Fale przemocy zdają się narastać. Agresja na stadionach, na kocertach i po koncertach, wśród poborowych i tych, którzy ukończyli chwalebną "służbę ojczyźnie", agresja na pustej, ciemnej ulicy i w tłumie.
A równocześnie podobne tłumy na spotkaniach z Papieżem, tłumy w czasie koncertów Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy Jurka Owsiaka - i tam agresji nie ma, lub jest śladowa.
Niedoinformowanie to czy prawidłowość? Działanie autorytetu czy spontaniczny wybuch potrzeby opowiedzenia się po stronie dobra, po stronie pomocy słabszemu?
Obie postawy i ta, gdzie dominuje przemoc, i ta, gdzie manifestuje się pomoc - to fakty obiektywne.
Fragment Wstępu
Książka, którą oddajemy do rąk polskiego Czytelnika, została napisana z zamiarem zaproszenia rodzin do wspólnego czytania jej, strona po stronie, czyniąc ze słowa Bożego modlitwę.
Wystarczy niespełna rok, by poznać najważniejsze fragmenty Ewangelii i odkryć w nich "prawdę starodawną i zawsze nową" oraz skarb, który ubogaca naszą egzystencję, czyniąc każdego z nas dzieckiem Bożym.
„Spokojna, umiarkowana debata publiczna na tematy seksualne została w dużej mierze popsuta przez polityków, którzy dla korzyści politycznych grają na lękach seksualnych obywateli. Politycy i media wpatrzone w słupki sondaży często tworzą wokół seksu atmosferę paniki moralnej. [...] Żeby wesprzeć racjonalną debatę publiczną na temat seksualności, musimy unikać niepotrzebnego ewokowania emocji przez odwoływanie się do retoryki zagrożeń narodowych albo upadku społecznego. Spory seksualne w istocie wywołują różne obawy dotyczące znaczenia i sposobu organizacji rodziny, ról płciowo-kulturowych oraz zachowań prywatnych i publicznych, a także roli państwa. Musimy jednak starać się koncentrować na wąsko pojętych kwestiach seksualnych i rozważać je w świetle dostępnych badań oraz potencjalnych konsekwencji społecznych rozmaitych stanowisk i programów”.
(z tekstu)
Steven Seidman – amerykański socjolog związany ze State University of New York w Albany, jeden z najbardziej znanych teoretyków z zakresu socjologii seksualności. Autor licznych artykułów i książek na temat ponowoczesnej teorii społecznej, teorii queer czy socjologii kultury, m.in. Romantic Longings. Love in America 1830–1980, Embattled Eros. Sexual Ethics and Politics in America, The New Social Theory. Contemporary Debates, Queer Theory/ Sociology, Handbook of Lesbian and Gay Studies, Beyond the Closet. The Transformation of Gay and Lesbian Life.
Siedmioletni Reece został oddany pod opiekę rodziny zastępczej jako ostatni z sześciorga rodzeństwa. W domu Cathy zjawił się po miesiącu ciągłych przeprowadzek, ponieważ czworo kolejnych opiekunów nie poradziło sobie z jego agresywnym zachowaniem. Cathy, mająca doświadczenie w prowadzeniu rodziny zastępczej i znana z dobrego podejścia do trudnych dzieci, przyjmuje Reece’a pod swój dach, choć o historii jego rodziny nie wie prawie nic. Powoli Reece przywiązuje się do Cathy i jej dzieci, a także uczy się ufać osobom w swoim nowym otoczeniu. Z uporem odmawia jednak odpowiedzi na pytania dotyczące jego własnej rodziny, co każe przypuszczać, że za jego zachowaniem kryje się coś, o czym pracownicy opieki społecznej jeszcze nie wiedzą. Kiedy Cathy wreszcie otrzymuje dokumentację Reece’a, odkrywa szokującą prawdę, która przekracza jej wszelkie wyobrażenia…
W relacjach międzyludzkich zawsze dochodzi do pewnego napięcia gdy pojawia się kwestia kierowania innymi. Czy można nauczyć się kierowania ludźmi? Co charakteryzuje osoby o zdolnościach przywódczych? Czym są różnice między męskim a żeńskim stylem przewodnictwa? Te pytania postawili sobie opat prymas Notker Wolf i siostra Enrica Rosanna. Na podstawie własnych doświadczeń związanych z pełnieniem funkcji zarządczych oraz najlepszej literatury dotyczącej zarządzania ludźmi rozprawiają się z najczęściej występującymi błędami i nieporozumieniami w zarządzaniu. Pokazują, o co dokładnie chodzi w kierowaniu ludźmi – nie tylko w przedsiębiorstwie, lecz również w polityce, szkole i rodzinie. Konkluzją jest stwierdzenie, że można zarządzać ludźmi w imię Boga.
Popularne powiedzenie mówi, że jedyne co w naszym życiu jest pewne to śmierć. Mimo to jest ona jednak tematem tabu. Choć współczesna kultura sprawia wrażenie, że oswoiła się ze śmiercią, obserwujemy jej nadmiar w telewizji, muzyce a nawet w ubiorze – śmierć i umieranie są nadal zjawiskami, których do końca nie rozumiemy i o których nie chcemy rozmawiać. Szczególnie bliski kontakt ze śmiercią, np. w rodzinie, rodzi wiele problemów. Nierzadko strach przed samym zjawiskiem śmierci przeradza się w niechęć do osoby umierającej lub będącej w żałobie. Książka, którą oddajemy do rąk czytelnika, opisuje te zjawiska i pozwala lepiej zrozumieć, czym dla człowieka jest śmierć. W szczególności zaś pokazuje, że nie jest to jedynie proces biologiczny, ale złożona sytuacja, w której bierze udział nie tylko osoba umierająca, lecz również całe jej otoczenie.
Książka uzupełniona jest o wywiady z osobami umierającymi. Autorka zadała im takie pytania, jakie być może baliby się zadać bliscy osobie umierającej. W tych kilku stuprocentowo realnych sytuacjach, spisanych słowo w słowo, z ludźmi, którzy mogliby być naszymi bliskimi, łatwo odnaleźć analogie do sytuacji z naszego życia. Wydawca zaryzykuje także stwierdzenie, że poznanie treści tej książki pomoże wielu osobom zrozumieć, że najlepszym sposobem, by ulżyć w cierpieniu umierającej osobie, nie jest dyskutowana dziś eutanazja, lecz towarzyszenie.
Autorka jest socjologiem, długoletnią wolontariuszką medyczną w Hospicjum im. św. Jana Kantego w Poznaniu a także tercjarką dominikańską we fraterni bł. Piotra Jerzego Frassatiego w Poznaniu. Jest współautorką pytań wywiadu rzeki z o. Bernardem Sawickim OSB i o. Krzysztofem Popławskim OP, który ma się się ukazać nakładem naszego wydawnictwa pt.: "Męskie myślenie. O kościele, kapłaństwie, kryzysie i kobietach".
Każdy z nas ma negatywne doświadczenia związane z niewłaściwym spotkaniem z drugim człowiekiem. W sercu powstają rany, które często zamykają na spotkanie z drugim, budzą żal, pretensje, a nawet chęć odegrania się. Ta spontaniczna reakcja jednak nie leczy, ale jeszcze bardziej pogrąża człowieka w głębokim zranieniu, wyrasta bowiem z niezrozumienia zasadniczej prawdy, dotyczącej ludzkiej egzystencji, z zapomnienia o potrzebie przywrócenia miłości, aby żyć w pełni. Przebaczenie przełamuje fatalne skoncentrowanie się na sobie, na swoich ranach, żalach, pretensjach, zamykające człowieka na pełnię osobowego życia.
Przebaczenie przełamuje fatalne skoncentrowanie się człowieka na sobie, na swoich ranach, żalach, pretensjach, zamykając nas na pełnię osobowego życia.
Rozmowa XVI Kasjana z abba Józefem O przyjaźni, którą w nowym przekładzie publikujemy w niniejszym tomie (jako zwiastun edycji drugiej części Rozmów), jest bez wątpienia traktatem wyjątkowym w całej literaturze wczesnochrześcijańskiej. Przyjaźń to temat niezwykle istotny dla właściwego rozwoju każdego człowieka, na wszelkich płaszczyznach, w tym również duchowej. Stąd temat ten podejmowany był już szeroko w dziełach autorów starożytnych. Jego wagę dostrzegali również Ojcowie Kościoła, jak Klemens Aleksandryjski, Jan Chryzostom, Ambroży, Hieronim, Augustyn. Jest jednak rzeczą interesującą, że aż do czasów Jana Kasjana, żaden z autorów chrześcijańskich nie poświęcił przyjaźni osobnej rozprawy. Również – co jest niemniej frapujące – następny podobny traktat poświęcony przyjaźni pojawi się dopiero w XII wieku, a jego autorem będzie również mnich, cysterski opat Aelred z Rievaulx (1110–1167).
Przyjaźń, zdaniem Kajsana, to taki rodzaj relacji międzyludzkich, czy też taki rodzaj „obfitszej miłości” względem niektórych, który charakteryzuje się trwałością i prawością, i który ukierunkowany jest na osiągnięcie celu bliższego, czyli cnoty koniecznej do osiągnięcia celu dalszego – ostatecznego – czyli zbawienia. O ile na początku Rozmowy XVI Kasjan ukazuje przyjaźń w sensie szerokim, jako zasadę pewnego porządku w świecie stworzeń, lgnących do siebie dzięki swemu naturalnemu podobieństwu, o tyle w dalszych rozdziałach ukazuje już przyjaźń w sensie właściwym, czyli taką, która wyrasta „z obustronnej doskonałości i cnoty”.
Tym, co jednak wyróżnia traktat Kasjana na tle wszystkich dotychczasowych opracowań tego zagadnienia, jest ukazanie przyjaźni której źródłem jest miłość Boża rozlana w sercach przez Ducha Świętego (Rz 5,5), zaś jej typem staje się „uporządkowana miłość” z Pieśni nad Pieśniami (Pnp 2, 4 LXX).
Książka ukazuje dramat osamotnienia i sposoby jego przezwyciężania. Jest próbą dotarcia do ludzi samotnych i opuszczonych, zatroskanych i zrezygnowanych; równocześnie apeluje o chrześcijańską wrażliwość, o wsparcie pełne siły i odwagi, miłość i oddanie dla potrzebujących. Pokazuje ona drogi przezwyciężania samotności - drogi, które do ludzi prowadzą poprzez ludzi. Stara mądrość afrykańska głosi bowiem, że "człowiek jest dla człowieka najlepszym lekarstwem".
Sentencje mnichów to pouczające mądrości ubrane w krótkie opowieści z życia religijnych mędrców. Przypowieści pełne są refleksji i przemyśleń, czasem praktycznych porad, które pokazują zagadnienia „miłości” i „przyjaźni” w świetle doświadczenia mnichów.
Słowo, zapomniane trochę jako narzędzie pomocy, w prezentowanych przypowieściach staje się wsparciem dla ludzi szukających porady, rozwiązania problemu, czy wskazania drogi postępowania w konkretnej sytuacji.
Zebrane przypowieści to zbiór mądrości mnichów i pustelników – ich asceza, odrzucenie dóbr życia codziennego, ubogaciło ich życie duchowe, z którego, jak widać, możemy korzystać do dzisiaj.
Gniew, zapalczywość i uraza mają skutki dla wszelkich relacji międzyludzkich. „Żadna bowiem inna wada nie czyni z człowieka demona tak, jak gniew”. Gabriel Bunge, znawca życia duchowego i współczesny eremita, przywołuje naukę Ewagriusza z Pontu, aby zmierzyć się ze źródłem gniewu, który w stanie nieujarzmionym staje się pożywką dla czynów złych i popędliwych, staje się zdradliwym „winem demonów”.
Bunge pokazuje gniew, jako utratę roztropności i wskazuje na tajemniczy, ale i oczywisty, związek między pychą i popędliwością. To pycha zrzuca z nas wędzidła samoopanowania pchając nas w moc złego zacietrzewienia. „Nie ma się co łudzić: gniew „zaślepia” nie tylko tego, kto obiektywnie odszedł od wiary i stał się „heretykiem”, lecz również tego, komu została ona powierzona i kto usiłuje jej bronić”. Gniewne uczynki powodują często rzeczy nieodwracalne, „bo cóż innego z nich wynika, jeśli nie owe „podziały w Kościele Pana”, które także nie są niczym innym jak gorzkimi owocami gniewu?”
Za Ewagriuszem Bunge przeciwstawia nieopanowaniu – łagodność, prezentowaną jako cnotę aniołów. Dzięki temu porównaniu „opanowany gniewem” znajduje obraz dążenia do poprawy. W przeciwnym razie „mało kto też zdobyłby się na odwagę i wytrwałość potrzebną do walki z taką wadą jak gniew, gdyby nie miał przed oczami sympatycznego obrazu prawdziwego ludzkiego bytu, ideału, którego być może nie jest w stanie urzeczywistnić, a który jednak poszerza ciasne horyzonty naszej ziemskiej egzystencji”.
Czy można zauważyć Boga pośród tak banalnych spraw jak poplamienie ubrania czy użądlenie przez osę? A może to przesada, by dopatrywać się działania Boga w rodzinnych kłótniach, w przykrościach czy w dawanych nie w porę radach wychowawczych?
W tym fascynującym poradniku, dwoje małżonków opowiada z humorem i lekkością, że można odnaleźć radość w tym, co „szare, kolorowe i błękitne". Piszą jak wiara pomaga im mierzyć się z pytaniami i wyzwaniami, które przynosi praca, wychowanie dzieci i utrzymanie domu. Uczą jak przekazywać wartości i pielęgnować rytuały budujące wspólnotę. Naprawdę wiedzą, o czym piszą.
Współczesna interpretacja chińska.
Poznaj ponadczasową wartość dzieła sprzed blisko dwóch i pół tysięcy lat – „Sztuki wojny Sun Tzu”.
Generał Tao Hanzhang, jeden z czołowych chińskich dowódców z czasów wojny z Japonią i rewolucji komunistycznej w latach trzydziestych i czterdziestych XX wieku, przedstawia współczesną interpretację klasycznej myśli. Zasady sformułowane przez Sun Tzu były i są wykorzystywane przez dowódców na różnych kontynentach i w różnych epokach – od starożytnych chińskich wodzów po głównodowodzących we współczesnych wojnach, tak różniących się od siebie jak Mao Zedong czy Eisenhower. Dowiedz się, jak – opierając się na wskazówkach mistrza sprzed wieków – zmieniali oni obraz świata i jak możesz wykorzystać te wskazówki w codziennych (niekoniecznie militarnych) zmaganiach.
Walka z anoreksją i bulimią
KochAna to zapis walki z anoreksją młodej studentki ASP, dla której choroba stała się pretekstem do poszukiwań własnego „ja”.
Wyobraź sobie krainę, w której mieszkańcy są anorektycznie szczupli. Sprowadzają jedzenie do minimum. Patrząc w lustra, nie widzą bladych twarzy, ogromnych oczu, wystających żeber, patykowatych nóg, tylko ciała spływające tłuszczem. Ważą się kilka razy dziennie, by upewnić się, że nie przytyli. Wymiotują zbędnymi kaloriami i emocjami.
To kraina, w której Ana (anoreksja) i Mia (bulimia) roztaczają paranoiczny czar. Kolejne Alicje poddają się pod ich panowanie, by uzyskać wrażenie lekkości i przetestować siłę charakteru. Niedożywione ciała buntują się, ale one nie odpuszczają. Stają się adeptkami magii znikania. Odbyłam podobną wędrówkę. Niczym Alicja odkrywałam Krainę Czarów,
aż zamieniła się w Krainę Złudzeń. Przeżycia, których doświadczyłam, stały się inspiracją
do napisania tej książki.
(ze wstępu, Marta Motyl)
Marta Motyl – studentka historii sztuki. Zafascynowana surrealizmem i sztuką awangardową XX wieku, docenia to, co burzy stereotypy i zmienia punkt widzenia. Lubi zbierać wrażenia, emocje i obrazy, zamieniając je w słowa.
Idę ścieżką mi nieznaną opowiada o różnych formach relacji międzyludzkich, w głównej zaś mierze o miłości. Autor w książce umieścił rozważania o różnych aspektach życia związanych z uczuciem. Mówiąc o poznawaniu się, randkach, małżeństwie, przyjaźni, seksie, miłości, czyli wszystkim, co spotykamy na co dzień, z czym walczymy, do czego dążymy i czego pragniemy, książka pomoże Ci w zmianie biegu życia na lepsze.
Czy duit to właśnie Ty?
Dlaczego jesteś w korporacji? Bo zawsze chciałeś. Bo lubisz czuć za sobą siłę dużej firmy. Bo dobrze płacą i dają służbowy samochód. Bo tak jakoś wyszło. Teraz nie ma to żadnego znaczenia. Pracujesz w korporacji i musisz z tym żyć. Jako duit. Kim jest duit? To pracownik, który wykazuje stosunek uniżenie poddańczy wobec korporacji, w związku z czym daje się wyssać jak cytrynkę. I zrobić w konia. Słowo pochodzi od angielskiego "do it" - zrób to. To duici odwalają całą brudną robotę, a w podziękowaniu nie dostają nawet uścisku ręki prezesa. Dają się wykorzystywać przez tych, co lubią od czasu do czasu pogrzać zwały sadła na jachcie w trakcie jakiegoś służbowego wyjazdu na Karaiby.
Zabolało?
Nie martw się - w ciemnym korporacyjnym korytarzu zaświeciło światełko nadziei. Czytając te słowa, robisz właśnie ku niemu pierwszy krok. Nie musisz porzucać dotychczasowej pracy, żeby poprawić swój los. Wystarczy, że nauczysz się sprawnie pływać po powierzchni firmowej zupy. Dzięki tej książce dowiesz się, co zrobić, by nie stać się duitem, jeśli jesteś na początku swojej korpo-drogi. Sięgniesz po oręż niezbędny w walce o ogień. Przekonasz się, co należy zrobić, by samemu grzać buźkę na jachcie. Weźmiesz udział w korporacyjnej ceremonii i opanujesz taktykę człowieka sukcesu. Zaczniesz przemawiać słowami korporacyjnej propagandy i poznasz kilku cudzoziemców w Twojej korporacji, by wreszcie odłączyć się na dobre, usuwając z mózgu układ scalony z firmą.
Co nie znaczy, że ją porzucisz, po prostu nareszcie zaczniesz żyć dla siebie, nie dla niej!
Zatem nie czekaj! Czytaj, ćwicz, a potem — DO IT!
DO IT! Na Facebooku
Autor podważa mity na temat ojcostwa:
? ojcowie wcale nie są tacy ważni
? ojcowie nigdy nie uczestniczą w życiu szkolnym dzieci
? ojcowie nie potrafią zajmować się dziećmi
? ojcowie są agresywni i niebezpieczni dla dzieci.
?Być ojcem obecnym w życiu dzieci oznacza stawać się coraz bardziej świadomym znaczenia swojej osoby i jej niezastąpionej roli w rodzinie. Wciąż bowiem zbyt wielu jest mężczyzn, którzy ? umniejszając swoje znaczenie ? uważają ojcostwo za coś zbytecznego, przydatnego jedynie wtedy, gdy przynosi się do domu wypłatę albo gdy potrzebna jest dodatkowa para rąk do pracy. OJCOSTWO STANOWI INWESTYCJĘ MĘŻCZYZNY W DOBRO RODZINY I GWARANCJĘ RADOSNEGO WZRASTANIA DZIECI?.
ANTONELLO VANNI, bioetyk, wychowawca młodzieży, wykładowca literatury. Autor publikacji na temat ochrony życia ludzkiego (Ojciec i rodzące się życie) oraz uzależnień wśród nastolatków (Młodzież ? między uzależnieniem a wolnością). Znany ze swoich wykładów ?Młodzież, media i narkotyki?, które prowadził między innymi na Wydziale Bioetyki Papieskiego Uniwersytetu Regina Apostolorum w Rzymie.
W zielonej książeczce "Osiągaj zamierzone cele" Jeffrey Gitomer uczy jak mówić, pisać, przedstawiać siebie, przekonywać, wywierać wpływ na innych i zjednywać sobie ludzi.
Wszyscy, którzy przeczytają tę książkę, nabiorą umiejętności przekonywania innych do siebie, wiary w siebie, zrozumieją zasady, na jakich opiera się podążanie własną drogą w życiu. Dowiedzą się, jak skutecznie dążyć do odniesienia zwycięstwa na światową skalę. Ta książka pomoże Ci zdobyć wiedzę o tym, jak rozmawiać z ludźmi i prezentować im siebie oraz skutecznie przekonywać innych, a nie manipulować nimi. Nauczy cię sztuki zjednywania sobie ludzi. Podpowie, jak okraszać humorem proces ich przekonywania. Pokaże, w jaki sposób nadawać twym opowieściom zwartość i atrakcyjność. Zaznajomi cię ze sposobami operowania w mowie i piśmie dojrzałym stylem oraz walorami brzmieniowymi języka, jakim się posługujemy. Pomoże ci w osiąganiu kolejnych życiowych sukcesów, o których zawsze marzyłeś. Czytając tę książkę strona po stronie zapoznasz się z metodami wprowadzania w czyn moich idei i strategii ? zrozumiesz je ,przyjmiesz za swoje odnosząc z tego wiele korzyści, udoskonalisz umiejętność stosowania ich w życiu, co ci umożliwi kroczenie własną drogą, inni zaś nabiorą do ciebie szacunku i uznania.
Niniejsza publikacja powstała z myślą jej pragmatycznego wykorzystania zarówno w celach szkoleniowych, dydaktycznych, jak i praktycznych. Porusza ona niezwykle ważną, choć wciąż bagatelizowaną czy wręcz lekceważoną problematykę przemocy w rodzinie, która ma swój pejoratywny wymiar jednostkowy, ale także społeczny.
Kontrowersje wokół zjawiska przemocy wynikają przede wszystkim z nieznajomości tego problemu, z nieświadomości jego złożoności, wieloaspektowości. Dodatkowo funkcjonująca powszechnie mnogość mitów utrudnia prawidłowe rozpoznanie, a także skuteczne przeciwdziałanie i zwalczanie przemocy. Publikacja omawia w szczególności:
Przemoc w rodzinie jako zjawisko społeczne
Przemoc w rodzinie ? aspekty psychologiczne
Wybrane przestępstwa związane z problematyką przemocy w rodzinie
Prawa ofiar przemocy w rodzinie z zakresu prawa cywilnego i rodzinnego
Przeciwdziałanie przemocy w rodzinie w świetle ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie i przepisów kodeksu postępowania karnego z 1997 r.
Zagadnienia administracyjnoprawne dotyczące przemocy
Wzory wybranych pism procesowych w sprawach karnych z zakresu problematyki przemocy w rodzinie
?Zanim powiesz TAK? to praktyczny przewodnik dla młodych ludzi przygotowujących się do małżeństwa, jak również doskonała pomoc dla osób prowadzących kursy przedmałżeńskie czy Wieczory dla zakochanych. Zawiera liczne przykłady z codziennego życia małżeńskiego i rodzinnego oraz kwestie do rozważenia we dwoje, m.in. o tym, jak zbudować małżeństwo na solidnych podstawach, jak się kłócić uczciwie, jak troszczyć się o siebie i swój związek.
Anthony Garascia ? autor przewodników przygotowujących do małżeństwa; dyrektor i terapeuta w Samaritan Counseling Center w South Bend w stanie Indiana. Specjalizuje się w terapii par i rodzin, zajmuje się m.in. problemami w związkach, kryzysami małżeńskimi, depresją, zespołem stresu pourazowego, terapią po stracie. Od 33 lat pozostaje w szczęśliwym związku małżeńskim, jest ojcem trójki dorosłych dzieci.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
