Książka Odrzucenie rówieśnicze w klasie szkolnej to pierwsza w polskiej literaturze naukowej pozycja traktująca o odrzuceniu rówieśniczym w klasie szkolnej w ujęciu całościowym, a więc obejmująca następujące zagadnienia: środowisko odrzucenia rówieśniczego, pojęcie i rodzaje odrzucenia rówieśniczego, status odrzucenia w grupie, podtypy dzieci odrzuconych rówieśniczo, zjawisko odrzucenia ucznia przez rówieśników i czynniki z tym związane, determinanty i konsekwencje odrzucenia rówieśniczego. Ponadto publikacja zawiera wskazania do badań naukowych i działań dla dobra uczniów odrzuconych przez rówieśników. Książka oparta jest w przeważającej części na literaturze zagranicznej, a więc na wynikach badań zachodnich naukowców, spośród których wielu jest czołowymi, znakomitymi i doświadczonymi badaczami problemu odrzucenia rówieśniczego oraz pracownikami prestiżowych uczelni zagranicznych.
Celem publikacji jest także uwrażliwienie wszystkich, którzy pracują z uczniami czy wychowują dzieci i młodzież, na zjawisko odrzucenia przez rówieśników i na pomoc jednostkom odrzuconym, tak aby żaden młody człowiek zmagający się z problemem odrzucenia przez rówieśników nie został sam.
Miło nam zaprezentować kolejną publikację z cyklu „Naukowe Forum Pedagogów Olsztyńskiej Szkoły Wyższej im. Józefa Rusieckiego”. Przewodnim tematem niniejszego tomu jest problem poszukiwania człowieka w nieegalitarnym świecie o resocjalizacyjnych horyzontach. Interesuje nas zatem zarówno rola poszczególnych dyscyplin w poszukiwaniu człowieka we współczesnym świecie, jak i wkład subdyscyplin pedagogiki (z naciskiem na resocjalizacyjną i penitencjarną) w kreowaniu i uwydatnianiu istoty człowieczeństwa.
Wśród autorów książki są profesorowie, doktorzy i magistrzy – zarówno teoretycy, jak i praktycy, a także nauczyciele akademiccy oraz pracownicy placówek diagnostyczno-resocjalizacyjnych, wreszcie osoby nie tylko o ukształtowanej już renomie w środowisku, ale też dopiero wkraczające w świat naukowego poznawania rzeczywistości. Ich teksty dotykają zagadnień z obszaru szeroko pojętego procesu resocjalizacji i jego uwarunkowań czy implikacji jego braku lub nieprawidłowego przebiegu.
Publikację otwiera tekst Andrzeja Bałandynowicza pt. Podejście humanistyczno-egzystencjalne asystenta probacyjnego a resocjalizacja skazanych. Autor szeroko prezentuje w nim kilka kwestii, wkraczając m.in. w głąb terapii grupowej, pracy środowiskowej i opieki rezydencjalnej; praktyki pracy resocjalizacyjnej w warunkach probacji z uwzględnieniem podejścia systemowego, oraz omawia resocjalizację wspierającą w społeczeństwie wobec skazanych w warunkach kurateli sądowej…
Teksty Sławomira Przybylińskiego [(Nie)egalitarny świat więziennych tatuaży – egzemplifikacja erotycznych „dziar”], Mariusza Snopka (Tatuaż kryminalny drogą ku wolności) oraz Karoliny Chabińskiej (Współczesne horyzonty tatuażu więziennego) opisują zjawisko tatuażu więziennego. Autorzy ukazują rożne aspekty tego zagadnienia i odsłaniają tajemny świat „dziar”. Przedstawiają m.in. erotyczny kontekst więziennych, skórnych malowideł oraz ilustrują wielotorowe spojrzenie na fakt istnienia rysunku tatuażowego wśród pensjonariuszy jednostek penitencjarnych…
W obszarze kryminologii obraca się Robert Parol, prezentując tekst zatytułowany Człowiek i społeczeństwo w paradygmacie kryminologii antynaturalistycznej. W publikacji zwraca uwagę m.in. na podejście do społeczeństwa oraz natury charakterystyczne dla kryminologii antynaturalistycznej, według której natura powoli przekształca się w społeczeństwo, nie pomijając z jednej strony różnic między nimi, z drugiej zaś stopnia, w jakim są ze sobą powiązane.
Książka „Zaniedbane obszary edukacji – pomiędzy pedagogiką a pedagogiką specjalną. Wybrane zagadnienia” podkreśla potrzebę przeciwdziałania patologiom związanym z procesami marginalizacji i wykluczenia społecznego, które w sferze oświaty należałoby traktować jako marginalizację i wykluczenie edukacyjne. Możemy w niej również odnaleźć rozważania na temat rozumienia samego terminu „nierówności edukacyjnych” oraz tego, co je determinuje.
W kontekście tytułowego zagadnienia – zaniedbań/zaniechań w edukacji – autorka skoncentrowała się na tych nierównościach, które wiążą się z zaniedbaniem szans i potencjału rozwojowego dziecka. Grupy badawczej nie stanowi młodzież utalentowana, wybitnie zdolna, tylko niepełnosprawna umysłowo. Nawiązując do koncepcji M. Kozakiewicza, który podstawę nierówności odnajduje w ekonomicznej, społecznej czy kulturowej odmienności warunków życia, jako teren badań obrane zostało środowisko wiejskie.
Czy i na ile młodzież wiejska jest zagrożona eliminacją z rynku pracy uwarunkowaną brakiem wystarczających kompetencji (wiadomości i umiejętności) wynoszonych ze szkoły? Czy istotnie fakt realizacji obowiązku edukacji w szkole wiejskiej przekłada się na niższy poziom osiągnięć uniemożliwiający rywalizację z rówieśnikami z miast? W niniejszej publikacji Iwona Chrzanowska próbuje odpowiedzieć na te pytania, porównując i interpretując wyniki dotychczasowych badań dotyczących sprawdzianów i egzaminów zewnętrznych organizowanych przez Centralną Komisję Edukacyjną (dalej CKE) na populacjach pełnych absolwentów szkół podstawowych i gimnazjów, a także odnosząc się do wyników badań własnych. Oprócz wskazania rezultatów osiągnięć szkolnych, ukazuje również ich uwarunkowania, odwołując się do kwalifikacji nauczycieli oraz przygotowania szkół do realizacji procesu dydaktycznego. W ostatnim rozdziale przedstawia wnioski, postulaty, prognozy dotyczące pożądanych zmian w finansowaniu polskiego systemu edukacyjnego i konstruowaniu programów nauczania i wychowania.
O marginalizacji i wykluczeniu, szczególnie w edukacji, mówi się niechętnie. Dzieje się tak ze względu na podmiot oddziaływań edukacyjnych, którym jest dziecko. W kulturze europejskiej ma ono specyficzną i uprzywilejowaną pozycję. Wynika ona z odpowiedzialności dorosłego za jego bezpieczeństwo, jakość życia, możliwość rozwoju i poczucie szczęścia. Podobnie jest z kwestią dopasowania edukacji do nowych warunków, charakterystycznych dla społeczeństwa demokratycznego. Młodzież, mimo składanych przez władze oświatowe deklaracji, wciąż nie wynosi ze szkoły umiejętności operowania wiedzą, w dalszym ciągu bowiem główną tendencją w nauczaniu wydaje się hołdowanie encyklopedyzmowi. W szkole brakuje nastawienia na kształtowanie zainteresowań wybranymi dziedzinami wiedzy czy poszczególnymi treściami nauczania. Zbyt często zajęcia są nudne, stereotypowe, a relacje społeczne utrwalone i niezmienne, zwłaszcza prymat nauczycielskiego władztwa. Tematy te podnosi w swojej najnowszej publikacji Iwona Chrzanowska.
Celem pracy jest psychologiczna charakterystyka zachowań człowieka związanych z życiem rodzinnym i zawodowym oraz wskazanie na ile role i zadania realizowane w ramach tych obszarów życia człowieka mogą wpływać na satysfakcję z życia.
Praca obejmuje siedem rozdziałów, w których przedstawione zostały następujące zagadnienia: psychospołeczne aspekty jakości życia rozpatrywane w kontekście najnowszych ujęć teoretycznych; rodzina jako grupa i system wsparcia; psychologiczne aspekty komunikacji interpersonalnej; specyfika komunikacji małżeńskiej, rodzinnej i w środowisku pracy; role społeczne realizowane w okresie dorosłości; psychologiczne uwarunkowania zadowolenia z pracy z odniesieniem do życia małżeńskiego, rodzinnego i jakości życia. Na szczególne podkreślenie zasługuje ostatni rozdział książki poświęcony znaczeniu równoważenia się ról małżeńskich i rodzinnych z rolami zawodowymi. Opracowanie to jest oparte na bogatej literaturze przedmiotu z ostatnich lat.
W niniejszej publikacji autor pisze o różnych aspektach oddziaływania na sferę moralną chłopców i dziewcząt. W książce omówione zostały zagadnienia charakterystyki wychowania moralnego i jego uwarunkowania, rozwoju moralnego dzieci i młodzieży, wartości, autorytetu, nauczania religii, wychowania seksualnego w aspekcie wychowania moralnego, a także czynników dezorganizujących wychowanie moralne. Książka adresowana jest do nauczycieli, wychowawców i rodziców oraz studentów pedagogiki, psychologii i kierunków nauczycielskich. Pozycja ta przydatna będzie także pracownikom naukowo-dydaktycznym zainteresowanym problematyką wychowawczą i zajmującym się nauczaniem teorii wychowania w szkołach wyższych.
Książką tą chciałbym przemówić do otwartych, wrażliwych i poszukujących ludzi, którzy dotychczas nie wpadli na myśl, że paradygmat postnowoczesności - przekonanie o równej wartości wszystkich - można rozciągnąć na dziecięcy pokój i szkolną klasę. Mężczyźni nie przewyższają kobiet, biali nie przewyższają czarnych, jedne religie nie przewyższają innych, człowiek nie przewyższa natury - wielu tak uważa. Niewielu jednak idzie krok dalej - ku dzieciom.
W książce rozpatrywane są opinie dzieci w wieku sześciu i dziesięciu lat na temat osób niepełnosprawnych, uzyskane metodą badań sondażowych oraz metodą indywidualnych przypadków. Badaniom poddano trzy grupy osób: dzieci, ich rodziców oraz nauczycieli. Głównymi kryteriami doboru w odniesieniu do dzieci były: wiek, płeć oraz doświadczenia związane z osobami niepełnosprawnymi (w rodzinach, placówkach masowych i integracyjnych). Kryterium doboru grupy rodziców było posiadanie dziecka objętego programem badawczym. W badaniach wzięły również udział nauczycielki pracujące z dziećmi w placówkach integracyjnych i masowych.
Głównym celem badań było ukazanie, jak jednostka spostrzega osoby niepełnosprawne, oraz ustalenie wspólnych cech badanego zjawiska dla wszystkich osób objętych badaniami. Autorka starała się odpowiedzieć na pytanie: Jak dzieci sześcioletnie i dziesięcioletnie spostrzegają osoby niepełnosprawne oraz jakie czynniki różnicują kształtujący się obraz osoby niepełnosprawnej u dziecka?
Treści przedstawione w książce mogą stać się źródłem wiedzy, inspiracji i refleksji dla nauczycieli przedszkoli lub klas I-III, dyrektorów (przedszkoli i szkół), doradców metodycznych, studentów pedagogiki oraz innych osób, które profesjonalnie zajmują się organizacją warunków edukacji dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym.
Książka podejmuje zagadnienia ukrytego przekazu w reklamie. Dostarcza obszernej wiedzy z zakresu historii i mechanizmów działania reklamy oraz ogólnej teorii komunikowania masowego (mediów), demaskując przy tym praktyki dyskursywne uprawiane w jej ukrytym przekazie. Publikacja ?naświetla? konsekwencje społeczne wynikające z transmitowania w reklamie znaczeń, sensów ? takie jak umacnianie stereotypów, reprodukcja podziałów społecznych, formowanie ?pro rynkowych? tożsamości o niskiej samoświadomości, tworzenie ?opresyjnych? trendów. W książce rozważany jest związek reklamy z władzą symboliczną. Czytelnik może zapoznać się z badaniami nad percepcją ukrytego przekazu przez młodzież.
Tematem książki jest poszukiwanie sensu ludzkiej odpowiedzialności, który jest pojmowany w różnoraki sposób. Jest to pierwsza polska monografia poświęcona psychologicznej problematyce odpowiedzialności ujętej z perspektywy klinicznej, a także rozwojowej.
Publikacja zawiera przegląd tematyki w świetle różnych dyscyplin (filozofii, etyki, prawa, socjologii oraz psychologii). Zaprezentowano w niej również oryginalną teorię odpowiedzialności, sformułowaną przez autorkę oraz przedstawiono wyniki analiz, do których materiał został zaczerpnięty z badań dzieci w różnym wieku, osób dorosłych, zdrowych oraz z zaburzeniami psychicznymi, neurologicznymi oraz przewlekle chorych somatycznie.
Książka jest napisana przystępnym językiem i bogato zilustrowana opisami klinicznymi. Adresatami publikacji są naukowcy, studenci zajmujący się tematyką odpowiedzialności, praktycy (psychologowie, zwłaszcza kliniczni), lekarze, pedagodzy, duchowni.
„America ...that splendid, dreadful, funny country – surely the greatest and the drollest of them all” (Portrait of a Lady, Henry James).
America is a dangerous place to go. The freedom she confers on her adopted children, the instant feeling of anonymity, and the enormous possibilites – all quintessentially American attributes – are simply too much for the average person to handle safety. These attributes not only create and bring forth; they also destroy – laying low the incapable and the unprepared.
Święto wiosny to książka o śmierci i zniszczeniu. Rozprawa o cmentarzach, a także o stawaniu się, o wyłanianiu się w pierwszej połowie XX stulecia naszej nowoczesnej świadomości. Jest to książka o naszej obsesji: emancypacji, i o znacznej roli, jaką w rozwoju świadomości odegrała Wielka Wojna, którą tak właśnie przed wybuchem drugiej wojny światowej nazywano"". Jednym z najlepszych symboli tego pełnego paradoksów i poddanego działaniu sił odśrodkowych wieku - gdy pragnąc wolności, posiedliśmy moc całkowitego zniszczenia - jest taniec śmierci z jego orgiastyczno-nihilistyczną ironią z baletu Igora Strawińskiego, który miał prapremierę w maju 1913 roku w Paryżu. Ze swoją rewolucyjną energią i apoteozą życia poprzez ofiarę śmierci jest symbolicznym wyrazem idei dwudziestowiecznego świata. Termin awangarda stosowano zazwyczaj w odniesieniu do artystów i pisarzy, którzy w swoich dziełach propagowali techniki eksperymentalne i namawiali do buntu wobec renomowanych akademii. Terminem modernizm określano zarówno tę kategorię awangardy, jak i impulsy intelektualne sterujące poszukiwaniem wyzwolenia i aktem buntu. Bardzo niewielu krytyków odważyło się przenieść pojęcie awangardy i modernizmu na czynniki społeczne i polityczne, a także na artystyczne rewolty, i posłużyć się nimi dla zidentyfikowania szerokiej fali idei i działań. Książka Modrisa Eksteinsa podejmuje taką właśnie próbę.
Książka jest wielowątkowym przeglądem zagadnień związanych z polityką imigracyjną Izraela, opisującym zarówno działania samego państwa, jak i wspólnoty żydowskiej. Ukazuje plątaninę społecznych, historycznych, religijnych, ideologicznych i kulturowych uwarunkowań omawianej polityki oraz skomplikowany i płynny system przyjmowania żydowskich imigrantów i integracji nowych obywateli. Cechuje go wiele nietypowych rozwiązań, między innymi udział w polityce imigracyjnej organizacji pozarządowych czy programy propagujące imigrację w diasporze. W pracy został także omówiony wpływ uwarunkowań demograficznych na działania Państwa Izraela.
Książka jest przeznaczona głównie dla osób interesujących się problematyką konfliktów i migracji międzynarodowych oraz współczesną sytuacją polityczną i społeczną Izraela oraz diaspory.
Pokonać OCD... to doskonały poradnik oraz nieocenione źródło praktycznej wiedzy dla osób cierpiących na zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, ich rodzin, a także terapeutów pracujących na co dzień z takimi osobami. Książka pozwala zrozumieć, czym jest OCD, jakie są jego odmiany, jak się je diagnozuje i leczy. Istotna część publikacji to zalecenia i praktyczne wskazówki, jak samodzielnie, krok po kroku przejść program walki z OCD.
Sprawdź, jak działa Twój mózg w sytuacjach podbramkowych.
Dowiedz się, jak na nowo rozwiązywać stare problemy.
Odkryj, jak pogodzić myślenie lateralne z wertykalnym.
Poznaj kreatywny sposób użytkowania swojego umysłu.
Otwórz się na to, co mało prawdopodobne.
Praca ta jest dobrym przyczynkiem do studiów kulturoznawczych, gry bowiem to istotny obszar subdyscypliny i kierunku studiów, które określa się jako cyberkulturoznawstwo. Jest wartościowym przewodnikiem intelektualnym po problematyce gier, które już weszły do głównego nurtu kultury popularnej. Nie waham się zatem stwierdzić, że praca stanowić będzie coś w rodzaju referencebook dla przyszłych badaczy społecznego tworzenia rzeczywistości w grach komputerowych. Książka R. Bomby [...] jest pierwszą w polskim piśmiennictwie systematyzacją problematyki gier komputerowych jako fenomenu kulturowego, wykraczającego jednak daleko poza kulturę będącą sferą ekonomii, polityki, nauki, edukacji i in.
Prof. dr hab. Kazimierz Krzysztofek
Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej w Warszawie
Seria portretów i rozmów z legendarnymi spikerkami, układających się w opowieść o Telewizji Polskiej od roku 1957, telewizji jakiej już nie ma.
W ekskluzywnych wywiadach Edyta Wojtczak, Krystyna Loska, Bożena Walter, Bogumiła Wander i Katarzyna Dowbor opowiadają o swej pracy i życiu prywatnym. Skąd wzięły się w telewizji? Czy rzeczywiście zarabiały „kokosy” i czy polityka miała wpływ na ich pracę? Jak przygotowywały się do prowadzenia festiwali w Opolu i w Sopocie?
Na czym polegały ich „wpadki”? Co obecnie robią i co myślą o dzisiejszej telewizji? Czy chciałyby do niej wrócić? Nieznane fakty, anegdoty, trochę nostalgii i celnych uwag o różnicach między dawną „harcerską” pracą a dzisiejszym, zimnym profesjonalizmem, zdominowanym przez technikę i reklamy.
Aleksandra Szarłat - polonistka z wykształcenia, dziennikarka z zawodu. Pracowała m.in. w "Sztandarze Młodych" (od 1991 roku), przez siedem lat była szefem działu kultury w miesięczniku "Twój Styl", a od 2007 roku przeprowadza wywiady z artystami w dwutygodniku "Gala".
Drugi tom książki prof. Brunona Hołysta poświęcony jest tematyce ładu społecznego i czynnikom go zakłócającym. Publikacja jest bardzo ciekawą analizą zagrożeń ładu społecznego, jakie obserwujemy i z którymi musimy sobie radzić w obecnych czasach. W książce omówiono: destruktywne zachowania skierowane wobec świata zewnętrznego (otoczenie społeczne, świat przyrody i wytworów cywilizacji) i własnej osoby, destabilizację systemu kształtowania i zaspokajania potrzeb, której przejawami są uzależnienie od internetu, pracoholizm, ryzykowne zachowania seksualne, uzależnienie od środków psychoaktywnych (tradycyjnych i nowych), zachowania kompulsywne związane z czynnościami dnia codziennego oraz z używaniem mediów elektronicznych, uzależnienia na podłożu psychopatologii seksualnej, uzależnienie od ryzyka, a także od władzy, poddano analizie dehumanizację więzi międzyludzkich: odwrażliwienie w kontaktach interpersonalnych, instrumentalizację relacji międzyludzkich w cywilizacji konsumpcjonizmu, dehumanizację relacji międzyludzkich w sferze nowoczesnej opieki zdrowotnej i opieki społecznej, psychospołeczne mechanizmy biurokratyzacji i instrumentalizacji relacji organizacja–jednostka, prostytucję jako skrajną formę dehumanizacji, a także alienację jednostki we współczesnym społeczeństwie. W tej części są rozważane także upublicznianie intymności oraz wirtualizacja kontaktów interpersonalnych, dezorientację w świecie wartości i norm, zanik postaw obywatelskich i prawnych we współczesnym społeczeństwie, postawy ksenofobii i nietolerancji w relacjach społecznych, dezorganizację życia społecznego i politycznego ze szczególnym uwzględnieniem wykluczenia społecznego uwarunkowanego ekonomicznie oraz uwarunkowanego kulturowo, społecznych reakcji na nierówności i niesprawiedliwości społeczne, cyberterroryzmu w zglobalizowanym świecie oraz sportu jako areny zjawisk patologii społecznej.
Ajurweda to kompendium wiedzy o najstarszym systemie wiedzy medycznej i filozofii. Wywodząca się ze starożytnych Indii, zajmuje się zdrowiem fizycznym, psychicznym i duchowym. Oparta na sprawdzanych przez tysiąclecia recepturach i metodach efektywnej terapii, dotyczy każdego aspektu ludzkiego życia oraz koncentruje się na zapobieganiu chorobie, usuwaniu jej źródła lub jak najszybszym uśmierzaniu objawów. Według definicji ajurwedyjskej, brak symptomów chorobowych nie jest oznaką pełnego zdrowia, bo owóż oznacza stan absolutnie dobrego samopoczucia w całej swojej istocie. Medycyna ajurwedyjska nie zajmuje się nigdy pojedynczym organem. Wychodząc z założenia, że ciało i umysł to jednia, skupia się i troszczy o znacznie większy obszar, co przekłada się finalnie na pełne wyzdrowienie, a nie tylko tymczasową ulgę.
System taki kompleksowo zajmuje się naturą, zdrowiem, celem i sensem ludzkiego istnienia. Autorka „Ajurwedy”, Elżbieta Libiszewska-Kindler, w sposób przejrzysty i zrozumiały przybliża nam wiedzę z zakresu ajurwedy, gotową do użytku we wszystkich sytuacjach naszego codziennego życia.
Publikacja poświęcona prof. Tadeuszowi Klimskiemu (1948-2013), uczniowi prof. Mieczysława Gogacza, wieloletniemu wykładowcy (od 1970 r.) Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego (Akademii Teologii Katolickiej).
Zmarłego profesora wspominają: prof. Mieczysław Gogacz, prof. Artur Andrzejuk, a także uczniowie i przyjaciele śp. Tadeusza Klimskiego. Omawiają jego działalność dydaktyczną i administracyjną, myśl filozoficzną, psychologiczną i teologiczną swego ucznia i nauczyciela.
„Trener osobisty” to codzienne spotkania z autorką i wykonywanie pod jej okiem kolejnych kroków w kierunku pełniejszego i szczęśliwszego życia. Czytelnik znajdzie tu wszystko, co jest potrzebne do wsparcia indywidualnego rozwoju. Iwona Majewska-Opiełka – prekursorka i jedna z najciekawszych postaci ruchu rozwoju potencjału człowieka w Polsce. Charyzmatyczna, budząca entuzjazm – inspiruje i porywa do działania. Od 1990 roku w ramach własnej firmy prowadziła szkolenia i doradztwo w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych. Jako pierwsza w Polsce prowadziła zajęcia wspierające skuteczne działanie jednostek i firm. Stworzyła spójną koncepcję rozwoju ludzi i organizacji, dostosowaną do polskich realiów i mentalności. Nazwała ją logodydaktyką. Jest psychologiem, specjalistą w zakresie kierowania ludźmi, mentorem, coachem i doradcą dla najwyższej kadry kierowniczej. W 2000 roku założyła w Polsce AKADEMIĘ SKUTECZNEGO DZIAŁANIA. Jest autorką kilkunastu książek.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?