Na naszych oczach umiera i rozsypuje się to, co znaliśmy jako katolicyzm ukształtowany przez pięćset ostatnich lat.
Od Kościoła masowo odpływają wierni – nawet tam, gdzie jest ich naprawdę niewielu. Powodem tej zmiany nie jest tylko niewłaściwe głoszenie Ewangelii przez chrześcijan, ich (nasza) hipokryzja czy skandale seksualne, ale głęboka rewizja myślenia i odczuwania, rewolucja filozoficzna i ideowa, jaka dotknęła współczesny świat.
Ta książka jest próbą ukazania procesu destrukcji tego, co znamy, rozpadu wielu katolickich mitów i przekonań, ale wskazuje też potencjalne, nowe formy i kierunki życia katolickiego.
O życiu i cudach ks. Dolindo Ruotolo napisano w Polsce już wiele, a wciąż odkrywane są nowe - nieznane lub mało znane fakty. O jego świętości przekonuje najbardziej to, że jego dzieło trwa. Kolejne już pokolenie osób, poruszonych świadectwem jego życia i słowami, kontynuuje misję głoszenia Dobrej Nowiny oraz niesienia pomocy najuboższym i potrzebującym. Autorka wydobywa na światło dzienne te drogocenne perły dzieł Ks. Dolindo rozsiane po całym świecie. Pokazuje ślady jego obecności - te materialne, jakimi są miejsca i przedmioty z nim związane, ale i te duchowe: przesłanie, muzykę, nawrócenia, cuda, charytatywne inicjatywy...W książce znajdziemy również najbardziej aktualne informacje na temat procesu beatyfikacyjnego, relacje z wydarzeń i spotkań wokół postaci ks. Dolindo oraz świadectwa łask otrzymanych przez jego wstawiennictwo. Jeden z rozmówców autorki, O. Massimo Vedova, Ofm Conv, profesor Instytutu Teologicznego Papieskiego Uniwersytetu św. Antoniego w Rzymie, opowiada o bogactwie, jakie ks. Dolindo ma wciąż do przekazania światu. Wypływa ono zarówno z doświadczeń jego życia, jak i z modlitwy i myśli zawartych w jego dziełach. Porównuje ks. Dolindo do kalejdoskopu, który może zaprezentować nieskończoną liczbę obrazów. Podobnie można przyglądać się postaci ks. Dolindo i nigdy nie wyczerpać wszystkich możliwości przeanalizowania jego słów i jego postawy. To dlatego można mówić o nim, że jest jak studnia, z której można czerpać, czerpać i czerpać... A ona i tak pozostanie pełna łask.
Symeon Nowy Teolog jest uznawany za pierwszego mistyka chrześcijańskiego Wschodu, który w sposób swobodny pisał o własnych przeżyciach duchowych. Część jego pism zostało włączonych do Filokalii, zbioru na temat modlitwy serca.
W swoich dziełach nieustannie podkreślał rolę żywego doświadczenia Boga w życiu i poczucia Jego obecności. Chrześcijaństwo było dla niego osobistą wspólnotą z Bogiem, a spotkanie i doświadczenie Chrystusa realizacją eschatologicznej wiary w ponowne Jego przyjście.
Święty modlił się z serca, nie odtwarzał utartych formuł tylko sam budował swoją modlitwę jako rozmowę z Bogiem. Nie podał gotowej recepty na modlitwę ani specjalnej metody. Modlił się zgodnie z potrzebą swojego serca, raz zwracając się do Boga Ojca, raz do Syna Bożego zaś innym razem do Ducha Świętego. Jego modlitwa była zależna od jego stanu duchowego i od sytuacji życiowej.
Książka stanowi dogłębną i wszechstronną analizę fundamentalnej kwestii dla wszystkich chrześcijan - zmartwychwstania Jezusa z Nazaretu.Habermas i Licona opisują i rozwijają zasadę ""minimum faktów"", zgodnie z którą zmartwychwstanie można potwierdzić, bazując jedynie na kilku faktach, co do których panuje powszechna zgoda wśród badaczy, w tym sceptyków. Ten sposób prezentacji dowodów na zmartwychwstanie pozwala dotrzeć do szerokiego grona osób o różnorodnych poglądach, bez poruszania tematów nieistotnych w dyskusji o odkupieniu. Autorzy omawiają ponadto inne proponowane wersje tego, co stało się po śmierci Jezusa, mierząc się m.in. z teoriami zbiorowej halucynacji, pozornej śmierci, oszustwa i legendy.Rezultat argumentacji autorów jest jednoznaczny i nie pozostawia żadnych wątpliwości: Bóg istnieje i naprawdę objawił się nam w Jezusie Chrystusie, by następnie dać się ukrzyżować, aby odkupić nasze winy, a potem, zgodnie ze swoimi zapowiedziami, zmartwychwstał. Z tego powodu książka ""O zmartwychwstaniu Jezusa"" jest potężnym źródłem wiedzy dla każdego chrześcijanina, który otrzymuje za jej pośrednictwem wspaniałe narzędzie do argumentowania i wzmacniania swojej wiary.Historyczne zmartwychwstanie Jezusa to zaiste fundament wiary chrześcijańskiej. Mike i Gary stworzyli fenomenalny zbiór wiedzy - przyjazny dla użytkownika, a zarazem aktualny, pozwalający przygotować wierzących do obrony tej kluczowej kwestii i do odniesienia jej do własnego życia. Gorąco polecam tę pracę zarówno uczonym, jak i osobom świeckim. ~ Josh McDowell, autor książki ""Przewodnik apologetyczny"" ~Ta fascynująca książka jest najbardziej wszechstronną obroną zmartwychwstania Jezusa, jaką znam. Nie znajdziemy gruntowniejszego omówienia teorii naturalistycznych. Nawet tylko dla samych wyczerpujących przypisów warto kupić tę książkę! Jeżeli chciałbyś poznać dowody na zmartwychwstanie, którymi mógłbyś podzielić się z innymi, musisz ją przeczytać! ~ Lee Strobel, autor książki ""Sprawa Chrystusa"" ~ Prawdopodobnie jest to najbardziej precyzyjna obrona historyczności zmartwychwstania. ~ J.P. Moreland, profesor filozofii, autor książki ""Scjentyzm i sekularyzm"" ~Autorzy tej książki to czołowi eksperci w zakresie przedstawiania dowodów dotyczących tego ważnego wydarzenia. ~ Dennis J. Kennedy ~Dr Gary R. Habermas - amerykański filozof, teolog i apologeta chrześcijański, przewodniczący Wydziału Filozofii na Liberty University. Jest autorem, współautorem lub redaktorem 39 książek i ponad 65 artykułów w różnych wydawnictwach zbiorowych. Chociaż jego głównym obszarem badań są kwestie związane ze zmartwychwstaniem Jezusa, często porusza w swoich publikacjach takie kwestie, jak życie pozagrobowe, doświadczenia śmierci, a także problem cierpienia i wątpliwości religijnych. Swoje prezentacje i publikacje udostępnia na własnej stronie. Mieszka z rodziną w mieście Lynchburg w Wirginii.Dr Michael Licona - amerykański teolog specjalizujący się w Nowym Testamencie i w kwestii zmartwychwstania Jezusa. Uzyskał doktorat z zakresu studiów nad Nowym Testamentem na University of Pretoria. Wykłada na Houston Baptist University oraz pełni funkcję dyrektora Risen Jesus Inc. Jest autorem, współautorem i redaktorem wielu książek oraz artykułów na temat Nowego Testamentu i zmartwychwstania. Członek Instytutu Badań Biblijnych, Stowarzyszenia Literatury Biblijnej oraz prestiżowego Studiorum Novi Testamenti Societas. Uczestniczył w licznych konferencjach, uniwersyteckich dyskusjach oraz programach telewizyjnych i radiowych dotyczących kwestii religijnych.
Dobrze jest mieć czas dla siebie, prawda? Móc usiąść, w spokoju wypić ciepłą kawę, obejrzeć swój ulubiony serial lub po prostu w ciszy posłuchać własnych myśli. Czasami takie chwile pozostają w sferze marzeń, bo jedno dziecko potrzebuje pomocy przy matematyce, drugie z trzecim toczą zacięty bój na śmierć i życie, żona narzeka, że szafka w kuchni skrzypi, a mąż że polska reprezentacja znowu zapomniała, po co jest na boisku. I, generalnie, taki obrazek w niczym nie przypomina szczęśliwych rodzinek z telewizyjnych reklam. Bo życie rodzinne to nie jest sielanka. Rodzina to powołanie do służby dla drugiego człowieka. I o tym jest ta książka.Autorka w każdej stacji drogi krzyżowej odnajduje analogię do rodzinnego życia: nie zawsze mamy ochotę poświęcić czas dla współmałżonka czy dziecka tak jak Szymon z Cyreny niekoniecznie chciał pomóc Jezusowi. Musimy uczyć się porozumiewania bez słów jak Maryja z Jezusem, musimy uczyć się pocieszać jak Jezus pocieszał płaczące niewiasty. Droga krzyżowa Jezusa jest drogą krzyżową każdej rodziny częściej, niż zdajemy sobie z tego sprawę.
Dialog jest celem naszego spotkania ze słowem Bożym. W tym dialogu – i to pokazał nam czas pandemii – nie chodzi tylko o szukanie odpowiedzi na pytania, które nosimy w sobie. To często dialog z naszymi lękami, obawami, wątpliwościami. W ten nasz wewnętrzny dialog włącza się nie tylko słowo Boże. W tym słowie przychodzi do nas Ten, który jest odwiecznym Słowem Boga – Jezus Chrystus. W Nim możemy odkryć ostateczną prawdę o naszym życiu, powołaniu i przeznaczeniu.
(Ze Wstępu)
Ks. Wojciech Pikor – kapłan diecezji pelplińskiej, profesor nauk teologicznych, wykładowca Pisma Świętego na Wydziale Teologicznym UMK w Toruniu i w Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie, członek Zarządu Stowarzyszenia Biblistów Polskich.
Kościoły zostały zrównane z ziemią, duchowni wymordowani. Mnie akurat nie zabili. Chcieli mnie powoli wykończyć. Odsiedziałem 26 lat, przeżyłem cudem, dzięki codziennej modlitwie do Matki Boskiej.Tuż po wyjściu z więzienia zostałem poproszony o odprawienie pierwszej publicznej Mszy św.. Wciąż trwał czerwony terror. Policja chciała mnie zastrzelić, jednak w obliczu pokojowej natury zgromadzenia, postanowili tego nie zrobić. Bóg zwyciężył i uwolnił kraj od dyktatury, za pośrednictwem moich dłoni, należących do osoby duchownej.Dziś muszę dalej nieść swój ciężki krzyż. Mam pięć parafii. Większość z nich znajduje się na niezwykle trudno dostępnych górskich obszarach. Muszę odprawiać msze w deszczu, w brudnych piwnicach lub na schodach zrujnowanych budynków. Udzielam sakramentów, nauczam prawdziwych chrześcijan i stopniowo odbudowuję moje kościoły. Kościół katolicki ma moc przyciągania, ponieważ stanowi jedyną zorganizowaną siłę, zdolną obronić ludzi.ks. Simon Jubani
Książka dofinansowana przez Urząd Miasta Poznania.
Autor opracowania dokonał próby odwrócenia perspektywy ze swoich dwóch poprzednich książek, wydanych w 2001 oraz w 2015 roku. Przedstawiano w nich protestantyzm w Wielkopolsce z punktu widzenia Poznania, czyli regionalnego centrum, teraz natomiast problem ten pokazany jest z perspektywy dziewięciu ośrodków lokalnych, czy wręcz peryferyjnych, które stanowią przykłady kilku typów parafii. Są tu zarówno parafie funkcjonujące w średnich i małych miastach, jak i we wsiach Wielkopolski. Pięć prezentowanych parafii mogło się poszczycić silną lub przynajmniej znaczącą tradycją sięgającą czasów przedrozbiorowych. W tej grupie znalazły się: Wschowa, Leszno, Kopanica, Rostarzewo oraz Nekielka. Cztery pozostałe parafie, w Pleszewie, Jarocinie, Czempiniu i Żabnie, utworzono dopiero w okresie zaboru pruskiego.
Olgierd Kiec ukończył studia magisterskie (1988) i doktoranckie (1993) na Wydziale Historycznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, w latach 1994-2004 był zatrudniony w Instytucie Historii PAN, od 2004 roku jest profesorem uczelni w Instytucie Nauk o Polityce i Administracji Uniwersytetu Zielonogórskiego. Od ponad trzydziestu lat zgłębia dzieje protestantyzmu w Polsce i na pograniczu polsko-niemieckim. Autor wielu opracowań, między innymi monografii: Protestantyzm w Poznańskiem 1815-1918 (2001) oraz Historia protestantyzmu w Poznaniu od XVI do XXI wieku (2015).
Mircea Eliade (1907–1986) napisał "Sacrum a profanum" w połowie lat 50. XX wieku, w dojrzałym okresie swojej twórczości historyka religii. Ta skromna objętościowo książka pozwala zapoznać się pokrótce z głównymi ideami ogromnego dzieła Eliadego. Jest to wprowadzenie do historii religii, które dla zwięzłości pomija kontekst kulturowo-historyczny. W zamian licznymi przykładami ze wszystkich stron świata i ze wszystkich epok ilustruje stworzoną przez Eliadego koncepcję religii i jej miejsca w ludzkim świecie. Sacrum jest jego zdaniem pierwotne wobec świata świeckiego, a znane nam formy codziennego życia mają religijny rodowód, np. dom i jego struktura czy sfera publiczna. Przejaw świętości (hierofania) organizuje naszą codzienność, wyznacza „centrum” i ukierunkowuje przestrzeń. Również czas ma hierofaniczny rodowód, który przetrwał do dziś w rytuałach związanych na przykład z porami roku. „Człowiek religijny” żyje w uświęconym świecie „otwarty na bogów”. Zdaniem Eliadego ludzie byli w tym sensie religijni od niepamiętnych czasów i pozostają tacy – często nieświadomie – do dziś. Jego wizję potwierdzałyby najnowsze badania archeologiczne, które odkrywają formy życia religijnego w coraz odleglejszej przeszłości.
Dwunasty tom zapisków prymasa Stefana Wyszyńskiego, dotyczący w całości roku 1965, obejmuje przełom ósmego i dziewiątego roku trwania Wielkiej Nowenny Tysiąclecia Chrztu Polski, pomyślanej przez prymasa Wyszyńskiego jako zakrojony na szeroką skalę program duszpasterski moralnego i duchowego odrodzenia narodu. Jednocześnie był to czwarty rok trwania Soboru Watykańskiego II. Prymas Wyszyński podczas zasiadał wciąż w prezydium Soboru jako jedyny przedstawiciel Europy Wschodniej.
Wiele miejsca zajmuje kwestia wyższych seminariów duchownych, którym władze oświatowe starały się w tym okresie narzucić kontrole i wizytacje. Chciały w ten sposób ingerować w program nauczania – także teologicznego i filozoficznego, oraz uzyskać nieograniczony dostęp do dokumentacji personalnej alumnów. Inną formą nacisku na seminarzystów było zainicjowanie służby wojskowej alumnów. Prymas niepokoił się rozszerzaniem się akcji mobilizacji wojskowej kleryków przez władze komunistyczne.
Kolejną formą nacisku administracyjnego na Kościół katolicki, o której często wspomina prymas na kartach swych zapisków, było ograniczanie nauczania religii dzieci i młodzieży.
Pod koniec 1965 r. pojawiła się kwestia, która znaczenia nabierze w pełni w następnych miesiącach. Chodzi o zaproszenie papieża Pawła VI przez Episkopat Polski do naszego kraju z okazji obchodów Tysiąclecia Chrztu Polski.
Album malarski Droga krzyżowa i pieśni pasyjne w obrazach, to poruszający motyw Drogi Krzyżowej Jezusa Chrystusa na Golgotę w sztuce. Droga Krzyżowa (łac. via crucis) – w Kościele Katolickim, to nabożeństwo wielkopostne o charakterze adoracyjnym, polegające na symbolicznym odtworzeniu drogi Jezusa Chrystusa na śmierć i złożenia do grobu.
Nazwa ta używana jest też w kontekście samej męki Chrystusa, nabożeństwa rozważania stacji Drogi Krzyżowej, przedstawienia pasyjnego oraz czwartej tajemnicy części bolesnej różańca.
Jak mogła wyglądać droga Jezusa Chrystusa oddaje obraz Droga Krzyżowa autorstwa Pietera Bruegela starszego na okładce książki. Ukazuje on niejako później rozrysowywane 14 stacji Drogi Krzyżowej, której głównym uczestnikiem oprócz bohatera tego tragicznego wydarzenia są ludzie. Widzimy tu ludzi wychodzących z bram miasta, którzy wielkim łukiem zmierzają na wzgórze Golgota. Tłum kierowany jest przez jeźdźców na koniu, w czerwonych pelerynach.To nie tłum pątników opłakujących Mistrza. To raczej rozbawione tłumy ciekawskich, nieświadomych wydarzenia ludzi. Dopiero po dokładnym przyjrzeniu się, można dostrzec sceny nowotestamentowe. Zauważyć można upadek Chrystusa pod ciężarem krzyża. Jego oprawcy kłócą się, czy go podnieść, czy pozostawić na ziemi. Z grupy chłopów powracających do domu, jeden zostaje wyciągnięty. Żołnierz na koniu toruje miejsce wśród gapiów i oglądając się za siebie ponagla go do podejścia do krzyża i upadłego Jezusa. Mężczyzną opierającym się oprawcom jest Szymon Cyrenejczyk. Bruegel ukazał hipokryzję i dwulicowość tłumu, który nie zna znaczenia ukrzyżowania. Grupa idąca z boku nie chce uczestniczyć w haniebnej procesji - oni rozumieją znaczenie misterium wielkanocnego. Żona Szymona ma u pasa różaniec – symbol katolickiej modlitwy i wiary. Przed krzyżem ciągnięty jest wóz, na którym siedzą dwaj łotrzy otrzymujący rozgrzeszenie.
Widzimy też grupę lamentujących kobiet oraz Marię podtrzymywaną przez Jana Ewangelistę. Stoją oni na skale, powyżej tłumu, będąc świadomymi wydarzeń. Grupę tę, już nie na obrazie, widzimy w dalszych scenach Drogi Krzyżowej - ukrzyżowanie Jezusa Chrystusa i złożenie do grobu. Dzieło Misterium Wielkiej Nocy kończy się Zmartwychwstaniem Syna Bożego, aż do Wniebowstąpienia. To z Nieba, jako sędzia sprawiedliwy w Dniu Ostatecznym będzie sądził według uczynków, nie kierując się jakimikolwiek względami.
Nowe wydanie wyjątkowych rekolekcjiChrystus nas pociąga nie dlatego, że został ukrzyżowany, tylko dlatego, że wchodząc w krzyż, przeszedł przez niego z miłością. Tylko to jest ważne.Modlitwa, post, jałmużna trzy filary chrześcijaństwa to nie tylko pobożne praktyki, to szansa na spotkanie z żywym Bogiem. Abp Grzegorz Ryś odsłania ich rewolucyjną, uzdrawiającą siłę.
Mądrość człowieka gór Zatrzymajmy przez chwilę uwagę przy tym słowie: życie. Jaka treść kryje się poza tym słowem? Jakie krajobrazy przywodzi nam przed oczy? Kolorowe łąki, falujące zbożem pola, ptaki w powietrzu, pasące się na polach zwierzęta… Życie jest dramatem pełnym tajemnic. Stawia ono człowieka przed jednym podstawowym pytaniem: co człowiek ma zrobić, by swego życia nie zmarnować? Miłość, piękno i wolność, lęk i nienawiść nierozerwalnie związane są z ludzką naturą. Ksiądz Józef Tischner pokazuje, jak iść przez życie, by być szczęśliwym i spełnionym. Skłania do refleksji nad tym, co jest naprawdę ważne, co jest istotą człowieczeństwa. Jego uniwersalne rozważania, pełne mądrości ludzi gór, pomogą Ci odnaleźć spokój i wewnętrzną wolność. JÓZEF TISCHNER (1931–2000) – ksiądz, filozof, publicysta. Profesor Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, współzałożyciel wiedeńskiego Instytutu Nauk o Człowieku. Kawaler Orderu Orła Białego.
Kościół czyni z człowieka chrześcijanina, wymieniając imię Boga w Trójcy jedynego. Od samych swoich początków wyraża w ten sposób to, co uważa w chrześcijaństwie za najważniejsze: wiarę w Trójjedynego Boga. W chrześcijaństwie na pierwszym miejscu nie stoi Kościół czy człowiek, lecz Bóg. Pierwsze zdanie wiary chrześcijańskiej, podstawowa zasada chrześcijańskiego nawrócenia brzmi: Bóg jest.Papieskie rozważania o najważniejszej prawdzie chrześcijańskiej wiaryJoseph Ratzinger rozumie Trójcę przede wszystkim jako wspólnotę jednoczącej miłości. Wyraża przekonanie, że kontemplując relację miłości Ojca, Syna i Ducha Świętego, można na nowo pojąć, co znaczy być chrześcijaninem, a przez to zrozumieć siebie samych i odnowić ludzkość.Przyszły papież wiele ze swoich trynitarnych refleksji wygłaszał w czasie rekolekcji i kazań, dlatego charakteryzują się one przystępnym i obrazowym językiem. Poprzez te teksty odsłania się jako teolog przepełniony troską o losy wiary w Trójjedynego Boga, ale także jako człowiek wrażliwy, pragnący, by ludzie doświadczyli spotkania z Trójcą, która jest miłością.Bóg Chrystusa jest chyba najlepszą autobiografią Ratzingera, jaką mógł on napisać. Z pozoru nie ma w niej nic o nim samym. Jednak każda stronica opowiada dzieje jego osobistej wiary, która ukształtowała życie i myśl przyszłego papieża. ks. prof. Robert J. Woźniak
Modlitewnik kieszonkowy z modlitwami do Świętego Ekspedyta przygotowany jest w małym poręcznym formacie. Ekspedyt wzywany jest w sytuacjach wyjątkowo trudnych i niecierpiących zwłoki. Jest patronem spraw pilnych, studentów, egzaminów, stron sądowych. Książeczka zawiera: życiorys, trzydniowe nabożeństwo w sprawach naglących, telegram, litanię, różaniec, drogę krzyżową.
Modlitewnik kieszonkowy z modlitwami do św. Rity, patronki od spraw beznadziejnych i niemożliwych wydany jest w wygodnym poręcznym formacie. Książeczka zawiera: życiorys, litanię, nowennę i inne modlitwy.
Modlitewnik kieszonkowy z modlitwami do Świętej Marii Magdaleny, nazwanej Apostołką Apostołów. Święty Jan Paweł II zwracał dużą uwagę na znaczenie kobiet w misji Chrystusa i Kościoła. Podkreślał szczególną rolę Marii Magdaleny, pierwszej osoby, która spotkała zmartwychwstałego Pana i pierwszej, która Jego zmartwychwstanie obwieściła apostołom. (por. Mulieris dignitatem, n. 16). Książeczka zawiera życiorys i różne modlitwy, min. litanię i nowennę.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
