Serbołużyczanie współcześnie to jeden z narodów Europy, który umyka z pola widzenia z racji swej demograficznej struktury. Wtapia się w dominujące otoczenie niemieckie. Dwukrotnie w XX wieku podkreślał swe aspiracje do stworzenia własnego państwa, odwołując się do wilsonowskiego prawa do samostanowienia. Dysponując odrębną kulturą i tradycją rozwoju historycznego, przetrwał, determinowany walką o zachowanie swej tożsamości narodowej. Jego byt i przyszłość jest warunkowany działaniami, które ochronią go przed konsekwencjami procesów asymilacyjnych. Zasadzają się one na przekonaniu, że także mały naród, jakim są Serbołużyczanie, może wzbogacić dorobek kulturowy Europy złożonej z mozaiki narodowościowej. Serbołużyczanie nie podzielają opinii lokowanych na łamach dzienników o ich historycznym i etnograficznym wymiarze istnienia. Każdego dnia podejmują wyzwania przypisane do mniejszości narodowej w Republice Federalnej Niemiec, chcąc potwierdzić, że pomimo braku państwa macierzystego są nowoczesnym narodem.
Monografia Wielowymiarowość bezpieczeństwa społeczności lokalnych jest zaproszeniem do spojrzenia na bezpieczeństwo nie jako na abstrakcyjną kategorię, lecz jako na realny, codzienny układ odporności wspólnot zależny od instytucji, technologii, kapitału społecznego, sprawnego prawa oraz zdolności do uczenia się na kryzysach. Publikacja prezentuje 25 artykułów, które konsekwentnie pokazują, że współczesne zagrożenia przenikają się i wzmacniają: presja informacyjna i manipulacje w środowisku cyfrowym nie są już tłem, lecz jednym z głównych mechanizmów destabilizacji; cyberprzestępczość, phishing, oszustwa i ransomware uderzają w mieszkańców oraz lokalne instytucje, a ich neutralizacja wymaga nie tylko narzędzi technicznych, ale także edukacji i współpracy międzysektorowej; zjawiska migracyjne, zarówno wymuszone konfliktem rosyjsko-ukraińskim, jak i ekonomiczne, wpływają na lokalne rynki pracy, usługi publiczne i bezpieczeństwo w strefach przygranicznych, gdzie równolegle rosną ryzyka związane z przemytem ludzi i działalnością grup przestępczych. W tej samej logice autorzy włączają do obrazu bezpieczeństwa kwestie twarde i systemowe: rolę Wojsk Obrony Terytorialnej w budowaniu odporności, zadania Straży Granicznej, znaczenie służb specjalnych oraz konsekwencje wojny hybrydowej prowadzonej przez Rosję i Białoruś, a także kontekst militarny (w tym doświadczenia wojny rosyjsko-ukraińskiej) widziany z perspektywy regionalnej. Szczególnie cennym walorem publikacji jest łączenie perspektywy strategicznej z praktyczną. Obok diagnoz i studiów przypadków czytelnik znajduje analizy prawne i instytucjonalne (m.in. w obszarze ochrony ludności i obrony cywilnej), a także wątki często pomijane w debacie o bezpieczeństwie lokalnym: środowiskowe uwarunkowania w lotnictwie oraz bezpieczeństwo aprowizacyjne oparte na potencjale lokalnego rolnictwa. To książka, która nie tylko porządkuje współczesne spektrum zagrożeń, lecz przede wszystkim pomaga zrozumieć, jak buduje się odporność społeczności lokalnych krok po kroku, w wielu domenach na raz, i dlaczego właśnie dziś ta odporność staje się jednym z kluczowych zasobów państwa.płk dr hab. Tadeusz Zieliński
Jak dobrze znamy historię, szczególnie tę, która odcisnęła najsilniejsze piętno na naszej wspólnocie? Czy jesteśmy w stanie wskazać w naszych dziejach ważne i węzłowe wydarzenia z tej przeszłości i czy rozumiemy ich kontekst? Co z tej przeszłości przenika do naszej świadomości, źródłem jakich postaw jest historia i jak kształtuje współczesne imponderabilia?Wszystkie te zagadnienia znajdują w ostateczności wspólny mianownik w kluczowym problemie odniesień do historii i pamięci jako żywego depozytu, który jest użyteczny w naszym życiu codziennym. Monografia jest rezultatem trzech ogólnopolskich reprezentatywnych badań zrealizowanych w 2022 r. na próbie ponad 6 tys. Polaków z trzech kategorii: młodzież szkół średnich, nauczyciele historii szkół średnich oraz osoby powyżej dwudziestego roku życia.
Książka opisuje źródła wiedzy historycznej i pamięci o przeszłości, na podstawie których kształtowane są przez Polaków zbiorowe wyobrażenia o minionych wydarzeniach z przeszłości narodowej, wspólnot lokalnych oraz rodzinnych. Obejmuje zatem problematykę "filtrów", przez które w różnym stopniu przeobrażony obraz historii przesącza się do społecznej świadomości. Szczególne miejsce w pracy poświęcono mediom i miejscom pamięci oraz szkolnej edukacji historycznej. Opracowanie jest rezultatem trzech ogólnopolskich reprezentatywnych badań zrealizowanych w 2022 r. na próbie ponad 6 tys. Polaków z trzech kategorii: młodzież szkół średnich, nauczyciele historii szkół średnich oraz osoby powyżej dwudziestego roku życia.
Pamięć rodzinna to wspólne dziedzictwo narracji, rytuałów, emocji, wartości oraz materialnych świadectw przeszłości w postaci wspomnień, dokumentów czy fotografii, przekazywanych w kręgu rodziny poprzez kontakty międzypokoleniowe. To w rodzinie, będącej podstawową komórką społeczeństwa, padają pierwsze pytania o przeszłość i kształtują się najwcześniejsze wyobrażenia o minionych wydarzeniach, a codzienne wspomnienia o losach przodków nadają nową perspektywę spojrzeniu na kulturę i historię narodową. Monografia jest wynikiem trzech ogólnopolskich reprezentatywnych badań zrealizowanych w 2022 r. na próbie ponad 6 tys. Polaków, obejmującej trzy grupy: młodzież szkół średnich, nauczycieli historii oraz osoby dorosłe powyżej dwudziestego roku życia.
Otoczeni tysiącami obrazów, społeczeństwa doprowadziły do wyraźnej dominacji ikonosfery nad logosferą - obraz stał się ważniejszy do słowa i więcej może dokonać w przekazie medialnym niż wypowiedzi, nawet najbardziej staranne.Internet w tym media społecznościowe, telewizja, gry komputerowe, ilustrowane publikacje prasowe i książkowe – znajdują łatwo swych „widzów”, nawet w epoce upadku czytelnictwa i załamywania się rynku księgarskiego.Fenomen obrazu może i powinien stać się przedmiotem zainteresowania dla wychowawców, naukowców, a tym bardziej rodziców i opiekunów młodego pokolenia – zapatrzonego całymi godzinami w rozświetlony obraz małych i większych ekranów codzienności.
Zamiast mówić o "filmie religijnym" - kategorii zbyt wąskiej i ideologicznie obciążonej - Legan proponuje myślenie o religijności jako o języku. A język ten jest równocześnie wspólnotowy i rozszczelniony, tradycyjny i negocjowalny, zakorzeniony i podważany. (…) To sugestywne streszczenie polskiej religijności XXI wieku, zawieszonej między rytuałem społecznym a indywidualnym poszukiwaniem sensu. Nie jako tradycji zamkniętej, lecz jako żywego doświadczenia, często sprzecznego, nierzadko bolesnego, ale wciąż kulturowo fundamentalnego.dr hab. Katarzyna Drąg, prof. UPJPII
Książka Olgi Żyminkowskiej to monografia poświęcona filozofii sztuk wizualnych Jean-Paula Sartre'a - pierwsze od trzydziestu lat syntetyczne omówienie tej problematyki. Ani koncepcja nie jest prosta, ani wywód łatwy. A jednak autorka zaproponowała przejrzystą kompozycję, która przemawia językiem wyrazistych kategorii (emocje, percepcja, wyobraźnia, estetyka pragmatyczna, przeżycie estetyczne). Ponadto włączyła w swój wywód coś, czego spis treści nie sygnalizuje: zagadkę. Książka jest mianowicie podwojoną opowieścią filozoficzną: opowieść pierwsza prowadzi ku wyjaśnieniom, druga ku komplikacjom. W pierwszej Sartre dochodzi do ładu ze sztuką, w drugiej przegrywa.prof. Przemysław Czapliński,Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w PoznaniuJean-Paul Sartre nigdy nie napisał osobnego traktatu o sztukach wizualnych, a jednak na przestrzeni kilku dekad stanowią one przedmiot jego refleksji oraz lejtmotyw dzieł literackich. Sztuka stanowi widmo, nawiedzające tę twórczość pod maską nicości. Olga Żyminkowska podejmuje niezwykle udaną próbę odtworzenia "ukrytej estetyki" filozofa. Prowadzi nas od fenomenologii świadomości, przez problemy percepcji, emocji i wyobraźni, po kwestię zaangażowania i dialog z estetyką pragmatyczną. Poddaje analizie zarówno Byt i nicość, eseje o literaturze, jak i Mdłości, ukazując wizualność jako wyzwanie dla ontologii oraz dla teorii politycznej.prof. Jerzy Franczak, Uniwersytet Jagielloński
Tym, co wyróżnia podejście autora, jest prezentacja filozofii muzułmańskiej, zwanej też niekiedy filozofią arabską, od strony teorii wiedzy. Co istotne, dla aktywnych w średniowieczu filozofów z tego kręgu kulturowego epistemologia stanowiła warunek uprawomocnienia metafizyki oraz religijnej teologii filozoficznej (arab. al-?ilm al-ilahiyyat). Podejmując się tego zadania, tzn. poszukując owego uprawomocnienia, filozofowie ci korzystali z inspiracji, jakich dostarczały im Koran czy hadisy, czyli teksty źródłowe islamu, lecz również, nawet w większym stopniu, z filozofii klasycznej, greckiej m.in. logiki Arystotelesa, arystotelesowskich analiz dotyczących intelektu, a także platonizmu i neoplatonizmu. Prezentowany pierwszy tom monografii zawiera m.in. krótki zarys dziejów filozofii muzułmańskiej z uwzględnieniem okresu klasycznego. Omówiono w nim przyczyny upadku tej filozofii, przede wszystkim zaś poddano szczegółowej analizie teorie wiedzy, które odnaleźć można u klasyków tejże filozofii: Al-Kindiego, Al-Farabiego, Awicenny, Al-Ghazalego oraz Awerroesa. Z recenzji prof. dr hab. Agnieszki Kijewskiej
Autorzy publikacji nadali nowy sens i znaczenie pojawiającym się możliwościom i ograniczeniom efektywnego funkcjonowania emigrantów w wielokulturowym brytyjskim społeczeństwie, wynikającym z posiadania lub braku kluczowych kompetencji międzykulturowych. Praca w środowisku międzynarodowym stała się obecnie codziennością. Jednak poprzez bariery kulturowe może być niekiedy trudna. Różnice kulturowe są zarówno cennym zasobem organizacji, jak i trudnym wyzwaniem, aby je nabyć. Dzięki interakcjom pomiędzy osobami z różnych kultur, ludzie nabywają nowej wiedzy, ale także mają możliwość rozwoju, stają się bardziej otwarci na inne kultury, komunikatywni, tolerancyjni oraz empatyczni. Kompetencje międzykulturowe przyczyniają się do większej integracji i współzależności społeczeństw, gospodarek czy kultur narodowych.Dzięki tej publikacji pedagogika wzbogacona została o kolejne dzieło potwierdzające, że pedagogika międzykulturowa jest ciągle rozwijającą się subdyscypliną, odpowiadającą na współczesne wyzwania edukacyjne w zróżnicowanym kulturowo społeczeństwie. Nie tylko odkrywane są nowe dziedziny i obszary istotne z punktu widzenia pedagogiki, ale udało się w sposób oryginalny poszerzyć problemy edukacji międzykulturowej o nowe wątki badawcze i wartościowe konkluzje. Uważam, że publikacja ta jest niezwykle wartościowym i oczekiwanym na rynku księgarskim dziełem tak z punktu widzenia poznawczego, jak i praktyki edukacyjnej. Stanowi istotne kompendium aktualnej wiedzy pedagogicznej dla studentów, nauczycieli akademickich i osób zainteresowanych funkcjonowaniem na europejskim wielokulturowym rynku pracy. Dr hab. Barbara Grabowska, prof. Uniwersytetu Śląskiego
Fundacja na rzecz Rozwoju Polskiego Rolnictwa (FDPA) przedkłada Czytelnikom dziewiątą edycję polsko-angielskiego raportu wydawanego od 2000 roku w ramach serii raportów o stanie wsi. Dzięki swojemu interdyscyplinarnemu wymiarowi Polska wieś 2016. Raport o stanie wsi ukazuje przemiany społeczno-gospodarcze, polityczne, demograficzne, a także przyrodnicze, jakie dokonują się na obszarach wiejskich. Redaktorzy naukowi tegorocznej edycji raportu, prof. Jerzy Wilkin i dr Iwona Nurzyńska, wraz z zespołem uznanych ekspertów w swoich dziedzinach kontynuują przyjęte wcześniej założenia metodologiczne, dzięki czemu Czytelnik od 16 lat może śledzić, porównywać i oceniać zmiany, jakich doświadcza polska wieś i rolnictwo. Raport o stanie wsi jest przede wszystkim diagnozą, czyli opisem oraz wyjaśnieniem najważniejszych procesów, struktur i problemów występujących na obszarach wiejskich w Polsce. W tegorocznym raporcie sporo uwagi poświęcamy pokazaniu sytuacji polskiej wsi, a zwłaszcza przemian ludnościowych i rolnictwa, na tle innych krajów europejskich. Właściwa diagnoza jest potrzebna nie tylko do rozumienia, ale i zmieniania stanu rzeczy w pożądanym kierunku. Ten drugi cel jest ściśle powiązany z kształtowaniem strategii i polityki rozwoju. Mamy nadzieję, że nasz raport okaże się pożyteczny także w tym zakresie.
W prezentowanym tomie znajdują się przemyślenia i refleksje osób niegodzących się na stan, w którym dominujące ideologie traktuje się jak zdroworozsądkowe oczywistości niewymagające uzasadnienia, ograniczenia praw obywatelskich określa się mianem obrony porządku publicznego, presję ekonomiczną nazywa się racjonalizacją życia społecznego, a irracjonalne autorytety funkcjonują jako autorytety moralne.Autorzy zamieszczonych tekstów (Tadeusz Kowalik, Andrzej Szahaj, Piotr Żuk, Michał Kozłowski, Przemysław Wielgosz, Leszek, Koczanowicz, Juliusz Gardawski, Jacek Wódz, Marcin Spławski, Dorota Majka-Rostek, Jarosław Klebaniuk, Adam Chmielewski) reprezentujący różne dziedziny nauk społecznych, zwracają uwagę na rozmaite pułapki i ograniczenia dla tworzenia w Polsce demokracji obywatelskiej.(...)I choć Czytelnik nie znajdzie w tej książce gotowych recept na zmianę obecnego stanu, to jednak może dostrzec w niej ważne pytania i wątpliwości. W dobie komercyjnych mediów, odrzucających analizę wszelkich bardziej złożonych i skomplikowanych problemów; w czasach spłyconej polityki, która nie musi być już ani zawodem ani powołaniem; w społeczeństwie, w którym niewidzialna ręka rynku i wzrost gospodarczy mają rzekomo rozwiązać wszelkie bolączki człowieka, zadawanie trudnych i niemodnych pytań jest rzeczą bezcenną. Podobnie jak cywilna odwaga w podważaniu dogmatów, które choć napuszone i mocno wryte w wiedzę potoczną, to jednak niewarte uświęcania i podtrzymywania. Bowiem utrzymywanie złudzeń i mistyfikacji umacnia jedynie grę pozorów w życiu publicznym, które coraz bardziej przypomina teatr marionetek.
Jak działało państwo, w którym prawo wyznaczało granice władzy na długo przed epoką nowoczesnych konstytucji? Książka prowadzi czytelnika przez dzieje polskiego konstytucjonalizmu od późnego średniowiecza po upadek Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Publikacja dopełnia projekt Konstytucyjna historia Polski, zapoczątkowany tomem obejmującym wieki XIXXX. Autor ukazuje dzieje Polski jako historię państwa konstytucyjnego, rozwijającego się wcześniej niż większość nowoczesnych porządków konstytucyjnych Europy kontynentalnej. Analizuje zarówno akty prawne przywileje, statuty i konstytucje sejmowe jak i praktykę ustrojową: relacje między królem, sejmem i sejmikami, mechanizmy stanowienia prawa oraz zakres praw i wolności. Szczególne miejsce zajmuje refleksja nad ewolucją porządku konstytucyjnego Rzeczypospolitej jego trwałością, ale także procesami prowadzącymi do kryzysu ustroju i upadku państwa. Takie ujęcie pozwala spojrzeć na polską historię nie przez pryzmat wydarzeń politycznych, lecz prawa jako fundament istnienia państwa.
Zwykle patrzymy na przemiany w ostatnich dekadach w Polsce przez pryzmat tzw. transformacji. To już pomału przestaje cokolwiek znaczyć. A tu dostajemy pracę, która ukazuje inną perspektywę naszej transformacji, nieobecną praktycznie w polskich analizach: co staje się towarem, a co nim być przestaje. Niekiedy wnioski są zaskakujące. To nowe spojrzenie, w dodatku mocno wsparte literaturą światową, dzięki czemu widzimy nasze przemiany w ogólniejszej i mniej oczywistej optyce.prof. dr hab. Andrzej RychardTrójka poznańskich socjologów podjęła odważną próbę spojrzenia na procesy polskiej transformacji przez pryzmat procesów utowarowienia i odtowarowienia. Samo pojęcie utowarowienia, choć ma szacowny rodowód, stosunkowo rzadko pojawia się we współczesnym piśmiennictwie socjologicznym. Już choćby z tego powodu należy przyklasnąć pomysłowi Autorów, gdyż jak pokazują ich analizy, pojęcie utowarowienia pozwala nie tylko syntetyzować różne teoretyczne wątki, ale i lepiej zrozumieć zachodzące wokół nas procesy społeczno-gospodarcze.prof. dr hab. Mirosława Marody
Tytuł książki, Cztery eseje o sztuce i kulturze w czasach AI, jest prostą formą zapowiedzi jej zawartości. We wprowadzeniu do tej publikacji zwracam uwagę na rewolucyjny potencjał upowszechnienia się AI jako maszynerii, którą można porównać do fundamentalnych technologii będących kołami zamachowymi kulturowych i cywilizacyjnych zmian takich jak: osiemnastowieczna rewolucja przemysłowa, era kolei i pary z początku dziewiętnastego stulecia, era stali i elektryczności w drugiej połowie dziewiętnastego stulecia, era masowej produkcji z początku dwudziestego stulecia oraz rewolucja informatyczna i telekomunikacyjna zapoczątkowana przez mikroprocesor na początku lat siedemdziesiątych ubiegłego stuleci. Jednocześnie podkreślam, że mnogość publikacji na temat AI pomija to, co dzieje się w obszarze sztuki i kultury w epoce AI. Dlatego postanowiłem skupić swoją uwagę na tych właśnie fenomenach.astanawiający jest fakt, że w setkach publikacji poświęconych sztucznej inteligencji tak mało obecna jest sztuka, która już powstaje i będzie powstawać w przyszłości, a tworzona jest w splocie ludzkiej i nie-ludzkiej inteligencji. To motyw przewodni moich rozmyślań i rozpoznań dotyczących AI art sztuki tworzonej przez artystów, dla których AI jest nie tylko medium i narzędziem tworzenia, ale i partnerem oraz współtwórcą ich dzieł. - Piotr Zawojski
Trzysta tysięcy – tyle nowych polskich złotych co minutę pojawia się w gospodarce. Skąd się te pieniądze biorą i kto decyduje o tym, w czyje ręce trafiają? Dlaczego Brytyjczycy jeszcze niedawno chętniej rozliczali się za pomocą patyków niż monet? Kogo ścigała tajna siatka szpiegowska Isaaca Newtona? Co łączyło garstkę ekonomistów, którzy jako jedyni przewidzieli kryzys finansowy 2008 roku? To tylko kilka z dziesiątek pytań, na które znajdziemy odpowiedź w tej książce. Porachunki opowiadają o historii pieniądza – wynalazku, którego używamy wszyscy, a którego prawie nikt nie rozumie. Autor łączy barwne anegdoty, zapomniane historie i twarde dane w opowieść o tym, jak pieniądz działa dziś, a jak działał w przeszłości. Jak pisze we wstępie: „To wynalazek, przy którym nieustannie ktoś majstruje. W różnych momentach historii i w różnych miejscach na świecie pieniądz działał zupełnie inaczej. Jego konstrukcja może sprzyjać wolności i sprawiedliwości, ale też uprzywilejowywać jedne grupy kosztem innych, wymuszać eksploatację środowiska naturalnego czy sprzyjać wojnom”. Porachunki są zarówno dla tych, którzy nigdy nie interesowali się ekonomią, jak i dla tych, którym wydawało się, że o gospodarce wiedzą już wszystko. To żywa opowieść o pieniądzach (także tych z kamienia, miedzi i ptasich piór) oraz o ich uwikłaniu w politykę. Autor, ekonomista i historyk idei, nie tylko przygląda się temu, jak skonstruowany jest współczesny pieniądz, lecz także przedstawia projekty jego reform. Pyta, dlaczego polityczna natura pieniądza została wyparta z powszechnej świadomości, a tych, którzy próbowali o niej głośno mówić, spotkał, jak pisze, marny los. Pięknie napisana książka o pieniądzu! Oksymoron?! W żadnym wypadku. Jędrzej Malko udowadnia, że można w sposób pasjonujący i pełen barwnych obrazów opowiedzieć o jednej z największych abstrakcji rządzących niepodzielnie i bezwzględnie naszym życiem społecznym. Od prętów leszczyny, wykorzystywanych w dawnej Anglii, przez późnośredniowieczne spory myślicieli z francuskimi królami, po dyskryminacyjne polityki kredytowe w Ameryce drugiej połowy XX wieku, Malko pokazuje, jak pieniądz jest narzędziem władzy i polityki – dyskretnym, a jednocześnie potężnym. Andrzej Leder
Monografia ukazuje proces tworzenia Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii w kontekście postępującego procesu metropolizacji. Autorka bada, czy ten obszar funkcjonalny może stać się przestrzenią przeżywaną, a metropolia nowym punktem odniesienia dla mieszkańców. Książka koncentruje się na kulturowym i symbolicznym wymiarze metropolizacji. Analizując dyskurs prasowy i komentarze czytelników dwóch popularnych dzienników regionalnych, autorka odsłania złożoność medialnego obrazu metropolii i rolę mediów w kształtowaniu świadomości zbiorowej. To wszechstronne kompendium wiedzy dla badaczy, praktyków i wszystkich zainteresowanych współczesnymi przemianami miast, polityką metropolitalną i wpływem mediów na wyobraźnię zbiorową.
Znamienną cechą polskiej andragogiki dziś, w XXI wieku, jest włączanie w jej obszar badawczy transdyscyplinarnego dyskursu podejmowanego w zakresie nauk społecznych i humanistycznych, dotyczącego procesów uczenia się człowieka dorosłego.Z treści zawartych w tej publikacji [...] wynika, że poczynając od lat 80. XX wieku, zauważalny jest w polskiej andragogice zwrot ku badaniom jakościowym, które wśród badań empirycznych w XXI wieku zaczynają przeważać [...].[...] badacze zjawisk mieszczących się w przedmiocie badań andragogiki [...] tworzą już specyficzne środowisko naukowe, otwarte, bardziej demokratyczne, transdyscyplinarne, realizujące ideę niewidzialnego koledżu, jak to określa Zbyszko Melosik [...] włączając w skład tego środowiska, poza znany i znaczącymi dla dyscypliny naukowcami, także osoby na początkowych etapach swojej naukowej kariery, badaczy andragogów i badaczy reprezentujących inne dyscypliny naukowe.W andragogice ostatnich dwóch, trzech dekad można dostrzec przesunięcie z metody na badacza. To bardzo ważna zmiana paradygmatyczna, która pociąga za sobą jakościowy charakter badań. [...] Na badacza (a nie na metodę) spada odpowiedzialność za planowanie, realizację i efekty procesu badawczego, które są weryfikowane w naukowym dyskursie. Jest to cena za jego wolność, twórczość i możliwość realizacji pasji naukowej według miary swej umysłowości. Badania jakościowe wymagają odwagi, a prezentacja wyników własny naukowych dociekań wiąże się z niepewnością ich uznania przez innych badaczy. Fragmenty z Wprowadzenia
Monografia pt Kobiety na rynku pracy w Armenii, Azerbejdżanie, Gruzji, Kazachstanie, Kirgistanie, Ukrainie i Uzbekistanie jest ekonomicznym studium którego celem jest charakterystyka kobiecej siły roboczej, prawnego wsparcia równości na rynku pracy, aspektów płci w kontekście zatrudnienia, płac, bezrobocia a także mechanizmów przezwyciężania społeczno-ekonomicznej marginalizacji kobiet.Z recenzji doc dr hab. Halyny Vasylevskiej, Zachodnioukraiński Uniwersytet Narodowy w TarnopoluMonografia jest dziełem na czasie, użytecznym dla szerokiego grona odbiorców, przygotowanym na wysokim poziomie naukowym. Praca kompleksowo obejmuje kluczowe aspekty zatrudnienia kobiet w Armenii, Azerbejdżanie, Gruzji, Kazachstanie, Kirgistanie Ukrainie i Uzbekistanie w tym kwestie ekonomiczne i prawne. Analiza podjętego problemu jest wielowymiarowa, powstała na bazie pełnego wykorzystania literatury naukowej i dostępnych danych statystycznych.Z recenzji dr hab. Oleny Bochko prof. P.L, Narodowy Uniwersytet Politechnika Lwowska
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
