W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Prezentowana książka jest pierwszą próbą przedstawienia w możliwie kompleksowy sposób dziejów krakowskiego Arsenału zarówno w okresie uniwersyteckim, jak też przeduniwersyteckim, z uwzględnieniem przekształceń architektonicznych samego gmachu. Położony peryferyjnie w stosunku do innych budynków uniwersyteckich Arsenał Królewski zajmował w przeszłości pozycję strategiczną z punktu widzenia obronności miasta. Sąsiadujące ze wzgórzem wawelskim miejsce, w którym znajduje się opisywany obiekt, wielokrotnie w dziejach miasta stanowiło pierwszą linię jego obrony. Po wyburzeniu murów miejskich i Bramy Grodzkiej osamotniony budynek Arsenału został odsłonięty i wyeksponowany, rozpoczynając nowy okres swojego funkcjonowania w zabytkowym kwartale miasta.
Pierwsze polskojęzyczne wydanie wybranych fragmentów dziennika Ołeksandra Koszyca – światowej sławy ukraińskiego muzyka, przez długi czas zakazanego w rodzinnym kraju, dokąd mu nie pozwolono wrócić od czasu, gdy wraz ze swoim zespołem odbył tournée po Europie i obu Amerykach. Prezentowaną edycję prof. Walentyna Sobol przygotowała na podstawie materiałów historycznych, które odnalazła w Archiwum Ołeksandra i Tetiany Koszyców w Ukrainian Cultural and Educational Centre w Winnipeg.
Autobiografia kultowego aktora w formie rozmowy z Lawrencem Grobelem, wywiady z 1979-2005, uzupełnione o nowy aktualny materiał z 2014 r.
Al Pacino zawsze uciekał od rozmów z prasą – dla Grobela zrobił wyjątek. W ciągu ponad dwudziestu pięciu lat udzielał mu wielokrotnie wywiadów – przez lata zawiązała się pomiędzy nimi bliska przyjaźń. Rozmawiali oczywiście o filmach, pracy nad kolejnymi rolami, ale też o dzieciństwie aktora, jego prywatnym życiu i rodzinie. Grobel i Pacino pozostawiają tylko parę tematów tabu, mówią szczerze niemal o wszystkim: nocnych espadach do klubów jazzowych; garściach Valium połykanych na ceremonii rozdania Oskarów; o miłości do Nowego Jorku i uzależnieniu od alkoholu.
„Ojciec chrzestny”, „Człowiek z blizną”, „Adwokat diabła” – te role i wiele innych zapewniły Pacino trwałe miejsce w historii kina. Osiem razy nominowany do Oskara – nagrodę otrzymał w końcu za rolę w „Zapachu kobiety”. Mimo to wciąż woli pracę na deskach teatru od pracy w studio filmowym, kocha Szekspira, chętnie zajmuje się produkcjami niezależnymi. Jego życie pełne jest pasji, a największą miłością pozostaje teatr.
"Tajemnica" to wydawnictwo z piosenkami niekwestionowanego geniusza melodii - Jerzego Wasowskiego w wykonaniu Klementyny Umer - aktorki i wokalistki obdarzonej przepięknym aksamitnym głosem oraz wielką wrażliwością na słowo. Na płycie zagrali znakomici muzycy: Fabian Włodarek – piano i akordeon (kierownik muzyczny i aranżer piosenek) oraz Michał Jaros – kontrabas, Cezary Konrad – perkusja, Henryk Miśkiewicz – saksofony oraz Marek Napiórkowski – gitara, a za sprawą Krzysztofa Herdzina zaistniała jeszcze zupełnie wyjątkowa sposobność zaśpiewania Klementyny z Panem Jerzym w duecie „Czemu zgubiłam korale?“. Dzięki "Tajemnicy" zakurzone nieco piosenki dostały szansę na nowe życie i brzmią jeszcze piękniej.
tracklista:
1. Walc kameralny
2. Nie lubię raczej śpiewać
3. Na wypadek, gdyby to nie skończyło się małżeństwem
4. Miłość u wód
5. Jak zatrzymać chwilę tę
6. Przyjdź, przyjdź
7. Przejrzałam Cię na wskroś
8. Jeszcze w zimie miałam imię
9. Mężczyzna śpi
10. Mgliste przeczucie
11. Modlitwa o sen
12. W tej piosence nie ma Ciebie
13. Nie poznaję siebie
14. Szczęścia nie szukaj daleko
15. Zza siedmiu ulic
16. Wszystko oprócz nas
17. Tajemnica
18. Czemu zgubiłam korale?
Zamiast posłowia: Jakub Karpiński: Dom, Marek Karpiński: Mój ojciec
Ok. 80 fotografii
Przyszło mi żyć w ciekawych i burzliwych czasach. Dzieciństwo jeszcze w czasie ukształtowanym na swój sposób przez XIX wiek. Potem I wojna, rewolucja, wreszcie niepodległość okresu międzywojennego. Wrzesień, okupacja, zburzenie Warszawy, jej odbudowa po II wojnie światowej. Wiele podróży i przeżyć, dla architekta szczególnie cennych.
Zbigniew Karpiński
Zbigniew Karpiński należał do grupy zdolnych absolwentów przedwojennego Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, którzy hołdowali ówczesnej awangardzie architektonicznej spod znaku Le Corbusiera i kongresów CIAM (Congres international d’architecture moderne, Międzynarodowy Kongres Architektury Nowoczesnej). Wielu przedwojennych nowatorów, podobnie jak Karpiński, włączyło się w wielkie dzieło odbudowy Warszawy, pracowali oni nad projektami wielkich gmachów użyteczności publicznej, lecz unikali zaangażowania w politykę. To na pewno udało się Karpińskiemu. Pozostał w PRL-u cenionym bezpartyjnym fachowcem. Warszawskie budynki profesora Karpińskiego do dziś są ozdobą naszego miasta i przetrwały z powodzeniem próbę czasu, a zwłaszcza Ściana Wschodnia ulicy Marszałkowskiej, która nadal pełni przewidzianą dla niej funkcję komercyjną, handlową, rekreacyjną i mieszkalną.
Z posłowia Tomasza Markiewicza
Publikacja zawiera wspomnienia architekta Zbigniewa Karpińskiego, profesora Politechniki Warszawskiej, projektanta budynków biur i urzędów w Warszawie, którego dziełem życia była wzniesiona w l. 1962-1969 Ściana Wschodnia - ostatni wielkomiejski kompleks urbanistyczny, jaki powstał w centrum Warszawy, jedno z najwybitniejszych osiągnięć modernizmu w Polsce. Książkę uzupełnia posłowie Tomasza Markiewicza oraz wspomnienia jego synów: Jakuba i Marka.
Biblioteka Kroniki Warszawy to nowa seria varsavianistyczna wydawnicza Domu Spotkań z Historią i Archiwum Państwowego w Warszawie popularyzująca nieznane źródła i świadectwa związane z Warszawą.
Myles Sanko „Just Being Me“, Gotan Project „La Gloria”, Smolik&Kev Fox „Mind The Bright Lights”, Quantic „Time Is The Enemy”, ale również i norweski jazz-folk, hiszpańskie gitary, brytyjski soul, new age chillout prosto z Kazachstanu – ta zaskakująca mieszanka gatunków i wykonawców została zebrana na albumie „Między nocą a dniem vo.1”. Słuchając płyty, odkryjemy relaksujące brzmienia z różnych zakątków świata, a wśród nich utwory m.in. Jehro, Harry’ego Deana czy Flaer Smin. Wykonawcy reprezentują odmienne style, jednak ich utwory łączy poetycka głębia tekstów i przepiękny, unikatowy wokal każdego z artystów. Spokojne, ciepłe piosenki zestawione z underground’owymi, nieco niepokojącymi brzmieniami tworzą jedyny w swoim rodzaju zbiór muzyczny, który przeniesie słuchacza w świat relaksu i zadumy. Utwory z gatunków chill i lounge wprawiają w dobry nastrój. Niecodzienna track lista tej wyjątkowej kompilacji została ułożona przez dziennikarza - Adama Dobrzyńskiego.
tracklista:
1. Myles Sanko – Just Being Me
2. Gotan Project feat. Victor Hugo Morales – La Gloria
3. Smoke City – Underwater Love (Radio Edit)
4. Smolik / Kev Fox – Mind The Bright Lights
5. Beady Belle – Skin deep
6. Jehro – Continuando
7. Beth Hirsch – Come a Day
8. Harry Dean – Tosca (Mato Version)
9. Quantic – Time Is The Enemy
10. DelaDap – Crazy Swing
11. Flaer Smin – Wish U Were Here
12. Heather Small – Proud
13. De-Phazz – No story
14. The Mighty Mocambos & Caroline Lacaze - Ou Tu M'Emmenes
15. Myles Sanko – This Ain’t Living
Termin ""tatuaż"" wywodzi się z języka polinezyjskiego (""tatau"" dosłownie: zostawić ślad - znak, malowidło) i został przywieziony i po raz pierwszy użyty, w relacji z podróży dookoła świata, przez angielskiego podróżnika Jamesa Cooka w 1773 roku. W 1873 roku został wprowadzony do słownika języka francuskiego, jako tatouage. W Biblii Marcina Lutra, z 1534 roku, można znaleźć wyraz stygmat, a w XVII wieku pojawiły się takie określenia, jak grafizm, hieroglif, czy piętno, Późniejsze nazwy były przyjmowane w pewnych środowiskach, np. przestępczych.W zakładach penitencjarnych tatuaż jest nazywany: wzorem, wzorkiem, dziargą, dziarganką, grawerką, haftem, kalką, malowanką, malunkiem, obrazem. Sam proces tatuowania nazywany jest analogicznie: dziarganiem, grawerowaniem, haftowaniem, malowaniem, rysowaniem, kłuciem oraz odkuwaniem. W tym specyficznym środowisku także sposoby tatuowania są różne: skórę nakłuwa się lub nacina, drapie czy też wciera się różne substancje po wcześniejszym odbiciu na ciele wzoru tatuażu.Tatuaż jest jedną z najstarszych form dekorowania własnego ciała, stosunkowo łatwo dostępną. Jest nie tylko kolorowym rysunkiem wykonanym na własnym ciele, lecz znacznie czymś więcej - symbolem, który ma swe korzenie sięgające daleko w przeszłość, w antykultury plemienne i pogańskie. Tatuowanie jest sposobem nadawania własnemu ciału osobistych cech, ""tworzenie z niego prawdziwego domu i świątyni dla mieszkającego w nim ducha"". Znamię, zwłaszcza gdy przyjmuje formę rysunku lub ornamentu na ciele, jest niczym pieczęć, znak lub sygnał, zaś jego najgłębsze znaczenie jest zakorzenione w symbolice blizn, jako ślad ""kłów ducha"". Czym więc jest dla wielu amatorów takiego sposobu znaczenia swojego ciała?
Książka jest próbą charakterystyki i opisania twórczości Jia Zhangke w kontekście przemian społeczno-ekonomicznych zachodzących w Chinach końca XX i początków XXI wieku. Jia Zhangke jest jednym z najważniejszych współczesnych chińskich filmowców wywodzących się z tak zwanej Szóstej Generacji.W ośmiu rozdziałach autorka analizuje jedenaście filmów reżysera (dokumentalnych i fabularnych), wpisując je w kontekst szybko zmieniających się realiów Chin po czterech modernizacjach (program rozwoju czterech najważniejszych sektorów gospodarki: rolnictwa, przemysłu, obrony narodowej oraz nauki i techniki, zainicjowany przez Denga Xiaopinga w 1978 roku) w Chińskiej Republice Ludowej. Opisuje też, w jaki sposób twórczość filmowa Jia Zhangke przedstawia najistotniejsze problemy społeczne i polityczne w Państwie Środka.
Wiedeń, 1938 rok. Czternastoletnia Lisa Jura, młoda pianistka zakochana w muzyce klasycznej, obserwuje zmiany zachodzące w jej ukochanym mieście: nazistów przemierzających ulice, prześladowania Żydów, zamieszki. Po nocy kryształowej rodzice postanawiają wysłać Lisę w bezpieczne miejsce. Pociągi ewakuujące żydowskie dzieci (tzw. Kindertransporty) opuszczają stolicę Austrii, kierując się do Holandii i Anglii. Na kilka miesięcy przed początkiem wojny Lisa trafia do Londynu, gdzie wraz z innymi nastoletnimi uchodźcami zostaje umieszczona w internacie na Willesden Lane 243, który wkrótce staje się jej drugim domem. Poznaje Ginę, Aarona, Güntera, Paula i Johnny’ego. Wspólnie zakładają Komitet do Zniesienia Wszelkiego Zła, którego tajnym sygnałem rozpoznawczym stają się pierwsze akordy Koncertu fortepianowego Edvarda Griega. Lisa dojrzewa, przeżywa pierwszą miłość, spotyka ludzi, dzięki którym może realizować marzenie o karierze pianistki koncertowej. Odcięta od rodziny, nigdy nie zapomina słów, którymi pożegnała ją matka: „Musisz mi obiecać… że nie rozstaniesz się z muzyką. Muzyka ci pomoże, dasz sobie radę. Niech będzie twoją najlepszą przyjaciółką, Lisełe”…
Bohaterka książki, Lisa Jura-Golabek, po wydarzeniach opisanych w książce wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych, gdzie w 1949 roku wyszła za mąż za poznanego w Europie żołnierza francuskiego ruchu oporu o polskim pochodzeniu – Michela Golabek. Para przeniosła się do Los Angeles, gdzie Lisa uczyła gry na fortepianie. Pasję muzyczną przekazała córkom oraz wnuczkom, które zostały pianistkami koncertowymi. W Los Angeles zamieszkały również siostry Lisy: Sonia, wraz z mężem Solem, oraz Rosie, z mężem Leo i córką Ester. Lisa JuraGolabek przez całe życie wspierała działalność charytatywną, uczestnicząc w koncertach na rzecz hospicjów dla chorych na AIDS oraz badań nad rakiem. Zmarła w 1997 roku.
Autorka książki, Mona Golabek, to światowej sławy pianistka nominowana do nagrody Grammy, laureatka wielu plebiscytów i konkursów pianistycznych. Wraz z siostrą Renée GolabekKeye poświęciła się popularyzacji muzyki klasycznej, kontynuując tym samym misję matki, Lisy JuraGolabek.
Magda Nabiałek absolwentka polonistyki, doktor nauk humanistycznych. Pracuje jako asystentka na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego Specjalizuje się w zagadnieniach związanych z poetyką dramatu. Redaktor tomów Romantyzm Drugiej Wielkiej Emigracji oraz Krzyżanowski. Spojrzenie po latach, a także numeru specjalnego Przeglądu Filozoficzno-Literackiego Łotman / de Man. Wprowadzone przez Autorkę kategorie pozwalają na nowo zobaczyć charakterystyczne dla twórczości Słowackiego, a trudne do opisania napięcia wewnętrzne. W książce Magdy Nabiałek przemiany ujęto w języku poetologicznym, a nie w języku teorii sztuki romantycznej. Zmiany w sposobie postrzegania świata przez twórcę Fantazego polegają na modyfikacji techniki budowy kadru, a co za tym idzie przebudowie pozycji odbiorcy. Zmiana taka może wspomagać (tak upragnioną przez poetę) transfigurację czytelnika, przeprowadzonego przez patrzenie i widzenie do rozumienia. Do szczególnych osiągnięć zaliczyłabym analizę Kordiana i Balladyny. Dopiero ta dość złożona propozycja poetologiczna jest w stanie opisać zmienność perspektyw i możliwości widzenia świata ukazaną w tych dramatach, z którą niezupełnie radzą sobie kategorie ironii, fantastyczności, iluzji i deziluzji czy cudowności. dr hab. Magdalena Saganiak, prof. UKSW Historia humanistyki to nie tylko seria zwrotów, lecz także nieustannych powrotów. Jednym z nich jest propozycja Magdy Nabiałek, która na nowo próbuje postawić pytania o szczególny status dramatu i związaną z nim poetykę utworów scenicznych. Swoje rozważania sytuuje zaś w nadal aktualnej dla humanistyki opozycji słowa i obrazu, której potencjału badawczego zdaje się dramatologia nie wykorzystała do dziś. Koncentrując swoją uwagę na problematyce związanej ze zmiennością perspektyw oraz sposobami widzenia świata ukazanymi w dramatach Juliusza Słowackiego, autorka tworzy własną propozycję lektury tekstów autora Kordiana. Analiza wielopłaszczyznowej struktury utworów Słowackiego pozwala jej na odtworzenie architektoniczno-przestrzennej konstrukcji dzieła. Pojęcia sceniczności, kadru, ramy służą tutaj do wskazania wewnętrznych napięć w strukturze dramatu i kryjącego się za nimi potencjału semantycznego. Dzięki temu zaprezentowana analiza zyskuje charakter propozycji teoretycznej wykraczającej poza twórczość jednego autora.
Przedstawiamy reedycję kultowego albumu toruńskiego zespołu Kobranocka, która została wydana po raz pierwszy na 25-lecie działalności grupy. "SPOX!" to płyta pełna rockowych brzmień i mocnych, zapadających w pamięć treści. Hity takie, jak "Intymne życie mrówek" i "Ta noc zbyt pusta" zostały wyprodukowane przez Magierę i Tomasza Bonarowskiego, wcześniej współpracującego m.in. z zespołami Myslovitz i Vader. Reedycja ukazuje się 8 czerwca 2018 nakładem Wytwórni Muzycznej MTJ.
Publikacja zbierająca wszystkie teksty piosenek Ciechowskiego dowodzi, że był on jednym z najważniejszych poetów polskiego rocka. W obszernym zbiorze znalazły się nie tylko utwory wykonywane z Republiką i jako Obywatel G.C. (od singli z roku 1982 po Ostatnią płytę z 2002), lecz także pisane dla innych artystów i te nieznane, które pozostały jedynie na papierze. Całość uzupełniają unikatowe rękopisy oraz fotografie Ciechowskiego autorstwa Andrzeja Świetlika.
Album zawiera wiele niepublikowanych dotąd zdjęć klasztoru Księgi Henrykowskiej. Otoczenie opactwa przedstawione jest w scenerii wszystkich pór roku. W odróżnieniu od wydanych wcześniej albumów możemy podziwiać zabudowania klasztorne również w nocnej iluminacji. Niezapomniane wrażenie wywołują fotografie wnętrza opactwa. Zachwycają zdjęcia zarówno znacznych fragmentów pomieszczeń, jak i licznych detali.Prezentowany album zawiera opisy w trzech językach: polskim, angielskim i niemieckim.
Książka Performans oporu ma formę historii mówionej, czyli opiera się na osobistych przeżyciach i opiniach mówiących. To seria wywiadów o czasach PRL z wybitnymi polskimi artystami i aktywistami. Rozmowy te niejednokrotnie rzucają nowe światło na akcje przeprowadzane przed laty, problematyzują pojęcie performansu oporu oraz stawiają pytania o możliwości tworzenia sztuki zaangażowanej i sens radykalnych gestów w czasach PRL i dzisiaj.
Agnieszka Sosnowska – kuratorka w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie, badaczka związana z Instytutem Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie obroniła doktorat. Absolwentka wiedzy o kulturze oraz filozofii na UW. Zajmuje się praktykami artystycznymi na styku sztuk performatywnych i wizualnych, a także współczesnymi teoriami dotyczącymi filozofii teatru i performatywności.
Opera Matematyczna"" - dwupłytowy album oraz DVD prezentujące ścieżkę dźwiękową muzycznego spektaklu Romana Kołakowskiego zatytułowanego ""PARADOKSALNY ROZKŁAD SFERY - opera matematyczna"". Ta opowieść o fascynujących losach twórców Lwowskiej Szkoły Matematycznej zachwyca od pierwszej minuty. Główny bohater i jeden założycieli szkoły - Stefan Banach (w tej roli Damian Łukawski) zabiera widza w osobistą podróż, która rozgrywa się na tle przełomowych wydarzeń dwudziestowiecznej Europy. Zdarzenia na scenie relacjonuje inny lwowski matematyk - Hugo Steinhaus, grany przez Andrzeja Seweryna. Tytuł projektu odnosi się do słynnego matematycznego twierdzenia (sformułowanego przez Banacha), którego R. Kołakowski używa jako metafory kulturowych, religijnych, naukowych, społecznych i politycznych zmian, jakie zaszły w Europie i na całym świecie w wyniku obu wojen światowych. Przedstawione na tle międzywojennego Lwowa historie ludzkich przyjaźni, wyborów moralnych i politycznych zostały ukazane w kontekście kultury i folkloru niepodległego w tamtych czasach miasta. Kompozycja spektaklu odwołuje się niejednokrotnie do cytatów z klasyki, muzyki popularnej i ludowej. Znakomici aktorzy, wokaliści, muzycy, mimowie i tancerze wykonują pięknie skomponowane utwory w narodowych językach bohaterów - po polsku, niemiecku, francusku, rosyjsku, ukraińsku, angielsku, węgiersku, w jidysz, a nawet w języku japońskim.tracklista:CD 11. Kagyuma, Zuzanna Zazulin, Agata Grześkiewicz, Aleksandra Radwan, Andrzej Seweryn - Wykład I2. Tomasz Steciuk, Kagyuma, Damian Łukawski, Cracovia Danza - Miara3. Monika Węgiel, Damian Łukawski, Ewa Serwa - Mieszkanie4. Paweł Lipnicki, Wojciech Machnicki, Grzegorz Bukowski, Damian Łukawski, Artur Gotz - Doktorat5. Damian Łukawski, Rafał Supiński - Ryzyko6. Wojciech Machnicki, Kagyuma, Zuzanna Zazulin, Damian Łukawski, Agata Grześkiewicz, Marcin Kątny, Aleksandra Radwan, Dominik Rybiałek - Kawiarnia7. Kagyuma, Zuzanna Zazulin, Damian Łukawski, Agata Grześkiewicz, Aleksandra Radwan, Natalia Skipor, Natalia Maczyta, Klaudiusz Kauffman, Zacharjasz Muszyński - Świt8. Paweł Lipnicki, Damian Łukawski , Dominik Rybiałek, Emilia Kasztelan, Malwina Radecka-Kohn - Gra9. Monika Węgiel, Wojciech Machnicki, Damian Łukawski, Ewa Serwa, Cracovia Danza, Natalia Skipor - Księga10. Kagyuma, Michał Chorosiński, Zuzanna Zazulin, Damian Łukawski, Agata Grześkiewicz, Aleksandra Radwan, Artur Gotz - Suma11. Kagyuma, Teatr Piosenki, Damian Łukawski, Rafał Konieczny, Andrzej Seweryn, Cracovia Danza - PożegnaniaCD 21. Paweł Lipnicki, Zacharjasz Muszyński, Artur Gotz, Aleksandra Radwan, Maciej Kątny, Agata Grześkiewicz, Damian Łukawski, Zuzanna Zazulin, Kagyuma, Hiroaki Murakami - Marsz2. Wojciech Machnicki, Damian Łukawski, Cracovia Danza - Agitacja3. Damian Łukawski, Rafał Konieczny - Współpraca4. Paweł Lipnicki, Damian Łukawski, Marcin Kątny, Natalia Maczyta, Zacharjasz Muszyński - Ostatni wpis5. Paweł Lipnicki, Roman Kołakowski, Monika Węgiel, Damian Łukawski, Ewa Serwa, Marcin Kątny, Andrzej Seweryn, Cracovia Danza, Natalia Maczyta - Los6. Tomasz Steciuk, Damian Łukawski, Rafał Supiński, Klaudiusz Kauffman - Wszy7. Monika Węgiel, Damian Łukawski, Natalia Skipor, Natalia Maczyta - Pewnik wyboru8. Roman Kołakowski, Michał Chorosiński, Damian Łukawski, Natalia Maczyta - Burza9. Kagyuma, Zuzanna Zazulin, Damian Łukawski, Agata Grześkiewicz, Aleksandra Radwan, Hiroaki Murakami - Bomba10. Monika Węgiel, Damian Łukawski, Cracovia Danza, Dominik Rybiałek - Śmierć11. Agata Klimczak, Andrzej Seweryn - Wykład II/KołysankaDVD1. Wykład I2. Miara3. Mieszkania4. Doktorat5. Ryzyko6. Kawiarnia7. Świt8. Gra9. Księga10. Suma11. Pożegnania12. Marsz13. Agitacja14. Współpraca15. Ostatni wpis16. Los17. Wszy18. Pewnik wyboru19. Burza20. Bomba21. Śmierć22. Wykład II/Kołysanka
Pilotuje samoloty i jest frontmanem Iron Maiden. Cechuje go taka sama pewność siebie, profesjonalizm i rozmach, jakimi zabłysnął, gdy ujrzałem go po raz pierwszy. Ma dźwięczny, kojący głos – wyobraźcie sobie, że miałby się przedstawić jako kapitan waszego samolotu swoim słynnym krzykiem. Jak na ironię, jednym z jego pseudonimów jest „syrena przeciwlotnicza”. Zdarza się, że ludzie lubią się porywać na różne rzeczy, ale nie zawsze wykazują się przy tym inteligencją. Kończy się głównie na przechwałkach. Ale Bruce nie jest taki. Kiedy ma coś do zrobienia, nie ma miejsca na ściemnianie. Ian Gillan o Brusie Dickinsonie Pilot, szermierz, prezenter radiowy i telewizyjny, autor książek, producent piwa, przedsiębiorca, ale przede wszystkim jeden z najsłynniejszych głosów w muzyce rockowej. Bez Bruce’a Dickinsona na czele Iron Maiden nie wzniósłby się na taki poziom i nie osiągnął takiej sławy. Niewielu potrafi ze swoim głosem zrobić to, co on. Niewielu z taką charyzmą potrafi dyrygować kilkusettysięcznym tłumem. Niewielu z taką energią przez dwie godziny włada sceną. I niewielu, którzy odnieśli podobny sukces, tak twardo stąpa po ziemi, nie ulegając pokusom sławy. Bruce Dickinson należy do grona prawdziwych ludzi Renesansu, jest przykładem tego, że każde marzenie można spełnić, wystarczy tylko siła, zapał, determinacja i ciężka praca. Te cechy pomogły mu odnieść sukces na wielu płaszczyznach i w wielu dziedzinach. Dzięki tym cechom wygrał coś więcej – wygrał życie. Gdy w grudniu 2014 roku zdiagnozowano u niego potencjalnie śmiertelną chorobę, nie załamał się, tylko podjął walkę, która już po kilku miesiącach okazała się zwycięska. O tym wszystkim opowiada biografia autorstwa Joe Shoomana, który śledzi losy Dickinsona od dzieciństwa poprzez działalność w szkolnych zespołach i pierwsze sukcesy po dołączeniu do Samson, aż po wielką karierę z Iron Maiden i poszukiwania własnej tożsamości na płytach solowych. Nie zapomina przy tym przedstawić Bruce’a jako człowieka, który swoją pasją życia zaraża innych.
Nowa, kolejna już część podręcznika Zagrajmy na saksofonie poświęcona jest jednemu z najważniejszych elementów sztuki gry na tym instrumencie, a mianowicie: interpretacji muzycznej.Należy zauważyć, że Jean-Marie Londeix jako pierwszy z autorów podjął się poruszenia tej kwestii w podręczniku. Zadanie wykonał w sposób niezrównany, kompleksowy, ilustrując świetnie dobranymi przykładami.""Znakomita, klasyczna, tradycyjna, fenomenalnie przygotowana szkoła na saksofon. Jej zaletą jest uniwersalność to szkoła na każdy saksofon: sopranowy, altowy, tenorowy i barytonowy. Uczeń prowadzony sumiennie w oparciu tylko o tę szkołę z pewnością osiągnie poziom paraakademicki, predestynujący go do wkroczenia cum laude w progi szacownych akademii. Pozycja bezcenna!!!"" [Piotr Baron]
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
