W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Nowatorskie podejście do ukazania pejzażu miejskiego, szybkie przejścia i obraz drgający w rytm uderzeń serca wszystko to sprawia, że ukazana przez Juliusa Ševčika stolica Czech przypomina raczej mroczne przedmieścia, niż słoneczne, złote miasto. Z perspektywy przemierzającej Pragę bohaterki jesteśmy również świadkami niesamowitej podróży do wnętrza umysłu, który nieuchronnie zmierza do restartu. Sylva żyje nocnym życiem Pragi, beztrosko zmieniając kluby, nadużywając alkoholu i uciech życia wraz ze swą przyjaciółką Marie. Równie lekko podchodzi do związku z Martinem, z którym bawi się w miłosne gierki i uczuciowe podchody. Pozornie niewinny żart sprawi jednak, że szaleńczy bieg przez życie zmieni się w koszmarny maraton.
Spokojny, nieco fajtłapowaty prawnik z wykształcenia - Zenon Okrzasa - człowiek dobrze wychowany, uczynny. Można nawet powiedzieć, że naiwny, pożyczając młotek sąsiadowi, który zdążył uzbierać w swoim garażu kilkanaście innych narzędzi Zenona, za każdym razem obiecując zwrot nazajutrz. Nasz bohater wybiera się na piknik z Renatą - swoją wiecznie nadąsaną dziewczyną. Zenon dokłada wszelkich starań, by Renata była zadowolona: nadmuchuje materac, posłusznie rozpala grilla, odgania komary. Gdy Renata zasypia, Zenon wybiera się na krótki spacer. Znajduje w lesie portfel. Nie ma w nim dokumentów właściciela, ale za to jest... 10 tys. złotych! Uczciwy znalazca oddaje pieniądze policji. Jego szlachetna postawa wzbudza zainteresowanie mediów. Powoduje to w życiu Zenona lawinę nieszczęść.
`Mało upalne lato` to cztery niewiele mające wspólnego z rzeczywistością historie, powiązane postacią wszędobylskiego Księdza Dobrodzieja, będącego równocześnie narratorem filmu. Opowieść o dwóch młodych dziewczynach `Szatynce i Blondynce` pragnących opalać się na wsi w stroju Ewy i o gigantycznym pomidorze - pamiątce po radzieckiej mikrobiologii, Historia młodej Pisarki, która ponad wszystko przekłada losy małych żyjątek: rybek, żuczków i ślimaków, są one tematem jej powieści, Opowieść o czarnoskórym Hrabim cytującym Słowackiego, którego przodkowie zbiegli niegdyś przed komunistami z Polski do Afryki i o bezrobotnym Historyku alkoholiku oprowadzającym Hrabię po jego włościach, Epizod z szalonym Wujkiem Blondynki maszerującym na Warszawę, uzbrojonym w walizkową bombę jądrową.
Bohaterkami filmu są dwie lesbijki - Małgosia i Mariola. Gdy Małgosia dowiaduje się o swojej nieuleczalnej chorobie, a lekarz nie daje jej więcej niż rok życia, dziewczyny postanawiają wyruszyć do słynącego z cudownych uzdrowień sanktuarium w Świętej Górce. Po drodze spotyka je wiele przygód symbolizujących 7 grzechów głównych: pychę, chciwość, nieczystość, zazdrość, nieumiarkowanie w jedzeniu i piciu, gniew oraz lenistwo. To podróż na jawie, niczym kolorowe sny, które obiecał Małgosi lekarz wypisując receptę na leki.
`Chopin. Biografia ilustrowana` nie jest typową książką prezentującą życiorys wielkiego kompozytora. Album jest zbiorem esejów o niepospolitym człowieku i genialnym artyście. Autor - Janusz Ekiert - znawca twórczości Chopina z niezwykłą lekkością i wnikliwością porusza najważniejsze tematy związane z osobą wielkiego pianisty. Poznajemy Chopina jako satyryka, marzyciela, wielkiego patriotę. Autor ukazuje nam wybitnego muzyka takim, jakim go nie znamy - człowieka o wielu talentach, nie tylko muzycznym, który potrafił pięknie rysować, miał też duży talent aktorski, m.in. znakomicie parodiował inne osoby. Z felietonów wyłania się obraz Chopina karykaturzysty, dandysa, człowieka obdarzonego niespotykaną wrażliwością, ale i poczuciem humoru. Obraz artysty niezwykłego, który swoją osobą bawił zarówno warszawskie, jak i paryskie salony. Autor przybliża nam też postaci najbliższe Chopinowi. Są rozdziały poświęcone ojcu oraz kobietom ważnym w życiu wielkiego muzyka: Konstancji Gładkowskiej, Delfinie Potockiej, Marii Wodzińskiej i George Sand. Dzięki licznym fotografiom archiwalnym i współczesnym możemy prześledzić, jak wyglądały miejsca związane z Chopinem za jego czasów i obecnie.
Kolejna książka z tej serii prezentuje Czytelnikom ponad 100 najciekawszych zabytków z terenu całej Polski. Znalazły się tu opisy potężnych zamków, a także pięknych pałaców, wspaniałych katedr, kościołów i klasztorów. Nie zabrakło też interesujących i jedynych w swoim rodzaju zabytków techniki jak ciechocińskie tężnie, młyn papierniczy w Dusznikach Zdroju czy Kanał Elbląsko-Ostródzki, który jest jedynym zabytkiem hydrotechnicznym tego rodzaju na świecie.
[Rozprawa ta] jest pierwszą tego typu monografią w Polsce i – o ile mi wiadomo – pierwszą na świecie tak wykoncypowaną i tak obszerną pracą na temat ekfrazy u współczesnych pisarzy duńskich. […] Badaczce udało się ukazać niezwykłą produktywność semantyczną współczesnych ekfraz, uchwycić ich funkcjonowanie na świecie (interpretujących siebie) znaków. Co więcej, przeprowadzone przez Autorkę analizy tekstów czterech duńskich pisarzy pozwoliły wyłonić różne poeto logiczne modele ekfrazy, z których – jak sama pisze – kondensuje się „generalna poetyka każdego z twórców”. Prof. UJ dr hab. Piotr Bukowski
A new edition of Adam Zamoyski's definitive biography of Chopin, first published in 1979 and unavailable in English for many years.
Few composers elicit such strong emotions as Chopin. Few have been more revered and cherished. And few have had so much sentimental nonsense written about them.
Published to coincide with the bicentenary of Chopin's birth, Adam Zamoyski's compelling new biography cuts through the mass of anecdote and myth that has sprung up around the composer's life and the ebullient and striking personalities of Romantic Paris among whom he lived, including Liszt, Berlioz, Victor Hugo and George Sand, in search of the real Chopin.
Zamoyski brings to the subject an unrivalled knowledge of the historical, social and cultural background of the composer's native Poland as well as of the France in which he spent most of his creative life. He has scoured the archives of Warsaw, Krakow, Paris and London in his quest for the truth, and has based his account exclusively on primary sources and contemporary accounts.
The result is a biography of authority, perception and wit. Chopin emerges from the sugary romantic mist in which he has been shrouded as a real, palpable personality, a man of intelligence and humour; in music an innovator of genius; in business a feckless spendthrift; in love hesitant and tender; in friendship passionately loyal but often intolerably exacting. Through a close reading of his letters and the use of everyday detail, Zamoyski draws the reader into the private world of this most complicated and reticent of men - 'a man made for intimacy', as the poet Heinrich Heine called him - and reveals the real passions, suffering and ultimate tragedy of his life.
Jacek Skubikowski z wykształcenia był prawnikiem. Umiejętnie godził profesję ze swoją drugą pasją - muzyką. Dźwięki grane na banjo i gitarze, czyli sztukę wykonawczą opanował samodzielnie, jeśli dodamy do tego rewelacyjne wyniki w komponowaniu piosenek oraz tworzeniu do nich równie świetnych, jak i dowcipnych tekstów, jawiś nam się będzie Jacek Skubikowski - jako postać kompletna i niezwykle kompetentna. Równie wielkim przymiotem jego piosenek - czy to była muzyka, tekst, czy też jedno i drugie - był fakt, że potrafił znaleźć dla nich wykonawców, z jakże różnej czasami muzycznej `opcji`, amatorzy i zawodowcy, dorośli i dzieci, ludzie kina i telewizyjnych seriali, Ewa Bem, Majka Jezowska i Krystyna Prońko, Małgorzata Ostrowska i Zdzisława Sośnicka, Anna Jurksztowicz i Beata Kozidrak, Lady Pank i Mech. Podstępna choroba najpierw zmusiła go do radioterapii. Gdy ta nie pomogła, musiała włączyć się chirurgia. Ale i ona nie znalazła na nią rady. Stracił najpierw jedną strunę głosową, potem drugą, wreszcie całą krtań. A na końcu życie. Powiadają, że nie ma ludzi niezastąpionych, ale bywają tacy, których brak pozostaje na zawsze stratą niepowetowaną.
Łódź - ziemia obiecana wielu narodów stała się istnym tyglem wyznaniowym. Do obecnych tu przez wieki katolików i żydów dołączyli w XIX wieku m.in. luteranie, prawosławni, mariawici, baptyści. Przez kolejne dekady łódzka mozaika wyznaniowa stawała się coraz bogatsza. Przed II wojną światową trzy największe wyznania - katolicy, żydzi, protestanci - posiadały po kilkaset tysięcy wiernych. Obecnie ponad 90% ludności miasta stanowią katolicy. W książce Marka Budziarka zostały zaprezentowane świątynie i domy modlitw, należące do większości wyznań działających w granicach administracyjnych dzisiejszej Łodzi. Autor wspomina także o nieistniejących obiektach, prezentuje krótko ich historię. Opis świątyń każdego wyznania został poprzedzony informacją o danej wspólnocie.
`Peter Sellars należy do najbardziej znanych współczesnych reżyserów teatralnych i operowych. Miejsce w historii reżyserii operowej XX w. zapewnił sobie inscenizacjami sprzed, bez mała, dwudziestu pięciu lat - trylogią Mozarta i da Pontego, kontrowersyjną, jak się często powtarzało i powtarza, a której interpretacja będzie stanowić ważną część tej książki.` Ze wstępu
`Nie istniał zapewne ani wcześniej, ani później taki rodzaj teatru, w którym balansowanie na skraju przepaści - pomiędzy antynaturalistyczną artyficjalnością a idealną naiwnością - wyniesione byłoby do rangi zasady w sposób tak konsekwentny, w jaki uczyniła to opera seria` - pisał w roku 1987 Stefan Kunze. Tą samą formułą można by objąć teatr operowy Georga Friedricha Handla, mimo iż odpowiedź tego kompozytora na wypracowane przez gatunek rozwiązania dramatyczno-muzyczne częstokroć była całkowicie osobna. Punktem wyjścia niniejszej pracy są trzy słynne Handlowskie epizody szaleństwa: scena śmierci Bajazeta z opery `Tamerlano` (1724), wzorowana na eposie Ariosta furia Orlanda z opery `Orlando` (1733) i scena szału Dejaniry z `Herculesa` (1745). Jak mało która dawna konwencja operowa, sceny te inspirują z jednej strony do poszukiwać miejsc naruszania tradycji, obszarów modyfikowania utartych schematów przedstawieniowych, z drugiej natomiast domagają się wyprawy w przeszłość, przebadania trwałości istniejących w sztuce obrazów szaleństwa, a wraz z nimi koncepcji prezentowania namiętności, nierozerwalnie zawiązanych z dziejami opery.
O pisaniu i o kręceniu, o Wajdzie i o Wałęsie, o Polakach i o Polsce. Czarny humor miesza się w tej opowieści z czarną rzeczywistością, tragedia z groteską, prawda z fikcją, a PRL z wolną Polską. Mieszanka piorunująca. Warto porównać z filmem. „Chciałem wyjaśnić, że piszę tę książkę głównie ze skąpstwa, bo ze dwadzieścia scen, co je napisałem, i parę pomysłów do filmu nie weszło. A ja niektóre lubię, czyli jak mają zginąć na zawsze, to je lepiej zapiszę. Z żadnego tam żalu, goryczy albo żądzy odwetu, boby to było śmieszne. Podobno Harold Pinter, jak chciał się zemścić na żonie za to, że go zdradza, zerżnął jej kochanka. Ja nie mam takich możliwości.” Fragment książki
Książka Katarzyny Matul poświęcona I Międzynarodowemu Biennale Plakatu, które miało miejsce w Warszawie w 1966 roku jest interesującą monografią wydarzenia. Biennale mając wielkie znaczenie dla środowiska polskich plakacistów wpisywało się w szerszą politykę kulturalną Polski okresu późnego Gomułki. Odwilż już odeszła a zbliżał się rok 1968. Polska szkoła plakatu, o której wiele mówiono, stała się teraz materiałem eksportowym polskiej kultury. Ona też otwierała drogi i umożliwiała kontakty polskich artystów z czołówką twórców na świecie. Tak powstało Biennale Plakatu, takie były jego początki. O tym wszystkim z precyzją badacza i pasją historyka sztuki opowiada autorka. prof. dr hab. Andrzej Turowski
Wybuch wojny 1 września 1939 roku i restrykcje wprowadzone przez okupanta zmieniły życie mieszkańców stolicy w sposób radykalny. Jak przeżyli pięć lat wojny muzycy w okupowanej Warszawie? Książka próbuje odpowiedzieć na to pytanie, przywołując wspomnienia bohaterów tamtych lat, przytaczając relacje świadków, przedstawiając dokumenty, listy i fotografie.
Wśród bohaterów książki przeważają muzycy z bliskiego kręgu Witolda Lutosławskiego: koledzy ze studiów w Konserwatorium, muzyczni partnerzy, przyjaciele. Wspólne wojenne losy sprzyjały budowaniu wzajemnego zaufania, środowiskowej solidarności, kształtowaniu postaw zdecydowanego oporu wobec okupanta. Nawiązane w tamtych czasach więzi przyjaźni, a także możliwości tworzenia i uprawiania muzyki były dla wielu duchowym ocaleniem?.
Publikacja Eleonory Jedlińskiej Powszechna Wystawa Światowa w Paryżu w 1900 roku. Splendory Trzeciej Republiki to obszerna monografia jednej z najważniejszych wystaw światowych schyłku XIX w., prowadzących w wiek XX. Dziewiętnastowieczne wystawy, swoisty fenomen cywilizacji europejskiej, służyły głównie pokazaniu osiągnięć nauki i jej zastosowań w przemyśle, choć ważnym ich elementem były dzieła sztuki, traktowane jako wyraz syntezy materii i ducha nowych czasów. Eksponowały osiągnięcia techniczne, umożliwiały konfrontację postaw artystycznych. Polscy historycy sztuki zabiegali o udział w wystawach artystów polskich - często była to jedyna możliwość zaprezentowania ich dorobku w Europie i w Stanach Zjednoczonych. W ówczesnej sytuacji politycznej właśnie tak starano się przemycić świadectwa trwania polskości w sferze kultury.
Zasadniczą treść książki (napisanej przez historyka sztuki) stanowią problemy artystyczne, którym towarzyszą zagadnienia historyczne, socjologiczne, polityczne i filozoficzne, kształtujące postawy społeczne końca XIX w. Obszerne fragmenty dotyczą obecności na wystawie 1900 r. artystów polskich - ich dzieł i roli w kształtowaniu świadomości istnienia Polski.
Publikacja zawiera kilkadziesiąt wyjątkowych zdjęć z 1900 r. oraz współczesne fotografie najważniejszych obiektów architektonicznych Paryża, powstałych na Wystawę Światową. Bogactwo ilustracji, przedstawiających rzadko reprodukowane dzieła sztuki z licznych muzeów na świecie sprawia, że książka może być atrakcyjnym źródłem ikonograficznym.
Rozmawianie o filmach jest najdoskonalszym sposobem ich smakowania. W czasie dyskusji czujemy się zmobilizowani do nazwania słowami tego, co w obejrzanym filmie było dla nas najważniejsze, najmocniejsze, dotykające nas w sposób najbardziej osobisty. Mówimy wtedy i o filmach, i o sobie.
Analizując zamierzenia reżysera ujawniamy rozmówcy swoją spostrzegawczość, wrażliwość, inteligencję. Odsłaniamy się. W zamian dostajemy od nich to samo. Dzięki temu mówienie o filmach staje się swoistą psychodramą i przedłużeniem artystycznego misterium, które przeżyliśmy w kinie.
Wielki artysta, mały tyran - sugestywna biografia Petera Ackroyda oddaje sprawiedliwość osobie Charliego Chaplina.
Był jedną z pierwszych prawdziwych ikon kina oraz legend Hollywoodu. Kim jednak tak naprawdę był ów mężczyzna z wąsikiem? Książka Petera Ackroyda prezentuje najważniejsze momenty w życiu Chaplina, poczynając od jego musicalowych występów aż po honorowego Oscara. Znajdziemy tu wszystko: sukcesy w latach dwudziestych, ponure skandale, wyjazd do Szwajcarii. Pasjonująca opowieść okraszona jest anegdotami, by wspomnieć tylko Chaplina grającego na skrzypcach w nowojorskim hotelu w celu zagłuszenia skwierczenia kotletów smażonych przez Stanleya Laurela. Ta znakomita, zwięzła biografia przynosi nowe, intrygujące informacje o jednej z najbardziej znanych postaci XX wieku.
'Okiem powieściopisarza i biografa śledzi Ackroyd życie człowieka, które stało się kwintesencją kondycji ludzkiej, pełnej niedostatków, wzlotów i śmieszności. Autor umiejętnie ukazuje różnice między kochanym włóczęgą, którego Chaplin portretował na ekranie, a rzeczywistą osobą, którą niełatwo było darzyć miłością'.
'The Independent'
Pięć dramatów najpopularniejszych w Europie irlandzkich autorów (Mark Doherty, Owen McCafferty, Conor McPherson, Mark O`Rowe, Enda Walsh), znanych również w Polsce z wystawień w wielu teatrach.
Autorka położyła nacisk na przedstawienie koncepcji Stanisława Witkiewicza i ukazanie jej na tle prądów ogólnoeuropejskich. Całość obrazu podtatrzańskiego ośrodka kulturalnego dopełniają dzieje lokalnej prasy. Zakopane zyskało niezwykłą wprost pozycję nie tylko w polskiej kulturze, ale także w naszej zbiorowej świadomości. Po dziś dzień wszystko, co zakopiańskie budzi ciepłe uczucia u dużej części Polaków. Przyczyniła się do tego z pewnością złota era w dziejach Zakopanego, którą stara się przedstawić właśnie niniejsza praca, a także mit, który się wówczas narodził, wielokrotnie na kartach książki przywoływany.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
