Dwóch ważnych intelektualistów naszych czasów - Thomas Piketty i Michael J. Sandel - spotyka się w dialogu, który dotyka najważniejszego pytania naszych czasów: jaką przyszłość ma demokracja w świecie narastających nierówności? Rozmowa ekonomisty i filozofa prowadzi czytelnika przez kluczowe pola sporu: od podatków, globalizacji i populizmu, przez merytokrację i władzę elit, aż po granice rynku, kryzys klimatyczny i sens wspólnoty politycznej. Piketty i Sandel nie unikają trudnych tematów. Pytają, czy możliwa jest bardziej sprawiedliwa gospodarka, jak odbudować zaufanie społeczne i jak na nowo pomyśleć o równości w wymiarze ekonomicznym, politycznym i moralnym. To książka, która pokazuje, że walka o równość jest nie tylko ekonomicznym wyzwaniem, ale także projektem kulturowym i cywilizacyjnym. Inspirująca, miejscami prowokacyjna, otwiera nowe pola refleksji nad tym, jak budować świat, w którym każdy ma poczucie sprawczości, godności i przynależności.
Zwykle patrzymy na przemiany w ostatnich dekadach w Polsce przez pryzmat tzw. transformacji. To już pomału przestaje cokolwiek znaczyć. A tu dostajemy pracę, która ukazuje inną perspektywę naszej transformacji, nieobecną praktycznie w polskich analizach: co staje się towarem, a co nim być przestaje. Niekiedy wnioski są zaskakujące. To nowe spojrzenie, w dodatku mocno wsparte literaturą światową, dzięki czemu widzimy nasze przemiany w ogólniejszej i mniej oczywistej optyce.prof. dr hab. Andrzej RychardTrójka poznańskich socjologów podjęła odważną próbę spojrzenia na procesy polskiej transformacji przez pryzmat procesów utowarowienia i odtowarowienia. Samo pojęcie utowarowienia, choć ma szacowny rodowód, stosunkowo rzadko pojawia się we współczesnym piśmiennictwie socjologicznym. Już choćby z tego powodu należy przyklasnąć pomysłowi Autorów, gdyż jak pokazują ich analizy, pojęcie utowarowienia pozwala nie tylko syntetyzować różne teoretyczne wątki, ale i lepiej zrozumieć zachodzące wokół nas procesy społeczno-gospodarcze.prof. dr hab. Mirosława Marody
Tytuł książki, Cztery eseje o sztuce i kulturze w czasach AI, jest prostą formą zapowiedzi jej zawartości. We wprowadzeniu do tej publikacji zwracam uwagę na rewolucyjny potencjał upowszechnienia się AI jako maszynerii, którą można porównać do fundamentalnych technologii będących kołami zamachowymi kulturowych i cywilizacyjnych zmian takich jak: osiemnastowieczna rewolucja przemysłowa, era kolei i pary z początku dziewiętnastego stulecia, era stali i elektryczności w drugiej połowie dziewiętnastego stulecia, era masowej produkcji z początku dwudziestego stulecia oraz rewolucja informatyczna i telekomunikacyjna zapoczątkowana przez mikroprocesor na początku lat siedemdziesiątych ubiegłego stuleci. Jednocześnie podkreślam, że mnogość publikacji na temat AI pomija to, co dzieje się w obszarze sztuki i kultury w epoce AI. Dlatego postanowiłem skupić swoją uwagę na tych właśnie fenomenach.astanawiający jest fakt, że w setkach publikacji poświęconych sztucznej inteligencji tak mało obecna jest sztuka, która już powstaje i będzie powstawać w przyszłości, a tworzona jest w splocie ludzkiej i nie-ludzkiej inteligencji. To motyw przewodni moich rozmyślań i rozpoznań dotyczących AI art sztuki tworzonej przez artystów, dla których AI jest nie tylko medium i narzędziem tworzenia, ale i partnerem oraz współtwórcą ich dzieł. - Piotr Zawojski
Monografia ukazuje proces tworzenia Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii w kontekście postępującego procesu metropolizacji. Autorka bada, czy ten obszar funkcjonalny może stać się przestrzenią przeżywaną, a metropolia nowym punktem odniesienia dla mieszkańców. Książka koncentruje się na kulturowym i symbolicznym wymiarze metropolizacji. Analizując dyskurs prasowy i komentarze czytelników dwóch popularnych dzienników regionalnych, autorka odsłania złożoność medialnego obrazu metropolii i rolę mediów w kształtowaniu świadomości zbiorowej. To wszechstronne kompendium wiedzy dla badaczy, praktyków i wszystkich zainteresowanych współczesnymi przemianami miast, polityką metropolitalną i wpływem mediów na wyobraźnię zbiorową.
Znamienną cechą polskiej andragogiki dziś, w XXI wieku, jest włączanie w jej obszar badawczy transdyscyplinarnego dyskursu podejmowanego w zakresie nauk społeczny i humanistycznych, dotyczącego procesów uczenia się człowieka dorosłego.
Z treści zawartych w tej publikacji [...] wynika, że poczynając od lat 80. XX wieku, zauważalny jest w polskiej andragogice zwrot ku badaniom jakościowym, które wśród badań empirycznych w XXI wieku zaczynają przeważać [...].
[...] badacze zjawisk mieszczących się w przedmiocie badań andragogiki [...] tworzą już specyficzne środowisko naukowe, otwarte, bardziej demokratyczne, transdyscyplinarne, realizujące ideę „niewidzialnego koledżu”, jak to określa Zbyszko Melosik [...] włączając w skład tego środowiska, poza znany i znaczącymi dla dyscypliny naukowcami, także osoby na początkowych etapach swojej naukowej kariery, badaczy andragogów i badaczy reprezentujących inne dyscypliny naukowe.
W andragogice ostatnich dwóch, trzech dekad można dostrzec przesunięcie „z metody na badacza”. To bardzo ważna zmiana paradygmatyczna, która pociąga za sobą jakościowy charakter badań. [...] Na badacza (a nie na metodę) spada odpowiedzialność za planowanie, realizację i efekty procesu badawczego, które są weryfikowane w naukowym dyskursie. Jest to cena za jego wolność, twórczość i możliwość realizacji pasji naukowej według miary swej umysłowości. Badania jakościowe wymagają odwagi, a prezentacja wyników własny naukowych dociekań wiąże się z niepewnością ich uznania przez innych badaczy.
Fragmenty z Wprowadzenia
Monografia pt Kobiety na rynku pracy w Armenii, Azerbejdżanie, Gruzji, Kazachstanie, Kirgistanie, Ukrainie i Uzbekistanie jest ekonomicznym studium którego celem jest charakterystyka kobiecej siły roboczej, prawnego wsparcia równości na rynku pracy, aspektów płci w kontekście zatrudnienia, płac, bezrobocia a także mechanizmów przezwyciężania społeczno-ekonomicznej marginalizacji kobiet.Z recenzji doc dr hab. Halyny Vasylevskiej, Zachodnioukraiński Uniwersytet Narodowy w TarnopoluMonografia jest dziełem na czasie, użytecznym dla szerokiego grona odbiorców, przygotowanym na wysokim poziomie naukowym. Praca kompleksowo obejmuje kluczowe aspekty zatrudnienia kobiet w Armenii, Azerbejdżanie, Gruzji, Kazachstanie, Kirgistanie Ukrainie i Uzbekistanie w tym kwestie ekonomiczne i prawne. Analiza podjętego problemu jest wielowymiarowa, powstała na bazie pełnego wykorzystania literatury naukowej i dostępnych danych statystycznych.Z recenzji dr hab. Oleny Bochko prof. P.L, Narodowy Uniwersytet Politechnika Lwowska
W tekstach poświęconych ustawowo uznanym mniejszościom narodowym i etnicznym oraz mniejszościom językowym autorzy analizują zmiany liczebności grup i politykę prowadzoną przez ich liderów. W tomie zawarte są też opracowania skupione na ujawnionych w Narodowym Spisie Powszechnym nowych tożsamościach regionalnych. Ich pojawienie się, a może publiczna artykulacja, świadczy z jednej strony o silnym emocjonalnym związku z obszarem zamieszkania, traktowanym jako mała ojczyzna. Z drugiej strony jest oznaką istnienia społeczeństwa obywatelskiego, którego członkowie otwarcie sygnalizują swoją tożsamość regionalną inną niż dominująca.prof. dr hab. Maria SzmejaSpołeczeństwo polskie, do niedawna uznawane za narodowo i etnicznie niemal homogeniczne, nieuchronnie podlega postępującemu zróżnicowaniu, toteż dostarczenie rzetelnej wiedzy w tym względzie staje się nieodzownym warunkiem wypracowania przez państwo i przyswojenia przez ogół jego mieszkańców odpowiednich strategii postępowania. Wspomniana dyferencjacja ma dziś w większym stopniu charakter migracyjny aniżeli autochtoniczny ().dr hab. Marcin DębickiAutorki i autorzy: Mariola Abkowicz, Marcin Dębicki, Kamilla Dolińska, Grzegorz Janusz, Natalia Jaroszek, Przemysław Kilian, Sławomir Łodziński, Michał Łyszczarz, Julita Makaro, Ewa Michna, Małgorzata Mieczkowska, Janusz Mieczkowski, Ewa Nowicka, Justyna Okrucińska, Wojciech Połeć, Paweł Popieliński, Katarzyna Warmińska
Publikacja poświęcona segregacji społecznej i mobilności przestrzennej uwidocznionych w indywidualnych biografiach oraz w życiu codziennym mieszkańców Warszawy. Autorka identyfikuje ważne osoby na kolejnych etapach życia badanych, śledzi znaczące miejsca i zachowania przestrzenne związane z rutyną oraz analizuje wydarzenia, które wiążą się z zachodzącymi zmianami. Punktem wyjścia do rozważań na temat nierówności społecznych w miastach są wzajemnie przeplatające się biografia i codzienność. Zrozumienie ich zależności jest ważne dla osiągnięcia spójności społecznej miast oraz roli działań prowadzonych przez decydentów, jak również stających przed nimi wyzwań.
******
Towards Geography of Everyday Life. A Biographical Perspective of Social Segregation
The publication is devoted to social segregation and spatial mobility as seen in individual biographies and everyday life of the inhabitants of Warsaw. The author identifies important people at subsequent stages of the narrators' lives, traces significant places and spatial behaviours related to routine, and analyses events, which are related to the changes taking place. The starting point for reflections on social inequalities in cities are mutually interwoven biographies and everyday life. Understanding their dependencies is important for achieving the social cohesion of cities and the role of activities conducted by decision-makers as well as the challenges they face.
[OPIS KSIĄŻKI] „Po pierwsze twierdzę, że kobietom i dziewczynom przez setki lat systematycznie i rozmyślnie przypisywano choroby psychiczne, wmuszano leki, przymusowo poddawano je terapiom i izolowano od społeczeństwa; praktyki te kontynuowane są w ochronie zdrowia psychicznego aż do chwili obecnej. Po drugie, że najważniejsze instytucje – w tym: edukacja, media, wymiar sprawiedliwości i ochrona zdrowia – wspierają przypisywanie chorób kobietom i dziewczynom i przyczyniają się niego; ponadto regularnie rozpowszechniają mizoginiczne dezinformacje na temat życia psychicznego kobiet i dziewczyn. Po trzecie, że przypisywanie chorób jest jednym z narzędzi patriarchatu, ściśle powiązanym ze stereotypami i rolami płciowymi, uprzedmiotawianiem, seksualizacją i dehumanizacją kobiet i dziewczyn w celu ich dyskredytowania i umniejszania kobiecych przekazów, doświadczeń i idei. Po czwarte, że feminizm jest nie do pogodzenia z psychiatrią, a właściwe zrozumienie podejścia uwzględniającego traumę i społecznego modelu zdrowia psychicznego wymaga przyjęcia do wiadomości, że narracje, diagnozy i terapie wywodzące się z psychiatrii nie działają na korzyść praw kobiet ani wyzwolenia kobiet”. [BLURB] „Opowieść przypominać może momentami nawet niskobudżetowy horror, ale Taylor nie pozwala nam zapomnieć, że opisuje jak najbardziej prawdziwe praktyki stosowane wobec kobiet, które patriarchalny porządek uznał za zagrażające męskiej dominacji. Terapie polegające na wierceniu dziur w czaszce, usuwaniu macic, infekowaniu malarią, poddawanie przeciążeniom poprzez szybkie obracanie na specjalnych „maszynach terapeutycznych” (maszynach tortur?)... Kobiety umieszczano w zakładach dla obłąkanych z wielu błahych powodów: za bycie zbyt zmęczoną, zbyt aktywną, zbyt „rozwiązłą, zbyt „oziębłą”, za nieposłuszeństwo wobec męża; każdy pretekst był dobry. Mogłoby się wydawać, że to pieśń przeszłości, ale książka przekonuje nas, że z podobnymi zjawiskami mamy do czynienia także w ramach nowoczesnej psychiatrii”. dr Radosław Stupak *** Dr Jessica Taylor – brytyjska psycholożka, autorka i aktywistka feministyczna, znana z pracy na rzecz zrozumienia i poprawy sytuacji kobiet doświadczających przemocy, traumy i systemowej niesprawiedliwości. Autorka książek Why Women Are Blamed for Everything (2020), Seksowna, ale szalona. O systemowym etykietowaniu psychiatrycznym kobiet i dziewczyn (2022) oraz Underclass: A Memoir (2024).
Monografia analizuje postrzeganie sztucznej inteligencji przez przedstawicieli różnych pokoleń - od Baby Boomers po generację Alfa. Autorzy, łącząc wyniki badań empirycznych z analizą współczesnych trendów technologicznych, ukazują zróżnicowane poziomy zaufania, obaw i oczekiwań wobec rozwiązań opartych na SI. Publikacja porusza zagadnienia odpowiedzialności, kontroli oraz roli edukacji technologicznej w kształtowaniu relacji człowiek-technologia. Książka ma charakter naukowy i stanowi wartościowe źródło wiedzy dla badaczy, studentów oraz praktyków zainteresowanych społecznymi aspektami rozwoju sztucznej inteligencji.
Historia Makau to temat w Polsce mało znany. Sądzę, że nadal wiele osób nie ma pojęcia, co to za miejsce i gdzie leży. Makau na fora turystyki weszło przy okazji Hongkongu, ale w przewodnikach turystycznych zajmuje zaledwie kilka stron, a większość to zdjęcia i mapki. I nie ma w nich historii, podjęłam więc próbę jej opowiedzenia.AutorkaPlonem spotkania dwóch światów, funkcjonującym blisko pół tysiąclecia pod portugalską flagą, ale w cieniu Chin, stała się maleńka enklawa Makau. Autorka - równie wytrawna na niwie dyplomacji, nauki i literatury - spogląda nań, jak to często bywa w przypadku wycinkowego studiowania tytanicznego smoka, w sposób bardzo osobisty, często inaczej niż wielu nieraz głośnych twórców. Ta specyfika narracji jest największą zaletą książki. Poczytajmy.- prof. Jakub PolitTo cenna pozycja, przedstawiająca historię enklawy portugalskiej w Chinach, istniejącej od 1557 do 1999 roku. Książka dla wszystkich, którzy chcą wiedzieć więcej o historii Chin i lepiej zrozumieć dzisiejsze Chiny.- Krzysztof Szumski, Ambasador RP w Chinach 2005-2009
Nowa geografia krytyczna to refleksyjna i interdyscyplinarna próba odpowiedzi na wyzwania współczesnego świata - naznaczonego kryzysami ekologicznymi, społecznymi, politycznymi i epistemologicznymi. Autor wychodzi z założenia, że geografia nie może dziś ograniczać się do opisu przestrzeni, lecz powinna stać się praktyką krytycznego myślenia, interpretacji i odpowiedzialności społecznej. W świecie niepewności, postprawdy i nadmiaru danych kluczowe staje się nie gromadzenie informacji, ale nadawanie im sensu.Książka rozwija ideę nowych geografii krytycznych, które nie odrzucają krytyki, lecz poszerzają jej zakres o podejścia posthumanistyczne, dekolonialne, afektywne i relacyjne. Zamiast dostarczać jednoznacznych odpowiedzi, autor proponuje refleksyjny namysł nad samym procesem poznania przestrzeni, nad warunkami produkcji wiedzy oraz nad relacjami władzy wpisanymi w krajobrazy, mapy, narracje i technologie. Geografia jawi się tu jako praktyka interpretacyjna, bliska hermeneutyce i świadoma własnej niepewności, inspirowana m.in. myślą Michel Foucault i Paul Ricoeur.Istotnym punktem odniesienia jest krytyka deterministycznych i uproszczonych narracji geopolitycznych, reprezentowanych przez popularne, lecz problematyczne ujęcia geografii jako niezmiennego losu państw i społeczeństw, m.in. w pracach Tim Marshall. W opozycji do takiego myślenia Nowa geografia krytyczna podkreśla kulturowy, społeczny i relacyjny charakter przestrzeni oraz konieczność uwzględniania głosów marginalizowanych.Struktura książki obejmuje zarówno refleksje teoretyczne nad statusem nauk o przestrzeni, jak i analizy praktycznych problemów: krajobrazów władzy i pamięci, kartografii krytycznej, reprezentacji przestrzennych, planowania i wyobraźni społecznej. Całość spina wątek etyczny - przekonanie, że geografia krytyczna jest nie tylko analizą, lecz także formą odpowiedzialnego uczestnictwa w świecie.Dzięki przystępnemu językowi, licznym odniesieniom kulturowym i interdyscyplinarnej perspektywie książka adresowana jest nie tylko do geografów, lecz także do badaczy nauk społecznych i humanistycznych oraz do czytelników zainteresowanych krytycznym namysłem nad przestrzenią, wiedzą i współczesnością.
W Polsce trwa restauracja faszyzmu. Jest ona możliwa dzięki tabuizowaniu historii polskiego antysemityzmu, w tym polskiego pomocnictwa w Zagładzie. Żydów w Polsce już nie ma, „zapadli się w ziemię”. Dlatego polscy odnowiciele faszyzmu potrzebują nowych wrogów. Stały się nimi osoby nieheteroseksualne i transpłciowe, niepasujące do patriarchalnej wizji narodu. Stały się nimi zwabione w pułapkę, torturowane i wydawane na śmierć osoby na granicy polsko-białoruskiej. Oto nowe gatunki „życia niewartego życia”. Dzisiejszy faszyzm polski to szczucie na osoby queerowe i osoby migranckie w imię dobra Narodu. To skazywanie ich na śmierć. To młode osoby queerowe, które targnęły się na swoje życie. To ludzie w drodze, którzy umarli w Puszczy Białowieskiej z zimna, pragnienia lub głodu. Faszyzm już tu jest i zabija.
Dlaczego jeździmy do Zakopanego? Bo wszyscy jeżdżą do Zakopanego. A wszyscy jeżdżą do Zakopanego, bo Zakopane jest jedyne na świecie, prawdziwie polskie, może tu się wyleczyć i zabawić, wykazać dzielność zdobywając Tatry i podziwiać unikatową kulturę ludową, niespotykany gdzie indziej styl budownictwa, spotkać ministrów, piosenkarzy i pisarzy i poruszać się szlakami, którymi przed nami podążali wszyscy wielcy Polacy i nie tylko Polacy. A zatem poczuć się troszkę nimi. Prawda? Nieprawda? MitAle nie zawsze tak było. Kiedyś była tu niewielka wioseczka koło dymiącej huty żelaza, w Tatry chodzili tylko naukowcy i kłusownicy, a większość bywalców stanowili suchotnicy, leczący się górskim powietrzem, owczą serwatką, czyli żętycą i dyskusjami o pogodzie, psioczeniem na fatalne warunki w Zakopanem, uprawianiem małej i wielkiej polityki, a także narzekaniem na pazerność górali i podziwianiem ich niezależności w stosunku do tych, z których zdzierali finansową skórę. A jeszcze wcześniej nie było tu nawet górali, tylko góry i wydzierający lasom ziemię chłopi. I szukający przygód awanturnicy. Przygód, złota, i sławy.Czasy tatrzańskich zdobywców minęły i dziś dziennie w kolejce do zdobycia Giewontu stoi kilka tysięcy osób, kilkanaście tysięcy przepycha się do Morskiego Oka, a krupówkowy bruk szlifuje rocznie blisko pięć milionów osób. Kilkanaście procent polskiej populacji. Dla porównania - najbardziej znaną i największą grecką wyspę Kretę rocznie odwiedza dwa miliony turystów z całego świata. Dziś nikt już w Zakopanem nie leczy płuc piciem żętycy, w modzie są inne napoje, z góralską herbatą na czele. Do przeszłości odeszły peerelowskie dwutygodniowe pobyty w ośrodkach wczasowych, teraz wpada się tu najczęściej na weekendy, te długie i zwyczajne, czasem nawet na jeden-dwa dni, a także na jedną noc noc Sylwestra Marzeń.Dlaczego? Racjonalnie wytłumaczyć się tego nie da. Tam, gdzie prawdziwe zjawiska nie znajdują racjonalnych wytłumaczeń, pojawia się mitologia. Ale mit Zakopanego nie ma żadnego klarownego systemu, hierarchii, ani nawet chronologii. Pojawia się znikąd, rozwija się i mimo upływu lat ma się dobrze. Co więcej w polskim społeczeństwie jest jednym z niewielu mitów, wyznawanych przez większość społeczeństwa, bez względu na wiek, płeć i poglądy polityczne. I o tym jest ta książka.
Niniejsza monografia rozszerza oraz porządkuje wiedzę na temat zabójstw w typie podstawowym, kwalifikowanym i uprzywilejowanym. W warstwie empirycznej przeprowadzono badanie 37 akt prawomocnie zakończonych spraw karnych w okręgu szczecińskim. Struktura pracy obejmuje: wstęp, dziewięć rozdziałów właściwych oraz podsumowanie i wnioski końcowe. Całość uzupełniają: streszczenie, wykaz skrótów, a także spis tabel i wykresów. Na końcu pracy zamieszczono również bibliografię zawierającą: wykaz aktów prawnych, orzecznictwa, sygnatury wykorzystanych akt oraz wykaz literatury. Z uwagi na specyfikę pracy zrezygnowano z podzielenia jej na dwie części: teoretyczną i empiryczną. Każdy rozdział monografii zawiera część teoretyczną oraz empiryczną, stanowiącą kompleksowe opracowanie danego zagadnienia.
W niniejszej monografii Autorka podejmuje rozważania nad uczeniem się partycypacji przez młodzież szkolną. W książce szuka odpowiedzi na pytanie, jak młodzi ludzie uczą się partycypacji publicznej, czyli jak uczą się funkcjonować w przestrzeni demokratycznego uczestnictwa. Książka ta jest jednym z pierwszych na polskim rynku wydawniczym tak szerokich i pogłębionych ujęć uczenia się partycypacji publicznej przez młodzież w warunkach demokratycznych współczesnej Polski.
Praca jest skoncentrowana na analizie problemu edukacyjnych migracji studentów. Jest to zjawisko relatywnie nowe, ale nabierające z każdym rokiem coraz większego znaczenia i coraz silniej zaznaczającego się tak w obszarze szkolnictwa wyższego, jak i gospodarki. To opracowanie nie tylko prezentujące kształt tego zjawiska w Polsce, ale i konfrontujące je z procesami zachodzącymi w wielu krajach wspólnoty europejskiej. Bez wątpienia przedłożone opracowanie ma istotne walory poznawcze [i posiada] charakter problemowego studium oddziaływania struktur organizacyjnych oraz potrzeb i preferencji jednostkowych na zjawisko społeczne edukacyjnych migracji studentów. Z recenzji prof. dr hab. Ireny Machaj
Publikacja przedstawia najważniejsze elementy struktury Unii Europejskiej i zasady jej funkcjonowania, Uwzględniono uwarunkowania bieżącego okresu finansowania 2021-2027 i najnowsze priorytety Unii Europejskiej i Komisji Europejskiej na lata 2024-2029. Wyznaczają one plan strategiczny do końca obecnej dekady, a także są odpowiedzą na doświadczone bezprecedensowe kryzysy i przemiany (zmiany klimatyczne, Brexit, pandemia Covid-19 czy rosyjska napaść na Ukrainę). W książce przedstawione zostały organizacja i funkcjonowanie UE, integracja gospodarcza oraz działania UE i jej aktywność na arenie międzynarodowej.Jest to lektura obowiązkowa dla studentów, naukowców i wykładowców zainteresowanych procesami integracji europejskiej, stosunkami międzynarodowymi, biznesem międzynarodowym, a także dla pracowników administracji publicznej oraz przedsiębiorstw działających na rynku europejskim.
Dzieci migranckie w przestrzeni szkolnej. Doświadczenia Polski i wybranych krajów Unii Europejskiej to niezwykle ważne, wręcz unikatowe, źródło wiedzy o sytuacji dzieci migranckich w polskim systemie edukacyjnym. Nigdy wcześniej nasz kraj nie doświadczał tego rodzaju sytuacji, dlatego ani rządzący, ani kadra nauczycielska czy pedagogiczna nie byli przygotowani na problemy, których przybywało wraz z rosnącą liczbą migrantów i migrantek osiedlających się w różnych częściach Polski. Potrzeba badań naukowych w tym zakresie była i jest w związku z tym ogromna. Książka nie tylko dostarcza wyjątkowej, pogłębionej wiedzy o uwarunkowaniach postrzegania polskiej szkoły przez cudzoziemskie dzieci oraz o najważniejszych problemach edukacji międzykulturowej z perspektywy profesjonalistów, ale także zawiera wiele wskazówek praktycznych, gotowych do wprowadzenia "od zaraz".Publikacja oferuje szczegółową analizę na temat funkcjonowania dzieci cudzoziemskich w polskich (i europejskich) szkołach, pokazując zarówno perspektywę dziecka-ucznia, jak i nauczyciela-profesjonalisty oraz asystenta kulturowego. Dostarcza wskazówek i zaleceń (szczegółowych i bardziej ogólnych) dotyczących możliwości wprowadzenia zmian w szkole, by uczynić ją bardziej przyjazną. W książce jest również mowa o konieczności prowadzenia systematycznych badań i monitorowania szkół, bo pomoc uczniom i uczennicom cudzoziemskim nadal i stale wymaga reorganizacji i doskonalenia pomimo podejmowanych w tym kierunku wielu działań. Dr hab. Maria Zielińska, prof. Uniwersytetu ZielonogórskiegoKsiążka dofinansowana w ramach projektu CHILD-UP Children Hybrid Integration: Learning Dialogue as a Way of Upgrading Policies of Participation finansowanego przez Komisję Europejską (nr umowy 822400) w ramach programu Horyzont 2020 licencja (CC-BY-NC-ND) 4.0
Jedno z najważniejszych dzieł myśli społecznej w klasycznym przekładzie Piotra Niklewicza"Bunt mas" to książka ceniona przez psychologów i socjologów na całym świecie. Stanowi swoistą biblię na temat zachowań masy, a w szczególności ukazuje wizję autora na temat buntu mas, który ma odróżnić naszą epokę od całej wcześniejszej historii. Ta napisana przez wybitnego hiszpańskiego filozofa i pisarza Jose Ortegi Y Gasseta pozycja nieustannie pozostaje jednym z najbardziej wpływowych dzieł XX wieku.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
