Zenobia to wielokrotnie nagradzana na świecie i ciesząca się uznaniem krytyków historia Aminy. Mała dziewczynka, która mieszka w Syrii z matką i ojcem i prowadzi zwyczajne życie. Dopóki wojna nie zmieni wszystkiego. Zmusza ją do ucieczki i wkrótce znajduje się w zatłoczonej łodzi zupełnie sama.Ivalu, Zenobia i Liv to trylogia opowiadająca o losach dzieci i ich praw na całym świecie. Ivalu była nominowana do Oscara 2023 w kategorii krótki film fabularny.Nagrody i nominacje: Nominacja do Orla Prize 2018 w kategorii: Najlepsza książka, dzięki której stałem się mądrzejszy, Zwycięzca Pingprisena 2017 w kategorii: Najlepsze książki dla dzieci / seria młodzieżowa.Morten Durr o swojej książce: Chciałbym opisać, z poziomu dziecka, problemy, którego doświadczamy w tej chwili na świecie. Graficzna narracja, komiks, może zrobić coś wyjątkowego, w przeciwieństwie do efemerycznych, telewizyjnych obrazów wojny prezentujących uchodźców w pewien konkretny, ogólny sposób. Chciałbym wyjść poza debatę na temat wojny w Syrii w Danii. Debata dotyczyła głównie liczb - Ilu z nich może wjechać do Danii? Ilu możemy zatrzymać? W ten sposób zapominasz o indywidualnych losach, a zatem było to interesujące i ważne, abym opowiedział historię tej jednej dziewczynki"Publikacja ukazała się przy wsparciu Instytutu Książki w ramach programu wydawniczego Inne Tradycje. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach dotacji celowej Nr 3/DF-VII/2026Dofinansowano ze środków Danish Art Foundation.
Czasami naprawdę cię nienawidzę mówi chłopiec do matki. Właśnie przenieśli się na odległą wyspę poza sezonem. Matka próbuje wznowić swoje życie po ciężkim zerwaniu z ojcem chłopca, ale chłopiec walczy o znalezienie swojego miejsca w nowym domu. Gdy matka staje się ożywiona, chłopiec staje się coraz bardziej ciemny i odosobniony. Stopniowo matka zdaje sobie sprawę, że niektóre z wyborów, których dokonujemy, mogą mieć fatalne konsekwencje. Ocean inspirowany jest jednym z najbardziej osobliwych praw fizyki drugim prawem termodynamiki, które zakłada, że zaburzenie zawsze wzrasta we wszechświecie.
Publikacja ukazała się przy wsparciu Instytutu Książki w ramach programu wydawniczego Inne Tradycje. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach dotacji celowej Nr 3/DF-VII/2026 George McWhirter Fotheringay to niepozorny sprzedawca i sceptyk, który na skutek zrządzenia losów zostaje obdarzony nadzwyczajnymi mocami. Początkowo sam jest zdziwiony swoimi umiejętnościami, zaś jego znajomi traktują je z pobłażaniem, jako czarodziejskie sztuczki. Gdy okazuje się, jak potężna jest skala jego możliwości, mężczyzna postanawia działać na rzecz zaprowadzenia pokoju i sprawiedliwości społecznej. Nie zdaje sobie sprawy, że zbyt mocne ingerencje w światowy ład mogą wywołać efekty odwrotne do zmierzonego. W 1936 roku Lothar Mendes zrealizował film na podstawie opowiadania H.G. Wellsa. Człowiek, który czynił cuda to kolejny, po Kopiście Bartleby, komiks Jos-Luis Munuery wydany w serii adaptacji literackich tego artysty.
Lowanium, 2 września 1225 roku. Małgorzata, 18-letnia służąca, zostaje porwana i napadnięta przez rabusiów. Stawia zacięty opór, po czym mężczyźni ją mordują. Wrzucają jej ciało do rzeki Dyle. Młoda kobieta wraca do miasta pod prąd, niesiona przez ryby i otoczona niewytłumaczalnym światłem. Od tego dnia mieszkańcy Lowanium czczą ją jak świętą. W tym miejscu kończy się wielowiekowa legenda. A historia jest kontynuowana w tej powieści graficznej.Ponieważ pobożne dziewczyny, takie jak Dumna Małgorzata, mają prawo do życia pozagrobowego. Nawet jeśli jest ono zupełnie inne niż sobie wyobrażała Autor powieści graficznych Reinhart Croon opowiada na nowo porywającą legendę z Lowanium i, jak to często bywało w ciągu ostatnich wiekach, wzbogaca ją o nowe elementy.Publikacja ukazała się przy wsparciu Instytutu Książki w ramach programu wydawniczego Inne Tradycje. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach dotacji celowej Nr 3/DF-VII/2026. Dofinansowano ze środków Flanders Literature.
Elżbieta Tomczyk-Miczka dziennikarka turystyczna, autorka trzynastu książek, przewodników regionalnych, realizatorka filmów, ekspertka i promotorka turystyki kulinarnej. Członkini World Haiku Association w Tokio. Ciekawa świata podróżniczka. Kocha muzykę, taniec i etniczne klimaty. W dzieleniu się wrażeniami odnajduje sens i misję swojej twórczości.Jadwiga Malina o wierszach Elżbiety Tomczyk-Miczki, zwanej przez przyjaciół Carmen, pisze jest w wierszach wielka fala spokoju, który przypływa powoli, obejmując swoim zasięgiem zarówno to, co intymne i kameralne jak również odległe, przesiąknięte krajobrazami dalekich podróży. Tom podzielony na pięć tematycznych części prowadzi czytelnika w stronę przeżytych miłości, ukochanych miejsc, czasu wspólnego, biesiadnego i spędzonego w ciszy, samotnie. Łagodność metafor oraz lapidarność formy są siłą zamieszczonych w tomie wierszy. Bliskość przyrody, zmienność pór roku oraz drobiazgi zdarzeń składają się na opowieść o ludzkim losie, który nigdy nie daje się do końca przewidzieć. Klimat wierszy przywodzi na myśl mistrzów haiku, którzy byli także mistrzami nastrojów. Nie brakuje ich w książce. Poetka żongluje odczuciami z wdziękiem i bez wysiłku. Raz z przymrużeniem oka, innym razem śmiertelnie poważnie, tworząc wiersze pełne subtelnych obrazów, kojących przebłysków i ożywionych półcieni.
To bardzo uniwersalna i potrzebna obserwacja. Aż dziwne, że nikt wcześniej nie zrobił z tego całej książki. W świecie dorosłych język coraz częściej służy wartościowaniu i budowaniu hierarchii. Język dzieci pozostaje od tego wolny. Do tej autorskiej kolekcji dorzuciłbym jeszcze dwa zachwyty. Pierwszy nad w końcu wymawianym r, czyli KTRRAKTRRRORR. I drugi nad skuteczną próbą nazwania trudno rozróżnialnych dla malucha pomarańczy i mandarynki słowem MALENCYNA. Mam jeszcze takie PEMESU (moja wnuczka), żebyście kupili tę książeczkę i jeżeli jesteście rodzicami uzupełnili wolne przestrzenie twórczością swoich dzieci. Plus data. Po latach będzie zabawnie i wzruszająco. Lech Janerka Czytając Otwieranie słów, mamy pewność, że mamy do czynienia z rzeczą dobrze zobaczoną, ale przede wszystkim dobrze usłyszaną. Z syntetyczną liryką bezpośrednią, bez egzaltacji, i językiem wewnętrznego świata, któremu jeszcze nie wmuszono za pomocą mentalnego treningu zgody na wszystko, co zewnętrzne. Język dzieci obdarza nas możliwością dystansu, z którego marnie korzystamy, a każda próba jego zapisu to, jakże potrzebny, nasz mały krok w tył z pozycji liderów rozmowy. Paweł Leszoski daje nam coś, co mamy szansę przyjąć. Julia Szychowiak
Fungirl to młoda kobieta żyjąca bez celu, która spędza dni w domu masturbując się, jedząc pizzę na wynos i oglądając stare sitcomy. Przeskakuje z jednego romansu w drugi, nieskrępowana i ekstremalna we wszystkim, co robi. Nowa praca w domu pogrzebowym przynosi chaos jej życie to ciąg absurdalnych, politycznie niepoprawnych, slapstickowych sytuacji. Z Becky, swoją współlokatorką i byłą dziewczyną oraz chłopakiem Becky, Peterem, Fungirl przeżywa dziwaczne przygody wypełnione alkoholem, seksem i humorem. Publikacja ukazała się przy wsparciu Instytutu Książki w ramach programu wydawniczego Inne Tradycje. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach dotacji celowej Nr 3/DF-VII/2026
Książka poetycka Franciszka Leśniaka „Ile razy próbowałem cię wiosko opisać” to wzruszająca opowieść liryczna młodego Leśniaka-studenta i magistra poszukującego własnego słowa, własnej problematyki w czasach swojej młodości, kiedy z dalekiego Stronia wędrował do „wielkich” miast, najpierw do Starego Sącza, potem Krakowa i Rzeszowa. Jak napisał o tych wierszach prof. Jan Wolski „rzetelność historyka, którym poeta jest w pierwszym rzędzie, każe zaczynać od źródeł, opisywać to, co najbardziej podstawowe i codzienne, bez stosowania jakichkolwiek filtrów, bez fałszowania swych odniesień do codzienności, nie bojąc się szczerości, która też bywa oczyszczeniem, może nawet usprawiedliwieniem. A to już jest odwaga mówienia autentycznego, nazywania swojego, ale zarazem pokoleniowego doświadczenia („na szczęście mam przygodę swą / na szczęście dziwowanie mam//”).Poeta Józef Baran dodaje, że wiersze Leśniaka wnoszą tamtą arkadyjską urodę krajobrazu, przypominają zapachy siana, wschody słońca nad równiną i lęki związane ze wspomnieniami o młodym nieśmiałym studencie, który jako pierwszy z rodziny, „ślepej” na naukę i książki próbuje dorównać swoim miejskim rówieśnikom, co nie było wcale takie łatwe, zważywszy na odmienną „kindersztubę”, na gwarę jaką się posługiwaliśmy – my wsioki…”Świat przeszłości, dawnych doznań, swoisty dokumentalizm ma ewidentnie afektywny wymiar, a poeta pełni rolę strażnika pamięci. To wiersze, które być może dopiero teraz mogły przemówić w pełnej krasie.Franciszek Leśniak (ur. 2 kwietnia 1953 w Stroniu k. Limanowej) – polski historyk, profesor nauk humanistycznych. Na emeryturze powrócił do swojej fascynacji poezją, którą porzucił na czas kariery naukowej. Efektem tego powrotu są wydane właśnie przez wydawnictwo SPP Oddział Kraków wiersze ze starej walizki pt. "Ile razy próbowałem cię wiosko opisać". Na publikację czekają wspomnienia Otuliska i drugi tom wierszy: "Jakie imię mam ci wybrać", w którym znalazły się utwory napisane w latach 1969-1980, niektóre z nich zostały nagrodzone na konkursach literackich i opublikowane w prasie.Partnerem wydawnictwa i instytucją finansującą jest Gmina Łukowica.
Chciałabym powiedzieć: TO JA ODKRYŁAM ALICJĘ DYDYNĘ. I byłaby to prawda. Ale powiem, że kowbojki to zupełnie nie mój styl. Chyba, że są to kowbojki Alicji. Wchodzę w buty Alicji i idę w nich główną aleją, a fontannom ochów i achów, pifów i pafów nie ma końca! Ola Kołodziejek
Julian Kazberuk to groźny typ w masce wiersza, który zbudowany jest ze słów nie po to, żeby coś z nich zasłaniać, ale tak na rozbieżność światów. Rewolwerowiec bez zająknięć pociągający za język bohaterkę. To Julian Kazberuk. PIOTR JANICKI
Kamil Plich w swojej poezji bada miejsca styku pomiędzy erotyką a porządkiem instytucjonalnym: granicami, przymusem, siłą. Obrazy rzeczywistości społeczno-politycznej wdzierają się do scen pożądania, nie pozwalając tym ostatnim na zawisnięcie w kojącej próżni. Erotyk traci niewinność w bardzo nieoczywisty sposób. Zuzanna Sala
Autorka Iwona Ochodek-Szpak pisze o książce Kartki:Na początku była kartka, zapisana czerwonym atramentem. Kartka o numerze 1904. Kartka papieru czerpanego z braku. Z konieczności opowiedzenia w imieniu tych, którzy milczą. Z potrzeby głębokiego oddechu spod pasa stabilizującego kręgosłup.Jestem autorką książki, której żaden wydawca nie chcewydać. W mediach społecznościowych publikuję wiersze. Zbieram polubienia od ludzi takich jak ja. Dla nich są Kartki Kartki to proza o pisaniu prozy. O tym, że każdy zapisuje swoje notesy w chwilach porządkowania notatek, które zostały po zmarłych. To historia inspirowana wspomnieniami osób, które złożyły oświadczenia pracownikom Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu.Kartki to opowieść o pamięci, miłości i potrzebie życia. Toopowieść o ludziach. Metafor Auschwitz jest wiele. Historii o historiach tym bardziej. Przed Wami moja. Iwona Ochodek-Szpak jest absolwentką polonistyki Uniwersytetu w Katowicach. Jest autorką tomu wierszy Listopady, który ukazała się w 2026 roku nakładem Krakowskiego Oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Słuchaczką studiów podyplomowych Totalitaryzm-Nazizm-Holokaust na UKEN w Krakowie oraz studiów podyplomowych z filozofii na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Absolwentką Kursu Retoryki Praktycznej i Krytyki na IBI PAN w Warszawie. Jest nauczycielką języka polskiego i etyki w II Liceum Ogólnokształcącym im. K. K. Baczyńskiego w Chrzanowie.
Jan Miodek językoznawca, profesor nauk humanistycznych o poezji Jacka Czapiewskiego pisze Z ogromną satysfakcją mogę powiedzieć, że tak jak dla Leśmiana, Brzechwy, Tuwima czy Kulmowej - również dla Jacka Czapiewskiego słowo jest największą wartością poetycką jako środek przekazu i przedmiot przeżywania. A tytuł zbioru Duże dziecko - mówi właściwie wszystko: w ten sposób skonstruowane wiersze przeznaczone są dla tych dorosłych, którzy zachowali w sobie dziecięcą wrażliwość, którzy noszą w sobie kod estetyczny, ukształtowany przez największych polskich mistrzów słowa. Natomiast Joanna Kulmowa, poetka, prozaiczka, autorka utworów scenicznych oraz książek dla dzieci i młodzieży wiersze Jacka Czapickiego oceniała jako bardzo oryginalne i niezwykle misterne. Jest w tych wierszach i rym, i rytm, które ja wbrew modzie współczesnej ciągle wielbię. Jest rozległość wiedzy i ogromne bogactwo słowotwórcze, które pozwala na dowcipną zabawę. Chapeau bas!
Jadwiga Malina, która dokonała redakcji tekstu, w swojej opinii pisze: Myśląc o wierszach Małgorzaty Dobkowskiej zawartych w tomie Bal na działkach, myślę o zdarzeniach w języku i neologizmach, jakie umieszcza Poetka odważnie, zapraszając czytających do udziału w rozmowach, których podłożem jest nieoczywisty, pozbawiony konturów obraz. Chwalę tę nieregularność, bo daje ona wiele nieskrepowanej swobody temu, kto idzie z tymi wierszami, kto im się przygląda, kto próbuje odgadnąć z jakiego porządku pochodzą. Odpowiedź nie jest jednak ważna, nie tutaj. Tu liczy się bycie w słowie albo użycie go na opak, w geście buntu lub w geście pokory. Pokory wobec możliwości przedstawienia za pomocą liter, tego co ledwie przeczuwalne, bytujące w pamięci, czy jak pisze Poetka w pomrukach odradzających się gwiazd.
W ocenie Michała Piętniewicz dokonującego omówienia tomu poezji Prognoza pogody wybór wierszy Bartłomieja Kucharskiego OCD, niezwykłego mnicha, wybrzmiewa całą gamą odcieni, odczuć, pragnień. To niezwykły i zróżnicowany kalejdoskop sprzecznych czasem dążeń. Przybliża jednak czytelnikowi wielką tajemnicę obcowania z nienazwanym. W pewnym sensie w pokaźnej książce Kucharskiego mamy jeśli nie wszystko, to co najmniej bardzo dużo dusza poety jest niezwykle pojemna i barwna. [] Są tu dwa centra niezwykłych, filozoficznych medytacji poetyckich: jednym jest krzyż, pokora, ubóstwo, pragnienie bycia ubogim, drugim tylko w pozornej sprzeczności stojącym z pierwszym niezwykle, epikurejskie umiłowanie życia i świata widzialnego, liczne podróże w przestrzeni, czasie i pamięci coś, co nazwać by można niezwykłą chłonnością, wręcz nienasyceniem wyobraźni poetyckiej.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
