Znów miałam tylko siebie, pusty pokój i moją wierną psiapsiułę anoreksję. Ona zawsze pojawiała się, gdy nie było już nikogo. Razem organizowałyśmy sobie czas. Przygotowanie misternych tabel kalorycznych czy sprawdzanie wartości odżywczych na nowych produktach pochłaniało nas bez reszty. Razem z anoreksją wybierałam się na długie spacery, by wspólnie stracić to, co wpakowano we mnie przez te kilka tygodni w szpitalu. Czemu na nowo to robiłam? Miałam poczucie, że im jestem chudsza, tym ONA bardziej mnie lubi. Chciałam czuć, że ktoś mnie lubi. Byłam anoreksji wdzięczna. Ona jedna mnie nie zawiodła. Poświęcała mi przecież tyle swego czasu. Musiałam się jej jakoś odwdzięczyć. Pragnęłam szybko stracić na wadze. Dla niej. By była ze mnie dumna. By mnie nie opuściła. fragment książki Wstrząsająca, autentyczna historia dziewczyny, która od dziesięciu lat walczy z anoreksją. Jako dwudziestolatka po sześciu hospitalizacjach i kilku próbach samobójczych postanowiła opowiedzieć o koszmarze choroby. Punktem zwrotnym okazała się śmierć bliskiej jej osoby, także chorującej na zaburzenia jedzenia. Aby ostrzec innych, Karolina Otwinowska wyciągnęła na światło dzienne najintymniejsze szczegóły swego życia z chorobą i opisała z okrutną dokładnością kodeks wyniszczającej ciało i duszę anoreksji.

Książka zawiera opis sposobów oddziaływania na ludzi, wpływania na posta­wy i zachowania. Omówione zostały tylko techniki perswazyjne, które są stosowane w bardziej klasyczny i zinstytucjonalizowany sposób, przede wszystkim w ramach promocji i reklamy, a także niektórych dziedzin pokrewnych. W większości publikacji na ten temat omawia się głównie językowe i erystyczne aspekty przekonywania. Praca wychodzi poza tak określoną problematykę, ukazuje także inne możliwości, wynikające np. ze sposobów umieszczania lub modyfikacji przekazów perswazyjnych albo wyboru innej drogi dotarcia do odbiorców.

Po raz pierwszy w zwartym opracowaniu omówiono i poddano analizie kilkanaście rodzajów patologii najczęściej występujących w organizacjach. Omówiono pojęcie, przyczyny, mechanizmy psychospołeczne powstawania zjawisk patologicznych oraz ich skutki dla osób nimi dotkniętych, ich rodzin i zakładów pracy. Zainteresowany czytelnik może skorzystać z przedstawionych narzędzi badawczych, które umożliwią diagnozę omawianych patologii - uzależnień i zachowań odbiegających od norm w przedsiębiorstwach i innych typach organizacji. W perspektywie interdyscyplinarnej wskazano też sposoby ograniczania tych niekorzystnych zjawisk.

Encyklopedia dobrych manier, zestawiona hasłowo, jest podręcznikiem dla wszystkich, a szczególnie dla osób żyjących szybko.

Z języka greckiego przełożył, wstępem i komentarzem opatrzył Marian Szarmach. Listy miłosne Filostratosa są korespondencją fikcyjną. Tego rodzaju forma literacka była znana w Drugiej Sofistyce. Polski czytelnik dysponuje Listami heter Alkifrona z II wieku, które przenoszą nas w wyrafinowaną atmosferę Aten IV wieku przed Ch., Listami wieśniaków Klaudiusza Eliana nasyconymi aluzjami literackimi głównie do komedii Menandra oraz epistolograficzną nowelą, jaką jest korespondencja Pseudo-Hippokratesa O śmiechu Demokryta. Starożytność nie przekazała nam zbyt wielu wskazań dotyczących retoryki listu. Żyjący prawdopodobnie w I wieku przed Ch. Demetrios w traktacie de elocutione podkreśla, że list jest wizerunkiem duszy nadawcy i niejako posłanym przez niego prezentem. Nie zaleca pisania listów zbyt rozwlekłych i pompatycznych, lecz przedstawianie prostej sprawy w prosty sposób. Przysłowia i aluzje literackie podnoszą jego piękno i są w nim ?jedyną dopuszczalną formą filozofii?. Jak wyglądają listy Filostratosa? Autor adresuje je do młodych chłopców, dziewcząt i dojrzałych pań. Nie mają tradycyjnego początku i zakończenia, a jeśli można by się czasami takowego dopatrzeć, jest to zabawa. Niektóre z nich są przekorną rozmową, inne pochwałą adresatki czy adresata, wreszcie jeszcze inne jakimś opisem, czy dowcipną sprzeczką. Tematami ich są piękne, szybko więdnące i uczące korzystania z ulotnej chwili róże, uroda ukochanej czy ukochanego, ich fryzury, oczy, gniew, buty oszpecające nogi, sprzedajność uczuć. Autor będący ofiarą Erosa bawi się tą tematyką, sięgając po cytaty literackie, aluzje do różnych dzieł nie tylko pióra, ale i sztuki oraz do mitologii. Przypomina to popisy literackie Owidiusza w Amores, gdzie poeta prezentuje jakiś temat w różnych wersjach. Listy te są więc inkrustowane cytatami lub kryptocytatami z literatury greckiej, przede wszystkim zaś z Homera, do którego Filostratos nawiązuje w prawie każdej sytuacji jako do Arcypoety, a potem z Eurypidesa, Platona, Teokryta i epigramatów z Antologii Palatyńskiej. Często wydaje się, że na wzór jej poetów pisze popisowe etiudy prozą, w których prowadzi intelektualną, wyrafinowaną grę z odbiorcami. Korpus składa się z 73 przeważnie krótkich listów, z których 64 to listy miłosne. Może dlatego idąc za Księgą Suda tak tytułuje się zazwyczaj cały ten zbiór. Pozostałe dotyczą innych, bliżej nieznanych wydarzeń, jak chociażby aplauzu towarzyszącego popisom jakiegoś retora, którego Filostratos nie darzy sympatią. List ostatni skierowany jest do cesarzowej Julii Domny, w której intelektualnym kręgu Filostratos pozostawał. Nie obeszło się jednak bez tego, żeby filologowie nie zaczęli kwestionować autentyczności przynajmniej niektórych listów, z czym rozprawił się ostatecznie L. De Lannoy, podkreślając, że cechuje je ten sam styl, co Żywot Apolloniosa z Tyany, który bizantyński uczony Focjusz (IX wiek) określił jako ?jasny, ujmujący, ścisły i pełen słodyczy".

Książka zawiera opisy i wskazówki dotyczące sporządzania tradycyjnych amuletów miłosnych, przeprowadzania różnorodnych wróżb dotyczących uczuć, przygotowywania magicznych potraw afrodyzjakalnych oraz liczne zaklęcia i ciekawostki z dziedziny miłości i magii. Dzięki niej można samodzielnie nauczyć się odprowadzać wszelkie miłosne czary, mające na celu oczarowanie, zwracanie na siebie uwagi, zdobywanie miłości, wzbudzanie pożądania, poprawę życia uczuciowego i erotycznego, pozyskiwanie czyichś względów, leczenie zranionych uczuć, zapomnienie o nieudanym związku oraz zerwania i rozstania.

Szukamy swojej drogi, pragniemy szczęścia. Każda chwila życia zaprasza do odkrywania tego, co tak bliskie, a tak często niezauważone, Nie rozminiesz się ze swoim szczęściem, to po prostu niemożliwe, tylko nie wypatruj go gdzieś daleko. Nie wybieraj się w podróż, chociaż... no właśnie... szykuj się do drogi, tej codziennej, zwyczajnej, tej, którą już dawno rozpocząłeś, może tylko jeszcze nie wiesz, że od zawsze towarzyszy Ci na niej szczęście. Każdy dzień jest drogą do niego. Naprawdę każdy.

Zmniejsz codzienny stres Czy męczy was poczucie, że życie to nieustanne zmagania o wystarczającą ilość czasu, pieniędzy i przestrzeni? W swojej książce Naomi Saunders pokazuje nam, jak: złagodzić stres, zyskać więcej czasu dla siebie i najbliższych, zmniejszyć wydatki, uzyskać więcej przestrzeni psychicznej i fizycznej, uwolnić się z pułapki zakupów i konsumpcji, pozbyć się niechcianych zobowiązań, utrzymać porządek i zmniejszyć chaos. Początkowo postępowanie zgodne ze wskazówkami zawartymi w tej książce może być nieco utrudnione. Jednak potem prostsze życie odpłaci się lepszą jakością oraz większą swobodą umysłu.

Wszyscy mamy swoje ideały dotyczące małżeństwa, przechowywane gdzieś w głębi serca. Z tych ideałów tworzymy własne scenariusze, z rolą dla nas samych do odegrania. W okresie „chodzenia za sobą” często rozwijamy te wyobrażenia i staramy się wypaść jak najlepiej w oczach drugiej strony. Marzenia o pięknie cudownego małżeństwa, które w sobie nosimy, mogą jednak okazać się nierealistyczne i nieosiągalne. Także odmienne oczekiwania jakie mają mężczyźni i kobiety mogą prowadzić do rozczarowania w pierwszych latach małżeństwa. Dochodzimy wtedy do wniosku, że doświadczenie wspaniałej relacji małżeńskiej jest tylko dla marzycieli. Jednak jest to całkowicie błędne przekonanie, gdyż małżeństwo może być cudowne – ba, ma być cudowne! Wymaga to jednak wysiłku i pracy. Podstawą każdego małżeństwa powinna przede wszystkim być przyjaźń pomiędzy małżonkami. Bycie przyjacielem wymaga konkretnego działania. Trzeba zadawać sobie pytania typu: „Jak mogę pomóc osobie, którą kocham?”. Oczywiście nie chodzi wyłącznie o wielkie wydarzenia, ale raczej o małe codzienne sprawy, czy po prostu drobne gesty. Przyjaciele zastanawiają się, jak mogą pomóc jeden drugiemu, nawet gdy nie są o to proszeni. Prawdziwi przyjaciele ignorują swoje drobne wady. Sprawy, które przyjaciel powierza im podczas głębokiej, szczerej rozmowy, uznają za święte. Bycie przyjaciółmi to postawa, na którą musimy się zdecydować, aby nasze małżeństwo było wspaniałe. Ta książka może nam w tym pomóc.

Czas sprzeciwić się powszechnie lansowanej w mediach opinii, że do szczęścia potrzebne jest idealne ciało.

Kategoria klimatu dla kreatywności dotyczy postrzeganych przez uczniów w szkole lub pracowników w miejscu pracy warunków ich funkcjonowania w określonym systemie: relacji z kolegami i przełożonymi, wzajemnego zaufania i otwartości, a także konfliktów i sposobów ich rozwiązywania. Książka prezentuje kilka studiów badawczych, w trakcie których konstruowane były narzędzia do pomiaru postrzeganego klimatu panującego w szkole, pracy, opisywane były też uwarunkowania tejże percepcji. Klimat z założenia jest pojęciem „miękkim”, metaforą opisującą atmosferę panującą w grupie ludzi lub organizacji, stąd próby jego ilościowego pomiaru mogą budzić wątpliwości. Z drugiej jednak strony, co najmniej od kilkudziesięciu lat na całym świecie tworzone są narzędzia, które umożliwiają wieloaspektową diagnozę klimatu panującego w organizacji, a poprzez to – próby jego zmiany, interwencji mogących poprawić funkcjonowanie międzyludzkie. Po przeczytaniu pracy nauczyciel, ale i menedżer będzie dysponował wiedzą, ale i konkretnymi narzędziami, które pozwolą zbadać i poprawić atmosferę tak, aby sprzyjała ona podejmowaniu działań o charakterze innowacyjnym i twórczym.

...Oprócz naturalnej potrzeby odwiedzania przez byłych mieszkańców małych ojcowizn i miejsc z lat dziecinnych, Autor podkreśla również ich nieopisany i nieukojony ból po stracie najbliższych członków rodziny. Modlitwa, pielgrzymowanie i stawianie krzyży są nie tylko dopełnieniem obowiązków żywych wobec zmarłych. Jest to niezwykle ważny akt w naszej kulturze i cywilizacji europejskiej i chrześcijańskiej.

W Poprawce z matury Ewa Woydyłło analizuje prawdziwe historie czytelników i skomplikowane biografie bohaterów literackich i filmowych. Interpretuje zdarzenia, które wpłynęły na odmianę losu ludzi krzywdzonych w dzieciństwie. Radzi, jak rozprawić się z traumami przeszłości. Namawia, by ponownie zdać życiowy egzamin dojrzałości, poradzić sobie z problemami i żyć szczęśliwie.

Ojciec Stanisław Olesiak, werbista misjonarz, w kolejnym tomiku Misjonarze Werbiści, mówi z odwagą o mocy Bożej, jaka działa dziś w jego życiu przez wiarę. Doświadcza jej wobec współczesnych zagrożeń jakimi są: zło wojny domowej w Angoli, gdzie posługiwał jako misjonarz, cierpienie, którego doświadczał i które dotyka go szczególnie teraz, w trakcie nieuleczalnej, postępującej dotkliwej choroby, jaką jest stwardnienie rozsiane. Nadaje chrześcijańskiego wymiaru temu co wydawałoby się niemożliwe. Oblicza cierpienia zamienia w miejsce miłości i pokoju. ?Drogi Ojcze, wspominam z wdzięcznością całą dotychczasową posługę duszpasterską, szczególnie zaangażowanie w działalność Stowarzyszenia Osób Niepełnosprawnych i ich Opiekunów Spokojne Jutro w Nowym Sączu. Dziękuję za towarzyszenie duchowe osobom niepełnosprawnym w okręgu nowosądeckim, potwierdzane świadectwem przeżywania w duchu wiary w Jezusa Chrystusa Zmartwychwstałego własnego krzyża choroby?.

Coaching Prowokatywny i Terapia Prowokatywna to taka metoda, w której coach/terapeuta odgrywa adwokata diabła - udziela bzdurnych rad, kwestionuje postępy, pracowicie 'nie pamięta' i 'nie rozumie', czasem nawet 'nie słyszy'. Maluje barwne, stereofoniczne i namacalne obrazy tego, jak klientowi nie uda się zmienić, przejść barier, których doświadcza... I co się wtedy dzieje? To samo, co zwykle: klient nie wierzy coachowi, robi dokładnie odwrotnie niż terapeuta czy coach doradza, i wkracza na ścieżkę rozwoju, przekraczania własnych ograniczeń. Wbrew swojemu 'szalonemu terapeucie' i 'szalonemu coachowi' bardzo szybko osiąga cele terapii czy coachingu. A wszystko po to, żeby temu 'pokręconemu' coachowi/terapeucie pokazać, jak bardzo się myli w negatywnej ocenie klienta. Działa? Działa! Jeszcze jak!!! Książka świetnie uzupełnia się z "Terapią Prowokatywną" Franka Farrelly'ego i Jeffa Brandsma. A gdy jeszcze dodać nagrania DVD z sesji prowokatywnych samego Franka Farrelly'ego - Czarodzieja z Wisconsin - to tak rozszerzysz twój repertuar coacha, terapeuty, menedżera, rodzica, przyjaciela :-D Potężna dawka humoru, konfrontacji i życzliwości... Zrób sobie prezent. (i jeszcze komu?)...   Fragment książki Wstęp Mia i Ronald od lat prowadzili przyjemną restaurację. Często jeszcze długo po zamknięciu goście zostawali z nimi na drinka. Kiedy Ronald kilkakrotnie w ciągu dnia zemdlał i spadł ze stołka barowego, pojawiło się podejrzenie, że coś jest nie tak. W końcu restauracja zbankrutowała, więc siedzą teraz razem u psychologa. „No tak", mówi Ronald, patrząc niewinnie swomi niebieskimi oczami. „Może faktycznie byłem trochę przemęczony. Grypa, czy coś ...". Mia w tym samym czasie stanowczo kręci głową i patrzy na nas nienawistnym spojrzeniem. „Sami teraz widzicie, wszystkiemu zaprzecza." Przewraca oczami do góry i głęboko wzdycha. Roland chce mimo to otworzyć nową działalność gastronomiczną. Mia nie ma już na to ochoty. Nie chce znowu przechodzić przez kolejne stany napięciowe. Gdybyśmy byli zwykłymi, tradycyjnymi terapeutami, w tym momencie rozmowy przytaknęlibyśmy pełni zrozumienia i z westchnieniem przyznali, że Mia wcale nie ma łatwo. Że odczuwa silną frustrację i takie tam. Tylko że my nie jesteśmy już tradycyjnymi terapeutami. Jesteśmy coachami prowokatywnym - zajmujemy się udzielaniem pomocy w sposób prowokatywny, czyli taki, który rzadko wydaje się mieć coś wspólnego z pomaganiem. „Aha", mówimy do Mii. „Małe dzieci stają się dorosłe. Ronald to twoje dziecko, mały chłopczyk uzależniony od ciebie. On sam zupełnie tak tego nie widzi, po to jest przecież jego Mamma Mia. Ale co zrobisz, kiedy on w końcu dorośnie? Według nas, Mia, to dla niego dobry moment, aby opuścił dom". „Tak", podśmiechuje się Mia. „Wszystko się zgadza. Kiedy są już dorosłe, musisz je wypuścić na wolność, co?" „A ty, Ronald", mówimy dalej, „dla ciebie przyszedł czas, aby odejść. Chciałbyś tylko jeszcze raz przyjść do psychologa, żeby potem móc powiedzieć, że naprawdę próbowałeś wszystkiego. I masz rację, w takim wypadku masz zawsze alibi...". Ronald patrzy przed siebie otępiałym wzrokiem i wzrusza ramionami. „Cóż", mówi po dłuższej chwili. „Właściwie... to tak". „Szybko doszliście do sedna", stwierdza Mia. Zajmowanie się coachingiem lub terapią prowokatywną to taka forma pracy, która działa w oparciu o mięśnie śmiechowe. To zaś bardzo dobrze działa na obie strony rozmowy: coach czerpie przyjemność z pracy, pomimo ciężaru „cierpienia psychicznego", przez które się przebija, a klient doświadcza niezwykłego przeżycia - czerpie „przyjemność" z własnych problemów. Jednak coaching prowokatywny to o wiele więcej, niż tylko wyśmiewanie się z ludzkich absurdów, kuriozów życia i wzajemnej walki tej dwójki. W praktyce prowokatywny styl pomagania często przynosi szybkie, bezpośrednie i rewolucyjne efekty. Podczas sesji ludzie często już w pierwszych dwudziestu minutach wyraźnie się zmieniają i uwalniają się od tłamszących ich modeli życia, z którymi zmagali się od lat. Chcemy podzielić się z wami - z tobą, coachu prowokatywny, i z tobą, zainteresowany czytelniku - entuzjazmem, z jakim stosujemy tę metodę. Poza tym nadszedł czas na powiew świeżości w świecie pomocy psychologicznej. Psychologowie, pracownicy społeczni, a dziś także trenerzy, konsultanci i coachowie o wiele za długo muszą roztaczać wokół siebie zrozumienie, akceptację i poważny styl życia. W rezultacie nie tylko terapeuci się wypalają, ale także ich klienci zostają pozbawieni prawdziwego międzyludzkiego kontaktu.    Coaching Prowokatywny Spis treści Do polskiego czytelnika 7 Wstęp 9 1. Ciągnij osła za ogon! Prowokatywna wizja człowieka 11 2. Właśnie o tym chcę rozmawiać! Czynniki Farrelly'ego: podwaliny stylu prowokatywnego 29 3. O czym to rozmawialiśmy? Jakie są stale zachowania coacha prowokatywnego? Czynniki Farrelly'ego, część l 41 4. W porządku, nie wkurza cię to, ale mógłbyś go żywcem obedrzeć ze skóry W jaki sposób coach prowokatywny reaguje na poszczególne zachowania klienta Czynniki Farrelly'ego, część 2 55 5. A dałem z siebie wszystko... Relacja prowokatywna 71 6. Ludzie to psy Ogólne narzędzia prowokatywne Czynniki Farrelly'ego, część 3 85 7. Światło elektryczne to bzdura Skuteczność coachingu prowokatywnego 97 8. Być może zwykli ludzie mają tego dość... Prowokatywne reakcje na problemy Czynniki Farrelly'ego, część 4 103 9. Trzymasz się jeszcze, czy mam dzwonić po karetkę? Reakcje prowokatywne dotyczące koncepcji siebie Czynniki Farrelly'ego, część 5 111 10. Ale czy to nie twoja własna wina?! Strategiczne zagrania prowokatywne Czynniki Farrelly'ego, część 6 117 11. Telewizory, przewodnicy i „głupawka" Procesy wewnętrzne coacha Czynniki Farrelly'ego, część 7 129 12. Sorry, że moja praca sprawia mi przyjemność Coaching prowokatywny jako świat wywrócony do góry nogami 137 13. W myślach słyszałem, jak znowu się śmiejesz! Skuteczne czynniki coachingu prowokatywnego 147 Bibliografia 161

Któż nie doznał chwil wielkich i małych zranień ? ran ciała lub serca? Być może cierpienia zostały częściowo oswojone, pamięć o nich przypomina jednak, że nieszczęście zawsze czyha gdzieś w pobliżu. Dzisiejsze cierpienia nie pozwalają zdać się biernie na obietnice radosnego jutra. Czyżbyśmy byli skazani na nieszczęście? Na bycie ?wiecznie nieszczęśliwymi?? Autor książki stara się przekonać czytelnika, że szczęście nie jest możliwe, jeśli nie włączymy cierpienia jako odbiorcy wszelkiego istnienia i całego ludzkiego życia, jeśli nie przyjmiemy cierpienia jako spotkania, które wyznacza nam szczęście. Przypomina nam piękną prawdę, że ?szczęście nigdy nie bierze się znikąd?.

Jest to poradnik przeznaczony przede wszystkim dla pracodawców i kadry kierowniczej. Zawarte w nim rady pomogą Ci poruszać się w sferze skomplikowanych relacji między pracownikami. Znajdziesz tu wskazówki w zakresie tego, jak radzić sobie z konfliktami w miejscu pracy. W książce wyjaśniamy, jakie są przyczyny i powiązania konfliktów w miejscu pracy oraz w jaki sposób konflikty eskalują i do czego mogą doprowadzić. Przedstawiamy konkretne środki zaradcze i kroki, które należy podjąć, aby skłonić zwaśnione strony do zakończenia sporu i podjęcia konstruktywnych działań. Dowiesz się także, jak zapobiegać konfliktom.

Punktem wyjścia tej opowieści jest swego rodzaju zakład Pennaca z jego przyjacielem reżyserem, Pierre'em Bourtonem; otóż obaj twórcy postanowili sobie, że nie konsultując nawzajem swoich fabularnych pomysłów, opowiedzą historię na zadany temat. A temat jest następujący: "Budzicie się pewnego ranka i odkrywacie, że w ciągu nocy zostaliście zmienieni w dorosłych. Zupełnie oszołomieni pędzicie do pokoju rodziców. A oni zmienili się w dzieci. Co było dalej?". Szanowne dzieci to znakomita lektura dla całej rodziny. Rodzice nie powinni jej jednak czytać razem z dziećmi, tylko po kryjomu: jedni przed drugimi. Rezultat takiego rodzinnego eksperymentu może się okazać naprawdę niespodziewany.

Mary Beth Bonacci corocznie przemawia do niemal 100 tysięcy ludzi. Mówi o przyjaźni, związkach, małżeństwie, o tym, że Bóg ma plan względem nas, że życie polega na szukaniu prawdziwej, uczciwej miłości... A ludzie zadają jej najróżniejsze pytania. Pytają o seks, randki, o uleczenie ran po zerwanej znajomości, o małżeństwo. Po kilkunastu latach pracy autorka po raz pierwszy opublikowała pytania i odpowiedzi w formie wszechstronnego, łatwego przewodnika. Szczegółowo omawia codzienne zmagania ludzi starających się żyć miłością w tym pełnym szaleństwa świecie. Przedstawia całościowy wykład nauki Kościoła w zakresie małżeństwa i ludzkiej seksualności. Omawia najtrudniejsze zagadnienia, takie jak: seks przedmałżeński, antykoncepcja, rozwód, homoseksualizm, pornografia i wiele innych. Ofiaruje pełne współczucia wsparcie dla tych, którzy potknęli się na swojej drodze. Mary Beth Bonacci jest też założycielką Real Love, Inc., organizacji, która działa na rzecz propagowania szacunku dla Bożego daru seksualności. Studia magisterskie w zakresie teologii małżeństwa i rodziny ukończyła w John Paul II Institute. Obecnie pracuje jako konsultantka narodowego programu Life Teen.

Jak go wykorzystać na 350 sposobów Mężczyzna funkcjonalny, fragmenty Kiedy masz trzy sekundy Badania potwierdzają, że najtrwalsze wrażenie odniesiesz w ciągu pierwszych trzech sekund. W tym czasie nasz umysł natychmiast odkrywa, ile jest seksu w innej osobie. Co zrobić, jeśli masz tylko chwilkę, by zwrócić na siebie jego uwagę? Pamiętaj, że dobrze wtedy słuchać instynktów. Nigdy nie wystawiaj się na trudną do obrony pozycję w obecności nieznajomego i to w miejscu odludnym, odosobnionym. Nigdy też nie dawaj mu swojego adresu. AKCESORIA Niekiedy wszystko zależy od tego, czy uda ci się ściągnąć na siebie jego wzrok. Użyj powieści, żeby zwrócić na siebie jego uwagę. Niektóre książki gwarantują wprowadzenie go w nastrój do rozmowy. Na przykład Futbolowa gorączka, Zeń i sztuka oporządzania motocykla czy Autostopem przez galaktykę to dobre wabiki na faceta. Mężczyznom często wygodniej mówić do -albo o - dużego przyjaznego psa, niż zwracać się bezpośrednio do kobiety. Zabierz więc swojego pudla - albo wypożycz jakiegoś - na spacerek do parku. Wyjmij piłeczkę i rzuć ją w stronę osoby, która cię zainteresowała. Albo (przypadkiem/celowo) ciśnij tę piłeczkę w jego głowę. W ten sposób z pewnością wciągniesz go do rozmowy. Weź aparat fotograficzny (opcjonalnie: kamerę). Gdy zobaczysz kogoś, z kim chciałabyś porozmawiać, wyceluj w niego obiektyw i zawołaj: „Uśmiechnij się!". Możesz bawić się latawcem. Nie przejmuj się, że słabo ci idzie z lataniem. Próbuj tak długo, aż facet to zauważy i zechce ci pomóc. Mężczyzna funkcjonalny to praktyczny poradnik dla efektownych kobiet, które preferują i umieją wziąć miłość we indywidualne ręce. Napisana z dużym poczuciem humoru i przenikliwością książka przedstawia, jak flirtować, a następnie oczarować i dostać mężczyznę naszych marzeń, jak z niego wydobyć to, co najlepsze Oraz jak go porzucić w bezbolesny sposób. Oto zbiór wskazówek doskonałych dla każdej z nas! Dowiedz się, co de facto siedzi mu w głowie, poznaj jego lęki, fantazje, fiksacje i uświadom sobie, co się z nim dzieje. Bez względu na to, czy spotykacie się po raz 1-szy, czy omawiacie przygotowania do Wielkiego "M", książka ta pomoże inni ludzie kobiety i mężczyźni odszyfrować ukryte w "męskiej gadce" znaczenia i odnaleźć jego prawdziwe uczucia. Jeśli zastanawiasz się, czym kieruje się mężczyzna twojego życia i chcesz poznać jego prawdziwe oblicze, czytaj dalej... Magia myślenia na wielką skalę Spis Treści 1. 100 i więcej sposobów zdobycia mężczyzny Kiedy masz 3 sekundy kiedy masz trzy minuty kiedy masz 30 minut kiedy masz trzy godziny kiedy masz 30 godzin 2. 100 i więcej rzeczy, jakie kobiety powinny wiedzieć o mężczyznach o jego mózgu o jego sercu o jego języku o jego organach o jego włosach 3. 100 i więcej sposobów na rzucenie faceta Wyparcie: to nie przytrafia się mnie targowanie się: czy powinnaś pozwolić mu odejść depresja: nie wierzę, że mnie nie spotyka gniew: dlaczego to musiało spotkać akurat mnie akceptacja: zdarzyło się, trudno, ale żyję i znów będę kochać