Fragment wypowiedzi Witolda Morawskiego z hasła "Instytucje":
"Na instytucje trzeba patrzeć z nadzieją, ale trzeba być realistą. Są one polami, na których toczą się gry kooperacyjne i gry wrogie. Reguły instytucjonalne, poparte sankcjami - są systemami bodźców i antybodźców. Jeśli ich konfiguracja jest dobrze przemyślana, to wtedy ludzie-gracze dojdą do wniosku, że działając w duchu współpracy, mogą powiększyć pulę wygranych. Czasem trzeba kilku przegranych, by nabyć takich umiejętności. Wiele instytucji funkcjonuje po prostu źle, a państwa-narody, które mają takie instytucje, przegrywają w wyścigu o lepsze jutro (...).
Celem przygotowanej monografii jest diagnoza i analiza zależności pomiędzy stopniem rozwoju tożsamości dewiacyjnej nieletnich a poziomem ich motywacji do jej zmiany przez samodoskonalenie. Starano się przy tym, aby wnioski wynikające zarówno z analizy literatury przedmiotu, jak i przeprowadzonych badań służyły wzbogaceniu refleksji o znaczeniu obu zjawisk i występujących między nimi zależności, która byłaby przydatna w udoskonalaniu organizacji procesu resocjalizacji w warunkach instytucjonalnych. Aby osiągnąć ten cel, pracę badawczą podzielono na kilka etapów, której efekty znalazły swoje odzwierciedlenie w kolejnych rozdziałach pierwszej (teoretycznej) i drugiej (empirycznej) części monografii.
W pierwszym rozdziale, z uwzględnieniem wiedzy z zakresu filozofii, psychologii i socjologii, dokonano pogłębionej analizy pojęcia, struktury, procesu formowania się i rozwoju tożsamości osobowej oraz warunków wyznaczających proces jej zmiany z perspektywy nauk humanistycznych i społecznych. Zadaniem było uchwycenie konstytutywnych dla zrozumienia jej istoty oraz struktury komponentów, które mogłyby być użyteczne w konceptualizacji modelu tożsamości dewiacyjnej. Przeglądu literatury poświęconej problematyce tożsamości człowieka dokonano również pod kątem poszukiwania odpowiedzi na pytanie, na ile możliwa i w jakich warunkach dokonuje się jej zmiana, ponieważ ma to duże znaczenie dla ewentualnego ukierunkowywania na ten cel oddziaływań resocjalizacyjnych. Zarówno poszukiwanie, kształtowanie, kreowanie, czy też zmiana tożsamości, dokonuje się głównie poprzez autorefleksję podejmowaną w kontekście nawiązywanych interakcji społecznych. Stąd też, aby ukazać całą złożoność tego procesu zdecydowano się na omówienie społeczno-kulturowych uwarunkowań w nieustannie zmieniającej się i niepewnej rzeczywistości postmodernistycznej.
Człowiek samoistnie wykształcił i w dalszym ciągu tworzy różne udoskonalenia, tak aby żyło mu się wygodnie. Człowiek od zarania dziejów zmienia swoje otoczenie. Stał się więc w pewnym sensie twórcą nowego świata. Efektem tego jest fakt, że rozróżniamy środowisko naturalne i środowisko antropogenicznie zmienione. Żaden z gatunków żyjących na Ziemi nie ma takiej zdolności.Fragment książki
Narkotyki to zbiór esejów autorstwa Stanisława Ignacego Witkacego, wydany po raz pierwszy w 1932 roku. Poszczególne eseje dotyczą nikotyny, alkoholu, kokainy, peyotlu, morfiny i eteru i takie tytuły noszą kolejne rozdziały.W każdym z esejów Witkacy opisuje własne doświadczenia ze wskazanymi substancjami opowiada zarówno przeżycia i wizje po zastosowaniu tychże używek, swoje pozytywne i negatywne wrażenia, jak i komentuje wpływ na społeczeństwo. Zbiór zawiera również appendix, w którym Witkacy zabiera głos w sprawach higieny i zdrowia, a także udziela porad i podaje przepisy.
Opowieści motywacyjnej treści. W dodatku z morałem
Znasz to — jesteś na wykładzie, szkoleniu, uczestniczysz w zbiorowym coachingu. Przybyłeś głodny wiedzy, prowadzący ma ciekawą osobowość i sporo praktycznych informacji do przekazania, całość jest świetnie zorganizowana, każde słowo przemyślane, poparte danymi i przykładami z praktyki biznesowej. Pierwsze pół godziny — pełny entuzjazm, wszyscy zachwyceni. Kolejne pół godziny — pierwsi uczestnicy zaczynają dyskretnie ziewać. Następne trzydzieści minut — skrzypi cała orkiestra krzeseł, na których niecierpliwie kręcą się umęczeni słuchacze...
Wtedy pojawia się ONA. Opowieść. Intrygująca, choć pozornie kompletnie niezwiązana z tematem, dla którego zebrano się w klimatyzowanej sali konferencyjnej. Jest ciekawa, wciągająca, zabawna. Płynie wartko aż do zaskakującego końca. I morału, który okazuje się zadziwiająco zbieżny z tym, o czym była mowa wcześniej. Na bazie opowiedzianej właśnie historii pracuje się dalej — wyciąga wnioski, obnaża mechanizmy i uczy technik radzenia sobie w sytuacji podbramkowej. Są takie historie. Znają je trenerzy i coache, sportowcy i menedżerowie, pisarze i dziennikarze, których do współpracy namówił Marek Skała. W efekcie powstała książka lekka w formie, za to znacząca w treści. Czytaj ją, śmiej się i wyciągaj wnioski. Kiedyś mogą uratować Ci... No, powiedzmy — bardzo Ci pomóc w życiu i biznesie.
Książka ta nie jest typowym podręcznikiem metod statystycznych, w którym omawia się podstawowe albo zaawansowane metody statystyczne wykorzystywane do opracowywania wyników badań ilościowych w naukach społecznych, medycznych itp. Zwracam w niej uwagę przede wszystkim na problemy wynikające z niespełniania przez materiał empiryczny teoretycznych założeń leżących u podstaw używanych metod, na pewnego typu „uzależnienie” – w sensie skazania się na zaimplementowane tam testy statystyczne – od używanego oprogramowania. Obszerny rozdział poświęcam też krytycznej ocenie zagadnienia wielkości efektu i obserwowalnej mocy testu. Te dwie ostatnie kwestie są o tyle niebezpieczne, że bywają instytucjonalnie wymuszane na autorach artykułów. Publikacja ta będzie więc mniej przydatna dla studentów rozpoczynających naukę statystyki, natomiast powinna być czytana przez badaczy stosujących metody statystyczne do opracowywania wyników swoich badań. Chciałbym mieć nadzieję, że moje rozważania uświadomią im, jak łatwo można zastosować nieprawidłowe rozwiązanie, budując na nim cały gmach interpretacji merytorycznych w oczywisty sposób nieprawdziwych.
W niniejszej pracy Autor poddał analizie resocjalizację poszkodowanych w rozumieniu oddziaływań wychowawczych, które w kontekście więziennictwa nazywane są resocjalizacją penitencjarną.
Głównym celem przedstawianych badań w polecanej publikacji jest rozpoznanie uczestnictwa w resocjalizacji penitencjarnej skazanych mających status osób poszkodowanych. Resocjalizacja rozpatrywana jest tu w kontekście wybranych oddziaływań resocjalizacyjnych (penitencjarnych), tj. zajęć kulturalno-oświatowych i sportowych (KOiS), edukacyjnych i pracy, a także elementów resocjalizująco znaczących, tj. bezpośredniego oddziaływania wychowawcy (kontaktu z nim), kontaktu z rodziną oraz aktywności religijnej. Elementy te są istotne w kontekście oddziaływań penitencjarnych, w tym resocjalizacyjnych, które stanowią istotny element w kształtowaniu prospołecznych postaw skazanych.
Ponadto w części empirycznej Autor zawarł charakterystykę przyczyn otrzymania statusu osoby poszkodowanej, relacje zbiorowości poszkodowanych z osadzonymi grypsującymi i niegrypsującymi oraz relacjami, jakie zachodzą między samymi chronionymi. Niezbędne okazało się również zbadanie subiektywnego poczucia zagrożenia, jakie występuje u poszkodowanych, albowiem emocje te mogą utrudniać lub uniemożliwiać racjonalne funkcjonowanie. Tematyka ta wykracza poza problemy szczegółowe, jednak część ta jest niezbędna dla przedstawienia klarowniejszego obrazu poszkodowanych (tzn. chronionych).
Całość pracy zamyka zakończenie wraz z wnioskami zawierającymi propozycje dla praktyki penitencjarnej.
Podjęty cel badań w założeniu umożliwić ma uzyskanie pełniejszego obrazu osób poszkodowanych w polskich zakładach karnych oraz ich specyficznej sytuacji psychospołecznej. Szczegółowa charakterystyka chronionych, jak również badania nad wybranymi aspektami ich resocjalizacji ukazać mają rzeczywisty obraz problemu degradacji więziennej. Przedstawiane badania przyczynić się więc mogą w konsekwencji do opracowania nowych, skuteczniejszych metod resocjalizacyjnych w pracy z poszkodowanymi.
W ostatnich latach pojawiło się wiele badań na temat autyzmu i jego prawdopodobnych przyczyn oraz różnych interwencji terapeutycznych. Jednak rodzice, którzy dowiadują się o autyzmie dziecka, często mają problem, by odnaleźć się w ogromie wiedzy, i skarżą się, że trudno im dotrzeć do aktualnych i wiarygodnych źródeł informacji. Autorki książki rzeczowo odpowiadają na pytania, z którymi zetknęły się podczas wieloletniej pracy z osobami z autyzmem i ich rodzinami. W przystępny sposób omawiają diagnozę oraz zachowania, które mogą się pojawić na kolejnych etapach rozwojowych, a także przedstawiają najskuteczniejsze sposoby radzenia sobie z problemami. Profesor Katrina Williams zajmuje się konsultacją pediatryczną. Pracuje jako lekarz klinicysta, dyrektor instytucji pomocowej, pedagog i badacz specjalizujący się w problemach neurorozwojowych u dzieci. Od ponad 15 lat angażuje się w inicjatywy mające na celu rozwój nauki, syntezę wiedzy i promowanie jej w praktyce – szczególnie w odniesieniu do autyzmu i innych zaburzeń rozwojowych. Profesor Jacqueline Roberts jest dyrektorem Autism Centre of Excellence na Griffith University w Australii. Ma 30-letnie doświadczenie w zakresie autyzmu. Pracowała w szkołach dla dzieci z autyzmem jako nauczyciel, logopeda i dyrektor, była również pracownikiem naukowym na kilku uniwersytetach, gdzie prowadziła projekty badawcze oraz wykłady poświęcone temu zaburzeniu. W 2013 roku otrzymała nagrodę Asia Pacific Autism Conference (APAC) za wybitne zasługi dla społeczności autystycznej.
The main issue of the research in this work is involvement of social actors in the housing policy process. The literature review leads the author to conclude that in housing studies there exists a conceptual gap concerning knowledge about the role of social actors in the housing policy process. The gap is particularly apparent when one attempts to examine the housing policy process in the light of the concept of deliberative democracy. Furthermore, there are no research tools in housing studies that would make it possible to grasp the involvement of social actors in the housing policy process. The research problem in this work is formulating a research scheme which would enable to examine the involvement of social actors in the housing policy process and enrich housing studies with possibility to benefit more from the constructivist approach. The theoretical and methodological aim of this dissertation is to obtain a broader and deeper insight into the role of social actors in the housing policy process by expanding the author’s ‘D-Housing’ scheme.
Do rąk czytelników oddajemy najnowsza książkę dwóch znanych autorów: ks. prof. zw. Dra hab. Czesława Cekiery i ks. dra Kazimierza Pierzchały. Obaj autorzy od wielu lat zajmują się psychologią oraz pedagogiką resocjalizacyjną i to zarówno w sensie teoretycznym jak i praktycznym, prowadząc badania empiryczne wśród patologicznej młodzieży i osób pozbawionych wolności, Książka zasadniczo składa się z dwóch części. W pierwszej, ks. Kazimierz Pierzchała opisuje pochodzenie człowieka oraz podkreśla wielką rolę rodziny w wychowaniu dziecka. Z kolei drugi Autor, ks. prof. Czesław Cekiera prezentuje aż 13 obszarów patologii społecznych, wskazując na źródło ich powstania, wymienia ich rodzaje oraz precyzyjnie przedstawia formy ich zwalczania.
Fragment Przedmowy
Wizerunek polityków i jego tworzenie zajmuje coraz ważniejsze miejsce w życiu politycznym. W krajach zachodnich procesy związane z kształtowaniem wizerunku są zaawansowane, ale w Polsce jest to tematyka jeszcze stosunkowo nowa. Taki stan rzeczy nie dziwi, biorąc pod uwagę przemiany polityczne ostatnich kilkunastu lat polskiej demokracji - pewne procesy dotyczące życia politycznego dopiero zaczynają w pełni się rozwijać, co w dużej mierze odnosi się do budowania politycznego wizerunku.
„Jeden z wątków podjętych w niniejszej publikacji to kwestia osobliwości krajów Grupy Wyszehradzkiej. Wiele wskazuje na to, że wspomniany byt ma charakter polityczny i choćby z tego względu stanowi socjologiczny artefakt. Niewykluczone, że jest tak istotnie, ale wypada również dostrzec, iż polityka nie funkcjonuje w społecznej próżni – poza politycznymi sojuszami, mniej czy bardziej chwiejnymi, istnieją jednak trwałe (na przykład kulturowe) podstawy tych sojuszów.
Mając na względzie szczegółowe analizy zawarte w książce, trzeba stwierdzić, że Lucjan Miś wykonał mrówczą pracę – zestawił trudno dostępne dane, rzadko wykorzystywane w pracach o charakterze porównawczym. Zadał sobie również trud pokazania dynamiki społecznej percepcji zjawisk opisywanych jako „problemy społeczne”, co stanowi dogodny punkt wyjścia do analiz wprawdzie wykraczających poza zamysł Autora, ale takich, które – prędzej czy później – zostaną podjęte, tj. do analiz umożliwiających odpowiedź na pytanie, jak poszczególne kraje Grupy Wyszehradzkiej radzą sobie z rozmaitymi dynamizmami gospodarczymi i jak reagują na coraz powszechniejsze nastroje obezwładniającej niepewności”.
Z recenzji dra hab. Kazimierza K. Frieske, prof. APS
W książce przedstawiono powstanie i rozwój koncepcji społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstwa (CSR), jej wady i zalety wynikające z wdrożenia oraz obszary oddziaływania. Ponadto zaprezentowano aktualne kierunki badań dotyczące wpływu CSR na działalność przedsiębiorstw. Omówiono także problematykę związaną z konkurencyjnością przedsiębiorstw, wskazując, iż we współczesnej gospodarce cena przestała być jedynym czynnikiem decydującym o wyborze danego produktu przez klienta, a coraz częściej konsumenci nadają duże znaczenie czynnikom niezwiązanym bezpośrednio z wytworzeniem produktów, m.in. społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstwa. W części empirycznej książki zaprezentowano wyniki badań dotyczące wpływu koncepcji CSR na konkurencyjność przedsiębiorstw. Badaniami objęto ekspertów oraz menedżerów dużych przedsiębiorstw i na podstawie uzyskanych opinii opracowano cztery modele konkurencyjności oraz sformułowano wskazówki praktyczne dla menedżerów. Recenzowana monografia podejmuj
Jedzenie to jedna z potrzeb podstawowych człowieka, potrzeba naturalna, element biologii. Jednakże, poza sytuacjami ekstremalnymi, to co jemy i sposób w jaki to czynimy stanowi wynik kulturowych, a zatem arbitralnych rozstrzygnięć. Tradycyjnie człowiek odżywiał się w taki sam sposób, jak pozostali członkowie grupy, czy warstwy społecznej, do której przynależał i z którą się w pełni identyfikował. Można przyjąć, że w obrębie takiej grupy wszyscy jadali w podobny, jeśli nie taki sam sposób, a różnice wynikały jedynie z zamożności jednostek czy rodzin i to jedynie w przypadku, gdy logika kulturowa takie zróżnicowanie dopuszczała. Jakkolwiek definiowana kulturowo dieta czerpała z dość wąskiej grupy lokalnych i najczęściej sezonowych produktów.
Obecnie bogate społeczeństwa późnokapitalistycznego, ponowoczesnego Zachodu stają wobec sytuacji nadmiaru ogólnodostępnych produktów spożywczych, a co równie istotne nadmiaru form ich konsumpcji. Preferencje odnośnie samych produktów, jak też sposobów ich przygotowania i spożywania, w nieporównywalnie większym stopniu są dziś efektem panujących mód, ideologii, przewartościowań religijnych, czy światopoglądowych, jakim poddają się jednostki (bądź są im poddawane) w ramach swojego życia. W upowszechnianiu tych kulturowych wzorów (stylów życia), „filozofii” odżywiania się, wreszcie konkretnych produktów i potraw pierwszoplanową rolę wiodą media. Główny temat niniejszego opracowania stanowi zatem nie tyle jedzenie, ani nawet zwyczaje żywieniowe, ale ich medialny wizerunek i oprawa. Uznaliśmy, że takie właśnie przemieszane, nieortodoksyjne spojrzenie na kulturę poprzez jej medialny obraz daje szansę poszerzenia obszarów badawczych zarówno antropologii kulturowej, medioznawstwa czy socjologii, skorzystania z innego rodzaju źródeł czy zestawu narzędzi interpretacyjnych.
Publikacja przedstawia najważniejsze zjawiska związane z informatyzacją życia społecznego. Wskazuje na potencjalne zagrożenia z nią związane, jak np. wycofanie się z życia realnego do świata cyfrowego, jak również na wyzwania, jakie się z tym wiążą.
Autor szczegółowo omawia m.in. algorytmizację, robotyzację, automatyzację i ogromne możliwości ich wpływu na ludzkie życie. Opracowanie pokazuje również, jak technologia jest wykorzystywana do manipulowania ludzką świadomością i aktywnością, jak np. w przypadku medializacji związanej ze wzrostem społecznego, politycznego, kulturowego zastosowania mediów.
Praca stanowi monografię lwowskiego dziennika „Słowo Polskie”, które pełniło rolę politycznego organu prasowego Narodowej Demokracji. Badaniom poddano funkcjonowanie i zawartość dziennika w latach 1918-1928. Cezurą czasową badań należy uznać za uzasadnioną i głęboko przemyślaną, gdyż zaznaczona dekada w historii dziennika oznacza moment wznowienia tytułu i jego obecności na rynku prasy aż do zmiany linii politycznej w 1928 roku. Jednocześnie cezura czasowa uwypukla wydarzenia polityczne – społeczno-kulturowe, wynikające z odzyskania przez Polskę niepodległości. Należy zauważyć, że prasa w tym okresie istotnie decydowała o opinii publicznej w odbudowującym się państwie. Wszystkie partie i ugrupowania polityczne posiadały własne tytuły prasowe, które pełniły rolę propagatora wartości programowych. W tym kontekście „Słowo Polskie” wypełniało następujące funkcje prasy: informacyjną, edukacyjną, integrującą.
Z recenzji prof. dr hab. Iwony Hofman
By odtworzyć zawartość dziennika Autorka wykonała niezwykle pracochłonną czynność badawczą, przeprowadzając bardzo wnikliwie i skrupulatnie kwerendę treści merytorycznej gazety w pierwszej dekadzie okresu międzywojennego. W sumie poddała analizie zawartość 3543 numerów dziennika, czyli 95,1% ogólnej ich liczby. […] Wykonała zatem bardzo czasochłonną i żmudną praca badawczą, nie poprzestając jedynie na przedstawieniu formalnoedytorskiego profilu gazety, ale odtwarzając jednocześnie jej zawartość merytoryczną. W dodatku, prezentując ją w układzie problemowo-chronologicznym, ukazała bogaty i zróżnicowany obraz aktywności dziennikarskiej i publicystycznej, odzwierciedlający ogólnopolskie, a także lokalne życie publiczne oraz jego międzynarodowe uwarunkowania i implikacje.
Z recenzji prof. dra hab. Michała Śliwy
Ludzkość poczyniła wielkie postępy, ale wciąż niewiele osób żyje z poczuciem pewnego, trwałego szczęścia. Tego celu nie można osiągnąć dzięki nauce czy technologii. Również bogactwo nie jest źródłem spełnienia. Okazuje się, że aby życie sprawiało więcej radości, wystarczy dokonać niewielkich zmian: wprowadzić kilka zasad, konsekwentnie ich przestrzegać, nauczyć się koncentracji i robić to, co się lubi. W ten sposób od pierwszego, małego kroku można zacząć wielką, fantastyczną podróż do własnego szczęścia.
Ta książka jest zbiorem znakomitych artykułów o tym, jak stać się szczęśliwszym człowiekiem. Zawarte w niej teksty opublikowano pierwotnie na blogu Zen Habits. Jego filozofia opiera się na upraszczaniu życia, nabieraniu dobrych nawyków i zwiększaniu własnej produktywności przy mniejszym stresie. Dzięki temu można wiele osiągnąć: poprawić stan zdrowia, podnieść przychody, nawiązać wspaniałe relacje z innymi ludźmi, a także spełniać marzenia. W książce znajdziesz proste, praktyczne wskazówki dotyczące porządkowania swojego otoczenia, osiągania prostoty, eliminowania rzeczy nieistotnych, planowania dnia, pielęgnowania współczucia czy zwiększania pewności siebie. Zobaczysz, jak pięknie jest żyć w pełni świadomie i odczuwać cudowność świata w każdej minucie życia!
W tej książce między innymi:
strategie osiągania prostoty w życiu
techniki nicnierobienia i oczyszczania umysłu
sposoby osiągania lepszej wydajności
sztuka odchodzenia od materializmu
jak uwierzyć w siebie, w ludzkość i potęgę życzliwości
Żyj świadomie: prosto i szczęśliwie!
O autorze
Leo Babauta jest amerykańskim autorem książek, blogerem i dziennikarzem. Obecnie wraz z żoną i sześciorgiem dzieci mieszka w Davis w stanie Kalifornia. Swoją wewnętrzną przemianę rozpoczął w 2005 roku od rzucenia palenia papierosów. Zaczął biegać, zrzucił nadwagę, podwoił swoje dochody i zainspirował tysiące osób pochwałą minimalizmu, prostoty i maksymalnej jakości. Dziś żyje pełnią życia i dzieli się swoimi bezcennymi doświadczeniami z innymi ludźmi.
Wprowadź w życie dobre zmiany! Procedura piętrzenia nawyków, czyli jak drobną zmianę zmienić w codzienny nawyk Nawyki na każdą okazję, czyli jakie zmiany naprawdę warto wprowadzić Zakłócenia i trudności, czyli co zrobić, gdy procedura nie zadziała Każdy z nas ma swoje nawyki. Codziennie wykonujemy setki czynności, którym nie poświęcamy uwagi — właśnie dlatego, że są to nasze utrwalone zwyczaje. Jednak nie wszystkie nawyki są dobre, a niektóre z nich mogą wręcz nam szkodzić. Jeśli codziennie od lat wypijasz w pracy morze kawy, a potem relaksujesz się przy piwie, nie wpływa to pozytywnie na Twoje zdrowie. Na pewno o tym wiesz, prawda? Wszyscy wiemy, że możemy żyć zdrowiej i szczęśliwiej, ale... często nawet nie próbujemy zmienić nawyków. Dlaczego? Kluczem jest niechęć do wprowadzania gwałtownych zmian. A jeśli dałoby się to zrobić inaczej? Steve Scott proponuje Ci rewelacyjną, bardzo skuteczną metodę wprowadzania zmian: piętrzenie nawyków. Wyobraź sobie, że wprowadzasz w rozkładzie każdego dnia kilka bardzo drobnych zmian, takich jak wysłanie miłego SMS-a czy włożenie drobnych do skarbonki, i tworzysz z nich codzienny rytuał. W ten sposób możesz zmienić relacje z bliską Ci osobą albo zaoszczędzić na wakacje, a jednocześnie nie masz wrażenia, że zmieniasz zbyt wiele rzeczy naraz. W tej książce znajdziesz aż 97 propozycji drobnych nawyków, a także garść porad na temat wprowadzania ich w życie. Sprawdź i przekonaj się, jak wielkie zmiany dokonają się w Twoim życiu! To działa! 8 elementów procedury piętrzenia nawyków Wydajność, czyli planowanie czasu i usuwanie elementów rozpraszających Relacje międzyludzkie, czyli telefony, SMS-y i harmonogramy spotkań Finanse, czyli limit wydatków, bony, kupony i porównywanie cen Porządek, czyli segregowanie dokumentów i wyrzucanie niepotrzebnych rzeczy Dobre samopoczucie psychiczne, czyli słuchanie piosenek i niesienie pomocy innym Zdrowie i sprawność fizyczna, czyli uprawianie sportu i koktajle antyoksydacyjne Wypoczynek, czyli wyjście na świeże powietrze i czytanie książek Wypróbuj procedurę piętrzenia dobrych nawyków! O autorze Steve Scott — autor lub współautor książek traktujących o wprowadzaniu zmian życiowych. Prowadzi blog Develop Good Habits — http://www.developgoodhabits.com.
Czy zastanawiasz się czasami, dlaczego niektórzy z nas bez problemu przechodzą przez życiowe burze, a inni upadają i nie potrafią się podnieść? Dlaczego pewni ludzie radzą sobie z przeciwnościami losu, a inni nie są w stanie stawić im czoła?
Kluczem jest rezyliencja, czyli umiejętność radzenia sobie z trudnymi sytuacjami i bolesnymi doświadczeniami. To siła ciała, umysłu i charakteru, która pozwala właściwie reagować na przeciwności losu i napotykane wyzwania. Nie da się uniknąć prób, na jakie wystawia nas los. To, jak na nie reagujemy, wynika ze świadomie rozwijanej rezyliencji, która stanowi podstawę zdrowia psychicznego i dobrego samopoczucia. Jak więc wykształcić tę umiejętność?
W książce przedstawiono najważniejsze metody, które pomogą Ci podnieść się po porażce. Przekonasz się, jak pielęgnować wewnętrzną siłę pozwalającą poradzić sobie z wyzwaniami stawianymi przez życie.
Glenn Schiraldi dostarcza narzędzi do uporania się z codziennymi kłopotami, które nękają każdego z nas, a także z poważniejszymi problemami, które są przyczyną lęku i stresu oraz mogą zagrażać życiu. Dzięki licznym ćwiczeniom nauczysz się kierować emocjami, zarówno przyjemnymi, jak i przykrymi, oraz poprawiać swoje samopoczucie. Dowiesz się także, jak dbać o zdrowie psychiczne i poradzić sobie z lękiem, depresją lub uzależnieniem. Co najważniejsze, zdobędziesz realne umiejętności pozwalające rozwijać się bez względu na to, jakie kłody życie rzuca Ci pod nogi.
Dowiedz się, jak:
• podnieść się po porażce,
• radzić sobie z bolesnymi emocjami,
• wzmocnić poczucie własnej wartości i siłę wewnętrzną,
• zachować spokój w warunkach presji,
• pokonywać życiowe trudności.
Na kartach tej książki nie znajdziemy stwierdzeń w rodzaju „ADHD nie istnieje”, „lekarze z premedytacją farmakologizują dzieci” czy „ADHD to wymysł koncernów farmaceutycznych”. Dużą rolę odegrała tutaj, jak sądzę, etnografia. Wgląd w świat przeżywany pozwala bowiem za jednym zamachem uchwycić realność i problematyczność ADHD. W narracji Autorki ADHD jest problematyczną jednostką diagnostyczną, ale jest jednocześnie czymś realnie istniejącym w praktykach społecznych, doświadczeniach, codziennych zmaganiach.
Książka jest zarazem oryginalna i inspirująca. ADHD jest w niej fenomenem niejednoznacznym, płynnym, wymagającym nieustannej pracy, a zarazem zaskakującym i niezwykle ciekawym. Czytając ją, mamy bowiem przekonanie, że nawet tak oklepany medialnie temat, jak nadpobudliwe dzieci, może ukazać swoje nieznane oblicze. Jest to zasługa głównie drobiazgowej pracy etnograficznej, która ujawniła nieznane aspekty życia z ADHD.
Z recenzji Michała Wróblewskiego
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
