Autorzy publikacji nadali nowy sens i znaczenie pojawiającym się możliwościom i ograniczeniom efektywnego funkcjonowania emigrantów w wielokulturowym brytyjskim społeczeństwie, wynikającym z posiadania lub braku kluczowych kompetencji międzykulturowych. Praca w środowisku międzynarodowym stała się obecnie codziennością. Jednak poprzez bariery kulturowe może być niekiedy trudna. Różnice kulturowe są zarówno cennym zasobem organizacji, jak i trudnym wyzwaniem, aby je nabyć. Dzięki interakcjom pomiędzy osobami z różnych kultur, ludzie nabywają nowej wiedzy, ale także mają możliwość rozwoju, stają się bardziej otwarci na inne kultury, komunikatywni, tolerancyjni oraz empatyczni. Kompetencje międzykulturowe przyczyniają się do większej integracji i współzależności społeczeństw, gospodarek czy kultur narodowych.Dzięki tej publikacji pedagogika wzbogacona została o kolejne dzieło potwierdzające, że pedagogika międzykulturowa jest ciągle rozwijającą się subdyscypliną, odpowiadającą na współczesne wyzwania edukacyjne w zróżnicowanym kulturowo społeczeństwie. Nie tylko odkrywane są nowe dziedziny i obszary istotne z punktu widzenia pedagogiki, ale udało się w sposób oryginalny poszerzyć problemy edukacji międzykulturowej o nowe wątki badawcze i wartościowe konkluzje. Uważam, że publikacja ta jest niezwykle wartościowym i oczekiwanym na rynku księgarskim dziełem tak z punktu widzenia poznawczego, jak i praktyki edukacyjnej. Stanowi istotne kompendium aktualnej wiedzy pedagogicznej dla studentów, nauczycieli akademickich i osób zainteresowanych funkcjonowaniem na europejskim wielokulturowym rynku pracy. Dr hab. Barbara Grabowska, prof. Uniwersytetu Śląskiego
Fundacja na rzecz Rozwoju Polskiego Rolnictwa (FDPA) przedkłada Czytelnikom dziewiątą edycję polsko-angielskiego raportu wydawanego od 2000 roku w ramach serii raportów o stanie wsi. Dzięki swojemu interdyscyplinarnemu wymiarowi Polska wieś 2016. Raport o stanie wsi ukazuje przemiany społeczno-gospodarcze, polityczne, demograficzne, a także przyrodnicze, jakie dokonują się na obszarach wiejskich. Redaktorzy naukowi tegorocznej edycji raportu, prof. Jerzy Wilkin i dr Iwona Nurzyńska, wraz z zespołem uznanych ekspertów w swoich dziedzinach kontynuują przyjęte wcześniej założenia metodologiczne, dzięki czemu Czytelnik od 16 lat może śledzić, porównywać i oceniać zmiany, jakich doświadcza polska wieś i rolnictwo. Raport o stanie wsi jest przede wszystkim diagnozą, czyli opisem oraz wyjaśnieniem najważniejszych procesów, struktur i problemów występujących na obszarach wiejskich w Polsce. W tegorocznym raporcie sporo uwagi poświęcamy pokazaniu sytuacji polskiej wsi, a zwłaszcza przemian ludnościowych i rolnictwa, na tle innych krajów europejskich. Właściwa diagnoza jest potrzebna nie tylko do rozumienia, ale i zmieniania stanu rzeczy w pożądanym kierunku. Ten drugi cel jest ściśle powiązany z kształtowaniem strategii i polityki rozwoju. Mamy nadzieję, że nasz raport okaże się pożyteczny także w tym zakresie.
W prezentowanym tomie znajdują się przemyślenia i refleksje osób niegodzących się na stan, w którym dominujące ideologie traktuje się jak zdroworozsądkowe oczywistości niewymagające uzasadnienia, ograniczenia praw obywatelskich określa się mianem obrony porządku publicznego, presję ekonomiczną nazywa się racjonalizacją życia społecznego, a irracjonalne autorytety funkcjonują jako autorytety moralne.Autorzy zamieszczonych tekstów (Tadeusz Kowalik, Andrzej Szahaj, Piotr Żuk, Michał Kozłowski, Przemysław Wielgosz, Leszek, Koczanowicz, Juliusz Gardawski, Jacek Wódz, Marcin Spławski, Dorota Majka-Rostek, Jarosław Klebaniuk, Adam Chmielewski) reprezentujący różne dziedziny nauk społecznych, zwracają uwagę na rozmaite pułapki i ograniczenia dla tworzenia w Polsce demokracji obywatelskiej.(...)I choć Czytelnik nie znajdzie w tej książce gotowych recept na zmianę obecnego stanu, to jednak może dostrzec w niej ważne pytania i wątpliwości. W dobie komercyjnych mediów, odrzucających analizę wszelkich bardziej złożonych i skomplikowanych problemów; w czasach spłyconej polityki, która nie musi być już ani zawodem ani powołaniem; w społeczeństwie, w którym niewidzialna ręka rynku i wzrost gospodarczy mają rzekomo rozwiązać wszelkie bolączki człowieka, zadawanie trudnych i niemodnych pytań jest rzeczą bezcenną. Podobnie jak cywilna odwaga w podważaniu dogmatów, które choć napuszone i mocno wryte w wiedzę potoczną, to jednak niewarte uświęcania i podtrzymywania. Bowiem utrzymywanie złudzeń i mistyfikacji umacnia jedynie grę pozorów w życiu publicznym, które coraz bardziej przypomina teatr marionetek.
Jak działało państwo, w którym prawo wyznaczało granice władzy na długo przed epoką nowoczesnych konstytucji? Książka prowadzi czytelnika przez dzieje polskiego konstytucjonalizmu od późnego średniowiecza po upadek Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Publikacja dopełnia projekt Konstytucyjna historia Polski, zapoczątkowany tomem obejmującym wieki XIXXX. Autor ukazuje dzieje Polski jako historię państwa konstytucyjnego, rozwijającego się wcześniej niż większość nowoczesnych porządków konstytucyjnych Europy kontynentalnej. Analizuje zarówno akty prawne przywileje, statuty i konstytucje sejmowe jak i praktykę ustrojową: relacje między królem, sejmem i sejmikami, mechanizmy stanowienia prawa oraz zakres praw i wolności. Szczególne miejsce zajmuje refleksja nad ewolucją porządku konstytucyjnego Rzeczypospolitej jego trwałością, ale także procesami prowadzącymi do kryzysu ustroju i upadku państwa. Takie ujęcie pozwala spojrzeć na polską historię nie przez pryzmat wydarzeń politycznych, lecz prawa jako fundament istnienia państwa.
Zwykle patrzymy na przemiany w ostatnich dekadach w Polsce przez pryzmat tzw. transformacji. To już pomału przestaje cokolwiek znaczyć. A tu dostajemy pracę, która ukazuje inną perspektywę naszej transformacji, nieobecną praktycznie w polskich analizach: co staje się towarem, a co nim być przestaje. Niekiedy wnioski są zaskakujące. To nowe spojrzenie, w dodatku mocno wsparte literaturą światową, dzięki czemu widzimy nasze przemiany w ogólniejszej i mniej oczywistej optyce.prof. dr hab. Andrzej RychardTrójka poznańskich socjologów podjęła odważną próbę spojrzenia na procesy polskiej transformacji przez pryzmat procesów utowarowienia i odtowarowienia. Samo pojęcie utowarowienia, choć ma szacowny rodowód, stosunkowo rzadko pojawia się we współczesnym piśmiennictwie socjologicznym. Już choćby z tego powodu należy przyklasnąć pomysłowi Autorów, gdyż jak pokazują ich analizy, pojęcie utowarowienia pozwala nie tylko syntetyzować różne teoretyczne wątki, ale i lepiej zrozumieć zachodzące wokół nas procesy społeczno-gospodarcze.prof. dr hab. Mirosława Marody
Tytuł książki, Cztery eseje o sztuce i kulturze w czasach AI, jest prostą formą zapowiedzi jej zawartości. We wprowadzeniu do tej publikacji zwracam uwagę na rewolucyjny potencjał upowszechnienia się AI jako maszynerii, którą można porównać do fundamentalnych technologii będących kołami zamachowymi kulturowych i cywilizacyjnych zmian takich jak: osiemnastowieczna rewolucja przemysłowa, era kolei i pary z początku dziewiętnastego stulecia, era stali i elektryczności w drugiej połowie dziewiętnastego stulecia, era masowej produkcji z początku dwudziestego stulecia oraz rewolucja informatyczna i telekomunikacyjna zapoczątkowana przez mikroprocesor na początku lat siedemdziesiątych ubiegłego stuleci. Jednocześnie podkreślam, że mnogość publikacji na temat AI pomija to, co dzieje się w obszarze sztuki i kultury w epoce AI. Dlatego postanowiłem skupić swoją uwagę na tych właśnie fenomenach.astanawiający jest fakt, że w setkach publikacji poświęconych sztucznej inteligencji tak mało obecna jest sztuka, która już powstaje i będzie powstawać w przyszłości, a tworzona jest w splocie ludzkiej i nie-ludzkiej inteligencji. To motyw przewodni moich rozmyślań i rozpoznań dotyczących AI art sztuki tworzonej przez artystów, dla których AI jest nie tylko medium i narzędziem tworzenia, ale i partnerem oraz współtwórcą ich dzieł. - Piotr Zawojski
Trzysta tysięcy – tyle nowych polskich złotych co minutę pojawia się w gospodarce. Skąd się te pieniądze biorą i kto decyduje o tym, w czyje ręce trafiają? Dlaczego Brytyjczycy jeszcze niedawno chętniej rozliczali się za pomocą patyków niż monet? Kogo ścigała tajna siatka szpiegowska Isaaca Newtona? Co łączyło garstkę ekonomistów, którzy jako jedyni przewidzieli kryzys finansowy 2008 roku? To tylko kilka z dziesiątek pytań, na które znajdziemy odpowiedź w tej książce. Porachunki opowiadają o historii pieniądza – wynalazku, którego używamy wszyscy, a którego prawie nikt nie rozumie. Autor łączy barwne anegdoty, zapomniane historie i twarde dane w opowieść o tym, jak pieniądz działa dziś, a jak działał w przeszłości. Jak pisze we wstępie: „To wynalazek, przy którym nieustannie ktoś majstruje. W różnych momentach historii i w różnych miejscach na świecie pieniądz działał zupełnie inaczej. Jego konstrukcja może sprzyjać wolności i sprawiedliwości, ale też uprzywilejowywać jedne grupy kosztem innych, wymuszać eksploatację środowiska naturalnego czy sprzyjać wojnom”. Porachunki są zarówno dla tych, którzy nigdy nie interesowali się ekonomią, jak i dla tych, którym wydawało się, że o gospodarce wiedzą już wszystko. To żywa opowieść o pieniądzach (także tych z kamienia, miedzi i ptasich piór) oraz o ich uwikłaniu w politykę. Autor, ekonomista i historyk idei, nie tylko przygląda się temu, jak skonstruowany jest współczesny pieniądz, lecz także przedstawia projekty jego reform. Pyta, dlaczego polityczna natura pieniądza została wyparta z powszechnej świadomości, a tych, którzy próbowali o niej głośno mówić, spotkał, jak pisze, marny los. Pięknie napisana książka o pieniądzu! Oksymoron?! W żadnym wypadku. Jędrzej Malko udowadnia, że można w sposób pasjonujący i pełen barwnych obrazów opowiedzieć o jednej z największych abstrakcji rządzących niepodzielnie i bezwzględnie naszym życiem społecznym. Od prętów leszczyny, wykorzystywanych w dawnej Anglii, przez późnośredniowieczne spory myślicieli z francuskimi królami, po dyskryminacyjne polityki kredytowe w Ameryce drugiej połowy XX wieku, Malko pokazuje, jak pieniądz jest narzędziem władzy i polityki – dyskretnym, a jednocześnie potężnym. Andrzej Leder
Monografia ukazuje proces tworzenia Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii w kontekście postępującego procesu metropolizacji. Autorka bada, czy ten obszar funkcjonalny może stać się przestrzenią przeżywaną, a metropolia nowym punktem odniesienia dla mieszkańców. Książka koncentruje się na kulturowym i symbolicznym wymiarze metropolizacji. Analizując dyskurs prasowy i komentarze czytelników dwóch popularnych dzienników regionalnych, autorka odsłania złożoność medialnego obrazu metropolii i rolę mediów w kształtowaniu świadomości zbiorowej. To wszechstronne kompendium wiedzy dla badaczy, praktyków i wszystkich zainteresowanych współczesnymi przemianami miast, polityką metropolitalną i wpływem mediów na wyobraźnię zbiorową.
Znamienną cechą polskiej andragogiki dziś, w XXI wieku, jest włączanie w jej obszar badawczy transdyscyplinarnego dyskursu podejmowanego w zakresie nauk społecznych i humanistycznych, dotyczącego procesów uczenia się człowieka dorosłego.Z treści zawartych w tej publikacji [...] wynika, że poczynając od lat 80. XX wieku, zauważalny jest w polskiej andragogice zwrot ku badaniom jakościowym, które wśród badań empirycznych w XXI wieku zaczynają przeważać [...].[...] badacze zjawisk mieszczących się w przedmiocie badań andragogiki [...] tworzą już specyficzne środowisko naukowe, otwarte, bardziej demokratyczne, transdyscyplinarne, realizujące ideę niewidzialnego koledżu, jak to określa Zbyszko Melosik [...] włączając w skład tego środowiska, poza znany i znaczącymi dla dyscypliny naukowcami, także osoby na początkowych etapach swojej naukowej kariery, badaczy andragogów i badaczy reprezentujących inne dyscypliny naukowe.W andragogice ostatnich dwóch, trzech dekad można dostrzec przesunięcie z metody na badacza. To bardzo ważna zmiana paradygmatyczna, która pociąga za sobą jakościowy charakter badań. [...] Na badacza (a nie na metodę) spada odpowiedzialność za planowanie, realizację i efekty procesu badawczego, które są weryfikowane w naukowym dyskursie. Jest to cena za jego wolność, twórczość i możliwość realizacji pasji naukowej według miary swej umysłowości. Badania jakościowe wymagają odwagi, a prezentacja wyników własny naukowych dociekań wiąże się z niepewnością ich uznania przez innych badaczy. Fragmenty z Wprowadzenia
Monografia pt Kobiety na rynku pracy w Armenii, Azerbejdżanie, Gruzji, Kazachstanie, Kirgistanie, Ukrainie i Uzbekistanie jest ekonomicznym studium którego celem jest charakterystyka kobiecej siły roboczej, prawnego wsparcia równości na rynku pracy, aspektów płci w kontekście zatrudnienia, płac, bezrobocia a także mechanizmów przezwyciężania społeczno-ekonomicznej marginalizacji kobiet.Z recenzji doc dr hab. Halyny Vasylevskiej, Zachodnioukraiński Uniwersytet Narodowy w TarnopoluMonografia jest dziełem na czasie, użytecznym dla szerokiego grona odbiorców, przygotowanym na wysokim poziomie naukowym. Praca kompleksowo obejmuje kluczowe aspekty zatrudnienia kobiet w Armenii, Azerbejdżanie, Gruzji, Kazachstanie, Kirgistanie Ukrainie i Uzbekistanie w tym kwestie ekonomiczne i prawne. Analiza podjętego problemu jest wielowymiarowa, powstała na bazie pełnego wykorzystania literatury naukowej i dostępnych danych statystycznych.Z recenzji dr hab. Oleny Bochko prof. P.L, Narodowy Uniwersytet Politechnika Lwowska
W tekstach poświęconych ustawowo uznanym mniejszościom narodowym i etnicznym oraz mniejszościom językowym autorzy analizują zmiany liczebności grup i politykę prowadzoną przez ich liderów. W tomie zawarte są też opracowania skupione na ujawnionych w Narodowym Spisie Powszechnym nowych tożsamościach regionalnych. Ich pojawienie się, a może publiczna artykulacja, świadczy z jednej strony o silnym emocjonalnym związku z obszarem zamieszkania, traktowanym jako mała ojczyzna. Z drugiej strony jest oznaką istnienia społeczeństwa obywatelskiego, którego członkowie otwarcie sygnalizują swoją tożsamość regionalną inną niż dominująca.prof. dr hab. Maria SzmejaSpołeczeństwo polskie, do niedawna uznawane za narodowo i etnicznie niemal homogeniczne, nieuchronnie podlega postępującemu zróżnicowaniu, toteż dostarczenie rzetelnej wiedzy w tym względzie staje się nieodzownym warunkiem wypracowania przez państwo i przyswojenia przez ogół jego mieszkańców odpowiednich strategii postępowania. Wspomniana dyferencjacja ma dziś w większym stopniu charakter migracyjny aniżeli autochtoniczny ().dr hab. Marcin DębickiAutorki i autorzy: Mariola Abkowicz, Marcin Dębicki, Kamilla Dolińska, Grzegorz Janusz, Natalia Jaroszek, Przemysław Kilian, Sławomir Łodziński, Michał Łyszczarz, Julita Makaro, Ewa Michna, Małgorzata Mieczkowska, Janusz Mieczkowski, Ewa Nowicka, Justyna Okrucińska, Wojciech Połeć, Paweł Popieliński, Katarzyna Warmińska
Monografia stanowi podsumowanie VII ogólnopolskiej konferencji naukowej z cyklu Nietypowe stosunki zatrudnienia", zorganizowanej z inicjatywy prof. UŁ dra hab. Tomasza Duraja w dniu 6 grudnia 2024 roku na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego przez Centrum Naukowe Nietypowych Stosunków Zatrudnienia, a także Studenckie Forum Nietypowych Stosunków Zatrudnienia WPiA UŁ oraz Okręgowy Inspektorat Pracy w Łodzi.W Polsce od dłuższego czasu mamy do czynienia ze zjawiskiem upowszechniania się w gospodarce rynkowej nietypowych form świadczenia pracy zarobkowej, co rodzi pytanie o potrzebę wprowadzenia nowych regulacji ustawowych, które ucywilizują ich funkcjonowanie. Na przykładzie zatrudnienia zewnętrznego oraz pracy platformowej autorzy monografii zastanawiają się nad tym, czy i w jakim zakresie normować tę pracę, aby z jednej strony była świadczona zgodnie z obowiązującym prawem, gwarantując wykonawcom odpowiedni standard ochrony uwzględniający przepisy prawa międzynarodowego i Konstytucji RP, a z drugiej, aby nie utraciła walorów elastyczności i konkurencyjności. Nadmierna regulacja nietypowych form pracy zarobkowej jest przeciwskuteczna i może prowadzić do ich likwidacji czy marginalizacji, co negatywnie wpłynie na rynek pracy oraz przyczyni się do wzrostu bezrobocia, nielegalnego zatrudnienia oraz szarej strefy. Uzupełnieniem publikacji są rozdziały przedstawiające szerszy kontekst analizowanej problematyki, a odnoszące się do takich kwestii, jak wpływ cyfryzacji na kształtowanie się nowych form świadczenia pracy czy aksjologiczne podstawy prawa pracy w epoce technologii algorytmicznych. Wielowymiarowość, wielowątkowość oraz złożoność podjętych zagadnień zachęcają do lektury tej monografii. Zdaniem prof. UwB dr hab. Anety Giedrewicz-Niewińskiej książka ma nowatorski charakter. Dokonana analiza zakresu regulacji prawnej nietypowych form zarobkowania dotyka wielu różnorodnych zagadnień badawczych i problemów szczegółowych. Z tych też powodów tematyka podjęta w monografii jest niezwykle trudna. Dotychczas nie pojawiło się w polskiej literaturze opracowanie, które całościowo ujmowałoby nietypowe formy pracy zarobkowej z uwzględnieniem pracy platformowej". Z kolei prof. WSAiB dr hab. Joanna Unterschuetz wskazuje, że publikacja ma bezsprzecznie charakter naukowy i wnosi wartościowy głos do aktualnej debaty dotyczącej zatrudnienia platformowego, regulacji algorytmicznych oraz implementacji prawa unijnego w zakresie ochrony pracowników cyfrowych. Zasadniczym atutem tomu jest jego tematyczne osadzenie w aktualnym i dynamicznie rozwijającym się obszarze regulacyjnym"
Publikacja poświęcona segregacji społecznej i mobilności przestrzennej uwidocznionych w indywidualnych biografiach oraz w życiu codziennym mieszkańców Warszawy. Autorka identyfikuje ważne osoby na kolejnych etapach życia badanych, śledzi znaczące miejsca i zachowania przestrzenne związane z rutyną oraz analizuje wydarzenia, które wiążą się z zachodzącymi zmianami. Punktem wyjścia do rozważań na temat nierówności społecznych w miastach są wzajemnie przeplatające się biografia i codzienność. Zrozumienie ich zależności jest ważne dla osiągnięcia spójności społecznej miast oraz roli działań prowadzonych przez decydentów, jak również stających przed nimi wyzwań.
******
Towards Geography of Everyday Life. A Biographical Perspective of Social Segregation
The publication is devoted to social segregation and spatial mobility as seen in individual biographies and everyday life of the inhabitants of Warsaw. The author identifies important people at subsequent stages of the narrators' lives, traces significant places and spatial behaviours related to routine, and analyses events, which are related to the changes taking place. The starting point for reflections on social inequalities in cities are mutually interwoven biographies and everyday life. Understanding their dependencies is important for achieving the social cohesion of cities and the role of activities conducted by decision-makers as well as the challenges they face.
Nowe tłumaczenie dzieła, które jak żadne inne obnaża źródła kryzysu europejskiej kultury Jose Ortega y Gasset, jeden z najwybitniejszych hiszpańskich myślicieli, przygląda się zjawisku człowieka masowego. Opisuje moment, w którym zmienia się struktura społeczeństwa: jednostki przeciętne, tzw. masy, zaczynają dominować, wypierając tradycyjne elity intelektualne i duchowe. To nie jest lament nad upadkiem cywilizacji, lecz precyzyjna analiza tego, co dzieje się, gdy zbiorowość traci swoich przewodników, a przeciętność staje się normą. "Bunt mas zajmuje miejsce szczególne w dorobku Jose Ortegi y Gasseta. To tekst, który od dziesięcioleci inspiruje badaczy kultury i myśli społecznej, stając się jednym z kluczowych punktów odniesienia w analizie świata Zachodu. Diagnozy autora, nierzadko podważające utarte schematy myślenia wywodzące się z epoki oświecenia, pozostają zaskakująco aktualne i skłaniają do ponownej refleksji nad fundamentami naszej cywilizacji". prof. Krzysztof Polit
Nicholas Agar, profesor etyki z Nowej Zelandii, kwestionuje w swojej pracy techno-optymistyczny pogląd, zgodnie z którym od postępu technologicznego oczekujemy wielkich rzeczy dla ludzkiego rozwoju. Autor opisuje zjawisko zwane normalizacją hedoniczną, które prowadzi do znacznego przeceniania siły postępu technologicznego dla poprawy naszego samopoczucia. Owa hedoniczna normalizacja wyraża się np. w założeniu, że z faktu, iż w sytuacji trwałego przeniesienia w czasie do średniowiecza bylibyśmy nieszczęśliwi, można wywodzić twierdzenie, że ludzie żyjący w tamtych czasach też musieli być nieszczęśliwi. Te same zniekształcenia mają zastosowanie, gdy wyobrażamy sobie przyszłość z lekami na raka i koloniami na Marsie. Postęp technologiczny może uczynić nas szczęśliwszymi, ale nie tak bardzo, jak sobie to wyobrażamy.
[OPIS KSIĄŻKI] „Po pierwsze twierdzę, że kobietom i dziewczynom przez setki lat systematycznie i rozmyślnie przypisywano choroby psychiczne, wmuszano leki, przymusowo poddawano je terapiom i izolowano od społeczeństwa; praktyki te kontynuowane są w ochronie zdrowia psychicznego aż do chwili obecnej. Po drugie, że najważniejsze instytucje – w tym: edukacja, media, wymiar sprawiedliwości i ochrona zdrowia – wspierają przypisywanie chorób kobietom i dziewczynom i przyczyniają się niego; ponadto regularnie rozpowszechniają mizoginiczne dezinformacje na temat życia psychicznego kobiet i dziewczyn. Po trzecie, że przypisywanie chorób jest jednym z narzędzi patriarchatu, ściśle powiązanym ze stereotypami i rolami płciowymi, uprzedmiotawianiem, seksualizacją i dehumanizacją kobiet i dziewczyn w celu ich dyskredytowania i umniejszania kobiecych przekazów, doświadczeń i idei. Po czwarte, że feminizm jest nie do pogodzenia z psychiatrią, a właściwe zrozumienie podejścia uwzględniającego traumę i społecznego modelu zdrowia psychicznego wymaga przyjęcia do wiadomości, że narracje, diagnozy i terapie wywodzące się z psychiatrii nie działają na korzyść praw kobiet ani wyzwolenia kobiet”. [BLURB] „Opowieść przypominać może momentami nawet niskobudżetowy horror, ale Taylor nie pozwala nam zapomnieć, że opisuje jak najbardziej prawdziwe praktyki stosowane wobec kobiet, które patriarchalny porządek uznał za zagrażające męskiej dominacji. Terapie polegające na wierceniu dziur w czaszce, usuwaniu macic, infekowaniu malarią, poddawanie przeciążeniom poprzez szybkie obracanie na specjalnych „maszynach terapeutycznych” (maszynach tortur?)... Kobiety umieszczano w zakładach dla obłąkanych z wielu błahych powodów: za bycie zbyt zmęczoną, zbyt aktywną, zbyt „rozwiązłą, zbyt „oziębłą”, za nieposłuszeństwo wobec męża; każdy pretekst był dobry. Mogłoby się wydawać, że to pieśń przeszłości, ale książka przekonuje nas, że z podobnymi zjawiskami mamy do czynienia także w ramach nowoczesnej psychiatrii”. dr Radosław Stupak *** Dr Jessica Taylor – brytyjska psycholożka, autorka i aktywistka feministyczna, znana z pracy na rzecz zrozumienia i poprawy sytuacji kobiet doświadczających przemocy, traumy i systemowej niesprawiedliwości. Autorka książek Why Women Are Blamed for Everything (2020), Seksowna, ale szalona. O systemowym etykietowaniu psychiatrycznym kobiet i dziewczyn (2022) oraz Underclass: A Memoir (2024).
Monografia analizuje postrzeganie sztucznej inteligencji przez przedstawicieli różnych pokoleń - od Baby Boomers po generację Alfa. Autorzy, łącząc wyniki badań empirycznych z analizą współczesnych trendów technologicznych, ukazują zróżnicowane poziomy zaufania, obaw i oczekiwań wobec rozwiązań opartych na SI. Publikacja porusza zagadnienia odpowiedzialności, kontroli oraz roli edukacji technologicznej w kształtowaniu relacji człowiek-technologia. Książka ma charakter naukowy i stanowi wartościowe źródło wiedzy dla badaczy, studentów oraz praktyków zainteresowanych społecznymi aspektami rozwoju sztucznej inteligencji.
Socjologia życia publicznego jest książką o tym, co w społeczeństwie demokratycznym budzi najżywsze emocje, o tym co się dzieje z nami, obywatelami, instytucjami państwa oraz organizacjami pozarządowymi. Mowa tu o władzy i jej nadużyciach, o naszej wolności i sposobach jej wykorzystywania, o naszych konfliktach i ulotnych chwilach zbiorowych uniesień, o cnotach obywatelskich i skutkach ich zaniku. Nade wszystko jest to jednak książka o mechanizmach i prawidłowościach społecznych, rządzących życiem publicznym. Ma ona wszelkie walory podręcznika, który powinien zainteresować studiujących socjologię i politologię. Ale zarazem jest to książka, która może wzbogacić intelektualnie działaczy społecznych, polityków czy wreszcie aktywnych obywateli, traktujących odzyskaną wolność poważnie, a swoje działanie w rozmaitych wymiarach życia publicznego poddających racjonalnej analizie. W końcu jest to tez próba sformułowania pola badawczego nowej subdyscypliny socjologii, której nazwa znalazła się juz w tytule książki. Rynkowy i czytelniczy sukces pierwszego wydania książki (m.in. była nominowana do Nagrody im. Jana Długosza) skłonił wydawcę do jej szybkiego wznowienia.
Teksty Michała Rydlewskiego, zgromadzone w książce, choć o różnym poziomie naukowego metajęzyka, są zbliżone tematycznie oraz bliskie metodologicznie. Przedmiotem refleksji Autora pozostają zaś kultura ponowoczesna, a zwłaszcza jej polski wymiar oraz współczesne polskie społeczeństwo. Diagnoza i wnioski, jakie czytelnik może odnaleźć na kartach książki, są trafne i do bólu szczere. Sprowadziłbym je, w wymiarze polityczno-socjologiczno-ekonomicznym do konstatacji: sukces polskiej transformacji ustrojowej (i kulturowej) po roku 1989 jest mierzalny liczbą luksusowych jachtów, pałaców i dobytku niewielkiej części polskiego społeczeństwa, a właściwie jego elity, która na niej skorzystała. Reszta nikogo nie obchodzi. Skrajnie rozwarstwione polskie społeczeństwo i współczesna kultura, funkcjonują niejako w dwóch obiegach: oficjalnym, wysokim, zalecanym do naśladowania przez media i elity oraz niskim, plebejskim, wyśmiewanym i pogardzanym przez te ostatnie.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
