Dobry początek nowej drogi życia — szybko opanuj przedślubny chaos. Po zaręczynach — czyli wszystkie przygotowania do chwili zawarcia małżeństwa Formalności i planowanie — czyli co gdzie załatwiać i kiedy się za to zabrać Przyjęcie weselne — czyli co zrobić, by zadowolić wszystkich malkontentów Ślub to niewątpliwie jedno z najważniejszych wydarzeń w życiu człowieka. Decyzja o tym, z kim chcemy spędzić resztę życia, ma ogromne znaczenie i wpływ na nasze życie, rodzinę, a także przyjaciół. Nikogo nie dziwi więc pragnienie, by moment zawarcia małżeństwa był absolutnie idealny i został w naszej pamięci jako jedno z najprzyjemniejszych wspomnień. Niestety, częściej bywa tak, że państwo młodzi, śmiertelnie zmęczeni formalnościami, przygotowaniami i zabawianiem gości podczas przyjęcia weselnego, po długim, stresującym okresie przedślubnym marzą tylko o tym, żeby jak najszybciej mieć całą imprezę za sobą. Na szczęście nie musi tak być! Książka Ślub i wesele. Poradnik bez kantów podpowie Wam, jak bez nerwów przetrwać czas od zaręczyn do końca wesela. Dowiecie się z niej, co i kiedy trzeba załatwić, jak wygląda ślub w różnych obrządkach, ile kosztuje przyjęcie weselne i czy warto zatrudnić ślubnego konsultanta, który zajmie się wszelkimi szczegółami. Znajdziecie tu także opis wszelkich kwestii związanych z weselem — od wyboru miejsca, przez rozsyłanie zaproszeń, do strategii usadzania gości przy stole. To cenna wiedza — warto się do niej odwołać, aby nie popełnić żadnego faux pas, które z pewnością stałoby się przedmiotem kpin na wszelkich późniejszych imprezach rodzinnych. Dlaczego warto wiedzieć? Ślub zawsze wiąże się z zamieszaniem i i stresem, a przygotowania do niego mogą poróżnić niejedną parę. Zamiast kłócić się i denerwować, lepiej spokojnie wszystko sobie zaplanujcie. Znacznie łatwiej będzie zrobić to z poradnikiem, w którym uwzględniono wszelkie aspekty takiej imprezy — dzięki temu zyskacie pewność, że niczego nie przeoczyliście. A więc do dzieła!

Poradnik jest skierowany zarówno do mężczyzn, jak i do kobiet, które chcą się zapoznać z istotą kobiecej natury. Autorka analizuje najbardziej obraźliwe, upokarzające i szkodliwe zachowania płci pięknej, do których dochodzi w związku. Autorka książki, napisanej świeżym i radosnym stylem, zastanawia się nad kobiecą naturą i przywołuje setki przykładów z życia wziętych. Poza tym udziela rad, jak, mimo wszystko poradzić sobie z problemami i po prostu być razem.  

Co czuje dziecko, gdy rodzice się rozwodzą i oddają je do domu dziecka? Jaki ślad w psychice dziecięcej zostawia bicie przez dorosłych, alkoholizm, kłótnie w domu? Czy dzieci zastanawiają się nad sprawami ludzi dorosłych, czy są w pełni świadome rzeczywistości, która je otacza? Krótki tekst Myśli i lęki małego człowieka daje nam odpowiedź na te pytania. Autorka wchodzi w psychikę 11-letniego chłopca, którego rodzice oddali do domu dziecka i opisuje świat z jego perspektywy. Posługuje się przy tym formą pamiętnika. Szczery, bezpretensjonalny język przybliża nas do świata dzieci. Dzieci porzuconych, niekochanych, bitych. A one potrzebują tylko prostych uczuć: przyjaźni, szacunku, zaufania, miłości. Zadają proste pytania, na które nie ma łatwych odpowiedzi. Dzięki lekturze wrócimy się do naszego dzieciństwa, zastanowimy nad sprawami, które nas kiedyś bolały i spojrzymy z większą empatią na małe istoty, które mądrością życiowa przerastają niejednego dorosłego.

Znam piękne i dalekie od cukierkowej wizji zdjęcia robione przez matkę własnym dzieciom. Znam fotoreportaże z ciąży i z rodzinnego porodu. Znam nawet fotografie dokumentujące wygląd brzucha po ciąży. Ale nie znam takiego cyklu zdjęć, w którym na jednym potargana matka gotuje, a niemowlę na niezbyt czystej podłodze bawi się pokrywką słoika; na innym matka ziewa czytając pięćdziesiąty raz tę samą książeczkę; na jeszcze innym podczas spaceru gapi się tępo przed siebie. Czy coś w tym stylu. Rozmyślając o tych fotografiach uświadomiłam sobie, że to właśnie próbuję zrobić. Opisać macierzyństwo bez fikcji. Prawdziwe. Joanna Woźniczko-Czeczott Z tą książką jest tak jak z dzieckiem. Nie chcesz jej zacząć czytać, bo wiesz czego się spodziewać. I to się nawet potwierdza, ale i tak już nie możesz przestać. Rzadko się zdarza, by obalona królowa tak lekko i tak szczerze opowiadała o tym, jak ścięto jej głowę. Tomasz Kwaśniewski

Jak wychować mądre i szczęśliwe dziecko? Wystarczy, jak dowodzi John Medina, przestrzegać kilku prostych lecz niezwykle ważnych reguł. Pamiętajcie: Zestresowana matka = zestresowane dziecko; Niech twoje "nie" oznacza "nie", a "tak" znaczy "tak"; Chwal wysiłek, nie IQ twojego dziecka; Najważniejszy jest kontakt z drugim człowiekiem, a nie z telewizorem; Szczęśliwe dziecko ma zazwyczaj szczęśliwych rodziców. Chcecie dowodów i wyjaśnień? Sięgnijcie po książkę specjalisty od rozwoju mózgu i ojca w jednej osobie. "Jak wychować szczęśliwe dziecko" to znakomita lektura popularno-naukowa i jednocześnie przejrzysty, poparty przykładami z życia, poradnik dla tych, którzy spodziewają się dziecka i dla świeżo upieczonych rodziców. Poznajcie Super Nianię w spodniach!Jak wychować szczęśliwe dziecko Spis treści:   Wskazówki dla (przyszłych) rodziców bystrych, szczęśliwych i dobrych dzieci „Drodzy rodzice, czy są jakieś pytania?" Za dużo mitów! Czego nauka o mózgu nie potrafi wyjaśnić? To książka nie tylko o niemowlakach, ale też o maluchach do piątego roku życia „Ziarno i gleba" Po co nam w ogóle wychowanie? Jesteśmy istotami społecznymi Zanim zaczniemy Ciąża Ciąża Prosimy o ciszę: trwa rozwój maluszka Zdumiewający ciążowy megafon Kochanie, zróbmy to Kiedy dziecko zaczyna słyszeć twój głos i czuć twój zapach? Słuchaj specjalistów i zachowaj zdrowy rozsądek Cztery czynniki, które na pewno wspomagają dziecięcy mózg Liczy się każda odrobina Udany związek Udany związek Większość małżeństw ma kłopoty Dlaczego młodzi ludzie się kłócą Maluchy pragną przede wszystkim bezpieczeństwa Jak niemowlęta reagują na stres Cztery najważniejsze powody kłótni „Nikt mnie nie uprzedził, że to będzie takie trudne" Świadomość to pierwszy krok Przygotuj swój związek Bystre dziecko: jakie możliwości tkwią w ziarenku? Bystre dziecko: ziarenka Jak wygląda inteligentny mózg Inteligencja ilorazu inteligencji Co to znaczy być inteligentnym? Eintopf mojej mamy: siedem składników inteligencji Tego nie ma w testach IQ_ Bystre dziecko: jakie znaczenie ma gleba, w której wyrastają ziarenka? Bystre dziecko: gleba Główne zajęcie mózgu nie polega na uczeniu się Cztery czynniki wpływające na rozwój mózgu Era cyfrowa: TV, gry wideo, Internet Maluch w kuwecie Zero telewizji przed drugim rokiem życia Gry wideo: nie siedź na kanapie! Opowieść o esemesowaniu — ku przestrodze Moje dziecko jest lepsze niż twoje Niebezpieczeństwa hiperwychowania Szczęśliwe dziecko: jakie możliwości tkwią w ziarenku? Szczęśliwe dziecko: ziarenka Co to znaczy „szczęśliwy"? Tajemnica szczęścia Jak zdobywać przyjaciół Regulacja emocjonalna: jak miło! Gdzie w mózgu powstają emocje Empatia: klej dla związków międzyludzkich Czy szczęście lub smutek mogą być zapisane w genach? Nie ma jednego genu temperamentu Predyspozycje, nie przeznaczenie Szczęśliwe dziecko: gleba, czyli jakie znaczenie ma środowisko i wychowanie Szczęśliwe dziecko: gleba Uważny, cierpliwy ping-pong Przywiązanie kształtuje się latami Wychowanie nie jest dla tchórzy Fantastyczne dziecko Skąd się biorą takie dzieci? Dlaczego empatia działa Dobre dziecko Dobre dziecko Czy dzieci rodzą się moralne? Dlaczego dzieci robią czasem złe rzeczy? Jak rozwija się moralność Jak mózg łączy fakty i emocje Wychowanie dobrego dziecka: zasady i dyscyplina Na dobre zakończenie Po pierwsze empatia Rodzice supergwiazdy Dawanie, ale też otrzymywanie Garść praktycznych porad Podziękowania Indeks  

Rodzicielstwo może wydawać się czasem czymś w rodzaju "mission impossible" dlatego autorka zachęca matki, by odnalazły więcej spokoju, radości i harmonii wewnątrz siebie W tej książce autorka udziela sprawdzonych rad, by matki na całym świecie czuły się lepiej ze sobą podczas spełniania się w nowej roli, a także by czerpały z życia więcej spokoju i radości, by łatwiej im było stworzyć warunki, w których ich rodziny będą mogły się rozwijać. Autorka zachęca matki, by szukały harmonii wewnątrz siebie, bo pomoże to lepiej funkcjonować ich rodzinom. Naucz się, jak: - być mamą, a nie przyjaciółką; - zachować równowagę między rolami matki i kobiety; - rozwijać swoje zainteresowania, jednak nie kosztem dzieci. Kristine Carlson jest współautorką książki Nie zadręczaj się drobiazgami w miłości (REBIS) i autorką Nie zadręczaj się drobiazgami, kobieto (REBIS). Często gościła w radiowych i telewizyjnych programach. Wraz z nieżyjącym już mężem Richardem Carlsonem, autorem kilkunastu książek, współtworzyła cykl "Nie zadręczaj się drobiazgamiˮ.

Materiały z sympozjum dla biskupów i przełożonych zakonnych o seksualnym wykorzystaniu osób niepełnoletnich. Tylko wtedy, gdy uważnie przeanalizujemy liczne elementy, które znalazły się u źródeł obecnego kryzysu, będziemy mogli postawić jasną diagnozę odnośnie do jego przyczyn i znaleźć skuteczne lekarstwa. Wśród czynników, które się na to złożyły, możemy wymienić: niewłaściwe procedury stosowane przy określaniu, czy kandydaci do kapłaństwa i do życia zakonnego spełniają konieczne do tego warunki; niewystarczającą formację ludzką, moralna, intelektualną i duchową w seminariach i nowicjatach; tendencję w społeczeństwie do przychylniejszego traktowania duchowieństwa oraz źle pojmowaną troskę o dobre imię Kościoła i o to, by unikać skandali. Benedykt XVI

Jak ewolucja kształtuje nasze dzieci Rozwojowi dziecka towarzyszymy z radością i zdumieniem - choć w większości również z bezradnością. Dlaczego dziecko nie zasypia? Dlaczego bez przerwy się budzi? Dlaczego tak w bardzo wielu przypadkach płacze? Dlaczego zachowuje się jak tyran? Dlaczego tak nie dobrze je? Dlaczego jeszcze nie korzysta z nocnika? Dlaczego nieustannie trzyma się matczynej spódniczki? Dlaczego jest takie, a nie inne? Czy za tym Kobiety i mężczyźni kryją się błędy wychowawcze? Nieoczekiwane odpowiedzi wyłaniają się z punktu widzenia ewolucji: dzieci posiadają słuszne powody, aby tak się w tej chwili zachowywać. Kilka z tego, co dla nas jest aktualnie problemem albo wydaje się nieproste do przyjęcia, kiedyś pomagało dzieciom utrzymać się przy życiu. Wiedząc, że dzieci rozwijają się w zgodzie z naturą, będziemy umieli traktować je naturalnie. Rozumiejąc sens kryjący się za ich zachowaniem, łatwiej będzie je wychowywać. Dzieci często zachowują się nie tak, jak oczekiwaliby ich rodzice: niemowlęta płaczą, nie mając ku temu żadnych powodów, tygodniami mają kolki i za żadne skarby nie chcą spać we własnych łóżeczkach, maluchy nie jadają warzyw, za to słodycze pochłaniają bez opamiętania, mają problemy z zasypianiem i regularnie budzą się w nocy, albo ni z tego, ni z owego wpadają w złość, a na naukę korzystania z nocniczka ciągle mają jeszcze czas. Takie zachowania przyjęło się traktować jako zaburzenia, a przecież dzieci w tym wieku nie są jeszcze w stanie wyrażać się zrozumiale, ich pęcherz jest na tyle „niedojrzały", że nie może normalnie funkcjonować, a mózg to jeden ogromny plac budowy. Dzieci próbują rozwiązywać swoje problemy — na przykład konflikt ze sobą samym, ze swoją mamą lub z superego — na swój sposób. Albo są zbyt nieśmiałe, a może po prostu niewychowane. U podstaw tej książki leży jednak inny punkt widzenia. Zamiast szukać tego, czego naszym pociechom brakuje, zapytajmy o korzyści, jakie niesie ze sobą takie, a nie inne ich zachowanie. Dlaczego dziecko jest takie, jakie jest, a nie inne? Tak więc, co ma z tego, że nie jada warzyw? Co ma z tego, że nie zjada całej nałożonej porcji? Co mu daje sprzeciw, co płacz i krzyk, gdy nie chce samo zasypiać? W naszej książce zakłada się, że dzieci mają własne, słuszne powody, choć dla ich rodziców są one zagadkowe. Rozwój jako program uwieńczony sukcesem Jakie to są powody? Skąd się biorą tak osobliwe zachowania? Aby zrozumieć postępowanie dzieci, trzeba wiedzieć, że ich reakcje rozwijały się w toku ewolucji, służąc im do lepszego funkcjonowania w środowisku, w którym żyły przez tysiąclecia! Karol Darwin w stworzonej przez siebie teorii ewolucji wychodził z założenia, że wszystkie żyjące obecnie istoty tak wyglądają, jak wyglądają, i tak się zachowują, jak się zachowują, ponieważ tym właśnie cechom zawdzięczają sukces, który osiągnęły w przeszłości. To samo dotyczy naszych dzieci. Powód, dla którego w procesie dorastania wybierają określony repertuar zachowań, często irytujących rodziców, jest bardzo prosty. Właśnie one, w takiej właśnie formie pomogły im na przestrzeni wieków odpowiednio się wyposażyć i z powodzeniem dojść do dorosłości! Umożliwia to całkowicie inne spojrzenie na rozwój dzieci, które zakłada, że nie mają żadnych deficytów. Mogą być niedojrzałymi dorosłymi, ale są w stu procentach przygotowane do bycia d z i e ć m i. A my, rodzice, powinniśmy wreszcie poznać ich ekwipunek. Co nam daje oglądanie się do tyłu? Jaki jest sens analizowania czasów przedpotopowych podczas szukania odpowiedzi na kwestie dzisiejszego wychowania? Przecież nasze dzieci nie muszą się już przedzierać przez dzikie knieje, lecz powinny umieć swobodnie się poruszać w Internecie. A tak w ogóle, to predyspozycje, które posiadają od urodzenia, to jeszcze nie wszystko. Sam fakt, że mały Kubuś wyjdzie z łóżeczka po raz pierwszy lewą nogą, może uczynić go zupełnie innym człowiekiem. To prawda. Nasze predyspozycje nie determinują naszego losu. Do rozwoju dziecka potrzebne jest dużo więcej niż naturalne skłonności. Nie zmienia to jednak faktu, że przeszłość i jej dziedzictwo oddziałują na kolejne pokolenia i do dzisiaj wyznaczają ramy w ich wychowaniu. Dzieci są rzeczywiście born to be wild O potędze tych ram świadczy następujący przykład. W zamierzchłych czasach, gdy ludzkość — wówczas łowcy i zbieracze — żyła z tego, co wpadło jej w ręce, wiecznie głodna komórka tłuszczowa człowieka, przewidziana jako rodzaj spiżarni, okazała się sukcesem. W dzisiejszym świecie, w którym dzieci rosną właściwie obok lodówki, to dobrodziejstwo stało się przekleństwem. W komórkach tłuszczowych gromadzą się zapasy na gorsze czasy, które nigdy nie nadejdą. Można się więc dziwić, że dzieci stają się coraz grubsze? Piętno przeszłości łatwo daje się zauważyć przy okazji innych zachowań. Dla małych dzieci noc jest pełna nieprzyjemnych wrażeń, nawet gdy ich łóżeczka stoją za bezpiecznymi oknami, a rodzice pilnie czuwają, mając przy sobie elektroniczną nianię. Dzieci nadal boją się węży, chociaż ryzyko ukąszenia przez nie jest mniejsze niż potrącenie przez czerwone ferrari (na które niewielu z nas reaguje z paniką). Maluchy jeszcze ciągle zaglądają przed zaśnięciem pod łóżeczko, gdzie mogą pomieszkiwać potwory. To odruch uzasadniony w czasach, gdy straszliwe gady poszukiwały ciepłych legowisk. Kwintesencja tej książki jest następująca: rozwój naszych dzieci napędzany jest przez naciągnięte w przeszłości sprężyny. Nie stosuje się do wymagań współczesnego świata i niekoniecznie do oczekiwań rodziców. Dzieci przychodzą na świat raczej ze swoimi oczekiwaniami. I byłoby dobrze, gdyby rodzice i wychowawcy znali te ich fizyczne i duchowe oczekiwania. Jeżeli najbardziej przemyślane metody i cele wychowania nie będą zgodne z naszą ewolucyjną historią, my rodzice możemy sobie jedynie połamać na nich zęby. Nowa książka z przepisami? Czy ta książka jest więc zagubioną ulotką, dołączaną kiedyś do paczki „dziecko"? Z pewnością nie. Traktuje między innymi o tym, że nie ma czegoś takiego jak uniwersalna instrukcja obsługi dziecka. Osiemnaście rozdziałów książki napisano z przekonania, że rodzice potrzebują czegoś więcej niż przepisów na wychowanie. Żeby zrozumieć istotę dziecięcego rozwoju i historię dziecka, dorośli potrzebują pogłębionej wiedzy, sięgającej na pewno dużo dalej, niż uwzględniają najnowsze trendy w debacie o wychowaniu. Znając tę historię, będziemy towarzyszyć rozwojowi dziecka w bardziej kompetentny i zrównoważony sposób. Wiedząc, jakie naturalne cele i motywy kierują dziećmi, być może łatwiej będzie nam podejść do nich w bardziej naturalny sposób i z większą rezerwą traktować niezliczone pedagogiczne spekulacje. Nie zakładając z góry, że są zaburzone albo mają jakieś deficyty, łatwiej odnajdziemy ich mocne strony, czego z całego serca życzę swoim czytelnikom! Ze wstępu do książki Zrozumieć dzieci Zrozumieć dzieci Spis treści   Wstęp Zrozumieć dzieci — prolog Mała instrukcja obsługi Jak dzieci uczą się jeść Poglądy i perspektywy. Niedojrzałość jako zaleta Karmienie piersią — najbardziej naturalna czynność pod słońcem? Poglądy i perspektywy. Konflikty — pomyłka w planie matki natury? Dokarmianie — z perspektywy natury Poglądy i perspektywy. Dlaczego dzieci nie zjadają wszystkiego z talerzyka? Jak dzieci uczą się spać Poglądy i perspektywy. Po co jest nam potrzebny sen? Czy spać razem? Poglądy i perspektywy. Fetyszyzacja samodzielności? Płacz też do tego należy? Poglądy i perspektywy. Czy łzy mogą kłamać? Dlaczego dzieci się buntują Poglądy i perspektywy. Potrzeby — wytyczne do wychowania? Trening czystości Poglądy i perspektywy. Wychowanie bez pieluszek? Intermezzo: Zrozumieć ewolucję Nowe spojrzenie na przywiązanie Poglądy i perspektywy. Po co niemowlętom tłuszczyk? Dlaczego dzieci boją się obcych Poglądy i perspektywy. Żłobki — wbrew naturze? Naturalne metody postępowania z niemowlętami Poglądy i perspektywy. Czy wolno rozpieszczać dzieci? Jak dzieci stają się indywidualnościami Poglądy i perspektywy. Grupa dzieci — naturalna ostoja? Wychowywać w sposób kompetentny — dlaczego nie wystarcza sama miłość Poglądy i perspektywy. Ewolucyjny wizerunek rodziców Wsparcie z punktu widzenia ewolucji Poglądy i perspektywy. Wrodzone czy wpojone przez wychowanie? Jak powstaje przyzwoitość i moralność Poglądy i perspektywy. Moralność — przeciwieństwo ewolucji? Czy uczyć się od innych kultur? Poglądy i perspektywy. Zagadka dzieciństwa. Po co jesteśmy dziećmi? Wychowywać w sposób naturalny? Suplement Podziękowania Przypisy Książki na ten temat Wykaz ilustracji Indeks

Publikacja Ewy Pisuli – znakomitej specjalistki w dziedzinie dziecięcych zaburzeń rozwojowych – zawiera analizę sytuacji rodziców dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Dotknięto w niej kwestii doświadczania stresu przez rodziców, jego przyczyn, przebiegu oraz radzenia sobie. Autorka wnikliwie analizuje interakcje rodziców z autystycznym dzieckiem oraz obraz dziecka w oczach rodziców. Rozpatruje możliwości udzielenia pomocy rodzicowi oraz obszary, w jakich pomoc ta jest najbardziej potrzebna. „Autyzm u dziecka to dla rodzica wyzwanie, z którym może on sobie poradzić lepiej lub gorzej. Dla niektórych rodziców ogrom zadań związanych z opieką nad takim dzieckiem stanowi ciężar niemożliwy do udźwignięcia, innych mobilizuje do podejmowania różnorodnych wysiłków, a nawet staje się dla nich źródłem rozwoju. To, w jaki sposób rodzice radzą sobie w tej sytuacji, zależy od wielu czynników, znacznie wykraczających poza ich własne cechy, predyspozycje, system wartości czy motywację. Poszukiwanie i realizowanie w praktyce najlepszych form wspierania tych rodzin to wciąż bardzo ważne zadanie, stanowiące wyzwanie dla badaczy, terapeutów, pracowników socjalnych i wielu innych specjalistów pracujących z rodzinami dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu”.

Książka Kathrin Kompish zaprzecza stereotypom, zgodnie z którymi kobiety w nazistowskich Niemczech były najwyżej ?trybikami? w wielkiej machinie terroru stworzonej przez mężczyzn. Były okrutne, bezwzględne i oddane Führerowi w nie mniejszym stopniu niż najzagorzalsi kaci z obozów zagłady. Jaka była rola kobiet w Niemczech Adolfa Hitlera? Czy były tylko biernymi świadkami wydarzeń, gospodyniami domowymi, żonami, matkami? Nic podobnego. Jako pomocnice sztabowe oraz pomocnice SS odbywały służbę wojenną na terenach okupowanych. Zatrudnione na posterunkach policji i w placówkach SS obsługiwały telefony, dalekopisy i radiostacje. Jako pracownice biurowe grup operacyjnych SS sporządzały raporty o masowych egzekucjach, a jako nadzorczynie SS pilnowały więźniarek osadzonych w żeńskich obozach koncentracyjnych. W gestapo, pracowały jako sekretarki i protokołowały przesłuchania z użyciem tortur. Jako lekarki przeprowadzały eksperymenty na więźniach obozów koncentracyjnych i aktywnie współuczestniczyły w hitlerowskiej kampanii eutanazji. Wiedziały, co dzieje się naprawdę, akceptowały to i wspierały reżim na miarę swoich możliwości. ?Sprawczynie? brały czynny udział w zbrodniach przeciwko ludzkości i miały tego pełną świadomość. Katrin Kompisch - ceniona niemiecka historyk i autorka książek.

Sposób żywienia w najwcześniejszych latach życia jest sprawą niezwykle ważną. Już w dzieciństwie kształtują się bowiem nawyki żywieniowe, a błędy popełnione w tym okresie dają o sobie znać w późniejszym wieku. Cukrzyca, otyłość, miażdżyca to tylko niektóre z długiej listy chorób, które zaczynają się bardzo wcześnie, a odpowiedzialność za nie częstokroć spoczywa na rodzicach. Jedynym sposobem zmiany złych nawyków i niewłaściwych wzorców żywieniowych jest przedstawienie alternatywy z prezentacja zdrowych produktów w diecie dziecka, będących źródłem niezbędnych składników pokarmowych.  Zdrowa kuchnia dla dzieci Spis treści Wstęp 3 Część l 5 L Najważniejszy dobry początek 7 Przysmaki niemowlaka 7 Wolę mleko swojej mamy 8 Mamusiu, odżywiaj się dobrze 10 Gdy za mało mleka 11 Dziecko poznaje różne smaki 12 Schemat żywienia niemowlęcia do l roku 15 II. Zdrowiej niż dotychczas 17 Zaufaj naturze 17 Życiodajna woda 18 Aby dzieci były zdrowe 20 Czy zmuszać dzieci do jedzenia mięsa- 21 Bardzo dobre tłuszcze 24 Kilka prawd o mleku 25 Co jedzą zdrowi ludzie- 26 Nowy model żywienia - nowe zwyczaje i nawyki 27 III. Zboża i kasze - bez tego trudno być zdrowym 29 Zboża - źródło życia i warunek zdrowia 29 Bardzo pyszne śniadanie 32 Kiełki - nie tylko zdrowe, ale i smaczne 34 IV. Warzywa górą 38 Stawiam na warzywa 38 Wszystkie dzieci mogą polubić warzywa 40 Nie niszczmy witamin 41 Witaminki i nie tylko 43 Dzieci wiedzą lepiej 45 Jak jeść warzywa- 46 V. Dlaczego lepsze jabłko niż banan- 48 Jak jeść owoce- 48 Owoce smakują, owoce leczą 49 Które owoce są najlepsze- 50 VI. Sole mineralne i drogocenne nasiona 52 Dlaczego substancje mineralne są tak ważne 52 Czy tylko mleko chroni przed krzywicą- 55 Orzechy, migdały - nie tylko od święta 58 VII. Kilka uwag na temat codziennych i niecodziennych posiłków 59 Co na śniadanie- 59 Bez śniadania ani rusz 61 Obiad 63 Kolacja 64 Przyjęcie dla dziecka 65 VIII. Czego należy unikać w diecie 67 Złowroga sól 67 Fast - foody dania szybkie, ale niezdrowe 68 Ukryte i niepotrzebne 71 Lepiej bez cukru 72 Cukier zamiast miłości 73 Miłe złego początki 74 Mity i prawda o próchnicy 75 „Słodkie" chorowanie 76 Rodzice - do dzieła 80 Dziecko choruje 80 IX. Zasady zdrowego żywienia 85 Część 2 87 Propozycje na śniadanie lub kolację 89 Miisli dla całej rodzinki 89 Ryż z suszonymi owocami 90 Mleko sojowe 90 Mleko migdałowe 91 Mleko z kiełków 91 Pasty i dodatki do kanapek 92 Pasztet warzywno-sojowy 92 Pasta z kaszy jaglanej 92 Pasta ze słonecznika 92 Pasta z soczewicy 93 Pasztet sojowy 93 Pasta z soczewicy lub fasoli 94 Pasta z pszenicy, jęczmienia i soi 94 Pasta orzechowo-migdałowa 94 Masło z czosnkiem 95 Pasta ze słonecznika 95 Pasta do chleba z kiełków pszenicy 95 Pasta z cebuli i kiełków 96 Sałatka wiosenna z pokrzywy i krwawnika 97 Masło pokrzywowe 97 Majonez z kiełkami pszenicy 97 Wiosenny krem zbożowy 98 Pasta z cebuli 98 Krem zbożowy z cebulą 98 Krem zbożowy z pieczarkami 99 Gomasio - przyprawa 99 Zboża z warzywami i potrawy z warzyw 100 Soczewica z pszenicą 100 Kasza pęczak z cebulą i porem 100 Gulasz z warzyw 101 Duszone warzywa 101 Nadziewany kabaczek 101 Ziemniaki gotowane w łupinach 102 Ziemniaki z twarogiem 102 Pianka ziemniaczana ze skiełkowaną rzepą 103 Potrawa z cukini 103 Duszona cukinia 104 Cykoria duszona 104 Knedle ziemniaczane z twarogiem 105 Knedle ziemniaczane z rabarbarem lub truskawkami 105 Kluski z mąki gryczanej 106 Kluski kładzione z płatków owsianych 106 Zupy 107 Zupa z dyni 107 Zupa jarzynowa 107 Zupa z soczewicy 108 Zupa cebulowa 108 Żur z razowej mąki 108 Żurek z pieczarkami 109 Zupa z rzeżuchy 109 Pyszna zupa z dyni 110 Zupa z soczewicy 110 Zupa wiosenna z pokrzywy 110 Zupa jarzynowa przecierana 111 Drugie dania 112 Kotlety z soi 112 Kotlety z soi i pieczarek 113 Kotlety z soi i soczewicy 113 Selery panierowane 113 Kotlet z soczewicy 114 Kotlety pieczarkowo-sojowe 114 Gołąbki z kaszą i ziemniakami 115 Wiosenne kotlety z tofu (sera sojowego) 116 Klopsiki z kiełkującej pszenicy 116 Omlety z mąki gryczanej - nadziewane 116 Placki ziemniaczane z marchewką 117 Kotlety cebulowe 117 Kotlety z jęczmienia 118 Zboża i kasze gotowane 118 Kasza gryczana gotowana 118 Kasza pęczak gotowana 119 Ryż brązowy gotowany 119 Soczewica gotowana 119 Kasza jaglana 119 Kasza kukurydziana na słodko 120 Zapiekanka jarzynowa w naleśnikach 120 Kluski leniwe 121 Ryż z jabłkiem 121 Przykładowe zestawy surówek 122 Wypieki 123 Chleb razowy na zaczynie 123 Bułeczki drożdżowe 124 Ciasto kruche 124 Szarlotka 125 Placek owocowy 125 Propozycje na przyjęcie dla maluchów 126 Pomidory nadziewane 126 Przezroczysty ogródek 127 Surówka z marchewki 128 Sałatka śnieżna z orzechami 128 Ziemniaczany indiański totem 128 Pirackie okręciki 129 Palące się świece 130 Owsiane kuleczki 130 Sezamki 130 Słodka szarlotka bez cukru 131 Krem 131 Jabłkowe myszki 132 Krem bananowy 132 Budyń z owocami 132 Lody owocowe 133 Banany pod zimną kołderką 133 Propozycje na przyjęcie dla trochę starszych dzieci 134 Daktylowe gwiazdki 134 Ciasteczka z płatków owsianych i orzechów 135 Migdałowe makaroniki 135 Najłatwiejsze ciasta 136 Wyśmienity piernik z marchwi 136 Ciasto z bananami 136 Ciasto cebulowe 137 Dipy 137 Wiosenny 138 Ziołowy 138 Grecki 138 Z ketchupem 139 Bibliografia 140

Historia tej książki rozpoczęła się kiedy moje znajome przedszkolaki zaczęły pytać swoich rodziców: „skąd się wziąłem na świecie?”. Zauważyłam, że niektórzy dorośli wpadali wtedy w dziwną i niezrozumiałą panikę. Nawet pani przedszkolanka! Robili się czerwoni na twarzy, rozglądali po kątach i udawali, że nic nie słyszą, a potem szeptali między sobą w drugim pokoju. A prawdziwa katastrofa następowała, gdy pewnego dnia z ust dziecka, które rozpoczęło naukę w szkole, padało pytanie: „a co to jest SEKS?” W różnych gazetach i wieczornych programach telewizyjnych dorośli spierają się, czy rozmawianie z dziećmi o „tych sprawach” jest normalne czy nie… Strasznie się przy tym denerwują, ale dlaczego? Pomyślałam sobie wtedy, że to NIE DO KOŃCA NORMALNE NIE ROZMAWIAĆ Z DZIEĆMI na ten temat, tak jak na każdy inny. I WŁAŚNIE DLATEGO POSTANOWIŁAM NAPISAĆ KSIĄŻKĘ O TYM, SKĄD SIĘ BIORĄ DZIECI – NAJZWYKLEJSZĄ JAK SIĘ DA! Książka składa się z zasłyszanych i PRAWDZIWYCH ROZMÓW z zaprzyjaźnionymi ośmio-, dziewięciu- i dziesięciolatkami. Żadna historia nie jest całkiem zmyślona, w każdej jest przynajmniej ziarenko prawdy, a rozmowy ze mną są autentyczne i bez cenzury! Autorka książek dla dorosłych, edukatorka psychoseksualna, mama i przyszywana ciocia bandy dziewięcio- i dziesięciolatków z Józefowa, Olsztyna, Warszawy i Suwałk. Alicja Długołęcka Zwykła książka o tym skąd się biorą dzieci Spis Treści 1. O DOBRYCH KSIĄŻKACH I O ROZMOWACH Z DZIEĆMI O SEKSIE 2. ROZMOWA O URODZINACH MAMY I TAJEMNICY ISTNIENIA 3. ROZMOWA O TYM, JAK DZIECKO ZMIENIA SIĘ W KOBIETĘ ALBO MĘŻCZYZNĘ 4. ROZMOWA O CIPCE I SIUSIAKU S, ROZMOWA O PRZYKRYCH ZAPACHACH I LATAJĄCYCH PIELUSZKACH 6. ROZMOWA O TYM, JAK SIĘ ROBI DZIECI 7. ROZMOWA O CESARSKIM CIĘCIU I BLIŹNIĘTACH DWUJAJOWYCH 8. ROZMOWA O WORECZKU NA PENISA I DZIECIACH Z PROBÓWKI 9. ROZMOWA O SEKSIE BEZ MIŁOŚCI I ULOTKACH Z GOŁYMI KOBIETAMI 10. ROZMOWA O WYŻSZOŚCI KOTÓW NAD PSAMI LUB ODWROTNIE 11. ROZMOWA O GEJACH DO KWADRATU 12. ROZMOWA O NARZUTKOWYCH RODZINACH I NAMIĘTNYCH POCAŁUNKACH 13. OSTATNIA ROZMOWA O IDEAŁACH I FEMINIZMIE

W 2009 roku w Polsce mężczyźni żyli przeciętnie 71,5 roku, natomiast kobiety 80 lat. W porównaniu z początkiem lat 90. ubiegłego stulecia mężczyźni żyją dłużej o ponad 5 lat, kobiety zaś o prawie 5 lat. Mimo pozytywnych zmian w wydłużaniu przeciętnego trwania życia, Polska nadal wypada niekorzystnie na tle krajów europejskich. Wiek dożywania Polaków jest krótszy o kilka lat. Wiek dożywania mężczyzn w naszym kraju jest 8,5 roku krótszy niż kobiet! Dlaczego mężczyźni żyją krócej niż kobiety? Główną przyczyną są uwarunkowania kulturowe. Już mali chłopcy słyszą, że nie powinni okazywać słabości, żeby nie narazić się na drwiny. Tak „zaprogramowani” najczęściej mężczyźni pojawiają się w lekarskim gabinecie dopiero wówczas, gdy ból jest już nie do wytrzymania lub gdy skłonią ich do wizyty zaniepokojone kobiety – partnerki, matki lub siostry. Czas to zmienić. Musimy wytłumaczyć mężczyznom, że od wizyt kontrolnych może zależeć ich życie. Że wczesne wykrycie choroby, to szansa na wyleczenie. Musimy ich przekonać, że wizyta u urologa, kardiologa, czy androloga to nie ostateczność, ale niezbędny standard. To my kobiety, musimy przekonać mężczyzn, że nadszedł czas ich walki o dłuższe życie. Dlatego porozmawiamy ze specjalistami i ze znanymi mężczyznami, o tym jak powinni dbać o siebie nasi mężowie, ojcowie, synowie, bracia i przyjaciele. Dlaczego tę książkę warto przeczytać? Po prostu dlatego, ze jest dobra, bo w sposób mądry, prostymi słowami mówi o sprawach trudnych, sprawach zdrowia mężczyzn. Myśl o napisaniu tej książki dojrzewała we mnie od lat. Kiedy organizowałam kolejne programy profilaktyki prozdrowotnej dla kobiet, takie jak: „Możesz zdążyć przed rakiem”, „Miej serce, dbaj o serce”, mężczyźni pytali, a kiedy coś dla nas. Właśnie teraz, teraz Panowie, Wy! Mężczyźni w Polsce żyją krócej o 9 lat od kobiet, to straszna statystyka. Zajmujemy w niej niechlubne przedostatnie miejsce w Europie. Nie chciałabym, jako statystyczna Polka, przeżyć jesieni mojego życia samotnie. Jolanta Kwaśniewska Fragment Książki Co Każdy duży chłopiec wiedzieć powinien Kiedy 10 lat temu pracowałam nad przygotowaniem tej książki, byłam przekonana, że bez przerwania „zmowy milczenia" wokół spraw związanych z problemami zdrowotnymi nękającymi mężczyzn i bez ich aktywnego zaangażowania się w dbanie o własne zdrowie nie uda się zmienić niechlubnej statystyki dotyczącej długości życia przeciętnego Polaka. Niestety, w stosunku do tego, jak szybko zmienia się otaczający nas świat, zmiany dotyczące spraw związanych z własnym zdrowiem zachodzą zaskakująco wolno, l choć coraz częściej Panowie angażują się w działania poprawiające ich sylwetkę i kondycję fizyczną, to badania profilaktyczne nadal znajdują się poza kręgiem ich zainteresowań. Aby przyspieszyć ten proces, postanowiłam raz jeszcze wystąpić do Panów z apelem o rzecz najważniejszą, a mianowicie o systematyczne robienie badań profilaktycznych! O bezzwłoczne powiadamianie lekarza o każdym niepokojącym objawie, o czas i uwagę poświęconą własnemu zdrowiu. Nie chciałabym, jako statystyczna Polka, przeżyć jesieni mojego życia samotnie. Chcę wykorzystać każdą szansę, która może temu zapobiec. Stąd kolejne wydanie książki Co każdy duży chłopiec wiedzieć powinien. Zaprosiłam do udziału w nim wielu wybitnych znawców tematu. Po licznych rozmowach z luminarzami polskiej medycyny zrozumiałam, że najtrudniejszą sprawą jest nakłonienie polskich mężczyzn do odwiedzenia gabinetu lekarskiego wówczas, kiedy pojawiają się pierwsze niepokojące objawy. Kiedy pytałam znajomych mężczyzn, czy się badają, jak często myślą o swoim zdrowiu i czy odwiedzają profilaktycznie lekarza, aby upewnić się, że wszystko jest w porządku, odpowiadali - NIE! Nie chodzę do lekarza, bo przecież czuję się dobrze. Mówili to nawet ci, którzy doskonale wiedzą, że „coś" złego może już się dziać, chociaż jeszcze nic nie dolega... Czasem mówili: boję się pójść, bo mogę się dowiedzieć, że coś jest nie w porządku. Wiem, że strach nie jest w tym wypadku dobrym doradcą. Powinniśmy traktować wizytę u lekarza jak każdy inny nasz obowiązek względem siebie i swojej rodziny. Myślcie pozytywnie: TAK: idę do lekarza, aby dowiedzieć się, że nic mi nie dolega. Muszę znać prawdę, aby sensownie planować swoje zadania, obowiązki, przyjemności. To pozytywne myślenie jest tym bardziej potrzebne wtedy, kiedy dowiadujemy się, że jednak nasze zdrowie zaczyna szwankować, l im wcześniej o tym wiemy, tym szybciej zaczynamy się leczyć, a wówczas mamy duże szansę wygrać z chorobą, chorować krócej, prędzej wracać do pełnej formy. Mój program jest programem trochę przewrotnym. Bo choć podchodzę do zagadnień związanych ze zdrowiem mężczyzny bardzo serio, to forma, w jakiej postanowiłam Warn pewne zagadnienia przybliżyć, jest czasem żartobliwa. Do Was, Drodzy Panowie, łatwiej można dotrzeć w ten sposób. Myślę, że każdy z Was do końca życia, gdzieś tam w głębi duszy, czuje się chwilami małym chłopcem, któremu się wydaje, że przyjdzie mama, weźmie za rękę i zaprowadzi do lekarza. A tymczasem to Wy sami musicie zacząć dbać o siebie, tak jak potraficie dbać o swoje dzieci. Zawsze mnie trochę martwiło to, że bardziej przejmujecie się waszymi zabawkami - zwłaszcza tymi coraz droższymi - że myślicie częściej o własnym samochodzie niż o własnym zdrowiu i o własnym życiu. Co roku każdy z Was sprawdza ogumienie samochodu, czy z silnikiem wszystko jest w porządku, jak wyglądają okładziny hamulcowe, jaki jest stan karoserii, czy aby nie rdzewieje? Stąd 10 lat temu w kampanii promującej pierwsze wydanie tej książki wykorzystaliśmy świetny rysunek pana Edwarda Lutczyna, który na moją prośbę mężczyznę porównał do... samochodziku. Pomyślcie, ile rzeczy w takim samochodzie może się zepsuć? Tymczasem z Waszym organizmem jest tak samo. Przecież w każdej chwili też może się zacząć psuć i to nie tylko w związku z określonym przebiegiem. Proponuję zatem: kiedy wykonacie badanie techniczne samochodu - a robicie to bardzo systematycznie - następnego dnia, koniecznie, idźcie do lekarza sprawdzić, czy również z waszym organizmem jest wszystko w porządku. A co może szwankować, będziecie wiedzieli po przeczytaniu tej książki. Jestem wdzięczna wszystkim wspaniałym autorom, którzy zgodzili się mimo braku czasu, na spotkania z panią Ewą Dux-Prabuckq, która z ogromną umiejętnością przełożyła zasłyszane od panów profesorów informacje na przystępny język. Jest to niezaprzeczalnym walorem tej książki. Celowo zrezygnowaliśmy w niej z języka naukowego. Jeżeli będziecie Państwo chcieli wiedzieć więcej o chorobach, które Was dotyczą, zawsze znajdziecie takie informacje w literaturze medycznej. Ta książka została napisana w taki sposób, aby każdy, kto nie zna nazewnictwa medycznego, mógł zrozumieć co dzieje się z jego organizmem. Po lekturze tej książki będziecie Państwo wiedzieli więcej o sobie. Najważniejszą jednak sprawą jest przezwyciężenie strachu. Nakłonienie swoich znajomych, ojców, synów, braci, kolegów, partnerów, aby zaczęli dbać o swoje zdrowie i dali sobie szansę na wygranie z wieloma poważnymi chorobami, także z rakiem. Patrząc gołym okiem na nasze ulice, a zwłaszcza na nasze plaże, widzimy, jak wielu panów zapomina o przestrzeganiu podstawowych zasad, które pozwalają cieszyć się zdrowiem przez długie lata, a o których przypomina ta książka. Mam przede wszystkim na myśli zdrowe odżywianie się i zażywanie ruchu. Wiem, że każdy z nas jest zapracowany i dlatego stara się usprawiedliwiać: nie ćwiczę, bo nie mam na to czasu. Jeżeli jednak znajdujecie Panowie czas na wypicie z przyjacielem kieliszka ulubionego trunku, to pamiętajcie, że długi spacer zdecydowanie bardziej posłuży zdrowiu Was obu. Bo ruch nie jest ewentualnym sposobem na wypełnianie wolnego czasu - to absolutna konieczność! Ta książka to kompendium podstawowej wiedzy o wielu schorzeniach oraz o tym, jak się przed nimi chronić. Jeżeli zdecydujecie się, Panowie, postępować według zawartych w tej książce rad, jestem głęboko przekonana, że średnia długość Waszego życia, ku radości tych, którzy Was kochają, zdecydowanie się wydłuży. Jolanta Kwaśniewska Co każdy duży chłopiec wiedzieć powinien Spis Treści Wstęp Słowo od Pani Prezydentowej Jolanty Kwaśniewskiej Rozdział l Zawsze wiedz, co jesz Rozdział 2 Pilnuj cholesterolu Rozdział 3 Zażywaj ruchu Rozdział 4 Dbaj o serce Rozdział 5 Sprawdzaj ciśnienie Rozdział 6 Kochaj i bqdź kochany Rozdział 7 Wstydź się wstydzić Rozdział 8 Nie lekceważ objawów Rozdział 9 Coś cię niepokoi, odwiedź lekarza Rozdział 10 Nie poddawaj się stresom Rozdział 11 Pij z umiarem Rozdział 12 Nie nadużywaj Rozdział 13 I tylko nie Postscriptum Kto jest kim

Jest to 10 tom serii "Nauczyciele-Nauczycielom". Tytuł tomu został rozwinięty podtytułem "Poszukiwanie podstaw samorządności, współdziałania, demokracji". Autorzy rzeczywiście poszukują owych podstaw, dokonują wieloaspektowej interpretacji samego pojęcia współdziałania umieszczając je w kontekście wielu pojęć pokrewnych i przeciwstawnych (współdziałanie a rywalizacja). Współdziałanie nie jest tu tylko teoretycznym problemem, ale wyrasta z przezwyciężenia podziałów między nauczycielami różnych typów szkół. Chodzi o to, by zbliżyć świat dziecka i świat dorosłych do siebie na drodze poszukiwania rodziny człowieczej. Książka składa się z trzech rozdziałów, połączonych myślą Dalajlamy ?(?) Wykorzystamy każdą nadarzającą się okazję do przyniesienia pożytku innym, zamiast myśleć tylko o własnych, wąskich interesach (?)?.W części pierwszej autorzy dążą do wyostrzenia pojęcia współdziałania i rywalizacji, samorządności i demokracji uczestniczącej oraz pojęcia liberalizmu. Część druga akcentuje znaczenie nauczycielskich kompetencji dla rozwoju umiejętności współdziałania uczniów oraz ich kreatywności; ukazuje kształtowanie się partnerskich i samorządnych zachowań zarówno w rodzinie, jak tez w domu dziecka i szeroko rozumianym środowisku społecznym. Część trzecia ukazuje historyczne korzenie oraz kulturowe, prawne i gospodarcze uwarunkowania idei samorządności.

Tom 11. serii "Nauczyciele-Nauczycielom" stanowi kontynuację treści zawartych w tomie 10. Zawarte są tu teksty ujmujące problematykę współdziałania poprzez pewne interpretacje teoretyczne i ich odniesienia do praktyki, wzbogacone często opisem konkretnych technologii działania. Książka ta cechuje się żarliwością i zaangażowaniem autorów w sprawy dziecka. Rozdział I zajmuje się analiza tytułowego pojęcia współdziałania oraz pojęcia dialogu, samorządności i demokracji w wybranych koncepcjach edukacyjnych (c. Frieneta, J.Deweya). Rozdział II eksponuje interakcje pomiędzy dzieckiem a nauczycielem, mówi o integracji uczniów niepełnosprawnych w przeciętnej klasie szkolnej, o komunikacji interpersonalnej Rozdział III zawiera głównie rozprawy, w których dąży się do ?wyostrzenia? pojęcia integracji ? jej form i nowych przestrzeni współdziałania jako drogi poszukiwania wartości, Omawia następujące obszary integracji: tematyczno-problemową, czynnościowo-strukturalną, czasoprzestrzenno-interpesonalną, autokreacyjną. Książka ta wzbogaca wiedzę o nowych przestrzeniach, metodach i formach współdziałania. Ukazuje ona potrzebę więzi, dialogu, bezpiecznej współpracy i przyjaźni. Wskazuje, że waloryzacja międzyosobowej przestrzeni odbywa się poprzez uznanie ponadkulturowych wymiarów dobra, piękna i prawdy.

Czym różnią się ofiary dla balijskich bogów od śmieci? Dlaczego w Moskwie nie ma dziecięcych wózków? Czy warto wziąć ze sobą główkę kapusty do Omanu? Ile świerszczy powinno się znaleźć w zbilansowanej diecie dziecka? Czy w Tuszetii można kupić jednorazowe pieluchy? W co bawić się z dziadkami na Machu Picchu? Jak z przyczepki rowerowej zrobić suszarkę, wyleczyć ospę w Wietnamie i nauczyć się ułamków na Fidżi? Zbiór kilkunastu wywiadów z rodzicami, dla których wyprawy w najdalsze zakątki globu z dzieckiem (często nie jednym, ale dwojgiem lub trojgiem) stały się niezastąpionym sposobem spędzania wspólnego czasu, a niekiedy nawet ? pomysłem na życie. Bohaterowie książki nie wahali się zabrać niemowlęcia w podróż dookoła świata i na kaukaskie bezdroża, wędrować z przedszkolakiem przez peruwiańską dżunglę czy po tybetańskich klasztorach. Kim są? Pozbawionymi instynktu samozachowawczego egoistami czy pasjonatami, którzy nie wyobrażając sobie świata poza swoimi dziećmi, czynią go dla nich największym placem zabaw? O szaleństwie, które nie pozwala im usiedzieć w domu (lub podrzucić potomka dziadkom), niezliczonych przygodach, jakie spotkały ich w drodze, zaletach i wadach rodzinnego podróżowania oraz kolejnych równoleżnikach do przekroczenia opowiadają w książce Pępek świata. Anna Kuziemska (ur. 1980) ? filozof i psycholog z wykształcenia, na co dzień redaktorka i dziennikarka. Prywatnie ? połowa duetu fotografujących zwiedzaczy świata na własną rękę, od niedawna z dzieckiem w nosidle. Mama Franka (ur. 2008), który w pierwszych latach życia spenetrował między innymi kreteńskie wąwozy i magiczne doliny Kapadocji, a także usiłował robić babki na Saharze, oraz Lilki (ur. 2011), która przez dziewięć miesięcy pisała z nią tę książkę.

Ta fascynująca książka przedstawia prawdziwe wyjaśnienie tego, w jaki sposób Twoja pozycja w rodzinie kształtuje Twój charakter i wpływa na Twoje zachowanie we wszystkich aspektach życia.Zelda West-Meads, magazyn ""You, The Mail on Sunday""Urodzony przywódca? Zaprogramowany innowator? Kim jesteś?Jesteś jedynakiem? A może urodziłeś się jako drugie lub trzecie dziecko w rodzinie? Kolejność, w jakiej przychodzimy na świat, ma ogromny wpływ na to, jacy jesteśmy. Rywalizacja o uwagę rodziców i status w rodzinie stanowią jedną z głównych sił napędowych rozwoju osobowości. Jeśli chcesz lepiej poznać siebie, zbadaj swoje drzewo genealogiczne. To właśnie w jego korzeniach tkwi tajemnica Twojego charakteru, Twoich związków, a nawet Twojego wyboru drogi kariery.W tej niezwykłej książce znajdziesz znacznie więcej niż tylko opis osobowości uzależnionej od miejsca w rodzinie. Zyskasz cenną wiedzę na temat siebie i otaczających Cię ludzi, przekonasz się, jak wiele praktycznych zastosowań mają te informacje, i nauczysz się spoglądać na innych w bardziej złożony sposób. Kto wie, może nawet zmienisz koncepcję wychowywania własnych dzieci?Linda Blair - jest psychologiem klinicznym. Na co dzień zajmuje się psychoterapią. Jest także autorką licznych felietonów dla miesięcznika ""Junior magazine"". Studiowała na Harvardzie oraz Uniwersytecie Londyńskim. Prywatnie jest matką trojga dzieci.

Druga książka z serii z wywiadami słynnych kobiet z Wysokich Obcasów, sobotniego dodatku Gazety Wyborczej, które tym razem nie igrały z Bogami a z PRL-em. AUTORZY TEKSTÓW: Katarzyna Bielas, Anna Bikont, Roman Daszczyński, Włodzimierz Kalicki, Beata Kęczkowska, Grzegorz Sroczyński, Jacek Szczerba, Mariusz Szczygieł, Violetta Szostak, Teresa Torańska, Zofia Turowska, Mariusz Urbanek, Dariusz Zaborek BOHATERKI: Agnieszka Osiecka, Barbara Hoff, Janina Ipohorska, Kalina Jędrusik, Urszula Sipińska, Krystyna Cierniak-Morgenstern, Nina Andrycz, Stefania Grodzieńska, Zofia Kucówna, Aleksandra Śląska, Anna Gosławska-Lipińska, Zofia Nasierowska, Martyna Jakubowicz, Anna Seniuk, Stanisława Ryster, Izabella Skrybant-Dziewiątkowska 16 kobiet, które pokazujemy w tej książce, byłoby ikonami w każdej epoce. Bez względu na skład rządu słońce wschodzi, zakochanym rumienią się policzki, Szekspir czeka na kolejną interpretację i życie toczy się dalej. One o tym wiedziały…

Czy Dorota Zawadzka, słynna Superniania, miała problemy z wychowywaniem własnych dzieci? Czy sama była nieznośna? Jaką ma receptę na sukces, wychodzenie z niepowodzeń, budowanie ciepłych relacji rodzinnych? Biografia Doroty Zawadzkiej to jednocześnie poradnik dobrego życia.

Praca została napisana z pozycji pedagogiki resocjalizacyjnej i społecznej. Przyczynkiem do napisania książki stała się chęć znalezienia odpowiedzi na pytanie: Jaki obraz rodziny pojawia się w retrospekcji młodych mężczyzn nieskazanych i skazanych prawomocnym wyrokiem sądu? Tekst ukazuje, w jaki sposób osoby z obu grup postrzegają swój dom rodzinny w kontekście warunków kulturalnych, społeczno - ekonomicznych, funkcji rodziny, postaw rodzicielskich, stylów wychowawczych oraz systemów rodzinnych.