- co 7 sekund jedno dziecko umiera z głodu - codziennie 550 dzieci ginie na wojnie - 100 milionów dzieci żyje na ulicy - 100 milionów dzieci prostytuuje się - 25% dzieci korzystających z internetu otrzymuje propozycje o charakterze seksualnym Współczesna cywilizacja na różne sposoby odbiera dzieciństwu jego blask. Dzieci skazywane są na ciężką pracę, pozbawiane domu, wciągane w spiralę przestępczości, sprzedawane i kupowane jak towar. W zastraszającym tempie rośnie liczba małoletnich samobójców. W Polsce ponad 30% uczniów szkoły podstawowej przyznaje się do myśli samobójczych, a każdego dnia kilkanaścioro nastolatków targa się na swoje życie. 2,5 miliona dzieci w naszym kraju cierpi z powodu niedożywienia, a 400 tysięcy wychowuje się na ulicy. Autor pisze o złożonym zjawisku krzywdzenia dzieci w naszych czasach, przytaczając dane statystyczne. Otwiera oczy na niebezpieczeństwa, jakie czyhają na najmłodszych, i wskazuje sposoby ich ochrony przed zagrożeniami.

Otóż jest to proste jak... jazda na rowerze. I tak samo można się tego nauczyć. Jednak działanie bez odpowiedniej teorii może poprowadzić Cię w złym kierunku. Natomiast odpowiednia teoria bez działania da Ci jedynie poczucie tego, że dużo wiesz.""Flirt"" ze starofrancuskiego znaczy zarówno ""kusić"", jak i ""próbować"". No to próbuj, miły kolego -- w barach, klubach, na dworcach. Z tym poradnikiem możesz wreszcie z góry uznać Twoje próby za zaliczone.Jesteś dojrzałym mężczyzną. Ja także. I nie mamy się co oszukiwać - na co dzień wyjątkowo często myślimy o najbardziej pociągającym obiekcie naszego pożądania, czyli o kobietach. Chcemy je poznawać, podrywać, uwodzić i flirtować z nimi. Spędzać z nimi czas, śmiać się, tańczyć, jeść, uprawiać seks. Jednak na drodze do tego wszystkiego stoi skomplikowana rzeczywistość relacji damsko-męskich. Stoi mnóstwo zagadek, barier, lęków. W naszych głowach pojawia się mnóstwo pytań. Jak podejść, zagadać, oczarować, zaprosić na kawę, poprosić o numer telefonu i wiele więcej. A gdyby tak za jednym zamachem odpowiedzieć na większość pytań, najczęściej nurtujących naszą płeć?Ta książka jest swoistym know-how w świecie relacji damsko-męskich nastawionych na podryw! Nie czekaj, nie rozmyślaj - działaj!

Znani ojcowie, m.in. Andrzej Grabowski, Tomasz Karolak, Przemysław Saleta i Michał Wiśniewski, opowiadają o swoich ojcach i własnym ojcostwie. Po co dziecku ojciec? A może wystarczy mu sama matka, która dziś przecież może już na niego zarobić? Co zamiast patriarchatu? Jak kształtuje się nowy tata: wrażliwy, i niewymierzający fizycznych razów? Gdzie młody ojciec ma szukać wskazówek, skoro stare zasady nie działają w nowym świecie? Ojcowie znani i popularni ze świata kultury, sportu i polityki opowiadają o tym, co się zmieniło, o nowych zadaniach ojca w rodzinie, społeczeństwie i życiu. O tym, czy ojciec jest zawsze tatą i który jest ważniejszy. Historie zaskakujące, ważne, ciekawe i warte refleksji. W tej książce nie uda się znaleźć wszystkich odpowiedzi na te pytania. Jej bohaterowie cały czas ich szukają. Ale może po przeczytaniu tych rozmów łatwiej będzie wpaść na jakiś trop? Tata, który zastanawia się nad swoja rolą, to dla dziecka najlepszy prezent. Zaryzykowałabym nawet, że lepszy niż play station. Sonia Ross Sonia Ross – dziennikarka, autorka bajek dla dzieci, scenarzystka. Publikowała w magazynach dla kobiet, przez kilka lat związana z Magazynem Rodzinnym „Polska The Times”. Specjalność: reportaż psychologiczny. Świat ma dla niej wymiar metafizyczny. Prywatnie mama trzech córek. Fragment książki Tata Prolog Po co dziecku ojciec? Znajomi mężczyźni, których znienacka o to indagowałam w kawiarniach, redakcjach, sklepach, mówili: „a bo ja wiem", „no chyba po to, żeby miało poczucie bezpieczeństwa", „żeby je nauczyć żyć", „ojciec musi zarabiać kasę", „yyyyyy", „no, musi być matka i ojciec, bo jak inaczej", „a idźżesz do diabła, coś się uczepiła", „dla równowagi", „dziecku potrzebny jest mądry przewodnik". Po co? To naiwne z pozoru pytanie budzi w męskich głowach popłoch i panikę. Budzi również irytację. Bo co to za głupota pytać, po co dziecku ojciec? Ojcowie byli, są i będą. No tak, ale... po co? Dziś, gdy tradycyjny model patriarchalny jest w odwrocie, kiedy jasny podział na domową matkę i zewnętrznego ojca przestaje obowiązywać, i ludzie muszą dogadywać się w partnerskich związkach, rola ojca jest szczególnie trudna. Już nie autorytarny ton i skórzany pas ze sprzączką, czyli popularne gadżety ojców z poprzednich dekad, wyznaczają drogę wychowania. Już nie da się powiedzieć domownikom: zarabiam, więc o wszystkim decyduję. Ty do kąta, a ty klęczeć na grochu! Pensje są dwie, decyzja musi być wspólna. A jeśli nawet nie dwie, to praca w domu stała się choć w pewnym stopniu doceniona i postawiona na równi z robotą wykonywaną gdziekolwiek indziej. Skoro więc dzielimy życie, dzielimy też obowiązki. Pchanie wózka, zmianę pieluch. Kupowanie tenisówek, chodzenie na wywiadówki. W bólach rodzi się nowy tata. Wrażliwszy niż jego ojciec i dziadek. Taki, który nie wstydzi się pleść córce warkoczy i umie przeprosić swoje dziecko, gdy pojmie, że zrobił błąd. Ale ten ojciec jest pogubiony, bo świat wymaga od niego bycia jednocześnie miękkim i twardym, a rady przodków nie przydają się w cybernetycznej rzeczywistości. Piotr Pietucha, pisarz i psychoterapeuta, w długiej rozmowie przy kawie wyjaśnia, że mężczyźni jeszcze nigdy nie byli tak bezradni, zarówno jako partnerzy wymagających, współczesnych kobiet, jak i ojcowie dzieci, którym nie mogą dać jasnych wskazówek. Nie mogą, bo jeszcze nigdy wcześniej życie nie zmieniało się tak gwałtownie jak dziś. To, co dekadę temu było solidnym drogowskazem, dziś może służyć tylko za podpórkę, po której pnie się powój. - Wychowanie to jedno z najtrudniejszych zadań, jakie powierzono nam na tej ziemi - mówi. - Znacznie trudniejsze niż życie w związku. A w dzisiejszych czasach nie ma już żadnej obiektywnej wiedzy, ustalonych reguł pedagogicznych, które zawsze się sprawdzają. Mamy więc w głowach taki mętlik, taką mieszaninę bezradności, złości, urojeń i uprzedzeń, jakie nałożyli na nas zarówno rodzice, jak i kultura, że brniemy jak we mgle. Podaje własny przykład obsesji wykształcenia, Zawsze chciał, aby jego dzieci miały wyższe studia. To było ważne. Nobilitujące. - Dziś moje dorosłe dzieci czasem się z tego śmieją. - On też się uśmiecha. - Jednak, o ile kilkanaście lat temu rada: „Synu powinieneś skończyć prawo, bo to ci zapewni bezpieczeństwo", miała jakiś sens, tak dziś nie ma żadnego. A jeśli za pięć lat prawnicy w ogóle przestaną być potrzebni? Współczesne życie niezwykle się indywidualizuje - kontynuuje. - Każdy na własną rękę szuka swojego stylu, wyrazu, swojej opcji. Trudno więc generalizować i antycypować w drugiego człowieka, narzucając mu własną wizję. To, co cenne i wartościowe dla nas, nie jest obiektywnie cenne i wartościowe. To jest jedynie subiektywne. Jak więc możemy powiedzieć swojemu dziecku: „A teraz dam ci swoją mądrość". I tu wymienić wszystko, czego nauczyło nas życie. Dziecko może wtedy na nas spojrzeć z politowaniem i skomentować: „Tato, ty jesteś z XIX wieku, kompletnie nic nie rozumiesz. To tak nie działa". I to będzie prawda. Dzieci muszą żyć na własną odpowiedzialność, próbować nowych praw sami na sobie. To często jest dla rodzica bolesne, bo widzi, jak dziecko się męczy i boryka z życiem na własny rachunek, ale nic na to nie może poradzić. Współczesny ojciec też próbuje nowych praw sam na sobie. Kiedyś męski kodeks honorowy zabraniał pchania dziecięcego wózka, nie mówiąc już o siedzeniu na brzegu piaskownicy i stawianiu babek z piasku. Albo dźwiganiu siatek z kalafiorem, bułkami, masłem i płatkami owsianymi. Dziś niehonorowo jest nie dźwigać. Niehonorowo jest nie pchać. I niehonorowo nie wytrzeć dziecku nosa. Ale czy chodzi tylko o modne męskie noszenie niemowlęcia w chuście na plecach? Póki jest małe, taka bliskość wystarcza. Im dalej, tym trudniej. - Podczas mojej wieloletniej pracy psychoterapeutycznej nigdy nie przyszedł do mnie żaden mężczyzna i nie powiedział, że ma problemy w związku, a cóż dopiero, że nie wyrabia się w roli ojca, że mu ciężko - mówi Piotr Pietucha. - Polscy mężczyźni, przynajmniej do tej pory, nie przeżywali tej roli emocjonalnie ani nie zauważali, żeby bycie tatą niosło w sobie możliwość rozwoju, kultywowania, budzenia refleksji. To nie była ich najważniejsza życiowa rola. Dziecko po prostu było i już. Mężczyzna namaszczony boską rolą posiadania potomka uznawał, że to status quo. Taki stan rzeczy bezpośrednio wiąże się jednak z naszą, pełną dramatów, historią. Przez całe wieki mężczyźni musieli się zajmować głównie sprawami patriotycznymi, odzyskiwaniem niepodległości, a potem całe lata trwać w komunizmie, który był systemem tak represyjnym i hańbiącym, że na egzystencjalne refleksje typu: jak dobrze żyć, jak budować dobry związek, jak tworzyć prawidłowe relacje, jak być dobrym ojcem, nie było już miejsca. Teraz nie ma go z innego powodu. Pogoń za najnowszym modelem mercedesa zmieniła się niepostrzeżenie w nierówną walkę z bankami, które bawią się kursem franka niczym zręczny sztukmistrz talią kart. To, że żyjemy w bezpiecznej Europie, to luksus, jakiego nie znali nasi ojcowie, dziadkowie i dziadkowie naszych dziadków. Ale choć młodzi ojcowie już nauczyli się przytulać i odkryli, niczym brylant w kaszance, dar zwany intuicją, nie wiadomo, czy będą mieli teraz szansę z niej korzystać. Tę szansę może zabrać im czas, a raczej jego brak. To on jest teraz towarem najcenniejszym. Mężczyźni mówili mi to nagminnie nie tylko w wywiadach, ale i w prywatnych rozmowach. Czułam przez skórę, że chcą zadać mi kultowe już pytanie: „Jak żyć?". Jak żyć, czyli jak się odnaleźć w nowej roli nowego ojca. Wojciech Eichelberger w książce Zdradzony przez ojca pisze, że istnienie i trwanie współczesnej rodziny w coraz większym stopniu zależy od siły duchowej i więzi emocjonalnej tych, którzy ją tworzą. Tradycyjna rola ojca, który broni, buduje, hoduje, zanika. Rodzina staje się źródłem rozwoju przymiotów serca: kochania, współczucia, dzielenia się, troski. Według autora, w tym właśnie współczesny ojciec mógłby się realizować. W tym mógłby starać się być dobry. Piotr Pietucha ma sobie, jako ojcu, wiele do zarzucenia. Dlatego koryguje mnie, mówiąc, nie jakim jest, ale jakim chciałby być ojcem. Ale w końcu (szczęśliwie dla jego dzieci) okazuje się, że te dwie wersje są jednak w miarę zbieżne. - Dziś wychowywałbym synów tak, by nie byli odcięci od swoich uczuć i wrażliwości, aby potrafili wzbudzić w sobie czułość - zamyśla się - a córki na ludzi samodzielnie myślących. Kobiety wciąż są niepewne tożsamościowo, bo przez całe wieki miały być grzeczne i spolegliwe. Dlatego chętnie utożsamiają się z autorytetami, choćby męża lub kościoła. Mimo że nie byłem ojcem doskonałym, pod tym względem moim dzieciom udało się uciec od stereotypu. Chłopcy nie wstydzą się emocji, a dziewczyny, z czego jestem bardzo dumny, są wolnomyślicielkami. Mają własną mądrość, własne racje, zdecydowane poglądy. I ufają sobie. Być może właśnie zaufanie jest kluczem do nowego ojcostwa? Ufanie dziecku, że wie, co dla niego najlepsze, i ufanie własnym uczuciom, jeśli tylko potrafimy być na tyle uczciwi, by przyznać, co naprawdę czujemy.

Czekają na Ciebie horoskopy miłości, porady co na siebie włożyć i jaka fryzura jest cool, porady co robić na pierwszej randce. A ze specjalnych testów dowiesz się jaka jesteś naprawdę i co powinnaś zrobić by się stać popularną w klasie i szkole. Ważną częścią dziennika jest kalendarz, aż do końca lata 2013 roku, tak że dużo wcześniej możesz zaplanować upalne tygodnie następnego roku.

Dla uzależnionej od narkotyków i chorej psychicznie Leah jej mała córeczka jest całym światem – kiedy więc opieka społeczna chce umieścić ją w rodzinie zastępczej zdesperowana kobieta porywa dziewczynkę z domu swych rodziców i znika. Zagubiona i bezbronna 4-letnia Alice nie rozumie, dlaczego nie wolno jej zostać u kochających dziadków. Cathy, która będzie teraz rodzicem zastępczym Alice, też tego nie pojmuje – to po prostu nie ma sensu…

Poradnik dla rodziców, niań, dziadków, lekarzy! Pierwsza tak rzetelna, przystępna i praktyczna książka. Profesor Mikołaj Spodaryk i dietetyk Elżbieta Gabrowska dzielą się swoją wiedzą i doświadczeniem, a także skutecznie, rozważnie i nierzadko zabawnie rozprawiają się z powszechnymi mitami i wątpliwościami. Zastanawiasz się:- czy pozwalać dziecku jeść chipsy?- czy pizza na obiad to dobry pomysł?- czego jako rodzic powinieneś się bezwzględnie wystrzegać?Sięgnij po książkę Wiem, co je moje dziecko. Porcja przykładowych zestawów śniadaniowych czy obiadowych oraz praktycznych przepisów, sporządzonych przez doświadczonego dietetyka, pomoże nawet najbardziej zagubionemu rodzicowi mądrze karmić dzieci.

Kwestionariusz ten może być wykorzystywany do diagnozy logopedycznej dzieci przedszkolnych i szkolnych. Składa się z obrazków, których nazwy zawierają samogłoski i spółgłoski w trzech pozycjach, w których mogą pojawić się w wyrazie: w nagłosie, śródgłosie i wygłosie. Głoski występujące w nazwach obrazków ułożone są w kolejności zgodnej z tym jak pojawiają się w rozwoju mowy dziecka. Uwzględnia spółgłoski wargowe, wargowo-zębowe, przedniojęzykowo-zębowe, przedniojęzykowo-dziąsłowe, środkowojęzykowe, tylnojęzykowe oraz samogłoski podstawowe + ą, ę. Do kwestionariusza dołączona jest karta badania mowy, której kolejność zapisu głosek jest zgodna z kolejnością pojawiających się wyrazów.

Książka pt. „Terapia Pedagogiczna” stanowi przegląd wybranych metod stosowanych w terapii pedagogicznej oraz zawiera obszerny materiał metodyczny mogący wzbogacić warsztat pracy terapeutycznej z dziećmi. Znalazły się tutaj rozprawy na temat muzykoterapii i treningu relaksacyjnego, metody Ruchu Rozwijającego, kinezjologii edukacyjnej oraz terapii dzieci z zaburzoną neurodynamiką przez kontakt ze zwierzętami i wiele innych. Scenariusze zajęć zaś zostały opracowane z myślą o pracy z dziećmi przejawiającymi zaburzenia percepcji wzrokowej, słuchowej, z zaburzeniami lateralizacji oraz koordynacji ruchowej. Przedstawiono ponadto propozycje zajęć z dziećmi mającymi trudności z ortografią. Do każdego scenariusza zajęć opracowano pomoce, a w propozycjach zajęć podano przykład ich wykorzystania. Wszystkie pomoce do pracy korekcyjno-kompensacyjnej umieszczone są na dołączonej do książki płytce CD. Książka adresowana jest do pedagogów-terapeutów, rodziców nauczycieli w przedszkolach i szkołach wszystkich szczebli, a także studentów kierunków nauczycielskich.

BESTSELLER „THE SUNDAY TIMES” PRZEZ KILKANAŚCIE TYGODNI. Rozdzierająca serce, ale i niosąca nadzieję prawdziwa historia. – Jesteśmy głodni – powtarzał żałośnie starszy. – Jesteśmy głodni, Justin. Proszę, Justin. Znajdź nam coś do jedzenia.Nie było nic. Nigdy nie było. Ale on szukał i tak. Czuł, że łzy napływają mu do oczu. I czuł gniew. Co miał zrobić? I nagle, w tej chwili rozpaczy, przyszło olśnienie. Nie musiał myśleć. Dokładnie wiedział, co robić. Działając jak automat, wyprowadził braci do ogródka. Wrócił do domu i rozejrzał się po salonie za zapalniczką… Mija sześć lat, od czasu kiedy Justin podpalił dom i psa. Chłopiec ma jedenaście lat i za sobą dwadzieścia domów dziecka i rodzin zastępczych. Nikt nie może sobie z nim poradzić. Casey Watson podejmuje – zdawało by się – niemożliwe wyzwanie. Do swojej szczęśliwej rodziny przyjmuje Justina.W zamian za ciepło i miłość czekają ich ataki furii i niszczycielskiego szału, wyzwiska i agresja. I mroczna tajemnica koszmarnej przeszłości chłopca, którego tak trudno jest kochać.

To, jak wychowujemy dziecko, ma decydujący wpływ na jego rozwój i przyszłe życie. Bruno Bettelheim próbuje odpowiedzieć na pytanie, jak w dzisiejszym pełnym sprzeczności świecie wychować dziecko, aby stało się ono wartościowym i szczęśliwym człowiekiem. Osią tej niezwykle potrzebnej i mądrej książki jest przekonanie autora, że rodzice nie powinni tworzyć z dziecka osoby, jaką chcieliby widzieć, lecz powinni dokładać wszelkich starań, by wyrosło ono na kogoś, kim samo chce być. To właśnie jest klucz do dobrego rodzicielstwa.

O pieniądzach, kobietach i uczciwym wynagradzaniu Mika Brzezinski, znakomita dziennikarka, gwiazda telewizji NBC, córka prof. Zbigniewa Brzezinskiego odziedziczyła po ojcu inteligencję, niebywałą trafność ocen i styl. Dlatego w ostatnio wydanej książce "Znaj swoją wartość" pisze lekko, z polotem, nieco autoironicznie, bazując na własnych doświadczeniach o roli i miejscu kobiet w życiu zawodowym. Próbuje dociec, dlaczego kobiety w pracy czują się (i często są) niedowartościowane, zdecydowanie gorzej wynagradzane, pomijane przy awansach. Jak niwelować różnice między kobietą a mężczyzną (funkcje, stanowiska, płace), aby wreszcie dostrzec fakt, że współczesna kobieta musi godzić karierę zawodową z zarządzaniem gospodarstwem domowym. Autorka dochodzi do ciekawych wniosków i formuje szereg cennych rad kierowanych do żeńskiej części świata pracy wspierana przez znane, zajmujące wysokie szczeble w amerykańskiej hierarchii społecznej amerykanki, takie z pierwszych stron gazet. Poczucie własnej wartości to klucz do wszelkiego rozwoju - osobistego i zawodowego, do utrzymania zdrowia i osiągnięcia zadowolenia z życia. Knowing Your Yalue Miki Brzeziński przeczytałam jesienią 2011 roku. Przyjaciółka właśnie wróciła ze Stanów Zjednoczonych i sprezentowała mi świeżo wydaną tam książkę o kobiecym poczuciu własnej wartości oraz postrzeganiu świata kobiet i mężczyzn w zakresie możliwości awansu i rozwoju profesjonalnego. Temat był fascynujący. Opowiadałam o książce w różnych miejscach, wykorzystywałam zaczerpnięte pomysły we własnym życiu i w ramach coachingu. Po kilku miesiącach zdecydowaliśmy, że Deloitte zostanie partnerem jej polskiego wydania - Znaj swoją wartość. Dlaczego poczucie własnej wartości jest tak istotne? Dr Ewa Woydyłło, wybitny psycholog i psychoterapeuta, na spotkaniu założonego przez Deloitte klubu dla kobiet biznesu SheXO stwierdziła, że budowanie poczucia własnej wartości jest najbardziej efektywnym narzędziem pracy nad sobą i osiągania celów, a także podstawą do zbudowania wszelkich innych cech oraz kompetenqi potrzebnych do szczęścia i rozwoju. Czy poczucie własnej wartości ma wymiar kobiecy? W książce Miki Brzeziński zdecydowanie tak. Znaj swoją wartość przedstawia drogę autorki w budowaniu poczucia własnej wartości w oparciu o doświadczenia Miki, a także innych amerykańskich kobiet ze świata biznesu i polityki. Uświadamia kobietom, jak zadbać o siebie i wziąć odpowiedzialność za własne życie. Dr Christiane Northrup w książce Ciało kobiety, mądrość kobiety zwraca uwagę, że żyjemy w kulturze, która każe kobietom stawiać potrzeby innych ponad własnymi potrzebami. W dzieciństwie większość z nas uczono, że swoje prawdziwe uczucia należy skrywać pod maską „bycia miłą". Mika Brzeziński pokazuje, jak można to zmienić, jak przestać być miłą dziewczynką i zadbać o własne zarobki, a w konsekwencji, w jaki sposób odważyć się sięgać po cele, które chcemy uzyskać. Znaj swoją wartość uczy brania za siebie odpowiedzialności! Tak jak w przypadku każdej wartościowej książki (czyli takiej, która doprowadza do naszej transformacji) warto wejść między rady, jakich udziela Mika Brzeziński i iść dalej własną drogą do spotkania samej siebie. Napełnia nas także wiarą, że biorąc odpowiedzialność we własne ręce możemy osiągnąć nasze cele i marzenia. Jest to książka inspirująca do zajęcia postawy opartej o nasze wewnętrzne centrum dowodzenia, do poznania siebie i swojej wartości, niezależnie od opinii zewnętrznego otoczenia. Otrzymaliśmy świetny przykład o samostanowieniu. Fragment Ksiażki Iwona Georgijew partner Deloitte, coach, kieruje klubem dla kobiet biznesu SheXO i wewnętrznym programem Diyersity Znaj swoją wartość Spis treści   WSTĘP DO WYDANIA POLSKIEGO PODZIĘKOWANIA WSTĘP Sukces i porażka, wszystko naraz ROZDZIAŁ 1. Moja historia: Jak to się zaczęło ROZDZIAŁ 2. Na drodze do kariery: Nie szkodźcie same sobie ROZDZIAŁ 3. Ile warta jest kobieta? Rozbieżność pomiędzy wynagrodzeniami mężczyzn i kobiet, a poczucie własnej wartości ROZDZIAŁ 4. Stosowne zachowanie: Ku przestrodze - opowieść o kobietach postępujących w pracy jak mężczyźni ROZDZIAŁ 5. Co wiedzą mężczyźni: Nie możemy postępować jak oni, ale możemy się od nich uczyć ROZDZIAŁ 6. Przy negocjacyjnym stole: Gry i manewry taktyczne ROZDZIAŁ 7. Wrogowie i sojusznicy: Mężczyźni docenieni od nowa, ostrzeżenie przed kobietami ROZDZIAŁ 8. Macierzyństwo: Zmiana reguł gry PODSUMOWANIE Moja historia: Jak się kończy... na razie Indeks

W książce w sposób kompleksowy zaprezentowano instytucje rozwiązania małżeństwa oraz stwierdzenia jego nieważności w prawie Kościoła Rzymskokatolickiego. Szczegółowo omówiono powody stwierdzenia nieważności małżeństwa i jego rozwiązania, procedurę stwierdzenia nieważności małżeństwa oraz procedurę rozwiązania małżeństwa. Publikacja zawiera wzory pism procesowych, w tym: wzór skargi o stwierdzenie nieważności małżeństwa, wzór prośby o udzielenie przywileju wiary i wzór prośby o dyspensę papieską od małżeństwa niedopełnionego.

W tym niezwykłym notatniku możesz spisywać swoje najskrytsze myśli i różne tajemnice ? ale nie tylko! Znajdziesz tu ciekawe pomysły na spędzanie czasu i zabawę z przyjaciółmi. Dzięki inspirującym zadaniom będziesz mogła lepiej poznać... samą siebie! W serii: ?Tajne sprawy?, ?Sekretny świat?.

26 propozycji ciekawych zajęć i nuda jest bez szans!W książce znajdziecie mnóstwo oryginalnych projektów: od rakiety napędzanej wodą, przez modele samolotów, do wybuchającego wulkanu czy dinozaura z modeliny. 26 niepowtarzalnych projektów, dokładne instrukcje, wypychanki, szablony, szablony i naklejki.

33 propozycji ciekawych zajęć i nuda jest bez szans! Lukrowane ciastka, wyszywany breloczek, pacynka i bransoletka - ta książka to skarbnica pomysłów, które spodobają się każdej dziewczynce! 33 niepowtarzalne projekty, dokładne instrukcje, wypychanki, szablony i naklejki.

Tylko dla wtajemniczonych!W tej książce znajdziesz: - zaskakujące informacje, - mało znane fakty,- superpomysły.Książka zamykana na kłódkę. W serii: ""Tajne sprawy"", ""Sekretny świat"".

Książka jest niezastąpioną pomocą w zwalczaniu problemu z nauką czytania i pisania, który nie polega na tym, jak wielu sądzi, czy dziecko nauczy się czytać i pisać, lecz na tym, jakim sposobem i w jakim czasie to osiągnie. Prezentowane w niniejszej publikacji bajki pomagają dzieciom zbudować zbiór skojarzeń ułatwiających prawidłowe rozpoznawanie liter, a dzięki zabawie uatrakcyjniają proces nauki czytania i pisania.

Zagadnienie należy do drażliwych kwestii społecznych, ale nadal skąpo wyjaśnionych w czasach współczesnych w Polsce. Pojawiły się np. nowe okoliczności co do form i motywów uprawiania tego procederu przez polskie dziewczęta i kobiety (sponsoring). (?) Dane na temat procederu prostytucji kobiet polskich zostały uzyskane poprzez wywiad internetowy od niewielkiej populacji. Chociaż materiał o charakterze jakościowym stanowi dobrą ilustrację badanej kwestii i wyjaśnia ją dostatecznie. Z recenzji prof. zw. dr hab. Stanisława Kawuli Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie

Niewiele rzeczy tak poprawia samopoczucie jak odnowione mieszkanie i niewiele jest równie irytujących jak drobne usterki w domu, których nie ma kto naprawić. Zamiast się denerwować i narzekać, weź sprawy w swoje ręce i zostań mistrzynią majsterkowania. Podpowiemy Ci, jakich narzędzi potrzebujesz, jakich materiałów użyć, w jakiej kolejności wykonywać poszczególne prace i jak się ustrzec błędów. Z naszym poradnikiem będziesz umiała: - powiesić obrazy i założyć karnisze; - zaszpachlować dziury w ścianach, malować i tapetować; - ułożyć panele podłogowe i wykładzinę dywanową: - naprawić kapiący kran, zamontować zlewozmywak i podłączyć zmywarkę: - odpowietrzyć kaloryfer i oczyścić odpływ; - odświeżyć fugi, wymienić uszkodzone płytki, a nawet położyć nowe; - uszczelnić drzwi, wymienić zamek i klamkę. Dasz sobie radę. To wcale nie jest trudne!

Okres ciąży i porodu to nie zawsze szczęśliwe chwile. Zdarzają się również sytuacje trudne. I tak Lucyna Sochocka pokazuje wpływ porodu przedwczesnego na pourodzeniowe funkcjonowanie dziecka, a Joanna Dzierżanowska-Peszko przedstawia wpływ straty dziecka w okresie prenatalnym na funkcjonowanie psychologiczne matek i ojców oraz kolejnych dzieci. Paulina Kołosowska prezentuje kilka dygresji psychoterapeuty na temat nieuświadomionych doświadczeń, które kształtują nasze życie. Ks. Paweł Landwójtowicz podejmuje się trudnego zadania przedstawienia wsparcia duszpasterskiego, jakiego oczekują matki w perspektywie okołoporodowych zmian psychicznych. Emilia Lichtenberg-Kokoszka przedstawia możliwości wspierania rozwoju poczętego dziecka, a Mirosław Hanulewicz – dwurodzicielstwo jako fundament prawidłowego rozwoju dziecka. Zawarte w niniejszej publikacji artykuły są owocem V Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej „Ciąża i narodziny fundamentem przyszłości dziecka” zorganizowanej przez Uniwersytet Opolski, Uniwersytet Jagielloński, Katolicki Uniwersytet Lubelski, Akademię Medyczną z Wrocławia, Państwową Medyczną Szkołę Zawodową z Opola oraz Polskie Towarzystwo Położnych, Oddział w Opolu. Konferencja odbyła się 23 maja 2012 roku. Naszym celem nie było jednak przekazanie kompendium wiedzy, a raczej ukazanie interdyscyplinarności i doniosłości zagadnienia, jakim jest prenatalny okres rozwoju człowieka. Niemniej mamy nadzieję, że przedstawione rozważania zachęcą czytelników, zarówno rodziców, jak i personel medyczny, położne oraz lekarzy, psychologów i pedagogów do głębszej refleksji na temat ciąży i narodzin jako fundamentu przyszłości dziecka. Emilia Lichtenberg-Kokoszka Ewa Janiuk