Fabrice Hadjadj – nawrócony anarchista, już zapowiadając temat swojej książki przestrzega i uwodzi, budzi i niepokoi, by zostawić nas sam na sam z najintymniejszą nadzieją: Prawdę mówiąc, nie chodzi o ustalenie czegoś „pewnego i trwałego w nauce”. (Czym jest bowiem nauka, kochanie, skoro ostatecznie ludzki mózg czeka nie tyle poznanie prawdy, ile proces gnilny? Co jest pewne i trwałe, skoro wszystko na tym świecie jest ulotne jak mgła?) Właściwie wypadałoby zapytać, co zostaje, kiedy nie ma już nic… Chodzi zatem o wykrycie w moim niepewnym i nietrwałym sercu pewnej nieuleczalnej wady: naiwnej nadziei, że muzyka spotkań nigdy nie ucichnie. Użyłbym do tego celu bynajmniej nie hiperbolicznego i skrajnego zwątpienia, lecz raczej nie mniej skrajnego i hiperbolicznego oczarowania. O tak, choć raz w życiu chciałbym zastanowić się nad tym, co może być wieczne, wsłuchać się w głos tego raju, który nas wzywa, by nasze życie, jeśli nie biegnie we właściwym kierunku, zbłądziło należycie olśnione.
Czy odnajdziemy źródło wiedzy? Raczej źródło śpiewu. Czy będziemy stąpać po twardym gruncie? Raczej będziemy się potykać – lecz kondycja upadku, warto o tym pamiętać, jest taka sama jak kondycja wzlotu. W gruncie rzeczy moje pytanie jest następujące: jaka księga otwiera się głośniej od opadającej płyty nagrobnej? Na jaką poetyckość jest miejsce u wezgłowia umierającego? Co czeka nas po przekroczeniu
granicy, zza której nie da się wrócić, i czym jest koniec świata? Och! To nie będzie lektura ku pokrzepieniu serc, co to, to nie. Pozwoli ci jedynie umrzeć z nieco bardziej rozdziawioną gębą. (Fragment „Motywu”)
Wciąż wydaje Ci się, że nie masz na nic czasu. Nie ma mowy o regularnych treningach ani o przygotowywaniu i jedzeniu wartościowych posiłków. Po raz kolejny rezygnujesz z pomysłu, by uzupełnić wykształcenie i rozpocząć nowy kurs. Właściwie już pięć minut po uciszeniu budzika łapiesz się na paskudnym odczuciu, że jesteś ze wszystkim do tyłu. Nie masz czasu na nic, więc po raz kolejny przekładasz na kiedy indziej zaległe spotkanie z przyjaciółmi. Ale... skoro masz czas na wymyślenie szczegółowej riposty uzasadniającej, jak niesłychanie zajęty z Ciebie człowiek, nie możesz twierdzić, że brakuje Ci czasu!
Dzięki tej książce odkryjesz, że masz czas. Musisz jedynie trochę przemodelować swój sposób myślenia i zastosować strategie, z których korzystają osoby mające najwięcej wolnego czasu. Odkryjesz, że opisane tu reguły, choć wydają się sprzeczne z intuicją, pozwalają na odzyskanie spokoju, efektywniejsze wykonywanie obowiązków i pozbycie się poczucia przytłoczenia. Są cenne dla tych, którzy chcą wejść na wyższy poziom swojej kariery, udoskonalić relacje z innymi czy po prostu czuć się szczęśliwsi i bardziej spełnieni. Szybko zauważysz, że choć większa efektywność jest ważna, to o wiele cenniejsza jest umiejętność cieszenia się każdą chwilą swojego życia!
Poznaj sekrety ludzi, którzy zawsze mają czas:
Pielęgnuj swój ogród!
Spraw, by Twoje życie było godne zapamiętania!
Nie wypełniaj czasu i nie śpiesz się!
Inwestuj w swoje szczęście!
Odpuść sobie!
Spędzaj czas z ludźmi!
Poza zegarem czeka wolność!
O autorze
Laura Vanderkam jest autorką książek: 168 Hours: You Have More Time Than You Think; All the Money in the World: What the Happiest People Know About Getting and Spending; What the Most Successful People Do Before Breakfast; What the Most Successful People Do on the Weekend i What the Most Successful People Do at Work. Jej teksty publikują między innymi „Wall Street Journal”, „Huffington Post”, „USA Today”, „Scientific American” oraz „Reader’s Digest”. Mieszka na obrzeżach Filadelfii wraz z mężem i trojgiem dzieci.
Wejdź na lauravanderkam.com
To nie jest książka o odchudzaniu. Ani poradnik o zdrowym stylu życia. Ani też pocieszająca proza o odnalezieniu siebie. To bezwzględnie szczera historia o zmaganiach z otyłością i napiętnowaniem. Pamiętnik o traumie. O prześladowaniu i bolesnym odzyskiwaniu własnego ciała. I o wielkim tryumfie.Olśniewająca [], zdyscyplinowana intelektualnie i głęboko poruszająca.The New York Times Book ReviewSurowa, mocna proza Gay wyznacza kierunki. Autorka mierzy się z całymi dekadami wstydu i nienawiści w stosunku do siebie, odzyskując własne ciało, którego nigdy nie powinna była utracić.Entertainment WeeklyNiezniszczalna, niesforna, nieskrępowana Roxano Gay. Żyj swoim życiem. Wszyscy jesteśmy lepsi, gdy robisz to w ten sam zaciekle uczciwy sposób, w jaki napisałaś tę książkę.The Los Angeles TimesRoxane Gay jest aktywistką, krytyczką, publicystką jedną z najważniejszych współczesnych pisarek amerykańskich, autorką m.in. esejów Bad Feminist i opowiadań Histeryczki. Mieszka w Lafayette w stanie Indiana, a czasem w Los Angeles.Jej bestsellerowy pamiętnik Głód ukazuje się w Polsce po raz pierwszy.
Karty przeznaczone są dla psychologów, terapeutów, socjoterapeutów, pedagogów do pracy indywidualnej i grupowej z dziećmi, a także dla nauczycieli podczas lekcji wychowawczych, czy zajęć świetlicowych. Materiały te z powodzeniem mogą być wykorzystywane przez rodziców i opiekunów, którzy chcieliby pomóc dzieciom w lepszym odkrywaniu świata własnych emocji, myśli i zachowań, ale nie potrafią z dziećmi o tym rozmawiać.Teczka zawiera:- 55 kart (18 kolorowych, pokazowych, laminowanych) oraz 37 czarno-białych przeznaczonych do pracy z dziećmi;- Gotowe narzędzie do pracy terapeutycznej i profilaktycznej z dziećmi w wieku przedszkolnym i szkolnym;- Karty dostosowane są do wieku i możliwości poznawczych dzieci;- Treści ujęte w atrakcyjnej formie graficznej, są niezwykle prostym sposobem pomocy uczniom w uświadomieniu sobie własnych przekonań poznawczych, stanów emocjonalnych czy zachowań;- Karty będące propozycją pomocy w pracy nad rozwojem kompetencji emocjonalnych w oparciu o cztery podstawowe emocje, takie jak: SMUTEK, STRACH/LĘK I ZŁOŚĆ czy RADOŚĆ. Znajdują się w niej także karty przydatne do wspierania rozwoju pozytywnych postaw społecznych i dotyczą ZACHOWAŃ PROSPOŁECZNYCH, takich jak: DZIĘKOWANIE, PROSZENIE, POMAGANIE, ZAPRASZANIE DO ZABAWY, POCIESZANIE I DZIELENIE SIĘ. Uzupełnieniem kart pracy jest książka pt. Emocje komunikacja akceptacja. Program profilaktyczno-terapeutyczny dla dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym.
Każdy rodzic wysyłając dziecko do szkoły wyposaża go w plecak, który pomieści książki, zeszyty, piórnik, a nawet drugie śniadanie. Z pewnością każdy rodzic chciałby też umieścić w plecaku dziecka pewne kompetencje i umiejętności, takie jak: poczucie wartości, dobre relacje z rówieśnikami, adekwatną samoocenę, zdolność wyrażania emocji, umiejętność rozwiązywania konfliktów, asertywność, czy motywację do nauki. Większość rodziców może nawet myśli, że ich dziecko to wszystko potrafi, ale z biegiem czasu zaczynają dostrzegać, że ich oczekiwania nie pokrywają się z rzeczywistością. Również dla dziecka konfrontacja ze szkolnymi obowiązkami może okazać się zbyt trudna. Powstanie programu profilaktyczno-terapeutycznego dla uczniów w młodszym wieku szkolnym jest odpowiedzią na coraz częściej widoczne przez specjalistów problemy w zakresie kompetencji społecznych i emocjonalnych dzieci, zwłaszcza tych rozpoczynających edukację na etapie szkolnym. Wiele z proponowanych scenariuszy mogą wykorzystać specjaliści w pracy terapeutycznej z dziećmi o specyficznych potrzebnych edukacyjnych. Założeniem programu była realizacja scenariuszy w pracy grupowej dzieci, natomiast Autorki zachęcają także do wykorzystywania pomysłów i materiałów zawartych w książce także do pracy indywidualnej (np. w pracy z emocjami, czy samooceną). Scenariusze można realizować zarówno stacjonarnie, w klasie szkolnej, jak również podczas spotkań grupowych online, które w obecnym czasie stały się naturalną zastępczą drogą komunikacji i podtrzymywania relacji interpersonalnych. W dzisiejszym świecie, bogatym w nowe technologie i łączność cyfrową niejednokrotnie obserwuje się paradoksalnie trudności w relacjach międzyludzkich. Dzieci, które najpierw wybierały autoizolację pod wpływem fascynacji telefonem, Internetem, światem wirtualnym, obecnie są jeszcze mocniej na nią skazane przez problemy związane z pandemią, jaka ogarnęła cały świat. Ogromnego znaczenia nabiera zatem opanowanie przez dzieci od najmłodszych lat umiejętności pracy w zespole, radzenia sobie z własnymi emocjami, postawy asertywności czy nabycie kompetencji rozwiązywania konfliktów. Uzupełnieniem książki są karty pracy pt. Trening umiejętności emocjonalnych i społecznych dzieci. Karty terapeutyczne i karty pracy.
Pajęcze lilie, gekon przyklejony do szyby, mąż na rodzinnym spacerze w zoo, piskorze w nieczynnej studni, teściowie, mrówki, pająk na ścianie i córka, pasjami zbierająca żołędzieNatura u Hiroko Oyamady ma szczególne znaczenie. Kwiaty stają się złowieszczym omenem, światy zwierząt i ludzi zlewają się, a roślinność odzwierciedla stan ducha bohaterów. W wypełnionych pulsującą, żywą przyrodą opowiadaniach zarysowana jest nasza codzienność: z jej absurdami, duszącymi normami społecznymi i emocjami, które trudno ubrać w słowa. Zaś najbardziej niepokojącym i niezrozumiałym gatunkiem okazujemy się my sami.Ogród to zbiór piętnastu opowiadań po raz pierwszy dostępnych w tłumaczeniu historii o rodzinie, macierzyństwie, starości, o skomplikowanych relacjach z bliskimi.Hiroko Oyamada jest wybitną obserwatorką codzienności, a z pozornie nieznaczących obrazów i podsłuchanych dialogów potrafi utkać tekst o szokująco mocnym przesłaniu. Pisze w sposób, którego nie da się podrobić. Przejmujący dreszczem, czasem zaskakująco zabawny, a czasem obezwładniający kakofonią dźwięków Ogród wciąga czytelnika w gąszcz znaczeń i nie pozwala odejść aż do ostatniej strony.
"Strach" to kolejna książka w serii, której oś stanowią zagadnienia związane z emocjami. Mała, rudowłosa Kasia to alter ego znanej psycholożki Katarzyny Miller, która postanowiła stworzyć tę postać na potrzeby niniejszej serii. Jej bohaterka spróbuje oswoić dzieci z targającymi nimi uczuciami, czasem bardzo trudnymi, pokazać, że emocje dotyczą każdego, są całkowicie naturalne oraz że można sobie z nimi radzić.
Emocje, intelekt i duchowość – autorka opowiada z lotu ptaka, a następnie w szczegółach o tych trzech subtelnych ciałach naszej świadomości i naświetla, jak przejawiają się one w codziennym życiu. Dokładne rozpoznanie tych płaszczyzn jest ważne nie tylko dla osób rozwijających się duchowo, lecz dla każdego, ponieważ ich rozróżnianie jest w stanie przekazać w ręce człowieka narzędzia do ich precyzyjnego kontrolowania, a dopiero to daje możność kierowania własnym losem. Nie jesteśmy bowiem ani własnymi emocjami, ani myślami, naszą prawdziwą istotę odnajdujemy dopiero na poziomie wysokiej duchowości.
Indywidualność – doświadczenia stopniowo budują to, co nazywamy osobowością oraz jej wyższy odpowiednik – indywidualność, i to już od najwcześniejszych, nieświadomych etapów ludzkiego istnienia. Annie Besant udowadnia, że każde doświadczenie ma swoje prawidłowe miejsce w ewolucji, że tylko przechodzenie przez różne doświadczenia ją umożliwia. Stąd nie należy piętnować takiego czy innego zachowania, potępiać go jako np. egoizm, ponieważ to co dzisiaj jest dla duszy pożyteczne, jutro będzie przeżytkiem, od którego trzeba się będzie uwolnić. Jedno jest pewne – wszyscy nieustannie, krok po kroku, świadomie, czy też nie, zmierzamy w kierunku świetlanej przyszłości i odkrywania własnej boskości.
Autorzy bestsellerowych książek „Oswoić narkomana” i „Pułapki przyjemności” skupiają się na problemie trudnej relacji z matką. Starają się odpowiedzieć na pytania: Jaka jest toksyczna matka? Jakie mechanizmy stosuje? Jak się zachowuje i jaki ma to wpływ na nas i nasze funkcjonowanie w dorosłym życiu? Jak z nią postępować? Jak się bronić przed jej wpływem i ustalać granice? Czy wreszcie – w jaki sposób można uwolnić się od niesprzyjającej nam relacji i poczucia winy?
Studium wybranych problemów.Programowanie przyszłości odbywa się z udziałem ekstrapolowania dotychczasowych trendów, monitorowania i analizowania przesłanek nowych wyzwań, zwłaszcza wydarzeń wyjątkowych związanych z rywalizacją mocarstw, protekcjonizmem, nacjonalizmami i populizmami, postępującą nierównością społeczną, konfliktami pojawiającymi się nigdy out of the blue (jak grom z nieba), kryzysem klimatyczno-energetycznym, lękami i niepewnością towarzyszącym pandemiom (np. SARS-CoV2[1]) oraz obecnością fałszywych wiadomości czy fact-checking (składowych kampanii dezinformacyjnych)[2]. Jednocześnie jednostka ludzka w życiu codziennym coraz bardziej odczuwa skutki funkcjonowania w dwóch światach, fizycznym - kluczowym, zwłaszcza ze względu na konieczność korzystania z żywności, energii i bezpieczeństwa (wydobywanie, przetwarzanie, wytwarzanie i operowanie gigatonami materii złożonej z atomów, nie z bitów) i cyberprzestrzeni. Jakkolwiek zachęcająco przedstawia się sztuczna inteligencja i zdolności operacyjne pamięci w chmurze, świat jeszcze jest na początku drogi do prawdziwie użytecznego, powszechnie dostępnego oprogramowania, które mogłoby być zastosowane w maszynach materialnego świata. Wtłoczenie do maszyn oprogramowania, tak by było niewidoczne i godne zaufania, jest trudne.[1] SARS - Severe Acute Respiratory Syndrome (Ciężki Ostry Zespół Oddechowy). Lawinowo rosnąca skala ofiar SARS-CoV2 na świecie (w styczniu 2021 r. ponad 93 mln zakażonych, prawie 2 mln zmarłych) potwierdza obecność adiaforyzacji świadomości w okresie wstrząsów i niepewności, kiedy ludzie tracą wrażliwości i są mniej skłonni są przykładać etyczne miary do występujących zagrożeń. Liczba zgonów z powodu zarazy w USA, w styczniu 2021 r. osiągnęła ponad 160 tys. i niemal trzykrotnie przekroczyła ilość zabitych i zaginionych żołnierzy U.S. Army podczas kampanii wietnamskiej (1962-1973), przyjmowaną w społeczeństwie za największą traumę amerykańską.[2] Zjawisko manipulowania prawdą w celach politycznych osiągnęło w latach 2016-2020 niespotykaną skalę, nie tylko odporną na kontrargumenty, ale wręcz tężejącą proporcjonalnie do ich siły. Populistyczni decydenci przeszli do wyznaczania granic prawdy, przekonując m.in., że: prawda to nie prawda, lecz tylko czyjaś wersja wydarzeń, ośrodek decyzyjny ma prawo prezentować alternatywne fakty czy to, co czytacie nie jest tym, co się dzieje.
Niezwykła autobiograficzna opowieść o zmaganiu z depresją i terapii dialektyczno-behawioralnej opracowanej w oparciu o własne doświadczenia.Autorka zaczyna swoją fascynującą opowieść od tego, jak w wieku osiemnastu lat zaczęła się zmieniać z żywej, cieszącej się popularnością osoby w dziewczynę ze skłonnościami samobójczymi. Po ponad dwóch latach spędzonych w szpitalu psychiatrycznym przysięgła, że jeśli uda jej się wydostać z tego piekła, to zrobi wszystko, by pomóc w tym innym, tak by i ich udziałem stało się życie, które warto przeżyć. W latach osiemdziesiątych udało jej się opracować terapię dialektyczno-behawioralną, która jednocześnie obejmowała akceptację siebie i potrzebę zmian. Jej kluczowymi elementami stały się też uważność, a także różne życiowe umiejętności. Mottem Linehan stało się powiedzenie: Nie można poprzez myślenie nauczyć się nowych zachowań to poprzez nowe zachowania można nauczyć się nowego myślenia.Marsha Linehan zachowała swoją niezwykłą duchowość. Jej historia jest również opowieścią o rozwoju wiary i wytrwaniu w wierze.
W ciągu ponad dwóch dekad od pierwszej publikacji, książka stała się podstawą do ciągłego badania związku między filozofią dialogu Bubera a psychologią dialogu terapeutycznego. Wyjaśniając parametry zasad terapii Gestalt i ich współistnienia ze współczesnymi podejściami, takimi jak ""intersubiektywna"" psychologia Ja i ""Buberowska"" psychoterapia dialogiczna, tekst ten przywraca znaczenie dialogu w relacji terapeutycznej opisując jego lecznicze funkcje.Ponieważ terapia Gestalt narodziła się jako część humanistycznej krytyki psychoanalizy, korzeniami sięgając psychologii Gestalt, egzystencjalizmu i fenomenologii, spostrzeżenia w ramach obu tych koncepcji pozwalają wzbogacić zarówno jej aktualną teorię kliniczną, jak i ich pierwotne idee.Książka użyteczna dla psychoterapeutów wszystkich podejść, może być wspierającym narzędziem relacyjnych wysiłków nauczycieli, psychologów, aktywistów społecznych. Zawiera wskazówki jak w procesie dialogu wpuścić innego do środka nie potykając się o różnice zdań i poglądów. Autorzy postrzegają zindywidualizowaną ""psychopatologię"" współczesności jako rezultat wczesnego przerwania dialogu.""Psychoterapia dialogiczna to sposób bycia. W samym sercu tego podejścia tkwi przekonanie, że ostateczna podstawa naszej egzystencji jest relacyjna czy dialogiczna z natury: wszyscy jesteśmy wątkami międzyludzkiej tkaniny"".- Rich HycnerPrzez dialogiczność rozumiemy całokształt relacyjnego kontekstu, w którym ceniona jest wyjątkowość każdej osoby, akcentowane są bezpośrednie, wzajemne i otwarte relacje między ludźmi, a pełnia i obecność ludzkiego ducha są szanowane i uwzględniane. To raczej płynące z głębi serca podejście niż teoria.Podobnie jak Irvin Yalom w książce Z każdym dniem trochę bliżej. Jedna terapia dwie opowieści, autor decyduje się na odsłonięcie swoich notatek z sesji zapraszając do tego samego swoją klientkę. Jest to żywy sposób na opisanie tego, co autorzy chcą wyłożyć w teorii. O wartości prawdziwego słuchania tego, co klienci mają nam do powiedzenia:Jeśli chodzi o ogólny plan książki, część pierwsza przygląda się podejściu dialogicznemu w gestaltowskiej teorii i praktyce. Część druga wiąże dialogiczne fundamenty terapii Gestalt z teorią intersubiektywności i psychologią self. Natomiast część trzecia wydobywa tematy związane z innością istotne dla terapeutów Gestalt i wskazuje na możliwe kierunki badań interesujące dla praktyków korzystających ze spostrzeżeń teorii intersubiektywności i psychologii self.
Idealny poradnik dla kolejnego pokolenia kobiet, które będą rządzić światem czy to z własnego biura w redakcji, z sali konferencyjnej czy rządowych gabinetów.Valerie Jarrett, była urzędniczka rządowa na stanowisku: starszy doradca prezydenta ObamyW morzu rozmów o sile kobiet Mika Brzezinski wyróżnia się bezpośredniością, asertywnością oraz praktycznością. W książce Osiągnij to! wskazuje kobietom skuteczne sposoby zdobywania pracy. To niezastąpiony poradnik.Laura Brown, redaktor naczelna magazynu InStyleTen szczery, bezpośredni poradnik pozwoli ci zaoszczędzić masę czasu! Mika i Daniela dzielą się sekretami, które przydadzą się każdej młodej kobiecie rozpoczynającej ścieżkę kariery. Dzięki nim dowiesz się, jak osiągnąć sukces.Barbara Corcoran, potentatka handlu nieruchomościami oraz współprowadząca programu Shark Tank w stacji ABCTworzenie idealnego CV, rozmowy kwalifikacyjne i budowanie sieci kontaktów to dopiero początek. Jak jednak masz postępować, gdy zdobędziesz już wymarzoną pracę? I co zrobić, jeśli po pewnym czasie okaże się, że marzyłaś o czymś innym? Autorka bestsellerów z list New York Timesa Mika Brzezinski oraz producentka programu Morning Joe Daniela Pierre-Bravo napisały idealny poradnik dla kobiet, które chcą nadać dynamikę swojej karierze.Książka Osiągnij to! zawiera wnikliwe wywiady z gwiazdami branży medialnej, modowej oraz biznesowej. To praktyczny przewodnik po zawiłych ścieżkach kariery, który nie tylko pozwoli ci otrzymać upragnione stanowisko, ale również pokaże, jak negocjować wypłatę, walczyć o awans czy upewnić się, że naprawdę robisz to, co kochasz.O autorkach:MIKA BRZEZINSKI współprowadząca programu Morning Joe, prezenterka stacji MSNBC i autorka takich bestsellerów New York Timesa, jak Znaj swoją wartość, All Things at Once oraz Obsessed. Jest również stypendystką naukową na Harvard Institute of Politics oraz matką dwóch córek.DANIELA PIERRE-BRAVO producentka programu Morning Joe w stacji MSNBC oraz współautorka NBC News Digital Know Your Value.
Był sobie raz chłopiec. Pewnego dnia do jego drzwi zapukał... smutny pingwin. Skąd ON się wziął? Żeby pomóc pingwinowi wrócić do domu, chłopiec zaplanuje dla nich podróż aż na skuty lodem biegun południowy. I znajdą tam wielki skarb.Chłopiec i pingwin to krótka, ale niezwykle bogata w treść opowieść o poszukiwaniu i odnaj-dywaniu przyjaźni. Opublikowana jako Lost AND Found w Wielkiej Brytanii w 2005 roku, zdobyła wiele nagród i przyniosła autorowi Oliverowi Jeffersowi ogólnoświatową sławę. Książka została przetłumaczona na 28 języków, do tej pory sprze-dano prawie milion egzemplarzy. Na jej podsta-wie powstał także film, uhonorowany Nagrodą Brytyjskiej Akademii Filmowej.
Co minutę dwadzieścia osób w Stanach Zjednoczonych doświadcza przemocy ze strony swoich partnerów. Przemoc ta jest drugą główną przyczyną zgonów Afroamerykanek, trzecią główną przyczyną zgonów reprezentantek rdzennej ludności USA i siódmą główną przyczyną zgonów białych kobiet. Każdego roku w Stanach ginie tysiąc dwieście maltretowanych kobiet.
Te statystki szokują, ale Rachel Louise Snyder na nich nie poprzestaje. Opowiada osobiste historie ofiar przemocy domowej, rozmawia ze sprawcami, z policjantami i działaczami. Analizuje problem psychicznego przywiązania ofiar do oprawców, wytyka rażące błędy administracji Donalda Trumpa, podkreśla szkodliwość łatwego dostępu do broni i przede wszystkim szuka rozwiązań, które pozwolą lepiej chronić ofiary. Dokładnie badając poszczególne przypadki, zastanawia się, które elementy systemu zawodzą, i na czym powinny polegać zmiany. Śladów pobicia brak to bezkompromisowy i wielokrotnie nagrodzony reportaż pokazujący, co dzieje się za zamkniętymi drzwiami, i jak bardzo ten „rodzinny problem” dotyczy nas wszystkich. Jedna z najlepszych książek non-fiction 2019 roku według magazynu „Kirkus Reviews”.
„Czytając „Śladów pobicia brak”, dowiedziałam się, że w latach 2000–2006 więcej Amerykanek zmarło wskutek przemocy domowej niż amerykańskich żołnierzy poległo na polu bitwy. To szokujące, że najniebezpieczniejszym miejscem na świecie jest dla kobiet ich dom. Nadal istnieje wiele państw, w których przemoc wobec żony lub członka rodziny jest uznana za legalną. Co więcej, w ponad 10 państwach sprawca gwałtu może uniknąć skazania, jeśli poślubi swoją ofiarę.” Angelina Jolie
„„Śladów pobicia brak” obala mity dotyczące przemocy domowej […]. Dzięki wnikliwemu i niezwykle głębokiemu potraktowaniu tematu książka Synder skłania nie tylko do refleksji nad problemem przemocy, ale też nad sposobem pisania na tego rodzaju tematy.
[…] Autorka wykorzystuje wiele technik właściwych dobrym powieściom: opowiada wartko, umiejętne ożywia szczegóły, celnie charakteryzuje postaci. A przy tym wszystkie wątki omawia głęboko i wyczerpująco. Z niezwykłą lekkością przechodzi też od faktów historycznych do współczesności, od konkretnych przypadków do naukowej analizy. To pisarka, która po mistrzowsku ożywia tę opowieść, by sprawić, że naprawdę nas ona obejdzie.” Parul Sehgal, „The New York Times” „Snyder napisała książkę o bardzo wielu rzeczach: o mężczyznach, którzy biją i zabijają swoje żony lub partnerki, o ludziach, którzy próbują przewidzieć, czy dojdzie do morderstwa, i tych, którzy usiłują pomagać sprawcom, a także o ubóstwie, depresji, rozpaczy, przywilejach, egzekwowaniu prawa, więzieniach, zdrowiu psychicznym, polityce i sprawach płci. Mogło się to udać tylko naprawdę utalentowanej, pewnej swojej wiedzy i fachu pisarce.” Masha Gessen „Tej książki nie sposób odłożyć. Jest wciągająca jak najlepsza powieść, bezpośrednia jak osobiste wyznanie, doskonale udokumentowana i poparta ogromem wiedzy. […] Autorka przenosi nas w świat ofiar, oprawców i tych, którzy na różne sposoby mierzyli się i uporali z przemocą. Ich historie są wstrząsające, ale Snyder nie pozwala nam przerwać, tylko wskazuje możliwe rozwiązania. […] Po kilku rozdziałach powiedziałem znajomej prokurator, że wszyscy w jej biurze, a właściwie wszyscy urzędnicy, którzy mają do czynienia z problemem przemocy w rodzinie, muszą przeczytać tę książkę. Ona ratuje życie.” „The Washington Post” „Nie wiem, skąd Rachel Louise Snyder wzięła siłę, by napisać tę książkę – czyta się ją jak dziennik korespondenta wojennego. Opisując konsekwencje przemocy domowej, Snyder chce sprawić, by prywatny koszmar stał się sprawą publiczną.
Książka ta wyjaśnia tajemnicę wiary w siebie. I pokazuje nam, w jaki sposób zbudować większą wiarę we własne siły. Autor czerpał inspirację z tekstów filozofów, z prac psychoanalityków i psychologów, a także z doświadczeń wielkich sportowców, artystów jak również z anonimowych źródeł. Wiara w siebie rodzi się z działania, ze zdobywania nowych umiejętności, z wychodzenia ze strefy komfortu czy utartych schematów. Drogi prowadzące do niej są różne, ale raz zdobyta niesie nas przez całe życie. Wymaga jednak ciągłej pielęgnacji. Aby zrozumieć jej dynamikę, nie trzeba przesiadywać w laboratorium , lecz obserwować prawdziwe życie, patrzyć, jak się rodzi i rośnie, dostosować się do jego rytmu.
Wiara rodzi się z pewnej alchemii, jest pochodną wielu czynników dlatego:
dbajcie o dobre związki
słuchajcie samych siebie
zachwycajcie się
decydujcie
pobrudźcie sobie ręce
przejdźcie do czynów
podziwiajcie
pozostańcie wierni pragnieniom
zaufajcie tajemnicy
Książka Socjoterapia młodzieży. Studium psychologiczno-pedagogiczne to kompendium wiedzy na temat tej formy pomocy psychologiczno-pedagogicznej skierowanej do młodzieży z grup ryzyka. Autorki rozumieją socjoterapię jako grupową pomoc polegającą na intencjonalnym uruchamianiu czynników pomocowych, które występują między członkami grupy, w relacji z socjoterapeutą i w procesie grupowym. Celem tego oddziaływania jest uaktywnienie potencjału rozwojowego, zapobieganie kształtowaniu się zaburzeń i problemów zdrowotnych oraz zmiana trajektorii rozwoju i wzmocnienie mechanizmów zdrowia i/lub osłabienie patomechanizmu utrzymującego problemy psychospołeczne.Czytelnik znajdzie tu:Charakterystykę adolescencji jako okresu przejścia między dzieciństwem a dorosłością oraz określenie zadań rozwojowych młodzieży.Opis socjoterapii jako szczególnej formy pomocy psychologiczno-pedagogicznej, lokującej się między modelami zdrowia i zaburzeń.Informacje na temat diagnozowania w socjoterapii jako wieloaspektowego i celowego procesu zbierania informacji, stawiania hipotez diagnostycznych oraz ich weryfikacji.Analizę socjoterapii jako sposobu pomagania w drodze uruchamiania procesu grupowego i aktywowania czynników pomocowych.Wiedzę na temat pożądanych cech socjoterapeuty: kompetencji psychologiczno-pedagogicznych, diagnostycznych, pomocy grupowej, pracy pomocowej z młodzieżą, autoedukacyjnych i moralnych, a także tożsamości zawodowej socjoterapeuty.Uznajemy doniosłe znaczenie okresu adolescencji jako czasu obdarzonego silnym potencjałem rozwojowym, podczas którego istnieją niepowtarzalne możliwości wsparcia rozwoju i pomocy dla nastolatków. Młodzież uczestniczącą w socjoterapii postrzegamy jako jednostki, które dysponują osobistym potencjałem umożliwiającym im coraz bardziej niezależne i podmiotowe życie, dokonywanie samodzielnych wyborów oraz kształtowanie własnej biografii, ale także jako osoby, które lokują się w grupach zwiększonego ryzyka, ponieważ borykają się z różnego typu problemami w funkcjonowaniu psychospołecznym.Z tekstu
Znana psycholożka i specjalistka rozwoju osobistego podpowie Ci, jak pracować nad sobą, aby wieść szczęśliwe i spełnione życie. Poznasz siłę motywacji i wpływu podświadomych przekonań na podejmowane przez Ciebie decyzje. Zaczniesz racjonalnie oceniać sytuację, a przede wszystkim panować nad emocjami. Wreszcie odważysz się zerwać toksyczne relacje i zadbasz o prawdziwy związek. Autorka podkreśla także potrzebę rozwoju duchowego i podpowiada, jak siebie wzbogacić poprzez proste techniki. Nauczysz się zasad pozytywnego myślenia i poznasz jego siłę w kreowaniu rzeczywistości. Staniesz się boginią pełną tolerancji, miłości i bliskości. Zrozumiesz, że wszystko w życiu ma sens, i że wszystko zależy tylko od Ciebie. Psychologia współczesnej kobiety.
Diagnoza nowotworu nie przekreśla szczęścia i przyszłości. Co udowadnia Autorka tej publikacji. Sama bowiem pokonała raka wykorzystując siłę emocjonalną. Zawarty w książce plan działania rozbudzi Twoją inteligencję emocjonalną, a dzienniczek ze 100 pytaniami ukierunkuje Twoje działania na odzyskanie zdrowia. Dowiesz się, jak poradzić sobie z szokiem po uzyskaniu diagnozy, przygotować się do pobytu w szpitalu, wyboru terapii czy rozmowy z bliskimi. Dodatkowo, zalecenia dotyczące zdrowego odżywania, preparatów prozdrowotnych i medycyny naturalnej wspomogą oczyszczanie organizmu i wzmocnią odporność. Medytacje będą nieocenioną pomocą w walce z chorobą. Zbuduj siłę emocjonalną, aby pokonać raka!
Jedna książka, dwie opowieści i cała rodzina w komplecie!
Z pandemii nikt się nie ucieszył i nikt jej do nas nie zapraszał – wszyscy po prostu musieliśmy stawić jej czoła. Rodzicom Zosi i Piotrka w tym dziwnym czasie przyszło zmierzyć się z jeszcze jednym wyzwaniem: choroba babci postępuje i nikt nie ma złudzeń, że uda się ją zatrzymać.
Czy to za dużo jak na jedną rodzinę? Dzieci widzą, że sytuacja zaczyna wszystkich przerastać i wpadają na pewien pomysł: może pandemia to dobry czas, żeby wziąć się za wychowywanie… rodziców?
Ta pięknie ilustrowana i radosna (choć poruszająca trudne tematy) książka pomoże w zrozumieniu emocji, których doświadczamy wszyscy – i dorośli, i dzieci. Zawiera dwa opowiadania zarówno dla dzieci młodszych, które nie czytają same, jak i dla czytających samodzielnie. Może pomóc rodzicom w przeprowadzeniu trudnych rozmów na temat naszych uczuć, choroby bliskich, nieoczekiwanych sytuacji.
Co wyróżnia książkę:
- książka 2 w 1,
- dwie okładki główne,
- dwie opowieści, dwie perspektywy.
Nota o autorze:
Małgorzata Górna – autorka książek dla dzieci i młodzieży, dziennikarka, pedagog. Publikowała w krakowskich wydawnictwach Bliżej przedszkola i Aksjomat. Debiutowała w Wydawnictwie Literatura książką „Krzyś, niania i ja”. W dzieciństwie recytowała, śpiewała, uczyła się gry na fortepianie i tańczyła w balecie. Jako mała dziewczynka dostąpiła zaszczytu osobistego powitania w Bydgoszczy kardynała Stefana Wyszyńskiego prymasa Polski. Uwielbia spacery brzegiem morza, słodycze, książki i zwierzęta, szczególnie psy.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
