W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
W publikacji Czytelnik znajdzie rozważania na temat metatekstów i paratekstów dramaturgicznych, do których należą didaskalia, ilustracje, incipity, odsyłacze, posłowia, przedmowy, przypisy, tytuły, a także różnego rodzaju komentarze, recenzje, omówienia oraz streszczenia. Peryferie tekstu zmieniały się na przestrzeni wieków od epoki starożytnej do czasów współczesnych, co przekłada się na różnorodność ich form i treści. Cechy charakterystyczne i zadania metatekstów i paratekstów zależały od rodzaju tekstu głównego, epoki literackiej oraz dominujących w danej kulturze tendencji naukowych i teatralno-dramatycznych.
Praca w polskim obszarze badawczym jest poważnym osiągnięciem naukowym, ustalającym dla przyszłych badaczy nowe kierunki poszukiwań w aspekcie konkretnych dzieł dramatycznych i spektakli teatralnych. Nie widzę dla niej prac konkurencyjnych. Dotąd zajmowano się metatekstami i didaskaliami w sposób „niesystemowy”, dość wycinkowy i w wąskim obszarze. Tymczasem prezentowana publikacja dokonuje usystematyzowania procesu badawczego oraz przedstawia wyniki badań szczegółowych na tle przemian historycznych, a także przemian gatunkowych w dramaturgii i teatrze od antyku do współczesności. Dlatego znajdzie ona szeroki krąg odbiorców: powinna zainteresować praktyków teatru, badaczy historii teatru i dramatu polskiego oraz obcego, teatrologów badających recepcję obcej dramaturgii w Polsce, jak również autorów dramatycznych.
z recenzji pro Wojciecha Kaczmarka
„Tytuł książki poprzez swą dwuczłonowość sygnalizuje, że jej zawartość ma postać dychotomiczną: koncentruje się na dwóch obszarach badań, tj. prasoznawstwie, jako historycznie ukształtowanej i zasłużonej dyscyplinie, oraz nowych, interdyscyplinarnych studiach nad dziennikarstwem i mediami muzycznym (rock, jazz); wyznaczono jej dwa nadrzędne cele, czyli wprowadzenie do syntezy prasy o takiej proweniencji i analizę strukturalną konkretnego pisma; wykorzystano dualny sposób prezentacji materiału, wynikający z przyjętej metodologii: ilościowo-jakościowy (z obszaru nauk społecznych) oraz deskryptywny (typowy dla humanistyki)”. Wstęp
JAZZBAND MŁYNARSKI-MASECKI to zespół grający przedwojenny polski jazz. Wbrew obiegowej opinii, jazz nie trafił do Polski na falach słuchanego po kryjomu Radia Wolna Europa. Pierwsze polskie jazzowe utwory powstawały już pod koniec lat XX-stych ubiegłego wieku. Wybitni kompozytorzy, tacy jak Henryk Wars, Jerzy Petersburski czy bracia Artur i Henryk Gold, zasłuchani w płytach zza oceanu czy z Berlina, tworzyli hity na potrzeby filmu, kabaretów, teatrów i rewii, a także na zamówienie coraz liczniejszych wytwórni płytowych, takich jak Columbia czy Syrena Record. W ten sposób do 1939 roku powstały tysiące kompozycji i nagrań z udziałem wybitnych instrumentalistów oraz śpiewaków i aktorów. II wojna światowa przekreśliła życiorysy, przerwała ciągłość i zakończyła okres "prosperity" młodego polskiego show biznesu, ale nie bezpowrotnie!
Wybitny pianista Marcin Masecki razem z Janem Emilem Młynarskim powołali do życia zespół odwołujący się do starej tradycji polskich orkiestr jazzowych międzywojnia. W repertuarze Jazz Bandu znalazły się utwory swingowe, w większości nieznane. Nie zabraknie też kilku wyjątkowych tang, z których autorstwa polscy kompozytorzy znani byli na całym świecie. Całe przedsięwzięcie skupione jest wokół ducha postaci Adama Astona - najwybitniejszego przedwojennego polskiego śpiewaka rozrywkowego oraz Henryka Warsa - najważniejszego polskiego przedwojennego pianisty, aranżera i kompozytora. Marcin z Jankiem niejako rekompensują stracone szanse całego pokolenia polskich artystów rozrywkowych, którzy w rozkwicie prosperity musieli uciekać, walczyć, ginąć, emigrować osierocając polską muzykę rozrywkową w niepowetowany sposób. Aranżacje Marcina i głos Janka nadają całości zupełnie nowy oddech, czyniąc tę muzykę aktualną i użytkową, do tańca i wzruszeń.
Marcin Masecki - pianino, aranżer, dyrektor muzyczny
Jan Emil Młynarski - śpiew, bandżola
Jerzy Rogiewicz - perkusja
Piotr Wróbel - tuba
Tomasz Duda - saksofon
Jarosław Bothur - saksofon
Michał Fetler - saksofon
Wiesław Wysocki - saksofon
Lista utworów:
1. Mr. Brown
2. Czy Ty Wiesz Mała Miss
3. Czarna Kawa
4. Abduł Bej
5. Kącik Marzeń
6. New York Baby
7. Nikodem
8. Jadzia
9. Noc w Wielkim Mieście
Książka z płytą CD będzie w sprzedaży od 17 listopada 2017
"Moje najpiękniejsze piosenki" to najnowsze wydawnictwo prezentujące niezwykłą twórczość Piotra Rubika. Na albumie znajdziemy aż 27 dobrze znanych i lubianych utworów. Wśród kompozycji pojawia się również utwór premierowy - "Dokąd".
tracklista:
1. Marcin Januszkiewicz, Olivia Wieczorek - Dokąd
2. Anna Józefina Lubieniecka, Marta Moszczyńska, Zofia Nowakowska - Psalm z Krakowem
3. Michał Bajor - Taka miłość w sam raz
4. Michał Gasz, Zofia Nowakowska – Niech mówią, że to nie jest miłość
5. Zofia Nowakowska, Grzegorz Wilk – Do kolan rzuci nam się Wisła
6. Mirosław Czyżykiewicz – Anioł bezdomny
7. Michał Gasz – Oblubieniec
8. Grzegorz Wilk – Generalny gubernator
9. Michał Gasz, Anna Józefina Lubieniecka, Zofia Nowakowska, Grzegorz Wilk – Psalm kochania
10. Michał Gasz, Michał Bogdanowicz, Grzegorz Wilk – Psalm braci aniołów
11. Michał Gasz, Zofia Nowakowska – Nad bukiet maków
12. Zofia Nowakowska, Grzegorz Wilk – Miłość to wierność wyborowi
13. Marta Moszczyńska, Grzegorz Wilk – Przylądek dobrej nadziei
14. Michał Gasz, Michał Bogdanowicz, Anna Józefina Lubieniecka, Marta Moszczyńska, Zofia Nowakowska, Grzegorz Wik – Litania do Każdziutkiego na ziemi
15. Grzegorz Wilk – Psalm z aniołem stróżem
16. Michał Gasz, Michał Bogdanowicz, Anna Józefina Lubieniecka, Marta Moszczyńska, Zofia Nowakowska, Grzegorz Wilk – Co ma przeminąć to przeminie
17. Michał Bajor – Ja jestem bogaty
18. Zofia Nowakowska – Psalm mojej nadziei
Zbigniew Wodecki, Maryla Rodowicz, Krzysztof Krawczyk, Eleni czy Kombi to tylko niektórzy znakomici polscy artyści, których twórczość prezentuje wydawnictwo „Koncert Życzeń: Zatańcz ze mną”. Na trzech płytach CD zebrano najpiękniejsze polskie piosenki, które wprowadzają w taneczny nastrój.
tracklista:
CD 1
1. Agnieszka Babicz – Tańczące Eurydyki
2. Jan Wojdak, Wawele – Zaczarowany fortepian
3. Małgorzata Ostrowska – Meluzyna
4. Trubadurzy – Przyjedź mamo na przysięgę
5. Atrakcyjny Kazimierz, zespół Wiśnie – Winogrono
6. Budka Suflera – Za ostatni grosz
7. Maryla Rodowicz – Byłam sama, jestem sama
8. Model MT – Virginia
9. 2 Plus 1 – Wielki mały człowiek (Ojciec kraju)
10. Felicjan Andrzejczak – Zacznijmy inaczej
11. Lombard – Przeżyj to sam
12. Shazza – Bajo bongo
13. Skaldowie – Wierniejsza od marzenia
14. Andrzej Rybiński – Znajdę Cię
15. Irena Jarocka – Mam temat na życie
16. Izabela Trojanowska – Wszystko czego dziś chcę
17. Zbigniew Wodecki – Oczarowanie
18. Jacek Skubikowski – Do buzi
CD 2
1. Krzysztof Krawczyk – Pokochaj moje marzenia
2. Bogusław Mec – Lubię jak śpiewa Nat King Cole
3. Homo Homini – W rabarbarowym gaju
4. Waldemar Kocoń – Moje chryzantemy
5. Aleksander Nowacki – Szukam drogi do szczęśliwych wysp
6. Wanda i Banda – Hi-Fi
7. Big Dance – Ciał maleńka
8. Jajco i Giganci – Czerwony autobus
9. Anna Jurksztowicz – Stan pogody
10. Ryszard Rynkowski – Czemu nie tańczę na ulicach
11. Formacja Nieżywych Schabuff – Palę faję
12. Andrzej i Eliza – Mój najdziwniejszy dzień
13. Top One – Granica
14. Eleni – Zanim czas zmieni nas
15. Bayer Full – Moja małą blondyneczka
16. Majka Jeżowska – Z Donalddem w kieszeni
17. Krzysztof Tyniec – Agatko pocałuj
18. Kombi – Nasze randez-vous
CD 3
1. VOX – Masz w oczach dwa nieba
2. Jerzy Połomski – Nie zapomnisz nigdy
3. Babsztyl – Trochę wolniej
4. Fanatic – Powiadali przyjaciele (Czarownica)
5. Happy End – Nadaj do mnie S.O.S.
6. Obstawa Prezydenta – Jak odnaleźć siebie
7. Andrzej Zaucha – O cudzie w tancbudzie
8. Andrzej Dąbrowski – Bywaj nam Mary Ann
9. Don Vasyl – Co wy wiecie o Cyganach?
10. Mister Dex – Kopciuszek
11. Rudi Schubert – Córka Rybaka
12. Lady Pank – Tańcz głupia, tańcz
13. Papa Dance – Naj Story
14. Tercet WEgzotyczny – Do Vera Cruz
15. Krzysztof Cwynar – Zawstydzona
16. Edward Hulewicz – Serdeczne życzenia
17. Iwona Niedzielska – Chcę wyjechać na wieś
18. Anna Jantar – Nic nie może wiecznie trwać
„Fasolkowe Kolędy” to pełne magii i radości wydawnictwo, które doskonale wprowadza w świąteczny nastrój. Fasolki, których piosenki śpiewane są przez pokolenia, tym razem wykonują najpiękniejsze polskie kolędy. Na albumie usłyszmy m.in. „Cichą noc”, „Dzisiaj w Betlejem”, „Pójdźmy wszyscy do stajenki” czy „Lulajże Jezuniu”. Ich nowe aranżacje zaskakują, ale i wzruszają.
tracklista:
1. Dzisiaj w Betlejem
2. Przybieżeli do Betlejem
3. Wśród nocnej ciszy
4. Mędrcy świata, monarchowie
5. Gdy śliczna Panna
6. Pójdźmy wszyscy do stajenki
7. Lulajże Jezuniu
8. Cicha noc
9. Bóg się rodzi
10. Jezus malusieńki
11. Ach ubogi żłobie
12. Gdy się Chrystus rodzi
13. Mizerna cicha
"Koncert 15-lecia" to zapis koncertu, który odbył się 28 lipca 1991 roku w Operze Leśnej w Sopocie. Podczas niezwykłego wydarzenia zespół zagrał większość swoich największych hitów. Z nagranego materiału powstał podwójny album, który stał się bardzo cenionym materiałem nie tylko dla fanów. Reedycja wydawnictwa z 1993 ukaże się nakładem Wytwórni Muzycznej MTJ. Dwupłytowe wydawnictwo doskonale oddaje atmosferę, panującą podczas sopockiego koncertu.
tracklista:
CD 1
1. Wspomnienia z pleneru
2. Leniwe Sny
3. Taniec w słońcu
4. Królowie Życia
5. Nowe Narodziny
6. Tomek solo
7. Wejdź siostro wejdź
8. Wstawaj, wstawaj - jesteś wolny
9. Jurek solo
10. Hej Rock and Roll
11. Przytul mnie
12. Hotel twoich snów
CD 2
1. Linia życia
2. You are wrong
3. Nie ma zysku
4. Kochać cię za późno
5. Czekam wciąż
6. Za ciosem cios
7. Nietykalni - skamieniałe zło
8. Pamiętaj mnie
9. Nasze rendez - vous
10. Black and white
11. Słodkiego miłego życia
12. Sto lat – publiczność
Książek poświęconych psychologii aktorów jest niewiele, i to nawet w skali literatury światowej. Z tego względu z dużym uznaniem oceniam tę propozycję edytorską, pomyślaną jako praca zbiorowa z tego interesującego zakresu. Kompozycja całości książki, zawierającej trzy części, jest dobrze zaprojektowana. (…) Bardzo ciekawa kolekcja oryginalnych wypowiedzi aktorów stanowi doskonałe wsparcie i ilustrację badań psychologicznych. Rekomenduję tę książkę do druku i bardzo pozytywnie oceniam jej zawartość.
prof. dr hab. Czesław S. Nosal, Uniwersytet SWPS – z recenzji
Aktorzy: To nie są błazny (…), lecz ludzie, których na to powołano, by biorąc na się maskę i udanie, mówili prawdy wiecznej przykazanie. Na co stać kogo, tajemnic tych sięga; wieczna w tym siła, groza i potęga. Przedstawione przez Wyspiańskiego standardy sztuki aktorskiej dowodzą, że jest to sztuka zarówno ważna, jak i potrzebna – w perspektywie jednostkowej i społecznej. Z uznaniem należy się odnieść do podjętego przez autorki projektu, analiz, badań i opisu. (…) Książka jest adresowana do profesjonalistów: psychologów, teatrologów, kulturoznawców, a także do szerszego grona czytelników, szczególnie tych, którzy cenią żywe słowo i kulturę narodową.
dr hab. Stanisława Tucholska, prof. Akademii Ignatianum w Krakowie – z recenzji
Barbara Mróz, prof. nadzw. dr hab. w dziedzinie psychologii, jest zatrudniona w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Opolskiego. Przez 21 lat pracowała w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Mieszka we Wrocławiu. Jest autorką pięciu książek, w tym publikacji 20 lat później – osobowość i hierarchia wartości wybitnych aktorów polskich. Badania podłużne, która zdobyła w 2016 r. Nagrodę Teofrasta w kategorii najpopularniejsza naukowa książka psychologiczna.
Jolanta Kociuba, dr hab. w dziedzinie nauk społecznych, zatrudniona w Instytucie Filozofii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Jest autorką książek: Tożsamość aktora (1996), Analityczne ujęcie danych jakościowych. Badanie poczucia tożsamości aktorów (2013), Idea Ja i koncepcja tożsamości. Zmiana znaczenia w nauce i kulturze (2014). Zajmuje się badaniami nad problemem poznania społecznego, nad współczesną tożsamością kulturową i indywidualną oraz jej przemianami w warunkach zmiany społecznej.
Barbara Osterloff, prof. Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, dr nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa, historyk teatru i krytyk teatralny. Wieloletnia redaktorka miesięcznika Teatr. Opracowała i wydała monografię naukową Aleksander Zelwerowicz (2011), uhonorowaną Nagrodą Warszawskiej Premiery Literackiej (2013). W latach 2008–2012 i 2012–2016 pełniła funkcję prorektora ds. dydaktyki. Wykłada również historię dramatu na Wydziale Scenografii Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
Książka ma definicyjnie trafny tytuł. I nie dlatego, że jest przedstawieniem dwóch polsko-niemieckich debat: „Narracje postkatastroficzne w literaturze polskiej” (Hamburg 2015) oraz „Muzea, pomniki, miejsca pamięci” (Warszawa 2016), a z nich jedna była o pomnikach, a druga o zapominaniu. Raczej dlatego, że ten tytuł opowiada o rezultacie spotkań badaczy z uniwersytetów w Hamburgu, Warszawie, Poznaniu i z PAN, podczas których uformowała się w dyskusji ważna i trudna materia, dotykająca „historyzacji” tego, co pamiętane. A ściślej pamiętania Zagłady w dwóch, mocno splecionych rodzajach przedstawień. To znaczy w organizowanych wokół dyskursu postkatastroficznego realizacjach memorialnych; w pomnikach, muzeach, osobach-świadkach (ich „pomnikowa” rola), również w literaturze, w plastyce, w filmie – także w swoistych derealizacjach pamięci, tzn. w memorialnych przedstawieniach, które coś ukazując, coś innego (albo to samo) zacierają, wypierają, redefiniują, reorganizują i – w istocie – dokonują zabiegu anestezji/amnezji. Uśpienia prymarnej pamięci, jej u-nieistotnienia. A definicyjnie trafny tytuł, wiążący miejsca pamięci i niepamięci (to coś innego, niż nie-miejsca Marca Augé), wskazuje na rozmaite praktyki historyczne tego pamiętania/uniepamiętniania i na całą sferę osnuwanych wokół zaburzania pamięci takich praktyk-obrządków, motywowanych różnie, psychospołecznie (wyparcie, poczucie winy) i historycznie (tzw. konkurencja pamięci), i religijnie („rywalizacja” martyrologii), ale zawsze ważnych i zawsze też dalekich od politycznej niewinności. (z recenzji Andrzeja Zieniewicza)
Kamil Pawelski znany jako Ekskluzywny Menel zrealizował marzenie o wydaniu autorskiej płyty. Po blisko dwóch latach pracy album wreszcie trafia na rynek.
Pawelski jest współkompozytorem i autorem większości tekstów na płycie. Za produkcję odpowiada Paweł Bzim Zarecki, który współpracował z takimi artystami, jak Anna Maria Jopek czy Pat Metheny. Gościnnie na płycie pojawiają się m.in. Marika Marta Kosakowska, Buslav, Fair Play Quartet, Jan Stokłosa, Mate.O, Maciej Mąka, Przemek Kostrzewa i Kamila Pałasz.
Pawelski nie definiuje jednoznacznie stylu, w jakim zachowany jest album, i zaznacza, że kluczowymi elementami są organiczne brzmienia z domieszką elektroniki.
Lista utworów:
1. Spotkajmy się
2. Free fall
3. Plastikowy spokój
4. Granice
5. Dama
6. Waiting room
7. Wisła
8. Umocnij
9. Horyzont
Korespondencja Zdzisława Beksińskiego z Piotrem Dmochowskim, publikowana po raz pierwszy w wersji książkowej, jest nieocenzurowanym zapisem relacji jaka łączyła artystę z propagatorem jego sztuki. Szczerość i otwartość z jaką pisane są listy sprawia, że czytając je, mamy możliwość poznania autentycznych odczuć, przeżyć i poglądów ich autorów. Dodatkową atrakcją dla fanów twórczości wybitnego malarza może być fakt, że książka jest bogato ilustrowana kolorowymi reprodukcjami obrazów, również tych, których bezpośrednio dotyczy korespondencja.
Po raz pierwszy po polsku zbiór głośnych esejów amerykańskiej intelektualistki. Opublikowany w 1966 roku, szybko stał się pozycją klasyczną i wywarł wielki wpływ na myślenie o współczesnej sztuce i kulturze. Sontag w oryginalny, a niekiedy i prowokacyjny jak na tamte czasy sposób pisze m.in. o twórczości Sartre’a, Ionesco i Lévi-Strausse’a, analizuje filmy Godarda i Bressona, podejmuje temat wyobrażenia katastrofy w filmach science fiction czy też zagadnienia współczesnej myśli religijnej. W tomie znalazły się także najbardziej znane teksty Sontag – esej tytułowy oraz Zapiski o kampie, dowodzące jej niezwykłej wrażliwości na nowe zjawiska w kulturze. Jak zaznacza we wstępie sama autorka, wartością tych tekstów jest nie tyle krytyka poszczególnych dzieł, co istotność poruszanych problemów. Sontag pisze przenikliwie i z żarem, dając dowód na to, że – cytując zakończenie tytułowego eseju – „nie potrzebujemy hermeneutyki, ale erotyki sztuki
MIEJSCE skupia się na sztuce i architekturze polskiej i środkowoeuropejskiej od 1945 r. do współczesności, zbierając teksty, które promują badania źródłowe i studia przypadków, a także proponują nowe ramy metodologiczne i kontekstowe dla analizy wybranych fragmentów praktyk artystycznych.
Miejsce jest periodykiem skierowanym do środowiska akademickiego, historyków sztuki i kultury, teoretyków architektury i urbanistyki, artystów i architektów.
Miejsce nr 3 to aż 15 materiałów: 12 tekstów naukowych, arcyciekawe "Inedita" oraz dwa eseje wizualne.
AUTORZY: Waldemar Baraniewski, Ewa Toniak, Maria Jastrzębska, Julia Kozakiewicz, Piotr Rypson, Magdalena Wróblewska, Luiza Nader, Karolina Majewska-Güde, Elżbieta Błotnicka-Mazur, Konrad Schiller, Filip Pręgowski, Wiktoria Kozioł , Krzysztof Pijarski oraz Wilhelm Sasnal.
REDAKCJA: Jakub Banasiak (red. nacz.), dr hab. Waldemar Baraniewski, dr Filip Burno, dr Jakub Dąbrowski, dr hab. Andrzej Leśniak, dr hab. Wojciech Włodarczyk, Piotr Słodkowski (sekretarz redakcji).
RADA NAUKOWA: prof. Ewa Lajer-Burcharth (Harvard University), prof. Marta Leśniakowska (Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk), prof. Michał Paweł Markowski (University of Illinois at Chicago), prof. Sergiusz Michalski (Universität Tübingen), prof. Maria Poprzęcka (Artes Liberales UW).
Tuż przed 1 września 1939 roku w kościele Mariackim w Krakowie trwa gorączkowe pakowanie. Karol Estreicher, błyskotliwy historyk sztuki, wraz z grupą naukowców przygotowuje do wywiezienia i ukrycia bezcenny ołtarz Wita Stwosza. Z Wawelu w stronę Rumunii wyrusza konwój z arrasami Zygmunta Augusta. Muzeum Czartoryskich ukrywa Damę z gronostajem i inne dzieła mistrzów. Do wielkiej ewakuacji dzieł sztuki przygotowuje się nie tylko Kraków, lecz niemal cała Europa. Wkrótce do podbitych krajów wkroczy armia wykształconych złodziei – historyków sztuki, architektów i muzealników – na usługach Hitlera. Będą plądrować muzea, kościoły i zbiory prywatne. W największej w historii grabieży zabytków wezmą udział prominentni funkcjonariusze Rzeszy: Hermann Göring i Hans Frank.
Karol Estreicher, pełen wyrzutów sumienia, że tylko ułatwił wrogowi wywózkę zabytku, nie spocznie, dopóki nie odnajdzie ołtarza i nie sprowadzi go z powrotem do Polski. Nie przypuszcza nawet, że zajmie mu to sześć lat, a na swojej drodze spotka niezliczone przeszkody. Przyczyni się jednak do powstania elitarnej międzynarodowej grupy obrońców skarbów – Monuments Men. Po wojnie, razem z ołtarzem Wita Stwosza, obrazami Canaletta, mieczem koronacyjnym królów polskich, Biblią Gutenberga i setkami innych zabytków, Estreicher przywiezie do Krakowa także Damę z gronostajem. Rodzina Czartoryskich nie będzie mu za to wdzięczna, a londyńska emigracja uzna go za zdrajcę.
Lektura wspomnień profesora Antoniego Cofalika jest bez wątpienia wzbogacająca, inspirująca, ciekawa. Książka „Ukochałem skrzypce” wskrzesza przeszłość wszechstronnego artysty, staje się frapującą opowieścią autobiograficzną, tworzy kronikę życia muzycznego kilku dekad, przekształca się w raptularz koncertującego wirtuoza, kameralisty, pedagoga skrzypiec, zawiera serie notatek o podróżach, gromadzi anegdoty, przypomina o zgrzebnym życiu w PRL-u. Dalej: uwagę czytelnika przykuwają rysowane kilkoma kreskami portrety psychologiczne muzyków, ludzi kultury, ale też możnych tego świata – wielkich i małych, zasobne w detale szkice o instytucjach muzycznych, przejrzyste i niezwykle wnikliwe wykłady o rozumieniu muzyki, formach muzycznych i dziełach wielkich kompozytorów, refleksje pedagoga o istocie i metodach kształcenia – mistrza praktykujących muzyków należących do kilku generacji. Narracja o sobie samym spaja poszczególne fragmenty, nadając postrzeganiu ludzi i świata rys indywidualny.
Wojciech Ligęza
Do książki dołączona płyta audio CD - Trio Krakowskie.
O Wojciechu Młynarskim opowiadają Artur Andrus, Jerzy Bralczyk, Krzysztof Daukszewicz, Michał Ogórek, Irena Santor i inni
Wojciech Młynarski dla kilku pokoleń polskiej inteligencji był kimś wyjątkowym. I o tym mówią wszyscy, którzy z Panem Wojtkiem pracowali, spotykali się. Niby pisał tylko piosenki, ale to było coś dużo więcej – piękna literatura, znakomity zmysł obserwacyjny, ironia ale i liryzm. Wraz z odejściem Młynarskiego odszedł wielki kawałek Kultury przez bardzo duże K.
"Andreas Reckwitz jest socjologiem i kulturoznawcą, i to punkt widzenia socjologii kultury organizuje autorski wywód Odkrycia kreatywności. Dlatego próbie
wypracowania genealogii praktyk kreatywności (a ta właśnie jest głównym zamierzeniem książki) towarzyszy niezmiennie namysł nad „społecznym reżimem
estetycznej nowości”, czyli wrażliwość na socjokulturowe techniki pojawiania się i cyrkulowania dyspozytywów kreatywności. Ale Reckwitz jest zarazem humanistą
na tyle wytrawnym, że klucz dyscyplinarny nie stanowi przeszkody w przyjmowaniu jego ustaleń na gruncie dyscyplin pokrewnych.
Co więcej, taka adaptacja została z góry przez autora założona i stanowi o niewątpliwej urodzie intelektualnej książki, na którą bez większego wysiłku można
nałożyć horyzont oczekiwań antropologa kultury, ale też i na przykład psychologa społecznego. W wielu partiach książka będzie w stanie zadowolić nadto teoretyków
sztuki, to bowiem estetyczność sztuki (zwłaszcza sztuki awangardowej i postmodernistycznej) wraz z fi gurą artysty, w której autor upatruje narodzin „idealnego podmiotu kreatywnego”, stanowią o genealogicznym fundamencie dyspozytywu kreatywności."
Ze wstępu prof. dra hab. Andrzeja Gwoździa
Opisy wykonywania balustrad i elementów ogrodzeń stanowią w tej książce bazę szczegółowego omówienia i zaprezentowania za pomocą ilustracji narzędzi kowalskich i sposobów nadawania kształtów elementom metalowym przez obróbkę plastyczną.
Książka może być cenną pomocą dla osób pragnących zdobyć nowe kwalifikacje, a także może stanowić literaturę uzupełniającą dla uczniów szkół zawodowych i studentów uczelni technicznych odpowiednich kierunków.
Tematem książki Do granic negocjacji jest jedenastoletnia historia Zespołu Filmowego „X” Andrzeja Wajdy, założonego w 1972, rozwiązanego w 1983 roku. Celem rozważań autorki jest zrozumienie i wyjaśnienie czytelnikowi podziału kompetencji między władzą polityczną a filmowcami wypracowanego w systemie kinematografii polskiej lat siedemdziesiątych XX wieku, a zarazem przestrzeni negocjacji zakładanej przez ten podział. Analiza 82 filmów wyprodukowanych w Zespole „X” dla kina i telewizji została uzupełniona i wzmocniona przez badania archiwalne oraz wywiady z filmowcami i politykami. Autorka przedstawia i wyjaśnia udział filmowców w tworzeniu nowego języka filmowego, zmierzającego – wbrew wszelkim ograniczeniom – do opisu rzeczywistości. Wielkim atutem książki jest połączenie zachodniej perspektywy, reprezentowanej przez autorkę, z wnikliwym zrozumieniem systemowej niepowtarzalności PRL-u.
Książka Anny Szczepańskiej wpisuje się w coraz żywiej się rozwijający krąg „badań produkcyjnych”, przedkładających ponad „opis końcowego produktu” charakterystykę fascynującego procesu tworzenia filmu. Nakreślona tu historia Zespołu „X” układa się w wielowątkową narrację, z której – zależnie od zainteresowań czytelnika – można wydobywać najróżniejsze wątki. Ciekawe, że właśnie autorka przybywająca z Francji podjęła żmudne badania w naszych archiwach krajowych, a potem przeprowadziła dziesiątki rozmów z naszymi artystami. Możemy teraz i my korzystać z rezultatów jej pracy.
Prof. dr hab. Tadeusz Lubelski
Wydano dzięki wsparciu Centrum Badawczego HiCSA przy uniwersytecie Paris 1 Panthéon-Sorbonne
Avec le concours du Centre de recherche HiCSA, université Paris 1 Panthéon-Sorbonne
Książkę wydano dzięki dofinansowaniu Wydziału Kultury Ambasady Francji w Polsce w ramach Programu Wsparcia Wydawniczego BOY-ŻELEŃSKI.
W niniejszej pracy podjęto próbę uporządkowania, krytycznego omówienia i usystematyzowania zagadnień dotyczących okładek (przede wszystkim płyt gramofonowych i książek) z perspektywy bibliologicznej.
Przegląd i omówienie różnych dotychczasowych ujęć poruszanej problematyki doprowadziły do sformułowania kilku autorskich propozycji metodologicznych i terminologicznych. Niezaprzeczalną wartością pracy są skrupulatne analizy terminologiczne, uporządkowanie i synteza głównych zagadnień związanych z tematem, a także wskazanie perspektyw ich rozwoju, miejsc wymagających opracowania lub rewizji. W ten sposób praca stanowi zaproszenie do dyskusji nad miejscem i przyszłością badań okładek w ramach nauk humanistycznych.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
