma zdjęciami z rodzinnego archiwum. Drugą bohaterką jest poświęcona tej wybitnej artystce krakowska wystawa, po której na kartach albumu oprowadza kurator Światosław Lenartowicz. Oprócz fotografii wszystkich prezentowanych na wystawie dzieł w książce znalazły się też projekty i zdjęcia samej ekspozycji.
Stworzone w moich obrazach Królestwo Fortunto jest kreacją świata fantazji. Zapraszam do mojego świata i do poszukiwania w nim własnych interpretacji i wrażeń. Dzieląc się swoimi przemyśleniami i wyobraźnią naprowadzam na zrozumienie mojej twórczości i zachęcam do dialogu. Filip Fortunat Kurzewski Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (dyplom mgr), oraz Wydziału Wzornictwa Warszawskiej ASP (dyplom mgr). Odbył roczny indywidualny staż rzeźbiarski w pracowni prof. Adama Myjaka. Architekt, projektant wnętrz, artysta, rysownik i malarz. Autor projektów architektonicznych. Laureat konkursów (m.in. 3 nagroda w zespole architektów dla projektu „Nebula” w ogólnoświatowym konkursie wizjonersko-architektonicznym „Interconection and Communication with the Island of Today and Tomorrow” objęty patronatem UIA i FPU). Przez wiele lat uczył rysunku architektonicznego. Uczestnik licznych wystaw rysunkowo-malarskich indywidualnych i zbiorowych w Polsce i poza nią. Jego prace rysunkowo-malarskie znajdują się w wielu prywatnych kolekcjach.
Książka o transcendentnym kinie Darrena Aronofskyego zabiera czytelnika w podróż po wybranej filmografii tego wybitnego amerykańskiego reżysera. Mocny, wręcz anarchistyczny akcent pada tu na typ przedstawianego bohatera filmowego, żyjącego na marginesie społeczeństwa i świadomie odrzucającego jego normatywne struktury. Filmy, jak również literatura, do której autor publikacji się odwołuje, są wyrazem postawy krytycznej wobec przemocy symbolicznej oraz narzucania jednostce ograniczających ją twórczo norm kulturowych, nakazujących takie, a nie inne rozumienie i przeżywanie otaczającego świata. Wnikliwy obserwator twórczości Darrena Aronofskyego dostrzeże istnienie w niej problematyki metafizycznej. Warto zwrócić się ku transcendencji i próbować wyrażać niewyrażalne, także w sztuce filmowej, jak czyni to Darren Aronofsky, który chce być powiernikiem wielkich narracji mitycznych. Te cechy, tak charakterystyczne dla reżysera, można dostrzec we wszystkich jego filmach, a zwłaszcza w tych przywoływanych w prezentowanej monografii. Książka zainteresuje czytelnika oczekującego od współczesnego kina czegoś więcej niż niewyszukanej rozrywki oraz pragnącego wyjść poza jego ludyczny wymiar.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
