Sztuka współczesna w poszukiwaniu duchowości W zbiorze esejów Cisza i zgiełk obrazów Krystyna Czerni z pasją i erudycją prowadzi czytelnika przez świat sztuki XX i XXI wieku, kierując uwagę ku twórczości, w której różnorodny wyraz znajduje rzeczywistość duchowa. Ten wymiar wydobywa w subtelny sposób daleki od konfesyjnych uproszczeń i jednoznacznych etykiet w pracach artystów reprezentujących odmienne postawy i języki wizualne, jak Alina Szapocznikow, Leon Tarasewicz, Jarosław Modzelewski, Bettina Bereś, Jan Pamuła, Aldona Mickiewicz czy Krzysztof Sokolovski. Szeroką wiedzę i ugruntowane kompetencje badawcze autorka łączy z osobistym tonem, wynikającym z wieloletnich przyjaźni z artystami, rozmów w pracowniach i uważnego, pogłębionego kontemplowania ich dzieł. Wzbogacona o kolorowe reprodukcje, wolna od hermetycznego języka książka stanowi zaproszenie do namysłu nad metafizycznym wymiarem sztuki współczesnej, odsłaniającym się czasami nieoczekiwanie w tym, co z pozoru zupełnie przyziemne. Odznaczające się dużą komunikatywnością i profesjonalizmem teksty zebrane w tomie Cisza i zgiełk obrazów absorbują uwagę czytelnika, dając mu możliwość zaznajomienia się z rozmaitymi strategiami artystycznymi. Zaprzyjaźniona z wieloma twórcami, Krystyna Czerni odkrywa przed czytelnikami szczegóły z tak zwanej kuchni artystycznej i sekrety środowiska, co czyni książkę bardzo atrakcyjną.prof. dr hab. Joanna M. Sosnowska Imponujące zaplecze merytoryczne, osobiste relacje z twórcami oraz emocje towarzyszące kontemplowaniu i przeżywaniu doświadczanych w pracowniach dzieł pozwoliły Krystynie Czerni osiągnąć wysoki stopień przyległości, swego rodzaju zespolenia się z nimi, co nie pozostaje bez znaczenia dla podjętej refleksji krytycznej. Dzięki owej zażyłości w miejsce świadomości eksploatującej pojawić się mogła świadomość współodczuwająca, tak znamienna dla pisarstwa Czerni.dr hab. Renata Rogozińska, prof. UAP
Podróże z Herodotem są wśród prac Ryszarda Kapuścińskiego tekstem wyjątkowym. Autor wraca wspomnieniami do swoich pierwszych zagranicznych wypraw reporterskich w latach 50. i 60. XX wieku, a wątek ten przeplata rozważaniami - o charakterze historycznym, społecznym i antropologicznym - wywołanymi lekturą Dziejów Herodota, których tom towarzyszył mu w podróżach już od 1956 r.Co zafascynowało polskiego reportera w dziele żyjącego 2500 lat wcześniej Greka z Halikarnasu, "ojca historii", co ich obu połączyło? Ciekawość świata, chęć poznania - i zrozumienia! - innych społeczeństw, ludów, kultur, a również poczucie "zawodowej" wspólnoty, gdyż Herodot to zdaniem Ryszarda Kapuścińskiego "rasowy reporter: wędruje, patrzy, rozmawia, słucha, żeby później zanotować to, czego dowiedział się i zobaczył, lub żeby po prostu rzecz zapamiętać".
Nie pytały, czy mogą. Wspinały się tam, gdzie chciały. Zawsze w górę. Na przekór wszystkim."Miejsce kobiet jest na szczycie" - brzmiało hasło amerykańskiej wyprawy na ośmiotysięczną Annapurnę. By się tam znaleźć, kobiety wspinające się w górach całego świata musiały pokonać nie tylko pionowe ściany i duże wysokości, ale też stereotypy i ograniczenia narzucane przez zdominowane przez mężczyzn, niekiedy skrajnie mizoginistyczne środowisko.Z czym się mierzyły? Co je determinowało? Jaką płaciły za to cenę?Bunt to opowieść o losach kilkudziesięciu niezwykłych kobiet, które w górach dokonały rzeczy wybitnych. Od pierwszych przejść taternickich i alpejskich, przez sukcesy himalajskie pokolenia Wandy Rutkiewicz, po czasy współczesne. A wszystko to na tle społecznych, kulturowych i politycznych zmian w Polsce i na świecie.Inspirujący reportaż o odwadze, sile, pasji i determinacji, a zarazem kompendium wiedzy o historii wspinających się kobiet.
Książka „Warszawskie dzieci ’44” pozwala spojrzeć z zupełnie nowej perspektywy na udział najmłodszych mieszkańców miasta w Powstaniu Warszawskim. To nie opowieść o bohaterskich walkach małych żołnierzy ani dyskusja o tym, czy wolno było im dać broń do ręki albo wysłać z butelką zapalającą na barykady. Po raz pierwszy ukazuje, jak dzieci uczyły się żyć w zupełnie nowej dla nich powstańczej rzeczywistości. Jak szybko musiały dorosnąć, by „wielka przygoda” nie zakończyła się śmiercią. Jak radziły sobie z przerażeniem, bólem, cierpieniem oraz koszmarnymi doświadczeniami, których były uczestnikami bądź świadkami. A także jak z traumą wyniesioną z powstańczej Warszawy musiały zmagać się do końca życia. Skłania do refleksji, jak doświadczenie Powstania Warszawskiego było przekazywane kolejnym pokoleniom. Spojrzenie na to wydarzenie oczami dziecka, poznanie jego emocji i dramatów odsłania prawdę o walce pozbawionej heroizmu oraz cenie, którą przyszło za nią zapłacić, by móc żyć dalej. O tym wszystkim dowiemy się, poznając wspomnienia m.in.: Beaty Tyszkiewicz, Krystyny Zachwatowicz-Wajdy, Magdaleny Zawadzkiej, Jarosława Abramowa-Newerlego, Jacka Fedorowicza, Krzysztofa Zanussiego, syna komendanta Armii Krajowej – Adama Komorowskiego, i syna „warszawskiej Niobe” – Mścisława Lurie. Agnieszka Cubała – pasjonatka historii Powstania Warszawskiego. Swoją przygodę z tym tematem rozpoczęła od napisania książki „Ku wolności… Międzynarodowe, polityczne i psychologiczno-socjologiczne aspekty Powstania Warszawskiego”. W Muzeum Powstania Warszawskiego koordynowała prace nad realizacją scenariusza ekspozycji stałej. Opracowała hasła autorskie do „Wielkiej Ilustrowanej Encyklopedii Powstania Warszawskiego”. Konsultowała dwa rozdziały polskiej edycji książki Normana Daviesa „Powstanie ’44”. Wydała publikacje: „Sten pod pachą, bimber w szklance, dziewczyna i… Warszawa. Życie codzienne powstańczej Warszawy”, „Skazani na zagładę? 15 sierpnia 1944. Sen o wolności a dramatyczne realia”, ”Igrzyska życia i śmierci. Sportowcy w Powstaniu Warszawskim”, „Miłość ’44” oraz „Kobiety ’44”. Otrzymała nagrodę Klio i odznakę Zasłużony dla Warszawy.
Jedna karetka mówi o nas więcej niż niejeden raport Telefon na 112. Trzask drzwi. Karetka rusza na sygnale. Teraz nie ma już czasu na wahanie ani poprawioną wersję wydarzeń. Jest adres. Jest dyspozycja. Może właśnie jedziemy po Ciebie? Yanek Świtała, najsłynniejszy polski ratownik medyczny, zabiera Czytelnika w środek cyklonu, czyli do swojej pracy. Opowiada o naszym kraju widzianym z perspektywy pracownika pogotowia. Bez filtrów. Bez taryfy ulgowej. Bez znieczulenia. To Polska oglądana z wnętrza karetki i z dyżuru na SOR-ze. Polska alkoholu, który napędza statystyki wyjazdów na sygnale. Polska mężczyzn wychowanych w duchu „chłopaki nie płaczą”, którzy rzucają się pod pociąg. Polska systemu, który rzadko chroni najsłabszych, a chętniej tych, którzy potrafią cynicznie zarabiać na cudzym strachu i rozpaczy, sprzedając fałszywą nadzieję rodzinom śmiertelnie chorych dzieci. Yanek przywołuje obrazy, których nie sposób wymazać z pamięci – nie po to, by szokować, ale by ostrzegać. I radzi, jakich błędów unikać, kiedy staniemy wobec konieczności wezwania karetki do kogoś bliskiego. Uwaga! Książka zawiera słowa powszechnie uważane za obraźliwe (ale o polskiej ochronie zdrowia nie da się mówić inaczej!)
Zawsze na rynku sztuki znajdziemy dzieła niedoszacowane, na których możemy dobrze zarobić. Autor przekonuje, że na rynku sztuki największym skarbem są ludzie. To mistrzowie, od których możemy się uczyć.Janusz Miliszkiewicz opisuje kolekcjonerów i artystów, m.in. Grażynę Kulczyk, Jerzego Urbana. Malarz Wojciech Fangor dowodzi, że inwestor musi mieć własne rozeznanie, nie może polegać tylko naradach marszandów. Marek Roefler otworzył w Konstancinie muzeum, które odwiedzają goście ze świata. Jan Styczyński bez pieniędzy stworzył kolekcję dzieł Kantora, Stażewskiego, Gierowskiego. Każdy z bohaterów edukuje czytelników, sygnalizuje ważne rynkowe problemy.Autor rozwija te same wątki, co w swoich wcześniejszych książkach: "Polskie gniazda rodzinne" i "Przygoda bycia Polakiem".Janusz Miliszkiewicz jako reporter ujawnił największe afery w krajowym handlu sztuką. Jako felietonista miesięcznika Art. and Business wygrał ośmioletni proces o falsyfikat "Zjawa" Franciszka Starowieyskiego. W kilkunastu monografiach prawnych opisał zagrożenia na aukcjach. Autor bestsellera "Kolekcja Porczyńskich genialne oszustwo?" (współautor Mieczysław Morka). Jest członkiem honorowym Stowarzyszenia Antykwariuszy i Marszandów Polskich.
Bestseller obnażający sekrety GRU.Ta książka jako pierwsza odkryła sekrety najbardziej tajnego wywiadu na świecie - Głównego Zarządu Wywiadowczego, czyli GRU. Przełożona na 27 języków, doczekała się już ponad 70 wydań. Antoni Krauze zrealizował na jej podstawie film kinowy i serial telewizyjny, w których główne role zagrali Jurij Smolskij i Janusz Gajos.Wiktor Suworow odtwarza swoje losy w bezwzględnym, paranoicznym świecie sowieckich służb wywiadowczych. Jako wyróżniający się dowódca kompanii czołgów został zwerbowany do wywiadu wojskowego przez podpułkownika Krawcowa, związanego z wpływową grupą nacisku w ZSRR. Po zrobieniu błyskotliwej kariery w Specnazie trafił do elitarnego GRU. Odbył mordercze szkolenie szpiegowskie i stał się agentem operacyjnym w Europie Zachodniej.Temat bezgranicznego cynizmu i bestialstwa wyłania się w naturalny sposób z tej znakomicie napisanej książki, która niewątpliwie zachwyci wszystkich miłośników opowieści przygodowych i szpiegowskich. - "The New York Times"
„Międzynarodowe śledztwo w sprawie zamachów na bliźniacze wieże WTC w 2001 r. nie wskazało winnych, ale ONI przecież istnieją. Czy to możliwe, że śledczy nie znaleźli wystarczających dowodów czy może je zataili?
Spróbujemy zebrać dowody i ustalić:
kim ONI są...
jakie są ICH motywy...
jakie stosują metody...
kogo się boją...
czy mogą czyhać na Twoje prawa obywatelskie, majątek, a nawet życie w taki sprytny sposób, że niczego nie podejrzewasz? Przecież nie wyrządziłeś IM szkody, nie wiesz nawet kim są i że w ogóle istnieją...
W publikacji autor odpowiada także na pytania:
jak się przed NIMI bronić...
czy teorie spiskowe ostatnich lat to brednie płaskoziemców czy prawdziwe spiski...
czym jest bogactwo i jak je osiągnąć...
„Otwórz oczy” to śledcza, prowokująca do myślenia lektura dla czytelników zainteresowanych teoriami spiskowymi, bezpieczeństwem oraz mechanizmami władzy i wpływu.
Przyziemny przewodnik po snobistycznym świecie sztuki.
Sztuka nie gryzie. Serio. Nawet jeśli myślisz, że to nie dla ciebie - ta książka udowodni, że jesteś w błędzie.
Znasz to uczucie, kiedy stoisz w galerii, patrzysz na obraz i zastanawiasz się, czy coś z tobą nie tak, bo nie wiesz "co autor miał na myśli"? Albo kiedy ktoś rzuca nazwiskiem artysty jak dobrego znajomego, a ty udajesz, że wiesz, o kogo chodzi?
"Jak robić sztukę" to książka dla tych, którzy mają ochotę wejść do świata sztuki bez sztywnej miny, słownika terminów i snobizmu. Z humorem, lekkością i autoironią Kate Bryan pokazuje, że sztuka to nie tajemny kod dla wybranych, tylko naturalna część życia - jak muzyka, kawa czy oglądanie seriali. A David Shrigley - mistrz absurdalnego rysunku - doprawia całość szczyptą pop-artowej grafiki.
Dowiesz się m.in:
- jak mówić o sztuce, nawet jeśli nie wiesz, kto to Kandinsky,
- dlaczego warto kupić obraz, choć nie masz jachtu ani loftu,
- jak zacząć tworzyć, nie będąc artystą (i dlaczego warto),
- co zrobić, żeby twój pies był bardziej kulturalny (serio!).
To książka, która daje ci przyzwolenie: na patrzenie, tworzenie, gadanie, lubienie - i nie-lubienie.
Bo sztuka nie jest egzaminem. Jest dla ludzi.
Nowy Bliski Wschód. Po wielkiej wojnie Izraela.
10 października 2025 roku formalnie zakończyła się wojna w Gazie i ustały działania wojenne wobec Syrii, Iranu i Ruchowi Huti. Gwarantami pokoju wynegocjowanego przez Donalda Trumpa stały się Egipt, Turcja, ZEA i Arabia Saudyjska. Podpisy islamskich przywódców zamykały epokę Wielkiej Wojny Izraela. Ucichły wystrzały, strefa Gazy zeszła z czerwonych pasków międzynarodowych mediów.
Teoretycznie Zachód powinien być usatysfakcjonowany: silne ośrodki władzy w Zatoce czy w Egipcie, kontrolują i zwalczają radykalny islam a Donald Trump znalazł na Bliskim Wschodzie kilku liderów, którzy są sprawni w swoim rzemiośle: Recepa Erdoganaa, emira Tamima Al-Thaniego, następcę tronu Arabii Saudyjskiej Mohammeda Bin Salmana i Benjamina Netanjahu. To politycy z krwi i kości, broniący mocno swoich interesów, potrafiący grać twardo.
Czy Nowy Bliski Wschód zaorze Starą Europę? To nieuniknione. Już teraz najczęściej wybieranym imieniem na zachodzie Starego Kontynentu okazał się Muhammad. Do tego Europa nie potrafiła nawet wypracować wspólnego stanowiska wobec operacji w Gazie, ani nie potrafiła politycznie niczego zaoferować obu stronom sporu.
Teoretycznie Izrael wygrał. Oczekiwał zniszczenia Gazy i ukarania jej mieszkańców zgodnie z zasadą "oko za oko". Hamasowi udało się jednak przetrwać a Palestyńczycy z Gazy nigdzie nie wyjadą. Wbrew oczekiwaniom izraelskiego rządu ani Gaza, ani strefa buforowa w południowej Syrii nie stanie się też częścią Izraela.
Czy sprawa palestyńska przegrała? W najbliższych latach palestyńska dyplomacja zadowoli się wersją minimum, aby choć trochę wykorzystać korzystną dla siebie koniunkturę światową.
Możemy być pewni, że nastąpi kolejna runda.
Co młody muzułmanin myśli o Europie? To banda mięczaków, którzy popełniają zbiorowe samobójstwo w pogoni za multi-kulti i prawami mniejszości seksualnych. Kiedy nastał kryzys demograficzny sprowadzają imigrantów aby ich utrzymywali na stare lata.Czy ponad 20 mln muzułmanów w Rosji tworzy właśnie kalifat Putina?Jak działa Państwo Islamskie w Europie?Czym jest Mocro Maffia?We Francji, Niemczech i Wielkiej Brytanii zbudowano łącznie 7 tysięcy meczetów i muzułmańskich miejsc kultu. Sprawdź, ile buduje się w Polsce.Kto odpowiada za wzrost zabójstw z użyciem broni palnej w Szwecji?Czy w ciągu najbliższych 30 lat, kontynent europejski zamieszkiwać będzie 75 mln muzułmanów?Czy Hiszpania nieuchronnie zmienia się w Al-Andalus?Nieubłagana statystyka: za kilkanaście lat muzułmanie będą stanowili ponad 30 proc. szwedzkiej populacji, w Niemczech będzie ich 19 proc., we Francji 18 proc., a w Wielkiej Brytanii ponad 17 proc. mieszkańców?Jakie są szanse, by Achmat Kadyrow został prezydentem Federacji Rosyjskiej?Dlaczego w Wielkiej Brytanii 80 proc. muzułmanów głosuje na Partię Pracy?
Zegar tyka - zostało sześć minut do zimy nuklearnejCzy zbrojna konfrontacja między supermocarstwami jest możliwa? Czy trzecia wojna światowa przestała być abstrakcją? Czy kilkanaście tysięcy głowic nuklearnych ulokowanych w arsenałach wielu krajów oznacza, że stoimy na krawędzi?Za sześć minut zima to wciągająca, wstrząsająca i zarazem niepokojąco aktualna książka, która pokazuje, jak blisko globalnej katastrofy znalazła się ludzkość. Wojna nuklearna mogłaby zniszczyć cywilizację w ciągu godzin i pogrążyć planetę w latach ciemności, głodu i globalnej zimy. Czy możemy jeszcze temu zapobiec?Autor łączy rzetelną analizę geopolityki z historiami konkretnych ludzi, tajnymi raportami i naukowymi prognozami, tworząc obraz świata, w którym jeden błędny ruch może zapoczątkować nasz koniec.To opowieść o broni, której nikt nie powinien użyć, o decyzjach podejmowanych w ułamku sekundy i o nadziei, która może ocalić przyszłość.Czy zdołamy zatrzymać czas?Wstrząsająca, obowiązkowa... Za sześć minut zima to sposób Lynasa na uderzenie w przycisk alarmowy... Autor kończy książkę sceną tak przejmującą moralnie i tak doskonale zamkniętą w poetyckiej symetrii, że aż wycisnęła mi łzy. "Washington Post"Potężne i przenikliwe przypomnienie o ogromnej odpowiedzialności, jaka wiąże się z nowoczesną technologią. Zaczęliśmy już zapominać o broni nuklearnej - niesłusznie. Charles Oppenheimer
Poruszająca opowieść o Basi - kobiecie, która przeszła piekło uzależnienia, osiągnęła dno i straciła prawie wszystko. Mimo to potrafiła odnaleźć w sobie siłę, by się nie poddać. Dzięki miłości, wsparciu i własnej determinacji odnalazła drogę do trzeźwości, pomagała innym i odzyskała sens życia. Poruszająca historia o walce, nadziei i odwadze, która inspiruje, uczy i skłania do refleksji.
Oddaję w Twoje ręce, Drogi Czytelniku, moją kolejną książkę. Jest to opowieść osobista, szczera i momentami niewygodna. Znajdziesz w niej moje wspomnienia, obserwacje i refleksje dotyczące współczesnej Polski i jej polityków. Z perspektywy człowieka, który od lat patrzy na świat zza kulis. W cieniu, lecz zawsze uważnie... Moje książki o Donaldzie Tusku są zaledwie częścią moich doświadczeń, którymi chcę się podzielić. I chociaż wiem, że nie wszyscy są w stanie zaakceptować mój światopogląd i wyrażają na ten temat dość kontrowersyjne opinie jeszcze bardziej kontrowersyjnym językiem, mimo to staram się wyrażać swoje zdanie z szacunkiem, unikając ordynarnego języka. Pomysł napisania książki jest moją prywatną inicjatywą. Nikt mnie do tego nie przekonywał. Jakiekolwiek spekulacje na ten temat, to pomówienie. Pieniądze za sprzedane książki przekazywane są na konto Fundacji Aero Grom International im. Eugeniusza Jana Pietrzyk na wsparcie weteranów. Nie chwalę się tym, ale miło mi, gdy czasem słyszę... dziękuję. Zatem, jaka jest przyszłość Polski? Jakie zmiany musimy przeprowadzić, by zapewnić naszym dzieciom i wnukom bezpieczeństwo i dobrobyt? Przede wszystkim musimy wzmocnić nasze wojsko, naszą zbrojeniówkę i nasz przemysł. Musimy opierać się na własnych siłach, na naszym potencjale, na naszej wiedzy i naszych zasobach. Tylko wtedy będziemy w stanie stawić czoła globalnym zagrożeniom. W tym kontekście nie możemy liczyć na pomoc innych państw. Musimy być gotowi na wszystko, a to wymaga mądrej polityki, która nie tylko nie zaszkodzi, ale pomoże rozwinąć nasz kraj w bezpieczny sposób. Nie możemy też zapominać, że w tym trudnym czasie, gdy świat jest pełen napięć, musimy jako naród dążyć do jedności. Bo tylko w jedności, tylko w bezpiecznym państwie, możemy liczyć na przyszłość, w której nasze dzieci będą mogły żyć w pokoju, bez obaw o jutro...
Polityki oporu to przenikliwa w rozpoznaniach, przejmująca w wymowie, świetnie napisana książka o relacjach ciała i władzy, o mikrofizyce emancypacji i niszach wyzwolenia, widzianych w perspektywie przeplotu somaestetyki i myśli politycznej. Leszek Koczanowicz kładzie akcent na somatyczny wymiar ludzkiej egzystencji, wydobywa cielesność polityczności, bierze na warsztat strategie oporu, kwestie wyzwolenia i emancypacji w ich różnych ujęciach i realizacjach, politykę życia codziennego ogląda przez pryzmat koncepcji samowładzy, a zarazem konsekwentnie i z finezją wyrafinowane ujęcia teoretyczne sprowadza do konkretu doświadczenia. Również ten splot – trzeźwego namysłu i uważnego wglądu, filozoficznej konceptualizacji i życiowego „sprawdzam” – decyduje o sile Polityk oporu.Paweł Próchniak
Wszystko jest OK- historia kobiety, która przeżyła poronienie, dwa porody i aborcjęMIĘDZY NADZIEJĄ A STRATĄO poronieniu i aborcji już było. O żałobie, traumie i przemocy położniczej też. Ale nigdy tak osobiście. Nigdy kobieta, która doświadczyła każdego z tych przeżyć, nie zdecydowała się opowiedzieć o nich z własnej perspektywy obejmującej tak trudne momenty w ciele jednej osoby. Magdalena Matraszek przeżyła poronienie, dwa porody i aborcję. I potrzebowała lat, by otrząsnąć się z szoku i traumy szpitalnego odczłowieczenia. Dziś jest w pełni pogodzona z tym, że nie na wszystkie wydarzenia w naszym życiu mamy wpływ. "Ale mamy wpływ na to, jak na nie zareagujemy, co z nimi zrobimy i co im pozwolimy zrobić ze sobą" - pisze. Bo nie zawsze wszystko jest OK.Nie mieści mi się w głowie, że w ogóle dotyczy mnie ten temat. Jak to? Ja, kobieta po poronieniu, tak zaciekle walcząca o donoszenie dwóch ciąż, tak bardzo pragnąca zostać matką i taka szczęśliwa, że ma dwoje zdrowych dzieci, myślę o aborcji? Już samo to słowo wywołuje we mnie negatywne konotacje. Wymawiam je ciszej, jakby było zakazane. Czuję skurcz w żołądku, strach i wstyd, gdy tylko pomyślę o aborcji. - fragment książkiWłaśnie takie książki mogą być częścią zmiany, której potrzebuje polskie społeczeństwo. - Natalia Broniarczyk - aktywistka, współzałożycielka Aborcyjnego Dream TeamuMagdalena Matraszek(1981) - z wykształcenia romanistka, z zawodu koordynatorka projektów marketingowych w branży wydawniczej. Prywatnie mama dwóch nastolatków. Kocha Francję, jej kulturę i kuchnię. I oczywiście książki.
Muzeum oprawców i bohaterów– GDY HISTORIA ZMUSZA DO ODDANIA ŻYCIA W RĘCE OBCYCH LUDZI, MOGĄ OKAZAĆ SIĘ ONI ZARÓWNO BOHATERAMI, JAK I OPRAWCAMI Każdy rozdział tej powieści jest niczym muzealna sala pełna przedmiotów, fotografii i wspomnień, które składają się na historię tak zaskakującą, że aż trudną do wyobrażenia. Simon Stranger opisuje tragiczne losy Rakel i Jacoba Feldmannów, zamordowanych w 1942 roku przez ludzi, którzy mieli ich uratować przed Zagładą. Równocześnie opowiada o krewnych swojej żony, którym dzięki pomocy nieznajomych udało się uciec z kraju i przetrwać, ale za cenę utraty dobytku i marzeń. Podczas pracy nad książką autor odkrywał kolejne nieznane mu wcześniej fakty z życia własnej rodziny. Rzucają one nowe światło na najmroczniejsze karty historii XX wieku i uświadamiają, że czasami nasz los zależy od dobrej woli obcych ludzi. A także, że niekiedy najbardziej obcy jesteśmy sami dla siebie. Czujemy niepokój bohaterów. Stranger umiejętnie buduje napięcie i splata nastroje. – LEIF GJERSTAD, BOK365, NAJLEPSZE KSIĄŻKI 2023 ROKU Simon Stranger(1976) – norweski pisarz, autor licznych książek przełożonych na kilkadziesiąt języków. Jego powieśćDe som ikke finnes(Ci, których nie ma) została nominowana w 2014 roku do Nagrody Literackiej Rady Nordyckiej, aLeksykon światła i mrokuotrzymał w 2018 roku norweską Nagrodę Księgarzy.Muzeum oprawców i bohaterów, które podejmuje wątki poruszone w tej ostatniej powieści, zostało uznane przez renomowany dziennik „Adresseavisen” za jedną z 10 najlepszych książek 2023 roku.
Kulisy Rodziny Soprano. Prawdziwa historia serialu Ostateczna historia przełomowego serialu telewizyjnego i hitu streamingowego Rodzina Soprano, pełna nieznanych wcześniej historii z planu i zza kulis. Gwiazdy serialu, Michael Imperioli i Steve Schirripa, przeprowadziły szczere rozmowy z niemal wszystkimi osobami zaangażowanymi w tworzenie Rodziny Soprano. I są gotowe ujawnić absolutnie wszystko.Kto wykonał telefon, który przekonał HBO do rozpoczęcia produkcji Rodziny Soprano? Jak zachowywał się James Gandolfini na planie? Jakie znaczenie mają te wszystkie jajka? I co się, do diabła, stało z Rosjaninem? Obsada i ekipa Rodziny Soprano znają wszystkie odpowiedzi i ujawniają, gdzie pochowano ciała.Książka autorstwa Michaela Imperioliego (Christopher Moltisanti) i Stevea Schirripy (Bobby Baccalieri) odkrywa sekrety rodziny Soprano w zaskakującej, zabawnej i szczerej publikacji. Kulisy Rodziny Soprano to ostateczna, zakulisowa historia przełomowego serialu HBO, który stał się globalnym fenomenem kulturowym, zapoczątkował nową Złotą Erę Telewizji i do dziś pozostaje jednym z najchętniej oglądanych seriali wszech czasów.Inspirowana niezwykle popularnym podcastem Talking Sopranos książka zawiera ekskluzywne wywiady z obsadą, ekipą, producentami, scenarzystami, reżyserami oraz oczywiście twórcą serialu Davidem Chaseem. Michael i Steve opowiadają wszystkie niesamowite historie, na które fani Rodziny Soprano czekali od premiery serialu w 1999 roku. Książka obejmuje całą historię jego powstawania od pierwszego pomysłu i castingu, aż po słynne przejście w czerń. Zawiera także odpowiedzi na pytania nadesłane przez fanów, obala popularne mity i ujawnia fakty, o które nikt spoza ekipy nawet nie wiedział, że warto zapytać.
Wiejskie dzieci. Kiedy nasi przodkowie byli maliPolska wieś przełomu XIX i XX wieku to miejsce, w którym dzieciństwo - rozumiane jako szczególny, chroniony okres życia, przeznaczony na naukę i zabawę - praktycznie nie istniało. Małe dzieci w chłopskich rodzinach żyły w zasadzie tymi samymi sprawami, którymi żyli dorośli. Tak samo dotyczyła ich praca, obowiązki i lęk przed głodem czy śmiertelnymi chorobami. Brzmi przygnębiająco? Niewątpliwie. Tym bardziej gdy uświadomimy sobie, że tamte niedożywione, przemęczone, pozbawione beztroski maluchy były naszymi prababkami i pradziadkami.W swojej książce Aneta Godynia spogląda na koniec XIX, początek XX wieku i na II Rzeczpospolitą oczami wiejskich dzieci. Pokazuje między innymi codzienny znój, którym przede wszystkim wypełniona była ich egzystencja. Pisze również o zabawach, edukacji, karach, ówczesnym podejściu do wychowania oraz o relacjach dzieci z dorosłymi. Opowiada o emocjach, marzeniach i tęsknotach. Przywraca głos najmłodszym sprzed ponad stulecia - tym, z których codzienności wyrosły nasze korzenie.Dla czytelników, którzy chcą lepiej zrozumieć losy swoich przodków i przyjrzeć się codzienności, w jakiej dorastały wcześniejsze pokolenia Polaków, książka ta będzie cennym źródłem wiedzy o dzieciństwie w XIX-wiecznych chłopskich rodzinach.
Nicolas Sarkozy został skazany na pięć lat pozbawienia wolności w sprawie finansowania jego kampanii prezydenckiej przez libijskiego dyktatora Mu'ammara al-Kaddafiego. Osadzono go w paryskim więzieniu La Sant 21 października 2025 roku. 10 listopada został zwolniony, ale pozostaje pod rygorystycznym nadzorem sądowym aż do apelacji planowanej na 16 marca 2026 roku. To bezprecedensowa sytuacja w Europie: proces karny zakończony wyrokiem skazującym dla byłego przywódcy państwa.Dziennik więźniato zapis doświadczenia izolacji, a także obserwacje dotyczące więziennego życia i jego wpływu na jednostkę. Sarkozy od początku procesu twierdzi, że jest niewinny, a jego aresztowanie i skazanie motywowane było nienawiścią. W swoim dzienniku-eseju analizuje także bieżącą sytuację polityczną kraju, stan debaty medialnej oraz kondycję wymiaru sprawiedliwości. We FrancjiDziennik więźniaukazał się 10 grudnia 2025 roku i od razu stał się bestsellerem, wywołując żywą dyskusję o praworządności, bezstronności sądów i przyszłości politycznej kraju.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
