Boon, Steele i van der Hart w przystępny sposób pokazują, jak radzić sobie z dysocjacją i traumatycznymi wspomnieniami.
Niniejsza książka to usystematyzowany trening umiejętności dla osób cierpiących na zaburzenia dysocjacyjne będące skutkiem przebytej traumy. Autorzy nie tylko dokonują przeglądu zaburzeń i ich objawów, lecz także szczegółowo opisują praktyczne umiejętności, dzięki którym można nad nimi zapanować.
Boon, Steele i van der Hart uczą, jak rozumieć i regulować emocje, kwestionować dysfunkcyjne myśli oraz radzić sobie z gniewem, strachem, wstydem i poczuciem winy. Ponadto książka zawiera przydatne strategie panowania nad wyzwalaczami emocji i radzenia sobie z pragnieniem samookaleczania, by krok po kroku zmierzać ku poprawie samopoczucia i relacji z innymi osobami.
Zaburzenia dysocjacyjne po traumie to także znakomity poradnik dla terapeutów pracujących z pacjentami, którzy zmagają się ze wspomnianymi problemami. Prezentowane w książce porady można z powodzeniem wykorzystać zarówno w terapii grupowej, jak i indywidualnej. W przewodniku zamieszczonym na końcu książki znajduje się zarys wprowadzających i pożegnalnych sesji grupowych. Arkusze zadań domowych umieszczone na końcu każdego rozdziału ułatwiają pracę nad strategiami radzenia sobie z problemami.
„Przejrzyste wyjaśnienia, praktyczne umiejętności i zbiorowa mądrość trojga terapeutów z wieloletnim doświadczeniem w leczeniu pacjentów z zaburzeniami dysocjacyjnymi - oto Zaburzenia dysocjacyjne po traumie. Trening umiejętności. To podręcznik dla terapeutów, przewodnik dla trenerów grup oraz zbiór ćwiczeń dla pacjentów cierpiących na zaburzenia dysocjacyjne. W książce tej znajdą Państwo aktualne informacje na temat najlepszych praktyk klinicznych oraz najnowszych postępów terapii opartej na uważności i poznawczo-behawioralnych podejść do dysocjacji patologicznej".
Frank W. Putnam, MD, profesor pediatrii i psychiatrii, University of Cincinnati College of Medicin
Tom zawiera:
Rozumienie dysocjacji i zaburzeń związanych z traumą
Wstępne umiejętności pomagające radzić sobie z dysocjacją
Poprawa życia codziennego
Radzenie sobie z wyzwalaczami emocji i wspomnieniami związanymi z traumą
Rozumienie emocji i procesów poznawczych
Zaawansowane umiejętności radzenia sobie z problemami
Poprawa relacji z innymi osobami
Przewodnik dla trenerów grup
Dr Suzette Boon pracuje jako psycholożka i psychoterapeutka kliniczna w Centrum Traumy Altrecht w holenderskim Zeist. Jest współzalożycielką European Society for Trauma and Dissodation (ESTD), była też jego pierwszą przewodniczącą. Jest także członkiem International Society for Trauma and Dissociation (ISSTD). Otrzymała wiele nagród za wkład w diagnozowanie i leczenie zaburzeń dysocjacyjnych.
Kathy Steele, mgr pielęgniarstwa, specjalistka kliniczna pracująca w Atlancie (USA). Pełni funkcję dyrektor klinicznej w Metropolitan Counseling Senices, a także prowadzi prywatną praktykę w Metropolitan Psychotherapy Associates. Do niedawna przewodnicząca Society for Traumatic Stress Studies (ISTSS); otrzymała liczne nagrody za swoją działalność, jest współautorką publikacji The Haunted Self: Structural Dissodation and the Treatment of Chronić Traumatization.
Dr Onno van derHart jest profesorem honorowym psychopatologii traumatyzacji przewlekłej w Departamencie Psychologii Klinicznej i Psychologii Zdrowia Uniwersytetu w Utrechcie oraz psychologiem i psychoterapeutą w Sinai Center for Mental Health w Amstelveen (Holandia). W przeszłości pełnił funkcję przewodniczącego ISTSS. Jest także współautorem książki The Haunted Self: Structural Dissociation and the Treatment of Chronić Traumatization.
W swojej bestsellerowej książce Susan Forward omawia szkody czynione przez niekochające matki w psychice córek i podsuwa tym ostatnim skuteczne sposoby przezwyciężania bolesnego dziedzictwa. Przez 35 lat praktyki terapeutycznej autorka pomogła wielu kobietom uporać się z emocjonalnym bagażem pozostałym po wychowaniu przez inne kobiety, o pokolenie starsze.Jak tłumaczy Susan Forward, można wygoić matczyną ranę, znaleźć pomoc i odbudować poczucie własnej wartości. Na stronach tej książki przewijają się różne typy tytułowych matek, które nie potrafią kochać: narcystyczne, zazdrosne, zaborcze, despotyczne, niewydolne życiowo i wychowawczo, stosujące przemoc wobec córek lub niezdolne do ich ochrony przed przemocą. Każdy z tych typów generuje szczególne napięcia w relacji matkacórka, które najpierw trzeba zidentyfikować i zrozumieć, aby móc rozpocząć proces uzdrawiania.Napisany z pasją i pasjonujący poradnik doświadczonej terapeutki zapewnia rzeszom niekochanych córek wsparcie emocjonalne i odpowiednie narzędzia do uruchomienia tego procesu, tak aby destrukcyjny klimat, w jakim dorastały, nie ciążył dłużej ani nad nimi, ani nad ich własnymi dziećmi.
Przeczytaj, jeśli marzysz o życiowej zmianie.
Gdy po raz kolejny stoisz w korku, a stres i pospiech nie pozwalają złapać tchu, kusi cię, by… uciec. Najlepiej na wieś.
Ale czy w ciszy i nicnierobieniu odnajdziesz spokój?
Chcę Cię zachęcić do docenienia uroków prostych, zwyczajnych chwil, uważności na piękno, które podsuwa nam natura. W tej książce z radością, ale i z pokorą, zapraszam na mój koniec świata. Otwieram przed tobą drzwi mazurskiego domu, pełnego życia, kolorów, smaków i miłości. Nie trzeba spektakularnych widoków, rozlewisk ani jezior, aby stworzyć sobie mały raj. Co jest potrzebne? Kawałek nieba, dach nad głową, kilka drzew i cisza. Plus otwarte serce, dużo chęci, siły, troszkę szaleństwa oraz odrobina wyobraźni.
Zwyczajnie to bardzo osobisty przewodnik po prostym życiu. Znajdziesz w nim łatwe przepisy kulinarne na dania z naturalnych składników i pomysły na czas spędzony z rodziną – bez laptopa i smartfona. Dowiesz się, jak smakować samotność. Przepuszczać przez palce promienie słońca lub czas.
Przekonasz się, jak cudownie jest spacerować zamiast biec.
Jak czerpać radość z codziennych czynności i utrzymywać równowagę między rywalizującymi ze sobą siłami życia.
Bądź bliżej natury. Bądź bliżej siebie.
Każdy może mieć swoje życie „wiejskie”. Zaczyna się tam, gdzie stawiamy na siebie i na to, co naprawdę ważne.
Natalia Kukulska
Mam szczęście mieszkać z rodziną pod Warszawą, niemal w środku lasu. Otaczają nas głównie sosny, po kilkuminutowym spacerze jesteśmy nad rzeką Świder. Wpadam tam, żeby zebrać myśli.
Adam Sztaba
To NIE jest kolejny poradnik o komunikowaniu w pracy. To narzędzie edukacyjne, dzięki któremu dowiesz się, jak lepiej mówić, a przede wszystkim - jak lepiej słuchać. Nauczysz się kształtować empatię. Minimum teorii i solidna porcja praktyk. Bo komunikacja to narzędzie - najlepsze narzędzie do budowania relacji. Warto używać go z pełną świadomością. By osiągać swoje cele i budować lepsze relacje. Rozwiń się! Teraz!
Walka jako metafora choroby, dość popularna także w przypadku depresji, spotyka się teraz z dużą krytyką. Zdaje się ona składać odpowiedzialność na barki chorego - jeżeli nie zdrowiejesz, to najwidoczniej nie walczysz wystarczająco dzielnie. Tymczasem, niezależnie od tego, czy masz raka czy depresję, powrót do zdrowia często absolutnie nie zależy od ciebie. Można to odczuwać jako walkę, ale nie zawsze to, jak dzielnie walczysz, ma wpływ na wynik. Możesz wiecznie być w terapii, brać leki, robić różne dobre rzeczy, a mimo to pozostawać głęboko nieszczęśliwy. Epizod depresji pojawia się zrządzeniem losu i często również od zrządzenia losu zależy jej przebieg, a także to, czy z niej wyjdziesz, i to, czy będziesz miał kolejny epizod. Są rzeczy, które możesz robić, aby stawić jej czoło, o czym będę mówiła w następnych rozdziałach, ale w ostatecznym rozrachunku nie zależy to tylko od ciebie.
Czy długi udany związek to wynik wielu kompromisów, czy raczej sporadycznego rzucania talerzami? A zakochanie? Czy zawsze w końcu znika? A może przyzwyczajenie nie musi zająć miejsca namiętności? Bohaterowie książki Błażeja Strzelczyka opowiadają o tym, co w małżeństwie najważniejsze – o codziennych radościach, kłótniach, wybaczaniu, dzielonych pasjach i budowaniu wspólnego miejsca na ziemi. O tym, jak istotny jest dotyk, przytulenie i uśmiech. O miłości z przyjaźni i przyjaźni w miłości.
„Moja żona głaszcze jeże” to czuła i mądra książka o miłości i wzajemnym zrozumieniu oraz poruszające świadectwo pogodzenia się z upływającym czasem.
Rozmówcy: Justyna Pronobis-Szczylik i Cezary Szczylik, Henryka Krzywonos-Strycharska i Krzysztof Strycharski, Ludwika i Henryk Wujcowie, Elżbieta i Przemysław Malzhanowie, Hanna i Antoni Gucwińscy, Barbara i Ludwik Wilczyńscy, Grażyna i Wojciech Jagielscy, Joanna i Jan Kulmowie, Małgorzata Goetz i Karol Modzelewski oraz Anna i Tadeusz Sobolewscy
„Warto się przytulać. Całować. Wspólnie oddychać. Nie rzucać talerzami. Nie mieć racji. I nie być miłosnym radykałem. Cieszyć się sprawami małymi: że dało się radę dobiec na czas na przystanek, i wielkimi: że umiało się znieść porażkę. Warto za sobą tęsknić. Przede wszystkim: dobrze jest ze sobą rozmawiać. Pielęgnować miłość.
To są historie o kochaniu. I o starzeniu się. Rozmowy ze starymi kochankami o tym, co jest na końcu. I co zostanie, gdy ciało się wyczerpie, pamięć zawiedzie, a zapał zgaśnie.” Błażej Strzelczyk
Mówiły: Ty alkoholiku, ułomie, głupku. Masz zło w genach zapisane.
To najbardziej wstrząsająca reportażowa książka roku.
O sprawie, zakończonej skazaniem siostry Bernadetty na więzienie, słyszeliśmy wszyscy. Ale jak to, co działo się w Ośrodku przez ponad trzydzieści lat, było w ogóle możliwe?
Czy gdyby nie koszmar bitych i molestowanych wychowanków – dzieci i dorosłych, normalnych i niepełnosprawnych umysłowo w wieku od czterech do trzydziestu czterech lat – doszłoby do morderstwa małego Mateusza? W lutym 2006 chłopiec został zgwałcony i zabity przez Tomasza, byłego wychowanka Ośrodka, ofiarę tamtejszej „pętli molestowania”, bo Tomasz, zanim zaczął wykorzystywać chłopców, już jako kilkuletnie dziecko był gwałcony przez starszych wychowanków.
„Czy Bóg wybaczy…” – opowiadająca z różnych stron historię koszmaru w Ośrodku, procesu z przesłuchaniami zastraszonych wychowanków - to przede wszystkim porażająca opowieść o przyzwoleniu. Głośnym i cichym. Jak to możliwe, że sprawy przez lata nie nagłośniły nauczycielki, widząc brudnych i pobitych uczniów, przychodzących z Ośrodka? Jak to możliwe, że kontroli nie sprawowało kuratorium, ale zakon?
Pytanie, czy Bóg wybaczy siostrze Scholastyce, Bernardetcie, Monice czy Patrycji, bijącej menażką do utraty przytomności i próba odpowiedzi na to, kim były i są owe kobiety, co spotkało je we wcześniejszym życiu, że stały się potworami oraz dlaczego za potwory wcale się nie uważały – to jeszcze inna sprawa…
Justyna Kopińska – dziennikarz, socjolog. Publikuje w Dużym Formacie Gazety Wyborczej. Tematyka – artykuły śledcze, prawo karne, sądy, więziennictwo. Doświadczenie zawodowe zdobywała w Stanach Zjednoczonych i Afryce Środkowej. Laureatka Amnesty International Journalism Award. Dwukrotna finalistka nagrody im. Teresy Torańskiej w kategorii najlepszy materiał dziennikarski roku, finalistka Grand Press oraz MediaTorów w kategorii najbardziej znane publikacje. W 2014 roku otrzymała wyróżnienie im. Andrzeja Woyciechowskiego.
„Wstrząsająca opowieść o tym, jak zakonnice w Zabrzu przekształciły ośrodek wychowawczy dla dzieci w koszmarny obóz, w którym panowały przemoc, gwałt i strach. To też opowieść o tym, że różne instytucje państwa przez lata przymykały oko na ten ohydny proceder. Książka jest dobrym materiałem na film o mrocznej stronie współczesnej Polski”. MAŁGORZATA SZUMOWSKA, reżyserka
„To jest wstrząsająca opowieść o Polsce widzianej z „bidula”, z ośrodka dla dzieci biednych i opuszczonych. To jest inna Polska niż ta, którą oglądamy codziennie - to Polska ludzi wykluczonych i nieszczęśliwych. To również opowieść o instytucjach państwa polskiego widzianych z tej nieszczęśliwej perspektywy - ileż w nich konformizmu i zakłamania. To wreszcie opowieść o zakonie sióstr Boromeuszek, które z opiekunek dzieci nieszczęśliwych przeobraziły się w instytucję oprawców pełnych okrucieństwa. To chyba najbardziej mroczna i zdegenerowana twarz polskiego katolicyzmu. Zakonne wychowawczynie o zdeformowanych sumieniach wychowywały dzieci, którym deformowały sumienia i osobowości.
Ta książka to więcej niż reportaż - to moralitet. Lektura gorzka, choć fascynująca przez obiektywizm i uczciwość narracji. Chociaż ta opowieść skłania do pesymizmu, to przecież budzi optymizm fakt, że znaleźli się ludzie, którzy podjęli sprzeciw wobec zła i pisarka, która ten sprzeciw podjęła i rzetelnie opisała. Ku nauce i przestrodze”. ADAM MICHNIK, redaktor naczelny „Gazety Wyborczej”
„Książka Czy Bóg wybaczy siostrze Bernadetcie to aktualna wersja baśni Nowe szaty króla Hansa Chrystiana Andersena. Justyna Kopińska optymistycznie opowiada nam, że przy całym społecznym zakłamaniu wokół "domu dziecka" siostry Bernadetty znaleźli się na szczęście: jedno dziecko, jedna pani nauczycielka, jedna pani prokurator, policjant i psycholog, aby reszta zobaczyła, że KRÓL JEST NAGI”. PAWEŁ MOCZYDŁOWSKI, były szef więziennictwa
Z pułapki nerwicy można się wydostać Gdy brałem do ręki nóż, by ukroić chleb, bałem się, że zaraz zranię siebie lub żonę – to była chyba najbardziej przykra ze złych myśli, które miałem – niestety, jest to całkowicie typowe dla nerwicy.
Zaczyna się niewinnie. Początkowo zmęczenie, problemy ze snem i chwiejne nastroje uznaje się za stany przejściowe. Później jednak często dochodzą do nich takie objawy jak nieustające poczucie przytłoczenia i przymusu, ciągłe napięcie, napady duszności, kołatanie serca. Dociera do nas, że sprawa jest naprawdę poważna i że może zdarzyć się coś, czego byśmy nie chcieli. Nie znajdujemy się jednak w sytuacji bez wyjścia. Grzegorz Szaffer udowadnia to, opowiadając o swoich zmaganiach z nerwicą.
To nie jest książka napisana przez zawodowego psychoterapeutę ani przez naukowca, twórcę teorii zaburzeń neurotycznych. To prawdziwa historia. Opowiedziana nie z pozycji zewnętrznego obserwatora, ale z głębi własnego doświadczenia.
Bestseller! Prawie 20 tys. sprzedanych egzemplarzy!
Każde z małżeństw w trakcie swego trwania przechodzi przez pewne, znaczące etapy, które można wyraźnie wyznaczyć. Niekiedy pomiędzy nimi pojawiają się kryzysy, które też są symptomem dokonujących się zmian. Każdy z kolejnych etapów rozwoju relacji między małżonkami czy małżonkami a potomstwem, jest też wyzwaniem dla nich. Te kolejne fazy rozwoju małżeństwa nie są problemem, ale raczej znakiem ewolucji, niezbędnej, aby małżonkowie podjęli kolejne wyzwania. Tylko bowiem w ten sposób może nastąpić rozwój rodziny i w taki sposób rozwija się jej trwanie.Z ""Syndromem Pustego Gniazda"", które pojawia się praktyce, po opuszczeniu rodziny przez wszystkie dzieci, które dotąd zapełniały go gwarem, krzykiem i obecnością - wiąże się coraz silniejsze poczucie osamotnienia osoby starszej. Nową jakością życia staje się bowiem wówczas zauważalna i coraz bardziej bolesna samotność. Samotność oznacza pozostawanie przez długi czas w pojedynkę, brak fizycznej możliwości kontaktu z innymi osobami, wynikającego z braku więzi społecznych, braku integracji z grupą, źle pełnionych ról społecznych. Przyczyna samotności może być obiektywna (brak krewnych, przyjaciół, znajomych, samotne zajmowanie lokalu mieszkalnego) lub subiektywna wynikać może z cech danej jednostki zniechęcających do kontaktów z nią, bądź też z zamykania się jednostki we własnym wnętrzu. Jednak znaczenie słowa ""samotność"" jest bardzo nieostre. Ktoś może być samotny, ale nie czuć się osamotniony. Ktoś inny przeciwnie, czuje się osamotniony, mimo że nigdy nie jest sam. Samotny (sam) i osamotniony nie oznaczają więc tego samego. Samotność nie oznacza osamotnienia. Wielu ludzi szuka samotności i odczuwa ją jako dar.
Wstrząsająca historia nieletniej dziewczynki, która musiała stać się żoną.
Opowieść jednej z tysięcy dziewczynek, którym dorośli zgotowali piekło. Laila Shurki wysłuchała jej, aby móc opowiedzieć ją światu.
Pochodząca z Jordanii dwunastoletnia Salma chodzi do szkoły i pilnie się uczy. Marzy, żeby w przyszłości zostać lekarzem i pomagać dzieciom. Jednak jej rodzina ma w stosunku do niej inne plany. W wieku trzynastu lat zostaje wydana za mąż za piętnaście lat od niej starszego Ahmada. Salma przerywa naukę, ponieważ musi sprostać obowiązkom młodej mężatki. Rozpoczyna się koszmar na który nie przygotowała ją własna matka…
Jak w XX wieku wyglądają małżeństwa dorosłych mężczyzn z dziećmi? Czy dziecko może powiedzieć "nie"? Brutalna rzeczywistość o której świat woli milczeć.
Laila Shukri - ukrywająca się pod pseudonimem pisarka jest znawczynią Bliskiego Wschodu, Polką mieszkającą w krajach arabskich i podróżującą po całym świecie. Obecnie przebywa w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, ale już planuje kolejną podróż. Niezależnie od tego, czy zatrzyma się na dłużej w pustynnej oazie czy w ociekającym luksusem hotelu, udaje jej się dotrzeć do najgłębszych sekretów świata arabskiego. Po całym dniu uwielbia zasiąść na tarasie i napić się campari. W 2014 roku ukazała się "Perska miłość", jej debiut powieściowy, który podbił serca polskich czytelniczek. Kolejne tytuły: "Byłam służącą w arabskich pałacach", "Perska zazdrość", "Jestem żoną szejka", "Perska namiętność", "Byłam kochanką arabskich szejków", "Perska nienawiść", "Jestem żoną terrorysty" i "Perska zmysłowość", trafiły na listy bestsellerów i sprzedały się w nakładzie przekraczającym pół miliona egzemplarzy.
Każde dziecko ma podstawowy język miłości jest nim sposób, w jaki najlepiej rozumie miłość rodziców.Z tej książki dowiesz się, jak rozpoznać podstawowy język miłości twojego dziecka i jak porozumiewać się z nim tym językiem. Poznasz też cztery inne, a wszystkie one uświadamiają dziecku, że je kochasz. Dziecko, które wie, że jest kochane, wyrośnie na bezinteresownego, kochającego i odpowiedzialnego dorosłego człowieka.Książka zapozna cię z wszystkimi pięcioma dziecięcymi językami miłości i pomoże ci określić ten jeden podstawowy, w którym komunikuje się z tobą twoje dziecko.Wszystkie aspekty rozwoju dziecka wymagają fundamentu miłości. Ta książka o doskonaleniu miłości do dziecka zawiera również sugestie dotyczące skutecznego rodzicielstwa. Gdy będziesz się nimi kierował, przekonasz się, że relacje w twojej rodzinie staną się nie tylko silniejsze, ale także pozbawione napięć i dające więcej radości.
Książka nazywana jest potocznie „biblią coachingu”. Od 1998 roku, gdy ukazało się jej pierwsze wydanie, koncepcja coachingu koaktywnego cieszy się niesłabnącym zainteresowaniem, a jej autorzy – jednocześnie pionierzy tej metody – dostosowują treść kolejnych edycji do stale zmieniających się realiów.
W procesie coachingu koaktywnego coach skupia się na wspieraniu klienta w odkrywaniu jego potencjału i kreatywności, a nie bezpośrednio na problemach czy celach klienta (coachee). Autorzy wyjaśniają, na czym polega proces prowadzący do głębokiej zmiany i opisują, jak można go uruchomić poprzez budowanie relacji partnerskich. W ich wizji umiejętności coachingowe powinni wykorzystywać nie tylko profesjonalni trenerzy, lecz także menedżerowie i nauczyciele, pomagając swoim współpracownikom i podopiecznym w pełni realizować swój potencjał w ramach organizacji.
W najnowszym wydaniu Autorzy przedstawiają:
- najnowszą terminologię coachingową,
- przykłady prowadzonych w różnych kontekstach dialogów pomiędzy coachem i klientem,
- możliwe zastosowania elementów coachingu koaktywnego przez liderów (m.in. przykłady rozmów pomiędzy menedżerem a pracownikiem)
- praktyczne ćwiczenia umożliwiające doskonalenie kompetencji.
Oto długo oczekiwana kontynuacja bestsellerowej książki Lise Bourbeau, „Bądź sobą – Wylecz swoje 5 ran”, opublikowanej przez nas w 2012 r. i wciąż osiągającej rekordową sprzedaż dzięki tłumaczeniom aż w 16 językach.
W tym tomie Autorka, z pomocą licznych przykładów, dzieli się swoją fachową wiedzą i bogactwem osobistych doświadczeń, aby kierować tymi, którzy szukają konkretnych sposobów uleczenia ich cierpienia.
Czytelnicy nauczą się rozpoznawać mechanizmy pięciu ran i będą w stanie lepiej określić, kiedy są aktywowane. Stosując sugerowane techniki, uświadomią sobie niezliczone okazje, w których ego kieruje swoimi myślami, słowami i czynami. Uzyskanie tej świadomości będzie nie tylko warunkiem uzdrowienia, ale także pomoże manifestować podstawowe potrzeby ich dusz, aby doprowadzić je do samokontroli i wewnętrznego spokoju.
Konflikty społeczne to nieuchronne zjawisko przenikające ludzką egzystencję, mogące destruktywnie i konstruktywnie oddziaływać na jednostkę czy grupę. Dlatego niezwykle istotne jest poznanie mechanizmów wyzwalających proces konfliktowy, jak i strategie radzenia sobie z nimi, aby rozwijać kompetencje umożliwiające umiejętne zarządzanie tymi trudnymi sytuacjami. Ważne i cenne są podejmowane w monografii rozważania teoretyczne, które dają możliwość spojrzenia na zagadnienie konfliktu w kontekście środowiska szkolnego i rodzinnego, a także pozwalają na usystematyzowanie pewnych ważnych kwestii. Duże znaczenie mają rozdziały o charakterze empirycznym, będące sprawozdaniami z badań własnych ich Autorów. Wyniki prezentowanych badań poszerzają dotychczasową wiedzę w obszarze problemów dotyczących sytuacji konfliktowych w różnych środowiskach wychowawczych.
Jak wykazały najnowsze badania, to stres odpowiada za największą liczbę zgonów we współczesnym świecie. Należy go rozumieć jako czynniki środowiskowe powodujące, że nasz organizm nie czuje się optymalnie. Przy nawale pracy i nieustannym przesuwaniu granic własnych możliwości jest on wszechobecny, lecz istnieje również na niego sposób. Kompletny przewodnik po ziołach adaptogennych, dawniej znanych jako toniki, które niwelują wpływ wieku i stresu na organizm ujawnia, jak adaptogeny zwiększają odporność organizmu na niekorzystne oddziaływania. Znajdziesz w nim historię stosowania preparatów ziołowych i ich właściwości, przygotowanie oraz prawidłowe dawkowanie. Pokonaj stres naturalnie!
Byliśmy społeczeństwem tłumiącym uczucia. Trwaliśmy przy naszych uczuciach, nad całym naszym życiem panował i kształtował je zator uczuć. Byliśmy otoczeni emocjonalnym murem, takim, jak mur berliński otaczający nasz kraj. Tak pisał słynny psychiatra Hans-Joachim Maaz w bestsellerowej książce Zator uczuć, która ukazała się w 1990 roku.Dwadzieścia lat później jego analiza pozostaje nadal aktualna. Przeszłość przemija wolniej niż można było się spodziewać. Mur, w rzeczywistości od dawna zburzony, istnieje nadal, nie tylko w umysłach, jak sądzi wielu, ale przede wszystkim w uczuciach. Presja psychiczna, a w jej następstwie wyraźny zespół niedoboru, mogą powstać nie tylko w warunkach autorytarnego systemu podporządkowania, jak w NRD. Także społeczeństwo pozornie otwarte, oparte wyłącznie na wzroście gospodarczym i konsumpcji oraz na egoistycznym interesie, a przy tym zaprzeczające ograniczeniom, jakim poddane jest życie obywateli, zmierza do zbudowania podstawowych blokad emocjonalnych. Wskazywanie tych blokad, analizowanie ich i przyczynianie się do ich rozwiązania jest i pozostanie życiowym celem Hansa-Joachima Maaza.
Jak bardzo jesteś zadowolony ze swojego życia?Twoją odpowiedź na to pytanie można o wiele trafniej przewidzieć na podstawie odczuwanego przez ciebie zadowolenia z aktualnego bliskiego związku niż satysfakcji z jakiejkolwiek innej sfery życia. Powtórzmy: Nasze szczęście w życiu najmocniej łączy się ze szczęściem (lub jego brakiem) w relacjach intymnych. A zatem powinniśmy o nie dbać!Czy to prawda, że przeciwieństwa się przyciągają?Czy klucz do dobrego związku tkwi w dobrej komunikacji?Czy mężczyźni mają większe libido niż kobiety?Czy wspólne wychowywanie dzieci cementuje związki?Czy mężczyźni są z Marsa, a kobiety z Wenus?Czy pierwsze miłosne zranienie wpływa na całe dalsze uczuciowe życie?Czy wszystkie małżeństwa są konsumowane?"Część ludzi jest przekonana, że prawdziwa miłość uderza jak piorun - przydarza się w najmniej oczekiwanym momencie i doprowadza do nagłego przypływu pożądania do nieznajomego. Czy taka wizja romantycznego zakochania rodem z bajek Disneya ma poparcie w rzeczywistości? Niektórzy twierdzą, że dobre pary nigdy się nie kłócą, zaś inni uznają za normalne rozpoczęcie dnia od wentylowania frustracji o drobnostki. Który model związku ma większe szanse na przetrwanie trudności? Która wizja miłości wspiera długotrwale relacje i pokojowe rozwiazywanie konfliktów w związkach, a która prowadzi do rychłego zakończenia relacji?Autor książki "Bliskie związki. 25 największych mitów" stara się udzielić kompetentnej odpowiedzi na intrygujące pytania dotyczące bliskich relacji między ludźmi. Ta książka jest wyczerpującym kompendium wyników badań nad szeregiem mitologizowanych w kulturze popularnej kwestii dotyczących bliskich związków, od randkowania począwszy, przez seks, małżeństwo, na rozstaniu par skoczywszy. Do tematu nawiązywania związków oraz przyczyn rozpadu relacji międzyludzkich autor podchodzi bardzo metodycznie. Odpowiedzi Johnsona są szczególnie wyczerpujące, wspierane licznymi wynikami badań, które autor nie tylko przystępnie omawia, ale i dobrze integruje."Z recenzji dr. hab. Michała Parzuchowskiego, prof. SWPS
Książka jest skierowana do wszystkich osób, które chcą pomagać chorym psychicznie, również do studentów kierunków medycznych i humanistycznych. W poszczególnych rozdziałach omówiono zarówno podstawy teoretyczne komunikowania się, jak i jego specyfikę w przypadku osób z różnymi zaburzeniami psychicznymi. Ponadto przedstawiono problemy i sytuację tych osób w rodzinie i społeczeństwie, z uwzględnieniem aspektów etycznych i prawnych.
Autorka błyskotliwie i jasno rekonstruuje, jak definiowano emocje oraz w jaki sposób umieszczano je w szerszym myśleniu na temat świata i moralności; jakie prezentowano typologie emocji; jak tłumaczono ich pochodzenie; jak opisywano ich związek z rozumem. To wielka praca i wielki wyczyn autorki (...), potrafiła na trzystu stronach swej opowieści przeprowadzić czytelnika po szlakach i bezdrożach myśli Platona i Tukidydesa, Jamesa i Darwina, Hobbesa i Spinozy, pokazując niuanse, paradoksy, konsekwencje ich teorii. Wędrujące pojęcie emocji i jego niepewny związek z sentymentem, afektem, wolą, kaprysem, intelektem – oto właściwy bohater tej książki. (…)
Problem postawiony w książce jest kluczowy dla zrozumienia klasycznych i współczesnych stanowisk w zakresie polityki, antropologii i socjologii emocji. Autorka słusznie szuka „emocji” w etyce i polityce i znakomicie argumentuje na rzecz tego, że emocja nie eliminuje racjonalności, lecz ją konstytuuje.
Z recenzji prof. dr. hab. Szymona Wróbla
Karolina Wigura podjęła próbę zmierzenia się z ideą, której imienia nie potrafię znaleźć, ale o której wiem, że działa, niekiedy jawnie, innym razem w ukryciu, wzruszając podstawy naszej chłodnej racjonalności, wstrząsając gruntem racji, na którym budujemy schematy codziennego wnioskowania, miażdżąc siłą zbiorowych lęków, łudząc nadziejami możliwego szczęścia. (…) Autorka przygotowała monografię, w której idea ta żyje, oddziałuje i ma swoją własną historię, opowiedzianą precyzyjnie i systematycznie.
Z recenzji hab. dr. hab. Jolanty Żelaznej
Karolina Wigura jest adiunktem w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. Członkini Zarządu Fundacji „Kultura Liberalna”. W latach 2016–2018 współdyrektorka programu „Knowledge Bridges: Poland – Britain – Europe” w St. Antony’s College na Uniwersytecie Oksfordzkim. Studiowała na Uniwersytecie Warszawskim i Uniwersytecie Ludwiga Maximiliana w Monachium. Stypendystka m.in. wiedeńskiego IWM, GMF oraz Leadership Academy for Poland. Opublikowała książkę Wina narodów. Przebaczenie jako strategia prowadzenia polityki (2011), wyróżnioną nagrodą im. J. Tischnera, oraz, wraz z Jarosławem Kuiszem i Wojciechem Sadurskim, Trudne rozliczenia z przeszłością (t. I i II, 2018).
Czym są emocje i nastrój? Jak powstają? Jak na nie wpływać?
Emocje towarzyszą nam od zawsze. Wpływają na codzienność, nastrój i decyzje.
Ich zrozumienie pozwala nam lepiej poznać siebie i drugiego człowieka.
Świadome i regularne oddziaływanie na własną emocjonalność może zmieniać funkcjonowanie mózgu niezależnie od wieku. Choć mamy pewne predyspozycje genetyczne, to emocje kształtowane są przez środowisko – tak powstają np. strach, złość, wstręt, radość.
Korzystając z wyników aktualnych badań na gruncie psychologii autor w przystępny sposób wyjaśnia te mechanizmy i proponuje praktyczne rozwiązania. Opisywane zagadnienia wzbogacone zostały grafikami, tabelami i diagramami. Książka skłania do refleksji, samopoznania i lepszego zrozumienia związku między mózgiem, umysłem a środowiskiem.
Umysł zależny od mózgu to autorska seria książek Daniela Jerzego Żyżniewskiego – psychologa, neuropsychologa klinicznego, terapeuty i historyka sztuki. W serii ukazują się książki, które z perspektywy wiedzy psychologicznej wyjaśniają związki między mózgiem a umysłem i codziennym życiem. W kolejnych publikacjach opisywane są najważniejsze zagadnienia psychologiczne dotyczące człowieka: emocje i nastrój, temperament, charakter, osobowość.
Cechą charakterystyczną serii jest jej aspekt praktyczny. Autor proponuje czytelnikom jak stosować aktualną wiedzę psychologiczną we własnym życiu.
Daniel Jerzy Żyżniewski – psycholog, neuropsycholog kliniczny, terapeuta, historyk sztuki. Doświadczenie kliniczne zdobywał w szpitalach i prywatnych placówkach medycznych w Polsce i Wielkiej Brytanii. Członek British Psychological Society, wykładowca Uniwersytetu Otwartego UW, gdzie prowadzi autorskie kursy o mózgu, umyśle i sztuce. Absolwent Interdyscyplinarnych Humanistycznych Studiów Doktoranckich UW. Badacz związków między percepcją wzrokową a emocjami, temperamentem i osobowością. Poeta i dramaturg publikujący po polsku i po angielsku.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
