Obecnie obserwujemy wyraźny kryzys wychowawców i wychowania. Rodzice i nauczyciele doświadczają coraz większych niepowodzeń.
Trudno chronić nastolatków przed uzależnieniami, demoralizacją i przestępczością.
Niniejsza publikacja podejmuje trudne i wieloaspektowe zagadnienie, jakim jest komunikacja wychowawcza. Tego typu komunikacja to podstawowe narzędzie formacji dzieci i młodzieży. To rodzaj niezwykłego spotkania, dzięki któremu wychowanek ma szansę odkrywać własną tajemnicę oraz dorastać do życia w miłości i prawdzie.
Książka wpisuje się w awangardowy obecnie nurt etyki stosowanej (etyki praktyk społecznych). Wątki przewodnie to: wzajemne relacje między deontologią, arctaizmem i supererogacją jako modelami etyki stosowanej w kontekście ich społecznej funkcjonalności, moralne komponenty profesjonalizmu, intrakategorialne zależności między odpowiedzialnością indywidualną, zbiorową i instytucjonalną, zagadnienia form sprawiedliwości/niesprawiedliwości społecznej oraz problemy i paradoksy komunikacji interpersonalnej - pojętej jako społeczny fakt normatywny.
Tematem tej książki jest siła. Nie siła fizyczna, ale siła umysłu. Dowiesz się z niej, jak przejąć kontrolę nad swoim życiem i osiągnąć wszystko to, o czym zawsze marzyłeś.
Cytując Barbarę Berger: „Twoje myśli i słowa mają ogromną moc. Dzięki nim możesz całkowicie zmienić swoje życie. Tylko ty masz całkowitą kontrolę nad tym, co myślisz i mówisz. Jesteś jedynym władcą swojego umysłu. Ta władza to potęga”. Ale jak wykorzystać tę potęgę w praktyce?
Barbara Berger udowadnia, że jest to łatwiejsze, niż mógłbyś przypuszczać. Podaje proste, praktyczne rozwiązania, dzięki którym każdy może zmienić sposób myślenia i w rezultacie wpłynąć na swoje życie. Bez względu na to, czy chodzi o twoje zdrowie, rodzinę, sytuację finansową, związek, pracę czy hobby, ta książka pozwoli ci dokonać zmiany na lepsze. Szybko, łatwo i skutecznie.
Żyjemy otoczeni przedmiotami, które sami stworzyliśmy, ale których nie rozumiemy. Wiemy jedynie, po co są, na najniższym czysto technicznym i instrumentalnym poziomie: by nas chronić i pomagać w opanowywaniu środowiska, by czynić nasze życie bardziej przewidywalnym i komfortowym, by dawać poczucie władzy i wymuszać podporządkowanie, by nas bawić i dostarczać rozrywki. Wiemy zaledwie w cudzysłowie, bo wiedza to raczej przedrefleksyjna, wdrukowana w nasze ciało przez wielokrotne powtarzanie tych samych działań w codziennym rutynowym kontekście. Ciało użytkownika wie, co robić z przedmiotem, ale sam użytkownik nie wie, dlaczego po niego sięgnął, dlaczego posługuje się nim w określony sposób, jakie są społeczne i kulturowe konsekwencje jego działań. Ta wiedza nie jest mu potrzebna, by skutecznie działać, milczenie zaś otaczających nas obiektów jest funkcją ich użyteczności. Przedmioty niższej rangi, jak nazywał otaczające nas materialne obiekty Tadeusz Kantor, sprawiają, że nasz świat trwa, jest stabilny, przewidywalny, ale one same są przezroczyste. Dostrzegamy je, gdy przestają działać, gdy zawodzą, kiedy wyrwiemy je z codzienności i poddamy refleksji, przekształcimy w ready made, rodzinną pamiątkę, ulubiony, osobisty obiekt.
Ze wstępu
Analiza biegu życia zawodowego człowieka w okresie transformacji ustrojowej jest w ujęciu autorki źródłem pogłębionych refleksji na temat ludzkich wyborów i ich uwarunkowań. Szczególnie przełom ustrojowy, który symbolizują wydarzenia roku 1989, jest swoistą cezurą mającą wpływ na obszar badań w naukach społecznych. W książce niezwykle interesująca jest refleksja dotycząca modyfikacji wzorców ludzkiego życia - przemian biograficznych występujących na styku starego i nowego ładu. Książka wielowątkowa, wnosząca oryginalne spostrzeżenia, które można odnieść do praktyki edukacyjnej. Stanowi również godny naśladowania wzór zastosowania metody biograficznej.
Celem pracy jest ukazanie perspektyw temporalnych młodzieży: ich treści, struktury, realizmu i rozciągłości oraz dominującej orientacji. Autorka podejmuje próbę rozpoznania wybranych uwarunkowań podmiotowych i pozapodmiotowych procesu kształtowania się perspektyw temporalnych dorastających dziewcząt i chłopców. Wyniki badań pozwalają określić specyfikę zmian rozwojowych perspektyw temporalnych w okresie dorastania i ich uwarunkowań podmiotowych, takich jak: wiek, płeć, poziom rozwoju operacji umysłowych oraz uwarunkowań rodzinnych, edukacyjnych i społeczno-ekonomicznych. Wzbogacają wiedzę psychologiczną dotyczącą znaczenia procesu transformacji systemowej zachodzącej w Polsce dla przekształceń perspektyw temporalnych młodych Polaków.
W badaniach biologii szkieletowych populacji pradziejowych czterdzieści lat temu nastąpił przełom. Wtedy to ukazała się pionierska w sensie metodyki i sposobu ujęcia praca Johnstona (1962). Autor wskazał na ważność badań procesów wzrastania u dzieci z populacji historycznych dlatego, że zmienność obserwowanej u osobników dorosłych.
Ze wstępu
Każdy z nas "przypisany" jest do jakiegoś pokolenia. Najpierw co prawda "dzieli się" nas w szkole na poszczególne roczniki, czyli kohorty, ale później dostrzega się szerszy zbiór łączących kilka roczników cech i nazywa nas pokoleniem. Co więcej, my sami zauważamy i "odczuwamy" te cechy, które od innych pokoleń nas odróżniają.
Książka ważna dla nowoczesnej socjologii nauki - łączy problematykę "historii wewnętrznej" poszukiwań i dociekań naukowych z problematyką "historii zewnętrznej" inwencji i aktywności zawo-dowej uczonych. Prezentuje perspektywę poznawczą, którą nazwać można odnowioną kontynuacją idei Maxa Webera i Thorsteina Veblena, ważnych dla socjologii nauki i aktualnych w polskiej rzeczywistości "transformacyjnej" naszej teraźniejszości. Nauka - w ujęciu autora - jest tą sferą rzeczywistości socjokulturowej, w której (w swoistej postaci) funkcjonują reguły rynku. Ważne i cenne poznawczo jest ukazanie analogii i korelacji pomiędzy patologią w świecie uczonych a patologią w świecie otaczającym naukę, które ujawnia dwoistość charakteru: "naukowej praktyki społecznej".
Jeden z najwybitniejszych współczesnych przedstawicieli nauk społecznych skupia się na jednym z najważniejszych historycznych zagadnień minionego tysiąclecia: czy europejski Renesans istotnie zasługuje na swą wyjątkową pozycję w centrum naszych wyobrażeń na temat kształtowania się nowoczesności? Autor stara się określić cechy charakteryzujące „nasz” europejski Renesans, zapoczątkowany w XIV w. w Italii, zwracając szczególną uwagę na to, co Europa zawdzięcza wpływom pozaeuropejskim. Bada następnie, czy i w jakich warunkach do zjawisk odradzania się oraz rozkwitu kultury (po okresach regresu) dochodziło w innych kręgach cywilizacyjnych: w świecie arabsko-muzułmańskim, w Indiach oraz w Chinach. I porównuje procesy zachodzące w tamtych kulturach z modelem europejskim. Podobnie jak w swych wcześniejszych książkach poddaje krytyce europocentryczną wizję historii i zwraca szczególną uwagę na rolę pisma dla dziejów społeczeństw i ich kultury.
Już same słowa MANIPULACJA czy WYWIERANIE WPŁYWU powodują negatywne skojarzenia. Najbardziej prymitywną formą manipulacji jest kłamstwo, jednak „ludzie dojrzali, mając do dyspozycji cały arsenał lepszych manipulacji, rzadko stosują formę zwykłego kłamstwa. Jeżeli w świecie dorosłych spotykamy proste kłamstwo, to najczęściej tylko wtedy, gdy spełnione są dwa podstawowe warunki kłamstwa: brzmi ono prawdopodobnie oraz jest absolutnie niemożliwe do sprawdzenia przez odbiorcę.” Autorka Anna Jarmuła w książce Manipulacja i wywieranie wpływu na ludzi, w prosty sposób stara się przybliżyć Czytelnikowi dzisiejszą wiedzę badaczy tego tematu. Książka bogata jest w opis technik, metod i przykładów na to, co powinniśmy wiedzieć, by przetrwać na froncie wpływu społecznego, uwikłani w próbę manipulacji naszą osobą czy też naszymi działaniami. W książce zawarta jest odpowiedź na pytanie jaki wpływ na nasze decyzje, postawę, sukces czy porażkę ma partycypacja w naszych zachowaniach osób trzecich. Koniecznie ją przeczytaj.
Emmy van Deurzen zajmuje się tematem tabu, jakim jest rola moralności i filozofii życia wśród psychoterapeutów i doradców psychologicznych. Pytając kiedy i dlaczego zdecydowaliśmy, że celem życia ma być szczęście, autorka namawia nas do szukania odpowiedzi na pytanie dotyczące jego sensu. W książce swej stara się zdefiniować z czego składa się życie i jak terapeuci mogliby pomóc swoim klientom prowadzić raczej udane życie, a nie poszukiwać szczęścia.
Ten dobrze napisany i merytorycznie wnikliwy tekst jest bardzo ważny i fascynujący nie tylko dla praktykujących psychoterapeutów.
"Przez ostanie kilka lat, prowadząc wykłady na rozmaite tematy z dziedziny psychoterapii, pytam słuchaczy: "Kto z was uważa siebie za terapeutę zorientowanego egzystencjalnie?". Do postawy egzystencjalnej przyznaje się znaczna część publiczności, na ogół ponad 50%. Zapytani jednak, co to jest podejście egzystencjalne, mają trudności ze znalezieniem odpowiedzi. Język, jakiego używają psychoterapeuci, by opisać jakiekolwiek podejście terapeutyczne, nigdy nie słynął z rzeczowości czy choćby ze zwykłej jasności, jednakże spośród wszystkich słowników terapeutycznych żaden nie może się równać z egzystencjalnym pod względem jego mglistości i panującego w nim zamętu. Terapeuci wiążą podejście egzystencjalne z takimi, z natury rzeczy nieprecyzyjnymi i najwyraźniej niepowiązanymi ze sobą terminami, jak "autentyczność", "spotkanie", "odpowiedzialność", "wybór", "humanistyczny", "samorealizacja", "ześrodkowanie", "Sartrowski" bądź "Heideggerowski", a wielu specjalistów od zdrowia psychicznego od dawna uważa podejście egzystencjalne za mętne, "niewyraźne", nieracjonalne i romantyczne – nie "podejście" właściwe, lecz coś, co daje licencję na improwizację, na to, by niezdyscyplinowani, mętni terapeuci robili "co im się podoba". Mam nadzieje wykazać, że tego rodzaju wnioski są nieuzasadnione, że podejście egzystencjalne jest wartościowym, skutecznym paradygmatem psychoterapeutycznym, równie racjonalnym, równie spójnym i systematycznym jak każde inne."
Irvin D. Yalom
Autorzy tej książki są prekursorami i uznanymi autorytetami terapii procesualno-doświadczeniowej. Szczegółowo opisują różne zadania i techniki tej teoretycznej, wspieranej empirycznie terapii humanistycznej i zwracają uwagę na ogromne znaczenie relacji terapeutycznej. Dyskutują na temat teorii, wybranych przypadków, metod leczenia oraz badań w sposób, który powoduje, że ta złożona metoda terapeutyczna staje się zrozumiała dla wszystkich czytelników. Pokazują, w jaki sposób umiejętne i przemyślane wykorzystanie wskazanych technik może doprowadzić do osiągnięcia zmiany.
Publikacja zawiera wiele użytecznych informacji, dzięki czemu przedstawia wielką praktyczną wartość dla terapeutów i studentów uczących się terapii procesualno-doświadczeniowej, jak również dla tych wszystkich, którzy zajmują się nauczaniem tej metody terapeutycznej.
Książka jest dwugłosem Anny Dodziuk i Leszka Kaplera na temat uzależnień, które traktują jako specyficzne dla naszych czasów pułapki czyhające na człowieka. Obydwoje są nie tylko specjalistami w terapii alkoholizmu, ale także ludźmi, którzy zadają odważne i niełatwe pytania oraz udzielają na nie nieoczywistych odpowiedzi. Uzależnienia – zdaniem autorów – są sposobem nałogowego regulowania uczuć, a więc nałogowym zachowaniem może być także seks, objadanie się, spędzanie życia przed telewizorem itp. Książka zawiera teksty wyjaśniające istotę uzależnienia (alkoholowego i innych), a także opowiada o tym, co – poza terapią odwykową – jest niezbędne dla procesu zdrowienia. Niektóre wypowiedzi autorów prowokują, budzą żywą akceptację lub sprzeciw, nie pozwalają jednakże pozostać obojętnym.
Współczesna psychoterapia opiera się na wielu różnych teoriach i metodach. Wszystkie podejścia terapeutyczne ukierunkowane są na uwolnienie człowieka od cierpienia i dolegliwości psychicznych poprzez stymulowanie zmiany postaw i zachowań, dlatego łączą je liczne podobieństwa, elementy wspólne nie tylko różnym teoriom psychoterapii, ale również innym formom perswazji i uzdrawiania. Autorzy książki - Jerome D. Frank, profesor psychiatrii Johns Hopkins University School of Medicine i jego córka Julia B. Frank, doktor psychiatrii ? omawiają korzenie współczesnej psychoterapii w trzech tradycjach: religii i magii, retoryki oraz nauki o zachowaniu i analizują różne podejścia terapeutyczne w kontekście wspólnych właściwości.
Socjologii pojednania w konwencjonalnych podręcznikach nie odnajdziemy, ale praca nad pojednaniem zwaśnionych stron jest jednym z głównych zadań przywódców politycznych i duchowych ludzkości. Tak jak antagonizm i konflikt są zjawiskami społecznymi, tak też proces pojednania ma swój wymiar socjologiczny, którego przedstawienie jest celem niniejszej książki.
Socjologowie z Polski, Czech, Ukrainy i Łotwy szukają odpowiedzi na pytania o doktrynę i praktykę pojednania, a ich zainteresowania są szerokie ? od nauczania Jana Pawła II do piłki nożnej, od sytuacji na Zaolziu, przez relacje polsko-ukraińskie, do sytuacji w wielonarodowych dawnych polskich Inflantach. Zarysowana na wstępie historia tolerancji w Europie znajduje rozwinięcie w szczegółowych analizach pojednania religijnego, a następnie pojednania między zwaśnionymi narodami i grupami etnicznymi w naszej części Europy, z uwzględnieniem grup bezpośrednio pokrzywdzonych, jak środowiska polskich przesiedleńców ze Wschodu. W trakcie lektury przedstawione są konkretne problemy pojednania polsko-niemieckiego, polsko-czeskiego, polsko-ukraińskiego, ale też pojednania między katolikami i ewangelikami oraz między katolikami i mariawitami.
Książka prezentuje ważną część dorobku badawczego Zakładu Antropologii Społecznej Instytutu Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego w zakresie prowadzonych w ciągu ostatnich kilku lat badań nad problematyką etniczną. Są to prace zarówno magistrantów i doktorantów, jak i pracowników zakładu. Większość artykułów opiera się na materiale zebranym podczas długotrwałych badań za granicą; niektóre dotyczą zbiorowości kulturowo odmiennych od większości społeczeństwa polskiego. Książka podnosi kwestię przeobrażeń etniczności we współczesnym świecie, a także pojawiania się nowych etniczności i regionalizmów.
Doświadczenia terenowe młodych oraz wytrawnych badaczy realizują jeden z najgłębszych celów badań antropologicznych. Łączą w sobie umiejętność dostrzeżenia problemu badawczego, pobyt w terenie, metodologię i analizę danych właściwą dla antropologii oraz wykorzystanie zaplecza teoretycznego do interpretacji badanych zjawisk.
Niniejsze opracowanie traktuje o człowieku zmagającym się z wyzwaniami w aktywności cielesnej, jaką jest sport. Przy tym sport ? w przeciwieństwie do pracy fizycznej, mającej zazwyczaj charakter rutyny ? przez zawartą w nim niepewność i nieustanną konieczność podejmowania wyzwań jak żadna inna forma aktywności cielesnej otwiera człowieka na jego ciało, uczy go ciała. Sport jest więc formą wychowania do ciała, ale też wychowania człowieka cielesnego. Nie chodzi tu oczywiście o redukcję bytu ludzkiego do poziomu cielesnego, ale o pełny rozwój potencjału cielesnego człowieka i kształtowanie zdolności wykorzystywania go.
Celem prezentowanej monografii nie jest opis rozwiązań wszystkich problemów, które pedagogika i pedagogika sportu mogłyby stawiać przed edukacją sportową i olimpijską. Stanowi ona jedynie próbę antropologicznego uzasadnienia sensu edukacji sportowej i olimpijskiej, próbę integralnego ujęcia problematyki przez pokazanie jedności doświadczenia (którego podział zarysowany w książce ma charakter czysto teoretyczny, porządkujący) i wyeksponowanie znaczenia aktywności sportowej dla integralnego rozwoju człowieka. Nawet jeśli sportowiec doznaje różnych stanów podczas aktywności sportowej: cielesnych, psychicznych, duchowych, to każde to skoncentrowane doświadczenie promieniuje na pozostałe sfery przeżywania. Sportowiec, wykonując jakąś trudną próbę, doznaje cielesnej radości z pokonania kolejnego progu technicznego, czuje również psychiczną satysfakcję z dobrze wykonanego zadania, a także jakąś formę duchowego spełnienia w związku z przekroczeniem samego siebie, bo dokonał tego, co wydawało się niewykonalne.
Założeniem zastosowanej metody jest nie systematyczny ogląd sportu, ale raczej próba refleksji w głąb fenomenów sportu. Intencję, która mi przyświecała, trafnie wyjaśnia cytat z pracy Michała Hellera Wszechświat jest tylko drogą. Kosmiczne rekolekcje:
Nie chcę przez to twierdzić, że moje myśli są rzeczywiście głębokie. ?W głąb? jest kierunkiem moich intencji, a niekoniecznie wykonania. I z podobnymi intencjami Czytelnik powinien nachylać się nad tymi stronicami. Bo jedno jest pewne ? błądząc po powierzchni, niczego nie da się usprawiedliwić.
Taki wysiłek spojrzenia w głąb w celu lepszego i głębszego rozumienia sportu, czyli jego ?usprawiedliwienia?, powinien być udziałem każdego, kto zajmuje się sportem: nauczycieli, trenerów, zawodników, menedżerów, psychologów, dziennikarzy, kibiców i wreszcie badaczy, którzy chcieliby wyjść poza empiryzm i wąski pragmatyzm. I to przede wszystkim do nich adresowana jest ta monografia.
Autor
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
