Nigdy wcześniej historia Jimmy’ego Page’a, jednej z najbardziej enigmatycznych i wpływowych postaci rock’n’rolla, nie została opisana tak szczegółowo: od upojnych dni w swingującym Londynie lat sześćdziesiątych, kiedy to gitarzysta udzielał się jako rozchwytywany muzyk sesyjny, poprzez rozbuchanie i piękno bluesa oraz hard rocka kojarzone z twórczością Led Zeppelin. Nie omijają nas również swawolne imprezy i orgie, które weszły do historii rockowego nieumiarkowania. Poczynając od dzieciństwa Page’a, podróżujemy poprzez fantastyczne pejzaże Bron-Yr-Aur czy Sunset Strip; obserwujemy wyniszczające uzależnienie gitarzysty od narkotyków, jego reakcję na śmierć Johna Bonhama oraz muzyczną odnowę Page’a, który sformował grupę The Firm, działał jako solista, podjął współpracę między innymi z Davidem Coverdale’em i The Black Crowes. George Case przedstawia fakty i mity narosłe wokół Jimmy’ego Page’a oraz tworzonej przez niego sztuki, zwracając uwagę na głęboki – częstokroć też mroczny – aspekt duchowy, kształtujący artystyczny i osobisty wymiar jego życia. Niniejsze wydanie książki zawiera dodatkowo opis historycznej reaktywacji zespołu Led Zeppelin w roku 2007, intrygującego i zaskakującego występu Page’a podczas ceremonii zamknięcia Igrzysk Olimpijskich w Pekinie oraz najświeższe wieści o gitarzyście, wybraną dyskografię i bibliografię. „Jimmy Page. Dobre czasy, złe czasy” to drobiazgowa, wnikliwa biografia legendarnego gitarzysty i producenta spisana przez historyka muzyki, znawcę kultury masowej, ale przede wszystkim oddanego fana Page’a oraz Led Zeppelin. „Nieoczywista i wnikliwa… książka George’a Case’a przypomniała mi, dlaczego w ogóle pokochałem muzykę Led Zeppelin”. – Robert J. Wiersema, „The Vancouver Sun”

Czwartego lutego 1982 roku o godzinie 20.15 cała Polska kończyła właśnie oglądanie dziennika telewizyjnego (lub, co bardziej prawdopodobne, kończyła jego demonstracyjne „nieoglądanie”) i szykowała się na czarno-biały kryminał Tylko umarły odpowie Sylwestra Chęcińskiego. Wielkiego wyboru nie było – nadawano tylko jeden program TVP. W tym samym czasie na scenę sali gimnastycznej IV Liceum Ogólnokształcącego w Częstochowie wkraczał zespół składający się z trzech uczniów IV B – Zygmunta Staszczyka, Jacka Wudeckiego i Darka Zająca, oraz jednego z III C – Janka Knorowskiego. Zaczynał się właśnie pierwszy koncert zespołu znanego od tej chwili jako T.Love Alternative. A później już jako T.Love. Książka zawiera DVD z koncertem „T.Love za kratami” (zespół zagrał w Zakładzie Karnym w Opolu Lubelskim) i filmem dokumentalnym zrealizowanym podczas tej wizyty. Fragment „Wiosną 1981 roku warszawski zespół Kryzys – który za chwilę stał się legendą polskiego punk rocka – wyruszył w słynną śląską trasę koncertową. Towarzyszyły mu trzy inne grupy: Turbo, Exodus i Phantom. Stylistycznie całe to towarzystwo trochę zgrzytało, bo obok siebie występowali punkowcy, metalowcy i wyznawcy rocka progresywnego. Ale to był przecież rok 1981. Wystarczyło hasło „rock” na plakatach i od razu przychodziły tłumy. Ludzie byli głodni nowej muzyki i nikt nie myślał o ideologicznych czy artystycznych podziałach. W sumie zagrali razem w jedenastu miastach. Wśród nich była też Częstochowa. Po koncercie, gdzieś na dworcu autobusowym, do dwóch muzyków Kryzysu – dwudziestoletniego gitarzysty Roberta Brylewskiego i dwudziestoczteroletniego perkusisty Maćka Góralskiego – podbiegł jakiś nastolatek i poprosił o autograf. – Powiedzieliśmy mu, żeby spadał, że my jesteśmy zespołem punkowym i nie rozdajemy żadnych autografów – mówi Góralski. – I że jak chce rozdawać autografy, to niech sobie sam zespół założy. Siedemnastoletni wtedy Muniek Staszczyk, bo to on był tym chłopakiem, wziął sobie tę śmiałą poradę do serca. Może dlatego, że ten pomysł przyszedł mu do głowy już wcześniej”. [fragment książki]

100 lat polskiego dizajnu, 100 projektów, 100 niezwykłych historii, 100 ilustracji.Młodszy czytelnik odkryje, jak wyglądał świat rodziców i dziadków, kto wpadł na pomysł Ptasiego Mleczka i kiedy zaprojektowano jacht Omega, co przetrwało próbę czasu i towarzyszy nam do dziś, a co jest już tylko w muzeach. Dorosły czytelnik odnajdzie w tej książce wspomnienia z młodości: wystane w kolejce relaksy, zapach sklepu Pewex, prywatki z gramofonem bambino i wycieczki na rowerze Wigry.Wśród prezentowanych projektów, obok mebli, szkła czy porcelany, czyli przedmiotów powszechnie kojarzonych z dizajnem, znalazły się rzeczy mniej oczywiste: kroje liter, loga, dziecięce zabawki. Prezentowane są zarówno projekty współczesne jak i te, które zdążyły zyskać miano klasyki. Unikaty, ocierające się o jednostkowe dzieła sztuki; prototypy, które nigdy nie weszły do masowej produkcji; ale też rzeczy bardzo popularne, których przez ostatnie 100 lat na co dzień używali Polacy.W książce przeszłość łączy się z teraźniejszością, pokazując dorobek polskiego wzornictwa przez osiągnięcia współczesnej polskiej grafiki. 100 dzieł polskich projektantów zinterpretowanych jest przez 25 polskich ilustratorów doświadczonych mistrzów polskiej szkoły ilustracji, ilustratorów młodego i średniego pokolenia zdobywających dziś na całym świecie nagrody i całkiem młodych, którzy właśnie ukończyli studia.Ilustracje zawarte w publikacji są częścią wystawy Elementarz polskiego dizajnu, której towarzyszą warsztaty i spotkania promujące historię oraz teraźniejszość polskiego wzornictwa, a także współczesną polską grafikę książkową. Premierowa odsłona wystawy miała miejsce podczas Gdynia Design Days 2017, a jej kolejne prezentacje, organizowane przez Instytut Adama Mickiewicza, odbędą się w różnych miastach Europy w ramach międzynarodowego programu kulturalnego towarzyszącego setnej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości POLSKA 100.

„Idol” to seria książek interaktywnych dla dziewczynek i chłopców. Dzięki niej młody czytelnik, wykonując specjalnie przygotowane zadania, poznaje osiągnięcia i kulisy pracy wybitnych naukowców, ludzi kultury i sztuki. Frida Kahlo to druga – po Marii Skłodowskiej-Curie – publikacja z tej serii. Tym razem zagłębisz się w życie i twórczość jednej z najbardziej rozpoznawalnych malarek świata. Dowiesz się, jak wyglądają kulisy pracy malarza i co jest mu potrzebne, by tworzyć obrazy. Przed Tobą kilka wyzwań malarskich, znajdziesz tu podpowiedzi, jak namalować autoportret, a jak martwą naturę. Dzięki specjalnie przygotowanym nalepkom możesz nawet stworzyć własną kolekcję sztuki meksykańskiej czy przygotować wystawę w galerii sztuki! Odkryjesz też sekrety stylu Fridy i dowiesz się, jak nazywały się tradycyjne meksykańskie suknie. Seria „Idol” przybliża biografie wielkich ludzi w przystępnej dla dziecka formie.

Współczesna dramaturgia teatralna, filmowa, radiowa, telewizyjna. Co miesiąc nowy polski dramat. Tłumaczenia najciekawszych tekstów dramaturgicznych z zagranicy. Co jeszcze? Eseje, rozmowy redakcyjne, felietony, prezentacje sylwetek dramatopisarzy oraz informacje o życiu współczesnego teatru.

Smoki mogą być złe, ale też dobre. Złe trzeba pokonać, z dobrymi można się zaprzyjaźnić. Ale, jak sam mówi: „smoka pokonać trudno, ale starać się trzeba, zwłaszcza jeśli ma się na imię Jerzy“. Smoczej metafory Jerzy Stuhr używa do refleksji o swoim życiu. Ze smokami miał do czynienia nierzadko, a z tym najgroźniejszym – chorobą – postanowił walczyć bez pardonu.

Festiwal Sacrum Profanum zaznacza wiele tropów, których rozwinięcie przynosi ten przewodnik – zamiast w szczegółach opisywać program, obudowuje go w kontekst. Całość podzieliliśmy na trzy działy. Sacrum skupia się na twórcach muzyki bliższej akademickiemu jej pojmowaniu. Ta część zbiera sylwetki pionierek elektroniki Pauline Oliveros i Éliane Radigue przedstawione przez Izabelę Smelczyńską, Alvina Luciera w uporządkowanym ujęciu Antoniego Michnika oraz wielogłos na temat Juliusa Eastmana, którego opisuje Mary Jane Leach – badaczka jego twórczości – i o którym opowiadają Dariuszowi Brzostkowi przyjaciele kompozytora: Petr Kotik i Joseph Kubera. Profanum nawiązujące do muzyki alternatywnej. Tu przeczytamy o ekscentryzmie i muzykalności Moondoga w tekście Jana Błaszczaka, tu znajdziemy przedruk wywiadu Cole’a Gagne’a z Hardinem z 1992 roku; tutaj także Filip Szałasek obnażył słabości Lubomyra Melnyka i pokazał, jak zaprowadziły go do sukcesu, Jarek Szubrycht przyjrzał się metodyce pracy twórczej Murcofa, a Piotr Strzemieczny podjął się zdefiniowania nurtu post indie classical. Trzecia część – z tytułem zaczerpniętym z okładki – zawiera zebrane varia. Bolesław Błaszczyk przygląda się duchowi free Tomasza Stańki z lat 80., Michał Mendyk rozmawia z Evanem Ziporynem o granicach improwizacji i kompozycji w kontekście Muzyczek Góreckiego, o konceptualizmie z Brechtem w tle przeczytamy w korespondencji Marcina Barskiego z Michałem Liberą, Monika Pasiecznik zdemaskuje mit „nieśmieszności” i aseksualności muzyki współczesnej, a Karolina Dąbek przypomni i zaapeluje, że warto przypomnieć sobie, jak to jest być dzieckiem w zetknięciu z muzyką najnowszą. To pozycja pełna myśli i rozmów poświęconych muzyce aktualnej, którym warto oddać swój czas, bo może być zaczynem do refleksji na temat obecnej sytuacji społecznej, politycznej – i kulturalnej.

W książce zaprezentowano 50 klasztorów znajdujących się na terenie Polski. Szczegółowym opisom dotyczącym historii, budowy i wyposażenia tych obiektów sakralnych towarzyszy bogata galeria unikatowych zdjęć. Autor opracowania jest znany koneserem dzieł sztuki religijnej.

„ANIA” pierwsza autoryzowana przez rodzinę biografia Anny Przybylskiej. Jej autorami są Grzegorz Kubicki i Maciej Drzewicki - dziennikarze trójmiejskiej „Gazety Wyborczej”. Audiobook czytany jest przez Annę Dereszowską, koleżankę z planu serialu „Złotopolscy”, która nie ukrywa, że nagrywanie tego audiobooka było dla niej bardzo wzruszającą, ale i wymagającą emocjonalnie podróżą. ANIA - łobuziara z urodą nastolatki i głosem Jana Himilsbacha, w zasadzie nie musiała niczego grać. Pojawiła się w polskim kinie znikąd i od razu stała się fenomenem: przed kamerą bardziej naturalna od szkolonych aktorek, utożsamiała „polski sen lat 90.” – była idealną dziewczyną z sąsiedztwa, która trafiła na okładki magazynów i do telewizji w szczytowych godzinach oglądalności. Ania Przybylska została „Królową Serc” w kraju, w którym ludzie sukcesu – zwłaszcza „piękni i młodzi” – nigdy nie mają łatwo. Spieszyła się momentami tak, jakby czuła, że to wszystko może zbyt długo nie potrwać. Jakby wiedziała, że szybko musi zawierać związek, zakładać rodzinę, urodzić dzieci, by zdążyć się jeszcze tym wszystkim nacieszyć – opowiadają w książce jej bliscy.

Na polskim rynku wydawniczym nie pojawiła się jak dotąd książka poświęcona polskim filmom historycznym z okresu PRL. Syntezy rodzimej X Muzy zawierają dużo informacji na temat związków kina i historii, jednak z racji swych ogólnych założeń, nie opisują tego interesującego tematu w sposób dogłębny i wyczerpujący. Polski film historyczny ma ponad stuletnią tradycję – pierwsze tego typu produkcje pojawiły się na ziemiach polskich jeszcze w czasach zaborów przed I wojną światową. W dwudziestoleciu międzywojennym rodzime kino wielokrotnie podejmowało historyczne wątki, a Józef Lejtes, uznawany za najważniejszego twórcę międzywojnia, traktował wycieczki w głąb polskiej przeszłości jako swoistą wizytówkę artystyczną. Kinematografia PRL opierała się w znacznym stopniu na poszerzonej refleksji historyczno-historiozoficznej i podczas tak długiego (jak na dzieje X Muzy) okresu historycznofilmowego wyprodukowano w Polsce setki produkcji poświęconym refleksjom na temat bliższej i dalszej przeszłości. O dużej wadze kina historycznego Polski Ludowej może świadczyć również fakt, że na siedem Oscarowych nominacji w latach istnienia PRL, aż sześć dotyczyło filmów, dla których tłem były wydarzenia historyczne. Jednym z istotniejszych wątków książki będzie wskazanie i opisanie propagandowej funkcji kina historycznego PRL. Po 1989 roku historia nadal jest ważnym elementem rodzimej kinematografii, a od powstania w 2005 roku Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej widać, że tematyka historyczna jest jednym z głównych tematów poruszanych przez polskich twórców. Monografia Historia na ekranie Polski Ludowej ma stanowić uzupełnienie luki na polskim rynku filmoznawczym. Szerokość tematyki (w PRL wyprodukowano kilkaset filmów historycznych) wymusza na autorze przyjęcie odpowiednich warunków metodologicznych w podziale materiału filmowego

W książce autorka kreśli szeroką perspektywę możliwości komunikowania i budowania relacji międzyludzkich poprzez pozawerbalne środki ekspresji. Pokazuje, śledząc procesy rozwoju ludzkiej mowy, przemiany kulturowe i społeczne, że pierwszeństwo w procesie komunikacji mają gest, dźwięk, ruch, światło, mimika, wreszcie milczenie jako źródło mowy i przeciwwaga dla słowa. Wszystkie te procesy przedstawia ilustrując je wnikliwą analizą dramatów i spektakli Różewicza i Becketta. Jednocześnie dowiadujemy się z książki jak bardzo, mimo wielu punktów wspólnych, różnią się sylwetki obu twórców i proponowanych przez nich rozwiązań tak dla dramatu, jak i teatru.

Jest fascynujące śledzenie w tej książce, ile wysiłku wkładał autor, aby wyrwać z zapomnienia Hauptmanna Böhmera, wybitnego artystę fotografa, jednego z pierwszych niemieckich piktorialistów światowego formatu. Siedem lat zdobywał okruchy faktograficzne, na których mógł się oprzeć, odtwarzając zapomnianą biografię światowej klasy artysty, który jak się okazuje mieszkał i pracował w Opolu ponad 12 lat i w tym właśnie czasie powstały jego najlepsze fotografie.Oczywiście, że w tej biografii, którą czytelnik ma przed sobą, są jeszcze luki i może nigdy nie da się ich wypełnić, tak jak nie da się odtworzyć muzyki z pokruszonej płyty gramofonowej. Ale to, co już zrobił Bogusław Szybkowski odnośnie biografii Böhmera, jest rzeczą pionierską oraz imponującą odkrył dla Opola jednego z najważniejszych niemieckich artystów fotografii, a także przypomniał go światu.Prof. Stanisław Sławomir NiciejaKierownik Katedry Biografistyki Uniwersytetu Opolskiego(ze wstępu do książki) 

Jurek Owsiak pierwszy raz o swoim życiu, podróżach i przygodach!Zawsze był w trasie. Kiedyś przejechał autostopem ludową ojczyznę od Tatr po Bałtyk. Potem wyruszył przed siebie, taszcząc kamerę a wszystko po to, by pokazywać ciekawskim telewidzom dalekie kraje. Dotarł nie tylko do Wietnamu, afrykańskiej dżungli czy Himalajów objechał cały świat!W charakterystycznym dla siebie stylu, ze swadą i z (nie zawsze) lekkim dowcipem Jurek Owsiak zdradza, dlaczego postanowił przenieść do Polski festiwal Woodstock, przyznaje się do przemytu wódki przez libijską granicę (w butelkach po polskiej mineralnej!), a poszukiwaczom egzotycznych smaków ze spokojem wyjaśnia, co może stać się z człowiekiem po spożyciu białego jedzenia w Indiach (nie zgadniecie!).Książka, z którą skręcając się ze śmiechu ruszycie w podróż z Jurkiem Owsiakiem.Jurek Owsiak podróżnik, dziennikarz. Założyciel Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, pomysłodawca i organizator Przystanku Woodstock.

Jedna z najważniejszych książek poświęconych estetyce japońskiej, opublikowana po raz pierwszy w 1930 roku. Brawurowa próba uchwycenia i opisu specyficznej, istniejącej tylko w Japonii kategorii estetycznej, której nie sposób oddać za pomocą pojedynczych znanych w Europie pojęć. Pisząc o iki, autor analizuje bardzo wiele aspektów życia – od uczuciowości i mentalności po sztukę, estetykę wnętrz, architekturę i stroje. Esej na temat iki można również czytać jako traktat o przekładalności języków i kultur – a lektura precyzyjnego, wyczulonego na każdy niuans tłumaczenia Henryka Lipszyca czyni z tej lektury wielką przyjemność. Shuzo Kuki (1888-1941) japoński filozof. W latach 1921-1929 przebywał w Niemczech i Francji, gdzie poznał Henri Bergsona i uczęszczał na wykłady Edmunda Husserla i Martina Heideggera. Autor kilku książek poświęconych filozofii i estetyce, z których najgłośniejszą jest właśnie „Struktura iki”. Opcje

Pierwsza książka poświęcona w całości jednemu z najważniejszych projektantów graficznych w Polsce. Mieczysław Berman, który w latach 20. i 30. był związany z ruchem komunistycznym i współpracował z opozycyjnymi lewicowymi wydawnictwami, po wojnie stał się jednym z głównych propagandystów pracujących na rzecz komunistycznej władzy. Jego życiowe i polityczne wybory budziły kontrowersje i przez wiele lat utrudniały rzetelną ocenę jego twórczości. Piotr Rypson prezentuje twórczość grafika, pokazując jego ewolucję oraz wpływ, jaki wywarł na polską kulturę wizualną.Książka zawiera setki kolorowych reprodukcji okładek, plakatów i innych projektów Bermana, a także cenne dokumenty, m.in. samokrytykę, jaką złożył on w 1951 roku na posiedzeniu komitetu partii. Piotr Rypson stara się przedstawić możliwie złożony obraz życia i twórczości Bermana, stroni jednak od wydawania jednoznacznych sądów. Te zostawia czytelnikowi.

W dzisiejszych czasach nie wyobrażamy sobie życia bez różnego rodzaju list rankingowych. Plebiscyty na najpopularniejszą piosenkę, najlepszy film czy też najlepiej ubraną aktorkę stały się chlebem powszednim mediów. Jak tak dalej pójdzie, niedługo będziemy wybierali przestępcę roku lub psychopatę miesiąca, albo polityka o najbardziej zakazanej gębie, co zresztą na jedno wychodzi. Idąc z duchem czasu, postanowiłem ustalić, które rysunki są najchętniej oglądane i kupowane w mojej Autorskiej Galerii w Krakowie. Nie ukrywam, że przy okazji chciałbym również zaspokoić własną ciekawość, że nie wspomnę o próżności. Na podstawie przeprowadzonych sondaży udało mi się, przy pomocy moich współpracowników, ustalić listę STU rysunków cieszących się największym powodzeniem. Wzięliśmy również pod uwagę oglądalność poszczególnych prac znajdujących się na mojej stronie internetowej. Efekty tych badań, które w kilku miejscach trochę mnie zdziwiły, pozwalamy sobie przedstawić Państwu w niniejszej publikacji. Mógłby ktoś zapytać, czy lista rankingowa rysunków ma sens? A ja zapytam: czy wszystko musi mieć jakiś sens? Andrzej Mleczko

"Budka Suflera – Memu miastu na do widzenia. Muzyka – miasto – ludzie" to pierwsza w historii biografia zespołu. Merytoryczna, dynamiczna, przepełniona anegdotami i tętniąca autentyzmem opowieść o zespole, który zawładnął sercami Polaków. Inspiracją dla książki był pożegnalny koncert Budki Suflera w Lublinie 18 września 2014 r. Setlista koncertu stworzyła historię Budki w pigułce. Stała się ona również osią książki i pretekstem do szerszej opowieści o zespole i prywatnym, pełnym przygód życiu jego członków. Muzyka – to rozdziały, w których jest miejsce nie tylko na analizę konkretnych utworów, ale też na opowieści o wszystkim, co je otaczało: genezie, tekstach, historii płyt, z których pochodzą, ówczesnych trasach koncertowych itd. Jest to próba ukazania fenomenu zespołu, który istniał na scenie przez 45 lat. Miasto – to fragmenty, które pokazują, że zespół, który osiągnął wielki ogólnopolski sukces, nigdy nie oderwał się od swojej małej ojczyzny, że współtworzył klimat kulturalny Lublina w ostatnim półwieczu. Ludzie – sfera, w której znajdują się historie dwudziestu najwybitniejszych osób w dziejach zespołu. Intymne portrety żywych ludzi, ukazujące karierę artystyczną bohaterów również z okresów przed-, obok- i po-budkowych, a także ich pasje i życie pozamuzyczne. Jarosław Sawic – ur. 1976 w Lublinie. Publicysta muzyczny, autor wierszy oraz blisko 100 obszernych tekstów dotyczących rocka, bluesa i jazzu. Analizuje związki muzyki z literaturą (szkice o muzyce w prozie G. G. Marqueza i M. Bułhakowa), opisuje historię muzyki popularnej z odległych kręgów kulturowych (np. Japonii, Izraela i Chile doby Pinocheta), prezentuje zjawiska z pogranicza rocka i muzyki poważnej (artykuły na temat twórczości Johna Zorna i motywów szopenowskich w rocku). Stały współpracownik „Akcentu” i „Lizarda”. Autor esejów zamieszczonych na płytach J. K. Pawluśkiewicza i K. Sadowskiego oraz książki poświęconej życiu i twórczości Bogdana Loebla - "Słucham głosu serca". Publikował również na łamach „Fragile”, "Jazz Forum", „Krytyki Politycznej”, „Midrasza”, „Twojego Bluesa”, "Hybrydy" i "Gazety Wyborczej".

Basso, Romina - Triste Estaba El Rey David Basso, Romina - Que Se Lleva Las Almas Basso, Romina - Ney Taksim Basso, Romina - Tortolilla, Si No Es Por Amor Basso, Romina - Kemence Taksim Basso, Romina - Canta, Jilguerillo Basso, Romina - Que Dulcemente Suena Basso, Romina - Tanbur Taksim Basso, Romina - Ojos, Pues Me Desdenais Basso, Romina - Ud Taksim Basso, Romina - Solo Es Querer Giacobazzi, Vittoria - Lloren Mis Ojos (Bearb. Von Basso, Romina - Tanbur Taksim Basso, Romina - El Rey De Muncho Madruga Basso, Romina - Kanun Taksim Basso, Romina - Romance Del Conde Nino Basso, Romina - Tanbur Taksim Basso, Romina - Nani Nani Basso, Romina - Nana De Sevilla Basso, Romina - Las Morillas De Jaen Basso, Romina - Kanun Taksim Basso, Romina - Adela Basso, Romina - Cancion Y Danza Nr. 10 Basso, Romina - Asturiana Basso, Romina - Nana Basso, Romina - Polo

Casal, Alejandro - Recercata, Fuga Und Sonate Nr. Recercata: Ad Libitum Fuga: Allegro Sonate: Allegro Casal, Alejandro - Recercata, Fuga Und Sonate Nr. Recercata: Ad Libitum Fuga: Andante Sonata: Allegro Casal, Alejandro - Recercata, Fuga Und Sonate Nr. Recercata: Ad Libitum Fuga: Allegro Sonata: Andante Płyta 2. Casal, Alejandro - Recercata, Fuga Und Sonate Nr. Recercata: Ad Libitum Fuga: Allegro Sonata: Allegro Casal, Alejandro - Recercata, Fuga Und Sonate Nr. Recercata: Ad Libitum Fuga: Andante Sonata: Allegro Casal, Alejandro - Recercata, Fuga Und Sonate Nr. Recercata: Ad Libitum Fuga: Andante Sonata: Andante

Federico Guglielmo and his ensemble L’Arte dell’Arco have already made a number of acclaimed recordings of Vivaldi’s music for Brilliant Classics. This boxset brings together CDs previously published along with never-before-heard recordings, spanning Vivaldi’s Concertos and Sonatas Opp. 1–12 plus a bonus CD of Cello Sonatas. The comprehensive collection showcases the perennial music of ‘Il prete rosso’, with Italian musicians playing on authentic instruments, giving the closest version possible to the sounds that would have resonated in Venice 300 years ago. Guglielmo shines at the helm of his closely- knit ensemble; from the Trio Sonatas Op.1, which showed Vivaldi’s prowess at writing within an already well-established genre, through to his Violin Sonatas Op.2, with their elaborate asides for the ensemble as well as the solo instrument. ‘L’estro armonico’ (‘Harmonic inspiration’), a collection of 12 concertos, brought VivaldiEuropean-wide fame for the first time, which he soon built on through his next publication ‘Il cimento dell’armonia e dell’inventione’ (‘The contest between harmony and invention’). Arguably the composer’s most famous collection, ‘Il cimento’ includes the delightful Four Seasons, as well as more concertos with evocative titles, such as ‘La caccia’ (‘The hunt’) and ‘La tempesta di mare’ (‘The sea storm’). The ensemble varies depending on the piece, with some concertos styled with a small group of soloists accompanied by a ripieno, and others allowing one soloist to take a prominent role. This release is proud to feature some of Guglielmo’s long-time collaborators, including Mario Folena on the flute, Pier Luigi Fabretti on the oboe and Francesco Galligioni on the cello, all experienced performers with a sound that blends perfectly with L’Arte dell’Arco. The ensemble itself also differs from piece to piece, with Guglielmo carefully selecting the number of performers and instrumentation for each individual work, thereby creating the most authentic performance possible. Guglielmo and his players bring a fresh interpretation to these beloved concertos as well as providing the listener with an opportunity to delve into Vivaldi’s lesser-known earlier works. With just one player per part, L’Arte dell’Arco strip back the layers, bringing a revitalising transparency to Vivaldi’s complex writing. The release includes world premieres of performances based on new critical editions of Vivaldi’s music authorised by the Istituto Italiano Antonio Vivaldi, based at the Fondazione Giorgio Cini in Venice. For the first time Vivaldi’s complete Op. 1-12 in one set! Already during his lifetime Vivaldi was a popular and successful composer, and, possessing a keen commercial talent, he published his own works. The works published during his lifetime are contained in his Opus 1-12, featuring such popular cycles as the Four Seasons, L’Estro Armonico, La Stravaganza, the flute concertos, and several sets of trio sonatas. These are by far to most popular works by the Venetian priest, and today they sound as fresh and sensational as when they were composed. Newly recorded and based on the new Critical Edition by Alessandro Borin, Istituto Italiano Antonio Vivaldi, Fondazione Giorgio Cini, Venice. Performed by the Italian Early Music group L’Arte dell’Arco, led by violinist (and soloist) Federico Guglielmo. French magazine Diapason wrote about them: ”they understand the secret language of Vivaldi…rich and generous instrumental textures envelop the expressive lines of the solo violin…”. All the previous separate issues have met with great critical acclaim, resulting in many 5 star reviews in the international press. Included as a bonus CD, the new recording of the Cello Sonatas. Although without opus number they were certainly published during Vivaldi’s lifetime. Contains a biography of the performers. Recorded in Italy in 2010 - 2014. Contains excellent liner notes by Vivaldi specialists.