Rodzina jest dla nas niezmiennie ważna, a nawet najważniejsza. Rodzina jest wyzwaniem. W tej sferze zapraszamy po mnóstwo książek psychologicznych właśnie o rodzinie, roli rodziny w naszym życiu. Proponujemy szereg poradników, podręczników , powieści i opowieści opowiedzianych z dużym wyczuciem i wrażliwością, poruszajacych problemy zdrowia psychicznego dzieci i rodziców. Prezentowane publikacje opisują jak takie problemy, których jest przecież niemało w rodzinie są postrzegane i rozwiązywane. Autorzy proponowanych przez nas publikacji przedstawiają ciekawe pomysły na mierzenie się z problemami typowo małżeńskimi: seks, finanse, wychowywanie dzieci. Polecamy książki dla każdego, kto chce przyglądnąć się swojemu funkcjonowaniu w rodzinie. Polecamy ciekawą lekturę Anny Bimer dla wszystkich kobiet, bo wszystkie jesteśmy córkami : Być córką i nie zwariować.
Kronika"Najcenniejsze chwile mojego życia" to album, w którym możecie utrwalać ulotny czas dzieciństwa Waszego dziecka. W przyszłości będzie to doskonała pamiątka nie tylko dla Was, ale przede wszystkim dla Waszego dziecka.
Kronika"Najcenniejsze chwile mojego życia" to album, w którym możecie utrwalać ulotny czas dzieciństwa Waszego dziecka. W przyszłości będzie to doskonała pamiątka nie tylko dla Was, ale przede wszystkim dla Waszego dziecka.
Tytuł mówi sam za siebie. Autor w bardzo ciepły i zarazem rzeczowy sposób stara się pomóc osobom towarzyszącym ciężko chorym dzieciom. Niemniej książka jest adresowana przede wszystkim do rodziców, którzy stając wobec radykalnie różnej sytuacji dotyczącej przyszłości ich dziecka muszą uporać się ze swoimi pełnymi rozczarowań uczuciami, niezrealizowanymi oczekiwaniami i przeorientować wszelkie swoje poczynania na towarzyszenie dziecku w jego chorobie. Towarzyszenie, które pozwoli zachować więzi rodzinne, ciepło zrozumienia i radość. Odnalezienie się w nowej sytuacji wymaga od nich postawy poszukującej rozwiązań bardzo konkretnych przynoszących ulgę cierpiącemu, ale też poszukiwań komunikacyjnych pomiędzy wszystkimi członkami rodziny. Trzeba też przestawić się na przede wszystkim na czas teraźniejszy, który dla chorego jest czasem najważniejszym, a dzieci potrafią z niego korzystać w maksymalny sposób. (opinia wydawnicza - Krystyna Ablewicz)
Przewlekła, śmiertelna choroba dziecka to sytuacja, z którą wolelibyśmy się nigdy nie zetknąć. Niestety, niektórych takie cierpienie jednak dotyka, a rozwój medycyny wprawdzie ciągle ożywia nadzieję, ale i powoduje, że rodzice stają przed niewyobrażalnymi dawniej wyborami. Z wielkim znawstwem, a przy tym z ogromnym taktem Jan Aldridge uczy, jak żyć w cieniu tego, co nieuchronne. W swojej książce pisze o:
uczuciach i lękach dzieci i rodziców
postępowaniu z dziećmi stosownie do ich rozwoju psychicznego
trudnych albo wręcz niemożliwych decyzjach
relacjach między rodzicami
traktowaniu innych dzieci w rodzinie
roli dziadków i przyjaciół
To przejmująca lektura, ale osobom zmagającym się z bolesną rzeczywistością może pomóc postępować tak, żeby korzyść odniosło przede wszystkim chore dziecko.
Pomimo tego, że nie spełnia kryteriów naukowości, zawitała na uniwersytety w Polsce w postaci tzw. genderstudies. Jest to ciemna karta w historii polskiego szkolnictwa wyższego. Niniejsza pozycja jest wyrazem sprzeciwu wobec prowadzonej „cichcem” rewolucji seksualno-kulturowej, która niestety zbiera swoje żniwo wśród młodego pokolenia. Jak zauważył swego czasu George Weigel, komentując wkład papieża Jana Pawła II w naukę o rodzinie i małżeństwie: „Niewielu odważyło się powiedzieć światu tak otwarcie: seksualność człowieka to coś znacznie większego, niż się wam wydaje”.
"Na Uniwersytecie Warszawskim uczestniczyłam w wykładach znanych osób, m.in. prof. Magdaleny Środy, dr Agnieszki Graff, dr hab. Moniki Płatek, psycholog Katarzyny Miller, które z pasją opowiadały o tożsamości płci, analizowały bajki z naszego dzieciństwa pod kątem stereotypowych ról kobiecych i męskich, promowały feminizm i prawie wszystkie z nienawiścią opowiadały o Kościele. (…) Z perspektywy czasu widzę, jak groźną ideologią jest gender. Po wielu latach studiów i po nawróceniu się uważam, że największą wartością w społeczeństwie jest rodzina, a gender przyczynia się do jej destrukcji. W czasie tych studiów nigdy nie usłyszałam o tym."
Ewelina
Katarzyna Błażejewska-Stuhr, Monika Mrozowska Uczta dla dwojga.
Zdrowa dieta dla mamy i dziecka
Specjalnie skomponowane, odpowiednio zbilansowane menu na dziewięć miesięcy ciąży
Niejedna kobieta słyszy, że w czasie ciąży powinna jeść za dwoje. Nie chodzi jednak o to, żeby jeść za dwoje, ale dla dwojga – tak, aby dostarczyć wszelkich odpowiednich składników zarówno organizmowi matki, jak i dziecka. Kobieta podczas tych wyjątkowych dziewięciu miesięcy powinna bowiem dbać nie tylko o swoją dietę, ale również o dietę rozwijającego się maleństwa.
W książce Uczta dla dwojga znajdziesz wszystko, co powinnaś wiedzieć o żywieniu podczas ciąży, a także odpowiednio zbilansowane i smaczne menu.
Ona "czyta" ludzi, a on czyta instrukcje. On nie pyta o drogę, a ona nie docenia jego rad. Ona jest bardzo tajemnicza, a on bardzo praktyczny. Wydaje się, że on nie słucha, a ona jest zbyt emocjonalna… Chociaż twierdzi się, że mężczyźni i kobiety się nie różnią, to pary wiedzą – on i ona tworzą odmienne światy. Mózg męski, mózg kobiecy pokazuje te zaprojektowane przez Boga różnice. Jeśli się je zrozumie i zaakceptuje – małżeństwo stanie się silniejsze i szczęśliwsze. Połączenie najnowszych badań mózgu z niemal 40-letnim stażem małżeńskim i praktyką poradniczą autorów zaowocowało książką, która ukazuje wyjątkową konstrukcję każdej płci – omawia odmienną budowę męskiego i kobiecego mózgu i działanie hormonów, skutkujące innymi zwyczajami, skłonnościami oraz sposobem myślenia i działania mężczyzn i kobiet.
Świadomi rodzice
W nowoczesnym podejściu dr Tsabary do tematu rodzicielstwa, dziecko posiada potencjał inicjowania u swoich rodziców głębokich poszukiwań na poziomie duszy oraz ich osobistej transformacji. Dzieci nie stanowią już tylko psychologicznej i duchowej spuścizny rodziców, ale funkcjonują jako istoty wpływające w bardzo ważny sposób na ich rozwój.
Kiedy rodzice uczą się wraz z dziećmi i są na nie otwarte, pojęcia typu moc, kontrola czy dominacja przestają być potrzebne, a głównym celem podróży staje się wzajemna życzliwość oraz duchowe partnerstwo.
Niestety, wielu rodziców nieświadomie przekazuje swoim dzieciom nabyty ból psychologiczny i emocjonalne traumy z przeszłości, mimo że świadomie wcale nie chcą tak postępować. Tradycyjne książki dotyczące tematu rodzicielstwa podają mnóstwo technik dotyczących kontrolowania dzieci oraz doraźnych rozwiązań pewnych zaburzeń, które mają być pomocne w radzeniu sobie w trudnych sytuacjach.
Bez kontroli
Każdy rodzic chce posiadać złoty klucz do wychowania grzecznego, utalentowanego, odnoszącego sukcesy i szczęśliwego dziecka. W zbiorowej świadomości istnieje przekonanie, że to właśnie dyscyplina jest podstawą, która pozwala osiągnąć te cele. Książka Bez Kontroli proponuje nie publikowane nigdy dotąd spojrzenie na to dlaczego to założenie jest błędne. Śmiało podważa paradygmaty kulturowe, które stały się archaiczne i nieproduktywne po to, aby zachęcić rodziców do tworzenia nowych, pozytywnych doświadczeń. Dr Shefali Tsabary ujawnia w jaki sposób dyscyplina i karanie dzieci są główną przyczyną występowania różnorakich zaburzeń przenoszonych z rodziców na dzieci na przestrzeni pokoleń.
Pierwszy antyporadnik w wersji #nofilter, z którego (nie) dowiesz się między innymi:
- jak nie gotować i nie prowadzić gospodarstwa domowego,
- jak nie celebrować Dnia Ręcznika
- oraz jak nie zostać Miss Świata.
Książka – jak pisze autorka – powstała z tęsknoty za normalnością, z potrzeby stawienia czoła problemom współczesnych kobiet. Gdy na próżno dążymy do osiągnięcia doskonałości, zejście na ziemię wydaje się najprzyjemniejszym uczuciem na świecie. Tym bardziej, że lektura ułatwia spojrzenie na świat z humorem, ironią oraz zdrowym dystansem do siebie i innych.
Magdalena Kostyszyn – znana lepiej jako Ch…wa Pani Domu – udowodnia, że dzielenie się własnymi wpadkami może wzbudzić ogromny aplauz – nawet, jak w jej przypadku, pół miliona fanów na Facebooku. W 2016 roku otrzymała tytuł Superbohaterki Czytelniczek „Wysokich Obcasów”. Prowadzi także bloga: venilakostis.com.
Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1939.
Reprinty: reprint wydania, [1931]. "Przeglądy i pokazy harcerskie".
Nie jestem autorem tej książeczki, lecz tylko pośrednikiem między tymi, którzy opracowali musztrę skautową, a Wami, drużynowi i harcerze w drużynach.
Przeważną część materjałów zaczerpnąłem z książki Andrzeja Małkowskiego „Musztra Skautowa“, wydanej w Pittsburgu (Pensylwanja) w 1916 r., nakładem Związku Sokołów Polskich w Ameryce, a w kraju nieznanej. W dużym stopniu korzystałem też z angielskiego podręcznika musztry skautowej: „Manual of drill for Boy Scouts“ J. Gibsona (Glasgow 1921 Brown a. Son), ze swoich notatek z kursu instruktorskiego międzynarodowego, odbytego w r. 1926 w Kandersteg w Szwajcarji, wreszcie z opracowań „Sztabu Naczelnika Harcerstwa w Kijowie“, głównie Druhów Kazimierza Nowaka i Tadeusza Sopoćki.
Moich pomysłów jest stosunkowo niewiele; co do reszty: wyszukałem i wybrałem materjał, ułożyłem go, ujednostajniłem słownictwo, uzgadniając je z przyjętem w Harcerstwie obecnie.
Dziękuję Druhnie Oldze Małkowskiej za pozwolenie zużytkowania książki ś. p. Andrzeja; Druhowi Czarneckiemu za znaczną część ilustracyj.
Proszę o nadsyłanie uwag krytycznych i uzupełnień, opartych na własnem doświadczeniu drużyn, pod adresem Naczelnictwa.
Przedmowa, Stanisław Sedlaczek
Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1939.
Reprinty: reprint wydania, [1928]. "ROCZNIK HARCERSKI".
Kalendarz Harcerski na rok 1924“ wydany przed kilku laty, spełnił swe zadanie, dostarczając harcerstwu, Przyjaciołom Ruchu i społeczeństwu szeregu wiadomości i informacyj — przyczyniając się do pogłębienia zrozumienia Harcerstwa i do jego propagandy. O celowości Kalendarza świadczy najlepiej rozejście się jego całkowite, tak że z kilkotysięcznego nakładu pozostało kilkadziesiąt ostatnich egzemplarzy.
Powodzenie owej pierwszej próby upoważnia do nadziei, że i „Rocznik Harcerski na rok 1928“, który puszczamy dziś w świat, przyniesie pożytek Harcerstwu, a przez nie Sprawie, której służymy.
Rocznik ma nieco inny charakter od swego poprzednika: położyliśmy w nim nacisk na zebranie przepisów obowiązujących w Związku Harcerstwa Polskiego, chcąc zapełnić dotkliwą lukę takiego wydawnictwa. Rzucenie bowiem przepisów organizacyjnych w różnych miejscach różnych wydawnictw utrudnia, jeżeli nie uniemożliwia dokładną ich znajomość, a co za tym idzie, realizowanie i — co nie najmniej ważne — pracę nad ich uproszczeniem
i przystosowaniem do życia.
„Kalendarz“ zawiera materjały charakteryzujące przede-
wszystkiem ideologję i metodykę Harcerstwa — „Rocznik“ charakteryzuje głównie organizację — ale nie tylko o niej traktuje. Podaliśmy parę artykułów treści ogólniejszej, a wśród przepisów i instrukcyj, które drukujemy, znajdzie czytelnik nie tylko dotyczące form organizacyjnych, ale i sporo takich, które związane są ściśle z treścią i metodyką pracy.
W roku 1928 właśnie, pierwszego listopada, obchodzić będziemy dziesięciolecie ideowego i moralnego zjednoczenia się Harcerstwa Polskiego na Zjeździe Lubelskim, który powołał Naczelną Radę Harcerską dla przeprowadzenia połączenia także organizacyjnego.
W roku 1928 obchodzić będziemy także pamięć 500 lecia śmierci Zawiszy Czarnego, rycerza bez zmazy, podawanego na wzór harcerskiej słowności i rzetelności.
Oby „Rocznik na rok 1928“ przyczynił się do rzetelnego uzgodnienia życia naszego z zasadami i normami harcerskiemi i do lepszej służby jednostek i organizacji — Ruchowi.
Skąd się (nie) biorą dzieci? Czyli dwa w jednym: opowieści dla Przedszkolaka i Małego Żaka oraz instruktarz w pigułce dla Dorosłych - książka o tym, jak w przystępny sposób rozmawiać z dzieckiem o seksualności.
Dzieci pytają, dorośli milczą. Bo się wstydzą, bo myślą, że to ciekawość nie na miejscu, wreszcie bo nie wiedzą, co odpowiedzieć. Często narzekają, że nie wiedzą, skąd czerpać podpowiedzi. Aż do teraz. Dzięki tej wspaniałej książce wszyscy rodzice mają szansę rozmawiać z dziećmi o seksie.
Małgorzata Ohme
psycholog dziecięcy, psychoterapeuta, dziennikarka, redaktor naczelna magazynu GAGA
Zrozumieć mężczyznę
Oto inspirujący dialog mądrej kobiety i mądrego mężczyzny. Ich rozmowy uchylają rąbka tajemnicy wewnętrznego świata mężczyzny. Ten obszerny krajobraz obejmuje zarówno kwestie relacji z samym sobą, z ojcem i matką, z życiowymi partnerkami, z dziećmi. Dotyka sfery pracy, zdrowia, seksualności i życiowego spełnienia. Autorzy z wdziękiem, humorem i dojrzałością odkrywają wyzwania stojące przed mężczyznami w różnym wieku oraz pokazują możliwości rozwoju i radzenia sobie w różnych sytuacjach.
Mówi się, że współczesny świat zdominowany jest przez mężczyzn i przez męskie podejście do wielu kluczowych spraw, zaś kobiety muszą domagać się należnej im pozycji – i w dużej mierze taka jest prawda. Ale prawdą jest też, że mężczyzna JEST wrażliwy, czuje, myśli i ma swój bogaty wewnętrzny świat, o którym – z racji wychowania, tradycji czy przyjętych norm – często nie potrafi lub nie chce mówić.
Tak czy owak lektura tej książki przyda się i kobietom i mężczyznom. Kobietom, aby zrozumiały, że ON poza siłą i kamienną twarzą ma też emocje, przemyślenia, lęki i swoje własne niepewności, choć rzadko się nimi dzieli. Natomiast mężczyźni – mamy taką nadzieję – czytając o sobie, odczują ulgę, że w końcu ktoś wie, ktoś rozumie, a wyrażenie tego i bycie wysłuchanym czy zrozumianym, jest możliwe. A może wtedy będzie łatwiej żyć, być razem, kiedy ona na siłę nie pyta, nie domaga się, a on mówi tyle ile potrzebuje, spokojny, że i tak jest zrozumiany.
Męski świat
Jaki jest męski świat?
Świat wypełniony pracą, obowiązkami, pośpiechem, walką o przetrwanie. Czy jest w nim miejsce na zdrowe relacje, zdrową seksualność, zdrowe podejście do zarabiania na życie, zdrowe podejście do siebie? Czy jest w nim przestrzeń na realizowanie własnych pasji, kierowanie się uczuciami, intuicją i sercem… a może tylko głową, mentalnymi analizami i twardym, materialnym podejściem?
Autorzy zabierają nas w ten męski świat, pokazując nową perspektywę, mądre rozwiązania, pełne humoru i dojrzałości podpowiedzi.
Pasjonująca książka... pasjonujące rozmowy...
Dla mężczyzn... i dla kobiet.
Głównym celem pracy było poznanie przekonań utrudniających adaptację społeczną nieletnich przebywających w Młodzieżowym Ośrodku Wychowawczym. Liczne badania opisane w literaturze po roku 1990 wskazują, że koncentrowanie się jedynie na zmianach behawioralnych, dostępnych obserwacji nie prowadzi do trwałych zmian w funkcjonowaniu nieletnich, a sprzyja jedynie dostosowaniu do warunków i wymogów instytucji. Istotą zmiany w funkcjonowaniu młodego człowieka o zaburzonym procesie socjalizacji jest modyfikacja jego dominujących przekonań w oparciu o które interpretuje on różne informacje dotyczące siebie, innych oraz otaczającej rzeczywistości. Każda trwała zmiana zachowania wymaga także zmiany poznawczej.
Na potrzeby prezentowanego projektu zbadano wychowanków Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego. Analizą objęto również autorski program pracy z młodzieżą niedostosowaną społecznie prowadzony w MOW, zasadniczym celem było wskazanie czy stosowane formy i sposoby pracy indywidualnej oraz grupowej wpływają na zmianę dysfunkcyjnych przekonań w grupie nieletnich.
Wyniki uzyskane w tym projekcie wskazują na wysoki stopień skuteczności stosowanych oddziaływań opartych na założeniach terapii poznawczo-behawioralnej, jak również licznych zadań w procesie resocjalizacji opierających się na mocnych stronach nieletnich - ich właściwej identyfikacji i wspieraniu ich rozwoju.
Publikacja stanowi przydatny materiał dla kadry pedagogicznej pracującej z młodzieżą niedostosowaną społecznie, pedagogów szkolnych działających w obszarze zagrożenia niedostosowaniem społecznym, studentów pedagogiki, psychologii czy pracy socjalnej.
Po czterech latach prowadzenia najpopularniejszego w Polsce bloga poświęconego modzie i stylowi życia, jego autorka napisała i zilustrowała swój własny "Elementarz stylu", w którym łamie stereotypy na temat mody i zdradza sposoby na to, aby zawsze wyglądać szykownie.
Książka pozwala zrozumieć, że styl i elegancja są dla każdego, kto gotów jest zaakceptować kilka uniwersalnych zasad. Pełno w niej interesujących obserwacji i praktycznych uwag wynikających również z życiowych doświadczeń autorki.
„Elementarz stylu” sam jest przykładem wydawniczej elegancji.
Płócienna, twarda oprawa, ponad setka zdjęć i estetyczna zawartość to także atuty tej książki, która z pewnością może stać się dopełnieniem nawet najpiękniejszych książkowych kolekcji.
Każda kobieta, która chce wyglądać dobrze, nie marnując przy tym za wiele czasu i pieniędzy powinna być „Elementarzem” w pełni usatysfakcjonowana.
W publikacji podjęto próbę ukazania wpływu Internetu i nowych technologii na młode pokolenie. Autorzy artykułów skoncentrowali się przede wszystkim na wskazaniu negatywnych, ale też pozytywnych aspektów korzystania przez dzieci i młodzież z mediów cyfrowych. W książce omawiane są m.in. takie tematy, jak: cyberagresja, wybrane prawno-karne aspekty zwalczania cyberprzestępczości, destruktywny i konstruktywny wpływ gier komputerowych oraz aksjologiczny kontekst funkcjonowania nastolatków w wirtualnym świecie. Autorzy zgodnie podkreślają, że nowe technologie oraz Internet mogą stać się zarówno źródłem poważnych problemów młodzieży, jak i szansą na ich wszechstronny rozwój. Zwracają również uwagę na ciągłą konieczność podejmowania działań profilaktycznych, edukacyjnych i informacyjnych w celu ograniczenia negatywnych wpływów świata cyfrowego.
Jak wskazuje autor, „postrzeganie osoby niepełnosprawnej intelektualnie jako badacza, który w ramach własnych zdolności i na podstawie doświadczeń społecznych konstruuje schematy poznawcze odzwierciedlające obraz świata, stanowi wciąż zaniedbaną przestrzeń badawczą. Niepełnosprawność intelektualna lekkiego stopnia nie pozbawia bowiem jednostek możliwości konstruowania własnych reprezentacji rzeczywistości, a rozwój wewnętrznych schematów przebiega zgodnie z poziomem wieku umysłowego i jakością specyficznych doświadczeń emocjonalno-społecznych”.
Dotychczas w niewielkim stopniu analizowano problem doświadczania stresu przez osoby z niepełnosprawnością intelektualną. Autor tej pracy podjął się zadania przebadania poznawczych czynników radzenia sobie młodzieży z lekką niepełnosprawnością intelektualną w społecznych sytuacjach trudnych, a szczególnie dotyczących osób znaczących, tj. rodziców, nauczycieli, rówieśników. Wnioski płynące z tych badań mogą okazać się ważne dla pedagogów, wychowawców i nauczycieli młodzieży z lekką niepełnosprawnością intelektualną w kształtowaniu postaw życiowych podopiecznych.
Przedmiotem pracy są przeszkody małżeńskie w sensie ścisłym, a więc dotyczące osób okoliczności, które zabraniają zawarcia małżeństwa pod sankcją jego nieważności. W prezentowaniu każdej z dwunastu przeszkód, z zachowaniem kolejności przyjętej w obowiązującym Kodeksie Prawa Kanonicznego, uwzględnia się ich historię oraz aktualny stan prawny; sygnalizuje się ponadto różnice zachodzące w stosunku do regulacji zawartych w Kodeksie Kanonów Kościołów Wschodnich.
Książka jest wyjątkową pozycją na rynku księgarskim, dedykowaną osobowemu i duchowemu rozwojowi kobiety 50+. Ten ważny okres przełomu zycia nie jest zbyt często przez kobiety uświadamiany, a właśnie dostrzeżenie tego momentu i właściwe wsparcie go, może zdecydować czy kobieta zrealizuje się w życiu. Autorka, służąc za przewodniczkę, prowadzi Czytelniczkę od powierzchni aż do głębi, dla uświadomienia tego co dotyczy syntezy życia (psychosyntezy wieku) i narodzenia siebie - archetypu mądrej kobiety, która ma wyjątkowy dar dla ofiarowania go światu.
Dla Mony Eltahawy kontrowersje to chleb powszedni. Dziennikarka, od lat zaangażowana w walkę na rzecz autonomii, bezpieczeństwa i godności kobiet w społecznościach muzułmańskich, swoimi tekstami oraz działalnością budzi zarówno głosy żarliwego poparcia, jak i zajadłego sprzeciwu. Jej literacki debiut, świeżo wydany „Bunt”, z całą mocą potępia siły politycznej, kulturalnej i religijnej represji, degradujące miliony kobiet do rangi obywateli drugiej kategorii.
Dzięki wieloletniemu zaangażowaniu w walkę o prawa kobiet jako bojowniczka i komentatorka, Mona Eltahawy wyjaśnia, dlaczego od 2010 roku, kiedy rozpoczęła się Arabska Wiosna, kobiety świata arabskiego muszą stać na barykadach dwóch rewolucji, walcząc ramię w ramię z mężczyznami przeciwko represyjnym reżimom, a równocześnie z całym systemem polityczno-ekonomicznym, który gnębi kobiety w Egipcie, Arabii Saudyjskiej, Tunezji, Libii, Jemenie oraz innych państwach. Autorka odwiedziła każdy zakątek Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej, aby spotkać się z kobietami i wysłuchać ich opowieści. Niniejsza książka stanowi apel o potępienie i o stanowczy sprzeciw wobec – jak pisze autorka – „toksycznej mieszanki kultury, religii i polityki”. „Bunt” jest żarliwym manifestem nadziei i wściekłości, w równej mierze pouczającym, co wichrzycielskim.
Mona Eltahawy jest niezależną dziennikarką i komentatorką. Jej eseje o prawach kobiet w świecie islamu pojawiały się w różnych publikacjach, w tym w „The Washington Post” i „The New York Times”. Gościnnie występowała w MSNBC, BBC, CNN, PBS, Al-Dżaziry, NPR, i wielu innych stacjach radiowych i telewizyjnych. Ceniona jest za ostre i krytyczne wypowiedzi. Mieszka w Kairze i Nowym Jorku.
Kontynuacja znakomitej publikacji o Sulejmanie Wspaniałym: Losy kobiety, która według historyków uratowała imperium tureckie. W kulturze islamu i kultury Wschodu liczyli się przede wszystkim mężczyźni i ten stan rzeczy nie zmienił się po dziś dzień. Tak było także w Imperium Osmańskim. Jeśli kobiecie udało się zaistnieć na dworze sułtana, to przede wszystkim jako żonie i matce, czasem babce nieletniego władcy, rolą kobiety było dostarczanie przyjemności w łożu i rodzenie dzieci. Ale nie zawsze tak było, zdarzało się bowiem, że wpływ kobiet na mężczyzn, rządy i kraj był tak wielki, że w pewnym okresie w dziejach imperium można mówić nawet o „rządach sułtanek”, kiedy dama nosząca tytuł Sultan valide – matka sułtana była najważniejszą i najpotężniejszą kobietą nie tylko w haremie, czy w pałacu, ale w całym państwie. Rządy kobiet naprawdę zaczęły się już za rządów Sulejmana Wspaniałego. Do historii przeszły szczególnie Roksolana, która przybrała imię Hürren, Safije oraz Anastazja, która przyjęła imię Kösem. Losy tej ostatniej są rzeczywiście fascynujące, aczkolwiek jej życie nie było usłane różami, ani pełne szczęścia, pomimo przepychu i klejnotów, którymi je w pewnym okresie życia otaczano.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
