Apokalipsa to Księga, której „wyrządzono krzywdę”, i to na różne sposoby. Z jednej strony uznano ją za księgę niedostępną, trudną, „nie do czytania” czy wręcz podejrzaną. Druga krzywda jest związana z jej tytułem: niemal każdy, kto słyszy słowo „apokalipsa” kojarzy je wyłącznie z kataklizmami, nieszczęściami. Tymczasem greckie apokalypsis znaczy „objawienie”; jest to rzeczownik pochodzący od czasownika apokalyptein ¬– „zdjąć zasłonę”. W tym przypadku chodzi o odsłonięcie nie tyle nieznanej przyszłości, ile raczej Bożego spojrzenia na historię, zwłaszcza teraźniejszość, w której żyjemy.
Książka przeznaczona jest dla tych śmiałych, odważnych i niestroniących od wysiłku dziewcząt i chłopców, którzy chcą poznawać Słowo Boże i uczynić je fundamentem swojego życia. Książka nie zastąpi czytania Biblii, przeciwnie, powinna do niego zachęcać i je ułatwiać.
Inspiracją powstania książki stały się rozmowy poświęcone psychologicznej interpretacji mitów greckich publikowane cyklicznie na łamach miesięcznika ?Zwierciadło?. Na publikację składa się poszerzona wersja tych rozmów, uzupełniona do dwunastu tematów mitologicznych. Symbole mitów greckich, odczytane na nowo w oparciu o myśl Junga, uzmysławiają nam ich psychologiczną mądrość.
Tradycja grecka legła u podstaw nowożytnej kultury europejskiej, dlatego może być traktowana jako źródło zrozumienia duszy współczesnego Europejczyka, żyjącego w epoce techniki, wymiany kulturowej i światopoglądowej oraz konfrontacji z cywilizacją globalnego świata. Umysł starożytnych Greków ujmuje psychologiczne prawdy w formie symboli, których archetypowe znaczenie pozwala zrozumieć nie tylko uniwersalne duchowe wyzwania stojące przed człowiekiem w każdej epoce, ale także ułatwia analizę zjawisk kultury, w której dziś żyjemy.
To wyjątkowe opracowanie Pisma Świętego dla dzieci przynosi obszerny zbiór biblijnych opowieści, które w ten przystępny i atrakcyjny sposób przybliżają najmłodszym czytelnikom historię zbawienia. Autorem narracji jest Saviour Pirotta, który wychował się w społeczności, gdzie rytm życia wyznaczały katolickie święta i gdzie zachowała się silna tradycja ustnych przekazów. Odwołując się do niej i sam dysponując talentem prawdziwego gawędziarza, sprawia, że w jego relacji biblijne historie ? tak ważne i wyjątkowe, bo przedstawiające dzieje miłości Boga do człowieka ? ożywają przed oczami dziecięcej wyobraźni i uwrażliwiają milusińskich na wielkie prawdy chrześcijaństwa. Ta książka to potoczysta opowieść o stworzeniu świata i historii Przymierza Boga z narodem wybranym oraz o ziemskich dziejach Jezusa i Jego Dobrej Nowinie. Opowiadaniom towarzyszy swoisty komentarz plastyczny, jaki stanowi oryginalna warstwa ilustracyjna (niezwykłej urody pastelowe ilustracje i jednobarwne rysunki), a także aneks z mapami, kalendarium obu Testamentów, informacjami dotyczącymi głównych postaci Pisma Świętego, słowniczkiem pojęć biblijnych oraz wybranymi cytatami z Biblii.
Tom obecny dotyczy epoki renesansu, a ściślej, okresu od upadku Konstantynopola w 1453 r. do pokoju augsburskiego w 1555 r. Ze słowem „renesans” dziś kojarzą nam się przede wszystkim wielkie dzieła malarskie, rzeźbiarskie i architektoniczne, o których poniżej nie będzie mowy. Jeśli chodzi o filozofię był to okres martwy: filozofia islamu praktycznie zanikła (z wyjątkiem może Persji), chrześcijańska scholastyka dogorywała, a niczego w jej miejsce jeszcze nie zaproponowano. (…)
Jeśli o „naukowy” obraz świata chodzi, to można ten okres nazwać „odchodzeniem od Ptolemeusza”, zarówno jeśli chodzi o jego geografię, jak i astronomię. Najpierw żądni zysków żeglarze (ale nie badacze) wyruszyli na transoceaniczne wyprawy, co rychło doprowadziło do rewolucyjnych zmian wyobrażeń Europejczyków o morzach i lądach okrywających Ziemię. Później Mikołaj Kopernik na kartach De revolutionibus nakreślił nowy obraz nieba – choć trzeba było czekać na epokę baroku, by obraz ten uzupełniono i twórczo rozwinięto, a przede wszystkim zbudowano harmonizującą z nim fizykę (…).
Niektórzy wieścili mu, że będzie karykaturą księdza. Niespełna jedenaście lat jego kapłaństwa to m.in. stworzenie domowego hospicjum, potem budowa od podstaw hospicjum stacjonarnego; organizacja Areopagów etycznych ? letnich warsztatów dla studentów medycyny; praca katechety w szkole, gdzie ani uczniowie nie oszczędzali jego, ani on ich. 1 czerwca 2012 r. zdiagnozowano u niego nowotwór mózgu. Teraz, po dwóch operacjach, poddawany kolejnym chemioterapiom, nadal pracuje na rzecz hospicjum i służy jego pacjentom. Wspiera też swoich dawnych uczniów i wychowanków ? niejednemu z nich pomógł wyprostować życie. Mówi, że jest ?otwarty na cud?, ale jednocześnie przygotowuje się na to, żeby ?dobrze przeżyć swoją śmierć?.
Janek ma ze swojego okna niezwykłą perspektywę: i na śmierć, i na życie może patrzeć z dystansu. Na śmierć, bo wciąż żyje pełną piersią. Na życie ? bo świadomie i mądrze codziennie zmaga się ze śmiercią. I o życiu, i o śmierci mówi więc takie rzeczy, że oczy stają czasem w słup, a z nóg spadają ciepłe kapcie. Tu nie ma ani grama ględzenia, jest obudzona po zderzeniu ze ścianą ostra, kryształowa intensywność. Janek lubi powtarzać, że przed śmiercią bardzo chciałby jeszcze zrobić coś pożytecznego. Właśnie zrobił.
Szymon Hołownia
Decyzja o abdykacji zaskoczyła większość katolików i obserwatorów życia Kościoła katolickiego, bo to wydarzenie rzadko spotykane w Jego dziejach. Ostatnia abdykacja miała miejsce pod koniec XIII wieku, ale Celestyn V był papieżem niespełna rok... Benedykt XVI swój urząd pełnił już lat prawie osiem, zważywszy jednak pontyfikat poprzednika, Jana Pawła II - zaledwie osiem. Wielu, także katolików, trwa w zdziwieniu, a wielu kryje w sercach rozczarowanie i żal. Decyzja Benedykta XVI, zgodna z prawem kanonicznym, wydaje się niezrozumiała, szczególnie gdy podane powody - niedostatek sił cielesnych i duchowych - skonfrontuje się z ostatnimi latami życia i posługi Jana Pawła II.
Książka, która powstała dzięki artykułom: ks. prof. dr. hab. Tomasza Stępnia, prof. dr. hab. Adama Wielomskiego, dr Lecha Szyndlera, red. Antonia Socciego, piszących o głównych, ich zdaniem, dokonaniach tego pontyfikatu, a przede wszystkim o encyklice Spe salvi, nie odpowiada wprost na pytanie, dlaczego papież podjął decyzję o rezygnacji z urzędu. Niemniej jednak lektura tych tekstów, skonfrontowana z wiedzą o sposobie sprawowania urzędu przez wielkiego poprzednika, stanem Kościoła katolickiego i znajomością kardynalskiej jeszcze posługi następcy, papieża Franciszka, pozwalają się pochylić i zastanowić nad losem obecnym i dalszym wspólczesnego Kościoła, zidentyfikować i ocenić kierunek, w którym On zmierza, a przez to także rozważyć we własnym sumieniu powody abdykacji Benedykta.
Ponadto na książkę składają się dokumenty pontyfikatu, to znaczy List apostolski Benedykta XVI motu proprio Summorum Pontificum, List Jego Świątobliwości Benedykta XVI do biskupów z okazji publikacji listu apostolskiego motu proprio Summorum Pontificum oraz Instrukcja dotycząca zastosowania Listu Apostolskiego motu proprio data Summorum Pontificum Jego Świątobliwości Benedykta PP XVI, wydana przez Papieską Komisję Ecclesia Dei.
Trzecią część ksiązki stanowią rozmowy dotyczące stanu Kościoła, największych osiągnięć minionego pontyfikatu i najważniejszych zadań stojących, zdaniem rozmówców, przed papieżem Franciszkiem. Swoimi opiniami dzielą się z czytelnikami m.in. prof. Jacek Bartyzel, prof. Rafał Łętocha, prof. Adam Wielomski, dr Maciej Strutyński, Konrad Rękas i inni.
Bruzda to owoc doświadczenia duszpasterskiego św. Josemaríi Escrivy, założyciela i pierwszego prałata Opus Dei. W zamiarze autora miała ona pomóc czytelnikowi kształtować własne życie duchowe i uczyć modlitwy osobistej; przypominać, że wszyscy jesteśmy powołani do świętości. Wskazania w niej zawarte przez lata nie straciły nic ze swej aktualności i siły.
Świadectwo Cataliny Rivas o potężnej mocy modlitwy i adoracji Najświetszego Sakramentu! Książka pełna duchowych skarbów: mistycznych wizji, przesłań, orędzi oraz rozmów z Jezusem i Matką Bożą.
Catalina Rivas to boliwijska mistyczka, której od 1994 roku objawiają się Jezus i M aryja. W październiku 1994 roku, kiedy Catalina pielgrzymowała do Conyers, w USA , zobaczyła nagle mocne światło otaczające Krucyfiks i poczuła potrzebę ofiarowania całej siebie i swojego życia Chrystusowi. Ujrzała cztery promienie światła wychodzące z dłoni, stóp i boku Jezusa Ukrzyżowanego, które przeszywały jej dłonie, stopy i serce jak płomienie ognia. Ból był tak intensywny, że upadła na ziemię. Od tego czasu Catalina nosi na swoim ciele rany Chrystusa, które pojawiają się zazwyczaj w Wielki Piątek.
Praktyczne wskazówki dla osób przystępujących do sakramentu pokuty.
Zawiera:
pytania pomocne w rachunku sumienia
formułę spowiedzi
wyjaśnienie, czym jest żal za grzechy
modlitwy.
Już szóste wydanie beletrystycznie, żywo i pięknym językiem napisanego życiorysu św. Jana Vianneya (1786–1859), słynnego Proboszcza z Ars, który przez ponad czterdzieści lat toczył walkę z szatanem o dusze swoich parafian.
Sobornost' - dla Catherine Doherty słowo to staje się obrazem, modelem, nośnikiem jej mistycznej wizji Ducha Zmartwychwstałego Jezusa, łączącej wszystkich wyznawców w jedno ciało - Jego Kościół. Wokół tego tematu jedności duchowej autorka snuje inne wątki, tak dla niej charakterystyczne: idea wewnętrznej pielgrzymki, wewnętrznej pustyni, życia kontemplacyjnego, jedności w Eucharystii. Mamy tu do czynienia nie tylko z przedstawianymi nam koncepcjami, co z "iskrami" lecącymi ze stron książki i rozpalającymi serca.
"Za tępą się nie uważam, piękno dla oka już jest, świętą zaś chciałabym być". W tym szczerym i genialnym wyznaniu świętej Teresy, zawarty jest cały portret inteligentnej i bystrej kobiety - co oznacza dwie różne rzeczy! - realistki, kobiety zdecydowanej i - czemuż by nie powiedzieć - nieco kokieteryjnej. Książka holenderskiego karmelity rzetelnie ukazuje ludzki portret Świętej z Awili. O naśladowaniu świętych Teresa od Jezusa mówiła: "są dla nas o jeden numer za wielcy. Powinniśmy rozróżniać, których świętych jesteśmy w stanie naśladować, a których nie!" Po przeczytaniu tej książki, nie ma wątpliwości, że Święta reformatorka Karmelu, jest dobrze dopasowana do naszych możliwości.
Bywa, że zajęty sobą i wypełniającymi życie problemami nie zauważasz mijającego bezpowrotnie czasu. Godziny, minuty i sekundy płyną wartko jak wody strumienia unosząc cię ze sobą. Czasami skupiony jesteś nad ulotnym szczęściem, które przynosi chwila, innym razem liczysz bolesne doświadczenia. Płynąc z nurtem czasu wcześniej czy później dobijesz do przystani. Czekać tam będzie Jezus. Przygarnie cię z niewymowną miłością, ale też poprosi o ważną rzecz: Moje dziecko, pokaż mi, co zrobiłeś ze swoim życiem!
Rozważania rekolekcyjne, które trzymasz w ręku proponują ci konkretne pytania. Czy masz świadomość, że twoje życie na tym świecie skończy się? Czy planując życie stawiasz w jego tle tę najbardziej oczywistą z prawd? Czy zastanawiasz się nad tym, co dzieje się z człowiekiem po śmierci? Pomyśli i podejmij je.
Zarówno poemat ten, jak i traktat opisują całą drogę duchową człowieka. Autor oddaje jej dramatyzm i piękno w literackiej opowieści ukazującej miłość pomiędzy oblubienicą-duszą a jej Oblubieńcem-Chrystusem. To dzieło, uznawane za perłę literatury hiszpańskiej, a zarazem cenne świadectwo mistyczne, uzupełnia opis etapów jednoczenia duszy z Bogiem omawianych w innych traktatach.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
