Encyklika o wartości i nienaruszalności życia ludzkiego - "Ewangelia życia" Człowiek jest powołany do pełni życia, która przekracza znacznie wymiary jego ziemskiego bytowania, ponieważ polega na uczestnictwie w życiu samego Boga. Każdy człowiek ze względu na tajemnicę Słowa Bożego, które stało się ciałem zostaje powierzony macierzyńskiej trosce Kościoła. Dlatego też każde zagrożenie godności i życia człowieka głęboko wstrząsa samym sercem Kościoła, dotyka samej istoty jego wiary w odkupieńcze wcielenie Syna Bożego i przynagla Kościół, by pełnił swą misję głoszenia Ewangelii życia całemu światu i wszelkiemu stworzeniu.
W liście apostolskim Dies Domini papież Jan Paweł II wezwał do obchodzenia niedzieli jako dnia poświęconego Bogu. Papież nie ogranicza się tylko do wezwania, by w dniu tym powstrzymać się od pracy, ale by ustrzec się od traktowania weekendu jako pozbawionego treści chrześcijańskich końca tygodnia, poświęcanego tylko na wyjazdy wypoczynkowe. Do spraw najważniejszych dla życia chrześcijańskiej wspólnoty należy dziś właśnie ponowne odkrycie niedzieli. Istnieje bowiem niebezpieczeństwo, że wielu ludzi będzie ją odczuwać i przeżywać wyłącznie jako zakończenie tygodnia. Niedziela natomiast jest czymś zupełnie innym: jest dniem tygodnia, w którym Kościół świętuje zmartwychwstanie Chrystusa. Jest Paschą tygodnia! Dzień Pański - jak nazywano niedzielę już w czasach apostolskich - cieszył się zawsze w dziejach Kościoła szczególnym poważaniem ze względu na swą ścisłą więź z samą istotą chrześcijańskiego misterium. W rytmie tygodnia wyznaczającym upływ czasu, niedziela przypomina bowiem dzień zmartwychwstania Chrystusa. Jest Paschą tygodnia, podczas której świętujemy zwycięstwo Chrystusa nad grzechem i śmiercią, dopełnienie w Nim dzieła pierwszego stworzenie i początek "nowego stworzenia" (por. 2Kor 5,17).
W liście apostolskim Dies Domini papież Jan Paweł II wezwał do obchodzenia niedzieli jako dnia poświęconego Bogu. Papież nie ogranicza się tylko do wezwania, by w dniu tym powstrzymać się od pracy, ale by ustrzec się od traktowania weekendu jako pozbawionego treści chrześcijańskich końca tygodnia, poświęcanego tylko na wyjazdy wypoczynkowe. Do spraw najważniejszych dla życia chrześcijańskiej wspólnoty należy dziś właśnie ponowne odkrycie niedzieli. Istnieje bowiem niebezpieczeństwo, że wielu ludzi będzie ją odczuwać i przeżywać wyłącznie jako zakończenie tygodnia. Niedziela natomiast jest czymś zupełnie innym: jest dniem tygodnia, w którym Kościół świętuje zmartwychwstanie Chrystusa. Jest Paschą tygodnia! Dzień Pański - jak nazywano niedzielę już w czasach apostolskich - cieszył się zawsze w dziejach Kościoła szczególnym poważaniem ze względu na swą ścisłą więź z samą istotą chrześcijańskiego misterium. W rytmie tygodnia wyznaczającym upływ czasu, niedziela przypomina bowiem dzień zmartwychwstania Chrystusa. Jest Paschą tygodnia, podczas której świętujemy zwycięstwo Chrystusa nad grzechem i śmiercią, dopełnienie w Nim dzieła pierwszego stworzenie i początek "nowego stworzenia" (por. 2Kor 5,17).
Wznowienie wydania "Encykliki o Duchu Świętym" Dominum et Vivicantem związane jest z obecnym rokiem, poświęconym Duchowi Świętemu. Hasło roku 1988 brzmi: Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem (J 14, 26). Droga Kościoła przebiega przez serce człowieka, tam bowiem jest owo ukryte miejsce zbawczego spotkania z Duchem Świętym: z Bogiem ukrytym. Tam właśnie Duch Święty staje się źródłem wody wytryskującej ku żywotowi wiecznemu. Tam trafia On jako Duch Prawdy, a zarazem jako paraklet przyobiecany przez Chrystusa. Działa jako Pocieszyciel, jako Rzecznik i Orędownik - zwłaszcza wtedy, gdy człowiek i ludzkość staje wobec potępiających sądów owego "oskarżyciela", o którym mówi Apokalipsa, iż dniem i nocą oskarża braci naszych przed Bogiem naszym.
Ukazująca się w Roku Świętego Pawła publikacja jest zaproszeniem, by wraz z Benedyktem XVI odpowiedzieć na postawione przez niego u progu tego wydarzenia duszpasterskiego pytanie: "Kim jest Paweł? Co mówi do mnie?". Pomocą w tym może służyć wybór tekstów Ojca Świętego, w których zapowiedział on i otworzył Rok Pawłowy, w których przedstawił postać Apostoła oraz tych, przybliżających te zagadnienia teologii pawłowej, które wydają się dziś najbardziej aktualne. Zaproponowane teksty uzupełniono o aktualne komentarze wybitnych teologów.
Encyklika Jana Pawła II "Fides et ratio" zaadresowana jest do biskupów Kościoła katolickiego oraz także do teologów i filozofów chrześcijańskich, którzy mają obowiązek ewangelizacji świata. Ewangelizacja ta jest ściśle związana z głoszeniem i dawaniem świadectwa, że Jezus Chrystus jest prawdziwym Człowiekiem i Bogiem. Encyklika to nie jest traktatem chrystologicznym, a głównym motywem jej napisania było ukazanie relacji, jakie powinny zachodzić między wiarą a rozumem, między teologią a filozofią. Wiara i rozum (Fides et ratio) są jak dwa skrzydła, na których duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdy. Chrześcijańska wiara nie polega tylko na poznaniu czy zaakceptowaniu pewnych prawd wiary. To zbyt mało, wyraża się ona nade wszystko w przyjęciu i zaufaniu osobie, której ufa się bezgranicznie nie bacząc na pełne zrozumienie wielu niejasności. Brak zrozumienia i wytłumaczenia poszczególnych prawd wiary nie zwalnia człowieka od szukania odpowiedzi, które pozwoliłyby mu dotrzeć do największych tajemnic wiary. Nasza wiara w Jezusa Chrystusa akceptuje przede wszystkim osobę Chrystusa, jako Syna Bożego, jak i również to wszystko, co On wypowiedział i uczynił dla naszego zbawienia.
Posynodalna Adhortacja Apostolska Ojca Świętego Franciszka. "Radość miłości przeżywana w rodzinach jest także radością Kościoła. Jak wskazali Ojcowie synodalni, pomimo licznych oznak kryzysu małżeństwa "pragnienie rodziny jest stale żywe, zwłaszcza wśród ludzi młodych, i motywuje Kościół". Odpowiadając na to pragnienie "Chrześcijańskie przepowiadanie dotyczące rodziny to doprawdy dobra nowina". (nr 1 AL)
CZY MSZA ŚWIĘTA ZOSTANIE ZDEGRADOWANA I OBDARTA Z TEGO, CO BOSKIE? CZY CZEKA NAS ZEJŚCIE DO KATAKUMB, BY OCALIĆ TO, CO ŚWIĘTE?Jesteśmy dziś świadkami coraz częstszego profanowania Mszy Świętej. Wielu ludzi pragnie ją unowocześnić, dostosować do wymagań świata i uatrakcyjnić. Biskup Athanasius Schneider wraz z Aurelio Porfirim przypominają nam, że Msza Święta jest najwyższą formą chrześcijańskiej modlitwy i powinniśmy ją sprawować z jak największą czcią. Biskup Athanasius Schneider przywołuje sylwetki wielkich świętych Kościoła katolickiego, takich jak Jan Maria Vianney czy Piotr Julian Eymard, którzy poprzez swoje świadectwo życia stali się prawdziwymi apostołami Eucharystii. Dziś, gdy zmagamy się z wieloma herezjami i nadużyciami liturgicznymi, ważne jest, by na nowo odkryć duchowe bogactwo, które skrywa w sobie Eucharystia, i umocnić naszą rzymskokatolicką tożsamość. BP ATHANASIUS SCHNEIDER- biskup pomocniczy archidiecezji Najświętszej Maryi Panny w Kazachstanie. Znany obrońca katolickiej doktryny, liturgii i teologii. Współautor książkiWiosna Kościoła, która nie nadeszła. AURELIO PORFIRI- włoski kompozytor, dyrygent chóralny, organista i publicysta. Był organistą w bazylice św. Piotra i w wielu znaczących kościołach w Rzymie.Na początku 2020 roku miałem okazję słuchać kilka razy mszy w klasycznym rycie rzymskim odprawianej przez bp. Athanasiusa Schneidera w maleńkiej kaplicy. Dlatego gdy bp Schneider mówi o modlitwie, o rytuale, wiem, że nie są to jedynie słowa badacza, uczonego, znawcy czy eksperta. Tych jest zapewne wielu. Jednak ludzi, którzy liturgią rzeczywiście żyją, dla których jest ona, jak dla biskupa, najważniejszym punktem odniesienia i centrum życia duchowego, wielu nie ma. Jego głos, nie mam wątpliwości, nie tylko powinien być słyszany, lecz także usłyszany. Trzeba poznać zarówno surową, lecz rzeczową, krytykę błędów okresu posoborowego, jak i świetną analizę wielkości i mądrości tradycyjnego obrzędu. I krytyka, i recepta wynikają bowiem z miłości do Kościoła i z miłości do liturgii. Jest bp Schneider nieocenionym i niezrównanym po niej przewodnikiem. Tego, co piękne i wielkie, nie da się ot tak przekreślić. Kto chce się o tym sam przekonać, musi sięgnąć po tę książkę. Lepszej dawno nie czytałem. PAWEŁ LISICKI, REDAKTOR NACZELNY "DO RZECZY"Oświecająca część Eucharystii jest od zawsze głównym motywem twórczości bp. Schneidera. Nigdy jednak dotąd nie podjął go w formie tak skondensowanej i precyzyjnej, jak w tej książce. Punkt po punkcie autor prowadzi nas drogą odkrywania zasadniczego przesłania: musimy odzyskać ponownie takie pojmowanie i celebrowanie Eucharystii, w którym Bóg jest rzeczywiście na pierwszym miejscu. Posługując się obszernymi cytatami z najlepszych źródeł - zaczynając od Pisma i katechizmu, a kończąc na tekstach autorów duchowych - autor zaręcza, że nie przedstawia nam swoich osobistych myśli, lecz raczej osobiście zbiera dla nas myśl katolicką. To książka-niezbędnik na czas zamętu. PAWEŁ MILCAREK, REDAKTOR NACZELNY "CHRISTIANITAS"
Święty Charbel, jeden z największych cudotwórców w historii chrześcijaństwa, nie przestaje czynić wielkich dzieł na całym świecie, przychodząc z pomocą potrzebującym w chorobach duszy i ciała. Do chwili obecnej zarejestrowano około 30 tysięcy uzdrowień i wciąż zgłaszają się nowi świadkowie niezwykłego posłannictwa i Bożej mocy, jaką został obdarzony święty mnich z Libanu. Oto książka, w której obok opisów wielu przypadków niesamowitych ozdrowień znajdziemy historie ludzi niemal złamanych przez trudy życia i ciężar, wydawałoby się, ponad miarę, którzy jednak po powrocie do zdrowia odnaleźli światło i dziś z wdzięcznością Bogu sławią posłanego przez Niego świętego uzdrowiciela, przychodzącego ludziom z pomocą w najtrudniejszych sytuacjach. Pośród wielu pasjonujących opowieści i niezwykłych nowin, znajdziemy tu wiele duchowych wskazówek i szereg materiałów dotyczących naukowego podejścia do nadprzyrodzonych fenomenów, które wywołują szczere zadziwienie wykwalifikowanych specjalistów.
Książka pokazuje znanego i lubianego świętego w zupełnie nowej odsłonie. Opierając się na Źródłach franciszkańskich i świadectwach współczesnych św. Franciszkowi osób, przedstawia go bez upiększeń i legendarnych opowieści narosłych wokół jego osoby.W zbiorowej świadomości święty Franciszek to przede wszystkim radosny braciszek, założyciel wielkiej rodziny zakonnej, orędownik dialogu międzyreligijnego, ekolog i miłośnik zwierząt. Tymczasem przywoływane i analizowane przez autorkę źródła mówią o człowieku wewnętrznie wolnym i całkowicie oddanym Bogu. I ta dyspozycja pozwoliła mu na nowatorskie i bezkompromisowe działania. Cristina Siccardi przypomina, że ani św. Franciszka, ani też innych osób nie można traktować z dowolnością i przydawać im cech, których nie posiadali, albo włączać do poprawnych politycznie nurtów, które wtedy nie istniały, a dziś są modne. Lektura prowokuje do stawiania odważnych pytań o współczesny Kościół i wielkie dziedzictwo franciszkanizmu.
Niniejsza publikacja o charakterze interdyscyplinarnym zawiera 15 artykułów naukowych (oraz aneksy) poświęconych aktywności jezuitów krakowskich po ich powrocie do miasta w 1867 roku aż po czasy współczesne. Wielowymiarowa aktywność krakowskich jezuitów (duszpasterska, naukowo- kulturalna, wychowawcza, wydawnicza, społeczna) została zaprezentowana w kontekście dynamicznych przemian społeczno-polityczno-cywilizacyjnych zachodzących na ziemiach polskich od drugiej połowy XIX wieku. Każdy z zamieszczonych artykułów został poświęcony wybranemu aspektowi tytułowego problemu, co dało możliwość wielostronnego wglądu zarówno w kontekst sytuacyjny, jak też pokazało rozmaite okoliczności towarzyszące powrotowi jezuitów do miasta oraz ich dalszej aktywności na terenie Krakowa.
Codziennie toczy się walka o każdego z nas niezależnie od tego, czy zdajemy sobie z tego sprawę, czy nie. Dopiero gdy po tamtej stronie zobaczymy swoje życie, to dowiemy się, jak wiele zawdzięczamy tej niebiańskiej pomocy. Jedno jest jednak pewne: nie wolno nam się wpatrywać w ciemność i nią fascynować.KS. PIOTR GLASKapłan, który wielokrotnie stawał twarzą w twarz z demonem, nie ma wątpliwości, że w każdej minucie naszego życia toczy się walka o zbawienie. Czy staniemy po stronie Boga i Maryi czy tez damy się uwieść tylko pozornie atrakcyjnemu złu? W rozmowie z Tomaszem P. Terlikowskim KS. PIOTR GLAS zachęca nas, by wyzwolić się z własnych słabości, uzdrowić z grzechu oraz zniewoleń i podjąć trudną walkę o szczęście wieczne. Słynny rekolekcjonista, który podczas Wielkiej Pokuty na Jasnej Górze odmówił modlitwę o uwolnienie Polski spod mocy ciemności, bierze do ręki Dekalog i proponuje, by stał się on naszą mapą na drodze do Boga.
Modlitewnik kieszonkowy z modlitwami do Najświętszego Serca Pana Jezusa zawiera: historię nabożeństwa, litanię, godzinki, modlitwy: Akt poświęcenia rodzaju ludzkiego oraz Akt osobistego poświęcenia się Najświętszemu Sercu Jezusowemu.
Młodość to czas wielu ważnych odkryć: zainteresowań, zdolności, talentów, marzeń, pragnień, przyjaźni, miłości Młodość to czas odkrywania bezcennego daru, jakim jest samo życie, z którego możesz uczynić wspaniały dar! Twoimi przewodnikami w odkrywaniu tajemnicy życia, jego radości, sensu, wartości i piękna, są Maryja i Jezus.
Historia prawdziwa. Autorka nie próbuje przedstawić się w pięknym świetle, nie zamierza nas zwodzić ani zdobyć naszej sympatii. Z rozbrajającą szczerością pragnie służyć Prawdzie, kierując się miłością do bliźnich. Chce przyczynić się do ratowania życia innych nie tylko w wymiarze fizycznym. Przypomina nam, że nasza dusza jest polem walki. Z jednej strony jest Bóg, który nas kocha i chce nas zbawić, z drugiej nieprzyjaciel, który zazdrosny o tę miłość dąży do tego, by nas doprowadzić do zatracenia. Czytelnik pozna działanie diabła, o którym nigdy wcześniej nie czytał ani nie słyszał.
Idea komentarza zrodziła się w związku ze złotym jubileuszem Biblii Tysiąclecia w roku 2015. Jej inicjatorem był o. prof. Hugolin H. Langkammer OFM (zm. 2021). Na ten jubileusz opracowano komentarze do wszystkich ksiąg Nowego Testamentu w 5 tomach (6 woluminach), Pallottinum 2014-2015.Aktualnie trwają prace na skomentowaniem wszystkich ksiąg Starego Testamentu w 8 tomach. Inicjatorem i redaktorem naukowym jest ks. prof. Mirosław S. Wróbel, KUL; zaproszono ponad 20 autorów polskich; jako pierwszy ukazuje się tom 7 z Komentarzem do Księgi Jeremiasza (Jr), Lamentacje (Lm), Barucha (Ba) i Ezechiela (Ez).W tomie 1, obejmującym: Księgi Rodzaju (Rdz), Wyjścia (Wj), Kapłańską (Kpł), Liczb (Lb) i Powtórzonego Prawa (Pwt), znajdzie się obszernie wprowadzenie naukowe do Starego Testamentu (prof. M.S. Wróbel) oraz historia przekładu Starego Testamentu i jego wariantów od pierwszego wydania Biblii Tysiąclecia do wydania piątego (prof. R. Pietkiewicz).
Ewangelie i Dzieje ApostolskieNiniejszy komentarz otrzymał nazwę praktycznego, gdyz pominięto w nim problematykę teoretyczną. Ograniczono się do podania zasobu zwięzłych danych co do bezbłędnej interpretacji tekstu, zgodnie ze stanem współczesnej egzegezy. Koedycja Tyniec Wyd. Benedyktynów
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?