Historia Makau to temat w Polsce mało znany. Sądzę, że nadal wiele osób nie ma pojęcia, co to za miejsce i gdzie leży. Makau na fora turystyki weszło przy okazji Hongkongu, ale w przewodnikach turystycznych zajmuje zaledwie kilka stron, a większość to zdjęcia i mapki. I nie ma w nich historii, podjęłam więc próbę jej opowiedzenia.AutorkaPlonem spotkania dwóch światów, funkcjonującym blisko pół tysiąclecia pod portugalską flagą, ale w cieniu Chin, stała się maleńka enklawa Makau. Autorka - równie wytrawna na niwie dyplomacji, nauki i literatury - spogląda nań, jak to często bywa w przypadku wycinkowego studiowania tytanicznego smoka, w sposób bardzo osobisty, często inaczej niż wielu nieraz głośnych twórców. Ta specyfika narracji jest największą zaletą książki. Poczytajmy.- prof. Jakub PolitTo cenna pozycja, przedstawiająca historię enklawy portugalskiej w Chinach, istniejącej od 1557 do 1999 roku. Książka dla wszystkich, którzy chcą wiedzieć więcej o historii Chin i lepiej zrozumieć dzisiejsze Chiny.- Krzysztof Szumski, Ambasador RP w Chinach 2005-2009
Broń jądrowa najbardziej potrzebna jest państwom słabym - ale mogą ją mieć tylko państwa silne. Jej powstanie zredefiniowało świat stosunków międzynarodowych - chociaż użyto jej tylko raz, ponad 80 lat temu, do dzisiaj w jej cieniu decydują się losy państw. Mimo że jest narzędziem ostatecznego zniszczenia, wielu uważa, że jej istnienie przyczyniło się do zachowania pokoju.Rola broni jądrowej w polityce jest ogromna, ale w Polsce nie mówi się o niej prawie wcale. Dlaczego jest tematem tabu? Do czego służy i jak się jej używa, nie używając jej wcale? Jakie mechanizmy pozwalają dzięki niej odstraszać agresję, a jakie wymuszać posłuszeństwo? I wreszcie: jak państwa średnie, takie jak Polska, którym zasadniczo broni jądrowej mieć nie wolno, były w stanie ją zdobyć pomimo niechęci sojuszników i wrogów? A kiedy już ją zdobyły, w jaki sposób "używały" jej, aby osiągać swoje cele polityczne i zapewnić sobie bezpieczeństwo?Książka Alberta Świdzińskiego, eksperta od strategii nuklearnej w think tanku Strategy&Future, odpowiada na te wszystkie pytania. Jest podręcznikiem zdobywania broni jądrowej przez państwa - wyjaśnia, po co jest im potrzeba, w jaki sposób przejść przez trudny i niebezpieczny proces jej zdobywania oraz jak ją wykorzystywać, kiedy już się ją ma.No i stało się. Będziemy mieli nareszcie debatę o polskiej strategii nuklearnej. A to dzięki przełomowej książce Alberta Świdzińskiego. Czas niedebatowania na poziomie wymaganym od polskich elit właśnie się - mam przekonanie - kończy wraz z publikacją "Naszej bomby". Jacek Bartosiak
Nowa geografia krytyczna to refleksyjna i interdyscyplinarna próba odpowiedzi na wyzwania współczesnego świata - naznaczonego kryzysami ekologicznymi, społecznymi, politycznymi i epistemologicznymi. Autor wychodzi z założenia, że geografia nie może dziś ograniczać się do opisu przestrzeni, lecz powinna stać się praktyką krytycznego myślenia, interpretacji i odpowiedzialności społecznej. W świecie niepewności, postprawdy i nadmiaru danych kluczowe staje się nie gromadzenie informacji, ale nadawanie im sensu.Książka rozwija ideę nowych geografii krytycznych, które nie odrzucają krytyki, lecz poszerzają jej zakres o podejścia posthumanistyczne, dekolonialne, afektywne i relacyjne. Zamiast dostarczać jednoznacznych odpowiedzi, autor proponuje refleksyjny namysł nad samym procesem poznania przestrzeni, nad warunkami produkcji wiedzy oraz nad relacjami władzy wpisanymi w krajobrazy, mapy, narracje i technologie. Geografia jawi się tu jako praktyka interpretacyjna, bliska hermeneutyce i świadoma własnej niepewności, inspirowana m.in. myślą Michel Foucault i Paul Ricoeur.Istotnym punktem odniesienia jest krytyka deterministycznych i uproszczonych narracji geopolitycznych, reprezentowanych przez popularne, lecz problematyczne ujęcia geografii jako niezmiennego losu państw i społeczeństw, m.in. w pracach Tim Marshall. W opozycji do takiego myślenia Nowa geografia krytyczna podkreśla kulturowy, społeczny i relacyjny charakter przestrzeni oraz konieczność uwzględniania głosów marginalizowanych.Struktura książki obejmuje zarówno refleksje teoretyczne nad statusem nauk o przestrzeni, jak i analizy praktycznych problemów: krajobrazów władzy i pamięci, kartografii krytycznej, reprezentacji przestrzennych, planowania i wyobraźni społecznej. Całość spina wątek etyczny - przekonanie, że geografia krytyczna jest nie tylko analizą, lecz także formą odpowiedzialnego uczestnictwa w świecie.Dzięki przystępnemu językowi, licznym odniesieniom kulturowym i interdyscyplinarnej perspektywie książka adresowana jest nie tylko do geografów, lecz także do badaczy nauk społecznych i humanistycznych oraz do czytelników zainteresowanych krytycznym namysłem nad przestrzenią, wiedzą i współczesnością.
W Polsce trwa restauracja faszyzmu. Jest ona możliwa dzięki tabuizowaniu historii polskiego antysemityzmu, w tym polskiego pomocnictwa w Zagładzie. Żydów w Polsce już nie ma, „zapadli się w ziemię”. Dlatego polscy odnowiciele faszyzmu potrzebują nowych wrogów. Stały się nimi osoby nieheteroseksualne i transpłciowe, niepasujące do patriarchalnej wizji narodu. Stały się nimi zwabione w pułapkę, torturowane i wydawane na śmierć osoby na granicy polsko-białoruskiej. Oto nowe gatunki „życia niewartego życia”. Dzisiejszy faszyzm polski to szczucie na osoby queerowe i osoby migranckie w imię dobra Narodu. To skazywanie ich na śmierć. To młode osoby queerowe, które targnęły się na swoje życie. To ludzie w drodze, którzy umarli w Puszczy Białowieskiej z zimna, pragnienia lub głodu. Faszyzm już tu jest i zabija.
Księga jubileuszowa dla profesora Jacka Raciborskiego, wieloletniego pracownika Wydziału (wcześniej Instytutu) Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego, przygotowana przez jego współpracowników i uczniów. Tom został podzielony na cztery części poświęcone odpowiednio relacjom między państwem i narodem, teoriom polityki, wyborom i zachowaniom wyborczym oraz obywatelstwu, a więc tematom stanowiącym zbiór obszarów najbardziej interesujących profesora Jacka Raciborskiego.Prof. dr hab. Jacek Raciborski - wieloletni pracownik Wydziału Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego, w latach 2001-2022 kierownik najpierw Zakładu, a potem Katedry Socjologii Polityki, a w latach 1993-1997 pełniący obowiązki kierownika Zakładu Socjologii Polityki. Przez całe życie związany ze środowiskiem zakładu i katedry, którymi kierował. Założyciel i prezes Wydawnictwa Naukowego Scholar. Studia socjologiczne ukończył w 1979 roku, a doktoryzował się w 1985, broniąc rozprawy ""Przemiany ideologii socjalistycznej: Polska 1947-1956"". Stopień doktora habilitowanego otrzymał w 1998 roku na podstawie książki ""Polskie wybory. Zachowania wyborcze społeczeństwa polskiego 1989-1995"", która należy do najczęściej cytowanych prac w polskich naukach o polityce. Tytuł profesora uzyskał w 2013 roku na podstawie książki ""Obywatelstwo w perspektywie socjologicznej"". Autor lub współautor kilkunastu książek oraz ponad stu artykułów naukowych. Prowadził projekty badawcze finansowane przez Komitet Badań Naukowych, Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Narodowe Centrum Nauki. W 2014 roku reaktywował półrocznik ""Studia Socjologiczno-Polityczne. Seria Nowa"" i do dzisiaj pozostaje jego redaktorem naczelnym. Od 2010 roku jest członkiem Komitetu Socjologii Polskiej Akademii Nauk.
Dlaczego jeździmy do Zakopanego? Bo wszyscy jeżdżą do Zakopanego. A wszyscy jeżdżą do Zakopanego, bo Zakopane jest jedyne na świecie, prawdziwie polskie, może tu się wyleczyć i zabawić, wykazać dzielność zdobywając Tatry i podziwiać unikatową kulturę ludową, niespotykany gdzie indziej styl budownictwa, spotkać ministrów, piosenkarzy i pisarzy i poruszać się szlakami, którymi przed nami podążali wszyscy wielcy Polacy i nie tylko Polacy. A zatem poczuć się troszkę nimi. Prawda? Nieprawda? MitAle nie zawsze tak było. Kiedyś była tu niewielka wioseczka koło dymiącej huty żelaza, w Tatry chodzili tylko naukowcy i kłusownicy, a większość bywalców stanowili suchotnicy, leczący się górskim powietrzem, owczą serwatką, czyli żętycą i dyskusjami o pogodzie, psioczeniem na fatalne warunki w Zakopanem, uprawianiem małej i wielkiej polityki, a także narzekaniem na pazerność górali i podziwianiem ich niezależności w stosunku do tych, z których zdzierali finansową skórę. A jeszcze wcześniej nie było tu nawet górali, tylko góry i wydzierający lasom ziemię chłopi. I szukający przygód awanturnicy. Przygód, złota, i sławy.Czasy tatrzańskich zdobywców minęły i dziś dziennie w kolejce do zdobycia Giewontu stoi kilka tysięcy osób, kilkanaście tysięcy przepycha się do Morskiego Oka, a krupówkowy bruk szlifuje rocznie blisko pięć milionów osób. Kilkanaście procent polskiej populacji. Dla porównania - najbardziej znaną i największą grecką wyspę Kretę rocznie odwiedza dwa miliony turystów z całego świata. Dziś nikt już w Zakopanem nie leczy płuc piciem żętycy, w modzie są inne napoje, z góralską herbatą na czele. Do przeszłości odeszły peerelowskie dwutygodniowe pobyty w ośrodkach wczasowych, teraz wpada się tu najczęściej na weekendy, te długie i zwyczajne, czasem nawet na jeden-dwa dni, a także na jedną noc noc Sylwestra Marzeń.Dlaczego? Racjonalnie wytłumaczyć się tego nie da. Tam, gdzie prawdziwe zjawiska nie znajdują racjonalnych wytłumaczeń, pojawia się mitologia. Ale mit Zakopanego nie ma żadnego klarownego systemu, hierarchii, ani nawet chronologii. Pojawia się znikąd, rozwija się i mimo upływu lat ma się dobrze. Co więcej w polskim społeczeństwie jest jednym z niewielu mitów, wyznawanych przez większość społeczeństwa, bez względu na wiek, płeć i poglądy polityczne. I o tym jest ta książka.
Niniejsza monografia rozszerza oraz porządkuje wiedzę na temat zabójstw w typie podstawowym, kwalifikowanym i uprzywilejowanym. W warstwie empirycznej przeprowadzono badanie 37 akt prawomocnie zakończonych spraw karnych w okręgu szczecińskim. Struktura pracy obejmuje: wstęp, dziewięć rozdziałów właściwych oraz podsumowanie i wnioski końcowe. Całość uzupełniają: streszczenie, wykaz skrótów, a także spis tabel i wykresów. Na końcu pracy zamieszczono również bibliografię zawierającą: wykaz aktów prawnych, orzecznictwa, sygnatury wykorzystanych akt oraz wykaz literatury. Z uwagi na specyfikę pracy zrezygnowano z podzielenia jej na dwie części: teoretyczną i empiryczną. Każdy rozdział monografii zawiera część teoretyczną oraz empiryczną, stanowiącą kompleksowe opracowanie danego zagadnienia.
W niniejszej monografii Autorka podejmuje rozważania nad uczeniem się partycypacji przez młodzież szkolną. W książce szuka odpowiedzi na pytanie, jak młodzi ludzie uczą się partycypacji publicznej, czyli jak uczą się funkcjonować w przestrzeni demokratycznego uczestnictwa. Książka ta jest jednym z pierwszych na polskim rynku wydawniczym tak szerokich i pogłębionych ujęć uczenia się partycypacji publicznej przez młodzież w warunkach demokratycznych współczesnej Polski.
Praca jest skoncentrowana na analizie problemu edukacyjnych migracji studentów. Jest to zjawisko relatywnie nowe, ale nabierające z każdym rokiem coraz większego znaczenia i coraz silniej zaznaczającego się tak w obszarze szkolnictwa wyższego, jak i gospodarki. To opracowanie nie tylko prezentujące kształt tego zjawiska w Polsce, ale i konfrontujące je z procesami zachodzącymi w wielu krajach wspólnoty europejskiej. Bez wątpienia przedłożone opracowanie ma istotne walory poznawcze [i posiada] charakter problemowego studium oddziaływania struktur organizacyjnych oraz potrzeb i preferencji jednostkowych na zjawisko społeczne edukacyjnych migracji studentów. Z recenzji prof. dr hab. Ireny Machaj
Publikacja przedstawia najważniejsze elementy struktury Unii Europejskiej i zasady jej funkcjonowania, Uwzględniono uwarunkowania bieżącego okresu finansowania 2021-2027 i najnowsze priorytety Unii Europejskiej i Komisji Europejskiej na lata 2024-2029. Wyznaczają one plan strategiczny do końca obecnej dekady, a także są odpowiedzą na doświadczone bezprecedensowe kryzysy i przemiany (zmiany klimatyczne, Brexit, pandemia Covid-19 czy rosyjska napaść na Ukrainę). W książce przedstawione zostały organizacja i funkcjonowanie UE, integracja gospodarcza oraz działania UE i jej aktywność na arenie międzynarodowej.Jest to lektura obowiązkowa dla studentów, naukowców i wykładowców zainteresowanych procesami integracji europejskiej, stosunkami międzynarodowymi, biznesem międzynarodowym, a także dla pracowników administracji publicznej oraz przedsiębiorstw działających na rynku europejskim.
Życie codzienne chrześcijan na Wschodzie w późnym antyku wciąż pozostaje przedmiotem wnikliwego zainteresowania nie tylko badaczy zajmujących się dziejami tego okresu czy historyków Kościoła i archeologów, lecz jest także przedmiotem zwykłej ciekawości wielu pasjonatów oraz tych, dla których wiara chrześcijańska jest żywą rzeczywistością. W niniejszej książce autor podejmuje próbę ukazania wyobrażeń twórców kościelnych źródeł normatywnych, redagowanych w IV i V w., na temat ideałów życia codziennego ówczesnych chrześcijan. Stawali oni przed problemem, jak łączyć wyznawaną religię z codzienną egzystencją. Z pomocą przychodzili im kościelni pisarze i moraliści, którzy tworzyli normy określające, jakie postępowanie było właściwe, a czego czynić nie należało.Prezentowana książka stanowi znacznie rozszerzoną i uzupełnioną o wyniki najnowszych badań wersję rozprawy doktorskiej, przygotowanej w Katedrze Historii Bizancjum Uniwersytetu Łódzkiego pod kierunkiem dr hab. Teresy Wolińskiej, prof. UŁ.*Książka dr. Andrzeja Hołaska stanowi wszechstronne studium dotyczące ideału norm obyczajowych lansowanych we wczesnobizantyńskich kościelnych tekstach normatywnych. Rozprawa oparta została na gruntownej analizie źródłowej oraz najnowszej literaturze przedmiotu. Z recenzji prof. Ireneusza MilewskiegoUniwersytet Gdańsk
Dzieci migranckie w przestrzeni szkolnej. Doświadczenia Polski i wybranych krajów Unii Europejskiej to niezwykle ważne, wręcz unikatowe, źródło wiedzy o sytuacji dzieci migranckich w polskim systemie edukacyjnym. Nigdy wcześniej nasz kraj nie doświadczał tego rodzaju sytuacji, dlatego ani rządzący, ani kadra nauczycielska czy pedagogiczna nie byli przygotowani na problemy, których przybywało wraz z rosnącą liczbą migrantów i migrantek osiedlających się w różnych częściach Polski. Potrzeba badań naukowych w tym zakresie była i jest w związku z tym ogromna. Książka nie tylko dostarcza wyjątkowej, pogłębionej wiedzy o uwarunkowaniach postrzegania polskiej szkoły przez cudzoziemskie dzieci oraz o najważniejszych problemach edukacji międzykulturowej z perspektywy profesjonalistów, ale także zawiera wiele wskazówek praktycznych, gotowych do wprowadzenia "od zaraz".Publikacja oferuje szczegółową analizę na temat funkcjonowania dzieci cudzoziemskich w polskich (i europejskich) szkołach, pokazując zarówno perspektywę dziecka-ucznia, jak i nauczyciela-profesjonalisty oraz asystenta kulturowego. Dostarcza wskazówek i zaleceń (szczegółowych i bardziej ogólnych) dotyczących możliwości wprowadzenia zmian w szkole, by uczynić ją bardziej przyjazną. W książce jest również mowa o konieczności prowadzenia systematycznych badań i monitorowania szkół, bo pomoc uczniom i uczennicom cudzoziemskim nadal i stale wymaga reorganizacji i doskonalenia pomimo podejmowanych w tym kierunku wielu działań. Dr hab. Maria Zielińska, prof. Uniwersytetu ZielonogórskiegoKsiążka dofinansowana w ramach projektu CHILD-UP Children Hybrid Integration: Learning Dialogue as a Way of Upgrading Policies of Participation finansowanego przez Komisję Europejską (nr umowy 822400) w ramach programu Horyzont 2020 licencja (CC-BY-NC-ND) 4.0
Jedno z najważniejszych dzieł myśli społecznej w klasycznym przekładzie Piotra Niklewicza"Bunt mas" to książka ceniona przez psychologów i socjologów na całym świecie. Stanowi swoistą biblię na temat zachowań masy, a w szczególności ukazuje wizję autora na temat buntu mas, który ma odróżnić naszą epokę od całej wcześniejszej historii. Ta napisana przez wybitnego hiszpańskiego filozofa i pisarza Jose Ortegi Y Gasseta pozycja nieustannie pozostaje jednym z najbardziej wpływowych dzieł XX wieku.
Książka porusza szereg problemów związanych z funkcjonowaniem człowieka we współczesnym, skomplikowanym świecie - Trudno tak razem być nam ze sobą… Rodzina, związki i relacje w dobie przemian społecznych . Trudno tak razem być nam ze sobą…. Dlaczego się rozwodzimy? Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet – incele i przymusowy celibat . Rodziny patchworkowe i inne modele współczesnych rodzin . Swingersi, związki otwarte, poliamoria. Gdy monogamia staje się nudna . Z kim tak Ci będzie źle jak ze mną? Dlaczego zdradzamy . Miłość w czasach Tindera. Czy wirtualna rzeczywistość sprzyja relacjom, czy unikaniu zobowiązań? . Relacje, które niszczą . Stres – dlaczego święta w rodzinnym gronie (już) nie cieszą? . i wiele innych
W pracy zaprezentowano wyniki badań dotyczących codziennej rzeczywistości pracy w ośrodkach pomocy społecznej. Autor opisuje praktyczną stronę polityki świadczeń socjalnych, która powstaje na przecięciu prawa, stosunku pracowników socjalnych do przepisów i procedur, uwarunkowań lokalnych i organizacyjnych ich pracy oraz praktyki decyzyjnej ośrodków dystrybuujących świadczenia. Ukazane w ten sposób różnice między założeniami polityki świadczeń a codzienną praktyką składają się na ukryty wymiar lokalnej polityki społecznej, której nie sposób opisać oficjalnymi statystykami.*****On the Morality of Social Transfer: Mechanisms of Benefit Distribution in Social Services Centres in PolandThe monograph presents the findings of research on the everyday reality of work in Polish Social Services Centres. The author discusses the practical side of social benefits policy, which emerges at the intersection of the law, social workers' attitudes to rules and regulations, the societal and institutional entanglements of their work, and the decision-making process in the local institutions responsible for distributing benefits. The gap between the tenets of social welfare policy and everyday practice constitutes a hidden dimension of local social policy that is impossible to grasp using official statistics.
Łucja Lange, jako naukowczyni i praktyczka pracująca z osobami umierającymi i w żałobie, omawia różne podejścia do śmierci oraz prezentuje inny sposób podchodzenia do spraw ostatecznych. Jej książka może stanowić punkt wyjścia do dyskusji o konieczności zmian w oferowanym wsparciu i edukacji tanatologicznej, by pomagać w sposób włączający, wrażliwy, współczujący i otwarty.Autorka przekonuje: posthumanistyczne spojrzenie przez soczewkę socjologii nowego naturalizmu pozwala na konstatację, że dobra śmierć to taka, którą akceptuję, która daje mi szerszą perspektywę mojego istnienia, ułatwia godzenie się z tym, że wszystko przemija. Pozwala czerpać z życia, cieszyć się nim, doceniać to, co jest. Dobra śmierć to coś, co przynależy do kategorii świadomego spoglądania w siebie i widzenia swojego nic-nie-znaczenia, przy jednoczesnym wszystko-znaczeniu. Bo z jednej strony jestem nikim i nie potrzebuję bycia kimś, by mieć sens, cel, szczęście, radość, znaczące życie. Z drugiej strony jestem kimś dla kogoś innego mogę być kimś dla różnych osób, dla każdej kimś innym. Mogę nic nie znaczyć i wszystko znaczyć jednocześnie. Tak samo śmierć może być jednocześnie dobra i zła, coś kończyć i coś zaczynać, dawać ukojenie, spokój, rozpacz, żal, a nawet szczęście jeśli tylko otworzymy się na tę wielość, różnorodność, bogactwo, ciągłość, zmienność i naturalność. Zapraszam więc do oswajania swojej śmiertelności, rozszerzania granic definiowania śmierci i żałoby, rozmawiania o tym, co ostateczne.
Niniejsza książka ma na celu przedstawienie przełomowej próby zdefiniowania zjawiska uprzedmiotowienia kobiet przez Marthę Nussbaum oraz sposobu, w jaki Rae Langton przeniosła uprzedmiotowienie kobiet na poziom poznawczy, dokonując rozróżnienia pomiędzy uprzedmiotowieniem epistemicznym i moralnym, oraz na poziom języka jako zjawisko uciszania. Nawiązując do prac Mirandy Fricker (brytyjskiej filozofki, autorki koncepcji niesprawiedliwości poznawczej), argumentuję także, że filozoficzną kategorię uprzedmiotowienia można jeszcze lepiej doprecyzować, jeśli zdefiniujemy uprzedmiotowienie kobiet jako zjawisko systematyczne i oparte na przesądzie. Feministycznie i filozoficznie godne uwagi uprzedmiotowienie kobiet nie jest przypadkowe i pojedyncze, lecz systematyczne i wyrasta z zakorzenionego przesądu. Struktura książki odwzorowuje chronologiczny rozwój badań nad pojęciem uprzedmiotowienia kobiet w filozofii. Praca składa się z czterech rozdziałów pierwszy ma charakter wprowadzający do debaty nad pojęciem uprzedmiotowienia w filozofii, zaś kolejne trzy przedstawiają przebieg badań prowadzonych przez Nussbaum i Langton oraz wnioski, jakie wyciągam z ich refleksji. Ze wstępu
Książka ukazuje kompleksową diagnozę aktywności politycznej młodzieżowych radnych z pokolenia Z, obejmującą ich motywacje, poziom wiedzy i sprawstwa politycznego oraz poczucie wsparcia ze strony innych. Z badań wyłania się pesymistyczny obraz działania młodzieżowych rad. Młodzi aktywiści deklarują, że nie mają wystarczających kompetencji do efektywnego wpływania na decyzje polityczne. Odczuwają sprawstwo kolektywne, ale przy tym deklarują niższy poziom sprawstwa w wymiarze indywidualnym oraz nie odczuwają wsparcia ze strony szkoły, władz samorządowych i społeczności lokalnej. Wnioski z badań stanowią punkt wyjścia do wskazania rekomendacji - dekalogu młodzieżowych rad, którego wprowadzenie przyczyni się do większego upodmiotowienia młodych ludzi.
To kompleksowe opracowanie poświęcone zjawisku zachowań ryzykownych w środowisku akademickim oraz możliwościom ich diagnozy i profilaktyki. Autorka, opierając się na szerokim przeglądzie literatury, prezentuje teoretyczne ujęcie zachowań ryzykownych - od definicji i etiologii, przez ujęcia neuropsychologiczne, po konteksty profilaktyczne i edukacyjne.Centralnym punktem publikacji jest zastosowanie koncepcji kapitałów - społecznego, kulturowego i psychologicznego - jako narzędzia pozwalającego zrozumieć mechanizmy podejmowania ryzykownych zachowań oraz wspierać pozytywny rozwój studentów. Praca uwzględnia interdyscyplinarne spojrzenie na kapitał, jak koncepcję Pierre'a Bourdieu, Jamesa Colemana i Roberta Putnama czy nowoczesne ujęcie kapitału psychologicznego zbliżone do teorii resilience i psychologii pozytywnej.
Jos Ortega y Gasset (1883-1955) - hiszpański filozof, eseista, socjolog, profesor filozofii na Uniwersytecie w Madrycie, jeden z twórców hiszpańskiej konstytucji, po hiszpańskiej wojnie domowej na emigracji, z której wrócił do Madrytu w 1946 roku i objął z powrotem katedrę filozofii, autor kilkunastu książek i setek artykułów i esejów. Jego najważniejszym dziełem, publikowanym pierwotnie w formie artykułów w gazecie "El Sol" w 1929 roku, a następnie w formie książki to tłumaczony na wiele języków i uznawany za jeden z ważniejszych tekstów socjologicznych Bunt mas. Zajmuje się w nim Ortega y Gasset sytuacją społeczną w Europie w początkach XX wieku. Przerażało go zwłaszcza dojście do głosu szerokich mas społecznych, a zwłaszcza związanej z tym jak pisze B.A.G. Fuller - we wzbierającej fali wulgarności, bezprawia i barbarzyństwa znikają wszelkie drogowskazy postępowania, co powoduje demoralizację i dezorientację wszystkich ludzi, a zwłaszcza współczesnej młodzieży. A przecież trzeba mieć jakiegoś przewodnika, w przeciwnym bowiem przypadku cały tok życia, jego dzieje i perspektywa są chaosem. Paradoksem może się wydawać to, iż autor w pewnym sensie wini za zaistniałą sytuację buntu mas demokrację liberalną, a jest jednocześnie jej gorącym orędownikiem i zdecydowanym przeciwnikiem rządów dyktatorskich, faszyzm, bolszewizm uważał za z gruntu masowe w najgorszym tego słowa rozumieniu. Idealistycznie zakłada, iż znakomicie przygotowana, moralna elita winna stanowić rząd autorytetów, które masy utraciły, a które winny uznawać. Teza jakże aktualna w naszych czasach, gdy rządzą populiści (vide stricte "masowy" prostak Trump w USA), gdy jak zauważa J. Kuźniar: Kiedy upadają autorytety, chamstwo nie jest wadą. Jest walutą. Przed tym i dzisiaj przestrzega nas Jos Ortega y Gasset.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
