Inspirujące rozmowy, które pomogą kobietom poruszać się w labiryncie męskiego świata, a mężczyznom - zrozumieć siebie.
Żyjemy w czasach głębokich przemian społeczno-obyczajowych. Pogoń za pieniędzmi, praca, nieustanny pośpiech, swoboda seksualna i emancypacja kobiet zachwiały posadami patriarchalnego porządku świata.
Typowe „męskie” i „żeńskie” cechy nie wydają się już tak oczywiste jak kilkadziesiąt lat temu. Czy różnice pomiędzy płciami się zacierają, czy odwracają się role? Lawina zmian ruszyła, ale ciągle nie wiadomo, co z tego wyniknie...
Męskie pół świata to mądre i inspirujące rozmowy Wojciecha Eichelbergera i Tomasza Jastruna. Skłaniają do przemyśleń, pozwalają zatrzymać się w codziennym pośpiechu i uchwycić to, co w życiu najważniejsze. W dwóch rozmowach uczestniczy Paulo Coelho, jeden z najbardziej znanych współczesnych pisarzy.
Wojciech Eichelberger – psycholog i psychoterapeuta, współtwórca pierwszych ośrodków psychoterapii w Polsce. Prowadzi Instytut Psychoimmunologii (IPSI) w Warszawie. Autor i współautor wielu bestsellerowych książek, m.in. Życie w micie, Sny, które budzą (Wydawnictwo Zwierciadło), uświadamiających czytelnikom istotne źródła ich życiowych problemów i wskazujących drogę do ich przekraczania. Od lat związany z magazynem „Zwierciadło”.
Tomasz Jastrun – poeta, prozaik, eseista, krytyk literacki, felietonista i reporter. Autor i współautor wielu książek, m.in. Czułym okiem , Sny, które budzą (Wydawnictwo Zwierciadło). Współpracował m.in. z „Kulturą”, „Rzeczpospolitą”, „Newsweekiem”. Od lat związany z magazynem „Zwierciadło”. Laureat licznych nagród m.in. nagrody literackiej paryskiej „Kultury”.
Depresja, nazywana dżumą XXI wieku, z roku na rok zbiera coraz większe żniwo. Statystyki Światowej Organizacji Zdrowia pokazują, że cierpi na nią aż 350 milionów ludzi na świecie.
Tomasz Jastrun poeta, prozaik, dziennikarz od wielu lat zmaga się z depresją. Jego książka to swoisty poradnik, a także intymna, dramatyczna próba opisania walki z depresją i przybliżenia ludziom nią dotkniętym, a także ich bliskim, czym w istocie jest ta tajemnicza choroba.
Autor krok po kroku śledzi i opisuje depresję, niczym bestię, która potrafi przybrać różne postacie. Niezwykle ważną częścią książki jest próba zrelacjonowania ostrej fazy choroby.
Tomasz Jastrun – poeta, prozaik, eseista, krytyk literacki, felietonista i reporter. Autor i współautor wielu książek, m.in. Czułym okiem, Sny, które budzą, Męskie pół świata (Wydawnictwo Zwierciadło). Współpracował m.in. z „Kulturą”, „Rzeczpospolitą”, „Newsweekiem”. Od lat związany z magazynem „Zwierciadło”. Laureat licznych nagród m.in. nagrody literackiej paryskiej „Kultury”.
Publikacja skupia się tematycznie wokół wspólnoty narodowej, jej atrybutów duchowych, strukturalnych oraz funkcjonalnych we współczesnej rzeczywistości. W obszarze badań autorki znalazły się: problematyka dotycząca definiowania narodu, czynniki kształtujące jego tożsamość, prawa i obowiązki oraz zagrożenia współczesnych narodów, a także relacje zachodzące w przestrzeni międzynarodowej.Autorka podjęła się trudu prezentacji i rozwiązania problemu interdyscyplinarnego, wieloaspektowego i tym samym złożonego. Interesująco zostaje wydobyty fakt, że refleksja o narodzie należy do jednego z istotnych tematów w całokształcie nauczania społecznego Jana Pawła II .Ks. dr hab. Ireneusz Stolarczyk, prof. UJPII
„Sekrety skuteczności` uświadamiają nam, że bycie bardziej wydajnym w życiu nie zawsze sprowadza się do jednej metody, wielkie kroki naprzód często wynikają z tych chwil olśnienia, które zdają się pojawiać znikąd. Kiedy przeczytasz książkę Vince’a, zorientujesz się, skąd wzięły się twoje objawienia!” - Tom Antion, były prezes National Capital Speakers Association i autor książki The Ultimate Guide to Electronic Marketing for Small Business Sekrety skuteczności pozwolą ci zwiększyć swoją produktywność, praktycznie w każdej sferze życia. Nie spodziewaj się jednak, że znajdziesz w niej gotowy przepis na osiągnięcie sukcesu. Natomiast ta książka została napisana tak, aby pobudzić twój umysł do maksymalnej aktywności, co zaowocować powinno pomysłami i sposobami, które pomogą Ci: • Przekonać siebie i innych do działania • Doświadczać w życiu więcej szczęścia • Stwarzać trwalsze związki z ludźmi myślącymi pozytywnie i konstruktywnie • Pokonywać więcej w krótszym czasie • I wiele jeszcze innych, dobrych rzeczy zrobić.
Zakupy są dla ciebie lekarstwem na stres?
Zdarza ci się kupować rzeczy, których nie potrzebujesz lub na które cię nie stać?
Często masz wyrzuty sumienia z powodu zrobionych zakupów?
Jeśli tak, prawdopodobnie jesteś zakupoholiczką/zakupoholikiem.
Jednak od nałogu kupowania można się uwolnić!
W Polsce z uzależnieniem od zakupów boryka się ok. 2 mln ludzi. Nałóg kompulsywnego kupowania dotyczy zarówno kobiet (80%), jak i mężczyzn. Częściej mieszkańców dużych miast, osób z wyższym wykształceniem i zamożnych.
Zakupoholizm to pierwsza na polskim rynku książka dotycząca kompulsywnych zakupów, która zawiera autorski program pracy z własnymi przekonaniami oraz szczegółowy test pozwalający ocenić stopień uzależnienia od zakupów.
Poradnik skonstruowany jest tak, jak przebiegałby warsztat samokontroli podczas indywidualnej terapii z psychologiem. W drodze ku wolności od przymusu kupowania towarzyszy Katarzyna Kucewicz, doświadczona psycholożka i psychoterapeutka, która wskazuje, jak poradzić sobie z głodem zakupowym, i pomaga w podjęciu dobrej decyzji: kupić czy nie kupić?
Katarzyna Kucewicz - psycholożka, psychoterapeutka, ekspertka w programie `Rozmowy w Toku` oraz audycjach radiowych i programach telewizyjnych. Prowadzi terapię uzależnień behawioralnych, szczególnie zakupoholizmu. Autorka licznych artykułów na temat kompulsywnych zakupów. Więcej informacji: kucewiczpiotrowicz.pl.
Nowe – poszerzone i uaktualnione – wydanie nieocenionej pomocy dla nauczycieli i terapeutów pracujących z dziećmi niepełnosprawnymi intelektualnie pozwoli dokładniej ocenić poszczególne obszary rozwojowe dziecka, a także pomoże w konstruowaniu indywidualnych programów edukacyjno-terapeutycznych. Autor więcej uwagi poświęcił dobrej operacjonalizacji poszczególnych prób, aby można było jednoznacznie rozstrzygnąć zaliczenie bądź nie każdego z prezentowanych zadań. Precyzyjniej rozdzielił też sfery rozwojowe na poszczególne skale, co pozwoli lepiej śledzić postępy w rozwoju dzieci wymagających szczególnej opieki. Skale obserwacyjne dotyczą: • percepcji wzrokowej i słuchowej, • dużej i małej motoryki, • koordynacji wzrokowo-ruchowej, • rozwoju społecznego i emocjonalnego, • rozumienia mowy, • wokalizacji i mówienia, • naśladownictwa bezpośredniego i odroczonego, • rozwoju poznawczego, • samodzielności dziecka.
Analiza zachowania. Vademecum to nowe – zmienione i rozszerzone – wydanie cenionej przez specjalistów i studentów Analizy zachowania od A do Z. W książce zaprezentowano nurt badawczy i terapeutyczny, którego przedstawiciele zajmują się badaniem wpływu różnorodnych czynników środowiskowych na zachowanie. Autorzy wprowadzają w tę tematykę, a jednocześnie porządkują specjalistyczną terminologię, którą posługują się psychologowie behawioralni. W nowym wydaniu szczególną uwagę poświęcili stosowanej analizie zachowania. Dziedzina ta znacząco zyskała na popularności w obszarze terapii zaburzeń rozwojowych, zwłaszcza tych ze spektrum autyzmu, lepiej poznaje się też koncepcje i metody należące do tak zwanej trzeciej fali terapii behawioralnych. Autorzy wyjaśniają, czym zajmują się analityk zachowania i terapeuta behawioralny, a także wskazują instytucje przygotowujące do pracy w tym obszarze. Kompendium zawiera słownik najważniejszych pojęć z zakresu analizy zachowania, uaktualniony angielsko-polski słownik terminów z tej dziedziny oraz wykaz polskojęzycznych publikacji na ten temat. Jest skierowane do terapeutów, lekarzy, pedagogów, psychologów szkolnych, studentów psychologii i pedagogiki, rodziców i nauczycieli dzieci z zaburzeniami rozwojowymi oraz psychologów prowadzących badania z zakresu analizy zachowania.
Książka „Nie dla zysku. Dlaczego demokracja potrzebuje humanistów” stanowi pozycję wyjątkową, i to nie tylko z uwagi na rozgłos, jaki niemal natychmiast zdobyła na całym świecie. To rodzaj manifestu, wezwanie do przebudzenia. W czasach, gdy niemal wszyscy rozprawiają o kryzysie językiem nauk ekonomicznych, Nussbaum zwraca uwagę na głębsze źródło naszych problemów. Chodzi o kompletną dezorientację co do sensu kształcenia młodych pokoleń – dezorientację, która może spowodować o wiele poważniejszy kryzys niż ten z 2008 r.
Jaką wiedzę chcielibyśmy przekazać następnym pokoleniom w XXI w.? Po co w ogóle uczymy? „Nie dla zysku” to z jednej strony przestroga przed redukowaniem żywych ludzi do wymiaru homo oeconomicus czy sztampowo pojmowanych ról zawodowych, z drugiej – zachęta do jak najszybszego przygotowania programu demokratycznej edukacji.
"Czasy kultury 1789-1989" to okres od Rewolucji Francuskiej po unifikujące Europę aksamitne rewolucje poprzedzające powstanie Unii Europejskiej kiedy to ukształtowało się i zostało uznane za obowiązujące pojęcie kultury. Kultura stała się w tym czasie religią - jej działacze kapłanami. Instucje kultury zaczęto nazywać "świątyniami sztuki". Doszło do procesu podobnego jak w upadającym Rzymie, gdzie dla utrzymania jedności cywilizacyjnej imperium domagano się zgody podbitych na ustawienie lokalnych Bogów w Panteonie wszystkich religii zawłaszczonych. Podobnie się dzieje dziś w dobie globalizacji. Przyjmując miejsce w kulturalnym Panteonie, poszczególne kultury wyrzekają się tego, co stanowi o ich istocie: wiary w swą kreacyjną moc, w identyczność, w niepowtarzalność i niezastępowalność.
Okres ten rozumiany podobnie jak odrodzenie czy oświecenie bardziej jako kategoria ideologiczna niż artystyczna nazywa Kijowski "romantyzmem", z którym kojarzy takie kategorie ery nowożytnej jak: wiara w równość wszystkich ze wszystkimi – również nierównych z lepszymi. Wolność: także dla wrogów wolności. Braterstwo, w ujęciach skrajnych podważające wartość naturalnych więzów krwi, przejawiające się w afirmacji dla wszelkich patologii. Ideologia romantyzmu zrodzona z pięknych idei: oświecenia ludu, ulżenia doli ludzi pracy, uznania wartości wewnętrznych pojedynczego człowieka - jak każda epoka w swej końcowej fazie uległa degeneracji zmieniając: wolność w anarchię, równość w bezhołowie, braterstwo w rozwiązłość. Epoka romantyczna to także czas rozwoju demokracji i dominacji kapitalizmu z jego, obejmującą wszystkie sfery życia, ze sztuką włącznie, ekonomią opartą o gospodarkę rynkową. Łączy się z dochodzeniem do głosu stanu trzeciego czyli mieszczaństwa. Warstwa ta gloryfikuje pojęcie wolności: z prawem do przemieszczania się, zakazem niewolnictwa, swobodami dla płci pięknej choć słabej, a z czasem dla wszelkich - już niekoniecznie jak kobiety wrażliwych i ponętnych - form bezsiły: niepełnosprawnych, niedojrzałych, biednych, niewykształconych, obcych, kolorowych. Cały szereg pojęć ustawia się w ordynku by tworzyć podstawy myślowe nowej epoki. Te romantyczne hasła to m.in: "młodość", "narody", "równość", "sztuka" i kantowska "bezinteresowność". Wreszcie "kultura" i jej instytucje.
Romantycznej "świątyni sztuki" nie ma bowiem bez pragmatycznego zarządu, a to znaczy: zamówienia, zapłaty, kontroli treści czyli cenzury oraz ideologii i intencji wychowawczej. Analizując te wszystkie "sposoby organizacji kultury w społeczeństwie obywatelskim na tle gospodarki rynkowej" wskazuje autor wewnętrzną aporię epoki romantycznej, która stawiając na jednostki, wyzwalając artystę spod władzy autorytetu - prowadzi do zastąpienia gloryfikowanego gustu indywidualnego werdyktem zbiorowym, wydawanym przez ustanowione przez ten sam romantyczny porządek - ciała kolegialne. Abstrahowanie pojęć kultury i sztuki jest zdaniem autora wielkim nieporozumieniem współczesności. Gigantycznym oszustwem, które poprzez ekststrahowanie, swoistą destylację przedmiotu, oderwanie go od duchowych korzeni doprowadziło w ciągu minionych 250 lat do swoistego kulturalnego barbarzyństwa.
Kultura istnieje - lecz jedynie jako element związku, jest wobec rodzinny, ojczyzny, kościoła. Samotna kultura umiera. Wyznawcy bożka kultury, wynosząc ją na piedestał unifikując i globalizując, czyniąc masową, utylitarną i sprzedajną w istocie niszczą zdaniem A.T.Kijowskiego kulturalne korzenie cywilizacji judeo-chrześcijańskiej.
W niniejszej publikacji zasadniczym celem uczyniłam rekonstrukcję i krytykę dyskursów o młodzieży (w ramach pewnego historycznie określonego „pola dyskursywnego”) i ostatecznie identyfikację relacji wiedzy – władzy, w której znajduje oparcie i legitymizację praktyka sprawowania władzy nad współczesną młodzieżą. Ostatecznie książka ta pomyślana jest jako narracja na temat urządzania młodzieży w Polsce. Zwracam się w stronę stworzonej przez Foucaulta jednej z najbardziej inspirującej poznawczo we współczesnych naukach społecznych koncepcji urządzania. (…)
W Królestwie Arabii Saudyjskiej przebywałam dwa lata, od lipca 2010 do lipca 2012 r. Pobyt związany był z pracą zawodową mojego męża. Bycie żoną specjalisty na kontrakcie dawało mi ochronę i możliwości przebywania w środowisku rdzennych Saudyjczyków, bywania w ich domach i podejmowania w sposób zupełnie naturalny rozmów z kobietami, prowadzonych w duchu „między nami kobietami”. Dzięki temu moja sytuacja była wyjątkowo dogodna dla podjęcia badań etnograficznych sensu stricto i przysługiwały mi pewne swobody, których saudyjskie kobiety nie doświadczają. Czynniki te pozwoliły mi na podjęcie incognito badań nad sytuacją saudyjskiej kobiety. Badaniom sprzyjały też moje małe dzieci, które wzbudzały zainteresowanie, oraz chęć podejmowania rozmów ze mną. Nie bez znaczenia była moja płynna znajomość angielskiego i chęć uczenia się tego języka przez mieszkańców Królestwa. Nie mogę jednak stwierdzić, że – przebywając dwa lata w tym państwie – mogłam zupełnie bezkarnie prowadzić obserwację uczestniczącą, choć było wiele okazji, które pozwalały wniknąć dość głęboko w istotne elementy życia społecznego obywateli Królestwa. Dodam także dla pełnej wiarygodności moich badań, że niektóre moje interlokutorki były zdziwione niestosownością stawianych przeze mnie pytań, które niejednokrotnie wydawały im się dziwne: „OK, Anna, ale ty jesteś zabawna, ty i te zachodnie kobiety...”. Był to wystarczający argument przeciwko mojej zbyt wścibskiej ciekawości. Jest rzeczą oczywistą, że mniej dogodnie przebiegało badanie, gdy w nielicznych przypadkach moja interlokutorka nie znała języka angielskiego; trudności te opisuję w rozdziale poświęconym warsztatowi badawczemu. Mam nadzieję, że to wyjaśnienie okoliczności podjęcia przeze mnie opisywanej tematyki rozwieje wątpliwości Czytelników.
Zakończę powtarzanym przez badanych zdaniem, które wszak pasuje do biegu wydarzeń, jakie wpłynęły na moją obecność w saudyjskiej przestrzeni kulturowej kobiet: „Wszystko jest w rękach Allacha i tej woli przeciwstawić się nie godzi”.
Od autorki
Rozwinięcie i uzupełnienie O fotografii. Autorka powraca do wielu kwestii poruszanych wcześniej, skupiając się jednak na zagadnieniu przedstawiania obrazów cierpienia w mediach, zwłaszcza w fotografii wojennej. Historyczny kontekst, w jakim powstawała książka (niedługo po ataku na World Trade Center), nie pozostał bez wpływu na charakter i temperaturę wywodu. W świecie, w którym codziennie jesteśmy zalewani potokiem obrazów pełnych okrucieństwa, w świecie po ludobójstwie w Rwandzie i po wojnie w byłej Jugosławii, a zarazem w świecie, w którym technika umożliwia prowadzenie wojny na odległość, przedstawianie obrazów cierpienia rodzi nowe pytania i problemy etyczne.
Sontag bezlitośnie tropi hipokryzję Zachodu i stosowanie podwójnych standardów w pokazywaniu nieszczęścia, bólu i śmierci. Zastanawia się nad rolą fotografii w kształtowaniu tak zwanej zbiorowej pamięci i stosunku do historii. W centrum rozważań stawia tym razem nie fotografa, lecz widza, który musi określić swoją postawę wobec widoku czyjegoś cierpienia; żadne spojrzenie nie jest niewinne.
Przełomowa publikacja w zakresie klinicznego podejścia do pracy z doświadczeniem traumatycznym.
Prezentując reakcję „drugiej linii obron” psychiki na wczesne doświadczenie traumatyczne Donald Kalsched integruje perspektywę psychologii analitycznej, wywodzącej się z prac C. G. Junga i psychoanalizy, szczególnie teorii relacji z obiektem. Autor pokazuje, jak psychika reaguje „do wewnątrz” na przygniatające wydarzenia życiowe. Funkcją opisywanego przez niego archetypowego systemu samoochrony psychiki jest zachowanie straumatyzowanego rdzenia osobowości i odizolowanie go od rzeczywistości, co w późniejszym czasie ma daleko idące konsekwencje dla funkcjonowania osoby, tak często obserwowane przez psychoterapeutów w ich pracy klinicznej. To nie sama trauma stanowi wstrząs dla psychiki według Kalscheda – psychika uczestniczy w nim, traumatyzując siebie samą w odpowiedzi na druzgocące wydarzenia i odcinając od potrzeb i pragnień psychicznych.
Analizując powstawanie i działanie archetypowego systemu samoochrony, Donald Kalsched nawiązuje do prac Carla Gustava Junga i innych praktyków Jungowskich i psychoanalitycznych, w tym do Donalda Winnicotta. I ilustruje swą pracę bogatymi przykładami z pracy klinicznej, analizy snów i baśni.
Książka godna polecenia zarówno dla klinicystów zajmujących się pracą z traumą jak i dla wszystkich zainteresowanych psychologią Jungowską, a szczególnie jej wymiarem związanym z rozumieniem doświadczenia traumatycznego.
Podstawowe pytanie etyki okazuje się dzisiaj postawione na nowo. Dotychczas było nim pytanie: jak żyć? Ale wydaje się, że pojawiła się potrzeba, by zastąpić je innym, mianowicie: kim jest człowiek? Pytanie to jest pytaniem etycznym, ponieważ wskazuje na to, co stanowi cechę wyróżniającą człowieka na tle przyrody: zdolność do odróżniania dobra od zła, a zatem do pojmowania dobra i zła, która jest dyspozycją wybitnie ludzką. Dla istot prymitywnych dobre jest to, co zaspokaja ich biologiczną strukturę, pozwala trwać, gdyż przetrwanie jest ich naczelnym zadaniem. Zwierzę je, aby żyć, i żyje, aby jeść. Dla człowieka dobro oznacza coś więcej niż to wszystko, co mu służy na płaszczyźnie fizjologiczno-popędowej. Czynności, które podejmujemy, żeby utrzymać się przy życiu, nie mają związku z moralnością. Człowiek rozpoznaje dobro dzięki władzy sądzenia. Jeśli ma być człowiekiem, musi sądzić. Z tego sądu wyrasta poczucie moralnej satysfakcji albo odrazy, spokój sumienia albo wina i odpowiedzialność. Człowiek ma pewne moralne dyspozycje, moralności jednak nie bierze skądkolwiek.
Fragment z książki
Artykuły zamieszczone w tej książce dowodzą, że piłka wcale nie jest tylko spontaniczna. Jest ona narzędziem służącym budowaniu tożsamości, zarówno indywidualnej, jak i zbiorowej, w tym narodowej; areną walk pomiędzy grupami interesów; pozwala wyrażać frustrację, lecz także dumę i nadzieję; może być pretekstem do dyskusji o rozwoju ekonomicznym i politycznym.
Książka prof. med. J. Rötzera na temat metody objawowo-termicznej miała już ponad trzydzieści wydań w krajach niemieckojęzycznych. Została również przetłumaczona na kilkanaście języków. Państwo mają przed sobą drugie jej wydanie. W przystępny sposób przedstawia ona, na podstawie solidnych badań naukowych, zasady jednej z najskuteczniejszych metod rozpoznawania płodności. Publikacja jest przeznaczona dla par małżeńskich. Daje ona niezbędną wiedzę na temat możliwości tak potrzebnego świadomego planowania liczby dzieci w rodzinie.
Poznanie fizjologii kobiecego organizmu budzi podziw dla precyzji i celowości natury oraz skłania do współżycia małżeńskiego z uwzględnieniem jej mądrych praw. Okresy płodności i niepłodności są naprawdę łatwe do ustalenia. Trzeba tylko nauczyć się prostego sposobu obserwacji, który szybko staje się nawykiem. Obserwacje te pozwalają kobiecie nie tylko zrozumieć własny organizm, ale zwiększają też jej poczucie wartości. Współodczuwanie męża wywołuje w żonie uczucie wdzięczności i uznania dla niego. Prowadzi to do głębszego porozumienia zarówno w dziedzinie seksualnej, jak i emocjonalnej, a tym samym wzmacnia więź małżeńską. Taka postawa ożywia przyjaźń i wzajemne oddanie małżonków, które w wielu związkach są niestety zaniedbywane.
Statystyki dowodzą, że wśród małżeństw stosujących naturalną metodę planowania rodziny rozpada się zaledwie od dwóch do pięciu procent par, podczas gdy w krajach Europy Zachodniej i USA ilość rozwodów sięga obecnie pięćdziesięciu procent. Trwała i zgodna rodzina ma ogromne znaczenie nie tylko dla małżonków, ale także dla szczęścia ich dzieci i dla całego społeczeństwa. Nie straćmy więc tej wielkiej szansy.
Błądzić jest rzeczą ludzką. A mimo to prawie każdy z nas sądzi (czasem z uporem), że ma rację we wszystkich niemal sprawach, począwszy od tego, skąd wziął się wszechświat, po właściwy sposób ładowania zmywarki do naczyń. Skoro bycie w błędzie jest rzeczą naturalną, dlaczego tak trudno nam sobie wyobrazić, że nasze przekonania mogą być niesłuszne? Dlaczego człowiek jest zaskoczony własnymi pomyłkami? Czemu się ich wstydzi, czemu próbuje je usprawiedliwiać lub im zaprzeczać?Kathryn Schulz, dziennikarka i publicystka, stawia pytanie, skąd bierze się przyjemność, którą odczuwamy, gdy mamy rację, dlaczego pomyłki są tak irytujące i w jaki sposób nasze nastawienie do błędu szkodzi relacjom międzyludzkim.Przedstawia też nowy sposób myślenia o omylności. Błąd jest dla niej czymś nieuchronnym, ale i wspaniałym darem, który potrafi odmienić nasz sposób widzenia świata, nasze związki i co najważniejsze, nas samych.Ta książka zmusza do zadania sobie jednego z najbardziej kłopotliwych pytań: a co, jeśli nie mam racji?
Odkryj skarb, który nosisz w sobie - Twój własny umysł. Książka, którą trzymasz w rękach, nie jest klasycznym poradnikiem, książką coachingową, psychologiczną czy naukową. Pisząc tę książkę, mieliśmy inny cel, opowiadamy w niej swoją historię, którą napisało życie. Nasz umysł ma w sobie nieograniczony potencjał. Czytaliśmy o tym wiele razy, lecz póki sami tego nie doświadczyliśmy, była to tylko wiedza. Teraz jest to mądrość, którą chcemy się z Tobą podzielić. Tę książkę kierujemy do wszystkich, którzy poszukują swojej ścieżki, podobnie jak my mają otwarte umysły i są gotowi zaryzykować nowe spojrzenie, po to, by podobnie jak Alicja, zobaczyć, co znajduje się po drugiej stronie lustra.
On nie chce ze mną rozmawiać.
Ona nie chce się ze mną kochać.
Poznaj nowe sposoby rozwiązania
odwiecznych problemów!
Ta książka to zdumiewające połączenie życiowej mądrości i naukowej wiedzy. Nie wyobrażam sobie lepszego poradnika dla współczesnych par, zarówno małżeńskich, jak i innych związków uczuciowych. Skorzystaj z niego!
William Doherty, terapeuta
Sto zasad udanego związku to prawdziwa skarbnica życiowych, praktycznych porad, dzięki którym będziesz dobrze funkcjonować w parze ze swoim partnerem, zachowując zdrowy rozsądek, odwagę i radość. Znana terapeutka Harriet Lerner pomoże ci poradzić sobie ze wszystkimi problemami w stałym związku.
• Jesteś jedyną osobą, którą możesz zmienić.
• Szczęśliwe pary to nie te, które nigdy się nie kłócą.
• Konstruktywna krytyka partnera powinna dotyczyć tylko jego czynów.
• Negocjacje to jasne, spokojne, pozbawione oskarżeń i wykłócania się określenie, co powinno zmienić się w waszym układzie.
• Zmierz się z problemami. To trudne, ale się opłaca.
• Powiedz, co ci przeszkadza – albo sobie odpuść.
Harriet Lerner to jedna z najbardziej popularnych i uznanych amerykańskich terapeutek małżeńskich. Jest szanowanym naukowcem w dziedzinie psychologii kobiety i rodziny, autorką bestsellerowych poradników i wielu innych poczytnych książek, które wyszły w łącznym nakładzie ponad pięciu milionów egzemplarzy.
Jako psycholog kliniczny prowadzi prywatną praktykę, jest też cenioną mówczynią, konsultantką i organizatorką warsztatów.
Ponad 1 milion sprzedanych egzemplarzy Tyle tu mowy o potrzebie szacunku dla samych siebie, że Aretha Franklin przybiłaby piątkę. Los Angeles Times Tytułowa zołza jest superbabką, a nie jędzą czy wrednym babsztylem. To kobieta niezależna, która będąc w związku z mężczyzną, nigdy nie przestaje być sobą. Ma poczucie humoru i życzliwy charakter. Nie kłamie, nie gra, nie manipuluje. Zna swoją wartość. Mówi, co myśli, i robi, co chce. Jej zadziorność pociąga mężczyzn i podnosi temperaturę związku. POZNAJ 100 ZASAD ATRAKCYJNOSCI! • Ceń się wysoko, a on uwierzy, że jesteś wygraną na loterii. • Seks i magiczna iskra to nie jedno i to samo. • Kiedy jest ta niezaprzeczalna iskra, nie ma mowy o konkurencji. • Mężczyźni nie reagują na słowa. Reagują na brak kontaktu. • Związek, w którym nadmiernie się starasz, prawdopodobnie jest do niczego. Kiedy coś jest dobre, wydaje się łatwe i nie czujesz się tym umęczona. • Najatrakcyjniejszym przymiotem człowieka jest godność. Dlaczego mężczyźni poślubiają zołzy to nieoceniona pomoc dla kobiet i świetna rozrywka. Ten zabawny poradnik, odkrywający tajemnice relacji damsko-męskich, pomoże was ułożyć związki z mężczyznami na całkiem nowych zasadach. Zastosowanie reguł atrakcyjności przez superbabki to klucz do wspaniałej miłości. SHERRY ARGOV, autorka bestsellerowych poradników Dlaczego mężczyźni kochają zołzy i Dlaczego mężczyźni poślubiają zołzy, wystąpiła w wielu znanych programach telewizyjnych. Jej książki, wydane w ponad 30 językach we wszystkich częściach świata, doczekały się wysoko ocenionej przez krytyków adaptacji teatralnej. Publikowano je w ponad 50 magazynach, włączając „Cosmopolitan”, „Elle”, „Glamour”, „Esquire” i „People”.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
