Książki o różnych religiach: chrześcijaństwo, islam, judaizm, historia religii i teologia, księgi kanoniczne i teksty święcone, religie Dalekiego Wschodu, religie pierwotne i starożytne, sekty, sanktuaria i cmentarze. Praktyczne przewodniki odnośnie wiary, kazania dla dzieci. Ksiązki o Maryi, o świętych, pisma święte nowego i starego testamentu, ewangelie, śpiewniki - zapraszamy.
,,Każda z nas, z pewnością często miała pragnienie, by mieć szczegółowy życiorys naszej Śp. Czcigodnej Matki, aby coraz bardziej móc rozwijać się według jej ducha i studiować jej cnotliwe życie"" - W taki sposób, w roku 1940 Matka Liboria Hansknecht, ówczesna Przełożona Generalna i druga następczyni Matki Marii na tym urzędzie, rozpoczęła swój list do wszystkich sióstr. Wzywała ona najstarsze siostry, które znały jeszcze Matkę Marię, do tego, aby spisały swoje wspomnienia o niej. Żyło już przecież coraz mniej sióstr, które miały jeszcze osobisty kontakt z Matką Marią i mogły to bezpośrednio zrelacjonować swoim współsiostrom. Mamy przed sobą takie właśnie sprawozdania sześćdziesięciu dziewięciu sióstr. W tym tomie znajdują się ich wspomnienia. Niekiedy zostały one troszkę skrócone, ponieważ pojawiały się pewne powtórzenia. Nieraz jednak owe powtórki pozostawiono, szczególnie wtedy, jeśli poprzez inne ich sformułowanie i inny kontekst, przyczyniały się do poznania różnych aspektów osobowości Matki Marii. Powtórzenia występujące w relacjach różnych sióstr zawsze były spisane. Uwidaczniają one, że kilka, a nawet wiele sióstr w podobny sposób odbierało Marię od Apostołów i również, po ponad 30 latach od jej śmierci zachowały ją właśnie taką, w swojej pamięci. Druga część zawiera jeszcze więcej wspomnień, które uzyskano od innych osób. Książka ta nie obejmuje jednak odpowiedzi udzielonych w kwestionariuszu z początku procesu beatyfikacyjnego.
Odpowiedni język kazania czy homilii ma kluczowy wpływ na owocność uczestnictwa we Mszy św. Głosząc wiernym ich językiem, przywołując przykłady z życia codziennego i nawiązując choćby do wydarzeń bliskich każdemu z nas, kazanie staje się nie tylko czytelniejsze, ale przede wszystkim bardziej bliskie każdemu. Z łatwością można odnieść je do sytuacji osobistej, zachować długo w pamięci, a zwłaszcza wykorzystać w zmianie naszego życia.Podobnie jak w dwóch poprzednich zbiorach kazań i tym razem udało się to autorowi. Posługuje się współczesnym językiem wolnym od niezrozumiałych wyrażeń czy przesadnych porównań. Poszerza zakres odniesień m.in. co cytaty z dzieł literackich czy fragmenty pism papieskich, to sprawia, że nauka płynąca z kazań trafia do wszystkich niezależnie od ich przygotowania.
Ilustracją kazań zawartych w niniejszym tomie są nie tylko wypowiedzi świętych czy dostojników Kościoła, ale także fragmenty z literatury pięknej oraz przykłady codziennych sytuacji, których każdy z nas może być świadkiem. Taka katecheza nawiązująca do konkretnych przykładów, ale jednocześnie mocno zakorzeniona w słowie Bożym, przemawia do wyobraźni i na długo pozostaje w pamięci.Autor posługuje się współczesnym językiem wolnym od niezrozumiałych wyrażeń czy przesadzonych porównań. Dzięki temu kazania są ciekawe, przejrzyste, aktualne i w zestawieniu z perykopą ewangeliczną stanowią naukę dla wszystkich wiernych niezależnie od wieku czy wykształcenia.
Wyjątkowość książki w świecie przesiąkniętym indywidualizmem polega na jednoznacznym wyrażeniu przekonania o tym, że życie staje się możliwe do przeżycia jedynie wtedy, gdy spędza się je razem. Życiu konsekrowanemu, które często jeszcze identyfikuje się z ideałem doskonałości, przypomina, że przeżywając wspólnie doświadczenie słabości, możemy smakować i głosić Wieczność.
Abraham Joshua Heschel zauważa, że dzisiaj bardziej niż czegokolwiek innego potrzebujemy nie podręczników, z których można czytać, ale ludzi będących czytelnym znakiem. Myśl ta jest zarazem zbieżna z posoborowym nauczaniem Kościoła, które wzywa do głębszego rozeznawania znaków nadziei obecnych w dzisiejszym świecie.Życie konsekrowane daje świadectwo nadziei we współczesnym świecie. Nie jest ono nadzieją, nie jest jej źródłem. Stanowi natomiast znak nadziei, czyli wskazuje, że nadzieja znajduje się jedynie w Bogu.Osoby zakonne są powołane, aby patrzeć w przyszłość z nadzieją, budzić nadzieję, pociągać ku dobru, pocieszać i przekazywać uścisk Boga. Mają iść na peryferie egzystencjalne, gdzie nadzieja jest szczególnie potrzebna i docierać do osób odrzuconych, zagubionych i zrozpaczonych. Posługa ta będzie owocna o tyle, o ile będą zapominać o sobie i stawiać w centrum żyjącego Chrystusa.Autorka kompetentnie zaprezentowała opracowanie niezwykle istotnego zagadnienia, zarówno pod względem teologicznym, jak i formacyjno-pragmatycznym. Na podkreślenie zasługuje także niezwykły realizm opracowania bez umniejszenia czy uszczuplenia jego wymiaru teologicznego. To rzeczywiście bardzo dobre i systematyczne dzieło, które z pewnością znajdzie swoje miejsce w teologii życia konsekrowanego polskiej teologii duchowości.
Książka ukazuje drogę, jaką powinien przebyć każdy formator i wychowawca. Proponuje perspektywę wychowania i formacji, która nie jest luksusem, ale koniecznym warunkiem dla właściwego ukierunkowania dojrzewania osoby i uchronienia jej od dojrzewania pozornego.Autor wskazuje na bardzo ważną kolejność w procesie dojrzewania: od wychowania do formacji. Kiedy formacja nie jest poprzedzana przez wychowanie, ryzykuje, że stanie się nieużyteczna. Wychowywać, znaczy przede wszystkim spowodować wyjście na jaw własnego ja, takiego, jakie ono jest, jeżeli chce się potem doprowadzić do tego, jakim ono powinno być.
Referaty ze spotkania prowincjalnego salwatorianek w Goczałkowicach-Zdroju. Świat naprawdę zmieniają święci, zmieniają go też męczęnnicy - ci, którzy potrafią czynić dobro, nawet jeśli czasy są kut temu nie sprzyjąjące; którzy świadczą swoim życiem, że najważniejsza jest uczciwość i bycie blisko Boga; potrafią przebaczać i miłować nieprzyjaciół; składają swoje życie w darze innym; mężnie stają wobec przeciwności z nadzieją, że Bóg wesprze ich słabość siłą proporcjonalną do trudności, które się przed nimi piętrzą.
Publikacja zawiera trzy encykliki napisane przez Benedykta XVI oraz encyklikę Lumen fidei, którą opracował Benedykt XVI, a dokończył i podpisał jego następca papież Franciszek. Zamieszczono tu również teksty czterech adhortacji Benedykta XVI. Całość uzupełniono indeksem najważniejszych terminów i wydano w pięknej szacie graficznej.
""365 dni z aniołami"" to zbiór inspirujących myśli i modlitw do aniołów na każdy dzień roku. To wspaniały wybór refleksji i rozważań świętych, papieży, Ojców Kościoła, teologów, filozofów, psychologów, pisarzy.Słowa te pokażą nam jak wielką moc mają aniołowie i będą dla nas wielką inspiracją do modlitwy za ich wstawiennictwem. Wraz z nimi odkryjemy na nowo swoją bliską więź z Aniołem Stróżem i przekonamy się jak wielkim orędownikiem potrafi on być.
Zapis konferencji Siostry Emmanuel na temat rodziny. Świadkowie wydarzeń w Medjugorie podkreślają, jak ważne jest ostrzeganie ludzi o atakach szatana na współczesne rodziny. Bóg nie pozostawia ich jednak bez pomocy i obrony, a najpotężniejszą bronią przeciw złu jest wspólna modlitwa w rodzinach, szczególnie odmawianie Różańca.
Autor, w formie nierzadko kontrowersyjnych pytań i szczerych odpowiedzi, przedstawia argumenty przemawiające za słusznością nauki Kościoła dotyczącej ludzkiej płciowości i małżeństwa. Wskazując na tak konsekwentnie głoszoną przez św. Jana Pawła II szczególną godność kobiety i mężczyzny, przekonuje, że tylko mądre i odpowiedzialne pielęgnowanie daru miłości może zaspokoić ludzką tęsknotę za jednością, wewnętrzną integracją i szczęściem.To fascynująca i wartościowa lektura, a jednocześnie praktyczny poradnik dla osób wolnych, narzeczonych, małżonków i wszystkich, którzy poszukują szczęścia w miłości, jak również tych, którzy już je znaleźli i pragną, aby stawało się ono coraz pełniejsze. Nowe poprawione i uzupełnione wydanie bardzo poczytnej książki.
Książka ""Święty Józef. Patron naszych czasów"" w bardzo przystępny, a równocześnie literacko atrakcyjny sposób przybliża historyczną i duchową sylwetkę św. Józefa: oblubieńca Najświętszej Maryi Panny, opiekuna Jezusa Chrystusa, głowy Świętej Rodziny. Opierając się na Piśmie Świętym i tradycji wiary, a także nawiązując do wyobrażeń artystycznych, autor w kolejnych rozdziałach przedstawia poszczególne okresy i wydarzenia z życia św. Józefa i zarazem Świętej Rodziny oraz ich znaczenie teologiczne dla każdego katolika. Niezwykle wartościowa i pouczająca lektura dla wszystkich, którzy pragną lepiej poznać i zrozumieć zewnętrzne i wewnętrzne życie tej bardzo ważnej postaci z historii zbawienia.Ksiądz Moritz (Maurycy) Meschler urodził się w 1830 r. w Brigu (Szwajcaria), zmarł w 1912 r. w Exaeten (Holandia). W 1850 r. wstąpił do Towarzystwa Jezusowego w Niemczech. Studiował retorykę, filozofię i teologię. W 1862 r. wyświęcony na księdza, pełnił w zakonie jezuitów odpowiedzialne funkcje: magistra nowicjatu, prowincjała, asystenta generała, kierownika duchowego i pisarza. Opublikował wiele poczytnych prac o tematyce religijnej. Należał do najwybitniejszych pisarzy ascetycznych. Był to umysł bardzo gruntowny i niezmiernie jasny, a przy tym pełen polotu i wrażliwości na wszelkie piękno. Posiadał wielkie doświadczenie życiowe oraz głęboką znajomość świata i dusz.
Ks. Bronisław Preder, przedstawiając św. Józefa, mądrego, roztropnego męża i ojca, opiekuna Odkupiciela, odpowiada na pytania: jak być mądrym ojcem oraz jak być mądrym i roztropnym chrześcijaninem w tym skomplikowanym świecie. Patronem XXI wieku będzie Święty Józef tak mówiła wielka mistyczka i prorok końca XX wieku Marta Robin. Kiedy humanizm chrześcijański ewoluuje w stronę humanizmu całkowicie ateistycznego, na horyzoncie dziejów pokazuje się milcząca, mistyczna postać św. Józefa, opiekuna Zbawiciela. Kiedy humanizm zrodził Oświęcim, Hiroszimę, miliardy zabitych, poczętych dzieci, kiedy przyszedł rozkład tradycyjnej rodziny, kiedy nastąpiła dymisja ojców, samobójstwo sztuki, śmierć kultury i powrót do barbarzyństwa, jawi się kontemplacyjna, mistyczna postać św. Józefa jako patrona XXI wieku.
Życie, to najpiękniejszy dar, jakim Bóg obdarza człowieka. Ale przychodząc na ten świat, nigdy nie możemy przewidzieć tego co nas spotka i z czym tak naprawdę będziemy musieli się zmierzyć.Słowo - choroba, zawsze wywołuje w ludziach panikę i strach. Ona atakuje nas w różnym wieku i często przychodzi niczym złodziej w nocy.Chociaż ma różne objawy i skutki, to jedno ma wspólne. Za każdym razem niesie ze sobą smutek i cierpienie. Potrafi być bezlitosna i wywrócić w życiu wszystko do góry nogami.Piszę te książkę z pokora, nie chcąc nikogo pouczać, jak ma żyć i jak godnie cierpieć - to nie jest moim zamiarem. Z cichością i nadzieją w sercu liczę na to, że wszyscy cierpiący na nieuleczalną chorobę lub mający kogoś bliskiego czy znajomego borykającegosię ze swoim kalectwem, po przeczytaniu tej książki staną się choć trochę silniejsi.- Anna Bojanowska
Przejdź kryzys z nadzieją Czy rozczarowani postawą wielu ludzi Kościoła nadal jesteśmy w stanie funkcjonować w nim jak dotychczas? Jak w dzisiejszych czasach wytrwać w wierze i nie stracić nadziei? Co robić, gdy ze wspólnoty odchodzą cenieni duchowi przewodnicy? Jak pokochać to, co się ma, i zaufać, że nasze przewidywania, nasze widzenie świata, nasza logika są nieporównywalne z mocą i trwałością Słowa Bożego?
W ciemno za światłem to zapis odważnej rozmowy Marcina Jakimowicza z ojcem Tomaszem Nowakiem OP. Bez lukru, prywatnie i szczerze o polskim Kościele i próbie przezwyciężania każdego kryzysu wspólnie z Bogiem. To książka dla tych, którzy szukali nieskalanego Kościoła, a zderzyli się z murem grzechu, małości i egoizmu. Rozmówcy pokazują, jak zamienić rozgoryczenie i bolesny zawód w błogosławieństwo. Opowiadają o leku na lęk, o ogromnej mocy przebaczenia i o tym, że słowa „Gdzie wzmaga się grzech, tam jeszcze obficiej rozlewa się łaska” (por. Rz 5,20) nie są żadną pobożną metaforą.
W „dzisiaj” zawiera się istota chrześcijaństwa. U Boga, który jest ponad czasem, jest wieczne „teraz”. Teraz jest chwila naszego zbawienia. Staram się nie martwić o to, co nadchodzi…
Tomasz Nowak OP – kaznodzieja, przeor dominikańskiego klasztoru w Łodzi i dyrektor Dominikańskiego Ośrodka Kaznodziejskiego. Wykłada homiletykę w Kolegium Filozoficzno-Teologicznym Dominikanów w Krakowie. Jego wielką pasją jest głoszenie Ewangelii i muzyka, szczególnie jazz. Od lat słowem i muzyką wspiera projekty związane z modlitwą uwielbienia, współtworzy warsztaty, rekolekcje i koncerty. Jak św. Dominik chce głosić wszystkim, wszędzie i na wszystkie sposoby.
Marcin Jakimowicz – urodził się w 1971 roku. W Dzień Dziecka. Dziennikarz „Gościa Niedzielnego”. Autor bestsellera Radyklani i kilkunastu innych książek. Absolwent prawa Uniwersytetu Śląskiego (1995). Mąż Doroty i ojciec trojga dzieci. Publikował . w „Rzeczpospolitej”, „W drodze”, „Brulionie”, „Magazynie Muzycznym RUaH”, „Liście” i „Więzi”. Interesuje go to, co mówi dziś „Duch do Kościoła”.
To nowe, uzupełnione o osiemdziesięciostronicowe wprowadzenie, wydanie opublikowanej przez CiS w roku 2015 książki Polak katolik?. Sześć lat, jakie minęło od pierwszego wydania, to czas obfitujący w ważne wydarzenia i dla świata, i dla Kościoła katolickiego, i wreszcie dla polskiego katolicyzmu, który wciąż jest przedmiotem refleksji i troski profesora Obirka. Jak sam autor pisze:
„Zachęcony przez Wydawcę, który zaproponował mi, by nie tylko wznowić moją książkę, ale i opatrzyć ją nowym wstępem, uwzględniającym najważniejsze zmiany, do jakich doszło w katolicyzmie po roku 2015 (wtedy ukazało się pierwsze wydanie), oraz ewolucję mojego spojrzenia na Kościół katolicki, zabrałem się do skreślenia kilku refleksji. Nie podejrzewałem, przystępując do tej pracy, że tych zmian zaszło aż tak dużo i to zarówno w katolicyzmie, jak i w moim postrzeganiu tego wyznania. Ze względu na fakt, że Kościół polski jest organiczną częścią globalnego katolicyzmu, postaram się opisać również, jakie miejsce dziś w nim zajmuje.
Od razu jednak wyjaśniam, że główne tezy wyrażone w książce Polak-katolik w jej kształcie z roku 2015 podtrzymuję, a opublikowana przeze mnie w 2020 roku z austriackim kolegą książka zawiera liczne dowody na to, że tak jak pisałem przed pięcioma laty, te zmiany idą w złym kierunku (Obirek, Tausch 2020). Dodam, że zwłaszcza w Polsce. To zaś kolejny ważki powód, by wskazać bardziej szczegółowo, na czym one naprawdę polegają.
Dla mnie jako autora Polaka katolika? to duża satysfakcja, że diagnoza postawiona w 2015 roku nie tylko okazała się trafna, ale w pewnym stopniu udało mi się nawet przewidzieć rozwój wydarzeń minionego pięciolecia. Moje wątpliwości co do chrześcijańskiego, a szerzej nawet i religijnego wymiaru aktywności polskiego Kościoła znalazły pełne potwierdzenie w coraz większym upolitycznieniu i zideologizowaniu tego wyznania w Polsce. [...]
W pierwszej części postaram się przedstawić przede wszystkim krytyczne głosy, jakie pojawiły się pod adresem nie tylko katolicyzmu polskiego, ale w ogóle archaicznej struktury tego wyznania chrześcijańskiego, które przeżywa bodajże największy kryzys w swojej historii. To kryzys o wiele głębszy nawet niż Wielka Schizma i podział na chrześcijaństwo Wschodnie i Zachodnie w 1054 roku, czy też powstanie Kościołów reformowanych w XVI wieku.
W XXI wieku kwestionowane są podstawowe struktury katolicyzmu łącznie z instytucją kapłaństwa i władzy hierarchicznej, czyli kluczowe elementy tej doktryny obowiązujące niemal niezmiennie od edyktu mediolańskiego z roku 313. Czy katolicyzm przetrwa obecny kryzys, trudno przewidzieć; na pewno natomiast, jeśli mu się to nie uda, na jego ruinach pojawi się nowy typ chrześcijaństwa, a może w ogóle religii. Tej sprawie poświęcę drugą część wstępu, w której chcę rozważyć pewien możliwy scenariusz rozwoju nie tyle katolicyzmu, ile całego chrześcijaństwa, które musi się zmienić w świecie pluralizmu religijnego.
W łączności z Maryją, Matką Bolesną, przejdziemy, o Jezu, tę drogę krzyżową, którąś odbył, aby na Kalwarii dokonać naszego odkupienia. Oby rozważanie tych głownych tajemnic Twojej Męki napełniło nasze serca skruchą za grzechy i wdzięcznością za Twoją wielką dla nas miłość.
Ze wstępu: Każda parafia diecezjalna i zakonna posiada własne archiwum, w którym gromadzi akta spraw zakończonych, wynikających z prowadzonej działalności duszpasterskiej (archiwum bieżące). W niektórych archiwach parafialnych można znaleźć jeszcze cenne archiwalia z przeszłości, np. dokumenty pergaminowe, dawne księgi metrykalne, starodruki (archiwum historyczne).
Archiwa parafialne są wyjątkowe i nie da się ich zamknąć w określonych ramach, a tym bardziej obwarować sztywnymi zasadami i regułami. Wynika to nie tylko z samej istoty parafii, będącej jedną i niepowtarzalną administracyjną cząstką Kościoła powszechnego.
Każda diecezja i każda prowincja zakonna – oprócz zastosowania powszechnych norm prawa kanonicznego – ustala własne przepisy i kieruje się w lokalnej wspólnocie kościelnej wypraktykowanymi zwyczajami funkcjonowania archiwum parafialnego. Z tego powodu nie ma jednego, uniwersalnego podręcznika dotyczącego prowadzenia archiwum parafialnego, który byłby obowiązujący w całym Kościele katolickim.
Niniejsze opracowanie nie rości sobie tak wysokich aspiracji. Celem opracowania jest przedstawienie duszpasterzom, którzy wcale nie muszą być archiwistami znającymi się biegle na archiwistyce, zebranych norm prawa kanonicznego i przepisów partykularnych w zakresie archiwum parafialnego.
Ktoś może zarzucić autorowi: Po co tyle teorii, skoro wszystkiego i tak nie da się zastosować w parafii? To prawda, lecz jeśli tylko jakąś część tej teorii uda się wprowadzić w czyn, to będzie z pożytkiem dla archiwum i jego zasobu. Wiedza pomoże praktyce. Niniejsze opracowanie ma charakter konkretnej pomocy dla duszpasterzy, którzy często zostają sami na polu archiwalnym. Nie narzuca im niczego, lecz konkretnie proponuje, jak można prowadzić archiwum z pożytkiem dla duszpasterza, parafii i Kościoła.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
